Γ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
10Μηνύματα
Δευ 02/04/2012 16:0Πρώτο μήνυμα
Τρί 12/06/2012 8:0Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα

Μεγαλοβδομαδιάτικη αλληγορική λιθογραφία δημοσιευμένη στο λαϊκό σατιρικό έντυπο «ΝΕΟΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ» (Έτος ΙΣΤ’, Περίοδος Β’, 22 Απριλίου 1888): Η Ελλάδα εμφανίζεται σταυρωμένη από τους πολιτικούς (ο Τρικούπης βάζει σφήνες, πίσω του οι υπουργοί Στέφανος Δραγούμης και Γεώργιος Θεοτόκης σκάβουν λάκκο, ενώ ο επικεφαλής της Αντιπολίτευσης Θεόδωρος Δηλιγιάννης δίνει το ξίδι), με θεατές τον ανώτατο άρχοντα (άκρο αριστερά με πολιτική ενδυμασία) και βουλευτές, δημοσιογράφους, τραπεζίτες και επιχειρηματίες (δεξιά). Στο βάθος αριστερά, από τα βουνά, παρακολουθούν με θλίψη οι σκλαβωμένες ακόμη πατρίδες (αλυσοδεμένες η Ήπειρος, η Κρήτη και η Μακεδονία).
http://mikros-romios.gr/stayrosi/
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Το Αγαθονήσι ήταν ναυτική βάση της Μιλήτου
Θα γίνει επισκέψιμος ο μοναδικός αρχαιολογικός χώρος του νησιού
Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Στο ακριτικό Αγαθονήσι με τους 150 μόνιμους κατοίκους και τα 3.000 κατσίκια, που όταν χαλάει το καράβι της γραμμής μένουν οι άνθρωποι δίχως ψωμί, δεν θα περίμενε να δει κανείς έναν περιποιημένο αρχαιολογικό χώρο.

Κι όμως, από το 2010, το μέχρι προ ολίγων ετών ανεξερεύνητο νησάκι, έχει στη θέση Καστράκι έναν εκτεταμένο αρχαιολογικό χώρο. Ενα αρχαίο λιμάνι με τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, ένα ιερό, μια τεράστια μελισσοκομική μονάδα και ένα εργαστήριο πορφύρας. Και επειδή το ανασκαφικό υλικό είναι πλούσιο -πολλά κινητά ευρήματα έρχονται συνεχώς στο φως-, προγραμματίζεται να κτιστεί εκεί κι ένα μικρό μουσείο (300 τ.μ.).
Ολα ξεκίνησαν το 2000, όταν ο αρχαιολόγος Παύλος Τριανταφυλλίδης, της ΚΒ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου, κλήθηκε να πάει στο Αγαθονήσι για να ελέγξει τη θέση στην οποία επρόκειτο να εγκατασταθεί μια μονάδα αφαλάτωσης. Τότε, καθ' υπόδειξιν του δημάρχου, πήγε να δει και τα σκόρπια αρχαία της βόρειας πλευράς. Δρόμος δεν υπήρχε. Πήρε μια μικρή βάρκα και πήγε διά θαλάσσης. «Τα αρχαία ήταν μέσα στα χόρτα, τα αγκάθια και τα σκίνα» θυμάται ο αρχαιολόγος. Ηταν ορατά οικοδομικά λείψανα, κυρίως οχυρωματικοί τοίχοι σε ένα βραχώδη λόφο και διάσπαρτα πάμπολλα επιφανειακά ευρήματα, όπως πήλινα και λίθινα αγγεία των ελληνιστικών και πρώιμων ρωμαϊκών χρόνων.
Με τη συνδρομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ιδιωτικές χορηγίες, το 2006 ξεκίνησε συστηματική ανασκαφή. Τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. «Η αλήθεια είναι ότι το έργο που κάναμε εκεί με χίλιες δυσκολίες, το αγκάλιασε και η πολιτεία. Και από τότε μας υποστηρίζει θερμά η γ.γ. Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη. Ετσι καταφέραμε να κάνουμε περίφραξη σε έξι στρέμματα χώρο και μάλιστα λίθινη. Φαντάζεστε πώς μεταφέραμε τα υλικά χωρίς δρόμο, που έγινε τελευταία μαζί με τα έργα ανάδειξης. Ηταν μια τρέλα όταν ξεκινήσαμε στη μέση του πουθενά ένα τόσο μεγάλο έργο. Το στήριξαν και οι ντόπιοι, που ζουν ουσιαστικά σε μια βραχονησίδα απέναντι από τα τουρκικά παράλια της Μιλήτου. Τη βλέπεις τη Μίλητο. Κι όταν έχει κακοκαιρία οι κάτοικοι αποκλείονται. Το ζήσαμε το πρόβλημα κι εμείς μια φορά στην ανασκαφή. Δεν είχαμε να φάμε. Ηταν άνοιξη, είχε χαλάσει το πλοίο της γραμμής που ερχόταν από τη Σάμο, και είχαμε ξεμείνει χωρίς τρόφιμα. Για να καταλάβει κανείς πώς ζουν αυτοί οι ακρίτες πρέπει να δεις όταν κάνουν οι Τούρκοι τις στρατιωτικές ασκήσεις τους. Ξαφνικά ζώνεται το νησάκι από πολεμικές φρεγάτες και ο ουρανός με τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου γεμίζει τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη». Οι κάτοικοι ζουν κυρίως από την κτηνοτροφία. Στόχος είναι να αναπτυχθεί ο τόπος και τουριστικά. Γι' αυτό έγινε η ανάδειξη του μοναδικού αυτού αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος θα γίνει και επισκέψιμος. Το έργο που ολοκληρώνεται φέτος με 332.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ, υλοποιήθηκε από ντόπιους εργαζόμενους.
Να δούμε όμως τώρα ποια είναι τα ευρήματα του δρα Παύλου Τριανταφυλλίδη έπειτα από έξι χρόνων αρχαιολογικές έρευνες.

Στον όρμο του Μαΐστρου έχει βρεθεί ένα λιμάνι των Ελληνιστικών χρόνων ( ύστερος 4ος - πρώιμος 3ος αιώνας π.Χ.) που περικλείεται από ισχυρούς οχυρωματικούς τοίχους (πάχους 1,80 - 2,00 μ.). Το αρχαίο λιμάνι ήταν επανδρωμένο στρατιωτικά από τη Μίλητο. Ηταν ναυτική βάση της Μιλήτου, καθώς το Αγαθονήσι, η Λέρος, οι Λειψοί και η Πάτμος αποτελούσαν τα λεγόμενα Μιλησιακά νησιά. Δηλαδή τα νησιά που χρησιμοποιούσε η Μίλητος ως πέρασμα προς το Αιγαίο. Εχουν εντοπιστεί λαξεύματα στο βράχο που σχετίζονται με τις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού των ευέλικτων πολεμικών, ελαφρών πλοίων. Η αρχαία ιστορία του νησιού θέλει τους κατοίκους μάρτυρες πολλών ναυμαχιών λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Είδαν τη ναυμαχία της Λάδης (494 π.Χ.), τον περσικό στόλο του Δαρείου κατά των επαναστατών Ιώνων, ενώ ο Πλούταρχος αναφέρει ότι το 74 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας, καθώς έπλεε από την Ιταλία προς τη Μικρά Ασία, πιάστηκε από πειρατές της Τραγαίας και κρατήθηκε στο Φαρμακονήσι.
Και τι εστί Τραγαία; Είναι η αρχαία ονομασία του Αγαθονησιού. Το λιμάνι που έχει βρεθεί είναι το αρχαίο επίνειο της πόλης Τραγαίας, ενός παράκτιου οικισμού γνωστού μόνον από φιλολογικές πηγές. Η εικόνα του λιμανιού δεν είναι επίπεδη. Πρόκειται για ένα λόφο σκαλιστό σε τρία επίπεδα. Στο ανώτερο επίπεδο είναι ο Πύργος, στο μεσαίο το Ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος και Ανατολικών θεοτήτων και στο τρίτο μια μεγάλη μονάδα μελισσοκομίας και εργαστήρια πορφύρας. Ηταν οι μεγαλύτεροι προμηθευτές μελιού και πορφύρας στο Αιγαίο. Εχουν βρεθεί 15.000 κυψέλες και έχουν ανιχνευθεί γηρεόκοκοι από άγριο πεύκο, που σημαίνει πως το νησί εκείνη την εποχή ήταν γεμάτο πεύκα και θυμάρι. Τώρα έχει μείνει μόνο το θυμάρι.
Το μέλι χρησίμευε και ως σταθεροποιητικό στοιχείο στη βαφή των υφασμάτων με πορφύρα, μας εξηγεί ο κ. Τριανταφυλλίδης. Η πορφύρα βγαίνει από το ζωύφιο που υπάρχει σε ένα αγκαθωτό όστρακο. Πορφύρες υπάρχουν σε αφθονία ακόμη και σήμερα σ' εκείνη την περιοχή. Το βαφείο συνίσταται σε δύο δεξαμενές σε δύο επίπεδα, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με το σύστημα της υπερχείλισης. Η στενή σχέση των κατοίκων του νησιού με τη Μίλητο αποδεικνύεται και από την ανεύρεση σημαντικού αριθμού χάλκινων και αργυρών νομισμάτων κοπής Μιλήτου και της Καρικής δυναστείας των Εκατομνιδών του 4ου αιώνα π.Χ. Εχουν βρεθεί επίσης πήλινα ειδώλια του τύπου της Ταναγραίας, του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ., υφαντικά βάρη, ενσφράγιστες λαβές αμφορέων (ροδιακού και κνιδιακού τύπου), μεγάλες ποσότητες κεραμικής και σιδηρομεταλλευμάτων.
Το πιο ενδιαφέρον όμως από τα ευρήματα είναι ένα πήλινο ενσφράγιστο κεραμίδι με την πρώτη επίσημη επιγραφή του Αγαθονησιού, του ύστερου 2ου και πρώιμου 1ου αιώνα π.Χ., που αναφέρεται σε πολεμική νίκη της Μιλησιακής μητρόπολης χάριν της οποίας ιδρύθηκε το παρρόδιο ιερό, πιθανώς του Διός Λυκίου, στον οχυρωμένο παράκτιο οικισμό του νησιού. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε το πρώτο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., έπειτα από σεισμό (155/156 μ.Χ.) που συγκλόνισε τη Μ. Ασία και επέφερε ανεπανόρθωτες βλάβες στο οχυρό.
(enet.gr)
http://www.hellasontheweb.org/2010-04-0 ... 8-23-19-48
Θα γίνει επισκέψιμος ο μοναδικός αρχαιολογικός χώρος του νησιού
Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Στο ακριτικό Αγαθονήσι με τους 150 μόνιμους κατοίκους και τα 3.000 κατσίκια, που όταν χαλάει το καράβι της γραμμής μένουν οι άνθρωποι δίχως ψωμί, δεν θα περίμενε να δει κανείς έναν περιποιημένο αρχαιολογικό χώρο.

