- ΤΑ 4 ΣΤΟΙΧΕΙΑ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΤΟ 'ΠΥΡ' ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο 'ΕΡΩΣ'...
ΤΟ ΥΔΩΡ ΜΟΥ Ο...'ΕΡΩΣ'...
Ο ΑΕΡΑΣ ΜΟΥ...Ο..'ΕΡΩΣ'......
Η ΓΗ ΜΟΥ..ΕΙΝΑΙ Ο..'ΕΡΩΣ'...
ΟΛΑ ΜΟΥ ...ΕΙΝΑΙ 'ΕΡΩΣ'....ΕΝΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ... ΨΥΧΗ...ΜΟΥ.....ΤΟΝ ΑΙΘΕΡΑ...
......ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ...'ΠΑΝ'....?
ΦΩΣ,ΑΤΜΑ

Edited by - ΑΤΜΑ on 21/12/2003 02:06:54
και σ' ευχαριστούμε για την προσφορά σου.
Γνώση ο δρόμος για την Σοφία και απο εκεί στο Φως.
Συνειρμός λοιπόν καλή μου Ατμα απο την Σφίγγα ...
....στις Πυραμίδες
Τετράγωνη βάση...ύλη, μορφή, σημείο,γή
Τριγωνική πλευρά...ιδέα, θεωρία, πνεύμα
Η τριάς πάνω στην τετράδα... η ιδέα στο σημείο, το πνεύμα στην ύλη, η θεωρία επί της πράξης
4 + 3 = 7 = Πραγμάτωση
Και στην κορφή ξεκινούν 4 τρίγωνα, τέσσερεις ιδέες
που καταλήγουν και στηρίζονται σε μία μορφή, μία βάση
Ατμαααααα..... ![]()
![]()
![]()
![]()
ΜΕΤΑ ??

Edited by - ΑΤΜΑ on 21/12/2003 02:08:40
Καλά έχω πεθάνει από το τρέξιμο μέσα στους διαδρόμους των θεμάτων του εσωτερικά !
Προς το παρόν μια καλησπέρα γιατί η ώρα είναι 05:22 και λέω να μην βγάλω άλλο τα μάτια μου στο PC .
Να έχετε όλοι μια υπέροχη μέρα γεμάτη από υγεία και αγάπη .
Apostolos
ΑΥΤΟ ΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΩΡΕΙ ΑΤΑΞΙΑ,ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΙΚΟ ΝΟΜΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΤΕΛΕΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΙΤΙΑ.
ΘΑ 'ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙ...
ΧΜΜΜ?...

+ΕΠΕΙΔΗ ΜΙΛΑΓΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ..
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ...

ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ...ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ!

Edited by - ΑΤΜΑ on 21/12/2003 02:09:50
Το τέταρτο που πήγε ;
Μήπως λείπουν και άλλα και δεν είναι μόνο πέντε ;
Τα έχεις δει και αυτά buda36gr ( άλας, υδράργυρο, θείον ) .
Αυτά γιατί να μη τα εξετάσουμε ;
Είχα και 20 στα μαθηματικά γμτ αλλά τέτοια προσθαφαίρεση δε μου έμαθαν !
Ο ερωτών
Apostolos
ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΙ ΕΣΕΙΣ!...
http://www.esoterica.gr/articles/symbols/4stixia/4stixia.htm
'manava seva, madhava seva'
καλή μου Ατμα το άρθρο αυτό το γνωρίζω, καθότι το χρησιμοποίησα ήδη σαν βάση δικής μου εργασίας!!! Είναι πολύ κατατοπιστικό όσον αφορά την θεώρηση των στοιχείων απο αρχαίους πολιτισμούς.
Ορμώμενη απο αυτό έκανα έναν συλλογισμό για τις σκέψεις μας, οι οποίες είναι καθαρά προσωπική υπόθεση οπότε ποιό είναι το μέτρο που ορίζει το σωστό απο το λάθος;
Οι σκέψεις μας είναι το αποτέλεσμα αντίληψης του τρόπου που διδαχθήκαμε να βλέπουμε και να κατανοούμε το περιβάλλον. Εφόσον λοιπόν επηρεάζονται απο το περιβάλλον άρα δεν ελέγχονται απόλυτα απο εμάς. Ο τρόπος που σκεφτόμαστε είναι αυτός που καθορίζει και τον τρόπο που δρούμε, γιατί μέσα στην σκέψη γεννιέται η πράξη. Το περιβάλλον μας δίνει ευκαιρίες να σκεφτούμε και να επηρεαστούμε αλλά ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξης μας κατανοούμε η όχι.
Οταν δεχόμαστε οτι <<όπως επάνω έτσι και κάτω>> η ότι ο μικρόκοσμος του ανθρώπου είναι η αντανάκλαση του μακρόκοσμου τότε καταλαβαίνουμε ότι η 5 αισθήσεις μας δεν αρκούν για να αντιληφθούμε το σύνολο, άρα είναι ελλιπείς. Μόνο ερευνώνας και παρατηρώντας μπορούμε να οδηγηθούμε σε μία ανώτερη κατανόηση, που φαίνεται να είναι και ο σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης μιά και η ασταμάτητη έρευνα είναι έκδηλη στον άνθρωπο. Όπως επίσης κατανοώντας ότι εκτός του υλικού υπάρχει και το ψυχικό σώμα άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, παρόλο την ουσιαστική διαφορά τους τον ΧΩΡΟ και τον ΧΡΟΝΟ. Το υλικό σώμα δεν μπορεί να κατανοήσει πολλά που βρίσκονται εκτός του τρόπου σκέψεις του. Μόνο όταν περάσουμε μέσα απο έναν τεχνητό θάνατο και αναγεννηθούμε έχοντας σβήσει όλα αυτά που μας κρατούν δέσμιους της ύλης θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να πάρουμε τις αληθινές πληροφορίες που βρίσκονται εντός μας.
Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΚΤΗ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ.
Δύσκολος δρόμος και συνεχής αγώνας αλλά κάθε εμπόδιο που περνάμε και κάθε κερδισμένη μάχη μας φέρνει αληθινή ευτυχία και ένα βήμα πιο κοντά στην γνώση.
ακολουθώ την συμβουλή της φίλης Ατμα και θα κάνω μία γενική και προσωπική θεώρηση των 4 στοιχείων. Αυτό θα γίνει σιγά σιγά και γιατί είναι πολύ σε μέγεθος αλλά και για να μπορεί καθένας να προσθέσει έτσι ώστε να βγάλουμε μία πιό ολοκληρωμένη θεώρηση.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσφορά σας.....
Αλληγορίες και συμβολισμούς για τα 4 στοιχεία συναντάμε σε πολλούς πολιτισμούς σε ολόκληρη τη γη. Οι πρώτοι ερευνητές που συγκέντρωσαν και κατέγραψαν τους μύθους των λαών αυτών, δεν κατάφεραν να υποψιαστούν το βαθύτερο νόημά τους. Αντίθετα ειπώθηκε ότι επρόκειτο για απλοϊκές δοξασίες των λαών που σηματοδοτούσαν την παιδική φάση της ανθρωπότητας.
Καθώς η Φύση είναι το πλησιέστερο στον άνθρωπο αντιληπτό μέρος του κόσμου φυσικό και επόμενο ήταν να θεοποιήσει τα στοιχεία της. Ο σχετικός Ορφικός ύμνος την αποκαλεί «Ουρανία Πρέσβειρα». Πρεσβεύει και εκδηλώνει τον ουρανό στην γη.
Για τους αρχαίους πολιτισμούς ο κόσμος και η γη μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός και έχει εκτός της υλικής και πνευματική υπόσταση. Όπως στο ανθρώπινο σώμα οι κινήσεις προέρχονται από την ψυχή που σκέπτεται και από την θέληση που ενεργεί έτσι και στα μάτια της αρχαίας επιστήμης η ορατή τάξη του σύμπαντος ήταν η αντανάκλαση μιας αόρατης τάξης, των κοσμογονικών και πνευματικών μονάδων, που με συνεχή πορεία μέσα στην ύλη προκαλούν την εξέλιξη της ζωής.
Ο Εμπεδοκλής αναφέρει στο Περί Φύσεως φιλοσοφικό του ποίημα ότι η Αφροδίτη είναι αυτή που με την αθάνατη ορμή της ενώνει όλα τα στοιχεία (ριζώματα τα αποκαλεί ο ίδιος) και γεννά την ζωή. Και βεβαίως η Αφροδίτη του Εμπεδοκλή είναι ο ίδιος ο Έρωτας τον οποίο οι πρόγονοί μας νοούσαν ως κινητήρια δύναμη του Σύμπαντος Κόσμου.
Γιατί η προς την γνώση ατραπός είναι ο Έρως. Και ο Έρως δεν πιστεύει αλλά ερωτά και αμφιβάλλει. Δεν αρκείται σε έτοιμες απαντήσεις αλλά γνωρίζει ότι τόσο η ηδονή όσο και η γνώση βρίσκονται περισσότερο στην αναζήτηση παρά στις ίδιες τις απαντήσεις. Αυτό είναι και το νόημα της ελληνικής φιλοσοφίας η ατέρμονη αναζήτηση, η ζείδωρος αγωνία και η αιώνια επιστροφή στην Αρχή.
Στον Έρωτα αναγνώρισαν οι Έλληνες την ανεξάντλητη δυνατότητα της φύσης να γεννάται και να αναγεννάται, αφού αυτός είναι που σμίγει μεταξύ τους τα στοιχεία και ανοίγει την δυνατότητα της ύπαρξης και της επιβίωσης.
Από τον Θαλή και τον Αναξίμανδρο έως τον Αναξαγόρα, τον Εμπεδοκλή και τους Σοφιστές νοείται η Φύση, το Είναι, τα Όντα και οι Θεοί με τρόπο στοιχειακό. Γεμάτοι αγωνία για τον εντοπισμό των πρωταρχικών στοιχείων αναζητούν ο καθένας με την σειρά του τις ρίζες της ύπαρξης.
Η θεωρία των 4 στοιχείων είναι μία απεικόνιση των καταστάσεων που μπορεί να υπάρξει η Ύλη. Σαν Ύλη δεν εννοούμε την φυσική ύλη που βλέπουμε και που δίνει μορφή και υπόσταση σε όλα τα πράγματα, αλλά την πηγή αυτής. Όπως γνωρίζουμε η ύλη είναι μία συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας, που η χαμηλότερή της συχνότητα είναι η φυσική ύλη. Την ενέργεια αυτή αντιλήφθηκαν οι αρχαίοι πολιτισμοί και την συμβόλιζαν με τα 4 στοιχεία. Κάθε πολιτισμός και εποχή έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε ένα η περισσότερα από αυτά.
Στα Μυστήρια της Μεγάλης Θεάς Ρέας-Γης στην Μινωική Κρήτη διδάσκονταν οι παραδόσεις και η ερμηνεία των συμβολισμών της κυριαρχίας της Μεγάλης Μητέρας, η σχετική πάντοτε με τις φυσικές δυνάμεις και ιδιότητες στη γη, στη θάλασσα, στον αέρα και στη φωτιά που ήταν συμβολικά ο όφις, ο ιχθύς, η περιστερά και ο λέων.
Στην Αίγυπτο βρίσκουμε το σύμβολο της Σφίγγας που περιλαμβάνει και τα 4 στοιχεία. Σώμα Ταύρου που αντιστοιχεί στην γη, πόδια Λιονταριού με το νερό, φτερά Αετού με τον αέρα και κεφάλι ανθρώπινο με την φωτιά.
Στον Χριστιανισμό ακόμα και οι Ευαγγελιστές συμβολίζονται με τα 4 συμβολικά ζώα ταύρο, λιοντάρι, αετό και άγγελο.
Κάθε στοιχείο αντιστοιχεί μ’ ένα επίπεδο. Η γη με το φυσικό, το νερό με το ενεργητικό, η φωτιά με το νοητικό και ο αέρας με το αστρικό.
quote:
Χαιρετώ λοιπόν...Κατα την προσωπική μου κοσμοθέαση καλή μου Σοφία, θα έκανα την εξής ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙΑ...
1ο Επίπεδο το συνειδητό Β χρώμα του το μπλέ (Πράσινιο) άρα νερό (ΥΛΗ)
2ο Επίπεδο το λίγο πριν τον ύπνο και απο όπου ξεκινάει η μνήμη και τα όνειρα το Α χρώμα πράσινο (Μπλέ) άρα αέρας (ΨΥΧΗ)
3ο Επίπεδο το Θ χρώμα κόκκινο άρα φωτιά (ΠΝΕΥΜΑ)
4ο Επίπεδο το Δ χρώμα μαύρο άρα γη (....)Κέλσος ο Φιλαλήθης
quote:
Θα επιμείνω ως προς το μπλέ για το επίπεδο Β και το πράσινο για το Α, και αυτό γιατί το διασταυρώνω και σε κάποια άλλα Μυστήρια και Μυήσεις.
quote:
Ορμώμενη απο αυτό έκανα έναν συλλογισμό για τις σκέψεις μας, οι οποίες είναι καθαρά προσωπική υπόθεση οπότε ποιό είναι το μέτρο που ορίζει το σωστό απο το λάθος;
Οι σκέψεις μας είναι το αποτέλεσμα αντίληψης του τρόπου που διδαχθήκαμε να βλέπουμε και να κατανοούμε το περιβάλλον. Εφόσον λοιπόν επηρεάζονται απο το περιβάλλον άρα δεν ελέγχονται απόλυτα απο εμάς. Ο τρόπος που σκεφτόμαστε είναι αυτός που καθορίζει και τον τρόπο που δρούμε, γιατί μέσα στην σκέψη γεννιέται η πράξη. Το περιβάλλον μας δίνει ευκαιρίες να σκεφτούμε και να επηρεαστούμε αλλά ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξης μας κατανοούμε η όχι.
Οταν δεχόμαστε οτι <<όπως επάνω έτσι και κάτω>> η ότι ο μικρόκοσμος του ανθρώπου είναι η αντανάκλαση του μακρόκοσμου τότε καταλαβαίνουμε ότι η 5 αισθήσεις μας δεν αρκούν για να αντιληφθούμε το σύνολο, άρα είναι ελλιπείς. Μόνο ερευνώνας και παρατηρώντας μπορούμε να οδηγηθούμε σε μία ανώτερη κατανόηση, που φαίνεται να είναι και ο σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης μιά και η ασταμάτητη έρευνα είναι έκδηλη στον άνθρωπο. Όπως επίσης κατανοώντας ότι εκτός του υλικού υπάρχει και το ψυχικό σώμα άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, παρόλο την ουσιαστική διαφορά τους τον ΧΩΡΟ και τον ΧΡΟΝΟ. Το υλικό σώμα δεν μπορεί να κατανοήσει πολλά που βρίσκονται εκτός του τρόπου σκέψεις του. Μόνο όταν περάσουμε μέσα απο έναν τεχνητό θάνατο και αναγεννηθούμε έχοντας σβήσει όλα αυτά που μας κρατούν δέσμιους της ύλης θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να πάρουμε τις αληθινές πληροφορίες που βρίσκονται εντός μας.
Σόφια ΕΠΤΑ φορές, κάπου με έχεις μπερδέψει...
Σου παρέθεσα κάποια αποσπάσματα παραπάνω απο το θέμα που συντονίζεις, στα οποία ΦΑΣΚΕΙΣ και ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙΣ...
Δεν έχω καταλάβει, ΓΙΑΤΙ να παραθέσουμε τις απόψεις μας όταν αυτές δεν τις δέχεσαι...
Κέλσος

ΟΤΑΝ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ,Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
AYTO MONO ...
+ AΣ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ <4>.....

Edited by - ΑΤΜΑ on 21/12/2003 02:10:30
quote:
ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ,ΦΙΛΕ ΚΕΛΣΟ!
Φίλε μου Βούδα36, αυτό ΙΣΩΣ να ίσχυειε ΑΝ και ΕΦ'ΟΣΟΝ κάποιος ΕΙΧΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ...
Διακρίνεις κάτι τέτοιο στα μηνύματά ΜΑΣ;;;
Δε το νομίζω....
Και η απορία μου παραμένει...
Γιατί να παραθέτω την ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ, όταν την απορίπτουν A PRIORI λέγοντας ότι
quote:αλλά που ΔΕΝ μας αναφέρεται για ποιές και πού μιλάει για να ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...
γιατί το διασταυρώνω και σε κάποια άλλα Μυστήρια και Μυήσεις.
Στο τελευταίο κέιμενο της ΣΟΦΙΑΣ ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ, αναφέρει κάτι περί του ΕΡΩΤΟΣ και λεει συγκεκριμένα πως:
quote:
Και ο Έρως δεν πιστεύει αλλά ερωτά και αμφιβάλλει.
Χμμμμ ο 'Ερωτας ΔΕΝ ρωτά και ΔΕΝ αμφιβάλλει...
Ο 'Ερωτας ΓΝΩΡΙΖΕΙ...
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ... ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ...
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ... ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Η ΒΕΒΑΙΩΣΗ...
Ας θυμηθούμε τον ΕΡΩΤΑ να ξεπετιέται απο το ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟ ΑΥΓΟ των Ορφικών, των Ελλήνων ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΩΝ...
Αυτή και ΜΟΝΟ η εικόνα είναι η ΑΠΑΝΤΗΣΗ στα περί 'Ερωτος Μυστήρια...
Ο 'Ερωτας είναι το ΚΛΕΙΔΙ των Τεσσάρων Στοιχείων...
Ο 'Ερωτας είναι το ΚΛΕΙΔΙ του Κόσμου...
Της δημιουργίας του , ΑΡΑ και της καταστροφής του;;;;
Κέλσος ο Φιλαλήθης

Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω και χαίρομαι που κρατήσατε το θέμα ζωντανό εν τη απουσία μου ![]()
Καλέ μου φίλε Κέλσο απορώ, που φάσκω και αντιφάσκω;
Σε προηγούμενο μήνυμα λέω ότι:
Το περιβάλλον μας δίνει ευκαιρίες να σκεφτούμε και να επηρεαστούμε αλλά ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξης μας κατανοούμε η όχι.
Εσύ έχεις την δικιά σου κοσμοθεώρηση, όπως λές, εγώ γιατί να μην έχω την δικιά μου; Εδώ δεν βρισκόμαστε για να επιβάλουμε την άποψή μας αλλά μάλλον για να ανταλλάξουμε απόψεις. Και φυσικά δέχομαι την δική σου άποψη αλλά αισθάνομαι οτι μπορώ να έχω την δική μου (όσο για την ερώτησή σου θα σου ...ψιθυρίσω την απάντηση).
Για τον Έρωτα θα συμφωνήσω μαζί σου απολύτως!!!
Ίσως δεν κατάλαβες ότι δεν ήταν δική μου άποψη αλλά μάλλον η φιλοσοφική άποψη του Εμπεδοκλή.
quote:
Στον Έρωτα αναγνώρισαν οι Έλληνες την ανεξάντλητη δυνατότητα της φύσης να γεννάται και να αναγεννάται, αφού αυτός είναι που σμίγει μεταξύ τους τα στοιχεία και ανοίγει την δυνατότητα της ύπαρξης και της επιβίωσης
Για να επιβεβαιώσω ότι συμφωνώ μαζί σου.
Νομίζω ότι το είπα αρκετά ξεκάθαρα καλή μου φίλη...
ΦΥΣΙΚΑ και ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΗ, αλλοίμονο...
Αυτό είναι η ΒΑΣΙΚΗ θα έλεγα αιτία για να ΔΙΑΛΑΓΟΥΜΕ και να ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ μεταξύ μας τα μέλη των Forums...
ΠΟΥΘΕΝΑ και ΠΟΤΕ δεν ζήτησα και ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΥΠΑΙΝΗΧΘΗΚΑ κάτι τέτοιο...
Απλά ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑ επάνω στην ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Σου τη ΞΑΝΑΠΑΡΑΘΕΤΩ λοιπόν και κίνησα και την ερώτηση ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί θέλω ΝΑ ΜΑΘΩ απο σένα...
quote:
Θα επιμείνω ως προς το μπλέ για το επίπεδο Β και το πράσινο για το Α, και αυτό γιατί το διασταυρώνω και σε κάποια άλλα Μυστήρια και Μυήσεις.
Μιλάς λοιπόν για κάποιες "άλλες" Μυήσεις και Μυστήρια, ΑΛΛΑ δεν μας αναφέρεις ΠΟΙΑ ειναι αυτά, ώστε να ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ και εμείς και να διαπιστώσουμε την άτοπη τοποθέτησή μας...
Νομίζω ότι ΠΙΟ ξεκάθαρα δεν έχει τεθεί ερώτημα... Συμφωνής;;;
Τώρα στο περί ΕΡΩΤΟΣ θέμα, προσωπικά ΔΕΝ με ενδιαφέρει ΠΟΙΟΣ το είπε πρώτος, αλλά ΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΜΕΤΕΦΕΡΕ και αυτός είσαι ΕΣΥ καλή μου φίλη και σε ευχαριστώ απο καρδιάς...
Το ότι λοιπόν είπε κάτι ο ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ, αυτό δε σημαίνει φαντάζομαι ότι το δεχόμαστε De facto...
Το ανάλυσα με τα δικά μου βιώματα και γνώσεις και το πήγα λίγο παρακάτω...
Αυτή είναι η ΟΜΟΡΦΙΑ και η ΖΩΝΤΑΝΗ απόδειξη της Ελληνικής Φιλοσοφίας... η ΕΞΕΛΙΞΗ...
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Υ.Γ Περιμένω τον ΨΙΘΗΡΟ...

...ΘΑ ΜΕΙΝΩ
ΣΤΟΝ "ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟ"...
...ΣΤΟΝ"ΕΑΥΤΟ"...
ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ..ΕΝΝΟΙΑ...
" ΕΡΩΤΑΣ"
ΦΩΣ+ΑΓΑΠΗ
ΑΤΜΑ

Edited by - ΑΤΜΑ on 21/12/2003 02:11:26
«Τώρα εγγίζετε την Γη, μητέρα όλων μας, την οποίαν ο αρχαίος κόσμος ονόμαζε Δήμητρα. Εξ αυτής είμεθα πλασμένοι και εις αυτήν θα επιστρέψωμεν».
Τα στοιχείο Γη θεωρήθηκε από όλους τους πολιτισμούς ως η μήτρα της ζωής. Η «Μητέρα Γη» σύμβολο γονιμότητας λατρεύτηκε κυρίως σαν χθόνια θεότητα. Είναι αυτή που γεννάει όλα τα όντα που επάνω της τα τρέφει. Είναι το ένα από τα δύο όντα που αποτελούν το θεϊκό ζευγάρι και γονιμοποιείται από τον Ουράνιο Πατέρα.
Ο μυστηριακός χαρακτήρας των Ελευσίνιων τελετών επικεντρώθηκε στις χθόνιες θεότητες, της ζωοποιού γης. Ο φιλοσοφικός πυρήνας των μυστηρίων θεματικά συνδέεται με την απαγωγή της Περσεφόνης, κόρης της Δήμητρας, από τον Πλούτωνα, θεό του Κάτω Κόσμου ( όπου Πλούτωνας = πλούτος του εσωτερικού της γης = κάτω κόσμου).
Η Δήμητρα ( Δη-Μήτηρ, Μητέρα Γη) προσωποποιεί την γονιμοποιό ιδιότητα της Γαίας, η δε Περσεφόνη εκφράζει την ζωοποιό δύναμη.
Η γη είναι θηλυκή. Είναι σύμβολο σταθερότητας της ύπαρξης. Ταυτόχρονα αφού γεννάει όλες τις μορφές, είναι και το απέραντα ζωντανό. Σαν θεότητα θεωρείται ανώτερη από τις υπόλοιπες θηλυκές θεότητες.
Ο Ευριπίδης στις «Βάκχες» μιλώντας για την Δήμητρα λέει: «Είναι η γη και κάλεσέ την με όποιο όνομα θέλεις».
Όπως είναι φυσικό η γη είχε μεγαλύτερη αίγλη στις αγροτικές θρησκείες και πολιτισμούς. Μερικοί λαοί, όπως οι Περουβιανοί, πιστεύουν ότι κατάγονται από τα βουνά και τις πέτρες. Ο Όμηρος την δοξάζει λέγοντας ότι είναι αυτή που δίνει αλλά και αυτή που αφαιρεί τη ζωή. Εκτός από την σταθερότητα συμβολίζει και την συντήρηση.
Σε χθόνιες λατρείες η γη είναι πηγή δύναμης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα στην αρχαία μυθολογία του Γίγαντα Ανταίου (άθλοι του Ηρακλή) όπου κάθε φορά που έπεφτε στην γη έπαιρνε δύναμη απ’ αυτήν. Στον Χριστιανισμό οι Πρωτόπλαστοι φτιάχτηκαν από χώμα και νερό. Στην αλχημεία είναι η πρωταρχική φάση μετάλλαξης του άνθρακα σε διαμάντι και συμβολίζεται με το μαύρο χρώμα. Κατά τον Πλάτωνα αντιστοιχεί στον κύβο ενώ στον συμβολισμό των επιπέδων με το φυσικό.
O άνθρωπος καλείται να συνειδητοποιήσει πρώτα από όλα από πού προέρχεται και τελικά που θα καταλήξει. Βιώνοντας την φύση της Μητέρας Γης συνειδητοποιεί την φυσική και υλική υπόσταση του. Πεθαίνει για να ξαναγεννηθεί, αποποιείται την άγνοια και ασκείται στην γνώση, γνωρίζοντας όμως ότι εκτός από υλικό είναι και πνευματικό ον και έπ’ ουδενί δεν είναι αποκομμένος από την γη, τον ουρανό, τον ήλιο και το σύμπαν αλλά μέρος αναπόσπαστο αυτών.
Και όπως η Φύση υπόκειται σε συμπαντικούς νόμους έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφύγει της νομοτέλειας αλλά πρέπει να συμβαδίσει με αυτήν, αναγνωρίζοντας την φυσική και πνευματική του υπόσταση χρησιμοποιώντας την ελευθερία, την ηθική, την αρετή και την ωφέλιμη εργασία. Και όπως η γη υπέστη και θα υποστεί πολλές αλλαγές και εξελίξεις έτσι και η ανθρωπότητα αναγκάζεται να εξελιχθεί.
Η φυσικη φιλοσοφια σκοπο εχεινα βρει μια αρχη απο οπου δημιουργηθηκε τοσο ο υλικος και πνευματικος κοσμος οσο και αντιστοιχα ο φυσικος και πνευματικος ανθρωπος.
Στοιχεια της βρισκουμε τοσο στον Εμπεδοκλη οσο και στον Πλατωνα "Τιμαιος"
Η αναγνωριση των στοιχειων αυτων μεσα μας αλλα και η εναρμονηση τους απο την μια και απο την αλλη η ιδια εργασια στον περιβαλλοντα κοσμο, ωστε να επιτυχουμε το Εξακτινο αστερι, δηλ."ως ανω και κατω",
αποτελει την εργασια του ανθρωπου αλλα και συμβολικα την εργασια των Αλχημιστων και των Ερμητιστων.
Αναγνωριζω τη υπαρξη των τεσσαρων στοιχειων σε καθε τμημα της υπαρξης που αποκαλουμε "Ανθρωπο" .
"...Το προς τα ανω αναλογει με το προς τα κατω... Τα παντα προηλθον εξ ενος πραγματος, δια της σκεψεος ενος,...πατηρ του ειναι ο Ηλιος, μητηρ του η Σεληνη, ο ανεμος εφερε αυτο εν γαστρι, η Γη ειναι η τροφος του..."
Ακολουθει η συνθεση
Η εξομοιωση προς ενα κοσμο, που οριζεται ως αρμονικη ενοτητα σωματος αγαθης ψυχης και νου, αποτελει την υψιστη ανθρωπινη επιδιωξη. Προς τον σκοπο αυτο ο ανθρωπος πρεπει να ρυθμισει τις κινησεις της δικης του ψυχης, με βαση το προτπο των κοσμικων κινησεων, εκπληρωνοντας ετσι τον σκοπο της υπαρξης του.
Knight ΜΙΧΑΗΛ
που με την σκέψη του έδωσε νέα πνοή στο θέμα των 4 στοιχείων, των στοιχείων που εμπεριέχονται μέσα μας χωρίς να αποτελούμαστε απο αυτά, όπως μας θύμισε η αγαπημένη Ατμα
Δεν έχουμε ξεχάσει το θέμα αυτό, απλά το αφήσαμε να ωριμάσει στην σιωπή και ασχοληθήκαμε με άλλα στην πορεία μας προς την γνώση ....
Καιρός όμως να προχωρήσουμε λίγο και να δούμε το επόμενο ....
ΑΕΡΑΣ
Ο αέρας, δεύτερο στοιχείο της φύσης, συμβολίζει την πνοή, την ψυχή, την έμπνευση. Το σημαντικότερό του χαρακτηριστικό είναι η μεταβλητότητά του και η έλλειψη σταθερότητας.
Για τον Πλάτωνα η ψυχή, δηλαδή το αστρικό σώμα, είναι το κλειδί για να κυριαρχήσει στον άνθρωπο η λογική. Ο Αναξιμένης θεωρεί ως πρώτη αρχή τον αέρα, με έννοια παρόμοια του αιθέρα των ασιατικών φιλοσόφων, ως η Κοσμική Ψυχή. Ο κόσμος είναι ένα ζωντανό ον που αναπνέει, διαστέλλεται και συστέλλεται. Όταν ο αέρας αραιώνει δημιουργεί το πυρ, ενώ όταν συμπυκνώνεται δημιουργεί διαδοχικά τον άνεμο, τα σύννεφα, το νερό και τέλος τη γη. Είναι η θεία πνοή που έδωσε ζωή στα πάντα και εμψυχώνει τα πάντα. Για τον Αναξιμένη αέρας και πνεύμα είναι όροι ταυτόσημοι.
Ο Θεός «ενεφύσησεν εις τον άνθρωπο πνοή ζωής» καθιστώντας τον «ψυχή ζώσα». Η ψυχή εισέρχεται στο σώμα με την πρώτη αναπνοή, εγκαταλείπει δε αυτό με την τελευταία. Πνεύμα και ψυχή είναι οι ενεργειακές δυνάμεις που καθιστούν την ζωή συνειδητή.
Ο αέρας συμβολίζει την ορμή, την ώθηση, την τόλμη αλλά και το συναίσθημα. Είναι αυτός που μπορεί να εμποδίσει η να επιταχύνει την πορεία κάποιου. Γι’ αυτό και οι αρχαίοι λαοί πριν από τα ταξίδια τους έκαναν θυσίες σε θεότητες του ανέμου. Ο έλεγχος των ανέμων απαιτεί σιδερένια θέληση και πειθαρχία όπως στην περίπτωση του Οδυσσέα, που δεν καταφέρνει να ελέγξει τα συναισθήματα/ ανέμους και αυτό τον ξαναφέρνει στην αρχή. Δια της εμφυσήσεως λοιπόν της πνοής, της ψυχής και της θείας έμπνευσης συνειδητοποιεί ο άνθρωπος και την πνευματική του υπόσταση.
Την αιθερική αυτή ενέργεια δανείστηκε η Χριστιανική διδασκαλία όταν διδάσκει Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, όπου Άγιο Πνεύμα θεϊκή έμπνευση.
Στο πεδίο της μεταφυσικής αναζήτησης (όπου μεταφυσική = ο απεριόριστος χώρος που βρίσκεται πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη και περιέχει όσα μεσολαβούν ανάμεσα στον άνθρωπο και στον δημιουργό του) το Πνεύμα είναι η Αρχή που εμφανίζεται στην αυγή της δημιουργίας και ως Νόμος η Λόγος εκδηλώνει την θέληση του Δημιουργού, κατευθύνει με τις αξίες του την εκδηλωμένη ζωή και την εξέλιξή της.
Το Πνεύμα είναι η συνειδητότητα, είναι εκείνο που έχει την δυνατότητα να θέλει, να αποφασίζει και να σκέπτεται. Η ζωή είναι το αποτέλεσμα της ανάμειξης του πνεύματος και της ύλης/σώματος, όπου η κυκλική κίνηση της ζωής έχει την ρίζα της στην πνευματική όψη του κόσμου, την πορεία της μέσα από την ύλη και τελικά την επιστροφή της στο σημείο από όπου πήγασε. Αυτός ο κύκλος της ζωής αποδίδεται συμβολικά με τον ουροβόρο όφι.
Κάθε άνθρωπος είναι στην ουσία του ένας σπινθήρας Θείας πνευματικής, νοητικής και φυσικής συνειδητότητας.