ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΞΗ:
Η Κοινωνική τάξη είναι ένα σύνολο σχέσεων ανθρώπων-ομάδων-θεσμών που οδηγεί στην ρύθμιση της κοινωνικής συμπεριφοράς και προωθεί ορισμένους σκοπούς.
Αφορά λοιπών μία κοινωνία ανθρώπινων ατόμων και ομάδων.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΞΗ:
Η Διεθνής τάξη είναι ένα μοντέλο διακρατικής συμπεριφοράς που εξυπηρετεί κάποιους στόχους της διεθνούς κοινωνίας.
Αφορά δηλαδή μία Κοινωνία Εθνών και Κρατών.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ:
Αφορά ένα σύστημα κυρίαρχων κρατών ή ένα σύστημα επικυρίαρχου κράτους.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ:
Η Παγκόσμια τάξη αφορά ένα μοντέλο θεσμοθετημένης/κανονιστικής ανθρώπινης συμπεριφοράς στα πρότυπα οργάνωσης της ενδοκρατικής κοινωνίας,αλλά διευρυμένης στα πλαίσια της ανθρωπότητας στο σύνολό της.
Δηλαδή σε αντίθεση με τη διεθνή τάξη κυρίαρχων κρατών η παγκόσμια τάξη αφορά μία υπερεθνική οντότητα μή κυρίαρχων κρατών ή έστω υπαγόμενων σε κάποια υπερεθνική/οικουμενική/παγκόσμια Αρχή όπου η κρατική/εθνική ισχύς παύει να υφίσταται σε σχέση με αυτή.
ΜΟΝΤΕΛΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ:
1.ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ: Η ρεαλιστική σχολή σκέψης στηρίζεται στην φράση του Ηράκλειτου <<Πόλεμος πατήρ πάντων εστί>> και έχει ως αφετηρία της την ρεαλιστική-πολιτική σκέψη του Θουκυδίδη και εκφράστηκε στην νεώτερη εποχή μέσω του Hobbes.Υποστηρίζει ότι τα κράτη μπορούν να είναι μόνον κυρίαρχα και πρωταρχικός-ζωτικός τους σκοπός είναι η επιβίωσή τους μέσω της διατήρησης της κυριαρχίας τους.
Επομένως,το διεθνές σύστημα αποτελεί ένα πεδίο μάχης και εξισσορόπησης ισχύος μεταξύ των κυρίαρχων κρατών και η ειρήνη αποτελεί δείγμα αναγκαίας συναινετικής συμπεριφοράς μεταξύ των κρατών και περίοδο ανασυγκρότησης και ανάσχεσης των στρατιωτικοπολιτικών συντελεστών ισχύος.
Για τον πολιτικό ρεαλισμό η έννοια του διεθνούς δικαίου και της διακρατικής ηθικής αποτελεί συνάρτηση της ισχύος των υποκειμένων του εκάθωστε διεθνούς συστήματος,επομένως στηρίζονται στην σύνεση ή την σκοπιμότητα.
Ο πόλεμος αποτελεί συστατικό στοιχείο της παγκόσμιας διαρκούς ιστορικοπολιτικής εξέλιξης και η εξισσορόπηση ισχύος αποτελεί τον σιγουρότερο δρόμο προς την διασφάληση της ειρήνης,μέσο της οποίας είναι η ανάσχεση και η αποτροπή.
η διαφορά με τους Έλληνες είναι ότι οι σύγχρονοι μελετητές του πολιτικού ρεαλισμού εξετάζουν τα πράγματα απόλυτα αμέσα από την πολότητα άσπρου-μαύρου,αδιαφορώντας για τις ενδιάμεσες καταστάσεις και τον ρόλο της ηθικής.
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ-ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ:
Η Ιδεαλιστική θεώρηση του διεθνούς συστήματος στηρίζεται στην φράση του Σωκράτη <<ουδείς εκών κακός>> και βασιζεται πάνω στην Πλατωνική Πολιτεία.Ως εκφραστή στην νεώτερη σκέψη βρήκε τον Κάντ.
Κατά τον Ιδεαλισμό,υπάρχουν ηθικές επιταγές οργάνωσης σε όλα τα επίπεδα και οι αρχές αυτές καθορίζουν την ανθρώπινη ή την διακρατική συμπεριφορά,καθώς η ιδέα της Ηθικής είναι έμφυτη στον άνθρωπο,επομένως και στις ανθρώπινες κοινωνίες και τα έθνη.Οι ανθρώπινοι θεσμοί δεν είναι αποτέλεσμα επιβολλής ισχύος αλλά έγκεινται στην ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους και να συμβιώσει μαζί τους εντός ενός αρμονικού συνόλου.
Η φύση του πολέμου έγκειται στην σύγκρουση ιδεολογιών και οικονομικοπολιτικών συμφερόντων,επομένως θα πρέπει να επικρατήσει η έμφυτη ιδέα της ηθικής επί της έμφυτης ορμής του πολέμου,δηλαδή να σεβαστεί το κάθε έθνος την εδαφική κυριαρχία και την αρχή της ανεξαρτησίας του άλλου,καθώς η ανάγκη της ορμής της αυτοσυντήρησης και της αύξησης της ισχύος του με σκοπό την διατήρηση της ασφάλειάς του αποτελούν τα βασικά αίτια του πολέμου,σε αντίθεση με τον ρεαλισμό που υποστηρίζει ότι ακριβώς αυτά είναι τα αίτια του πολέμου.Η ουσιαστική διαφορά των δύο θεωριών έγκειται στην θεώρηση της φύσης του ανθρώπου,αν είναι εκ φύσεως αγαθός ή κακός.Η διαφορά με τους Έλληνες είναι ότι οι νεώτεροι ευρωπαίοι διανοητές εσκεμμένως αγνοούν την ανθρώπινη φύση και τείνουν να δημιουργήσουν ένα πρότυπο ιδεατού ανθρώπου ο οποίος θα στηρίζεται στην ηθική και ο οποίος όντας κάτι το ανώτερο ώς ιδεατός δεν θα έχει την ανάγκη των διακρατικών σχέσεων,αλλά θα κατοικεί μόνον με την ιδιότητα του ανθρώπου εντός της παγκόσμιας κοινωνίας.
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ-ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ:
Ο φεντεραλισμός δεν εκφράστηκε ουδέποτε από κάποιον αρχαίο μελετητή των ανθρώπινων και των διεθνών σχέσεων.
Αποτελεί μεθοδευμένο κατασκεύασμα(ή μάλλον παραχάραξη του ιδεαλισμού) κατά την εποχή της νεωτερικότητας.
Πρωτοεκφράστηκε από τον Grotius και υποστηρίζει την αλλοίωση των κρατικών κυριαρχικών ιδεών και την ενίσχυση των θεσμικών υπερεθνικών ιδεών (πχ Διεθνές Δίκαιο) με σκοπό την άμεση οικουμενικότητα (ΟΗΕ,ΝΑΤΟ) ή την περιφερειακή ολοκλήρωση (ΕΟΚ) και την εγκαθίδρυση κάποιας παγκόσμιας υπερεθνικής αρχής.Για την διεθνιστική αντίληψη ούτε η φύση του πολέμου,ούτε και της ηθικής είναι έμφυτες στον άνθρωπο,παρά μόνον η φύση του συμφέροντος.
Η μοναδική μορφή ειρήνης και συναινετικής αλληλεγγύης θα μπορούσε να στηριχτεί κυρίως μέσω των οικονομικών σχέσεων και της ανοιχτής οικονομίας στα πλαίσια του διεθνους οικονομικού συστήματος και της παγκοσμιοποίησης.
Ουσιαστικός τους σκοπός η επιστροφή στην Republica Christiana των Μεσαιωνικών χρόνων και την οικουμενική εξουσία της υπερεθνικής αρχής (θρησκευτικής ή αυτοκρατορικής) πάνω στα έθνη με αποτέλεσμα την μαζοποίησή τους και την μετατροπή τους σε τοπικές περιφέρειες,αποσκοπώντας επομένως στην σταδιακή εξάληψή τους και στην δημιουργία μίας παγκόσμιας μάζας άβουλων και άνοων ατόμων τα οποία ως προιόντα και καταναλωτές θα θρέφουν μέσα από το διεθνές οικονομικό σύστημα την Υπερεθνική Αρχή των κάποιων λίγων εκλεκτών,της παγκόσμιας-παγκοσμιοποιημένης τάξης.