Κι όμως, από το 2010, το μέχρι προ ολίγων ετών ανεξερεύνητο νησάκι, έχει στη θέση Καστράκι έναν εκτεταμένο αρχαιολογικό χώρο. Ενα αρχαίο λιμάνι με τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, ένα ιερό, μια τεράστια μελισσοκομική μονάδα και ένα εργαστήριο πορφύρας. Και επειδή το ανασκαφικό υλικό είναι πλούσιο -πολλά κινητά ευρήματα έρχονται συνεχώς στο φως-, προγραμματίζεται να κτιστεί εκεί κι ένα μικρό μουσείο (300 τ.μ.).
Ολα ξεκίνησαν το 2000, όταν ο αρχαιολόγος Παύλος Τριανταφυλλίδης, της ΚΒ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου, κλήθηκε να πάει στο Αγαθονήσι για να ελέγξει τη θέση στην οποία επρόκειτο να εγκατασταθεί μια μονάδα αφαλάτωσης. Τότε, καθ' υπόδειξιν του δημάρχου, πήγε να δει και τα σκόρπια αρχαία της βόρειας πλευράς. Δρόμος δεν υπήρχε. Πήρε μια μικρή βάρκα και πήγε διά θαλάσσης. «Τα αρχαία ήταν μέσα στα χόρτα, τα αγκάθια και τα σκίνα» θυμάται ο αρχαιολόγος. Ηταν ορατά οικοδομικά λείψανα, κυρίως οχυρωματικοί τοίχοι σε ένα βραχώδη λόφο και διάσπαρτα πάμπολλα επιφανειακά ευρήματα, όπως πήλινα και λίθινα αγγεία των ελληνιστικών και πρώιμων ρωμαϊκών χρόνων.
Με τη συνδρομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ιδιωτικές χορηγίες, το 2006 ξεκίνησε συστηματική ανασκαφή. Τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. «Η αλήθεια είναι ότι το έργο που κάναμε εκεί με χίλιες δυσκολίες, το αγκάλιασε και η πολιτεία. Και από τότε μας υποστηρίζει θερμά η γ.γ. Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη. Ετσι καταφέραμε να κάνουμε περίφραξη σε έξι στρέμματα χώρο και μάλιστα λίθινη. Φαντάζεστε πώς μεταφέραμε τα υλικά χωρίς δρόμο, που έγινε τελευταία μαζί με τα έργα ανάδειξης. Ηταν μια τρέλα όταν ξεκινήσαμε στη μέση του πουθενά ένα τόσο μεγάλο έργο. Το στήριξαν και οι ντόπιοι, που ζουν ουσιαστικά σε μια βραχονησίδα απέναντι από τα τουρκικά παράλια της Μιλήτου. Τη βλέπεις τη Μίλητο. Κι όταν έχει κακοκαιρία οι κάτοικοι αποκλείονται. Το ζήσαμε το πρόβλημα κι εμείς μια φορά στην ανασκαφή. Δεν είχαμε να φάμε. Ηταν άνοιξη, είχε χαλάσει το πλοίο της γραμμής που ερχόταν από τη Σάμο, και είχαμε ξεμείνει χωρίς τρόφιμα. Για να καταλάβει κανείς πώς ζουν αυτοί οι ακρίτες πρέπει να δεις όταν κάνουν οι Τούρκοι τις στρατιωτικές ασκήσεις τους. Ξαφνικά ζώνεται το νησάκι από πολεμικές φρεγάτες και ο ουρανός με τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου γεμίζει τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη». Οι κάτοικοι ζουν κυρίως από την κτηνοτροφία. Στόχος είναι να αναπτυχθεί ο τόπος και τουριστικά. Γι' αυτό έγινε η ανάδειξη του μοναδικού αυτού αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος θα γίνει και επισκέψιμος. Το έργο που ολοκληρώνεται φέτος με 332.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ, υλοποιήθηκε από ντόπιους εργαζόμενους.
Να δούμε όμως τώρα ποια είναι τα ευρήματα του δρα Παύλου Τριανταφυλλίδη έπειτα από έξι χρόνων αρχαιολογικές έρευνες.

Στον όρμο του Μαΐστρου έχει βρεθεί ένα λιμάνι των Ελληνιστικών χρόνων ( ύστερος 4ος - πρώιμος 3ος αιώνας π.Χ.) που περικλείεται από ισχυρούς οχυρωματικούς τοίχους (πάχους 1,80 - 2,00 μ.). Το αρχαίο λιμάνι ήταν επανδρωμένο στρατιωτικά από τη Μίλητο. Ηταν ναυτική βάση της Μιλήτου, καθώς το Αγαθονήσι, η Λέρος, οι Λειψοί και η Πάτμος αποτελούσαν τα λεγόμενα Μιλησιακά νησιά. Δηλαδή τα νησιά που χρησιμοποιούσε η Μίλητος ως πέρασμα προς το Αιγαίο. Εχουν εντοπιστεί λαξεύματα στο βράχο που σχετίζονται με τις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού των ευέλικτων πολεμικών, ελαφρών πλοίων. Η αρχαία ιστορία του νησιού θέλει τους κατοίκους μάρτυρες πολλών ναυμαχιών λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Είδαν τη ναυμαχία της Λάδης (494 π.Χ.), τον περσικό στόλο του Δαρείου κατά των επαναστατών Ιώνων, ενώ ο Πλούταρχος αναφέρει ότι το 74 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας, καθώς έπλεε από την Ιταλία προς τη Μικρά Ασία, πιάστηκε από πειρατές της Τραγαίας και κρατήθηκε στο Φαρμακονήσι.
Και τι εστί Τραγαία; Είναι η αρχαία ονομασία του Αγαθονησιού. Το λιμάνι που έχει βρεθεί είναι το αρχαίο επίνειο της πόλης Τραγαίας, ενός παράκτιου οικισμού γνωστού μόνον από φιλολογικές πηγές. Η εικόνα του λιμανιού δεν είναι επίπεδη. Πρόκειται για ένα λόφο σκαλιστό σε τρία επίπεδα. Στο ανώτερο επίπεδο είναι ο Πύργος, στο μεσαίο το Ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος και Ανατολικών θεοτήτων και στο τρίτο μια μεγάλη μονάδα μελισσοκομίας και εργαστήρια πορφύρας. Ηταν οι μεγαλύτεροι προμηθευτές μελιού και πορφύρας στο Αιγαίο. Εχουν βρεθεί 15.000 κυψέλες και έχουν ανιχνευθεί γηρεόκοκοι από άγριο πεύκο, που σημαίνει πως το νησί εκείνη την εποχή ήταν γεμάτο πεύκα και θυμάρι. Τώρα έχει μείνει μόνο το θυμάρι.
Το μέλι χρησίμευε και ως σταθεροποιητικό στοιχείο στη βαφή των υφασμάτων με πορφύρα, μας εξηγεί ο κ. Τριανταφυλλίδης. Η πορφύρα βγαίνει από το ζωύφιο που υπάρχει σε ένα αγκαθωτό όστρακο. Πορφύρες υπάρχουν σε αφθονία ακόμη και σήμερα σ' εκείνη την περιοχή. Το βαφείο συνίσταται σε δύο δεξαμενές σε δύο επίπεδα, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με το σύστημα της υπερχείλισης. Η στενή σχέση των κατοίκων του νησιού με τη Μίλητο αποδεικνύεται και από την ανεύρεση σημαντικού αριθμού χάλκινων και αργυρών νομισμάτων κοπής Μιλήτου και της Καρικής δυναστείας των Εκατομνιδών του 4ου αιώνα π.Χ. Εχουν βρεθεί επίσης πήλινα ειδώλια του τύπου της Ταναγραίας, του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ., υφαντικά βάρη, ενσφράγιστες λαβές αμφορέων (ροδιακού και κνιδιακού τύπου), μεγάλες ποσότητες κεραμικής και σιδηρομεταλλευμάτων.
Το πιο ενδιαφέρον όμως από τα ευρήματα είναι ένα πήλινο ενσφράγιστο κεραμίδι με την πρώτη επίσημη επιγραφή του Αγαθονησιού, του ύστερου 2ου και πρώιμου 1ου αιώνα π.Χ., που αναφέρεται σε πολεμική νίκη της Μιλησιακής μητρόπολης χάριν της οποίας ιδρύθηκε το παρρόδιο ιερό, πιθανώς του Διός Λυκίου, στον οχυρωμένο παράκτιο οικισμό του νησιού. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε το πρώτο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., έπειτα από σεισμό (155/156 μ.Χ.) που συγκλόνισε τη Μ. Ασία και επέφερε ανεπανόρθωτες βλάβες στο οχυρό.
(enet.gr)
http://www.hellasontheweb.org/2010-04-0 ... 8-23-19-48
"πως τόσος πόνος, τόση ζωή πήγαν στην άβυσσο για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη."
Γ.Σεφέρης
Γ.Σεφέρης
Τουλάχιστον 8 φορές στο παρελθόν έλιωσαν όλοι οι πάγοι στην Αρκτική
Δεν είναι μόνο σύγχρονο φαινόμενο η υπερθέρμανση του πλανήτη, αναφέρουν οι επιστήμονες...
Τουλάχιστον οκτώ φορές κατά τα τελευταία 2,8 εκατ. χρόνια έλιωσαν όλοι οι πάγοι στην Αρκτική. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η Γη πέρασε μεγάλης διάρκειας μεσοπαγετωνικές περίοδοι, με θερμοκρασίες έως πέντε βαθμούς μεγαλύτερες από τις σημερινές, καθώς και μεγαλύτερη υγρασία, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι πολικές περιοχές είναι πολύ πιο ευάλωτες στις κλιματικές αλλαγές από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας γεωλογικά δείγματα (πυρήνες) που εξόρυξαν από το βυθό μιας λίμνης στη βορειοανατολική Σιβηρία, η οποία δημιουργήθηκε πριν από 3,6 εκατ. χρόνια από την πτώση ενός μεγάλου μετεωρίτη που άνοιξε ένα κρατήρα διαμέτρου 18 χλμ. Ο γεωλογικός πυρήνας που ελήφθη, είναι ο πιο μακρόχρονος που έχει ληφθεί ποτέ στην ξηρά της Αρκτικής, καθώς πηγαίνει σχεδόν 30 φορές πιο πίσω στον χρόνο σε σχέση με τους πυρήνες πάγου που έχουν εξορυχθεί από τη Γροιλανδία και καλύπτουν μία χρονική περίοδο 110.000 ετών.
Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι ποια είναι η αιτία γι’ αυτή τη σημαντική άνοδο της θερμοκρασίας στο παρελθόν (η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα θεωρείται ανεπαρκής αιτιολόγηση), αλλά θεωρούν πιθανό να οφείλεται στην κατάρρευση της παγοκρηπίδας στην άλλη πλευρά του πλανήτη, στη δυτική Ανταρκτική. Κάτι ανάλογο, όπως προειδοποίησαν, μπορεί να συμβεί ξανά στο μέλλον, λόγω της επιδείνωσης της κλιματικής αλλαγής, εγκαινιάζοντας έτσι μία ακόμη μεγάλης διάρκειας θερμή μεσοπαγετωνική περίοδο.
