ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ (ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΒΙΩΣΙΣ 1896 μ.Χ.).
Η αναβίωσις του 1896
Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων αποφασίσθηκε στο Α' Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο, που συγκάλεσε στην Σορβόνη ο Γάλλος παιδαγωγός και ανθρωπιστής βαρώνος Πιέρ Ντε Κουμπερτέν (Pierre de Frédy, Baron de Coubertin), στις 16 Ιουνίου 1894.
Στο Συνέδριο αποφασίστηκαν τα εξής :
• Την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων με διεθνή μορφή.
• Την τέλεσή τους κάθε τέσσερα χρόνια.
• Την τέλεση των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων στην πόλη των Αθηνών το 1896.
• Την ανάθεση της ευθύνης των Ολυμπιακών Αγώνων σε ολιγομελή Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (Δ.Ο.Ε.), της οποίας η Γραμματεία θα εδρεύει στην Λωζάνη της Ελβετίας. Πρόεδρος της πρώτης Δ.Ο.Ε. εκλέχτηκε ο Έλληνας αντιπρόσωπος Δημήτριος Βικέλας και Γενικός Γραμματέας ο Ντε Κουμπερτέν.
Οι Αγώνες διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο των Αθηνών, το οποίο ανακατασκευάστηκε μετά από δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ, και διήρκεσαν από τις 24 Μαρτίου μέχρι τις 3 Απριλίου του 1896.
Από τα 44 αγωνίσματα, οι Η.Π.Α. νίκησαν σε 11, η Ελλάδα σε 10, η Γερμανία σε 7, η Αγγλία και η Γαλλία σε 5 έκαστη, η Αυστρία και η Ουγγαρία σε 2 έκαστη και η Δανία και η Σουηδία σε 1 έκαστη.
… συνεχίζεται …
Η αναβίωσις του 1896
Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων αποφασίσθηκε στο Α' Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο, που συγκάλεσε στην Σορβόνη ο Γάλλος παιδαγωγός και ανθρωπιστής βαρώνος Πιέρ Ντε Κουμπερτέν (Pierre de Frédy, Baron de Coubertin), στις 16 Ιουνίου 1894.
Στο Συνέδριο αποφασίστηκαν τα εξής :
• Την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων με διεθνή μορφή.
• Την τέλεσή τους κάθε τέσσερα χρόνια.
• Την τέλεση των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων στην πόλη των Αθηνών το 1896.
• Την ανάθεση της ευθύνης των Ολυμπιακών Αγώνων σε ολιγομελή Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (Δ.Ο.Ε.), της οποίας η Γραμματεία θα εδρεύει στην Λωζάνη της Ελβετίας. Πρόεδρος της πρώτης Δ.Ο.Ε. εκλέχτηκε ο Έλληνας αντιπρόσωπος Δημήτριος Βικέλας και Γενικός Γραμματέας ο Ντε Κουμπερτέν.
Οι Αγώνες διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο των Αθηνών, το οποίο ανακατασκευάστηκε μετά από δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ, και διήρκεσαν από τις 24 Μαρτίου μέχρι τις 3 Απριλίου του 1896.
Από τα 44 αγωνίσματα, οι Η.Π.Α. νίκησαν σε 11, η Ελλάδα σε 10, η Γερμανία σε 7, η Αγγλία και η Γαλλία σε 5 έκαστη, η Αυστρία και η Ουγγαρία σε 2 έκαστη και η Δανία και η Σουηδία σε 1 έκαστη.
… συνεχίζεται …
Το 1938, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του βαρώνου Πιέρ Ντε Κουμπερτέν, η σύζυγός του θα μεταφέρει από την Γαλλία και θα εναποθέσει εκεί ένα δοχείο με την καρδιά του μεγάλου Φιλέλληνα.
Αυτή ήταν και η ευχή του : το σώμα να ταθεί στην πατρίδα του, την Γαλλία, και η καρδιά του στην Ολυμπία· εκεί είχε αφήσει το ευγενές του όνειρο, την πραγματική του αγάπη.
… συνεχίζεται …
Αυτή ήταν και η ευχή του : το σώμα να ταθεί στην πατρίδα του, την Γαλλία, και η καρδιά του στην Ολυμπία· εκεί είχε αφήσει το ευγενές του όνειρο, την πραγματική του αγάπη.
… συνεχίζεται …
Ο Ολυμπιακός Ύμνος
“Αρχαίον πνεύμα αθάνατον, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού,
κατέβα, φανερώσου, κι άστραψ' εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού.
Στο δρόμο και στο πάλαιμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
και με τ' αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί.
Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στον ναόν εδώ προσκυνητής σου,
αρχαίον πνεύμ' αθάνατον, κάθε λαός” .
Σε εποχή που η διαμάχη για το γλωσσικό ζήτημα βρίσκονταν σε έξαρση και κυριαρχούσαν ακόμη οι γλωσσαμύντορες, η προτίμηση της Επιτροπής προς τον Παλαμά θεωρήθηκε ως νίκη του δημοτικισμού.
Μερικοί όμως επέκριναν τον Ύμνο όχι για την γλώσσα του, αλλά για το περιεχόμενό του. Χαρακτηρίστηκε μάλιστα αντιχριστιανικό διότι αποτέλεσε “…επίκλησιν του αρχαίου ειδωλολατρικού πνεύματος της πλάνης και της κακοήθειας.”…!
Οι στίχοι του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΥΜΝΟΥ είναι του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά και η μουσική του Κερκυραίου συνθέτη Σπύρου Σαμάρα.
Η επιλογή τους έγινε το 1895 από τον Δημήτριο Βικέλα, τον πρώτο Πρόεδρο της Δ.Ο.Ε. Έχοντας εκτιμήσει το ποιητικό ταλέντο του 37χρονου (τότε) ποιητή, ο Βικέλας εισηγήθηκε και επέτυχε, με την συνδρομή του Γενικού Γραμματέα της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, Τιμολέοντα Φιλήμονα, την ανάθεση της “συγγραφής” του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων στον Παλαμά.
Το ποίημα του Κωστή Παλαμά στάλθηκε στον 39 μόλις ετών Σαμάρα (ο οποίος ζούσε και δημιουργούσε στο Μιλάνο) και στα μέσα του Ιανουαρίου του 1896 ο μουσουργός έστειλε την παρτιτούρα στην Οργανωτική Επιτροπή.
Ένας από τους καλύτερους πιανίστες της εποχής, ο Θ. Πολυκράτης, ερμήνευσε τον Ύμνο στο “κλειδοκύμβαλον” στην αίθουσα του Ιστορικού Παρνασσού μπροστά σε επιλεγμένο κοινό, και άρεσε. Χαρακτηρίστηκε μάλιστα ως έργον “ωραιότατον και μεγαλοπρεπέστατον”…
Ο Σαμάρας ήρθε από το Μιλάνο στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου του 1896 και ασχολήθηκε με την διδασκαλία του Ύμνου στις Φιλαρμονικές και στις Χορωδίες των Αθηνών. Παρτιτούρες είχαν σταλθεί και στα μουσικά σωματεία της περιφέρειας. Σε συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων (20 Απριλίου 1895) συζητήθηκε εκτενέστατα το θέμα του Ύμνου και εγκρίθηκε το ποσό των 5.000 δραχμών για την μετάκληση του Σπύρου Σαμάρα από το Μιλάνο. Σε επιστολή που του στάλθηκε αναφέρονταν η προτίμηση ο Ύμνος των Αγώνων να μελοποιηθεί για έγχορδα και φωνητική μουσική. Στα πρακτικά της συνεδρίασης αναφέρεται ότι προσκλήθηκαν συνολικά 30 Φιλαρμονικές, αλλά τελικά ο αριθμός μειώθηκε σε 18. Εκτός των τότε Ελληνικών Συνόρων, προσκλήθηκαν Φιλαρμονικές από την Σμύρνη, την Σάμο και την Αλεξάνδρεια. Αυτές οι Φιλαρμονικές, μαζί με την Φιλαρμονική της Φρουράς των Αθηνών, υπολογιζόταν ότι συγκέντρωσαν 650 με 700 μουσικούς και χορωδούς… Ο ίδιος ο συνθέτης Σπύρος Σαμάρας διεύθυνε τους μουσικούς στην εκτέλεση του Ολυμπιακού Ύμνου.
“Της σιγής αποκατασταθείσης, αι μουσικαί πάσαι συγκεντρούνται εις το μέσον της κονίστρας, ενούται δε μετ' αυτών και πολυμελής θίασος εξ εγχόρδων οργάνων και όμιλος πολυάριθμων αοιδών. Την διεύθυνσιν πάσης ταύτης της μουσικής συναθροίσεως αναλαμβάνει ο διακεκριμένος Έλλην μουσουργός κ. Σπυρίδων Σαμάρας, εις ον το συμβούλιον των Ολυμπιακών Αγώνων ανέθηκε την μελοποίησιν του Ύμνου, ον τη παραγγελία αυτού ανέθηκεν ο εμπνευσμένος ποιητής κ. Κωστής Παλαμάς.” … “…από τα στόματα των αοιδών και τας εκατοστυάς εκείνας των οργάνων διαχέεται κύμα αρμονίας και ποιήσεως και δονείται ο αήρ. Ο ύμνος εκείνος ο ψαλλόμενος υπό το αγλαόν φέγγος του Ηλίου και επί παρουσία μυριάδων θεατών, κατεχομένων υπό ευλαβούς συγκινήσεως έχει τι το εξόχως αρχαιοπρεπές…”.
– Από το χρονικόν του δημοσιογράφου Χαράλαμπου (Μπάμπη) Αννίνου
Ο ύμνος αυτός συνεχίζει να παιανίζεται κάθε φορά στην εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων... Αν και γράφτηκε το 1896, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον αναγνώρισε οριστικά ως Ολυμπιακό σύμβολο το 1958 στην 55η Σύνοδό της στο Τόκυο…
… συνεχίζεται …
“Αρχαίον πνεύμα αθάνατον, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού,
κατέβα, φανερώσου, κι άστραψ' εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού.
Στο δρόμο και στο πάλαιμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
και με τ' αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί.
Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στον ναόν εδώ προσκυνητής σου,
αρχαίον πνεύμ' αθάνατον, κάθε λαός” .
Σε εποχή που η διαμάχη για το γλωσσικό ζήτημα βρίσκονταν σε έξαρση και κυριαρχούσαν ακόμη οι γλωσσαμύντορες, η προτίμηση της Επιτροπής προς τον Παλαμά θεωρήθηκε ως νίκη του δημοτικισμού.
Μερικοί όμως επέκριναν τον Ύμνο όχι για την γλώσσα του, αλλά για το περιεχόμενό του. Χαρακτηρίστηκε μάλιστα αντιχριστιανικό διότι αποτέλεσε “…επίκλησιν του αρχαίου ειδωλολατρικού πνεύματος της πλάνης και της κακοήθειας.”…!
Οι στίχοι του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΥΜΝΟΥ είναι του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά και η μουσική του Κερκυραίου συνθέτη Σπύρου Σαμάρα.
Η επιλογή τους έγινε το 1895 από τον Δημήτριο Βικέλα, τον πρώτο Πρόεδρο της Δ.Ο.Ε. Έχοντας εκτιμήσει το ποιητικό ταλέντο του 37χρονου (τότε) ποιητή, ο Βικέλας εισηγήθηκε και επέτυχε, με την συνδρομή του Γενικού Γραμματέα της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, Τιμολέοντα Φιλήμονα, την ανάθεση της “συγγραφής” του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων στον Παλαμά.
Το ποίημα του Κωστή Παλαμά στάλθηκε στον 39 μόλις ετών Σαμάρα (ο οποίος ζούσε και δημιουργούσε στο Μιλάνο) και στα μέσα του Ιανουαρίου του 1896 ο μουσουργός έστειλε την παρτιτούρα στην Οργανωτική Επιτροπή.
Ένας από τους καλύτερους πιανίστες της εποχής, ο Θ. Πολυκράτης, ερμήνευσε τον Ύμνο στο “κλειδοκύμβαλον” στην αίθουσα του Ιστορικού Παρνασσού μπροστά σε επιλεγμένο κοινό, και άρεσε. Χαρακτηρίστηκε μάλιστα ως έργον “ωραιότατον και μεγαλοπρεπέστατον”…
Ο Σαμάρας ήρθε από το Μιλάνο στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου του 1896 και ασχολήθηκε με την διδασκαλία του Ύμνου στις Φιλαρμονικές και στις Χορωδίες των Αθηνών. Παρτιτούρες είχαν σταλθεί και στα μουσικά σωματεία της περιφέρειας. Σε συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων (20 Απριλίου 1895) συζητήθηκε εκτενέστατα το θέμα του Ύμνου και εγκρίθηκε το ποσό των 5.000 δραχμών για την μετάκληση του Σπύρου Σαμάρα από το Μιλάνο. Σε επιστολή που του στάλθηκε αναφέρονταν η προτίμηση ο Ύμνος των Αγώνων να μελοποιηθεί για έγχορδα και φωνητική μουσική. Στα πρακτικά της συνεδρίασης αναφέρεται ότι προσκλήθηκαν συνολικά 30 Φιλαρμονικές, αλλά τελικά ο αριθμός μειώθηκε σε 18. Εκτός των τότε Ελληνικών Συνόρων, προσκλήθηκαν Φιλαρμονικές από την Σμύρνη, την Σάμο και την Αλεξάνδρεια. Αυτές οι Φιλαρμονικές, μαζί με την Φιλαρμονική της Φρουράς των Αθηνών, υπολογιζόταν ότι συγκέντρωσαν 650 με 700 μουσικούς και χορωδούς… Ο ίδιος ο συνθέτης Σπύρος Σαμάρας διεύθυνε τους μουσικούς στην εκτέλεση του Ολυμπιακού Ύμνου.
“Της σιγής αποκατασταθείσης, αι μουσικαί πάσαι συγκεντρούνται εις το μέσον της κονίστρας, ενούται δε μετ' αυτών και πολυμελής θίασος εξ εγχόρδων οργάνων και όμιλος πολυάριθμων αοιδών. Την διεύθυνσιν πάσης ταύτης της μουσικής συναθροίσεως αναλαμβάνει ο διακεκριμένος Έλλην μουσουργός κ. Σπυρίδων Σαμάρας, εις ον το συμβούλιον των Ολυμπιακών Αγώνων ανέθηκε την μελοποίησιν του Ύμνου, ον τη παραγγελία αυτού ανέθηκεν ο εμπνευσμένος ποιητής κ. Κωστής Παλαμάς.” … “…από τα στόματα των αοιδών και τας εκατοστυάς εκείνας των οργάνων διαχέεται κύμα αρμονίας και ποιήσεως και δονείται ο αήρ. Ο ύμνος εκείνος ο ψαλλόμενος υπό το αγλαόν φέγγος του Ηλίου και επί παρουσία μυριάδων θεατών, κατεχομένων υπό ευλαβούς συγκινήσεως έχει τι το εξόχως αρχαιοπρεπές…”.
– Από το χρονικόν του δημοσιογράφου Χαράλαμπου (Μπάμπη) Αννίνου
Ο ύμνος αυτός συνεχίζει να παιανίζεται κάθε φορά στην εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων... Αν και γράφτηκε το 1896, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον αναγνώρισε οριστικά ως Ολυμπιακό σύμβολο το 1958 στην 55η Σύνοδό της στο Τόκυο…
… συνεχίζεται …
Το Ολυμπιακό Έμβλημα
Το Ολυμπιακό έμβλημα είναι οι Πέντε ενωμένοι Κύκλοι και συμβολίζουν “την ενότητα των πέντε Ηπείρων του πλανήτου μας υπό την αιγίδα του Ολυμπιακού Πνεύματος”...
Δίπλα στο μνημείο του Ντε Κουμπερτέν στην Ολυμπία βρίσκεται ο βωμός της Ολυμπιακής Φλόγας. Κατασκευάστηκε το 1936 και φέρει εγχάρακτους τους 5 Ολυμπιακούς Κύκλους…
Λιγότερο γνωστή είναι η αντιστοιχία μεταξύ των χρωμάτων και των Ηπείρων (βλ. 1η φωτογραφία)
Είναι σημαντικό ν' αναφερθεί ότι ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν ποτέ δεν είπε ή έγραψε ότι υπάρχει η αντιστοιχία μεταξύ Κύκλων και Ηπείρων που καθιερώθηκε. Ακόμη λιγότερο γνωστό είναι ότι οι Πέντε Κύκλοι καθιερώθηκαν ως σήμα των Αγώνων από την Ολυμπιάδα του Άμστερνταμ το 1928. Σε ένα ταξίδι στους Δελφούς, όπου τελούνταν τα Πύθια, ο ντε Κουμπερτέν πρόσεξε χαραγμένο πάνω σε βωμό ένα έμβλημα που αποτελούνταν από πέντε ενωμένους κύκλους, όπου αναγράφονταν οι όροι της εκεχειρίας των Πυθίων αγώνων.
Το έμβλημα των Πέντε ενωμένων Κύκλων έγινε στην συνέχεια το σύμβολο του Ολυμπισμού.
Εκτός από αυτήν την “αλλαγή” σε εκείνους τους Ολυμπιακούς, ταυτόχρονα εφαρμόστηκε το επίσημο τελετουργικό έναρξης και λήξης των Αγώνων, το οποίο και καθιερώθηκε στις επόμενες Ολυμπιάδες.
… συνεχίζεται …
Το Ολυμπιακό έμβλημα είναι οι Πέντε ενωμένοι Κύκλοι και συμβολίζουν “την ενότητα των πέντε Ηπείρων του πλανήτου μας υπό την αιγίδα του Ολυμπιακού Πνεύματος”...
Δίπλα στο μνημείο του Ντε Κουμπερτέν στην Ολυμπία βρίσκεται ο βωμός της Ολυμπιακής Φλόγας. Κατασκευάστηκε το 1936 και φέρει εγχάρακτους τους 5 Ολυμπιακούς Κύκλους…
Λιγότερο γνωστή είναι η αντιστοιχία μεταξύ των χρωμάτων και των Ηπείρων (βλ. 1η φωτογραφία)
Είναι σημαντικό ν' αναφερθεί ότι ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν ποτέ δεν είπε ή έγραψε ότι υπάρχει η αντιστοιχία μεταξύ Κύκλων και Ηπείρων που καθιερώθηκε. Ακόμη λιγότερο γνωστό είναι ότι οι Πέντε Κύκλοι καθιερώθηκαν ως σήμα των Αγώνων από την Ολυμπιάδα του Άμστερνταμ το 1928. Σε ένα ταξίδι στους Δελφούς, όπου τελούνταν τα Πύθια, ο ντε Κουμπερτέν πρόσεξε χαραγμένο πάνω σε βωμό ένα έμβλημα που αποτελούνταν από πέντε ενωμένους κύκλους, όπου αναγράφονταν οι όροι της εκεχειρίας των Πυθίων αγώνων.
Το έμβλημα των Πέντε ενωμένων Κύκλων έγινε στην συνέχεια το σύμβολο του Ολυμπισμού.
Εκτός από αυτήν την “αλλαγή” σε εκείνους τους Ολυμπιακούς, ταυτόχρονα εφαρμόστηκε το επίσημο τελετουργικό έναρξης και λήξης των Αγώνων, το οποίο και καθιερώθηκε στις επόμενες Ολυμπιάδες.
… συνεχίζεται …
Το Σύνθημα των Ολυμπιακών Αγώνων/[U]
“Citius – Altius – Fortius”.
“Πιο γρήγορα – Πιο ψηλά – Πιο δυνατά”.
Το Σύνθημα των Ολυμπιακών Αγώνων διατυπώθηκε από τον δομινικανό ιερέα Ερρίκο Ντιντόν (Erric Didon) και υιοθετήθηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες των Παρισίων το 1924, με πρόταση του Πιέρ ντε Κουμπερτέν. Απευθύνεται σε όλα τα μέλη του Ολυμπιακού Κινήματος καλώντας τα να ενεργούν σύμφωνα με το Ολυμπιακό Πνεύμα.
[u]Η Ολυμπιακή Φλόγα
Στην αρχαιότητα, οι δάδες χρησιμοποιούνταν για τον φωτισμό των χώρων και των δρόμων, αργότερα όμως άναβαν στις λαμπρές λαμπαδηδρομίες που αρχικά είχαν σχέση με την θρησκεία και σταδιακά η χρήση τους μεταφέρθηκε στον αθλητισμό…
Με την Αναβίωση του 1896, Λαμπαδηδρομία πραγματοποιήθηκε την 7η ημέρα των αγώνων στις 9 το βράδυ στην οδό Αθηνάς, μετά μουσικής (εννέα μουσικές μπάντες παιάνιζαν σε διάφορες περιοχές του κέντρου των Αθηνών) και με την συμμετοχή ιππέων, σωμάτων ασφαλείας, μαθητών, φοιτητών, αντιπροσώπων επαγγελματικών σωματείων και κόσμου κάθε ηλικίας. Τις δάδες κρατούσαν αναμμένες στρατιώτες, ενώ το κοινό κρατούσε φαναράκια προσαρμοσμένα σε ένα μικρό ακόντιο φωτίζοντας με το αγνό Απολλώνιο Φως όλη την διαδρομή.
Η Ολυμπιακή Φλόγα άναψε για πρώτη φορά εντός Σταδίου και σε ξεχωριστό βωμό, κατά την διάρκεια της εναρκτήριας τελετής των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Άμστερνταμ το 1928…
Λαμπαδηδρομία και Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας τελέστηκαν για πρώτη φορά το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Η ιδέα ήταν του Γερμανού καθηγητή, Γενικού Γραμματέα και Μέλους της Γερμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής Δρ Καρλ Ντιμ (Carl Diem) ο οποίος και την εισηγήθηκε στην Οργανωτική Επιτροπή των XI Ολυμπιακών Αγώνων.
Αλλά, η θέσπιση της τελετής της αέναης φλόγας και οι λαμπαδηδρομίες ήταν άλλη μία αναβίωση δρωμένων από τα αρχαία Παναθήναια, η οποία προσαρμόστηκε στο τελετουργικό των Σύγχρονων Ολυμπιάδων…
Από τότε η Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας γίνεται πάντα στον ναό της Ήρας στην Αρχαία Ολυμπία με την χρήση ειδικού παραβολικού ηλιακού κατόπτρου, το οποίο βρίσκεται μόνιμα στον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Πρόκειται για ένα από τα δύο του είδους που υπάρχουν. Το δίδυμό του βρίσκεται στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας (το Παλαιό Χημείο του Πανεπιστημίου Αθηνών στην οδό Σόλωνος).
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1936, κατά την διάρκεια της τελετής Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου..
… συνεχίζεται …
“Citius – Altius – Fortius”.
“Πιο γρήγορα – Πιο ψηλά – Πιο δυνατά”.
Το Σύνθημα των Ολυμπιακών Αγώνων διατυπώθηκε από τον δομινικανό ιερέα Ερρίκο Ντιντόν (Erric Didon) και υιοθετήθηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες των Παρισίων το 1924, με πρόταση του Πιέρ ντε Κουμπερτέν. Απευθύνεται σε όλα τα μέλη του Ολυμπιακού Κινήματος καλώντας τα να ενεργούν σύμφωνα με το Ολυμπιακό Πνεύμα.
[u]Η Ολυμπιακή Φλόγα
Στην αρχαιότητα, οι δάδες χρησιμοποιούνταν για τον φωτισμό των χώρων και των δρόμων, αργότερα όμως άναβαν στις λαμπρές λαμπαδηδρομίες που αρχικά είχαν σχέση με την θρησκεία και σταδιακά η χρήση τους μεταφέρθηκε στον αθλητισμό…
Με την Αναβίωση του 1896, Λαμπαδηδρομία πραγματοποιήθηκε την 7η ημέρα των αγώνων στις 9 το βράδυ στην οδό Αθηνάς, μετά μουσικής (εννέα μουσικές μπάντες παιάνιζαν σε διάφορες περιοχές του κέντρου των Αθηνών) και με την συμμετοχή ιππέων, σωμάτων ασφαλείας, μαθητών, φοιτητών, αντιπροσώπων επαγγελματικών σωματείων και κόσμου κάθε ηλικίας. Τις δάδες κρατούσαν αναμμένες στρατιώτες, ενώ το κοινό κρατούσε φαναράκια προσαρμοσμένα σε ένα μικρό ακόντιο φωτίζοντας με το αγνό Απολλώνιο Φως όλη την διαδρομή.
Η Ολυμπιακή Φλόγα άναψε για πρώτη φορά εντός Σταδίου και σε ξεχωριστό βωμό, κατά την διάρκεια της εναρκτήριας τελετής των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Άμστερνταμ το 1928…
Λαμπαδηδρομία και Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας τελέστηκαν για πρώτη φορά το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Η ιδέα ήταν του Γερμανού καθηγητή, Γενικού Γραμματέα και Μέλους της Γερμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής Δρ Καρλ Ντιμ (Carl Diem) ο οποίος και την εισηγήθηκε στην Οργανωτική Επιτροπή των XI Ολυμπιακών Αγώνων.
Αλλά, η θέσπιση της τελετής της αέναης φλόγας και οι λαμπαδηδρομίες ήταν άλλη μία αναβίωση δρωμένων από τα αρχαία Παναθήναια, η οποία προσαρμόστηκε στο τελετουργικό των Σύγχρονων Ολυμπιάδων…
Από τότε η Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας γίνεται πάντα στον ναό της Ήρας στην Αρχαία Ολυμπία με την χρήση ειδικού παραβολικού ηλιακού κατόπτρου, το οποίο βρίσκεται μόνιμα στον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Πρόκειται για ένα από τα δύο του είδους που υπάρχουν. Το δίδυμό του βρίσκεται στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας (το Παλαιό Χημείο του Πανεπιστημίου Αθηνών στην οδό Σόλωνος).
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1936, κατά την διάρκεια της τελετής Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου..
… συνεχίζεται …
Από τον ναό της Ήρας, η Δάδα αναμμένη ταξιδεύει στα χέρια λαμπαδηδρόμων μέχρι να φτάσει στην πόλη όπου θα διεξαχθούν οι Αγώνες.
Η είσοδος του τελευταίου λαμπαδηδρόμου στο Ολυμπιακό Στάδιο της εκάστοτε διοργανώτριας πόλης και το άναμμα του Βωμού σηματοδοτούν ουσιαστικά την έναρξη των Αγώνων.
ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ΘΕΕ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ,
ΣΤΕΙΛΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΑΝΑΨΕ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΤΗΝ ΔΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.
ΚΙ ΕΣΥ, Ω ΔΙΑ,
ΧΑΡΙΣΕ ΕΙΡΗΝΗ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΩΣΕ
ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Από το 1936 μέχρι το 2000 έγιναν συνολικά 16 λαμπαδηδρομίες με μεγαλύτερη αυτή των Ολυμπιακών Αγώνων του Σύδνεϋ η οποία διήρκεσε συνολικά 100 ημέρες.
… συνεχίζεται …
Η είσοδος του τελευταίου λαμπαδηδρόμου στο Ολυμπιακό Στάδιο της εκάστοτε διοργανώτριας πόλης και το άναμμα του Βωμού σηματοδοτούν ουσιαστικά την έναρξη των Αγώνων.
ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ΘΕΕ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ,
ΣΤΕΙΛΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΑΝΑΨΕ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΤΗΝ ΔΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.
ΚΙ ΕΣΥ, Ω ΔΙΑ,
ΧΑΡΙΣΕ ΕΙΡΗΝΗ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΩΣΕ
ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Από το 1936 μέχρι το 2000 έγιναν συνολικά 16 λαμπαδηδρομίες με μεγαλύτερη αυτή των Ολυμπιακών Αγώνων του Σύδνεϋ η οποία διήρκεσε συνολικά 100 ημέρες.
… συνεχίζεται …
Η Ολυμπιακή Σημαία
Η Ολυμπιακή Σημαία, όπως και το Ολυμπιακό Έμβλημα, ήταν μια ιδέα του Γάλλου βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν και παρουσιάστηκε στην Σύνοδο της Δ.Ο.Ε. το 1914 στο Παρίσι.
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1920 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας.
Το φόντο της Ολυμπιακής Σημαίας είναι λευκό και στην μέση έχει τους Πέντε Κύκλους, τα χρώματα των οποίων είναι μπλε, μαύρο, κόκκινο, κίτρινο και πράσινο. Σύμφωνα με τον Κουμπερτέν τα χρώματα των κύκλων μαζί με το λευκό αντιπροσωπεύουν όλα τα κράτη της Γης, αφού τουλάχιστον ένα από τα χρώματα της σημαίας περιέχεται στην σημαία κάθε χώρας του πλανήτη.
… συνεχίζεται …
Η Ολυμπιακή Σημαία, όπως και το Ολυμπιακό Έμβλημα, ήταν μια ιδέα του Γάλλου βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν και παρουσιάστηκε στην Σύνοδο της Δ.Ο.Ε. το 1914 στο Παρίσι.
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1920 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας.
Το φόντο της Ολυμπιακής Σημαίας είναι λευκό και στην μέση έχει τους Πέντε Κύκλους, τα χρώματα των οποίων είναι μπλε, μαύρο, κόκκινο, κίτρινο και πράσινο. Σύμφωνα με τον Κουμπερτέν τα χρώματα των κύκλων μαζί με το λευκό αντιπροσωπεύουν όλα τα κράτη της Γης, αφού τουλάχιστον ένα από τα χρώματα της σημαίας περιέχεται στην σημαία κάθε χώρας του πλανήτη.
… συνεχίζεται …
Η Ελληνική Σημαία στα Ιμαλάια
Αποστολή, με σκοπό να τοποθετήσει την ελληνική σημαία μαζί με την σημαία της «Αθήνα 2004» στην κορυφή του κόσμου, οργανώνει δωδεκαμελής ομάδα του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου (με την αμέριστη υποστήριξη του Παύλου Αγγελάτου και την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης), με αρχηγό τον Κώστα Τσιβελέκα.
Την σημαία της «Αθήνα 2004» παρέδωσε στους ορειβάτες ο Διευθύνων Σύμβουλος της Οργανωτικής Επιτροπής Ιωάννης Σπανουδάκης (βλ. φωτογραφία), ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά : “Είναι συμβολική αυτή η πράξη και θα αναδείξει σε όλον το κόσμο, πέρα από το επίτευγμα της ορειβατικής αυτής ομάδας, και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας που, όπως είναι γνωστό, έχουν επίκεντρό τους τον άνθρωπο”.
Η σημαία της «Αθήνα 2004» κυματίζει ήδη στις υψηλότερες κορυφές του Καυκάσου, του Νότιου Πόλου και της Νότιας Αμερικής, έπειτα από αντίστοιχες αποστολές του Βολιώτη ορειβάτη Νίκου Μαγγίτση.
Η αποστολή επιτεύχθηκε την Κυριακή 16 Μαΐου 2004 στις 5:30' το πρωί.
Ο Γιώργος Βουτυρόπουλος θα πατήσει πρώτος την κορυφή του κόσμου και θα ακολουθήσουν οι Αντώνης Αντωνόπουλος, Μιχάλης Στύλλας, Παναγιώτης Κοτρωνάρος και Παύλος Τσιαντός, ακολουθώντας όλοι τους την νότια κλασική διαδρομή.
Τα ξημερώματα της 17ης (γύρω στις 6:30') θα πατήσει κατακτήσει το Έβερεστ και ο Νίκος Μαγγίτσης, ο οποίος συμμετείχε σε διεθνή αποστολή. Την 18η θα καταφέρουν να πραγματοποιήσουν το ακατόρθωτο και οι Γιώργος Τσιάνος, Κώστας Αποστολόπουλος και Γιώργος Αργύρης, επίσης μέλη της ελληνικής αποστολής, από την βόρεια διαδρομή.
Αναρτήθηκαν : η Ελληνική και η σημαία της «Αθήνα 2004», μαζί με μία φωτογραφία του Χρήστου Μπαρούχα, του ορειβάτη που έχασε την ζωή του κατεβαίνοντας από την κορυφή Cho Oyu το φθινόπωρο του 2003, όπου βρισκόταν για να προετοιμαστεί για το Έβερεστ.
… συνεχίζεται …
Αποστολή, με σκοπό να τοποθετήσει την ελληνική σημαία μαζί με την σημαία της «Αθήνα 2004» στην κορυφή του κόσμου, οργανώνει δωδεκαμελής ομάδα του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου (με την αμέριστη υποστήριξη του Παύλου Αγγελάτου και την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης), με αρχηγό τον Κώστα Τσιβελέκα.
Την σημαία της «Αθήνα 2004» παρέδωσε στους ορειβάτες ο Διευθύνων Σύμβουλος της Οργανωτικής Επιτροπής Ιωάννης Σπανουδάκης (βλ. φωτογραφία), ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά : “Είναι συμβολική αυτή η πράξη και θα αναδείξει σε όλον το κόσμο, πέρα από το επίτευγμα της ορειβατικής αυτής ομάδας, και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας που, όπως είναι γνωστό, έχουν επίκεντρό τους τον άνθρωπο”.
Η σημαία της «Αθήνα 2004» κυματίζει ήδη στις υψηλότερες κορυφές του Καυκάσου, του Νότιου Πόλου και της Νότιας Αμερικής, έπειτα από αντίστοιχες αποστολές του Βολιώτη ορειβάτη Νίκου Μαγγίτση.
Η αποστολή επιτεύχθηκε την Κυριακή 16 Μαΐου 2004 στις 5:30' το πρωί.
Ο Γιώργος Βουτυρόπουλος θα πατήσει πρώτος την κορυφή του κόσμου και θα ακολουθήσουν οι Αντώνης Αντωνόπουλος, Μιχάλης Στύλλας, Παναγιώτης Κοτρωνάρος και Παύλος Τσιαντός, ακολουθώντας όλοι τους την νότια κλασική διαδρομή.
Τα ξημερώματα της 17ης (γύρω στις 6:30') θα πατήσει κατακτήσει το Έβερεστ και ο Νίκος Μαγγίτσης, ο οποίος συμμετείχε σε διεθνή αποστολή. Την 18η θα καταφέρουν να πραγματοποιήσουν το ακατόρθωτο και οι Γιώργος Τσιάνος, Κώστας Αποστολόπουλος και Γιώργος Αργύρης, επίσης μέλη της ελληνικής αποστολής, από την βόρεια διαδρομή.
Αναρτήθηκαν : η Ελληνική και η σημαία της «Αθήνα 2004», μαζί με μία φωτογραφία του Χρήστου Μπαρούχα, του ορειβάτη που έχασε την ζωή του κατεβαίνοντας από την κορυφή Cho Oyu το φθινόπωρο του 2003, όπου βρισκόταν για να προετοιμαστεί για το Έβερεστ.
