- Ψωριαση - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Θυμάμαι τότε που όταν ήμουν 4-5χρονών είχαν ανοίξει ένα "κατάστημα"/ αίθουσα εκμάθησης υπολογιστών απέναντι από την πολυκατοικία που μέναμε αλλά ήταν τότε αρχαία.
Θυμάμαι που οι γονείς μου μου είχαν φέρει από την Αθήνα (ήμουν Ορεστιάδα εκείνη την εποχή) ένα Nintendo ασπρόμαυρο εννοείται που είχε 4 κότες που γεννούσαν αυγά...τόσο απλό και όμως τόσο εθιστικό...και άντεχε...μέχρι το '99 δούλευε ακόμα....τι playstation και μλκιες...εκείνες ήταν εποχές
Υπήρχαν ακόμη αλάνες που πήγαινες και έπαιζες. Δεν σου φώναζαν αν αργούσες λίγο ούτε ανησυχούσαν γιατί δεν υπήρχαν κινητά. Ήταν και η εποχή των σειρών των 80's στην τβ...Ιππότης της ασφάλτου, Μαγκάιβερ...
μεγαλώσαμε με τα τραγούδια των 80ς (δεν ξέρω γιατί, μπορεί να είναι υποκειμενικό αλλά εκείνης της εποχής - τα ξένα - ορισμένα μου έχουν αφήσει σαν εντύπωμα μέσα μου...)
Μαζευόμαστε στις πλατείες και τις αλάνες όλη την μέρα...
πω ρε....αναμνήσεις

Με κατέστρεψε ...

Έχω βάλει φωτιά στην αυλή με τον μεγενθυντικό φακό .. στην προσπάθεια μου να ανατινάξω ένα μπουκάλι μπύρας .. τίγκα στο σπίρτο ....

Τα σημερινά παιδιά είναι αδικημένα.
1) Ο θεσμός της οικογένειας δεν είναι πια τόσο δυνατός.
2) Οι γονείς βλέπουν ελάχιστα τα παιδιά τους και όταν συμβαίνει αυτό δε νιώθουν (λόγω βαρεμάρας ή κούρασης) την ανάγκη να ασχοληθούν πρακτικά μαζί τους.
3) Για να καλύψουν το κενό που δημιουργείται στα παιδιά, τους αγοράζουν ένα σωρό παιχνίδια, τα οποία
α. Δημιουργούν στο παιδί την ανάγκη να αποκτήσει περισσότερα για να νιώσει την προσωρινή χαρά που του προσφέρουν όταν τα πρωτοδεί.
β. Ελαττώνουν την δημιουργικότητα του παιδιού. Αν το παιδί δεν αποκτήσει αυτό που θέλει αρκετές φορές, θα αναγκαστεί είτε να προσπαθήσει να το δημιουργήσει, είτε θα συναναστραφεί με φίλους περισσότερο, οι οποίοι έχουν το παιχνίδι, με αποτέλεσμα να ενισχύσει την κοινωνικότητά του.
4) Πολλοί γονείς καταφεύγουν στην απαγόρευση της τηλεόρασης ή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς το αντίθετο. Το παιδί θα ψάξει τρόπους για να κοροϊδέψει τους γονείς του για να φτάσει στην ευχαρίστηση. Παρόλα αυτά, η τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορεί να προσφέρουν πολλά όταν ο γονιός συμμετέχει δραστικά. Εννοώ, ότι ο ίδιος ο γονιός μπορεί μαζί με το παιδί να κοιτάξουν το πρόγραμμα της τηλεόρασης και να αποφασίσουν τι θα παρακολουθήσουν. Μετά από κάθε έργο μπορεί να γίνει ουσιώδης συζήτηση με επιχειρήματα, τα οποία θα ενισχύσουν την κριτική σκέψη των παιδιών. Παρομοίως και με τα ηλ. Παιχνίδια.
5) Οι γονείς λένε στα παιδιά 8000 "μη". Είναι πολύ εκνευριστικό να ακούς τις μαμάδες που λένε στα πιτσιρίκια τους συνεχώς "μη". Πιο ενοχλητικό από τα ίδια τα πιτσιρίκια που κάνουν κάποια ζημιά εκείνη τη στιγμή. Τα σημερινά παιδιά δεν ξέρουν να τρέχουν και να σκαρφαλώνουν γιατί κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τους γονείς. Εμείς πώς και δε χτυπούσαμε που ήμασταν όλη μέρα σκαρφαλωμένοι σε βράχια και δέντρα; Επειδή πολύ απλά λειτουργούν τα ένστικτα αυτοσυντήρησης, τα οποία δε σε αφήνουν να κινδυνέψεις πολύ και να αναπτύξεις τις ικανότητές σου σιγά σιγά. Ένα παιδί που ποτέ οι γονείς του δεν το αφήνουν να σκαρφαλώσει π.χ. σε ένα δέντρο δεν έχει γνώση των δυνατοτήτων του. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να χτυπήσει.

Υπάρχουν πολλά ακόμη τα οποία μπορούν να ειπωθούν για το πώς μεγαλώνουν τα παιδιά σήμερα. Είναι παραμελημένα και αφημένα στα πλαστικά παιχνίδια τους. Και παλιότερα ήταν συνήθες να μην ασχολούνται οι γονείς με τα παιδιά. Όμως, η έλειψη παιχνιδιών τα ανάγκαζε να ανακαλύψουν δικούς τους τρόπους δημιουργικότητας και απασχόλησης.