Σχετική Βιβλιογραφία:
Πλάτων: Πολιτεία
Αριστοτέλης: Πολιτικά
Heddley Bull:Η άναρχη κοινωνία
Παναγιώτης Κονδύλης: Θεωρία του Πολέμου
Παναγιώτης Ήφαιστος: Ιστορία,Θεωρία και Πολιτική Φιλοσοφία των Διεθνών Σχέσεων
Η Κοινωνική τάξη είναι ένα σύνολο σχέσεων ανθρώπων-ομάδων-θεσμών που οδηγεί στην ρύθμιση της κοινωνικής συμπεριφοράς και προωθεί ορισμένους σκοπούς.
Αφορά λοιπών μία κοινωνία ανθρώπινων ατόμων και ομάδων.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΞΗ:
Η Διεθνής τάξη είναι ένα μοντέλο διακρατικής συμπεριφοράς που εξυπηρετεί κάποιους στόχους της διεθνούς κοινωνίας.
Αφορά δηλαδή μία Κοινωνία Εθνών και Κρατών.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ:
Αφορά ένα σύστημα κυρίαρχων κρατών ή ένα σύστημα επικυρίαρχου κράτους.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ:
Η Παγκόσμια τάξη αφορά ένα μοντέλο θεσμοθετημένης/κανονιστικής ανθρώπινης συμπεριφοράς στα πρότυπα οργάνωσης της ενδοκρατικής κοινωνίας,αλλά διευρυμένης στα πλαίσια της ανθρωπότητας στο σύνολό της.
Δηλαδή σε αντίθεση με τη διεθνή τάξη κυρίαρχων κρατών η παγκόσμια τάξη αφορά μία υπερεθνική οντότητα μή κυρίαρχων κρατών ή έστω υπαγόμενων σε κάποια υπερεθνική/οικουμενική/παγκόσμια Αρχή όπου η κρατική/εθνική ισχύς παύει να υφίσταται σε σχέση με αυτή.
ΜΟΝΤΕΛΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ:
1.ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ: Η ρεαλιστική σχολή σκέψης στηρίζεται στην φράση του Ηράκλειτου <<Πόλεμος πατήρ πάντων εστί>> και έχει ως αφετηρία της την ρεαλιστική-πολιτική σκέψη του Θουκυδίδη και εκφράστηκε στην νεώτερη εποχή μέσω του Hobbes.Υποστηρίζει ότι τα κράτη μπορούν να είναι μόνον κυρίαρχα και πρωταρχικός-ζωτικός τους σκοπός είναι η επιβίωσή τους μέσω της διατήρησης της κυριαρχίας τους.
Επομένως,το διεθνές σύστημα αποτελεί ένα πεδίο μάχης και εξισσορόπησης ισχύος μεταξύ των κυρίαρχων κρατών και η ειρήνη αποτελεί δείγμα αναγκαίας συναινετικής συμπεριφοράς μεταξύ των κρατών και περίοδο ανασυγκρότησης και ανάσχεσης των στρατιωτικοπολιτικών συντελεστών ισχύος.
Για τον πολιτικό ρεαλισμό η έννοια του διεθνούς δικαίου και της διακρατικής ηθικής αποτελεί συνάρτηση της ισχύος των υποκειμένων του εκάθωστε διεθνούς συστήματος,επομένως στηρίζονται στην σύνεση ή την σκοπιμότητα.
Ο πόλεμος αποτελεί συστατικό στοιχείο της παγκόσμιας διαρκούς ιστορικοπολιτικής εξέλιξης και η εξισσορόπηση ισχύος αποτελεί τον σιγουρότερο δρόμο προς την διασφάληση της ειρήνης,μέσο της οποίας είναι η ανάσχεση και η αποτροπή.
η διαφορά με τους Έλληνες είναι ότι οι σύγχρονοι μελετητές του πολιτικού ρεαλισμού εξετάζουν τα πράγματα απόλυτα αμέσα από την πολότητα άσπρου-μαύρου,αδιαφορώντας για τις ενδιάμεσες καταστάσεις και τον ρόλο της ηθικής.