Οι ερευνητές από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τη Σουηδία και τη Ρωσία, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό Science, επιβεβαίωσαν ότι οι αρκτικοί πάγοι περιοδικά επεκτείνονται και υποχωρούν κατά τα τελευταία 2,6 εκατ. χρόνια, ανάλογα με την αυξομείωση των θερμοκρασιών της Γης.
Η τελευταία μεσοπαγετωνική περίοδος άρχισε πριν από περίπου 12.000 χρόνια, ενώ η αμέσως προηγούμενη πριν από 125.000 χρόνια. Δύο άλλες σημαντικές θερμές περίοδοι ανάμεσα σε εποχές παγετώνων είχαν συμβεί πριν από περίπου 400.000 και 1,1 εκατ. χρόνια.
http://planet-greece.blogspot.com/2012/06/8_23.html
Δεν είναι μόνο σύγχρονο φαινόμενο η υπερθέρμανση του πλανήτη, αναφέρουν οι επιστήμονες...
Τουλάχιστον οκτώ φορές κατά τα τελευταία 2,8 εκατ. χρόνια έλιωσαν όλοι οι πάγοι στην Αρκτική. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η Γη πέρασε μεγάλης διάρκειας μεσοπαγετωνικές περίοδοι, με θερμοκρασίες έως πέντε βαθμούς μεγαλύτερες από τις σημερινές, καθώς και μεγαλύτερη υγρασία, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι πολικές περιοχές είναι πολύ πιο ευάλωτες στις κλιματικές αλλαγές από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας γεωλογικά δείγματα (πυρήνες) που εξόρυξαν από το βυθό μιας λίμνης στη βορειοανατολική Σιβηρία, η οποία δημιουργήθηκε πριν από 3,6 εκατ. χρόνια από την πτώση ενός μεγάλου μετεωρίτη που άνοιξε ένα κρατήρα διαμέτρου 18 χλμ. Ο γεωλογικός πυρήνας που ελήφθη, είναι ο πιο μακρόχρονος που έχει ληφθεί ποτέ στην ξηρά της Αρκτικής, καθώς πηγαίνει σχεδόν 30 φορές πιο πίσω στον χρόνο σε σχέση με τους πυρήνες πάγου που έχουν εξορυχθεί από τη Γροιλανδία και καλύπτουν μία χρονική περίοδο 110.000 ετών.
Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι ποια είναι η αιτία γι’ αυτή τη σημαντική άνοδο της θερμοκρασίας στο παρελθόν (η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα θεωρείται ανεπαρκής αιτιολόγηση), αλλά θεωρούν πιθανό να οφείλεται στην κατάρρευση της παγοκρηπίδας στην άλλη πλευρά του πλανήτη, στη δυτική Ανταρκτική. Κάτι ανάλογο, όπως προειδοποίησαν, μπορεί να συμβεί ξανά στο μέλλον, λόγω της επιδείνωσης της κλιματικής αλλαγής, εγκαινιάζοντας έτσι μία ακόμη μεγάλης διάρκειας θερμή μεσοπαγετωνική περίοδο.
Οι ερευνητές από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τη Σουηδία και τη Ρωσία, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό Science, επιβεβαίωσαν ότι οι αρκτικοί πάγοι περιοδικά επεκτείνονται και υποχωρούν κατά τα τελευταία 2,6 εκατ. χρόνια, ανάλογα με την αυξομείωση των θερμοκρασιών της Γης.
Η τελευταία μεσοπαγετωνική περίοδος άρχισε πριν από περίπου 12.000 χρόνια, ενώ η αμέσως προηγούμενη πριν από 125.000 χρόνια. Δύο άλλες σημαντικές θερμές περίοδοι ανάμεσα σε εποχές παγετώνων είχαν συμβεί πριν από περίπου 400.000 και 1,1 εκατ. χρόνια.
http://planet-greece.blogspot.com/2012/06/8_23.html
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Κηφηνείον “Η ωραία Ελλάς”
Σαράντος Ι. Καργάκος
Πηγή:
Ευθύνη
Ημερομηνία:
01/11/2004
Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας,
η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...
Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπο μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.
Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.
Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.
Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.
Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τι είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;
Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.
Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.
Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκυ βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).
Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!
Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».
Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.
http://www.sarantoskargakos.gr/content/ ... D?page=0,0
Σαράντος Ι. Καργάκος
Πηγή:
Ευθύνη
Ημερομηνία:
01/11/2004
Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας,
η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...
Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπο μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.
Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.
Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.
Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.
Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τι είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;
Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.
Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.
Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκυ βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).
Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!
Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».
Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.
http://www.sarantoskargakos.gr/content/ ... D?page=0,0
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Aρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος: Διαβάζοντας Παυσανία ανακάλυψε τις Πλαταιές !
Ο αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος, που έδωσε ακόμα και τη ζωή του για τις αρχαιότητες. Βρήκε το θάνατο από ατύχημα στο χώρο των ανασκαφών στη Σαντορίνη.
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Σχετικό Θέμα: Παγκόσμιο επιστημονικό συμπόσιο κρητολογικού ενδιαφέροντος στη μνήμη του Σπύρου Μαρινάτου
Ο κεφαλλονίτης Σπύρος Μαρινάτος ήταν από τους παθιασμένους αρχαιολόγους που ανάλωσε τον βίο του σ’ εκείνο που αγαπούσε: Στις ανασκαφές για να ανασύρει όσους αρχαίους θησαυρούς κρύβει στα σπλάχνα της η γη. Και στο μετερίζι εκείνο, ένα μεσημέρι έχασε από ατύχημα τη ζωή του, κατά την διάρκεια ανασκαφών στη Σαντορίνη.
Ο Μαρινάτος γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1901, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και φοιτητής ακόμα το 1919, διορίστηκε επιμελητής Αρχαιοτήτων Κρήτης και μετά διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου. Την περίοδο 1927-29 σπούδασε στο Βερολίνο και τη Χάγη κοντά σε μεγάλους καθηγητές. Και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έκανε ανασκαφές στην Αμνισό (Καρτερός), ανατολικά του Ηρακλείου και αποκάλυψε το σπήλαιο της θεάς Ειλειθυίας, το Ιερό του Διός Θενάτα, την έπαυλη με τις τοιχογραφίες λευκών κρίνων και κτίσματα ποικίλων τύπων και χρήσεων που φανερώνουν την ύπαρξη μινωικού οικισμού και χρονολογούνται σε διάφορες φάσεις του μινωικού πολιτισμού. Η αρχαιότερη αναφορά συναντάται στον Όμηρο (τ.188) «στήσε δ' εν Αμνισώ, οθί τε σπεός Ειλειθυίης, εν λιμέσιν χαλεποίσι» (σταμάτησε στην Αμνισό, όπου βρίσκεται και η σπηλιά της Ειλειθυίας, σε δύσκολο λιμάνι) ενώ ο Στράβωνας την αναφέρει ως επίνειο της Κνωσού.
Το 1939 ο Μαρινάτος εκλέγεται καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1946 ως μέλος του Συμμαχικού Επιτελείου και με το βαθμό του ταγματάρχου, κατ’ απονομήν, αναλαμβάνει την ανεύρεση στη Δυτική Ευρώπη των αρχαιοτήτων που είχαν διαρπαγεί απο την Ελλάδα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και πέτυχε να αποδοθούν όσα βρήκε στην Αυστρία και την Ιταλία.
Ο Μαρινάτος εξελέγη στη δεκαετία του ΄50 πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και αργότερα Ακαδημαϊκός. Το επιστέγασμα της προσφοράς του στην αρχαιολογία ήταν η ανασκαφή της Σαντορίνης απο το 1967 έως το θάνατο του το 1974, επαληθεύοντας την παλιά τολμηρή θεωρία του, πως η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας επέφερε την αιφνίδια καταστροφή του τότε ακμάζοντος Μινωικού πολιτισμού.
Η προσοχή του Μαρινάτου στράφηκε στη Θήρα και ιδιαίτερα στο Ακρωτήριο, διότι ήταν τοποθεσία που είχε παρουσιάσει λείψανα του Μινωικού πολιτισμού ήταν πιο προσιτή απο τις άλλες θέσεις και τέλος είχε ακόμα ορατά στην επιφάνεια ίχνη, όπως όστρακα απο αγγεία κ.α. Επι πλέον εκεί βρέθηκαν σπουδαία αρχιτεκτονικά λείψανα απο Γάλλους ερευνητές τον περασμένου αιώνα. Άρχισε λοιπόν να σκάβει και τα αποτελέσματα των ερευνών του ήταν κάτι περισσότερο απο εντυπωσιακά. Ανακαλύφθηκαν πολυτελείς κατοικίες δύο ή και τριών ορόφων, εργαστήρια, καταστήματα, αποθήκες όπου φυλάσσονταν σε πιθάρια, λάδια, κρασιά και νερό. Βρέθηκαν επίσης πολλά αλλα αντικείμενα όπως ήταν την ώρα της εκρήξεως του ηφαιστείου διότι το ηφαιστιογενές στρώμα είχε καλύψει τα πάντα.
Το ανασκαπτικό έργο του Μαρινάτου είναι τεράστιο, όπως και η προσφορά του στην ελληνική αρχαιολογία. Το 1970 ανακαλύπτει τον αρχαίο οικισμό του Μαραθώνα και τον Τύμβο των Πλαταιών. Οδηγός του σ΄ αυτές τις ανασκαφές του ήταν ο Παυσανίας στον οποίο εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του με τα ακόλουθα λόγια :
«Αν ο Σλήμαν ευχαρίστησε τον Όμηρο, ο οποίος τον εβοήθησε να ανακαλύψει την Τροία, εγώ ευχαριστώ τον ταπεινόν Παυσανία διότι μου έδωσε την συγκίνηση εκείνη, η οποία μου επέτρεψε να ανακαλύψω τα λείψανα των ηρώων των Πλαταιέων».
Έπεσε στο βωμό του καθήκοντος
Ο Μαρινάτος θα λατρέψει την προϊστορική πόλη στο Ακρωτήρι της Θήρας θα μείνει εκεί συνεχίζοντας ακούραστα τις ανασκαφές, θα προστατέψει τις αρχαιότητες με μεταλλικό στέγαστρο, ενώ φρόντισε να απαλλοτριώσει μεγάλη έκταση γύρω από τις αρχαιότητες. Την 1η Οκτωβρίου 1974, ενώ εποπτεύει τις εργασίες στην «Τριγωνική Πλατεία», γλιστρά , πέφτει και τραυματίζεται θανάσιμα στο χώρο των ερειπίων της πόλεως που ευτύχησε να αποκαλύψει ύστερα από 40 χρόνια εργασίας, μελέτης και ανασκαφών. Και θα ταφεί, σύμφωνα με την επιθυμία του, μέσα στην Ανασκαφή του Ακρωτηρίου.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη Real News
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... _4208.html
Ο αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος, που έδωσε ακόμα και τη ζωή του για τις αρχαιότητες. Βρήκε το θάνατο από ατύχημα στο χώρο των ανασκαφών στη Σαντορίνη.
