Αφού παραθέτει ένα μεγάλο κομμάτι της λεξαριθμικής θεωρίας, για τη λέξη ψυχή, όπως παρουσιάστηκε από τον Θεόδωρο της Ασίνη, συνεχίζει ο Πρόκλος λέγοντας…
Κάτι τέτοια φιλοσοφεί ο Θεόδωρος για τα θέματα αυτά, κάνοντας ερμηνεία από τα γράμματα και την προφορά των λέξεων, για να παραθέσουμε λίγα από τα πολλά που λέει.
Ο θείος Ιάμβλιχος, όμως, στηλίτευσε ολόκληρη αυτή τη θεωρία στις Αντιρρήσεις προς τη σχολή του Αμελίου και του Νουμηνίου – διότι αυτόν τον τίτλο δίνει στο κεφάλαιο – είτε επειδή ανάγει τις θεωρίες του Θεοδώρου σε εκείνους είτε επειδή ίσως βρήκε ότι εκείνοι γράφουν τα ίδια για τα θέματα αυτά· διότι δεν μπορώ να πω τι από τα δύο συμβαίνει. Λέει, λοιπόν, ο θείος Ιάμβλιχος πρώτα ότι δεν πρέπει να σχηματίσουμε από την ψυχή το σύνολο του αριθμού ή τον γεωμετρικό αριθμό λόγω του πλήθους των γραμμάτων της· γιατί η λέξη σώμα αποτελείται από ίσα γράμματα, όπως και το ίδιο το Μη Ον· θα είναι, λοιπόν, και το Μη Ον το σύνολο του αριθμού· μπορείς να βρεις και πολλά άλλα πράγματα να αποτελούνται από ίσα γράμματα, πράγματα ευτελή και εντελώς μεταξύ τους, τα οποία δεν θα ήταν σωστό να τα συγχέουμε και να τα ανακατεύουμε όλα μεταξύ τους.
Δεύτερον, ότι δεν είναι ασφαλές να επιχειρούμε την ερμηνεία στηριζόμενοι στα σχήματα των γραμμάτων· γιατί αυτά είναι θέσει (συμβατικά) και το σχήμα τους ήταν άλλο τα αρχαία χρόνια και άλλο τώρα· για παράδειγμα το Ζ, στο οποίο έχει στηρίξει ο Θεόδωρος την ερμηνεία του, δεν είχε εντελώς παράλληλες τις απέναντι γραμμές ούτε τη μεσαία γραμμή λοξή αλλά κάθετη, όπως είναι φανερό από τις αρχαίες επιγραφές.
Τρίτον, το να αναλύουμε την ψυχή στους πυθμενικούς αριθμούς και να ασχολούμαστε με εκείνους, μεταθέτει τη θεωρία από άλλους σε άλλους αριθμούς· διότι δεν είναι το ίδιο πράγμα η επτάδα μέσα στις μονάδες και η επτάδα μέσα στις δεκάδες και η επτάδα μέσα στις εκατοντάδες. Αν, λοιπόν, η επτάδα των εκατοντάδων υπάρχει μέσα στην ονομασία της ψυχής, γιατί έπρεπε να εισαγάγουμε τη συζήτηση για τους πυθμενικούς αριθμούς; Γιατί έτσι θα μπορέσουμε να μεταβάλλουμε τα πάντα σε όλους τους αριθμούς, διαιρώντας, προσθέτοντας ή πολλαπλασιάζοντας.
Γενικά, λοιπόν, αυτές είναι οι ενστάσεις. Διαψεύδει, μάλιστα, και κάθε ερμηνεία ως αποτέλεσμα απατηλής επεξεργασίας και σαν να μην είχε τίποτα το υγιές.
(Βλ Πρόκλος «Εις τον Τίμαιον Πλάτωνος» 2.277.24 – 2.278.25)
Κάτι τέτοια φιλοσοφεί ο Θεόδωρος για τα θέματα αυτά, κάνοντας ερμηνεία από τα γράμματα και την προφορά των λέξεων, για να παραθέσουμε λίγα από τα πολλά που λέει.
Ο θείος Ιάμβλιχος, όμως, στηλίτευσε ολόκληρη αυτή τη θεωρία στις Αντιρρήσεις προς τη σχολή του Αμελίου και του Νουμηνίου – διότι αυτόν τον τίτλο δίνει στο κεφάλαιο – είτε επειδή ανάγει τις θεωρίες του Θεοδώρου σε εκείνους είτε επειδή ίσως βρήκε ότι εκείνοι γράφουν τα ίδια για τα θέματα αυτά· διότι δεν μπορώ να πω τι από τα δύο συμβαίνει. Λέει, λοιπόν, ο θείος Ιάμβλιχος πρώτα ότι δεν πρέπει να σχηματίσουμε από την ψυχή το σύνολο του αριθμού ή τον γεωμετρικό αριθμό λόγω του πλήθους των γραμμάτων της· γιατί η λέξη σώμα αποτελείται από ίσα γράμματα, όπως και το ίδιο το Μη Ον· θα είναι, λοιπόν, και το Μη Ον το σύνολο του αριθμού· μπορείς να βρεις και πολλά άλλα πράγματα να αποτελούνται από ίσα γράμματα, πράγματα ευτελή και εντελώς μεταξύ τους, τα οποία δεν θα ήταν σωστό να τα συγχέουμε και να τα ανακατεύουμε όλα μεταξύ τους.
Δεύτερον, ότι δεν είναι ασφαλές να επιχειρούμε την ερμηνεία στηριζόμενοι στα σχήματα των γραμμάτων· γιατί αυτά είναι θέσει (συμβατικά) και το σχήμα τους ήταν άλλο τα αρχαία χρόνια και άλλο τώρα· για παράδειγμα το Ζ, στο οποίο έχει στηρίξει ο Θεόδωρος την ερμηνεία του, δεν είχε εντελώς παράλληλες τις απέναντι γραμμές ούτε τη μεσαία γραμμή λοξή αλλά κάθετη, όπως είναι φανερό από τις αρχαίες επιγραφές.
Τρίτον, το να αναλύουμε την ψυχή στους πυθμενικούς αριθμούς και να ασχολούμαστε με εκείνους, μεταθέτει τη θεωρία από άλλους σε άλλους αριθμούς· διότι δεν είναι το ίδιο πράγμα η επτάδα μέσα στις μονάδες και η επτάδα μέσα στις δεκάδες και η επτάδα μέσα στις εκατοντάδες. Αν, λοιπόν, η επτάδα των εκατοντάδων υπάρχει μέσα στην ονομασία της ψυχής, γιατί έπρεπε να εισαγάγουμε τη συζήτηση για τους πυθμενικούς αριθμούς; Γιατί έτσι θα μπορέσουμε να μεταβάλλουμε τα πάντα σε όλους τους αριθμούς, διαιρώντας, προσθέτοντας ή πολλαπλασιάζοντας.
Γενικά, λοιπόν, αυτές είναι οι ενστάσεις. Διαψεύδει, μάλιστα, και κάθε ερμηνεία ως αποτέλεσμα απατηλής επεξεργασίας και σαν να μην είχε τίποτα το υγιές.
(Βλ Πρόκλος «Εις τον Τίμαιον Πλάτωνος» 2.277.24 – 2.278.25)
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος