Καταρχάς είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα στο διηνεκές του χωροχρόνου, δι΄’ αυτό και μόνον, ζητώ εκ των πρότερων ταπεινά συγγνώμη από τα ιερά και όσια εάν o λόγος μου διαβαστεί ολίγων εριστικώς, πρόθεση μου τουναντίον, εκ των γεγονότων όμως, θέλει πνευματική και ιστορική ισορροπία και σύνεση, και όχι θρησκευτική και προπάντων ουχί θρησκόληπτης, και να προλάβω άλλο πιστής και άλλο θρησκεία…εις την προσωπική μου κοσμοαντίληψη.
Και δια το λόγο αυτό θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το ζήτημα όσο μου επιτρέπεται δια μέσου τις φιλοσοφικής οδού.
Εις την πορεία του ανθρώπινου γίγνεσθαι πολλές ήσαν η προσεγγίσεις όσον αναφορά σχέσεις ανθρώπου και θειου, άλλες με κέντρο τον άνθρωπο και άλλες με πρόθεση την δύναμη τις εξουσίας, και εκ διάμεσου αυτής την πλήρη κυριαρχία εις τον άνθρωπο και το πνεύμα αυτού, δεν μπορώ να μην αναφερθώ εις την ιστορία του ανθρώπινου είδους, και την αιώνια διαμάχη αυτού μεταξύ σφετερισμού τής εξουσίας, από και έως την ανθρώπινη φύσις με γνώμονα τήν θρησκεία. Και αυτοί που ίσως κατ’εμέ κάνουν την μέγιστη τομή εις αυτόν τον πλανήτη, δεν είναι άλλοι από τους προπάτορες μας που κατάφεραν να μας ανοίξουν την οδός ως προς τρόπο αντίληψης του θέματος άνθρωπος και θειο και η παραμονή του εις την βιόσφαιρα αυτή. Με ασύγκριτη πνευματική αρμονία και με πλήρη ελευθερία πνεύματος, όπου μας οδήγησαν-γουν εις τα ιερά και όσια με την πρωταρχική δύναμη Έρος που είναι η δύναμις της έλξεως έως προς το Θειο αλλά και πολλών άλλων εκφάνσεων της εις τον άνθρωπο, μιας τέτοιας προσέγγισης χωρίς τον φόβων και τρόμων, πάρα μόνον τον σεβασμών έως προς την φύσις αυτού, και σεβασμό διότι όταν δεν μπορούμε να σεβαστούμε απλά πράγματα και προσπαθούμε να ξεπεράσουμε την φύση μας, τότε μάλλον διαπράττουμε κατ' πρώτον σε εμάς τους ιδίους αυτό που ονομάζουμε ύβρις, και κατ’ επεκτασην εις την Θεία Ανάγκη όπου με την σειρά τής προστατεύει αυτά που ενεργούν με αρετή και αρμονία. Και την Νέμεσις, εμείς οι ίδιοι την καλούμαι όταν διαπράττουμε ύβρις, και την βιώνουμε όχι έως εκδίκησης αλλά έως κάθαρσης των μιαρών βδελυγμάτων επί του πλανήτη μας. Κι' έως ένα μάθημα όπου θα μας οδηγήσει εις την επόμενη ανελίξει τής ανθρωπότητας, έτσι λοιπόν έρχονται διάφοροι διδάσκαλοι ανά των αιώνων δια να μας οδηγήσουν εις αυτήν την ατραπό τής ανέλιξης με αρετή ανιδιοτέλεια και θυσιάζοντας την αυτή ζωή τους επί χθονός δια τον ανθρώπων και των πράξεων του επί αυτής.
Κι’ ένας από τους πλείστες εις την χώρα αυτή δειγματοληπτικός και μόνον αναφέρομαι εις τον παμμέγιστο Πλατών–Σωκράτη, όπου η φιλοσοφική προσέγγιση με κέντρο την θεια προελεύσεως του άνθρωπου και πίστης εις αυτόν μας υποδεικνύουν την βάση δια την έλευση, του Θεανθρώπου Χριστού δια να μας διδάξει κι αυτός με την σειρά του τον Ιερό Λόγο ίσως χωρίς να μας κάνει και τόσο εντύπωση, εις την χορό που ζούμε κι ίσως ο λόγος που δεχτήκαμε τόσο άμεσα τον Χριστιανισμό να είναι και ούτος δηλαδή την αρετή αγάπη εις τον συνάνθρωπο τα πάθη όπου κι αν οδηγούν αυτά τον σεβασμό και την πιστή όπως δηλ. μας τα δίδαξαν οι παν μέγιστοι πρόγονοι μας, δεν μπορώ ή μάλλον δεν δίναμε να αντιληφτώ την εκ ουσίας διάφορα των Ιερών Λόγων διότι και οι μεν καταληφθέντο από θεία μανιαν, κι εις την περιπτωση του Χριστου όπου κατελήφθην από το άγιο πνεύμα και μάλιστα δια μέσου τής βαπτίσεως του. << Κάτι το οποίο συνέβαινα τα πλείστα κι εις την χώρα τούτην έως κάθαρσης από αρχαιοτάτων χρόνων>> και δεν θέλω να εισχωρήσω εις τα επιμέρους διότι εκεί είναι που εισχωρούν τα μέγιστα των διενέξεων, και αυτά δεν αφήνουν την ουσία να επιπλεύσει εις την ψυχή μας, και λέγω τα επιμέρους εννοώντας το χέρι του ανθρώπου αναλόγως του συμφέροντος και επιβουλής του.
Διότι αυτοί οι όποιοι έχουν βουτήξει την φαιά ουσία των έστω και ολίγων, εις τα των Ελλήνων τα Ιερά Γραπτά, πραγματικός έχουν να δουν μόνον Θείο Λόγο και εις του μετέπειτα Ιερούς Λόγους αναγνωρίζουν άμεσα την προέλευση των, και δεν χρειάζεται να διαφωνήσουν με τον παππού τους την γιαγιά του μητέρα πατερά αυτάδελφο-η κ.τ.λ. διότι κατ’ ουσιαν ο Ιερός Λόγος παραμένει ίδιος ο μανδύας, αλλάζει και έως εκ’ τουτου είναι φυσικό να σεβόμαστε και τώρα τα Ιερά και Όσια όπως μας αρμόζει έως αεί πιστοί διότι παρόλα αυτά που μα διοχετεύουν εις εκάστοτε εποχές η πίστης είναι εκεί αμετακίνητη, και το να σεβόμαστε τα Ιερά και Όσια είναι βαθειά χαραγμένα εις τα ΜΝΗΜΟΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ του λαού τούτου και θεωρώ ότι όπως οι βάσεις του ελληνικού Ιερού Λόγου είναι ποιηθεντά και ουχί γεννηθέντα εις τούτον των τόπο κι’ έτσι η προέλευσης αυτών.
Eτσι , άδραξαν και χρησιμοποίησαν και τους εν υλικό ναούς, ως βάση δια τους νέους ναούς, οι όποιοι δεν νομίζω θα μπορούσαν να αντέξουν εις διαφορετική περίπτωσιν δια αυτό όταν προσεγγίζουμε ναούς είναι ιερός εξ' αρχής εκ βάσεως, αυτού και μόνον δεν χρειάζεται να μας καταβάλει η αποστροφή εις αυτόν, διότι η βάση του είναι πανάρχαια εις τα Ιερά και Όσια
Και από τι γνωρίζουμε όλοι όταν οι βάσεις, είναι γερές και δυνατές αντέχουν πολλά εις το πέρασμα του χωροχρόνου κι’ όταν το πλήρωμα του χρόνου, έρθει εμείς στις βάσεις και πάλι θα κοιτάξουμε να ανοικοδομήσουμε κι εκεί πάνω θα στηριχθούμε, όλοι μας χωρίς παρωπίδες και διαστρεβλώσεις απλά και αληθινά εις τον εκ του φαος Θεϊκό Λόγο.