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr
Σχετικό Θέμα: Παγκόσμιο επιστημονικό συμπόσιο κρητολογικού ενδιαφέροντος στη μνήμη του Σπύρου Μαρινάτου
Ο κεφαλλονίτης Σπύρος Μαρινάτος ήταν από τους παθιασμένους αρχαιολόγους που ανάλωσε τον βίο του σ’ εκείνο που αγαπούσε: Στις ανασκαφές για να ανασύρει όσους αρχαίους θησαυρούς κρύβει στα σπλάχνα της η γη. Και στο μετερίζι εκείνο, ένα μεσημέρι έχασε από ατύχημα τη ζωή του, κατά την διάρκεια ανασκαφών στη Σαντορίνη.
Ο Μαρινάτος γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1901, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και φοιτητής ακόμα το 1919, διορίστηκε επιμελητής Αρχαιοτήτων Κρήτης και μετά διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου. Την περίοδο 1927-29 σπούδασε στο Βερολίνο και τη Χάγη κοντά σε μεγάλους καθηγητές. Και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έκανε ανασκαφές στην Αμνισό (Καρτερός), ανατολικά του Ηρακλείου και αποκάλυψε το σπήλαιο της θεάς Ειλειθυίας, το Ιερό του Διός Θενάτα, την έπαυλη με τις τοιχογραφίες λευκών κρίνων και κτίσματα ποικίλων τύπων και χρήσεων που φανερώνουν την ύπαρξη μινωικού οικισμού και χρονολογούνται σε διάφορες φάσεις του μινωικού πολιτισμού. Η αρχαιότερη αναφορά συναντάται στον Όμηρο (τ.188) «στήσε δ' εν Αμνισώ, οθί τε σπεός Ειλειθυίης, εν λιμέσιν χαλεποίσι» (σταμάτησε στην Αμνισό, όπου βρίσκεται και η σπηλιά της Ειλειθυίας, σε δύσκολο λιμάνι) ενώ ο Στράβωνας την αναφέρει ως επίνειο της Κνωσού.
Το 1939 ο Μαρινάτος εκλέγεται καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1946 ως μέλος του Συμμαχικού Επιτελείου και με το βαθμό του ταγματάρχου, κατ’ απονομήν, αναλαμβάνει την ανεύρεση στη Δυτική Ευρώπη των αρχαιοτήτων που είχαν διαρπαγεί απο την Ελλάδα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και πέτυχε να αποδοθούν όσα βρήκε στην Αυστρία και την Ιταλία.
Ο Μαρινάτος εξελέγη στη δεκαετία του ΄50 πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και αργότερα Ακαδημαϊκός. Το επιστέγασμα της προσφοράς του στην αρχαιολογία ήταν η ανασκαφή της Σαντορίνης απο το 1967 έως το θάνατο του το 1974, επαληθεύοντας την παλιά τολμηρή θεωρία του, πως η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας επέφερε την αιφνίδια καταστροφή του τότε ακμάζοντος Μινωικού πολιτισμού.
Η προσοχή του Μαρινάτου στράφηκε στη Θήρα και ιδιαίτερα στο Ακρωτήριο, διότι ήταν τοποθεσία που είχε παρουσιάσει λείψανα του Μινωικού πολιτισμού ήταν πιο προσιτή απο τις άλλες θέσεις και τέλος είχε ακόμα ορατά στην επιφάνεια ίχνη, όπως όστρακα απο αγγεία κ.α. Επι πλέον εκεί βρέθηκαν σπουδαία αρχιτεκτονικά λείψανα απο Γάλλους ερευνητές τον περασμένου αιώνα. Άρχισε λοιπόν να σκάβει και τα αποτελέσματα των ερευνών του ήταν κάτι περισσότερο απο εντυπωσιακά. Ανακαλύφθηκαν πολυτελείς κατοικίες δύο ή και τριών ορόφων, εργαστήρια, καταστήματα, αποθήκες όπου φυλάσσονταν σε πιθάρια, λάδια, κρασιά και νερό. Βρέθηκαν επίσης πολλά αλλα αντικείμενα όπως ήταν την ώρα της εκρήξεως του ηφαιστείου διότι το ηφαιστιογενές στρώμα είχε καλύψει τα πάντα.
Το ανασκαπτικό έργο του Μαρινάτου είναι τεράστιο, όπως και η προσφορά του στην ελληνική αρχαιολογία. Το 1970 ανακαλύπτει τον αρχαίο οικισμό του Μαραθώνα και τον Τύμβο των Πλαταιών. Οδηγός του σ΄ αυτές τις ανασκαφές του ήταν ο Παυσανίας στον οποίο εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του με τα ακόλουθα λόγια :
«Αν ο Σλήμαν ευχαρίστησε τον Όμηρο, ο οποίος τον εβοήθησε να ανακαλύψει την Τροία, εγώ ευχαριστώ τον ταπεινόν Παυσανία διότι μου έδωσε την συγκίνηση εκείνη, η οποία μου επέτρεψε να ανακαλύψω τα λείψανα των ηρώων των Πλαταιέων».
Έπεσε στο βωμό του καθήκοντος
Ο Μαρινάτος θα λατρέψει την προϊστορική πόλη στο Ακρωτήρι της Θήρας θα μείνει εκεί συνεχίζοντας ακούραστα τις ανασκαφές, θα προστατέψει τις αρχαιότητες με μεταλλικό στέγαστρο, ενώ φρόντισε να απαλλοτριώσει μεγάλη έκταση γύρω από τις αρχαιότητες. Την 1η Οκτωβρίου 1974, ενώ εποπτεύει τις εργασίες στην «Τριγωνική Πλατεία», γλιστρά , πέφτει και τραυματίζεται θανάσιμα στο χώρο των ερειπίων της πόλεως που ευτύχησε να αποκαλύψει ύστερα από 40 χρόνια εργασίας, μελέτης και ανασκαφών. Και θα ταφεί, σύμφωνα με την επιθυμία του, μέσα στην Ανασκαφή του Ακρωτηρίου.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη Real News
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... _4208.html
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
ΘΗΣΑΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΟΠΛΩΝ Σπρώχνουν την Τουρκία σε πόλεμο με τη Συρία
Λιάνα Μυστακίδου
Ο Soner Cagaptay, αναλυτής του Washington Institute for Near East Policy, σε εκτενές άρθρο του σκιαγραφεί τις εξελίξεις στη Συρία και το ρόλο που ανατέθηκε στον κ. Ερντογάν, προβλέποντας δραματικές εξελίξεις ακόμη και αιματοχυσία μέσα στην περίοδο του Ραμαζανιού.
«Η αιματοχυσία στη Συρία και την Τουρκία τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού θα πάρει τέτοιες διαστάσεις που θα δικαιολογήσει την επέμβαση στη Συρία», γράφει. «Τον μήνα των Νηστειών θα αυξηθούν οι δολοφονίες αμάχων στη Συρία και οι επιθέσεις του ΡΚΚ στην Τουρκία. Η ευθύνη για τις επιθέσεις του ΡΚΚ θα επιρριφθεί στον κ. Άσαντ. Αυτό θα δημιουργήσει το κατάλληλο ψυχολογικό κλίμα στην τουρκική κοινή γνώμη. Οι σχέσεις Δαμασκού και Άγκυρας έχουν διακοπεί εδώ και καιρό και δεν υπάρχει κανένα σημείο επαφής. Η Τουρκία θα αναγκαστεί να επιτεθεί στη Συρία μετά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, λόγω αύξησης των επιθέσεων στις δυο χώρες.
Εάν ο κ. Ερντογάν δεν εφαρμόσει το σχέδιο αυτό θα τραυματιστεί η εικόνα του ισχυρού ηγέτη στη Μέση Ανατολή».
Η τελευταία επισήμανση του αναλυτή φαίνεται λιγάκι απειλητική. Με άλλα λόγια προειδοποιεί τον κ. Ερντογάν πως αν δεν κάνει αυτά που του λένε θα ανατραπεί…
Από το περιεχόμενο του κειμένου φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Αμερική σπρώχνει την Τουρκία σε έναν πόλεμο με τη Συρία με απρόβλεπτες συνέπειες, γιατί ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν.
Ίσως και αυτό να είναι ένα σκέλος του σχεδίου της Μεγάλης Μέσης Ανατολής, στο οποίο προβλέπεται η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν.
Από την πλευρά των ΗΠΑ όλα δείχνουν ότι επίκειται ο πόλεμος εναντίον της Συρίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Cnn οι Αμερικανοί Στρατηγοί ολοκλήρωσαν το σχέδιο της επέμβασης στη Συρία και το υπέβαλαν στον Πρόεδρο Ομπάμα.
Τρεις αξιωματούχοι του υπουργείου εθνικής άμυνας δήλωσαν στο Cnn ότι οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ εκπαιδεύουν τον Στρατό της Ιορδανίας, γιατί από εκεί θα διεξάγεται η χερσαία επιχείρηση εναντίον της Συρίας.
Η γαλλική Le Figaro αποκάλυψε ότι η Ρωσία εγκατέστησε ένα ραντάρ στην περιοχή Kesap στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.
Από το ραντάρ αυτό που βρίσκεται σε ύψος 1.300μ ελέγχεται κάθε κίνηση από την πλευρά της Τουρκίας.
Η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Συρία θα πραγματοποιήσουν για πρώτη φορά μια μεγάλη αεροναυτική άσκηση στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Άσκηση που θα διεξαχθεί στα τέλη του μήνα θα λάβουν μέρος 90.000άνδρες, 400 αεροσκάφη, 900 τανκς και πολλά πολεμικά πλοία.
Εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι πρόκειται για μια δυναμική προειδοποίηση έναντι αυτών που θέλουν να επιτεθούν στη Συρία.
Η έκρυθμη αυτή κατάσταση στη Μέση Ανατολή γεμίζει τα ταμεία των ΗΠΑ με χρήματα. Τα έσοδα από τις πωλήσεις όπλων έφτασαν σε ύψος ρεκόρ των 50δις$ το πρώτο τρίμηνο του έτους!
Ο καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ είναι η Σαουδική Αραβία η οποία εξοπλίζεται σαν αστακός έναντι πετρελαίου. Όπλα, επίσης, αγοράζουν η Ινδία, η Ιορδανία, το Ισραήλ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ προσφέρουν δωρεά στρατιωτική βοήθεια στην Κιργισία, στο Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν.
