- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Αλεξανδρινή Τέχνη", Γ' , 8-9, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1929. Το χειρόγραφο σώζεται σήμερα στο αρχείο του Γ.Θ. Καρυωτάκη. Είναι καθαρογραμμένο με μελάνι από τη μια όψη ενός φύλλου 31Χ21 εκ.
Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος. Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία. Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις. Εγώ θα καλλιεργήσω την Αχαριστία.
Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα 'ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα περπατώ στους καμπυλωτούς δρόμους, μετρώντας αυτά τα λουλούδια. Πλησιάζοντας με κλειστά μάτια τη βελούδινη, σκοτεινή στεφάνη τους, θα νιώθω στο απρόσωπο τους αιχμηρούς των στημόνες *και θ' αναπνέω το άρωμά τους*.
Οι ώρες θα περνούν, θα γυρίζουν τ' άστρα, και οι αύρες θα πνέουν, αλλά εγώ, γέρνοντας ολοένα περσότερο, θα θυμάμαι.
Θα θυμάμαι τις σφιγμένες γροθιές, τα παραπλανητικά χαμόγελα και την προδοτική αδιαφορία.
θα μένω ακίνητος ημέρες και χρόνια, χωρίς να σκέπτομαι, χωρίς να βλέπω, χωρίς να εκφράζω τίποτε άλλο. Θα είμαι ολόκληρος μια πικρή ανάμνησις, ένα άγαλμα που γύρω του θα μεγαλώνουν τροπικά φυτά, θα πυκνώνουν, θα μπερδεύονται μεταξύ τους, θα κερδίζουν τη γη και τον αέρα. Σιγά σιγά οι κλώνοι τους θα περισφίγγουν το λαιμό μου, θα πλέκονται στα μαλλιά μου, θα με τυλίγουν με ανθρώπινη περίσκεψη.
Κάτου από τη σταθερή τους ώθηση, θα βυθίζομαι στο χώμα.
Και ο κήπος μου θα είναι ο κήπος της Αχαριστίας.
{*}
και θ' αναπνέω το άρωμά τους.: Αρχικά είχε γράψει: και θ' αναπνέω ηδονικά το άρωμά τους.
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
"comig alive leavind dead"by deadhunter
Που θα μου παει, θα μαθω να στελνω φωτογραφιες.
ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΗ
Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.
Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.
'Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.
Ν.Bρετάκος
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΒΙΟΛΙ
Άκουσε τ΄ απόκοσμο το παλιό βιολί
μέσα στη νυχτερινή σιγαλιά του Απρίλη
στο παλιό κουφάρι του μια ψυχή λαλεί
με τ΄ αχνά κι' απάρθενα της αγάπης χείλη.
Και τ' αηδόνι τ' άγρυπνο και το ζηλευτό
ζήλεψε κι εσώπασε κι έσκυψε κι εστάθη
για να δει περήφανο τι πουλί ειν' αυτό
που τα λέει γλυκύτερα της καρδιάς τα πάθη.
Ως κι ο γκιώνης τ' άχαρο, το δειλό πουλί,
με λαχτάρ' απόκρυφη τα φτερά τινάζει
και σωπαίνει ακούγοντας το παλιό βιολί,
για να μάθει ο δύστυχος πως ν` αναστενάζει.
Τι κι αν τρώει το ξύλο του το σαράκι; τι
κι αν περνούν αγύριστοι χρόνοι κι άλλοι χρόνοι;
Πιο γλυκιά και πιο όμορφη και πιο δυνατή
η φωνή του γίνεται, όσο αυτό παλιώνει.
Ειμ` εγώ τ' απόκοσμο το παλιό βιολί
μέσα στη νυχτερινή σιγαλιά του Απρίλη
στο παλιό κουφάρι μου μια ψυχή λαλεί
με της πρώτης νιότης μου τα δροσάτα χείλη.
Τι κι αν τρώει τα σπλάχνα μου το σαράκι; τι
κι αν βαδίζω αγύριστα χρόνο με τον χρόνο;
Πιο γλυκιά πιο όμορφη και πιο δυνατή
γίνεται η αγάπη μου, όσο εγώ παλιώνω.
Ι. Πολέμης
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
quote:
nstΥπεροχα τα χρωματα της μπαλιτσας ,φτιαχνουν την μερα.
Χαίρομαι... καλή σου μέρα λοιπόν!!!
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.
ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΡΡΑ.
ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ.
ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΣΗ.
ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΤΟ.
ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ/ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.
ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ...ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ...ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ...ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ...ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ...ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ...ΣΤΟΝ ΝΟΤΟ.......ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ;
μ'εκτοξευσαν μπροστα σαν μ'εφεραν στου θεου
τον ξακουστο δρομο
που σηκωνει τον ανθρωπο τον γνωστη ολων των πολεων.
Εκει ειναι οι πυλες των μονοπατιων της Νυχτας και της Μερας
αναμεσα σ'ενα ανωφλι κι ενα κατωφλι πετρινο.
Ψηλα ορθωμενες στον αερα,κλεινουν με μεγαλες πορτες,
κι η τιμωρος δικαιοσυνη κραταει τους διπλοσυρτες.
Κιοι πυλες οταν ανοιξαν, αφησαν αναμεσα τους ενα τεραστιο
χασμα...
Κι'η θεα με καλοδεχθηκε,πηρε το χερι το δεξι μου στο δικο της
και με τουτα τα λογια με προσφωνησ娴
Καλως ορισες εσυ που ερχεσαι στο σπιτι μου συνοδευμενος απο
απο αθανατους ηνιοχους με τ'αλογα που σε κουβαλουν.
Δεν σ'εβαλε μοιρα κακη σ΄αυτο το δρομο που τοσο μακρια
ειναι απ'των ανθρωπων τα βηματα αλλα η δικαιοσυνη.
Πρεπει ολα να τα μαθεις, την ησυχη καρδια της στρογγυλης
αληθειας και τις ιδεες των θνητων τις ψευτικες.
Αλλα θα μαθεις και πως πρεπει ναναι οι γνωμες των ανθρωπων
για να εχουν βαση και να ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ τα παντα.
Απο το<<Μυστικο ταξιδι του Παρμενιδη>>
Μέλος 2ης Βαθμίδας
Greece
281 Μηνύματα Απεστάλη: 14/05/2005, 18:19:31
αλλα δυο μηνυματα και θα γινω μελος της 2ης βαθμιδας!
dark banishing
undeafeted
Μέλος 2ης Βαθμίδας
Greece
281 Μηνύματα Απεστάλη: 14/05/2005, 20:51:26
εγινα μελος της 2ης βαθμιδας!
dark banishing
nst
Μέλος 1ης Βαθμίδας
Barbados
55 Μηνύματα Απεστάλη: 27/05/2005, 14:42:05
Τιποτα σε πιο light? Σε ηλιους, αστερακια η milko?
Που θα μου παει, θα μαθω να στελνω φωτογραφιες.
Σας ευχαριστώ , που με τον μαγευτικό τρόπο σκέψεως σας, με κάνατε να γελάσω με την ψυχή μου.