… συνεχίζεται …
Λίγες πια εθνικές αποστολές επιχειρούν κάθε χρόνο στις πλαγιές του. Σχεδόν όλα τα κράτη που έχουν αναπτύξει την δραστηριότητα της Ορειβασίας έχουν να επιδείξουν αρκετές επιτυχημένες αποστολές στο Έβερεστ.
Ο μεγαλοπρεπέστατος αυτός ορεινός όγκος οφείλει το όνομά του στους Βρετανούς αποικιοκράτες, οι οποίοι το βάφτισαν προς τιμή του sir George Everest, διευθυντή της γεωγραφικής υπηρεσίας των Ινδιών, ο οποίος ξεκίνησε το μεγαλόπνοο σχέδιο χαρτογράφησης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην Ανατολή.
Η χώρα μας δεν είχε ευτυχήσει ακόμη να διοργανώσει με επιτυχία αποστολή στην “Στέγη του Κόσμου” . Η πρώτη Ελληνική αποστολή που βρέθηκε στους πρόποδες του βουνού ήταν του Α.Ο.Σ. το 1989 από την βόρεια πλευρά (Θιβέτ) με αρχηγό τον Σ. Παρασκευαΐδη, η οποία όμως δεν είχε καμία τύχη.
Το 1993 ο Α.Ο.Σ. διοργάνωσε ξανά αποστολή στο βουνό με αρχηγό τον Κώστα Τσιβελέκα, η οποία σταμάτησε στα 7.000 περίπου μέτρα. Η πιο σοβαρή προσπάθεια όμως έγινε το 1996 από τον ίδιο σύλλογο στην βόρεια πλευρά του βουνού με αρχηγό πάλι τον Κ. Τσιβελέκα, ο οποίος κατάφερε να προσεγγίσει ένα ύψος γύρω στα 8.100 μέτρα.
… συνεχίζεται …
Ο μεγαλοπρεπέστατος αυτός ορεινός όγκος οφείλει το όνομά του στους Βρετανούς αποικιοκράτες, οι οποίοι το βάφτισαν προς τιμή του sir George Everest, διευθυντή της γεωγραφικής υπηρεσίας των Ινδιών, ο οποίος ξεκίνησε το μεγαλόπνοο σχέδιο χαρτογράφησης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην Ανατολή.
Η χώρα μας δεν είχε ευτυχήσει ακόμη να διοργανώσει με επιτυχία αποστολή στην “Στέγη του Κόσμου” . Η πρώτη Ελληνική αποστολή που βρέθηκε στους πρόποδες του βουνού ήταν του Α.Ο.Σ. το 1989 από την βόρεια πλευρά (Θιβέτ) με αρχηγό τον Σ. Παρασκευαΐδη, η οποία όμως δεν είχε καμία τύχη.
Το 1993 ο Α.Ο.Σ. διοργάνωσε ξανά αποστολή στο βουνό με αρχηγό τον Κώστα Τσιβελέκα, η οποία σταμάτησε στα 7.000 περίπου μέτρα. Η πιο σοβαρή προσπάθεια όμως έγινε το 1996 από τον ίδιο σύλλογο στην βόρεια πλευρά του βουνού με αρχηγό πάλι τον Κ. Τσιβελέκα, ο οποίος κατάφερε να προσεγγίσει ένα ύψος γύρω στα 8.100 μέτρα.
… συνεχίζεται …
Το 1999 η ελληνική σημαία επιτέλους ανέμισε στην κορυφή του Έβερεστ! Ο Κ. Νιάρχος, γόνος της γνωστής οικογένειας εφοπλιστών, συμμετείχε εκείνη την άνοιξη σε εμπορική αποστολή στην νοτιοδυτική κόψη, από όπου τελικά κατάφερε να σταθεί στο ψηλότερο σημείο. Μόνιμος κάτοικος του εξωτερικού, συμμετείχε στην αποστολή με την Ελβετική του υπηκοότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από τον Νιάρχο και άλλοι ορειβάτες με ελληνικές ρίζες έχουν ήδη ανέβει στο βουνό. Από αυτούς ξεχωρίζει βέβαια ο οδηγός βουνού Peter Athans (τρίτης γενιάς Έλληνας από τις Η.Π.Α.), ο οποίος είναι και ο μοναδικός δυτικός που έχει 7 επιτυχημένες αναβάσεις στην κορυφή.
“…Όταν πληροφορήθηκα ότι υπήρχαν 4 ελληνικές ομάδες που θα προσπαθούσαν να ανέβουν στο Έβερεστ την άνοιξη του 2004, η απάντησή μου ήταν να ενώσω αυτές τις ομάδες, προκειμένου να συνδυάσουν τις δυνάμεις τους σε μία Ελληνική Εθνική Αποστολή, και όχι να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Ο ανταγωνισμός θέτει σε κίνδυνο τις ανθρώπινες ζωές. Σήμερα, η Ιστορία αποδεικνύει ότι μία Ελληνική Εθνική Αποστολή φέρνει την επιτυχία, όχι γιατί 8 άνδρες ανέβηκαν στο Έβερεστ αλλά επειδή βάλαμε μια ολόκληρη χώρα στην κορυφή, τιμώντας και επιδεικνύοντας σεβασμό απέναντι στο ίδιο το βουνό, τις διαφορετικές παραδόσεις και τους λαούς. Έχω ένα μήνυμα για τις οικογένειες των μελών της αποστολής Hellas Everest 2004 : φέρνω πίσω στην πατρίδα ασφαλή τα παιδιά σας, αγκαλιάστε τα, έκαναν την Ελλάδα υπερήφανη..! Πώς αισθάνονται οι Έλληνες που πέτυχαν να ανέβουν στην κορυφή του κόσμου; Οι δύο πρώτοι ορειβάτες που πάτησαν το πόδι τους στην κορυφή δίνουν την καλύτερη απάντηση. Ο πρώτος εξέφρασε την αγάπη του για την Ελλάδα και την κοπέλα του, και ο δεύτερος ήθελε κάποιος, οποιοσδήποτε, να τηλεφωνήσει στην μαμά του και να την ενημερώσει ότι ο γιος της είναι καλά..! Κα Ελευθερία, ο γιος σας είναι πολύ περισσότερο από καλά και πολύ σύντομα θα επιστρέψει στο σπίτι..!”. (Ο γενικός αρχηγός και χορηγός της αποστολής, Παύλος Αγγελάτος).
… συνεχίζεται …
“…Όταν πληροφορήθηκα ότι υπήρχαν 4 ελληνικές ομάδες που θα προσπαθούσαν να ανέβουν στο Έβερεστ την άνοιξη του 2004, η απάντησή μου ήταν να ενώσω αυτές τις ομάδες, προκειμένου να συνδυάσουν τις δυνάμεις τους σε μία Ελληνική Εθνική Αποστολή, και όχι να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Ο ανταγωνισμός θέτει σε κίνδυνο τις ανθρώπινες ζωές. Σήμερα, η Ιστορία αποδεικνύει ότι μία Ελληνική Εθνική Αποστολή φέρνει την επιτυχία, όχι γιατί 8 άνδρες ανέβηκαν στο Έβερεστ αλλά επειδή βάλαμε μια ολόκληρη χώρα στην κορυφή, τιμώντας και επιδεικνύοντας σεβασμό απέναντι στο ίδιο το βουνό, τις διαφορετικές παραδόσεις και τους λαούς. Έχω ένα μήνυμα για τις οικογένειες των μελών της αποστολής Hellas Everest 2004 : φέρνω πίσω στην πατρίδα ασφαλή τα παιδιά σας, αγκαλιάστε τα, έκαναν την Ελλάδα υπερήφανη..! Πώς αισθάνονται οι Έλληνες που πέτυχαν να ανέβουν στην κορυφή του κόσμου; Οι δύο πρώτοι ορειβάτες που πάτησαν το πόδι τους στην κορυφή δίνουν την καλύτερη απάντηση. Ο πρώτος εξέφρασε την αγάπη του για την Ελλάδα και την κοπέλα του, και ο δεύτερος ήθελε κάποιος, οποιοσδήποτε, να τηλεφωνήσει στην μαμά του και να την ενημερώσει ότι ο γιος της είναι καλά..! Κα Ελευθερία, ο γιος σας είναι πολύ περισσότερο από καλά και πολύ σύντομα θα επιστρέψει στο σπίτι..!”. (Ο γενικός αρχηγός και χορηγός της αποστολής, Παύλος Αγγελάτος).
… συνεχίζεται …
Ο Όρκος των Αθλητών
“Στο όνομα όλων των αγωνιζομένων, υπόσχομαι ότι θα λάβουμε μέρος σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σεβόμενοι και ακολουθώντας τους κανόνες οι οποίοι τους διέπουν, μέσα στο αληθινό πνεύμα της ευγενούς άμιλλας, για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή των ομάδων μας”.
Σύμφωνα με τον Γάλλο Gaston Meyer, ο Όρκος των Αθλητών παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Μεσο-ολυμπιάδα της Αθήνας το 1906. Τον Όρκο απαγγέλλει ένας από τους αθλητές της διοργανώτριας χώρας κρατώντας μια γωνία της Ολυμπιακής Σημαίας περιτριγυρισμένος από τους άλλους αθλητές που κρατάνε την Ολυμπιακή Σημαία.
Ο Όρκος των Κριτών
“Στο όνομα όλων των κριτών και αξιωματούχων, υπόσχομαι ότι θα εκτελέσουμε τα καθήκοντά μας κατά τη διάρκεια αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων με πλήρη αμεροληψία, σεβόμενοι και τηρώντας τους κανόνες οι οποίοι διέπουν μέσα σε αληθινό πνεύμα ευγενούς αθλητικής άμιλλας”.
Κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου της Δ.Ο.Ε. στις 30 Σεπτεμβρίου 1968 στην Πόλη του Μεξικού, αποφασίστηκε να προταθεί ένας Ολυμπιακός Όρκος Κριτών τον οποίον αργότερα συνέθεσε ο Λόρδος Κιλάνιν.
Η Ολυμπιακή Δάδα : 2004
Ένα φύλλο ελιάς αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το πρώτο Ολυμπιακό σύμβολο που θα ταξιδέψει και στις πέντε ηπείρους του πλανήτη μας, μεταφέροντας ένα μήνυμα ειρήνης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η Ολυμπιακή Δάδα μοιάζει με ένα φύλλο ελιάς. Η φόρμα που της δόθηκε, σχεδιάστηκε πάνω στις γραμμές και το αρμονικό σχήμα ενός ελαιόφυλλου. Με βάρος 700 γραμμαρίων και ύψος 68 εκατοστόμετρων, χωρίς ακμές, με ισχυρή δυναμική προς τα πάνω, το σχήμα της Δάδας επελέγη, ώστε να αναδειχθεί η Φλόγα, που αποτελεί το κύριο, διαχρονικό έμβλημα των Αγώνων.
Ο εργονομικός της σχεδιασμός με την επικράτηση της κοιλότητας ως βασικό σχήμα, καθιστά την Δάδα συνέχεια της ίδιας της Φλόγας στην ελεύθερη κίνησή της. Η Φλόγα δεν ανήκει απλά στην Δάδα, αλλά προκύπτει σαν συνέχεια του χεριού του Λαμπαδηδρόμου που θα μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα μαζί με τις αξίες των Αγώνων του 2004 για πρώτη φορά και στις πέντε ηπείρους.
Η μορφή και τα υλικά της είναι λιτά, εμπνευσμένα από την διπλή όψη και την υφή του ελαιόφυλλου. Μέταλλο (μαγνήσιο) και ξύλο, στους φυσικούς τους χρωματισμούς, υλικά πρωτογενή, ανακυκλώσιμα και δουλεμένα με τις πιο σύγχρονες σχεδιαστικές εφαρμογές και την φιλοσοφία του “Παν Μέτρον Άριστον”.
Ο σχεδιαστής
Ο Ανδρέας Βαρώτσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και ασχολείται με το Βιομηχανικό σχέδιο από το 1976, όταν ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ρώμη, στο Instituto Superiore per Industri Artistiche (I.S.I.A). Από το 1984 συνεργάστηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ελλάδα.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Γραμματείας Βιομηχανικού Σχεδίου Αθήνας ενώ παράλληλα σημαντικές ήταν οι συμμετοχές του στις Μπιενάλε Τορίνου, Νέων στην Βαρκελώνη και στην Θεσσαλονίκη, καθώς και στην Πανελλήνια Έκθεση Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο Ζάππειο της Αθήνας.
… συνεχίζεται …
“Στο όνομα όλων των αγωνιζομένων, υπόσχομαι ότι θα λάβουμε μέρος σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σεβόμενοι και ακολουθώντας τους κανόνες οι οποίοι τους διέπουν, μέσα στο αληθινό πνεύμα της ευγενούς άμιλλας, για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή των ομάδων μας”.
Σύμφωνα με τον Γάλλο Gaston Meyer, ο Όρκος των Αθλητών παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Μεσο-ολυμπιάδα της Αθήνας το 1906. Τον Όρκο απαγγέλλει ένας από τους αθλητές της διοργανώτριας χώρας κρατώντας μια γωνία της Ολυμπιακής Σημαίας περιτριγυρισμένος από τους άλλους αθλητές που κρατάνε την Ολυμπιακή Σημαία.
Ο Όρκος των Κριτών
“Στο όνομα όλων των κριτών και αξιωματούχων, υπόσχομαι ότι θα εκτελέσουμε τα καθήκοντά μας κατά τη διάρκεια αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων με πλήρη αμεροληψία, σεβόμενοι και τηρώντας τους κανόνες οι οποίοι διέπουν μέσα σε αληθινό πνεύμα ευγενούς αθλητικής άμιλλας”.
Κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου της Δ.Ο.Ε. στις 30 Σεπτεμβρίου 1968 στην Πόλη του Μεξικού, αποφασίστηκε να προταθεί ένας Ολυμπιακός Όρκος Κριτών τον οποίον αργότερα συνέθεσε ο Λόρδος Κιλάνιν.
Η Ολυμπιακή Δάδα : 2004
Ένα φύλλο ελιάς αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το πρώτο Ολυμπιακό σύμβολο που θα ταξιδέψει και στις πέντε ηπείρους του πλανήτη μας, μεταφέροντας ένα μήνυμα ειρήνης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η Ολυμπιακή Δάδα μοιάζει με ένα φύλλο ελιάς. Η φόρμα που της δόθηκε, σχεδιάστηκε πάνω στις γραμμές και το αρμονικό σχήμα ενός ελαιόφυλλου. Με βάρος 700 γραμμαρίων και ύψος 68 εκατοστόμετρων, χωρίς ακμές, με ισχυρή δυναμική προς τα πάνω, το σχήμα της Δάδας επελέγη, ώστε να αναδειχθεί η Φλόγα, που αποτελεί το κύριο, διαχρονικό έμβλημα των Αγώνων.
Ο εργονομικός της σχεδιασμός με την επικράτηση της κοιλότητας ως βασικό σχήμα, καθιστά την Δάδα συνέχεια της ίδιας της Φλόγας στην ελεύθερη κίνησή της. Η Φλόγα δεν ανήκει απλά στην Δάδα, αλλά προκύπτει σαν συνέχεια του χεριού του Λαμπαδηδρόμου που θα μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα μαζί με τις αξίες των Αγώνων του 2004 για πρώτη φορά και στις πέντε ηπείρους.
Η μορφή και τα υλικά της είναι λιτά, εμπνευσμένα από την διπλή όψη και την υφή του ελαιόφυλλου. Μέταλλο (μαγνήσιο) και ξύλο, στους φυσικούς τους χρωματισμούς, υλικά πρωτογενή, ανακυκλώσιμα και δουλεμένα με τις πιο σύγχρονες σχεδιαστικές εφαρμογές και την φιλοσοφία του “Παν Μέτρον Άριστον”.
Ο σχεδιαστής
Ο Ανδρέας Βαρώτσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και ασχολείται με το Βιομηχανικό σχέδιο από το 1976, όταν ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ρώμη, στο Instituto Superiore per Industri Artistiche (I.S.I.A). Από το 1984 συνεργάστηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ελλάδα.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Γραμματείας Βιομηχανικού Σχεδίου Αθήνας ενώ παράλληλα σημαντικές ήταν οι συμμετοχές του στις Μπιενάλε Τορίνου, Νέων στην Βαρκελώνη και στην Θεσσαλονίκη, καθώς και στην Πανελλήνια Έκθεση Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο Ζάππειο της Αθήνας.
… συνεχίζεται …
Τα Ολυμπιακά Μετάλλια του 1896
Οι Ολυμπιονίκες των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 τιμήθηκαν με μετάλλιο, έργο του Γάλλου Γλύπτη Jules-Clment Chaplain, ασημένιο οι Πρώτοι και χάλκινο οι Δεύτεροι.
Ολόκληρη σχεδόν η κύρια όψη του μεταλλίου καταλαμβάνει κεφαλή γενειοφόρου Ζήνα. Διακρίνεται το δεξί χέρι του Έλληνος θεού που κρατά μία σφαίρα στην οποία πατάει μία μικρή Νίκη φέρουσα κλάδον ελαίας, καθώς και η επιγραφή “Ολυμπία”. Στα αριστερά του θεού έχει χαραχθεί η υπογραφή του γλύπτου. Στην άλλη όψη αναγράφεται η φράση “ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ – ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1896”. Στο κέντρο απεικονίζεται η δυτική όψη του Ιερού Βράχου της Ακροπόλεως των Αθηνών με ακρίβεια που παραπέμπει σε φωτογραφικό στιγμιότυπο.
Το Δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896
Το δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 ανατέθηκε από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων στον καταξιωμένο ζωγράφο Νικόλαο Γκύζη (1842 - 1901), θεωρείται δε ένα από τα κορυφαία έργα της ευρωπαϊκής γραφιστικής τέχνης.
Η επιλογή του γλύπτη είναι σχεδόν βέβαιο ότι οφείλεται σε πρόταση του Δημητρίου Βικέλα, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον καλλιτέχνη για την εικονογράφηση των λογοτεχνικών έργων του.
Ο ίδιος ο ζωγράφος σε επιστολή του (20/03/1896) περιγράφει μία παραλλαγή του διπλώματος : [Ι]«Εις το μέσον και άνωθεν του Διπλώματος μακράν φαίνονται τα ερείπια του Παρθενώνος, επ' αυτών κυματίζει η ελληνική Σημαία, περί τον Παρθενώνα προβαίνει λαμπαδηφορία, της οποίας τα φώτα και οι καπνοί μόνον φαίνονται. Όπισθεν των ερειπίων, διασκορπών τους πυκνούς καπνούς, φαίνεται υψούμενος μέγας φοίνιξ. Εις το Vordergrund [πρώτο πλάνο] δεξιά η πάλιν εμψυχωθείσα Άπτερος Νίκη, ως άγαλμα ωραίον και ζωντανόν, κρατούσα κλάδον ελαίας, όπως ευαγγελίση την από το απέναντι μέρος καθημένην Ελλάδα. Τρέχουσα σταματά, όπως μη την ενοχλήση, ακούουσαν παρά του όπισθεν αυτής Χρόνου ύμνον παλαιάς λαμπρής εποχής και βυθισμένην εις αναμνήσεις. Πετούν αι γλαύκες εκ των ερειπίων και μία, η της Αθηνάς, φθάνει και καθίζει πλησίον της Ελλάδος. Επί του μεταξύ της Ελλάδος και Νίκης αναγλύφου παριστάνω τους Ολυμπιακούς Αγώνας[…] Η περιγραφή μου είναι άσχημη, ελπίζω η ζωγραφιά μου να είναι ωραιοτέρα»[/Ι].
… συνεχίζεται …
Οι Ολυμπιονίκες των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 τιμήθηκαν με μετάλλιο, έργο του Γάλλου Γλύπτη Jules-Clment Chaplain, ασημένιο οι Πρώτοι και χάλκινο οι Δεύτεροι.
Ολόκληρη σχεδόν η κύρια όψη του μεταλλίου καταλαμβάνει κεφαλή γενειοφόρου Ζήνα. Διακρίνεται το δεξί χέρι του Έλληνος θεού που κρατά μία σφαίρα στην οποία πατάει μία μικρή Νίκη φέρουσα κλάδον ελαίας, καθώς και η επιγραφή “Ολυμπία”. Στα αριστερά του θεού έχει χαραχθεί η υπογραφή του γλύπτου. Στην άλλη όψη αναγράφεται η φράση “ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ – ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1896”. Στο κέντρο απεικονίζεται η δυτική όψη του Ιερού Βράχου της Ακροπόλεως των Αθηνών με ακρίβεια που παραπέμπει σε φωτογραφικό στιγμιότυπο.
Το Δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896
Το δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 ανατέθηκε από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων στον καταξιωμένο ζωγράφο Νικόλαο Γκύζη (1842 - 1901), θεωρείται δε ένα από τα κορυφαία έργα της ευρωπαϊκής γραφιστικής τέχνης.
Η επιλογή του γλύπτη είναι σχεδόν βέβαιο ότι οφείλεται σε πρόταση του Δημητρίου Βικέλα, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον καλλιτέχνη για την εικονογράφηση των λογοτεχνικών έργων του.
Ο ίδιος ο ζωγράφος σε επιστολή του (20/03/1896) περιγράφει μία παραλλαγή του διπλώματος : [Ι]«Εις το μέσον και άνωθεν του Διπλώματος μακράν φαίνονται τα ερείπια του Παρθενώνος, επ' αυτών κυματίζει η ελληνική Σημαία, περί τον Παρθενώνα προβαίνει λαμπαδηφορία, της οποίας τα φώτα και οι καπνοί μόνον φαίνονται. Όπισθεν των ερειπίων, διασκορπών τους πυκνούς καπνούς, φαίνεται υψούμενος μέγας φοίνιξ. Εις το Vordergrund [πρώτο πλάνο] δεξιά η πάλιν εμψυχωθείσα Άπτερος Νίκη, ως άγαλμα ωραίον και ζωντανόν, κρατούσα κλάδον ελαίας, όπως ευαγγελίση την από το απέναντι μέρος καθημένην Ελλάδα. Τρέχουσα σταματά, όπως μη την ενοχλήση, ακούουσαν παρά του όπισθεν αυτής Χρόνου ύμνον παλαιάς λαμπρής εποχής και βυθισμένην εις αναμνήσεις. Πετούν αι γλαύκες εκ των ερειπίων και μία, η της Αθηνάς, φθάνει και καθίζει πλησίον της Ελλάδος. Επί του μεταξύ της Ελλάδος και Νίκης αναγλύφου παριστάνω τους Ολυμπιακούς Αγώνας[…] Η περιγραφή μου είναι άσχημη, ελπίζω η ζωγραφιά μου να είναι ωραιοτέρα»[/Ι].
… συνεχίζεται …
Τα Ολυμπιακά Μετάλλια του 2004
Η πρόεδρος της «Αθήνα 2004» Γιάννα Αγγελοπούλου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (Ε.Ο.Ε.) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) Λάμπης Νικολάου παρουσίασαν τα Μετάλλια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 σε συνέντευξη Τύπου, στις 2 Ιουλίου 2003.