Το χρήμα ρέει, η πολεμική βιομηχανία ανθεί και η οσμή του θανάτου προκαλεί ναυτία…
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more
Λιάνα Μυστακίδου
Ο Soner Cagaptay, αναλυτής του Washington Institute for Near East Policy, σε εκτενές άρθρο του σκιαγραφεί τις εξελίξεις στη Συρία και το ρόλο που ανατέθηκε στον κ. Ερντογάν, προβλέποντας δραματικές εξελίξεις ακόμη και αιματοχυσία μέσα στην περίοδο του Ραμαζανιού.
«Η αιματοχυσία στη Συρία και την Τουρκία τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού θα πάρει τέτοιες διαστάσεις που θα δικαιολογήσει την επέμβαση στη Συρία», γράφει. «Τον μήνα των Νηστειών θα αυξηθούν οι δολοφονίες αμάχων στη Συρία και οι επιθέσεις του ΡΚΚ στην Τουρκία. Η ευθύνη για τις επιθέσεις του ΡΚΚ θα επιρριφθεί στον κ. Άσαντ. Αυτό θα δημιουργήσει το κατάλληλο ψυχολογικό κλίμα στην τουρκική κοινή γνώμη. Οι σχέσεις Δαμασκού και Άγκυρας έχουν διακοπεί εδώ και καιρό και δεν υπάρχει κανένα σημείο επαφής. Η Τουρκία θα αναγκαστεί να επιτεθεί στη Συρία μετά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, λόγω αύξησης των επιθέσεων στις δυο χώρες.
Εάν ο κ. Ερντογάν δεν εφαρμόσει το σχέδιο αυτό θα τραυματιστεί η εικόνα του ισχυρού ηγέτη στη Μέση Ανατολή».
Η τελευταία επισήμανση του αναλυτή φαίνεται λιγάκι απειλητική. Με άλλα λόγια προειδοποιεί τον κ. Ερντογάν πως αν δεν κάνει αυτά που του λένε θα ανατραπεί…
Από το περιεχόμενο του κειμένου φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Αμερική σπρώχνει την Τουρκία σε έναν πόλεμο με τη Συρία με απρόβλεπτες συνέπειες, γιατί ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν.
Ίσως και αυτό να είναι ένα σκέλος του σχεδίου της Μεγάλης Μέσης Ανατολής, στο οποίο προβλέπεται η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν.
Από την πλευρά των ΗΠΑ όλα δείχνουν ότι επίκειται ο πόλεμος εναντίον της Συρίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Cnn οι Αμερικανοί Στρατηγοί ολοκλήρωσαν το σχέδιο της επέμβασης στη Συρία και το υπέβαλαν στον Πρόεδρο Ομπάμα.
Τρεις αξιωματούχοι του υπουργείου εθνικής άμυνας δήλωσαν στο Cnn ότι οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ εκπαιδεύουν τον Στρατό της Ιορδανίας, γιατί από εκεί θα διεξάγεται η χερσαία επιχείρηση εναντίον της Συρίας.
Η γαλλική Le Figaro αποκάλυψε ότι η Ρωσία εγκατέστησε ένα ραντάρ στην περιοχή Kesap στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.
Από το ραντάρ αυτό που βρίσκεται σε ύψος 1.300μ ελέγχεται κάθε κίνηση από την πλευρά της Τουρκίας.
Η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Συρία θα πραγματοποιήσουν για πρώτη φορά μια μεγάλη αεροναυτική άσκηση στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Άσκηση που θα διεξαχθεί στα τέλη του μήνα θα λάβουν μέρος 90.000άνδρες, 400 αεροσκάφη, 900 τανκς και πολλά πολεμικά πλοία.
Εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι πρόκειται για μια δυναμική προειδοποίηση έναντι αυτών που θέλουν να επιτεθούν στη Συρία.
Η έκρυθμη αυτή κατάσταση στη Μέση Ανατολή γεμίζει τα ταμεία των ΗΠΑ με χρήματα. Τα έσοδα από τις πωλήσεις όπλων έφτασαν σε ύψος ρεκόρ των 50δις$ το πρώτο τρίμηνο του έτους!
Ο καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ είναι η Σαουδική Αραβία η οποία εξοπλίζεται σαν αστακός έναντι πετρελαίου. Όπλα, επίσης, αγοράζουν η Ινδία, η Ιορδανία, το Ισραήλ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ προσφέρουν δωρεά στρατιωτική βοήθεια στην Κιργισία, στο Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν.
Το χρήμα ρέει, η πολεμική βιομηχανία ανθεί και η οσμή του θανάτου προκαλεί ναυτία…
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Η Συρία, και μετά το Ιράν και μετά;
Χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια από την προηγούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, πριν ξεσπάσει ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος. Στην εποχή όμως που οι ταχύτητες έχουν αυξηθεί και η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι από καιρό, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, τα πράγματα δεν είναι και πολύ αισιόδοξα για το κοντινό μέλλον.
Αφού ολοκληρώθηκε η επιχείρηση εναντίον της Λιβύης- του Καντάφι ουσιαστικά μια και είναι γνωστό ότι το ΝΑΤΟ διεξάγει πολέμους εναντίον προσώπων (Σαντάμ, Μιλόσεβιτς κλπ) τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από τη Συρία και το Ιράν.
Άλλωστε οι χώρες αυτές συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των μελλοντικών στόχων των ΗΠΑ, από την εποχή των νεοσυντηρητικών του Μπους. Για να φανεί ότι οι πρόεδροι αλλάζουν αλλά η πολιτική παραμένει ίδια.
Το πρόβλημα για τον υπόλοιπο κόσμο είναι πως έχει ήδη δημιουργηθεί ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα. Είτε με την απόπειρα δημιουργίας της «αντιπυραυλικής ασπίδας», που έρχεται σε διάσταση με τις υπάρχουσες ήδη αμερικανο-ρωσικές πυραυλικές συμφωνίες SALT START κλπ είτε με τη συγκέντρωση πολεμικών στόλων στα «καυτά ύδατα» της ανατολικής Μεσογείου.
Το αμερικανικό πυρηνικό αεροπλανοφόρο USS George HW Bush (αλήθεια ποιος γνώριζε πως υπήρχε και αεροπλανοφόρο με αυτό το όνομα0 βρίσκεται αγκυροβολημένο στα ανοικτά των συριακών ακτών. Το αεροπλανοφόρο αυτό βρίσκεται εκεί ενόψει μεγάλων αμερικανο-ισραηλινών γυμνασίων. Στην περιοχή πάντα, βρίσκεται και ο αμερικανικός έκτος στόλος. Πριν μερικές ημέρες ο αμερικανός υφυπουργός για πολιτικές και στρατιωτικές υποθέσεις Andrew Shapiro δήλωσε πως «ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζουν τα σημαντικότερα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια στην ιστορία της συμμαχίας τους».
Αμερικανοί και Τούρκοι έχουν καλέσει τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν τη Συρία. Και όταν ο Άσαντ λέει πως θα κάνει μεταρρυθμίσεις του απαντούν «τώρα πλέον είναι αργά»… Και αυξάνονται οι φήμες ότι ο ΟΗΕ επίκειται να αποφασίσει ΝΟ FLY ZONE και για τη Συρία στα πρότυπα της Λιβύης (είχε δοκιμαστεί στη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ προηγουμένως).
Από τις αρχές του μήνα, στα νερά της ανατολικής Μεσογείου έχουν αράξει και ρωσικά πολεμικά. Η Ρωσία, που είναι αντίθετη στις ΝΑΤΟϊκές οβερτούρες για «διεθνή επέμβαση», στέλνει τώρα και το αεροπλανοφόρο Κουζνετσόφ στην περιοχή. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, που όμως δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της Ρωσικής Τηλεόρασης (RT –ΤV – του ρωσικού CNN ας πούμε) στα ρωσικά πολεμικά επιβαίνουν τεχνικοί σύμβουλοι που θα βοηθήσουν τη Συρία να εγκαταστήσει και να λειτουργήσει πυραύλους S-300 που φαίνεται πως έχουν ήδη φτάσει σε συριακό έδαφος.
Πάντως η Μόσχα, έχει ανακοινώσει πως είναι αντίθετη με στρατιωτικό σενάριο «επίλυσης του συριακού προβλήματος και την χρήση επιχειρημάτων περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως δικαιολογία για ξένη επέμβαση στις υποθέσεις κυρίαρχου κράτους.
Ο Patrick Henningsen, πολιτικός αναλυτής του αμερικανικού διαδικτυακού περιοδικού Infowars.Com, υποστηρίζει πως η κλιμάκωση της έντασης στη Συρία ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις ίσως επιτρέψει την επιστροφή ψυχροπολεμικού κλίματος. Υποστηρίζει ακόμα πως με την Συρία, αλλά και το Ιράν η επιβολή απαγόρευσης πτήσεων δεν σημαίνει πως οι δύο αυτές χώρες δεν θα απαντήσουν.
Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και μ’ έναν άλλο παράγοντα. Τα πυρηνικά. Ο αριθμός των χωρών που κατέχουν σήμερα πυρηνικά, έφτασαν τις οκτώ. Πέντε είναι μέλη του Συμβουλίυ Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΗΠΑ- Ρωσία –Βρετανία –Γαλλία και Κίνα. Η Ινδία και το Πακιστάν απέκτησαν πυρηνικά, το 1974 και 1998 αντίστοιχα. Το Ισραήλ, ουδέποτε έχει παραδεχτεί ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα. Αλλά αυτό δεν το εμπόδισε το 1981 να στείλει τα βομβαρδιστικά του να καταστρέψουν τον ιρακινό πυρηνικό αντιδραστήρα στο Οσιράκ και το 2007 ακριβώς το ίδιο εναντίον του συριακού αντιδραστήρα στο Dayr az-Zawr.
Στην πολεμική ατμόσφαιρα θα πρέπει να προσθέσουμε την ένταση που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση που έχει πάρει πλέον διαστάσεις πέραν της ΕΕ.
Τηλεγραφήματα του Ρώυτερ, επισημαίνουν ότι στους πρόσφατους λόγους του ο πρόεδρος Ομπάμα προειδοποιεί την Κίνα ακόμα και με οικονομικά αντίποινα «αν δεν παίξει σύμφωνα με τους κανόνες» -σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα δηλαδή. Και ο Ομπάμα είναι υποχρεωμένος να δείξει σιδερένια πυγμή για να αποδείξει ότι έχει ανάλογη θέληση με τους Ρεπουμπλικανούς αντιπάλους του που τον κατηγορούν ότι «δεν είναι όσο πρέπει αυστηρός με την Κίνα».
Ο Konstantin Kosachov, επικεφαλής της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ρωσικής Δούμα, υποστηρίζει πως ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στη Ρωσία.
Αλλά δεν θα πρέπει να βγάζουμε από το κάδρο και τι συμβαίνει στο Πακιστάν και Αφγανιστάν. Η ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση σε σταθμό ελέγχου του Πακιστάν κοντά στα αφγανικά σύνορα με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 24 Πακιστανοί στρατιώτες, δεν ήταν κατά λάθος. Υπάρχουν Πακιστανοί αξιωματικοί που εφοδιάζουν το ΝΑΤΟ με χάρτες, που δείχνουν τα σημεία απ΄όπου περνούν τα εφόδια για την αφγανική αντίσταση. Αυτή τη φορά, όμως, το ΝΑΤΟ παραβίασε κάτι από καιρό αμφισβητούμενο την εδαφική ακεραιότητα του Πακιστάν.