Θεέ του φωτός ω Απόλλων.
Εγώ ειμί φως ω Χριστέ.
Y.Γ.
Πρόθεσης μου αυτά που μας ενώνουν εις το βάθος του χωροχρόνου αλλά δέχομαι την καλοπροαίρετη κριτική.
Και δια το λόγο αυτό θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το ζήτημα όσο μου επιτρέπεται δια μέσου τις φιλοσοφικής οδού.
Εις την πορεία του ανθρώπινου γίγνεσθαι πολλές ήσαν η προσεγγίσεις όσον αναφορά σχέσεις ανθρώπου και θειου, άλλες με κέντρο τον άνθρωπο και άλλες με πρόθεση την δύναμη τις εξουσίας, και εκ διάμεσου αυτής την πλήρη κυριαρχία εις τον άνθρωπο και το πνεύμα αυτού, δεν μπορώ να μην αναφερθώ εις την ιστορία του ανθρώπινου είδους, και την αιώνια διαμάχη αυτού μεταξύ σφετερισμού τής εξουσίας, από και έως την ανθρώπινη φύσις με γνώμονα τήν θρησκεία. Και αυτοί που ίσως κατ’εμέ κάνουν την μέγιστη τομή εις αυτόν τον πλανήτη, δεν είναι άλλοι από τους προπάτορες μας που κατάφεραν να μας ανοίξουν την οδός ως προς τρόπο αντίληψης του θέματος άνθρωπος και θειο και η παραμονή του εις την βιόσφαιρα αυτή. Με ασύγκριτη πνευματική αρμονία και με πλήρη ελευθερία πνεύματος, όπου μας οδήγησαν-γουν εις τα ιερά και όσια με την πρωταρχική δύναμη Έρος που είναι η δύναμις της έλξεως έως προς το Θειο αλλά και πολλών άλλων εκφάνσεων της εις τον άνθρωπο, μιας τέτοιας προσέγγισης χωρίς τον φόβων και τρόμων, πάρα μόνον τον σεβασμών έως προς την φύσις αυτού, και σεβασμό διότι όταν δεν μπορούμε να σεβαστούμε απλά πράγματα και προσπαθούμε να ξεπεράσουμε την φύση μας, τότε μάλλον διαπράττουμε κατ' πρώτον σε εμάς τους ιδίους αυτό που ονομάζουμε ύβρις, και κατ’ επεκτασην εις την Θεία Ανάγκη όπου με την σειρά τής προστατεύει αυτά που ενεργούν με αρετή και αρμονία. Και την Νέμεσις, εμείς οι ίδιοι την καλούμαι όταν διαπράττουμε ύβρις, και την βιώνουμε όχι έως εκδίκησης αλλά έως κάθαρσης των μιαρών βδελυγμάτων επί του πλανήτη μας. Κι' έως ένα μάθημα όπου θα μας οδηγήσει εις την επόμενη ανελίξει τής ανθρωπότητας, έτσι λοιπόν έρχονται διάφοροι διδάσκαλοι ανά των αιώνων δια να μας οδηγήσουν εις αυτήν την ατραπό τής ανέλιξης με αρετή ανιδιοτέλεια και θυσιάζοντας την αυτή ζωή τους επί χθονός δια τον ανθρώπων και των πράξεων του επί αυτής.