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ-ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ:
Η Ιδεαλιστική θεώρηση του διεθνούς συστήματος στηρίζεται στην φράση του Σωκράτη <<ουδείς εκών κακός>> και βασιζεται πάνω στην Πλατωνική Πολιτεία.Ως εκφραστή στην νεώτερη σκέψη βρήκε τον Κάντ.
Κατά τον Ιδεαλισμό,υπάρχουν ηθικές επιταγές οργάνωσης σε όλα τα επίπεδα και οι αρχές αυτές καθορίζουν την ανθρώπινη ή την διακρατική συμπεριφορά,καθώς η ιδέα της Ηθικής είναι έμφυτη στον άνθρωπο,επομένως και στις ανθρώπινες κοινωνίες και τα έθνη.Οι ανθρώπινοι θεσμοί δεν είναι αποτέλεσμα επιβολλής ισχύος αλλά έγκεινται στην ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους και να συμβιώσει μαζί τους εντός ενός αρμονικού συνόλου.
Η φύση του πολέμου έγκειται στην σύγκρουση ιδεολογιών και οικονομικοπολιτικών συμφερόντων,επομένως θα πρέπει να επικρατήσει η έμφυτη ιδέα της ηθικής επί της έμφυτης ορμής του πολέμου,δηλαδή να σεβαστεί το κάθε έθνος την εδαφική κυριαρχία και την αρχή της ανεξαρτησίας του άλλου,καθώς η ανάγκη της ορμής της αυτοσυντήρησης και της αύξησης της ισχύος του με σκοπό την διατήρηση της ασφάλειάς του αποτελούν τα βασικά αίτια του πολέμου,σε αντίθεση με τον ρεαλισμό που υποστηρίζει ότι ακριβώς αυτά είναι τα αίτια του πολέμου.Η ουσιαστική διαφορά των δύο θεωριών έγκειται στην θεώρηση της φύσης του ανθρώπου,αν είναι εκ φύσεως αγαθός ή κακός.Η διαφορά με τους Έλληνες είναι ότι οι νεώτεροι ευρωπαίοι διανοητές εσκεμμένως αγνοούν την ανθρώπινη φύση και τείνουν να δημιουργήσουν ένα πρότυπο ιδεατού ανθρώπου ο οποίος θα στηρίζεται στην ηθική και ο οποίος όντας κάτι το ανώτερο ώς ιδεατός δεν θα έχει την ανάγκη των διακρατικών σχέσεων,αλλά θα κατοικεί μόνον με την ιδιότητα του ανθρώπου εντός της παγκόσμιας κοινωνίας.
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ-ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ:
Ο φεντεραλισμός δεν εκφράστηκε ουδέποτε από κάποιον αρχαίο μελετητή των ανθρώπινων και των διεθνών σχέσεων.
Αποτελεί μεθοδευμένο κατασκεύασμα(ή μάλλον παραχάραξη του ιδεαλισμού) κατά την εποχή της νεωτερικότητας.
Πρωτοεκφράστηκε από τον Grotius και υποστηρίζει την αλλοίωση των κρατικών κυριαρχικών ιδεών και την ενίσχυση των θεσμικών υπερεθνικών ιδεών (πχ Διεθνές Δίκαιο) με σκοπό την άμεση οικουμενικότητα (ΟΗΕ,ΝΑΤΟ) ή την περιφερειακή ολοκλήρωση (ΕΟΚ) και την εγκαθίδρυση κάποιας παγκόσμιας υπερεθνικής αρχής.Για την διεθνιστική αντίληψη ούτε η φύση του πολέμου,ούτε και της ηθικής είναι έμφυτες στον άνθρωπο,παρά μόνον η φύση του συμφέροντος.
Η μοναδική μορφή ειρήνης και συναινετικής αλληλεγγύης θα μπορούσε να στηριχτεί κυρίως μέσω των οικονομικών σχέσεων και της ανοιχτής οικονομίας στα πλαίσια του διεθνους οικονομικού συστήματος και της παγκοσμιοποίησης.
