ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΙΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΑΕΙ ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΝ ΚΥΚΛΟΝ...
Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας έγραψα το παρακάτω ποίημα το οποίο με Φιλότητα και Ευγνωμοσύνη αφιερώνω στον Ιερό της Αυτογνωσίας Κύκλο....
Στα απέραντα βάθυ της Ψυχής
Εκεί που κρύβεται καρτερικά η Ηώ
Στο σταυροδρόμι της αληθινής ζωής
Ω ναι! Εκεί σε αναζητώ
Στα πύρινα άλση των Μουσών
Του Ορφέα η τρομερή Ωδή
Γλυκιά λαλιά αιθέριων ξωτικών
Ω ναι! Στο φως σε οδηγεί
Σπάει του Βάκχου η Ιερή Σιγή
Αμπέλια πλέκονται μπροστά σου
Στάζουν τα φύλλα Θεού Κρασί
Ω ναι! Φτέρωσε η καρδιά σου
Της Αθηνάς η δροσερή πνοή
Χαιδεύει τώρα τα μαλλιά σου
Παίρνει φτιά η κάθε στιγμή
Ω ναι! Είμαι εδώ κοντά σου
Στα απέραντα βάθυ της Ψυχής
Εκεί που κρύβεται καρτερικά η Ηώ
Στο σταυροδρόμι της αληθινής ζωής
Ω ναι! Εκεί σε αναζητώ
Στα πύρινα άλση των Μουσών
Του Ορφέα η τρομερή Ωδή
Γλυκιά λαλιά αιθέριων ξωτικών
Ω ναι! Στο φως σε οδηγεί
Σπάει του Βάκχου η Ιερή Σιγή
Αμπέλια πλέκονται μπροστά σου
Στάζουν τα φύλλα Θεού Κρασί
Ω ναι! Φτέρωσε η καρδιά σου
Της Αθηνάς η δροσερή πνοή
Χαιδεύει τώρα τα μαλλιά σου
Παίρνει φτιά η κάθε στιγμή
Ω ναι! Είμαι εδώ κοντά σου
"..ανέμισε το ουρανοφλεγόμενο Λοφίο της Θεάς Αθηνάς και η φωτιά της ξεχύθηκε στον Κόσμο ολάκερο..."
Ε-ΤΟΠΙΑ
Ε-ΤΟΠΙΑ