Βασικό χαρακτηριστικό των νέων Ολυμπιακών Μεταλλίων είναι η ελληνικότητα και στις δυο όψεις τους, καθώς αλλάζει η κύρια όψη τους, για πρώτη φορά μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ το 1928.
Στα Ολυμπιακά Μετάλλια που δίνονταν στους αθλητές από το 1928 έως και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σώλτ Λέϊκ το 2002 απεικονίζονταν, στην αριστερή πλευρά, η θεά Νίκη καθιστή κρατώντας μια αγκαλιά στάχυα και ένα στεφάνι, ενώ στην δεξιά πλευρά απεικονίζονταν το …Κολοσσαίο (!).
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Δ.Ο.Ε. είχε δεχθεί την 30ή Ιουνίου την πρόταση της «Αθήνα 2004» και ενέκρινε το σχέδιο των νέων Ολυμπιακών Μεταλλίων, με το άγαλμα της “Νίκης του Παιωνίου” και φόντο το Καλλιμάρμαρο όπου είχαν αναβιώσει οι Αγώνες το 1896.
Η “Νίκη του Παιωνίου”, γλυπτό ύψους τριών περίπου μέτρων του 421 π.Χ., εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
Γεγονός με ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο εξής ΟΛΑ τα Ολυμπιακά Μετάλλια θα χαρακτηρίζονται από την ελληνικότητα των Αγώνων, τόσο ως προς την γέννησή τους, όσο και ως προς την αναβίωσή τους.
«Αποκαταστήσαμε μία ιστορική αδικία» δήλωσε ο γεν. Διευθυντής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζιλμπέρ Φελί, ενώ ο πρόεδρος της Ε.Ο.Ε. (Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή) Λάμπης Νικολάου τόνισε : «Αυτό θα ισχύει πλέον και για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, γεγονός που επιβεβαιώνει την πρόθεση της Δ.Ο.Ε. να αναγνωρίσει την μοναδικότητα των Αγώνων της Αθήνας».
«Εφόσον η θεά Νίκη πετούσε μέσα στο στάδιο για να φέρει την νίκη στον καλύτερο αθλητή, θεωρήσαμε ότι θα έπρεπε στο Μετάλλιο να απεικονίζεται το εσωτερικό ενός σταδίου» είπε η Πρόεδρος της «Αθήνα 2004» και πρόσθεσε : «Στο Μετάλλιο των Αγώνων της Αθήνας, επιλέξαμε το Παναθηναϊκό Στάδιο όπου αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1896».
Τα στοιχεία που συνθέτουν την δεύτερη όψη του μεταλλίου είναι τα εξής :
• Η αιώνια Φλόγα που θα ανάψει στην Ολυμπία και θα μεταφερθεί στις πέντε ηπείρους μέσω της Λαμπαδηδρομίας το 2004.
• Η Φλόγα πλαισιώνεται από τους πρώτους στίχους της όγδοης Ολυμπιακής ωδής του Πινδάρου, την οποία συνέθεσε το 460 π.Χ. για την νίκη του Αλκιμήδονα από την Αίγινα στο αγώνισμα της πάλης παίδων.
• Η σχεδιαστική σύνθεση της δεύτερης όψης συμπληρώνεται με το έμβλημα των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004».
• Στην ίδια όψη θα αναγράφεται και το αγώνισμα στο οποίο ο Ολυμπιονίκης πήρε το Μετάλλιο.
Δημιουργός του μεταλλίου είναι η σχεδιάστρια Έλενα Βότση και συνολικά θα “κοπούν” 1.130 χρυσά, 1.130 αργυρά και 1.150 χάλκινα μετάλλια.
… συνεχίζεται …
Η πρόεδρος της «Αθήνα 2004» Γιάννα Αγγελοπούλου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (Ε.Ο.Ε.) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) Λάμπης Νικολάου παρουσίασαν τα Μετάλλια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 σε συνέντευξη Τύπου, στις 2 Ιουλίου 2003.
Βασικό χαρακτηριστικό των νέων Ολυμπιακών Μεταλλίων είναι η ελληνικότητα και στις δυο όψεις τους, καθώς αλλάζει η κύρια όψη τους, για πρώτη φορά μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ το 1928.
Στα Ολυμπιακά Μετάλλια που δίνονταν στους αθλητές από το 1928 έως και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σώλτ Λέϊκ το 2002 απεικονίζονταν, στην αριστερή πλευρά, η θεά Νίκη καθιστή κρατώντας μια αγκαλιά στάχυα και ένα στεφάνι, ενώ στην δεξιά πλευρά απεικονίζονταν το …Κολοσσαίο (!).
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Δ.Ο.Ε. είχε δεχθεί την 30ή Ιουνίου την πρόταση της «Αθήνα 2004» και ενέκρινε το σχέδιο των νέων Ολυμπιακών Μεταλλίων, με το άγαλμα της “Νίκης του Παιωνίου” και φόντο το Καλλιμάρμαρο όπου είχαν αναβιώσει οι Αγώνες το 1896.
Η “Νίκη του Παιωνίου”, γλυπτό ύψους τριών περίπου μέτρων του 421 π.Χ., εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
Γεγονός με ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο εξής ΟΛΑ τα Ολυμπιακά Μετάλλια θα χαρακτηρίζονται από την ελληνικότητα των Αγώνων, τόσο ως προς την γέννησή τους, όσο και ως προς την αναβίωσή τους.
«Αποκαταστήσαμε μία ιστορική αδικία» δήλωσε ο γεν. Διευθυντής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζιλμπέρ Φελί, ενώ ο πρόεδρος της Ε.Ο.Ε. (Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή) Λάμπης Νικολάου τόνισε : «Αυτό θα ισχύει πλέον και για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, γεγονός που επιβεβαιώνει την πρόθεση της Δ.Ο.Ε. να αναγνωρίσει την μοναδικότητα των Αγώνων της Αθήνας».
«Εφόσον η θεά Νίκη πετούσε μέσα στο στάδιο για να φέρει την νίκη στον καλύτερο αθλητή, θεωρήσαμε ότι θα έπρεπε στο Μετάλλιο να απεικονίζεται το εσωτερικό ενός σταδίου» είπε η Πρόεδρος της «Αθήνα 2004» και πρόσθεσε : «Στο Μετάλλιο των Αγώνων της Αθήνας, επιλέξαμε το Παναθηναϊκό Στάδιο όπου αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1896».
Τα στοιχεία που συνθέτουν την δεύτερη όψη του μεταλλίου είναι τα εξής :
• Η αιώνια Φλόγα που θα ανάψει στην Ολυμπία και θα μεταφερθεί στις πέντε ηπείρους μέσω της Λαμπαδηδρομίας το 2004.
• Η Φλόγα πλαισιώνεται από τους πρώτους στίχους της όγδοης Ολυμπιακής ωδής του Πινδάρου, την οποία συνέθεσε το 460 π.Χ. για την νίκη του Αλκιμήδονα από την Αίγινα στο αγώνισμα της πάλης παίδων.
• Η σχεδιαστική σύνθεση της δεύτερης όψης συμπληρώνεται με το έμβλημα των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004».
• Στην ίδια όψη θα αναγράφεται και το αγώνισμα στο οποίο ο Ολυμπιονίκης πήρε το Μετάλλιο.
Δημιουργός του μεταλλίου είναι η σχεδιάστρια Έλενα Βότση και συνολικά θα “κοπούν” 1.130 χρυσά, 1.130 αργυρά και 1.150 χάλκινα μετάλλια.
… συνεχίζεται …
Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες
Μία από τις μεγαλύτερες αξίες του Ολυμπισμού είναι η Ισότητα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις με βάση την φυλή, την ηλικία, το φύλλο και την σωματική ικανότητα των αθλητών. Έτσι, στις πρώτες διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων, η ΔΟΕ δεν είχε επιβάλλει κανέναν περιορισμό στην συμμετοχή, ακόμη και αθλητών με σωματικές αναπηρίες…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμμετοχή του George Aizer το 1904 στο Σαιντ Λούις, ο οποίος κατάφερε όχι μόνο να συναγωνιστεί τους συναθλητές του, αλλά και να τους κερδίσει στην γυμναστική, αν και το ένα πόδι του ήταν ξύλινο. Με την ανάπτυξη του πρωταθλητισμού, την συμμετοχή επαγγελματιών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες και την απογείωση των επιδόσεων σε πολύ υψηλό επίπεδο, η συμμετοχή αθλητών με σωματικές αναπηρίες κατέστη προβληματική.
Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Νοσοκομείο του Στόουκ Μάντεβιλ (Stoke Mandeville Hospital, Aylesbury, Buckinghamshire, England) διοργάνωνε αγώνες μεταξύ των τραυματιών και των αναπήρων του πολέμου, ως μία προσπάθεια αποκατάστασης των βετεράνων με τραύματα στην σπονδυλική στήλη. Σύντομα, το νοσοκομείο ανελάμβανε την διοργάνωση αγώνων μεταξύ άλλων νοσοκομείων και συλλόγων, ενώ το 1948 οι αγώνες αυτοί συνέπεσαν με την ημερομηνία ενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Από το 1952, οι αγώνες αυτοί λάμβαναν χώρα την ίδια χρονιά και λίγο μετά από τους Ολυμπιακούς. Το 1960 στην Ρώμη συμπεριλάμβαναν : τοξοβολία, καλαθοσφαίριση, ξιφασκία, κολύμβηση, στίβο και επιτραπέζια αντισφαίριση. Έλαβαν μέρος 23 έθνη με 400 αθλητές, ενώ το 1992 82 έθνη και 3.500 αθλητές. Στο Σύδνεϋ είχαν συμμετάσχει 123 έθνη, ενώ για το 2004 συμπληρώθηκαν 138 δηλώσεις συμμετοχής Εθνικών Παραολυμπιακών Επιτροπών..!
Χρονολογίες Τελέσεως Παραολυμπιακών Αγώνων :
1960 : Ρώμη (Ιταλία).
1964 : Τόκυο (Ιαπωνία).
1968 : Τελ Αβίβ (Ισραήλ).
1972 : Χαϋδελβέργη (Γερμανία).
1976 : Τορόντο (Καναδάς).
1980 : Άρνεμ (Κάτω Χώρες).
1984 : Στόουκ Μάντεβιλ (Αγγλία).
1988 : Σεούλ (Κορέα).
1992 : Βαρκελώνη (Ισπανία).
1996 : Ατλάντα (Η.Π.Α.).
2000 : Σύδνεϋ (Αυστραλία).
2004 : Αθήναι (Ελλάς).
Έτσι, αποφασίστηκε η διοργάνωση Παραολυμπιακών Αγώνων που απευθύνονται σε άτομα με σωματικές αναπηρίες και διεξάγονται στις ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς, με ελάχιστες αλλαγές προκειμένου να διευκολύνονται οι Παραολυμπιακοί αθλητές.
Η πρώτη παράλληλη τέλεση έγινε το 1988 στην Σεούλ, όπου είχε δημιουργηθεί Παραολυμπιακό Χωριό και ήταν διαθέσιμες οι εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων.
Τα αθλήματα συμπεριλάμβαναν αγώνες δρόμου (100 μ., 200 μ., 400 μ., 800 μ., 1.500 μ., 5.000 μ., και 10.000 μ., καθώς και σκυταλοδρομίες 4 x 100 και 4 x 400), δισκοβολία, ακόντιο, άλμα εις ύψος και άλμα εις μήκος, τοξοβολία, καλαθοσφαίριση, απλό και ιταλικό μπόουλινγκ (boccia), ποδηλατοδρομία, ιππικά αγωνίσματα, ξιφασκία, ποδόσφαιρο, τζούντο, σκοποβολή, κολύμβηση, επιτραπέζια αντισφαίριση, τέννις, πετόσφαιρα και άρση βαρών.
Το 2004 οι αθλητές θα συναγωνιστούν σε 19 αθλήματα. Η Ελλάς πήρε μέρος για πρώτη φορά το 1976, ενώ η πιο επιτυχημένη αποστολή ήταν στο Σύδνεϋ όπου οι Έλληνες αθλητές κατέκτησαν 4 χρυσά, 4 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια…
Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες έγιναν για πρώτη φορά το 1976 και συμπεριλάμβαναν Αλπικό και Νορδικό σκι, χόκεϋ επί πάγου, αγώνες ταχύτητος επί πάγου και δίαθλον. Η τεχνολογία έδωσε την δυνατότητα της πραγματοποίησης αγώνων όπου η σωματική αδυναμία μπόρεσε να ξεπεραστεί…
Σκοποβολή από τυφλούς με χρήση ηχητικών καταδεικτών λέιζερ, καλαθοσφαίριση και επιτραπέζια αντισφαίριση με ειδικά ευέλικτα καροτσάκια, είναι δύο από τα παραδείγματα που αξίζει να αναφερθούν.
… συνεχίζεται …
Μία από τις μεγαλύτερες αξίες του Ολυμπισμού είναι η Ισότητα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις με βάση την φυλή, την ηλικία, το φύλλο και την σωματική ικανότητα των αθλητών. Έτσι, στις πρώτες διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων, η ΔΟΕ δεν είχε επιβάλλει κανέναν περιορισμό στην συμμετοχή, ακόμη και αθλητών με σωματικές αναπηρίες…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμμετοχή του George Aizer το 1904 στο Σαιντ Λούις, ο οποίος κατάφερε όχι μόνο να συναγωνιστεί τους συναθλητές του, αλλά και να τους κερδίσει στην γυμναστική, αν και το ένα πόδι του ήταν ξύλινο. Με την ανάπτυξη του πρωταθλητισμού, την συμμετοχή επαγγελματιών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες και την απογείωση των επιδόσεων σε πολύ υψηλό επίπεδο, η συμμετοχή αθλητών με σωματικές αναπηρίες κατέστη προβληματική.
Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Νοσοκομείο του Στόουκ Μάντεβιλ (Stoke Mandeville Hospital, Aylesbury, Buckinghamshire, England) διοργάνωνε αγώνες μεταξύ των τραυματιών και των αναπήρων του πολέμου, ως μία προσπάθεια αποκατάστασης των βετεράνων με τραύματα στην σπονδυλική στήλη. Σύντομα, το νοσοκομείο ανελάμβανε την διοργάνωση αγώνων μεταξύ άλλων νοσοκομείων και συλλόγων, ενώ το 1948 οι αγώνες αυτοί συνέπεσαν με την ημερομηνία ενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Από το 1952, οι αγώνες αυτοί λάμβαναν χώρα την ίδια χρονιά και λίγο μετά από τους Ολυμπιακούς. Το 1960 στην Ρώμη συμπεριλάμβαναν : τοξοβολία, καλαθοσφαίριση, ξιφασκία, κολύμβηση, στίβο και επιτραπέζια αντισφαίριση. Έλαβαν μέρος 23 έθνη με 400 αθλητές, ενώ το 1992 82 έθνη και 3.500 αθλητές. Στο Σύδνεϋ είχαν συμμετάσχει 123 έθνη, ενώ για το 2004 συμπληρώθηκαν 138 δηλώσεις συμμετοχής Εθνικών Παραολυμπιακών Επιτροπών..!
Χρονολογίες Τελέσεως Παραολυμπιακών Αγώνων :
1960 : Ρώμη (Ιταλία).
1964 : Τόκυο (Ιαπωνία).
1968 : Τελ Αβίβ (Ισραήλ).
1972 : Χαϋδελβέργη (Γερμανία).
1976 : Τορόντο (Καναδάς).
1980 : Άρνεμ (Κάτω Χώρες).
1984 : Στόουκ Μάντεβιλ (Αγγλία).
1988 : Σεούλ (Κορέα).
1992 : Βαρκελώνη (Ισπανία).
1996 : Ατλάντα (Η.Π.Α.).
2000 : Σύδνεϋ (Αυστραλία).
2004 : Αθήναι (Ελλάς).
Έτσι, αποφασίστηκε η διοργάνωση Παραολυμπιακών Αγώνων που απευθύνονται σε άτομα με σωματικές αναπηρίες και διεξάγονται στις ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς, με ελάχιστες αλλαγές προκειμένου να διευκολύνονται οι Παραολυμπιακοί αθλητές.
Η πρώτη παράλληλη τέλεση έγινε το 1988 στην Σεούλ, όπου είχε δημιουργηθεί Παραολυμπιακό Χωριό και ήταν διαθέσιμες οι εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων.
Τα αθλήματα συμπεριλάμβαναν αγώνες δρόμου (100 μ., 200 μ., 400 μ., 800 μ., 1.500 μ., 5.000 μ., και 10.000 μ., καθώς και σκυταλοδρομίες 4 x 100 και 4 x 400), δισκοβολία, ακόντιο, άλμα εις ύψος και άλμα εις μήκος, τοξοβολία, καλαθοσφαίριση, απλό και ιταλικό μπόουλινγκ (boccia), ποδηλατοδρομία, ιππικά αγωνίσματα, ξιφασκία, ποδόσφαιρο, τζούντο, σκοποβολή, κολύμβηση, επιτραπέζια αντισφαίριση, τέννις, πετόσφαιρα και άρση βαρών.
Το 2004 οι αθλητές θα συναγωνιστούν σε 19 αθλήματα. Η Ελλάς πήρε μέρος για πρώτη φορά το 1976, ενώ η πιο επιτυχημένη αποστολή ήταν στο Σύδνεϋ όπου οι Έλληνες αθλητές κατέκτησαν 4 χρυσά, 4 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια…
Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες έγιναν για πρώτη φορά το 1976 και συμπεριλάμβαναν Αλπικό και Νορδικό σκι, χόκεϋ επί πάγου, αγώνες ταχύτητος επί πάγου και δίαθλον. Η τεχνολογία έδωσε την δυνατότητα της πραγματοποίησης αγώνων όπου η σωματική αδυναμία μπόρεσε να ξεπεραστεί…
Σκοποβολή από τυφλούς με χρήση ηχητικών καταδεικτών λέιζερ, καλαθοσφαίριση και επιτραπέζια αντισφαίριση με ειδικά ευέλικτα καροτσάκια, είναι δύο από τα παραδείγματα που αξίζει να αναφερθούν.
… συνεχίζεται …
Ο σκοπός των Παραολυμπιακών Αγώνων επικεντρώνεται στον Αθλητή και όχι στην αναπηρία… Δίδεται η δυνατότητα στον θεατή και στον εθελοντή να βιώσει από κοντά την μοναδική προσπάθεια ενός αθλητή, ο οποίος λαμβάνει μέρος σε έναν αγώνα υψηλού επιπέδου, και που παροτρύνει έναν ολόκληρο πλανήτη να γιορτάσει, αλλά και να επαναπροσδιορίσει το Μέτρον της ανθρώπινης αντοχής, τον σεβασμό και την αυτοεπιβεβαίωση.
ΠΗΓΗ κειμένων, φωτογραφιών και σχεδίων :
«ΟΛΥΜΠΙΑ» κείμενα Στρατή Μυριβήλη – έκδοσις Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗΣ & ΣΙΑ Α.Ε. – ΑΘΗΝΑΙ,
«ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ & ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ», εκδόσεις ΣΤΡΑΤΙΚΗ,
ΘΩΜΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ : «ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ – THE ANCIENT OLYMPIC GAMES» δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) : «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ» – ΑΘΗΝΑΙ 1997,
ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ : « HELLAS 2004 : Κατάλογος Γραμματοσήμων και Ταχυδρομική ιστορία» Τόμος I – έκδοσις Α. ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ,
ΕΙΡΗΝΗ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ – ΚΑΡΥΚΑ : «ΟΛΥΜΠΙΑ – Η ΓΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ» εκδόσεις ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. – ΑΘΗΝΑΙ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004,
«ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 1896 ΥΠΟ Α. ΑΡΓΥΡΟΥ – ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΕΡΜΟΥ ΑΡΙΘ. 1 – ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ – ΕΚΔΟΤΗΣ : Μ. ΣΑΛΙΒΕΡΟΣ – ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ Ο ΕΡΜΗΣ» ομοιογραφική έκδοσις των εκδόσεων ΕΦΕΣΟΣ,
«ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ : 1896 - 1906» δίγλωσση έκδοσις (Αγγλικά & Ελληνικά) των εκδόσεων ΕΦΕΣΟΣ,
«ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ – ΕΝΟΤΗΤΑ Β'» ΛΕΥΚΩΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ – δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) των ΕΛ.ΤΑ. – Αθήνα 2004,
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ : «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ – ας γνωρίσουμε τα ολυμπιακά αθλήματα» έκδοσις «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ Α.Ε.» ΑΘΗΝΑ 2004,
«Ολυμπιακοί Αγώνες με έξυπνη ματιά» δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) – εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα,
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ : «Αθήνα 1896 : Α' Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες» ΑΘΗΝΑ 2004,
εφημερίς «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΗΣ» φ. 2665 (31/07/2004) σελ. 1 & 12,
άρθρο του Θόδωρου Ψαλιδόπουλου στο περιοδικό «ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ» Σειρά Β' Τόμος Α' σελ. 216,
άρθρο της Βίκυ Σαμπετάι στο περιοδικό «ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ» Σειρά Β' Τόμος Α' σελ. 224,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου στο περιοδικό «EXPERIMENT – ΓΑΙΟΡΑΜΑ» έτος 3ο τ. 4 (Ιούλ. - Αύγ. 1996) σελ. 2,
άρθρο της Κωνσταντίνας Ι. Γογγάκη (Λέκτορας Φιλοσοφίας Αθλητισμού ΤΕΦΑΑ Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ» τ. 83 (Απρ. - Ιούν. 2002) σελ. 77,
άρθρο του Δρος Θεόδωρου Αντίκα (Ιππίατρος – Λέκτωρ Α.Π.Θ.) στο περιοδικό «ΙΧΩΡ» τ. 21 (Μάϊ. 2002) σελ. 46,
άρθρο της Κωνσταντίνας Γογγάκη (Λέκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 46 (Φεβρ. 2003) σελ. 42,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου στο περιοδικό «ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ» τ. 835 (Απρ. 2003) σελ. 72 και τ. 854 (Νοέμ. 2003) σελ. 32,
περιοδικό «Ολυμπιακές Διαδρομές» έκδοσις της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής τ. 6 (Ιούλ. 2003) σελ. 4,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου (Δημοσιογράφος, Ιστορικός Αθλητισμού) στο περιοδικό «ATHENS.04» (το επίσημο περιοδικό της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Α.Ε.) τ. 05 (Ιουλ. 2003) σελ. 114,
περιοδικό «ATHENS.04» (το επίσημο περιοδικό της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Α.Ε.) τ. 05 (Ιουλ. 2003) σελ. 124, 126, 135 & 136,
περιοδικό «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ» τ. 88 (Ιούλ. - Σεπτ. 2003) σελ. 105 - 108,
άρθρο του Νίκου Νικολή (Χημικός, Διδάκτωρ Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 57 (Φεβρ. 2004) σελ. 74,
άρθρο του Μάνου Μικελάκη (Αρχαιολόγος, Υπ. Δρ Ε.Μ.Π.) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 58 (Μάρτ. 2004) σελ. 64,
άρθρο της Ταξιαρχούλας Λαδά στο περιοδικό «ΔΑΥΛΟΣ» τ. 269 (Μάϊ. 2004) σελ. 17672,
άρθρο του Βασίλειου Μαυρομμάτη στο περιοδικό «ΔΑΥΛΟΣ» τ. 271 (Ιούλ. 2004) σελ. 17817,
παρουσίασις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004 στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 26 (Απρ. - Ιούν. 2004) σελ. 62,
παρουσίασις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004 στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 27 (Ιούλ. - Σεπτ. 2004) σελ. 26,
διαφημιστική καταχώρισις στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 27 (Ιούλ. - Σεπτ. 2004) σελ. 7,
http://www.fhw.gr/projects/olympics/gr/ (Διαδικτυακή Παρουσίασις των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού),
http://ist-socrates.berkeley.edu/~cls18 ... enu13.html (Department of Classics – College of Letters and Sciences of the University of California, Berkeley),
http://ist-socrates.berkeley.edu/%7Ecls ... e%209.html (Berkeley's Information Systems and Technology support unit),
http://www.athens2004.com/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων «ΑΘΗΝΑ 2004»),
http://www.hoc.gr/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής – HOC),
http://www.olympic.org/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής – IOC),
http://www.collectors.olympic.org/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της CCO : Olympic Collectors Commission),
http://www.collectors.olympic.org/e/fimo/index3.html (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της FIMO : International Olympic Memorabilia Federation),
http://www.karamitsos.com/ (Α. ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ – International Philatelic Auctions),
http://www.hellaseverest2004.com/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004),
http://www.culture.gr/ (“ΟΔΥΣΣΕΥΣ”) και
Microsoft® ENCARTA Premium Suite 2003 – “Paralympics” : άρθρο του Charles Cuddon,
ενώ τα γραμματόσημα των Ελληνικών Ταχυδρομείων της σειράς «Ολυμπιακοί Αγώνες Μεξικού» του 1968 και «Αναβίωση Ολυμπιακών Αγώνων» του 1971, το γραμματόσημον της Κυπριακής Δημοκρατίας από την αναμνηστική έκδοση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες του 1984, το νόμισμα του 2000 καθώς και οι φωτογραφίες από την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας στην Νάουσα, προέρχονται από την προσωπική μου συλλογή.