Ουσιαστικός τους σκοπός η επιστροφή στην Republica Christiana των Μεσαιωνικών χρόνων και την οικουμενική εξουσία της υπερεθνικής αρχής (θρησκευτικής ή αυτοκρατορικής) πάνω στα έθνη με αποτέλεσμα την μαζοποίησή τους και την μετατροπή τους σε τοπικές περιφέρειες,αποσκοπώντας επομένως στην σταδιακή εξάληψή τους και στην δημιουργία μίας παγκόσμιας μάζας άβουλων και άνοων ατόμων τα οποία ως προιόντα και καταναλωτές θα θρέφουν μέσα από το διεθνές οικονομικό σύστημα την Υπερεθνική Αρχή των κάποιων λίγων εκλεκτών,της παγκόσμιας-παγκοσμιοποιημένης τάξης.
Σχετική Βιβλιογραφία:
Πλάτων: Πολιτεία
Αριστοτέλης: Πολιτικά
Heddley Bull:Η άναρχη κοινωνία
Παναγιώτης Κονδύλης: Θεωρία του Πολέμου
Παναγιώτης Ήφαιστος: Ιστορία,Θεωρία και Πολιτική Φιλοσοφία των Διεθνών Σχέσεων
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Η παγκοσμιοποίηση όπως εξελίσεται με τα σημερινά δεδομένα έχει μια τάση διεθνισμού και αποσκοπεί σε μια υπερεθνική αρχή.Είναι πέρα από έθνη και κράτη και ως μοχλό προώθησης χρησιμοποιεί τον πολιτισμό και το εμπόριο/χρηματοοικονομία.Εμπνευστής της είναι ο Ολλανδός διεθνολόγος Grotius και πρώτη απόπειρα μιας μερικώς διακρατικής (αρχικά) με στόχο τον υπερεθνισμό παγκοσμιοποίησης ήταν το σχέδιο Σούμαν και αργότερα η ΕΚΑΧ.
Σκοπός της είναι μια διακρατική παγκόσμια τάξη με οικονομικούς/εμπορικούς
δεσμούς που δεν σπάνε (trust) ώστε να εξασφαλίζεται η ισορροπία του συστήματος και συντονιστές σε αυτή την παγκόσμια κοινωνία να είναι κάποιοι διεθνείς οργανισμοί που κρατούν τις ισορροπίες (ΝΑΤΟ στο γεωπολιτικό,Ε.Ε./Ε.Ο.Κ. και περιφερειακοί οργανισμοί στο πολιτικό,Παγκόσμια Τράπεζα,Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και G-8 στο Οικονομικό,Unesco στο πολιτιστικό κτλ).Το πρόβλημα της παγκοσμιοποίησης για το επόμενο +1 βήμα είναι το θεσμικό,ότι δλδ τα κράτη δεν δίνουν όλα από κοινού υπεροχή στο διεθνές δίκαιο έναντι του εθνικού δημοσίου και ιδιωτικού.Η υπερεθνική αρχή που προωθείται έχει αυτό τον σκοπό: Την εγκαθίδρυση μιας κανονιστικής αρχής που θα συντονίζει θεσμικά το διεθνές σύστημα και η οποία μακροπρόθεσμα θα έχει και πολιτικό ρόλο (βλέπε συμβούλιο της Ε.Ε. σε ευρύτερο-παγκόσμιο επίπεδο).Επειδή αυτό δεν γίνεται (ευτυχώς) και κάθε κράτος δεν δέχεται να θυσιάσει κυριαρχικά δικαιώματα
πέρα από έναν βαθμό (εκτός από τελείως ξεπουλημένα και άβουλα κράτη όπως η Ελλάδα) και αντιδρούν δυναμικά ή και επαναστατικά,η παγκοσμιοποίηση έχει αφήσει πίσω το σενάριο της θεσμικής/πολιτικής υπερεθνικής αρχής και έχει εστιάσει τις τελευταίες δεκαετίες στο πολιτισμικό κομμάτι μέσω της ανάπτυξης της tv και του internet (πώς έπεσε η ΕΣΣΔ??)
που προωθούν ένα συγκεκριμένο πολιτιστικό μοντέλο διαβίωσης (lifestyle).
Πυρήνας αντίδρασης σε αυτό το μοντέλο είναι κάποιες εθνικές μειωνότητες σε κράτη και ο ισλαμικός πολιτισμός στο σύνολό του (βλ. τρομοκρατία) και σε πιο μετριοπαθές επίπεδο ο Ινδικός πολιτισμός (και άλλοι μικρότεροι) με πνευματικό κέντρο το Θιβέτ (όχι τόσο στο πολιτικό κομμάτι αλλά στο πνευματικό).Το πολιτισμικό μοντέλο είναι άμεσα συνδεδεμένο με το εμπορικό/χρηματοοικονομικό και εκεί είναι η ουσία των πραγμάτων.
Η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι εδώ,ήδη εφαρμόζεται και είναι σχεδόν Παγκοσμιοποιημένη.Είναι όμως αρκετά μελετημένη ώστε να μην έρχεται σε σύγκρουση ή να προκαλεί αντιπάθειες παρά μόνον εξαρτήσεις.
Εστιάζει στην προώθηση προϊόντων (εμπόριο) και στην δημιουργία οικονομικών ισορροπιών και ιεραρχιών.Με τον τρόπο της υποβαθμίζει την έννοια της εθνικής οντότητας ως ξεπερασμένη,φασιστική,μπανάλ κτλ στις συνειδήσεις των ανθρώπων και προωθεί την ενοποίηση όλων των ιδεολογικών συστημάτων-παραδόσεων σε ένα ρεύμα της Νέας Εποχής.
Δεν χτυπάει το κράτος ή την ιδέα του εθνικού,αλλά στοχεύει στο άτομο (την νομική μετάλλαξη του προσώπου σε άτομο) και στην μάζα.
Πλέον δεν θα υπάρχουν αριστεροί-δεξιοί,καλοί-κακοί,χριστιανοί-ισλαμιστές,
εθνικιστές-διεθνιστές,πλούσιοι-φτωχοί,ούτε και κοινωνικές τάξεις κτλ που προκαλούν διαχωρισμούς,αλλά μόνον συστημικοί και εξωσυστημικοί.
Όλοι μαζί θα είναι παραγωγοί και καταναλωτές σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο.Κάθε διαφορετικότητα θα είναι διαχωρισμός και εγκλωβισμός.
θρησκεία,ιστορία,γλώσσα,πολιτι σμοί είναι πλέον φαντάσματα του παρελθόντος που οδήγησαν την ανθρωπότητα σε βία και πολέμους.
Όλοι είμαστε Ένα.Όλα είναι Ένα.
Και στην κορυφή το νεοεποχίτικο ιερατείο με υποχείριο το επιστημονικό κατεστημένο.
Και πάνω από αυτά οι πολυεθνικές και οι τράπεζες με τους διεθνείς οργανισμούς.
Μόνο που αντί να υπάρχει ένας ηγεμόνας-κράτος-υπερδύναμη θα υπάρχει μια κάστα.Εμείς απλά θα παράγουμε και θα καταναλώνουμε για να μπορέσουμε να είμαστε συστημικοί και να ζούμε.
Τώρα αν τελικά θα επικρατήσει η ιδέα της παγκόσμιας διακυβέρνησης ή της ηγεμονικής παγκοσμιοποίησης θα το δείξει η εξέλιξη του διεθνούς συστήματος.Το γεγονός πάντως είναι ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων μπήκε από την πίσω πόρτα και εγκατέστησε ήδη την Παγκοσμιοποίηση με τρόπο αρεστό στους περισσότερους χωρίς καν να το καταλάβουμε...
ΥΓ:Για όσους ενδιαφέρονται για παραπάνω εμβάθυνση μπορούν να διαβάσουν τα πανεπιστημιακά βιβλία διεθνών σχέσεων του Heddley Bull "Αναρχη Κοινωνία",του Martin Wight "Tα 3 ρεύματα σκέψης" και του Paul Kennedy "Rise and Fall of the Great Powers".