Κι’ ένας από τους πλείστες εις την χώρα αυτή δειγματοληπτικός και μόνον αναφέρομαι εις τον παμμέγιστο Πλατών–Σωκράτη, όπου η φιλοσοφική προσέγγιση με κέντρο την θεια προελεύσεως του άνθρωπου και πίστης εις αυτόν μας υποδεικνύουν την βάση δια την έλευση, του Θεανθρώπου Χριστού δια να μας διδάξει κι αυτός με την σειρά του τον Ιερό Λόγο ίσως χωρίς να μας κάνει και τόσο εντύπωση, εις την χορό που ζούμε κι ίσως ο λόγος που δεχτήκαμε τόσο άμεσα τον Χριστιανισμό να είναι και ούτος δηλαδή την αρετή αγάπη εις τον συνάνθρωπο τα πάθη όπου κι αν οδηγούν αυτά τον σεβασμό και την πιστή όπως δηλ. μας τα δίδαξαν οι παν μέγιστοι πρόγονοι μας, δεν μπορώ ή μάλλον δεν δίναμε να αντιληφτώ την εκ ουσίας διάφορα των Ιερών Λόγων διότι και οι μεν καταληφθέντο από θεία μανιαν, κι εις την περιπτωση του Χριστου όπου κατελήφθην από το άγιο πνεύμα και μάλιστα δια μέσου τής βαπτίσεως του. << Κάτι το οποίο συνέβαινα τα πλείστα κι εις την χώρα τούτην έως κάθαρσης από αρχαιοτάτων χρόνων>> και δεν θέλω να εισχωρήσω εις τα επιμέρους διότι εκεί είναι που εισχωρούν τα μέγιστα των διενέξεων, και αυτά δεν αφήνουν την ουσία να επιπλεύσει εις την ψυχή μας, και λέγω τα επιμέρους εννοώντας το χέρι του ανθρώπου αναλόγως του συμφέροντος και επιβουλής του.
Διότι αυτοί οι όποιοι έχουν βουτήξει την φαιά ουσία των έστω και ολίγων, εις τα των Ελλήνων τα Ιερά Γραπτά, πραγματικός έχουν να δουν μόνον Θείο Λόγο και εις του μετέπειτα Ιερούς Λόγους αναγνωρίζουν άμεσα την προέλευση των, και δεν χρειάζεται να διαφωνήσουν με τον παππού τους την γιαγιά του μητέρα πατερά αυτάδελφο-η κ.τ.λ. διότι κατ’ ουσιαν ο Ιερός Λόγος παραμένει ίδιος ο μανδύας, αλλάζει και έως εκ’ τουτου είναι φυσικό να σεβόμαστε και τώρα τα Ιερά και Όσια όπως μας αρμόζει έως αεί πιστοί διότι παρόλα αυτά που μα διοχετεύουν εις εκάστοτε εποχές η πίστης είναι εκεί αμετακίνητη, και το να σεβόμαστε τα Ιερά και Όσια είναι βαθειά χαραγμένα εις τα ΜΝΗΜΟΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ του λαού τούτου και θεωρώ ότι όπως οι βάσεις του ελληνικού Ιερού Λόγου είναι ποιηθεντά και ουχί γεννηθέντα εις τούτον των τόπο κι’ έτσι η προέλευσης αυτών.
Eτσι , άδραξαν και χρησιμοποίησαν και τους εν υλικό ναούς, ως βάση δια τους νέους ναούς, οι όποιοι δεν νομίζω θα μπορούσαν να αντέξουν εις διαφορετική περίπτωσιν δια αυτό όταν προσεγγίζουμε ναούς είναι ιερός εξ' αρχής εκ βάσεως, αυτού και μόνον δεν χρειάζεται να μας καταβάλει η αποστροφή εις αυτόν, διότι η βάση του είναι πανάρχαια εις τα Ιερά και Όσια
Και από τι γνωρίζουμε όλοι όταν οι βάσεις, είναι γερές και δυνατές αντέχουν πολλά εις το πέρασμα του χωροχρόνου κι’ όταν το πλήρωμα του χρόνου, έρθει εμείς στις βάσεις και πάλι θα κοιτάξουμε να ανοικοδομήσουμε κι εκεί πάνω θα στηριχθούμε, όλοι μας χωρίς παρωπίδες και διαστρεβλώσεις απλά και αληθινά εις τον εκ του φαος Θεϊκό Λόγο.
Θεέ του φωτός ω Απόλλων.
Εγώ ειμί φως ω Χριστέ.
Y.Γ.
Πρόθεσης μου αυτά που μας ενώνουν εις το βάθος του χωροχρόνου αλλά δέχομαι την καλοπροαίρετη κριτική.
ΕΙΣ ΤΟ ΕΥ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