Ευχαριστώ την Σοφία Τασσοπούλου («Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή» – Γραφείον Τύπου) για την βοήθεια και την ευγενική προσφορά της.
ΠΗΓΗ κειμένων, φωτογραφιών και σχεδίων :
«ΟΛΥΜΠΙΑ» κείμενα Στρατή Μυριβήλη – έκδοσις Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗΣ & ΣΙΑ Α.Ε. – ΑΘΗΝΑΙ,
«ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ & ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ», εκδόσεις ΣΤΡΑΤΙΚΗ,
ΘΩΜΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ : «ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ – THE ANCIENT OLYMPIC GAMES» δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) : «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ» – ΑΘΗΝΑΙ 1997,
ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ : « HELLAS 2004 : Κατάλογος Γραμματοσήμων και Ταχυδρομική ιστορία» Τόμος I – έκδοσις Α. ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ,
ΕΙΡΗΝΗ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ – ΚΑΡΥΚΑ : «ΟΛΥΜΠΙΑ – Η ΓΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ» εκδόσεις ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. – ΑΘΗΝΑΙ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004,
«ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 1896 ΥΠΟ Α. ΑΡΓΥΡΟΥ – ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΕΡΜΟΥ ΑΡΙΘ. 1 – ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ – ΕΚΔΟΤΗΣ : Μ. ΣΑΛΙΒΕΡΟΣ – ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ Ο ΕΡΜΗΣ» ομοιογραφική έκδοσις των εκδόσεων ΕΦΕΣΟΣ,
«ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ : 1896 - 1906» δίγλωσση έκδοσις (Αγγλικά & Ελληνικά) των εκδόσεων ΕΦΕΣΟΣ,
«ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ – ΕΝΟΤΗΤΑ Β'» ΛΕΥΚΩΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ – δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) των ΕΛ.ΤΑ. – Αθήνα 2004,
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ : «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ – ας γνωρίσουμε τα ολυμπιακά αθλήματα» έκδοσις «ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ Α.Ε.» ΑΘΗΝΑ 2004,
«Ολυμπιακοί Αγώνες με έξυπνη ματιά» δίγλωσση έκδοσις (Ελληνικά & Αγγλικά) – εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα,
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ : «Αθήνα 1896 : Α' Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες» ΑΘΗΝΑ 2004,
εφημερίς «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΗΣ» φ. 2665 (31/07/2004) σελ. 1 & 12,
άρθρο του Θόδωρου Ψαλιδόπουλου στο περιοδικό «ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ» Σειρά Β' Τόμος Α' σελ. 216,
άρθρο της Βίκυ Σαμπετάι στο περιοδικό «ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ» Σειρά Β' Τόμος Α' σελ. 224,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου στο περιοδικό «EXPERIMENT – ΓΑΙΟΡΑΜΑ» έτος 3ο τ. 4 (Ιούλ. - Αύγ. 1996) σελ. 2,
άρθρο της Κωνσταντίνας Ι. Γογγάκη (Λέκτορας Φιλοσοφίας Αθλητισμού ΤΕΦΑΑ Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ» τ. 83 (Απρ. - Ιούν. 2002) σελ. 77,
άρθρο του Δρος Θεόδωρου Αντίκα (Ιππίατρος – Λέκτωρ Α.Π.Θ.) στο περιοδικό «ΙΧΩΡ» τ. 21 (Μάϊ. 2002) σελ. 46,
άρθρο της Κωνσταντίνας Γογγάκη (Λέκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 46 (Φεβρ. 2003) σελ. 42,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου στο περιοδικό «ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ» τ. 835 (Απρ. 2003) σελ. 72 και τ. 854 (Νοέμ. 2003) σελ. 32,
περιοδικό «Ολυμπιακές Διαδρομές» έκδοσις της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής τ. 6 (Ιούλ. 2003) σελ. 4,
άρθρο του Πέτρου Λινάρδου (Δημοσιογράφος, Ιστορικός Αθλητισμού) στο περιοδικό «ATHENS.04» (το επίσημο περιοδικό της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Α.Ε.) τ. 05 (Ιουλ. 2003) σελ. 114,
περιοδικό «ATHENS.04» (το επίσημο περιοδικό της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Α.Ε.) τ. 05 (Ιουλ. 2003) σελ. 124, 126, 135 & 136,
περιοδικό «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ» τ. 88 (Ιούλ. - Σεπτ. 2003) σελ. 105 - 108,
άρθρο του Νίκου Νικολή (Χημικός, Διδάκτωρ Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 57 (Φεβρ. 2004) σελ. 74,
άρθρο του Μάνου Μικελάκη (Αρχαιολόγος, Υπ. Δρ Ε.Μ.Π.) στο περιοδικό «CORPUS» τ. 58 (Μάρτ. 2004) σελ. 64,
άρθρο της Ταξιαρχούλας Λαδά στο περιοδικό «ΔΑΥΛΟΣ» τ. 269 (Μάϊ. 2004) σελ. 17672,
άρθρο του Βασίλειου Μαυρομμάτη στο περιοδικό «ΔΑΥΛΟΣ» τ. 271 (Ιούλ. 2004) σελ. 17817,
παρουσίασις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004 στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 26 (Απρ. - Ιούν. 2004) σελ. 62,
παρουσίασις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004 στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 27 (Ιούλ. - Σεπτ. 2004) σελ. 26,
διαφημιστική καταχώρισις στο περιοδικό «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» τ. 27 (Ιούλ. - Σεπτ. 2004) σελ. 7,
http://www.fhw.gr/projects/olympics/gr/ (Διαδικτυακή Παρουσίασις των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού),
http://ist-socrates.berkeley.edu/~cls18 ... enu13.html (Department of Classics – College of Letters and Sciences of the University of California, Berkeley),
http://ist-socrates.berkeley.edu/%7Ecls ... e%209.html (Berkeley's Information Systems and Technology support unit),
http://www.athens2004.com/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων «ΑΘΗΝΑ 2004»),
http://www.hoc.gr/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής – HOC),
http://www.olympic.org/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής – IOC),
http://www.collectors.olympic.org/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της CCO : Olympic Collectors Commission),
http://www.collectors.olympic.org/e/fimo/index3.html (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της FIMO : International Olympic Memorabilia Federation),
http://www.karamitsos.com/ (Α. ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ – International Philatelic Auctions),
http://www.hellaseverest2004.com/ (Επίσημη Διαδικτυακή Διεύθυνσις της Εθνικής Αποστολής HELLAS–EVEREST 2004),
http://www.culture.gr/ (“ΟΔΥΣΣΕΥΣ”) και
Microsoft® ENCARTA Premium Suite 2003 – “Paralympics” : άρθρο του Charles Cuddon,
ενώ τα γραμματόσημα των Ελληνικών Ταχυδρομείων της σειράς «Ολυμπιακοί Αγώνες Μεξικού» του 1968 και «Αναβίωση Ολυμπιακών Αγώνων» του 1971, το γραμματόσημον της Κυπριακής Δημοκρατίας από την αναμνηστική έκδοση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες του 1984, το νόμισμα του 2000 καθώς και οι φωτογραφίες από την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας στην Νάουσα, προέρχονται από την προσωπική μου συλλογή.
Ευχαριστώ την Σοφία Τασσοπούλου («Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή» – Γραφείον Τύπου) για την βοήθεια και την ευγενική προσφορά της.
Έχω κάποιες σκέψεις σχετικά με το έμβλημα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Λονδίνο.
Διστηχώς δεν μπορώ να μεταφέρω την εικόνα εδώ αλλά μπορείτε να την δείτε εδώ.
http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/other_s ... 718243.stm
(Αν μπορεί κάποιος ας την μεταφέρει)
Εάν διαβάσουμε οριζόντια είναι όντως 2 0
1' 2
Εάν το διαβάσουμε κάθετα τότε είναιZ i
O N
Ότι αυτό μπορεί να συμαίνει.
Αυτό επιβεβαιώνεται απο την ύπαρξη της τετράγωνης τελείας στο κέντρο η οποία είναι απαραίτητη για το i
Επίσης το τελευταίο 2 σημειώνετε με κλίση πρός τα δεξιά για να διαβαστεί σαν Ν εφόσον το πρώτο 2 διαβάζετε σαν Ζ.
Διστηχώς δεν μπορώ να μεταφέρω την εικόνα εδώ αλλά μπορείτε να την δείτε εδώ.
http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/other_s ... 718243.stm
(Αν μπορεί κάποιος ας την μεταφέρει)
Εάν διαβάσουμε οριζόντια είναι όντως 2 0
1' 2
Εάν το διαβάσουμε κάθετα τότε είναιZ i
O N
Ότι αυτό μπορεί να συμαίνει.
Αυτό επιβεβαιώνεται απο την ύπαρξη της τετράγωνης τελείας στο κέντρο η οποία είναι απαραίτητη για το i
Επίσης το τελευταίο 2 σημειώνετε με κλίση πρός τα δεξιά για να διαβαστεί σαν Ν εφόσον το πρώτο 2 διαβάζετε σαν Ζ.
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Ἡ φωτογραφία ὑπάρχει καὶ στὴ Δημοθοινία, καὶ εἶναι ἐδώ: http://fourakis-kea.com/forum/viewtopic.php?f=9&t=2176.
Ἀλέξανδρος
Ἀλέξανδρος
Το ΙΡΑΝ θέτει θέμα απόσυρσης του σήματος των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου.
http://www.youtube.com/watch?v=cMbHJM3XIok
Δείτε ξανά αυτό και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα .
http://www.youtube.com/watch?v=OORy-KRl ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=V8xkadrJ ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=cMbHJM3XIok
Δείτε ξανά αυτό και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα .
http://www.youtube.com/watch?v=OORy-KRl ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=V8xkadrJ ... re=related
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!