- ΠΡΟΣΟΧΗ...... Α-ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ!!!!! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Όταν κάπως ησύχασε, ξεφύλλισε για λίγο τα χαρτιά. Στην τελευταία σελίδα είχε ζωγραφισμένο ένα παιδάκι, και στην άλλη άκρη της κόλλας, ένα δρεπάνι. Σπάνιο μέσα σε γραπτό του λόγο, μα ανάμεσα τους μπορούσες να διαβάσεις,
Η κουλτούρα, το background, μας διδάσκει από τα γεννοφάσκια μας, το υπάρχω και το δεν υπάρχω, μέσα δε από την θετική κατάσταση του πρώτου, προσπαθεί αιώνες τώρα, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, να ξεφύγει του εγώ (η εαυτού), που τόσο στην θετική όσο και στην αρνητική του μορφή, δημιουργείται. Χωρίς να καταστραφεί αυτό, ζεις μια ζωή στο τραν τραν της συνήθειας, στη συνέχεια του ψυχολογικού χρόνου. Όλα δηλαδή είναι μια διαμόρφωση, η και επανάληψη του εαυτού.
Υπάρχει μια διαφορετική κατάσταση?
Αν υπάρχει, είναι αναγκαστικά άχρονη, νέα, και συγχρόνως ζει και καταστρέφει από μόνη της τον εαυτό της.
Στον άνθρωπο, την βλέπουμε?
Ναι, σε ορισμένα παιδία….σε αθώα παιδία!
Και εδώ έχουμε να κάνουμε με αθωότητα!
Μα για να έχεις αθώο νου, χρειάζεται να είσαι μόνος. Μόνος, δεν είναι ο απομονωμένος, μα σημαίνει την ΑΡΝΗΣΗ της διαμόρφωσης, όσων κουβαλάς μέσα σου σαν παρελθόν. Μόνος σημαίνει απελευθέρωση από τη σύγκρουση και τον πόνο, από το φόβο και το θάνατο. Η Ζωή είναι πάντα στο ζωντανό παρόν. Ο χρόνος ανήκει στο παρελθόν και στο μέλλον, και θάνατος του χρόνου είναι ζωή στο παρόν! Αυτή η ζωή είναι αθάνατη, όχι η ζωή της συνείδησης! Αυτή παραμένει φυλακισμένη σε συναισθηματικά πλέγματα, και στις σκέψεις, όπου υπάρχει πάντα φόβος και θλίψη!
Τώρα καταλάβαινα γιατί δεν είχε ανάγκη από εκκλησίες και θρησκείες, γιατί έλεγε πως ζουν σε σύγχυση. Το μετά, και οι υποσχέσεις…ήταν πάντα χρόνος, στο συναισθηματικό πεδίο της ανθρωπότητας…. Γιατί έλεγε πάντα πως ο θάνατος υπάρχει στις μαραμένες καρδιές, μαραμένες από φόβο και ελπίδα.
Είχα φέρει και τα δυο χέρια πάνω στο κεφάλι, προσπαθώντας να νοήσω τα λόγια του Πάτροκλου, όταν άκουσα μια γλυκιά φωνή.
Θα πάρετε κάτι?
Σήκωσα τα μάτια. Μια λεπτοκαμωμένη hostess με κοίταζε λοξά.
Αν έχετε ένα πορτοκάλι, αν δεν έχετε μια πορτοκαλάδα, και το πρώτο μου χαμόγελο μετά από μέρες, έκανε την εμφάνιση του.
Κατi μέσα μου έλεγε, πως ο Πάτροκλος κάπου ζούσε, και αυτή ήταν η ελπίδα μου, ….μα μέσα απ το λόγια του, ανακάλυπτα κάτι που πήγαινε πέραν της ελπίδας.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 07/01/2005 17:35:37
κάτι μέσα μου μου λέει πως εδώ μας παραθέτεις έναν ατελείωτο μονόλογο...
ο οποίος δεν στερείται βεβαίως ουσίας και φιλοσοφικού περιεχομένου, αλλά σίγουρα δεν είναι διάλογος....
κι εδώ συμμετέχουμε για να ανταλλάσουμε και δύο απόψεις....
έχεις μία σχετική?
κι αν έχεις γιατί μας την στερείς? γνωρίζεις φαντάζομαι την εκτίμηση που έχουμε όλοι στα γραφόμενα σου...
μήπως (για να ξαναγυρίσω στο θέμα) το τσουνάμι ήρθε πιο νωρίς σε σένα απ' ότι ήταν προκαθορισμένο?
από το πεπρωμένο που δημιουργούν οι καταφάσεις?
πραγματικά θα ήταν μεγάλη η χαρά μου να σου ανοίξω ένα ολόδικο σου τόπικ με θέμα "οι εξομολογήσεις της Αννας" ή όποιο άλλλο τίτλο θελήσεις εσύ... ξέρεις πως δεν σου χαλάω χατήρια...
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Άρχισα να ξαναγράφω στο Τοπικ σου, και ο λόγος, εκτός της επιθυμίας να σου τραβήξω μια μέρα τα κοτσίδα, ήταν μην νομίσεις εσύ και οποίος άλλος, πως είχα απωθημένα μαζί σου….
Βλεποντας πως θελεις περισσοτερο το διαλογο παρα το μυθιστορημα/μονολογο, καλά έκανες και σφύριξες…(εξάλλου το είχα ζητήσει εξ αρχής).
Τόσο η Άννα όσο και ο Πάτροκλος, σε ευχαριστούν για τη φιλοξενία όσο και για την προθυμία σου, να συνεχίσουν σε άλλο τοπίκ, ισως το κανουν μονοι τους...αν και ήθελαν να ακούν κάθε τόσο κάτι εμπνευσμένο από εσένα (και οποίο).... έστω και αν σας επερνε… ο ύπνος!
Το Τσουναμι που γράψαμε, δεν ήταν προγραμματισμένο, ήρθε ξαφνικά, αυτούσιο και δυνατό όπως είναι ένα τσουναμι, και αν συνέχιζε ...
Κρατησε μονο το παρακατω, απο αυτα που εγραψα....μα δεν δημοσιευσα.
.....του να είσαι ολοκληρωτικά ανοιχτός, εντελώς ευάλωτος…είναι θάνατος, και είναι ολόιδιος και όχι ξέχωρος *( όλοι αυτό πιστεύουν) από την αυτούσια ολική ζωή!
Βλέπεις την αθανασία?
Όταν ο θάνατος υπάρχει…..είναι αυτό που όλοι γνωρίζουμε, στο νου και στην καρδιά μας...σαν συμβαινει....
Galadriel of Galadhrim
(πέρασε ο πυρετός?)
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
όλο και λιγότερα κοχύλια έχουν μείνει στο βυθό...
κάποιοι, "πεινασμένοι" τρέχουν μήπως προλάβουν να πάρουν κανένα...
κάποιοι, "τυφλωμένοι" συναντούνν το Εγώ τους σε καθρέφτες και το θαυμάζουν...
κύμα στο κύμα.... παίρνει και κάτι επιπλέον μαζί του από τον "χαμένο παράδεισο"....
σε λίγο τίποτα δεν θα υπάρχει πια που να θυμίζει πως αυτό το μέρος έσφυζε από φωτεινές ψυχές...
και τα "ζώα" πρόλαβαν κι έφυγαν εγκαίρως...
181 σελίδες μηδενικές.... για να καμαρώνουμε είναι πράγματι...
σιωπή....
κουβέντα...
κιχ....
για να επιβεβαιώνει το αναπόφευκτο που και που κάποια κατάφαση κάνει την εμφάνιση της...
μόνο και μόνο για να προκαλέσει ένα τσουνάμι ακόμα...
μπορεί να φθίνουν.... ή μπορεί και να ειδοποιούν για το μεγάλο...
που έρχεται...
ποιος είπε το αντίθετο?
Galadriel των Λευκών Λυγμών
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
μόνο που το τσουνάμι είναι φυσικό φαινόμενο μιας κατά τ' άλλη α-φύσικης δραστηριότητας...
μιας δραστηριότητας που έρχεται να διαταράξει την ενεργειακή ισορροπία του χώρου...
μετά δεν είναι να απορεί κανείς που δημιουργείται το τσουνάμι μέχρι το σύστήμα να επανέλθει στην πρότερη ενεργειακή του κατάσταση...
το θέμα είναι ...
πως κάθε φορά που ξεσπάει πάνω στο χώρο, όταν τραβιέται αφήνει πίσω του συντρίμμια...
σκουπίδια...
κατακερματισμένα αντικείμενα, αναμνήσεις της προσπάθειας ανόητων ανθρώπων να ορίσουν την μοίρα...
αφήνει πληγωμένους (σαν σε από μάχη) να μετριούνται πόσοι έμειναν...
και να ξεκινούν ξανά απ' την αρχή την διαδικασία των καταφάσεων (φαύλοι κύκλοι) που θα φέρει κι άλλο τσουνάμι... κι άλλο...
μέχρι να τους αποτελειώσει...
τελικά...
μου φαίνεται πως το τσουνάμι θα γελάει τελευταίο καταφατικά!
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Edited by - galadriel on 18/01/2005 22:56:27
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
(Εισαγωγή)
Και τώρα το τελευταίο μας μήνυμα.
Αφιερωμένο σε κάθε λογής περιθώριους,
Παραμεριθώριους και φλαμπουροκουβαλήστρες
Σ’ όλους αυτούς που πολεμήσαν…
Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, φοβερός κατακλυσμός
Μαϊντανός να γίνουν όλα, να χαθεί ο πολιτισμός.
- Όπως η Ατλαντίς.
Η ισοπέδωση με έκανε κι εμένα καραφλό, φοράω κάσκα
Εσύ μου πας στο σινέραμα, Κρίσνα, Χάρε
Κι εγώ, σοφός μ’ ένα στομάχι φερμουάρ
Να μένει πάντοτε κλειστό όταν πεινάει
Μα και στη λόξα του να λέει au revoir.
Άμα δε σου πέσει μούρη, πως μωρέ θ’ αντιληφθείς
Τι σου λέει ένας σαμάνος κι ένας οραματιστής.
- Όπως η Ατλαντίς.
Η ισοπέδωση με έφαγε κι ας ήμουνα βουνό, μου ‘καναν μπάνιο
Η επανάσταση η όλη του πλανήτη
Ούτε ένα ράφι να μου φτιάξει δεν μπορεί
Απολογήσου μπρος σε μένα τον νεφρίτη (;)
Μη βολοδέρνεις μες στο ψέμα σου μωρή.
Τώρα μαστουριάστε όλοι με τραγούδια του τεκέ
Μοναχά τεκέ δεν βρίσκεις, που να βρεις και αργιλέ.
- Όπως και Ατλαντίς.
Αν το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται κι ο θεός, εγώ τι φταίω;
Αντίς να φτιάξουνε σε μέναν εκκλησίες
Να με λατρέψουν σαν συμπέρασμα γυμνό
Χωρίς θεόλογα και παπαδοπορδίες
Παν και τις φτιάχνουνε στον ίδιο το θεό.
(Χορός)
Ax! να 'χα φωνη, να 'χα καρδια, να χα καπέλο
Αχ! να τα χωρέσω στο χοντρό σου το τσερβέλο
Αχ! και να μπορούσα τον καιρό να σταματήσω
Αχ! και το μυαλό του απ' το μυαλό να ξεκολλήσω
Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, απ’ το πλέγμα δηλαδις
Μαϊντανός να γίνουν όλα, να βουλιάξει όλη η γης.
- Όπως η Ατλαντίς.
Νικόλας Άσιμος
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
quote:
Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, απ’ το πλέγμα δηλαδις
κάπως έτσι καλέ μου novecenti...
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
we'll be back soon with another cartoon...
Galadriel of Galadhrim
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά...
από το περιγιάλι,
βαρκούλα, βαρκούλα....
από το περιγιάλι,
βαρκούλα του ψαρά...."
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Σε λίγο ο ήλιος θα ανέβαινε ψηλά, και αν ζεσταινόταν πολύ, θα έριχνε μια βουτιά στα δροσερά νερά της.
Ήταν παράξενος ψαράς. Είχε δίχτυα, απόχη, καλάμι, πετονιές, από όλα τα σύνεργα, ακόμα και γριγρι, για τσαπαρί και χοντρά ψαριά, μα σπάνια τα χρησιμοποιούσε.
Όταν έπιανε καμία όμορφη τσιπούρα, τον άκουγαν να της μιλάει…
Μην τρέμεις γλυκεία μου, δεν σε έπιασα για το τηγάνι!
Η Τσιπούρα κούναγε σπαρταριστά την ουρίτσα της, και μισάνοιγε το στόμα από έκπληξη.
Δεν θα με φας? 
Είσαι λαχταριστή το ξέρεις, μα η ικανοποίηση είναι μικρή!
Μικρή? Μα οι άνθρωποι κάνουν τι και πως για να με φάνε.
Οι άνθρωποι σε τρώνε…. γιατί πεινάνε.
Και εσύ δεν πεινάς? Κατάλαβα…θέλεις ζαργάνα!
Φαίνεσαι έξυπνη τσιπούρα μου,
οι άνθρωποι… θέλουμε πολλά…
Μα εσύ, πες μου, τι άλλο θες?
Τι θέλω εγώ?
Κάποτε ήθελα πιο πολύ, τα πελάγη, και τον ωκεανό, μα μια μερα κατάλαβα, πως εδώ νερό… εκεί νερό, και πως πάντα… θα κολυμπούσα… έως, τα δίχτυα κάποιου ψαρά…
Και μετά Τηγάνι!
Όχι ψαρά μου, δεν με νοιάζει το τηγάνι…….μα τσαντίζομαι γιατι θα επιστρέψω ψάρι…
Τα όνειρα μου τώρα, άλλαξαν. Θέλω να γεννηθώ… Άνθρωπος
Σε ένα αφύσικο θέμα, με ένα αφύσικο ψαρά που ελευθερώνει τσιπούρες, δεν ξέρεις ποτέ ποιο είναι το τέλος!
Τσιπουριτσα,
πήγαινε στο βυθό και εξασκήσου να περπατάς! Είναι δύσκολο στην αρχή, θα λυγίσει η ουρίτσα σου πολλές φορές, μα εσύ κάντο… μέχρι να βγάλεις ποδαράκια!
μήπως πάλι θέλεις να γράψεις όλως τυχαίως κανένα βιβλίο ?
τίποτα με μεταλλαγμένα ίσως?
στο έχω ξαναπροτείνει και θα στο ξαναπροτείνω και τώρα...
ευχαρίστως να σου ανοίξω ένα θεματάκι "τιμής ένεκεν" να μας καταθέτεις τις απόψεις σου...
μόνο εγώ σου υπόσχομαι πως θα κάνω καμμιά τρακοσαριά περατζάδες από κει μέσα να σου ανεβάζω και τις αναγνώσεις...
στα "ψηλά" πατώματα δεν σου αρέσει τίποτα?
σε άλλα πιο "χαμηλά"?
είσαι πολύ σίγουρος πως το "τσουνάμι" που αναφέρω στο θέμα μου δεν σε έχει ζαλίσει λιγάκι με την ορμή του?
για να δεις τι καλή που είμαι πάντως, στην επόμενη εμφάνιση σου σ'αυτό το θέμα, σου υπόσχομαι ότι θα σου ανοίξω ένα δικό σου να το κάνεις ό,τι θέλεις... με όλη μου την αγάπη...
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Απλά, διάβασα το τραγουδάκι,
"βγαίνει η βαρκούλα...
βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά...
από το περιγιάλι,
βαρκούλα, βαρκούλα....
από το περιγιάλι,
βαρκούλα του ψαρά...."
και εμπνεύσθηκα!
Κοίτα αδερφέ που καταντήσαμε…
στο Τέλος, ούτε στις τσιπούρες δεν θα μπορούμε να μιλάμε!
Καλημερα!
ακριβώς επειδή εκτιμώ την έμπνευση σου θεωρώ πως της αξίζει ένας χώρος για να ξεδιπλώνεται ελεύθερη....
και όπως σου υποσχέθηκα τον δημιούργησα για σένα...
ξέρω πως η μετριοφροσύνη σου δεν θα σου επέτρεπε να κάνεις το πρώτο βήμα κι έτσι το έκανα εγώ σαν απόδειξη ότι ούτε εγώ έχω απωθημένα μαζί σου... αλλά αντιθέτως έχεις την αγάπη μου και την εκτίμηση μου...
το νέο σου θέμα λοιπόν θα το βρείς εδώ :
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5559
Galadriel of Galadhrim
Υ.Γ. είναι πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς με μία τσιπούρα και άλλα που δεν μπορεί...
γι'αυτά προτιμήστε τις ζαργάνες
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
εγώ δεν είδα τίποτα το "φυσικό" να καταστρέφεται...
μόνο κάτι "αφύσικα" κτίρια στη θέση της ακρογιαλιάς,
κάτι "αφύσικους" τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες...
κάτι "αφύσικες" νοοτροπίες να προσπαθούν να επιβεβαιώσουν (κι άλλες καταφάσεις) την ύπαρξη τους...
κάτι "αφύσικες" κινήσεις εντυπωσιασμού που δεν τραβούν τελικά την προσοχή κανενός...
για λίγο...
έμοιαζε ο κόσμος να έμεινε ακίνητος...
έρημος...
πρωτογενής...
ένα μικρό κυματάκι έσπρωξε νωχελικά τον σκελετό ενός ψαριού πιο πέρα στην αμμουδιά, κι άφησε τον αφρό του να ξεθυμάνει πάνω της...
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...