Σκοπός της είναι μια διακρατική παγκόσμια τάξη με οικονομικούς/εμπορικούς
δεσμούς που δεν σπάνε (trust) ώστε να εξασφαλίζεται η ισορροπία του συστήματος και συντονιστές σε αυτή την παγκόσμια κοινωνία να είναι κάποιοι διεθνείς οργανισμοί που κρατούν τις ισορροπίες (ΝΑΤΟ στο γεωπολιτικό,Ε.Ε./Ε.Ο.Κ. και περιφερειακοί οργανισμοί στο πολιτικό,Παγκόσμια Τράπεζα,Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και G-8 στο Οικονομικό,Unesco στο πολιτιστικό κτλ).Το πρόβλημα της παγκοσμιοποίησης για το επόμενο +1 βήμα είναι το θεσμικό,ότι δλδ τα κράτη δεν δίνουν όλα από κοινού υπεροχή στο διεθνές δίκαιο έναντι του εθνικού δημοσίου και ιδιωτικού.Η υπερεθνική αρχή που προωθείται έχει αυτό τον σκοπό: Την εγκαθίδρυση μιας κανονιστικής αρχής που θα συντονίζει θεσμικά το διεθνές σύστημα και η οποία μακροπρόθεσμα θα έχει και πολιτικό ρόλο (βλέπε συμβούλιο της Ε.Ε. σε ευρύτερο-παγκόσμιο επίπεδο).Επειδή αυτό δεν γίνεται (ευτυχώς) και κάθε κράτος δεν δέχεται να θυσιάσει κυριαρχικά δικαιώματα
πέρα από έναν βαθμό (εκτός από τελείως ξεπουλημένα και άβουλα κράτη όπως η Ελλάδα) και αντιδρούν δυναμικά ή και επαναστατικά,η παγκοσμιοποίηση έχει αφήσει πίσω το σενάριο της θεσμικής/πολιτικής υπερεθνικής αρχής και έχει εστιάσει τις τελευταίες δεκαετίες στο πολιτισμικό κομμάτι μέσω της ανάπτυξης της tv και του internet (πώς έπεσε η ΕΣΣΔ??)
που προωθούν ένα συγκεκριμένο πολιτιστικό μοντέλο διαβίωσης (lifestyle).
Πυρήνας αντίδρασης σε αυτό το μοντέλο είναι κάποιες εθνικές μειωνότητες σε κράτη και ο ισλαμικός πολιτισμός στο σύνολό του (βλ. τρομοκρατία) και σε πιο μετριοπαθές επίπεδο ο Ινδικός πολιτισμός (και άλλοι μικρότεροι) με πνευματικό κέντρο το Θιβέτ (όχι τόσο στο πολιτικό κομμάτι αλλά στο πνευματικό).Το πολιτισμικό μοντέλο είναι άμεσα συνδεδεμένο με το εμπορικό/χρηματοοικονομικό και εκεί είναι η ουσία των πραγμάτων.
Η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι εδώ,ήδη εφαρμόζεται και είναι σχεδόν Παγκοσμιοποιημένη.Είναι όμως αρκετά μελετημένη ώστε να μην έρχεται σε σύγκρουση ή να προκαλεί αντιπάθειες παρά μόνον εξαρτήσεις.
Εστιάζει στην προώθηση προϊόντων (εμπόριο) και στην δημιουργία οικονομικών ισορροπιών και ιεραρχιών.Με τον τρόπο της υποβαθμίζει την έννοια της εθνικής οντότητας ως ξεπερασμένη,φασιστική,μπανάλ κτλ στις συνειδήσεις των ανθρώπων και προωθεί την ενοποίηση όλων των ιδεολογικών συστημάτων-παραδόσεων σε ένα ρεύμα της Νέας Εποχής.
Δεν χτυπάει το κράτος ή την ιδέα του εθνικού,αλλά στοχεύει στο άτομο (την νομική μετάλλαξη του προσώπου σε άτομο) και στην μάζα.
Πλέον δεν θα υπάρχουν αριστεροί-δεξιοί,καλοί-κακοί,χριστιανοί-ισλαμιστές,
εθνικιστές-διεθνιστές,πλούσιοι-φτωχοί,ούτε και κοινωνικές τάξεις κτλ που προκαλούν διαχωρισμούς,αλλά μόνον συστημικοί και εξωσυστημικοί.
Όλοι μαζί θα είναι παραγωγοί και καταναλωτές σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο.Κάθε διαφορετικότητα θα είναι διαχωρισμός και εγκλωβισμός.
θρησκεία,ιστορία,γλώσσα,πολιτι σμοί είναι πλέον φαντάσματα του παρελθόντος που οδήγησαν την ανθρωπότητα σε βία και πολέμους.
Όλοι είμαστε Ένα.Όλα είναι Ένα.
Και στην κορυφή το νεοεποχίτικο ιερατείο με υποχείριο το επιστημονικό κατεστημένο.
Και πάνω από αυτά οι πολυεθνικές και οι τράπεζες με τους διεθνείς οργανισμούς.
Μόνο που αντί να υπάρχει ένας ηγεμόνας-κράτος-υπερδύναμη θα υπάρχει μια κάστα.Εμείς απλά θα παράγουμε και θα καταναλώνουμε για να μπορέσουμε να είμαστε συστημικοί και να ζούμε.
Τώρα αν τελικά θα επικρατήσει η ιδέα της παγκόσμιας διακυβέρνησης ή της ηγεμονικής παγκοσμιοποίησης θα το δείξει η εξέλιξη του διεθνούς συστήματος.Το γεγονός πάντως είναι ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων μπήκε από την πίσω πόρτα και εγκατέστησε ήδη την Παγκοσμιοποίηση με τρόπο αρεστό στους περισσότερους χωρίς καν να το καταλάβουμε...
ΥΓ:Για όσους ενδιαφέρονται για παραπάνω εμβάθυνση μπορούν να διαβάσουν τα πανεπιστημιακά βιβλία διεθνών σχέσεων του Heddley Bull "Αναρχη Κοινωνία",του Martin Wight "Tα 3 ρεύματα σκέψης" και του Paul Kennedy "Rise and Fall of the Great Powers".
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ο Πόλεμος είναι νοητικός.
Να πετάξουμε τις τηλεοράσεις από τα μπαλκόνια.
Να μην χρησιμοποιούμε προϊόντα πολυεθνικών.
Να μην ακολουθούμε μόδες,τρόπους ζωής (lifestyle) και νεοεποχίτικα ρεύματα.
Να αποφεύγουμε δεσμεύσεις και σχέσεις με τράπεζες και χρηματοοικονομικούς οργανισμούς.
Να ξεαγγιστρωθούμε από παγκόσμιες θρησκείες (χριστιανισμός κτλ),παγκόσμια πολιτικά ρεύματα (διεθνισμός) και από παγκόσμια ιδεολογικά (τεκτονισμός κτλ) ή πνευματικά ρεύματα (θεοσοφία).
Η μόνη αντίστασή μας είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.Συγκεκριμένα η Ελληνική Γλώσσα,η Ελληνική Θρησκεία,η Ελληνική Ιστορία και κυρίως η Ελληνική Φιλοσοφία.
Με λίγα λόγια να γίνουμε Έλληνες,γιατί αυτή τη στιγμή δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από Γραικύλοι και Ελλαδίτες.
Αν αυτά φαίνονται ακραία,πομπώδη και επιβλητικά,τότε να το πάρουμε απλά απόφαση και να παραδωθούμε...
Να πετάξουμε τις τηλεοράσεις από τα μπαλκόνια.
Να μην χρησιμοποιούμε προϊόντα πολυεθνικών.
Να μην ακολουθούμε μόδες,τρόπους ζωής (lifestyle) και νεοεποχίτικα ρεύματα.
Να αποφεύγουμε δεσμεύσεις και σχέσεις με τράπεζες και χρηματοοικονομικούς οργανισμούς.
Να ξεαγγιστρωθούμε από παγκόσμιες θρησκείες (χριστιανισμός κτλ),παγκόσμια πολιτικά ρεύματα (διεθνισμός) και από παγκόσμια ιδεολογικά (τεκτονισμός κτλ) ή πνευματικά ρεύματα (θεοσοφία).
Η μόνη αντίστασή μας είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.Συγκεκριμένα η Ελληνική Γλώσσα,η Ελληνική Θρησκεία,η Ελληνική Ιστορία και κυρίως η Ελληνική Φιλοσοφία.
Με λίγα λόγια να γίνουμε Έλληνες,γιατί αυτή τη στιγμή δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από Γραικύλοι και Ελλαδίτες.
Αν αυτά φαίνονται ακραία,πομπώδη και επιβλητικά,τότε να το πάρουμε απλά απόφαση και να παραδωθούμε...
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;