Σε αντίποινα το Πακιστάν σταμάτησε να επιτρέπει τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν (που το 94% γίνεται μέσω της χώρας αυτής). Ζήτησε μάλιστα να εκκενωθεί αμέσως η αμερικανική βάση Shamsi που χρησιμοποιείται για να καθοδηγεί τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που επιχειρούν τόσο στο Πακιστάν όσο και το Αφγανιστάν.
ΟΙ σχολιαστές αναρωτιούνται αν ο Ομπάμα είναι έτοιμος να ξεσπάσει εμφύλιος και στο Πακιστάν, ώστε να επισημοποιηθεί η κατοχή της χώρας από το ΝΑΤΟ, μέσω μιας αρεστής στρατιωτικής κυβέρνησης.
Α, να μην ξεχνάμε και κάποιες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Σουδάν… Όσο για τις εκλογές-μαραθώνιο της Αιγύπτου, αν νικήσουν τελικά οι αδελφοί Μουσουλμάνοι, θα παραδώσουν την εξουσία οι στρατιωτικοί;
http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=3733
Χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια από την προηγούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, πριν ξεσπάσει ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος. Στην εποχή όμως που οι ταχύτητες έχουν αυξηθεί και η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι από καιρό, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, τα πράγματα δεν είναι και πολύ αισιόδοξα για το κοντινό μέλλον.
Αφού ολοκληρώθηκε η επιχείρηση εναντίον της Λιβύης- του Καντάφι ουσιαστικά μια και είναι γνωστό ότι το ΝΑΤΟ διεξάγει πολέμους εναντίον προσώπων (Σαντάμ, Μιλόσεβιτς κλπ) τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από τη Συρία και το Ιράν.
Άλλωστε οι χώρες αυτές συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των μελλοντικών στόχων των ΗΠΑ, από την εποχή των νεοσυντηρητικών του Μπους. Για να φανεί ότι οι πρόεδροι αλλάζουν αλλά η πολιτική παραμένει ίδια.
Το πρόβλημα για τον υπόλοιπο κόσμο είναι πως έχει ήδη δημιουργηθεί ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα. Είτε με την απόπειρα δημιουργίας της «αντιπυραυλικής ασπίδας», που έρχεται σε διάσταση με τις υπάρχουσες ήδη αμερικανο-ρωσικές πυραυλικές συμφωνίες SALT START κλπ είτε με τη συγκέντρωση πολεμικών στόλων στα «καυτά ύδατα» της ανατολικής Μεσογείου.
Το αμερικανικό πυρηνικό αεροπλανοφόρο USS George HW Bush (αλήθεια ποιος γνώριζε πως υπήρχε και αεροπλανοφόρο με αυτό το όνομα0 βρίσκεται αγκυροβολημένο στα ανοικτά των συριακών ακτών. Το αεροπλανοφόρο αυτό βρίσκεται εκεί ενόψει μεγάλων αμερικανο-ισραηλινών γυμνασίων. Στην περιοχή πάντα, βρίσκεται και ο αμερικανικός έκτος στόλος. Πριν μερικές ημέρες ο αμερικανός υφυπουργός για πολιτικές και στρατιωτικές υποθέσεις Andrew Shapiro δήλωσε πως «ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζουν τα σημαντικότερα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια στην ιστορία της συμμαχίας τους».
Αμερικανοί και Τούρκοι έχουν καλέσει τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν τη Συρία. Και όταν ο Άσαντ λέει πως θα κάνει μεταρρυθμίσεις του απαντούν «τώρα πλέον είναι αργά»… Και αυξάνονται οι φήμες ότι ο ΟΗΕ επίκειται να αποφασίσει ΝΟ FLY ZONE και για τη Συρία στα πρότυπα της Λιβύης (είχε δοκιμαστεί στη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ προηγουμένως).
Από τις αρχές του μήνα, στα νερά της ανατολικής Μεσογείου έχουν αράξει και ρωσικά πολεμικά. Η Ρωσία, που είναι αντίθετη στις ΝΑΤΟϊκές οβερτούρες για «διεθνή επέμβαση», στέλνει τώρα και το αεροπλανοφόρο Κουζνετσόφ στην περιοχή. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, που όμως δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της Ρωσικής Τηλεόρασης (RT –ΤV – του ρωσικού CNN ας πούμε) στα ρωσικά πολεμικά επιβαίνουν τεχνικοί σύμβουλοι που θα βοηθήσουν τη Συρία να εγκαταστήσει και να λειτουργήσει πυραύλους S-300 που φαίνεται πως έχουν ήδη φτάσει σε συριακό έδαφος.
Πάντως η Μόσχα, έχει ανακοινώσει πως είναι αντίθετη με στρατιωτικό σενάριο «επίλυσης του συριακού προβλήματος και την χρήση επιχειρημάτων περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως δικαιολογία για ξένη επέμβαση στις υποθέσεις κυρίαρχου κράτους.
Ο Patrick Henningsen, πολιτικός αναλυτής του αμερικανικού διαδικτυακού περιοδικού Infowars.Com, υποστηρίζει πως η κλιμάκωση της έντασης στη Συρία ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις ίσως επιτρέψει την επιστροφή ψυχροπολεμικού κλίματος. Υποστηρίζει ακόμα πως με την Συρία, αλλά και το Ιράν η επιβολή απαγόρευσης πτήσεων δεν σημαίνει πως οι δύο αυτές χώρες δεν θα απαντήσουν.
Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και μ’ έναν άλλο παράγοντα. Τα πυρηνικά. Ο αριθμός των χωρών που κατέχουν σήμερα πυρηνικά, έφτασαν τις οκτώ. Πέντε είναι μέλη του Συμβουλίυ Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΗΠΑ- Ρωσία –Βρετανία –Γαλλία και Κίνα. Η Ινδία και το Πακιστάν απέκτησαν πυρηνικά, το 1974 και 1998 αντίστοιχα. Το Ισραήλ, ουδέποτε έχει παραδεχτεί ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα. Αλλά αυτό δεν το εμπόδισε το 1981 να στείλει τα βομβαρδιστικά του να καταστρέψουν τον ιρακινό πυρηνικό αντιδραστήρα στο Οσιράκ και το 2007 ακριβώς το ίδιο εναντίον του συριακού αντιδραστήρα στο Dayr az-Zawr.
Στην πολεμική ατμόσφαιρα θα πρέπει να προσθέσουμε την ένταση που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση που έχει πάρει πλέον διαστάσεις πέραν της ΕΕ.
Τηλεγραφήματα του Ρώυτερ, επισημαίνουν ότι στους πρόσφατους λόγους του ο πρόεδρος Ομπάμα προειδοποιεί την Κίνα ακόμα και με οικονομικά αντίποινα «αν δεν παίξει σύμφωνα με τους κανόνες» -σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα δηλαδή. Και ο Ομπάμα είναι υποχρεωμένος να δείξει σιδερένια πυγμή για να αποδείξει ότι έχει ανάλογη θέληση με τους Ρεπουμπλικανούς αντιπάλους του που τον κατηγορούν ότι «δεν είναι όσο πρέπει αυστηρός με την Κίνα».
Ο Konstantin Kosachov, επικεφαλής της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ρωσικής Δούμα, υποστηρίζει πως ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στη Ρωσία.
Αλλά δεν θα πρέπει να βγάζουμε από το κάδρο και τι συμβαίνει στο Πακιστάν και Αφγανιστάν. Η ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση σε σταθμό ελέγχου του Πακιστάν κοντά στα αφγανικά σύνορα με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 24 Πακιστανοί στρατιώτες, δεν ήταν κατά λάθος. Υπάρχουν Πακιστανοί αξιωματικοί που εφοδιάζουν το ΝΑΤΟ με χάρτες, που δείχνουν τα σημεία απ΄όπου περνούν τα εφόδια για την αφγανική αντίσταση. Αυτή τη φορά, όμως, το ΝΑΤΟ παραβίασε κάτι από καιρό αμφισβητούμενο την εδαφική ακεραιότητα του Πακιστάν.
Σε αντίποινα το Πακιστάν σταμάτησε να επιτρέπει τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν (που το 94% γίνεται μέσω της χώρας αυτής). Ζήτησε μάλιστα να εκκενωθεί αμέσως η αμερικανική βάση Shamsi που χρησιμοποιείται για να καθοδηγεί τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που επιχειρούν τόσο στο Πακιστάν όσο και το Αφγανιστάν.
ΟΙ σχολιαστές αναρωτιούνται αν ο Ομπάμα είναι έτοιμος να ξεσπάσει εμφύλιος και στο Πακιστάν, ώστε να επισημοποιηθεί η κατοχή της χώρας από το ΝΑΤΟ, μέσω μιας αρεστής στρατιωτικής κυβέρνησης.
Α, να μην ξεχνάμε και κάποιες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Σουδάν… Όσο για τις εκλογές-μαραθώνιο της Αιγύπτου, αν νικήσουν τελικά οι αδελφοί Μουσουλμάνοι, θα παραδώσουν την εξουσία οι στρατιωτικοί;
http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=3733
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
ΣΕΡ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ: Δεν είμαι και δεν θέλω να γίνω πολιτικός
Με τη χαρακτηριστική φράση «θα μείνω απλά άγαμος» ο γνωστός ακαδημαϊκός σερ Β. Μαρκεζίνης διέψευσε με κατηγορηματικό τρόπο τα σενάρια που τον ήθελαν να κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο συνεργαζόμενος με το νέο κόμμα του Π. Καμμένου «Ανεξάρτητοι Ελληνες».
Ο σερ Β. Μαρκεζίνης, στην ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο χθες, χαρακτήρισε λανθασμένη την επίθεση κατά της Αριστεράς
Με τη χαρακτηριστική φράση «θα μείνω απλά άγαμος» ο γνωστός ακαδημαϊκός σερ Β. Μαρκεζίνης διέψευσε με κατηγορηματικό τρόπο τα σενάρια που τον ήθελαν να κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο συνεργαζόμενος με το νέο κόμμα του Π. Καμμένου «Ανεξάρτητοι Ελληνες».
Σε εκδήλωση συζήτησης και ανταλλαγής σκέψεων και προτάσεων, που πραγματοποιήθηκε χθες στο Πολεμικό Μουσείο, ο Β. Μαρκεζίνης, απευθυνόμενος σε εκατοντάδες φίλους και αναγνώστες των βιβλίων του, ξεκαθάρισε ότι «δεν είμαι και δεν θέλω να γίνω πολιτικός. Θέλω να έχω την ελευθερία της σκέψης», ενώ διέψευσε και τα σενάρια περί συνάντησής του με τον Π. Καμμένο.
Σκληρή προσαρμογή
Στην ομιλία του ο κ. Μαρκεζίνης τόνισε ότι οι πολίτες της χώρας έχουν υποστεί μια πολύ σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και οι αντοχές τους πλέον είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες, κάτι που, όπως είπε, «θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους όποιους κυβερνώντες».
Αναφερόμενος δε στην Αριστερά χαρακτήρισε λανθασμένη την επιθετική τακτική κατά των κομμάτων της, ωστόσο έκανε λόγο για τα λάθη που έχει υποπέσει η Αριστερά, με επίκεντρο τα εθνικά μας θέματα.
«Είμαστε όλοι Ελληνες. Υπάρχει οριζόντια τιμωρία των Ελλήνων πολιτών; Πώς αύριο θα κυβερνήσουν; Πώς θα γίνει αυτό με νέα και χειρότερα μέτρα ante portas; Πώς θα κυβερνήσεις όταν έχεις χαρακτηρίσει το 35-40% αριστεριστές και εξτρεμιστές;» επεσήμανε χαρακτηριστικά ο σερ Β. Μαρκεζίνης.
http://www.ethnos.gr
http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _2259.html
Με τη χαρακτηριστική φράση «θα μείνω απλά άγαμος» ο γνωστός ακαδημαϊκός σερ Β. Μαρκεζίνης διέψευσε με κατηγορηματικό τρόπο τα σενάρια που τον ήθελαν να κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο συνεργαζόμενος με το νέο κόμμα του Π. Καμμένου «Ανεξάρτητοι Ελληνες».
Ο σερ Β. Μαρκεζίνης, στην ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο χθες, χαρακτήρισε λανθασμένη την επίθεση κατά της Αριστεράς
Με τη χαρακτηριστική φράση «θα μείνω απλά άγαμος» ο γνωστός ακαδημαϊκός σερ Β. Μαρκεζίνης διέψευσε με κατηγορηματικό τρόπο τα σενάρια που τον ήθελαν να κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο συνεργαζόμενος με το νέο κόμμα του Π. Καμμένου «Ανεξάρτητοι Ελληνες».
Σε εκδήλωση συζήτησης και ανταλλαγής σκέψεων και προτάσεων, που πραγματοποιήθηκε χθες στο Πολεμικό Μουσείο, ο Β. Μαρκεζίνης, απευθυνόμενος σε εκατοντάδες φίλους και αναγνώστες των βιβλίων του, ξεκαθάρισε ότι «δεν είμαι και δεν θέλω να γίνω πολιτικός. Θέλω να έχω την ελευθερία της σκέψης», ενώ διέψευσε και τα σενάρια περί συνάντησής του με τον Π. Καμμένο.
Σκληρή προσαρμογή
Στην ομιλία του ο κ. Μαρκεζίνης τόνισε ότι οι πολίτες της χώρας έχουν υποστεί μια πολύ σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και οι αντοχές τους πλέον είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες, κάτι που, όπως είπε, «θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους όποιους κυβερνώντες».
Αναφερόμενος δε στην Αριστερά χαρακτήρισε λανθασμένη την επιθετική τακτική κατά των κομμάτων της, ωστόσο έκανε λόγο για τα λάθη που έχει υποπέσει η Αριστερά, με επίκεντρο τα εθνικά μας θέματα.
«Είμαστε όλοι Ελληνες. Υπάρχει οριζόντια τιμωρία των Ελλήνων πολιτών; Πώς αύριο θα κυβερνήσουν; Πώς θα γίνει αυτό με νέα και χειρότερα μέτρα ante portas; Πώς θα κυβερνήσεις όταν έχεις χαρακτηρίσει το 35-40% αριστεριστές και εξτρεμιστές;» επεσήμανε χαρακτηριστικά ο σερ Β. Μαρκεζίνης.
http://www.ethnos.gr
http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _2259.html
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Ένας «Σερ» στο κόμμα του Καμμένου
Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης είναι πολύ κοντά στο να συνεργαστεί με το κόμμα τους «Ανεξάρτητους Έλληνες».Σύμφωνα με πληροφορίες του Real.gr ο Πάνος Καμμένος είχε το τελευταίο διάστημα τηλεφωνικές συνομιλίες με τον οικονομολόγο Βασίλειο Μαρκεζίνη με τον οποίο υπάρχει ταύτιση απόψεων όχι μόνο στα οικονομικά αλλά και στα εθνικά θέματα.
Την πρώτη επαφή την είχε κάνει ο Χρήστος Ζώης ο οποίος ταξίδεψε μέχρι το Λονδίνο για τον συναντήσει, την περίοδο που ήταν η κρίσιμη ψηφοφορία στην βουλή για το νέο μνημόνιο. Από εκείνη την στιγμή και μετά οι επικοινωνίες με τον ανεξάρτητο βουλευτή Λαρίσης αλλά περισσότερο πλέον με τον Πάνο Καμμένο έγιναν πιο συχνές.
Ο προεδρεύων των Ανεξάρτητων Ελλήνων έχει πολύ θετική άποψη για τον κ. Μαρκεζίνη και εκτιμά πως μια ενδεχόμενη ένταξη του γνωστού οικονομολόγου θα προσέδιδε ακόμα μεγαλύτερος κύρος στον νέο πολιτικό φορέα.
Ωστόσο χωρίς να ληφθούν τελικές αποφάσεις ολοκληρώθηκαν οι πολύωρες συσκέψεις των πρώην «γαλάζιων» βουλευτών καθώς ορισμένοι δεν έχουν καταλήξει ακόμα αν θα προσχωρήσουν.
Στη σύσκεψη που έγινε στην βουλή το μεσημέρι της Τετάρτης και κράτησε περισσότερο από 2,5 ώρες συμμετείχαν οι Κώστας Μαρκόπουλος, Δημήτρης Σταμάτης, Μίκα Ιατρίδη, Μαρία Κόλια –Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Σπύρος Γαληνός, Παναγιώτης Μελάς και Μιχάλης Γιαννάκης.
Ο Χρήστος Ζώης μέχρι τα τέλη της εβδομάδας αναμένεται να ανακοινώσει επίσημα τις αποφάσεις του και όλα δείχνουν πως θα ενταχθεί και αυτός στο κόμμα Καμμένου, όπως και βουλευτής Χαλκιδικής Γιώργος Βαγιώνας.Στόχος είναι να συγκεντρωθεί ο «μαγικός» αριθμός 10 βουλευτών προκειμένου να έχουν το δικαίωμα να συγκροτήσουν κοινοβουλευτική ομάδα όσο διάστημα μείνει ανοικτό ακόμα το κοινοβούλιο, μέχρι την προκήρυξη των εκλογών.
http://www.real.gr
Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης είναι πολύ κοντά στο να συνεργαστεί με το κόμμα τους «Ανεξάρτητους Έλληνες».Σύμφωνα με πληροφορίες του Real.gr ο Πάνος Καμμένος είχε το τελευταίο διάστημα τηλεφωνικές συνομιλίες με τον οικονομολόγο Βασίλειο Μαρκεζίνη με τον οποίο υπάρχει ταύτιση απόψεων όχι μόνο στα οικονομικά αλλά και στα εθνικά θέματα.
Την πρώτη επαφή την είχε κάνει ο Χρήστος Ζώης ο οποίος ταξίδεψε μέχρι το Λονδίνο για τον συναντήσει, την περίοδο που ήταν η κρίσιμη ψηφοφορία στην βουλή για το νέο μνημόνιο. Από εκείνη την στιγμή και μετά οι επικοινωνίες με τον ανεξάρτητο βουλευτή Λαρίσης αλλά περισσότερο πλέον με τον Πάνο Καμμένο έγιναν πιο συχνές.
Ο προεδρεύων των Ανεξάρτητων Ελλήνων έχει πολύ θετική άποψη για τον κ. Μαρκεζίνη και εκτιμά πως μια ενδεχόμενη ένταξη του γνωστού οικονομολόγου θα προσέδιδε ακόμα μεγαλύτερος κύρος στον νέο πολιτικό φορέα.
Ωστόσο χωρίς να ληφθούν τελικές αποφάσεις ολοκληρώθηκαν οι πολύωρες συσκέψεις των πρώην «γαλάζιων» βουλευτών καθώς ορισμένοι δεν έχουν καταλήξει ακόμα αν θα προσχωρήσουν.
Στη σύσκεψη που έγινε στην βουλή το μεσημέρι της Τετάρτης και κράτησε περισσότερο από 2,5 ώρες συμμετείχαν οι Κώστας Μαρκόπουλος, Δημήτρης Σταμάτης, Μίκα Ιατρίδη, Μαρία Κόλια –Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Σπύρος Γαληνός, Παναγιώτης Μελάς και Μιχάλης Γιαννάκης.
Ο Χρήστος Ζώης μέχρι τα τέλη της εβδομάδας αναμένεται να ανακοινώσει επίσημα τις αποφάσεις του και όλα δείχνουν πως θα ενταχθεί και αυτός στο κόμμα Καμμένου, όπως και βουλευτής Χαλκιδικής Γιώργος Βαγιώνας.Στόχος είναι να συγκεντρωθεί ο «μαγικός» αριθμός 10 βουλευτών προκειμένου να έχουν το δικαίωμα να συγκροτήσουν κοινοβουλευτική ομάδα όσο διάστημα μείνει ανοικτό ακόμα το κοινοβούλιο, μέχρι την προκήρυξη των εκλογών.
http://www.real.gr
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
12 Ιουνίου 1958. Ήμουν παιδάκι τεσσάρων χρόνων με τα σχισμένα κοντοπαντέλονα, αλλά την ημέρα εκείνη κάτι ήταν διαφορετικό στο χωριό μου τον Κοντεμένο. Τους έβλεπα όλους να κλαίνε, να τρέχουν πάνω κάτω σαν τρελοί, θυμάμαι που ρωτούσα τη μητέρα μου, «γιατί κλαίνε όλοι στο χωριό;» χωρίς να παίρνω απάντηση. Άλλωστε, τι να μούλεγαν σε τέτοια ηλικία και να καταλάβαινα;
Ξεθωριασμένες οι εικόνες... Θυμάμαι την καμπάνα του χωριού που έπαιζε πένθιμα, θυμάμαι τη μακαρίτισσα τη θεία μου Χαριθέα να θρηνεί γοερά και αυτή και δεν καταλάβαινα. «Να μη φύγεις από το σπίτι, ο θείος σου ο Γιαννής πέθανε» θυμάμαι να μου είπε η μητέρα μου η οποία ντυμένη και αυτή στα μαύρα έφυγε κλαίγοντας για την εκκλησία. Αργότερα, όταν άρχισα να μεγαλώνω, άρχισα να μαθαίνω την ιστορία του χωριού μου. Την ιστορία που εκείνη την ημέρα μαυροφόρεσε όλο τον Κοντεμένο και άλλαξε τη ζωή και τις συνήθειες των κατοίκων του.
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ. Πέμπτη 12 Ιουνίου 1958. Την ημέρα εκείνη διαπράχθηκε ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματα στο μικρό νησί μας. Ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από την αγγλο-τουρκική συμμαχία και με θύματα οκτώ Κοντεμενιώτες που σφαγιάστηκαν σαν αρνιά από τους Τουρκοκύπριους του Κιόνελι. Ήταν τεταμένη η περίοδος εκείνη. Η Αγγλία βλέποντας, λόγω του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ, να χάνει την κυριαρχία του νησιού, είχε αγριέψει και συμμαχώντας με τους Τουρκοκύπριους προσπαθούσε απεγνωσμένα να διατηρήσει τα «κεκτημένα» της.
«ΤΡΕΞΤΕ...». Το μήνυμα έφτασε στον Κοντεμένο γύρω στο μεσημέρι: «Τρέξτε και βοηθήστε τους κατοίκους της Σκυλούρας, σφαγιάζονται από τους Τούρκους». Η Σκυλούρα, που ήταν μικτό χωριό, είναι μερικά χιλιόμετρα από τον Κοντεμένο και με το άκουσμα του μηνύματος οι Κοντεμενιώτες δεν δίστασαν. Αρκετοί από αυτούς, κάπου 40 άτομα κυρίως νέοι, άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους, ξύλα, σίδερα κλπ, μπήκαν στα αυτοκίνητα και ξεκίνησαν για τη Σκυλούρα. Πριν όμως φτάσουν στο χωριό, συνελήφθησαν από αγγλικές δυνάμεις ασφαλείας οι οποίες αφού τους είπαν πως δεν συμβαίνει τίποτε εις βάρος των Ελληνοκυπρίων της Σκυλούρας, τους οδήγησαν στον αστυνομικό σταθμό Αγ. Δομετίου για ανάκριση. Στη συνέχεια και αντί να τους αφήσουν να επιστρέψουν στο χωριό τους, με τη συνοδεία αγγλικού στρατού τους οδήγησαν στον Κοντεμένο μέσω του τουρκοκυπριακού χωριού Κιόνελι.
Η ΣΦΑΓΗ. Φτάνοντας στο χωριό Κιόνελι, έγινε η μεγάλη σφαγή. Μέσα στα χωράφια είχαν κρυφτεί 200 ειδοποιημένοι από τους Άγγλους αιμοβόροι Τουρκοκύπριοι οπλισμένοι άλλοι με όπλα και άλλοι με χασαπομάχαιρα και περίμεναν. Και με το που έφτασαν τα αυτοκίνητα με τους Κοντεμενιώτες, πετάχτηκαν πάνω και άρχισαν να πυροβολούν και να σφάζουν. Πανικόβλητοι και ανυπεράσπιστοι οι Κοντεμενιώτες άρχισαν να τρέχουν μέσα στα χωράφια για να διαφύγουν. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Οκτώ νέοι Κοντεμενιώτες σφάχτηκαν και αποκεφαλίστηκαν σαν αρνιά... Και οι Άγγλοι δεν έκαναν καμιά κίνηση για να αποτρέψουν το φρικιαστικό αυτό έγκλημα.
Παρακολουθούσαν απαθείς... Κάτι που αποδεικνύει πως το μήνυμα «Τρέξτε και βοηθήστε τους κατοίκους της Σκυλούρας, σφαγιάζονται από τους Τούρκους», ήταν προμελετημένο για να επιτύχει αυτή η αιμοβόρα σφαγή. Άλλωστε ήταν η εποχή που σηματοδότησε την έμπρακτη συνεργασία των Τουρκοκυπρίων εξτρεμιστών με την αγγλική αποικιακή κυβέρνηση, με στόχο να καταπνίξουν τον αγώνα του κυπριακού λαού για απελευθέρωση. Χρησιμοποίησε τη Αγγλία την τουρκική βαρβαρότητα για να πετύχει το σκοπό της, αλλά δεν τα κατάφερε. Δύο χρόνια μετά, ανακηρύχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία. Η ενοχή της τότε αγγλικής κυβέρνησης στη σφαγή των οκτώ Κοντεμενιωτών είναι αδιαμφισβήτητη. Απόδειξη πως μετά τη δίκη παρωδία που ακολούθησε κανένας δεν καταδικάστηκε παρά τις αδιάσειστες μαρτυρίες που είχαν δοθεί.
ΟΙ ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΕΣ. Οι οκτώ Κοντεμενιώτες που κατακρεουργήθηκαν από τους Τουρκοκύπριους εξτρεμιστές του Κιόνελι είναι: 1. Χριστόδουλος Σταύρου, 34 χρόνων 2. Πέτρος Σταύρου, 21 χρόνων 3. Ιωάννης Σταύρου, 31 χρόνων 4. Γεώργιος Σταύρου, 17 χρόνων 5. Χαράλαμπος Σταύρου, 34 χρόνων 6. Ευριπίδης Κυριάκου, 24 χρόνων 7. Κώστας Μουρρή, 34 χρόνων 8. Σωτήρης Χατζηβασίλη, 17 χρόνων
http://www.alithia.com.cy/
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more
Ξεθωριασμένες οι εικόνες... Θυμάμαι την καμπάνα του χωριού που έπαιζε πένθιμα, θυμάμαι τη μακαρίτισσα τη θεία μου Χαριθέα να θρηνεί γοερά και αυτή και δεν καταλάβαινα. «Να μη φύγεις από το σπίτι, ο θείος σου ο Γιαννής πέθανε» θυμάμαι να μου είπε η μητέρα μου η οποία ντυμένη και αυτή στα μαύρα έφυγε κλαίγοντας για την εκκλησία. Αργότερα, όταν άρχισα να μεγαλώνω, άρχισα να μαθαίνω την ιστορία του χωριού μου. Την ιστορία που εκείνη την ημέρα μαυροφόρεσε όλο τον Κοντεμένο και άλλαξε τη ζωή και τις συνήθειες των κατοίκων του.
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ. Πέμπτη 12 Ιουνίου 1958. Την ημέρα εκείνη διαπράχθηκε ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματα στο μικρό νησί μας. Ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από την αγγλο-τουρκική συμμαχία και με θύματα οκτώ Κοντεμενιώτες που σφαγιάστηκαν σαν αρνιά από τους Τουρκοκύπριους του Κιόνελι. Ήταν τεταμένη η περίοδος εκείνη. Η Αγγλία βλέποντας, λόγω του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ, να χάνει την κυριαρχία του νησιού, είχε αγριέψει και συμμαχώντας με τους Τουρκοκύπριους προσπαθούσε απεγνωσμένα να διατηρήσει τα «κεκτημένα» της.
«ΤΡΕΞΤΕ...». Το μήνυμα έφτασε στον Κοντεμένο γύρω στο μεσημέρι: «Τρέξτε και βοηθήστε τους κατοίκους της Σκυλούρας, σφαγιάζονται από τους Τούρκους». Η Σκυλούρα, που ήταν μικτό χωριό, είναι μερικά χιλιόμετρα από τον Κοντεμένο και με το άκουσμα του μηνύματος οι Κοντεμενιώτες δεν δίστασαν. Αρκετοί από αυτούς, κάπου 40 άτομα κυρίως νέοι, άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους, ξύλα, σίδερα κλπ, μπήκαν στα αυτοκίνητα και ξεκίνησαν για τη Σκυλούρα. Πριν όμως φτάσουν στο χωριό, συνελήφθησαν από αγγλικές δυνάμεις ασφαλείας οι οποίες αφού τους είπαν πως δεν συμβαίνει τίποτε εις βάρος των Ελληνοκυπρίων της Σκυλούρας, τους οδήγησαν στον αστυνομικό σταθμό Αγ. Δομετίου για ανάκριση. Στη συνέχεια και αντί να τους αφήσουν να επιστρέψουν στο χωριό τους, με τη συνοδεία αγγλικού στρατού τους οδήγησαν στον Κοντεμένο μέσω του τουρκοκυπριακού χωριού Κιόνελι.
Η ΣΦΑΓΗ. Φτάνοντας στο χωριό Κιόνελι, έγινε η μεγάλη σφαγή. Μέσα στα χωράφια είχαν κρυφτεί 200 ειδοποιημένοι από τους Άγγλους αιμοβόροι Τουρκοκύπριοι οπλισμένοι άλλοι με όπλα και άλλοι με χασαπομάχαιρα και περίμεναν. Και με το που έφτασαν τα αυτοκίνητα με τους Κοντεμενιώτες, πετάχτηκαν πάνω και άρχισαν να πυροβολούν και να σφάζουν. Πανικόβλητοι και ανυπεράσπιστοι οι Κοντεμενιώτες άρχισαν να τρέχουν μέσα στα χωράφια για να διαφύγουν. Άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Οκτώ νέοι Κοντεμενιώτες σφάχτηκαν και αποκεφαλίστηκαν σαν αρνιά... Και οι Άγγλοι δεν έκαναν καμιά κίνηση για να αποτρέψουν το φρικιαστικό αυτό έγκλημα.
Παρακολουθούσαν απαθείς... Κάτι που αποδεικνύει πως το μήνυμα «Τρέξτε και βοηθήστε τους κατοίκους της Σκυλούρας, σφαγιάζονται από τους Τούρκους», ήταν προμελετημένο για να επιτύχει αυτή η αιμοβόρα σφαγή. Άλλωστε ήταν η εποχή που σηματοδότησε την έμπρακτη συνεργασία των Τουρκοκυπρίων εξτρεμιστών με την αγγλική αποικιακή κυβέρνηση, με στόχο να καταπνίξουν τον αγώνα του κυπριακού λαού για απελευθέρωση. Χρησιμοποίησε τη Αγγλία την τουρκική βαρβαρότητα για να πετύχει το σκοπό της, αλλά δεν τα κατάφερε. Δύο χρόνια μετά, ανακηρύχθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία. Η ενοχή της τότε αγγλικής κυβέρνησης στη σφαγή των οκτώ Κοντεμενιωτών είναι αδιαμφισβήτητη. Απόδειξη πως μετά τη δίκη παρωδία που ακολούθησε κανένας δεν καταδικάστηκε παρά τις αδιάσειστες μαρτυρίες που είχαν δοθεί.
ΟΙ ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΕΣ. Οι οκτώ Κοντεμενιώτες που κατακρεουργήθηκαν από τους Τουρκοκύπριους εξτρεμιστές του Κιόνελι είναι: 1. Χριστόδουλος Σταύρου, 34 χρόνων 2. Πέτρος Σταύρου, 21 χρόνων 3. Ιωάννης Σταύρου, 31 χρόνων 4. Γεώργιος Σταύρου, 17 χρόνων 5. Χαράλαμπος Σταύρου, 34 χρόνων 6. Ευριπίδης Κυριάκου, 24 χρόνων 7. Κώστας Μουρρή, 34 χρόνων 8. Σωτήρης Χατζηβασίλη, 17 χρόνων
http://www.alithia.com.cy/
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw