- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Επειδή διαπιστώνεται μια έντονη έξαρση σε τούτον εδώ τον διαδυκτιακό χώρο όσον αφορά την Πεντέλη, τέσσερα φλέγοντα θέματα στα οποία συζητούν πολύ ωραίοι άνθρωποι, έχω να προτείνω μια συνάντηση όλων εμάς ώστε να τα πούμε και απο κοντά, να συζητήσουμε και να δούμε φωτογραφίες.
Προσωπικά, θα παρακαλούσα θερμά αν τελικά γίνει αυτή η συνάντηση, να παρεβρεθούν και όλοι όσοι συχνά πυκνά μου επιτίθονται μέσα εδώ. Θέλω να τους γνωρίσω απο κοντά, να συζητήσω μαζί τους, αν μη τι άλλο, μπάς και λυθεί όλη αυτή η παρεξήγηση η οποία πειράζει πολύ. Απο την πλευρά μου έχω όλη την καλή διάθεση, ελπίζω και αυτοί.
Να'στε καλά.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
εχω αναφερει πως την διαδρομη Αθηνα - Μαραθωνα την κανω χρονια απο την Πεντελη
μαλιστα πηγαινα απο την Δουκισης Πλακεντιας - υπαρχει μια ανηφορα στο τελευταιο κοματι της διαδρομης, που σε βγαζει στον κεντρικο δρομο
θυμηθηκα λοιπον διαβαζοντας για την βιλα που ειδε ο Νταβελης οτι μια και μοναδικη φορα κατεβαινοντας ειδα ενα σπιτι με παραξενη αρχιτεκτονικη που μου εκανε εντυπωση, οπως και το οτι δεν το ειχα ξαναπροσεξει
βρισκοταν στην δεξια πλευρα κατεβαινοντας, αναμεσα στις αλλες μονοκατοικιες
και λεω βρισκοταν γιατι ποτε δεν το ξαναειδα, αν και εκανα την διαδρομη πολλες φορες ψαχνοντας, ακομα και με τα ποδια
ακουγεται κουφο, γιατι δεν συνεβει σε καμια ερημια, αλλα δεν το ξαναβρηκα
ηταν παραδιπλα απο ενα σπιτι με σκεπη αλπικη, αποτομη που φτανει μεχρι το εδαφος - αυτο φυσικα υπαρχει ακομα
σας ειπα γιατι δεν βρισκονται τα βριλ απο τους ερευνητες???
γινανε ολα δημοσιοι υπαλληλοι για καλυψη - κανεις δεν απορει με την μισανθρωπια τους
φιλε Νταβελη ειμαι μεσα στη συναντηση που προτεινεις - κανονιστε το και ειδοποιησε με
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σας στο θέμα της συνάντησης. Πέτρο, περιμένουμε απο'σένα τώρα, για εκείνη την αίθουσα όπου είχες προτείνει στο παρελθόν.
Να'στε όλοι καλά και θα χαρώ πολύ να τα πούμε απο κοντά.
Χαιρετώ
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
μην κολλησουμε στην αιθουσα αν δεν ειναι διαθεσιμη παιδια
μπορουμε καλλιστα να βρεθουμε σε οποιονδηποτε χωρο
το αλσος Βεϊκου πχ, ειναι ωραιο μερος, ευκολο να το βρεις, εχει παρκινγκ και μια καφετερια με ωραια θεα
περιμενω νεα σας
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ξαναφερνω το θεμα στην επιφανεια γιατι ο φιλος Πετρος (και ισως και αλλοι) δεν ετυχε να το διαβασει και στη συναντηση το διηγηθηκα επι τροχαδην το συμβαν
φιλε Πετρο, ως σκεπτικιστης τι εχεις να πεις για το συμβαν?
με ενδιαφερει η γνωμη σου
ναστε καλα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
θαθελα να μπορουσα να αλλαξω τον τιτλο στο θεμα μου, σε πιο εξειδικευμενο: λειτουργει τελικα ενα ειδος πυλης στην Πεντελη?
πρωτοεβαλα ως θεμα την εμπειρια που εζησα και δεν την ενσωματωσα σε καποιο υπαρχον τοπικ για την Πεντελη, προσδοκωντας να υπαρχουν κι αλλοι με αναλογες εμπειριες
ειλικρινα απορησα με τα αποτελεσματα
μεχρι αποψε!
επεσα στο τελειωμα αλλη μιας εκπομπης του παραλογου του κλωνου της Τατιανας Στεφανιδου κυριου Καμπουρη, οταν τηλεφωνησε καποιος κυριος Τακης
στον ελαχιστο χρονο που του διεθεσε ο δημοσιογραφος(?) προσπαθησε να διηγηθει μια εμπειρια του μπροστα στην σπηλια των Αμωμων
αφησε πολυ κοντα το αυτοκινητο και κινηθηκε προς την σπηλια οταν ολα αλλαξαν ξαφνικα
μια περιεργη ομιχλη καλυπτε το αυτοκινητο του και το τοπιο ειχε αλλαξει δραματικα
ναι μεν ηταν μπροστα στην ιδια σπηλια, αλλα με μικροτερη εισοδο και χωρις κανενα χτισμα, ουτε καν τα εκκλησακια
και το ολο τοπιο γυρω ηταν μεν στην ιδια περιοχη αλλα "αλλαγμενο"
κατω απο τις ασφυκτικες πιεσεις για το χρονο απ τον Καμπουρη, ο κυριος Τακης προσθεσε πως ξαφνικα καμια 30ρια αντρες περασαν μπροστα του κουβαλωντας μαρμαρινες πλακες προς την σπηλια χωρις να τον αντιλαμβανονται
το αξιοπεριεργο ηταν οταν διευκρινησε πως φορουσαν καποιο ειδος καπελου ή κρανους, αλλα οχι σαν τα Ελληνικα αλλα μαλλον σαν τα Περσικα - ηταν καπως μυτερα στην κορυφη
αυτα προλαβε να ξεστομισει πριν κλεισει η εκπομπη
προσωπικα, κρινοντας απο την δυσκολια του ανθρωπου να μεταφερει με λογια την εμπειρια του, τον αυθεντικο τροπο που την διηγηθηκε και το οτι αν ηταν επαγγελματιας ψευτης θα φροντιζε τα κρανη να ειναι της γνωστης Ελληνικης τεχνοτροποιας (προς αληθοφανεια)
αυτος επεμεινε στην λεπτομερεια των "περιεργων" σχηματων τους, γιατι ειχε και ο ιδιος απορησει - Ελληνικα περιμενε η λογικη του
φυσικα θα μπορουσαν να ειναι και αυτα που ειδε Ελληνικα, αλλα οχι απ τα γνωστα πολεμικα κρανη που μας δειξαν στο σχολειο, αλλα καποιου αλλου ειδους
δεν ξερω αν η υποσυνειδητη επιθυμια μου να εχει κι αλλος αναλογη εμπειρια σκοτισε την κριτικη μου ικανοτητα, αλλα εγω πιστευω πως ο ανθρωπος ειπε την αληθεια
και μονο απο τον τροπο αφηγησης του φαινοταν οτι ηταν ειλικρινης
ελπιζω να πει κι αλλου την ιστορια του ο κυριος Τακης, γιατι φαινεται πολυ ενδιαφερουσα και θαθελα να μαθω λεπτομερειες
η υποθεση περι πυλης (στην οποια κατεληξα κι εγω) ενισχυεται με χρονικη μεταφορα σε αυτη την περιπτωση
εχω ακουσει και στο φορουμ και εκτος αυτου οτι καποτε η εισοδος της σπηλιας ηταν μικροτερη
αν τοπαιζα ερευνητης παντως θα πλησιαζα τον κυριο Τακη στα σιγουρα - εστω για να βεβαιωθω αν λεει αληθεια ή ψεματα
για να δω ποσοι απο το πανελ του Καμπουρη θα ψαξουν να βρουν αυτον τον ανθρωπο...
α, προλαβε να προσθεσει πως αφου ειχε φωτογραφικη μηχανη τραβηξε φωτογραφιες αλλα βγηκαν ολες μαυρες
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
εξετάζεται είναι η μεταφορά σε παράλληλο σύμπαν παρελθόντος.
Αυτό που είδε η σύντροφος σου johniebegood ήταν ένα άλλο
αυτοκίνητο πεσμένο ενώ εσύ ένα άσπρο. Στον ίδιο ΧΡΟΝΟ και ΧΩΡΟ.
Ostria πρίν διαβάσω τα λεγόμενά σου συμφώνησα...Έτσι άν έλεγα
johnniebegood στο πρώτο τόπικ τί είδες θά έλεγα συμπληρώνοντας
την Οstria οτι αυτός είδε εσένα που του μπλοκάριζες τον δρόμο
αλλα δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν έφευγες όσο πήγαινες
αργά, και ας είχες κάνει στην άκρη για να σε προσπεράσει. Μπορεί
απέναντι να έβλεπε αυτοκίνητα αυτός ή γκρεμό και να μήν μπορούσε
να προσπεράσει. Όλα αυτά πολύ νηφάλια και σαν θεωρίες ειναι πολύ
βολικά να τα λέμε αλλα δύσκολο να τα σκεφτούμε όταν συμβαίνουν.
Όσο για το ανεξήγητο ζωάκι φτάνει να πώ πώς όσο φοβισμένο ήταν
αυτό τόσο φοβήθηκες και εσύ. Σχεδόν όλα τα ζώα μας κοιτάνε στα
μάτια για να μας μιλήσουν. Στον Άγιο Πέτρο στην απότομη στροφή
με το κοκκινόχωμα ή την άλλη που κατεβάζει αριστερά πηγαίνοντας
για Κηφισιά ήσουν;
quote:
Όλες οι εμπειρίες έχουν χωροχρονική μεταφορά. Αυτό που δεν
εξετάζεται είναι η μεταφορά σε παράλληλο σύμπαν παρελθόντος.
Αυτό που είδε η σύντροφος σου johniebegood ήταν ένα άλλο
αυτοκίνητο πεσμένο ενώ εσύ ένα άσπρο. Στον ίδιο ΧΡΟΝΟ και ΧΩΡΟ.
Ostria πρίν διαβάσω τα λεγόμενά σου συμφώνησα...Έτσι άν έλεγα
johnniebegood στο πρώτο τόπικ τί είδες θά έλεγα συμπληρώνοντας
την Οstria οτι αυτός είδε εσένα που του μπλοκάριζες τον δρόμο
αλλα δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν έφευγες όσο πήγαινες
αργά, και ας είχες κάνει στην άκρη για να σε προσπεράσει. Μπορεί
απέναντι να έβλεπε αυτοκίνητα αυτός ή γκρεμό και να μήν μπορούσε
να προσπεράσει. Όλα αυτά πολύ νηφάλια και σαν θεωρίες ειναι πολύ
βολικά να τα λέμε αλλα δύσκολο να τα σκεφτούμε όταν συμβαίνουν.
Όσο για το ανεξήγητο ζωάκι φτάνει να πώ πώς όσο φοβισμένο ήταν
αυτό τόσο φοβήθηκες και εσύ. Σχεδόν όλα τα ζώα μας κοιτάνε στα
μάτια για να μας μιλήσουν. Στον Άγιο Πέτρο στην απότομη στροφή
με το κοκκινόχωμα ή την άλλη που κατεβάζει αριστερά πηγαίνοντας
για Κηφισιά ήσουν;
φιλε μου, χρονικο παραδοξο παρουσιαστηκε και στη δικη μου εμπειρια
συγχωρεσε τις παραλειψεις μου γιατι οι λεξεις δεν μπορουν να περιγραψουν τετοια φαινομενα και συναισθηματα
εχω μονιμα την αισθηση πως δεν μπορω να μεταφερω αυτο που θελω
ομως στις κατοπινες επισκεψεις μου στην περιοχη, διαπιστωσα πως η αποσταση μεταξυ του σημειου του φωτος και του σημειου με τα αυτοκινητα ηταν κατα πολυ μεγαλυτερη απο ο,τι μας φανηκε εκεινο το βραδυ
ενω ειχαμε την εντυπωση πως δεν προλαβαμε να πουμε σχεδον τιποτα για ο,τι ειδαμε, η πραγματικη αποσταση ειναι 2 περιπου χιλιομετρα
εμεις βιωσαμε αυτη την αποσταση σε 50 το πολυ δευτερολεπτα, ενω με την γλιτσα στο δρομο και τα παιδια στο αυτοκινητο πηγαινα πολυ σιγα και πρεπει να καναμε οπωσδηποτε 4 λεπτα για να φτασουμε στο σημειο με τα αυτοκινητα
αρα υπηρξε χρονικη παραμορφωση και κοινο κενο στη μνημη μας εξ αρχης
το το μπορει να εβλεπαν ή ενιωθαν οι επιβατες των αυτοκινητων δεν προσπαθω να το υποθεσω γιατι κατεληξα στο οτι δεν υπηρχαν!
τα θεωρω εγκεφαλικες προβολες
οσο για το ζωακι, επετρεψε μου ως φιλοζωος και λατρης των ντοκυμανταιρ και του φυσικου κοσμου, να γνωριζω οτι το βλεμμα των ζωων δεν ειναι ποτε κακοτροπο - μπορει να ειναι φοβισμενο, εξαγριωμενο αλλα οχι κακοβουλο
τοσο που να φοβισει εναν φιλοζωο
και απο την αλλη, η οραση των ζωων διαφερει απο την δικη μας οπως και η αντιληψη τους για την τεχνολογια
το φυσιολογικο αγριο ζωο θα κοιταξει το ογκωδες, θορυβωδες και κινουμενο οχημα (μαλιστα φορτηγακι), και οχι στα ματια του οδηγου του και μαλιστα με κλειστα τζαμια
το δε λυκοσκυλο που ειχα τοτε, ηταν αριστα εκπαιδευμενο για προσωπικος φυλακας, και σε προηγουμενη τυχαια συναντηση του με αλεπου καποτε αντεδρασε αγριευοντας
τοσο φοβισμενο και τετοιο ειδος κλαψουρισματος δεν εχω ξανακουσει σκυλο μου
και επειδη καποιος φιλος υπεθεσε (σωστα απο μια μερια) οτι ο σκυλος καταλαβε το δικο μου φοβο και αντεδρασε ετσι, να διευκρινησω πως οντας εκπαιδευμενος ο σκυλος, οταν φοβομουν γινοταν επιθετικος
απο την αλλη οι δικες του αντιδρασεις φοβισαν εμενα, γιατι η συναντηση των βλεματων μας με το ζωο διηρκεσε ελαχιστα και δεν προλαβα καν να τρομαξω αφου ταυτοχρονα ο σκυλος αρχισε να κλαιει και προσπαθει να βγει απο το παραθυρο του οδηγου "σκαβοντας" το τζαμι
αν ενδιαφερει η πληροφορια, οδηγουσα με καμια 40ρια χιλιομετρα
τωρα για τα σημεια...
ξαναπηγα προσφατα με φιλο ερευνητη και ζοριστικα
το βουνο εχει καει και η εικονα του εχει αλλαξει αφου λειπουν τα δεντρα
μετα απο πολλες προσπαθειες και βασει της τοπογραφιας του δρομου που θυμαμαι βρηκαμε την ευθεια με τα αυτοκινητα, αλλα το σημειο με το φως δεν μπορω να πω με βεβαιοτητα ποιο ειναι
ταιριαζει καλυτερα η πρωτη δεξια στροφη μετα το αποτομο ανηφορακι που στριβει απο αγιο Πετρο για Πεντελη, αλλα εγω και η συντροφος μου εχουμε την εντυπωση πως ηταν καμια 100στη μετρα μακρυτερα
ειλικρινα απογοητευτηκα και προβληματιστικα...
ισως να υπηρξε και εκει χρονικη παραμορφωση
δεν ειμαι ερευνητης, καλλιτεχνης ειμαι, απλα "διαβασμενος" και δεν εννοω μονο στο ανεξηγητο αλλα γενικα στην επιστημη
και ενω με διεγειρει το ανεξηγητο μαλλον σκεπτικιστης ειμουνα στα οσα ακουγα - η πρωτη μου προσπαθεια παντα ειναι να διακρινω τον φυσικο μηχανισμο που προκαλει το οποιο φαινομενο
και αυτο που με προβληματιζει στο θεμα της πυλης της Πεντελης ειναι αν ειναι φυσικο φαινομενο, ή ελεγχομενο
γιατι καποιος ή κατι ηθελε οπωσδηποτε να φυγω απο την περιοχη
με προβληματιζει δε αφανταστα η "συμπτωση" να συναντηθω μετα απο μηνες στο ιδιο ακριβως σημειο με το ζωακι που ειδε η συντροφος μου
και αν το ζωακι ηταν μια γατα πχ, θαλεγα ηταν αλλη γατα
η "συμπτωση" θελησε να δουμε λεμουριο πιθηκο (ή κατι που του εμοιαζε καταπληκτικα), ενα ζωο που δεν μπερδευεται με αλλο της Ελληνικης πανιδας
χτες το βραδυ ηρθε η κουβεντα με τη συντροφο μου στο γεγονος, και ξανασυγκριναμε λεπτομερειες
θα ομολογησω πως εγινε αλλο ενα "περιστατικο" εκεινο το βραδυ, κατω απο το βουνο πια, μεσα στην κινηση των αυτοκινητων στην λεωφορο Πεντελης
και σε αυτο διχαζονται οι αποψεις μας αλλα ως προς το που μας συνεβει
εγω θυμαμαι ξεκαθαρα οτι συνεβει στα φαναρια των Βριλησιων, η συντροφος μου επιμενει ως ειχαμε φτασει στη γεφυρα της Κηφισιας
οταν γερασω αρκετα παραπανω, και δε με νοιαζει πια αν θα με πουν ραμολιμεντο και παιγμενο, θα σας το διηγηθω με λεπτομερειες
για την ωρα κομπλαρω
ηδη καποιοι ενδομυχα θα προβληματιστικαν για την ψυχικη μου ισσοροπια
και κατι ακομα: χρονια ανηκα στη μεγαλη πλειοψηφια που ΔΕΝ ειχαν καποια ανεξηγητη εμπειρια, και νιωθουν "αδικημενοι" - αν υπαρχει γιατι δεν το βλεπω κι εγω?
σας πληροφορω πως νιωθεις τουλαχιστον "αβολα" οποτε θυμασαι τι συνεβει - ειναι σκληρο να μην μπορει να εξηγησει κατι η λογικη σου, πιστεψτε με
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
δικιά σου και ομαδική παράκρουση αποκλείεται αφού η
ομάς είναι διεσκορπησμένη χρονικά και χωρικά ανα τω
κόσμο. Έτσι αφού εδώ μετράει περισσότερο η εμπειρία
και όχι μια θεωρία οι εμπειρίες είναι πραγματικά το
λιγότερο που μπορείς να πείς ανεκτίμητες τόσο όταν,
εδώ ΚΑΙ ανώνυμος ΚΑΙ σε μεταφυσικό site αναφέρεσαι.
Πραγματικά περιμένω την ιστορία σου!
quote:
Δέν είναι μία και δύο οι ιστορίες που είναι σαν την
δικιά σου και ομαδική παράκρουση αποκλείεται αφού η
ομάς είναι διεσκορπησμένη χρονικά και χωρικά ανα τω
κόσμο. Έτσι αφού εδώ μετράει περισσότερο η εμπειρία
και όχι μια θεωρία οι εμπειρίες είναι πραγματικά το
λιγότερο που μπορείς να πείς ανεκτίμητες τόσο όταν,
εδώ ΚΑΙ ανώνυμος ΚΑΙ σε μεταφυσικό site αναφέρεσαι.
Πραγματικά περιμένω την ιστορία σου!
ασε να συνηθισω στην ιδεα πως τα συζηταω δημοσιως πρωτα και βλεπουμε...
μακαρι να αναφερει κι αλλος κατι αναλογο
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Βάσω Νικολοπούλου
Εκδόσεις "Κυβέλη", 2006
Μέσα από την ειλικρινή μου λαχτάρα να επικοινωνήσω με τα ανώτερα επίπεδα του Εαυτού μου, παρακάλεσα τον Διδάσκαλο μου, Ιησού, με τον οποίο με συνδέει μια βαθιά αγάπη, να με υποστηρίξει σ' αυτήν την διαδικασία.
Η διδασκαλία Του με οδήγησε με επιμονή και αφοσίωση στο μονοπάτι του Φωτός και με βοηθά να ακολουθήσω τα ιδανικά της ύπαρξής μου.
Η σοφία των λόγων Του και της καθοδήγησης Του με εμπνέει και με παροτρύνει να ανακαλύψω βαθιά σκοτεινά σημεία μέσα μου, να τα φωτίσω και να τα απελευθερώσω, για να μην στέκονται πια εμπόδιο στο δρόμο μου.
Θεωρώντας ότι αυτή η καθοδήγηση μόνο καλό έχει να προσφέρει και σε άλλους ανθρώπους, που βρίσκονται, όπως εγώ, στο μονοπάτι της αναζήτησης της αλήθειας, θέλησα να δημοσιοποιήσω μερικά μηνύματα από αυτά που μου έχουν δοθεί.
Θέλω να τονίσω εδώ, πως όλοι μας είμαστε άξιοι και δεκτικοί στο να παίρνουμε καθοδήγηση, και η αποδοχή της έγκειται μόνο στην αναγνώριση της βαθιάς αλήθειας που φέρουμε στην ψυχή μας από την διαδρομή μας στην γη.
Αυτή η αλήθεια περικλείει όλη την πνευματικότητά μας και το κύριο έργο μας είναι να την ξανά-ανακαλύψουμε και να οδηγηθούμε στην επιστροφή στην Αιώνια Πηγή μας, ζώντας με επίγνωση και αποδοχή εδώ στον υλικό κόσμο.
Αρετές, όπως η συγχώρηση και η αγάπη, είναι φωτεινά σημάδια στο δρόμο μας για να εκδηλώσουμε την αληθινή μας ουσία, που μας κατατάσσει στα Παιδιά του Θεού.
Οι προκλήσεις στην ζωή μας είναι μαθήματα που μας κάνουν σοφότερους και μας εξελίσσουν. Τα εμπόδια που ο ίδιος ο νους μας, η προσωπικότητά μας, βάζει στο δρόμο μας, υπερνικούνται με απόλυτη αποδοχή του Θεϊκού Θελήματος και σύμπραξη με τον Ανώτερο Εαυτό μας.
'Οσοι, διαβάζοντας τα μηνύματα, θεωρούν ότι είναι «παιχνίδια της φαντασίας», παρακαλώ ας τα προσπεράσουν και ας μην τα αξιολογήσουν.
Η χαρά της δημιουργίας και της προσφοράς υπηρεσίας είναι για τον καθένα μας ένας δρόμος για να εκδηλώσουμε το θεϊκό θέλημα. Αν ξεκινήσουμε από αυτήν την βάση, θα αναπτύξει ο καθένας από εμάς αυτήν την δύναμη ψυχής που χρειάζεται για να υπηρετήσει το Φως, χωρίς εγωισμούς και ανταγωνιστικότητα, θέτοντας σαν σκοπό του την ενότητα και όχι την χωριστικότητα από όλες τις υπάρξεις.
Εύχομαι η αγάπη, το φως και η γαλήνη να είναι το κίνητρό μας στον δρόμο της πνευματικής μας εξέλιξης, για να μπορέσουμε επιτέλους να δημιουργήσουμε ένα κόσμο "εν ειρήνη", αντάξιο των προσδοκιών του Πατέρα μας.
Βάσω Νικολοπούλου
....................................
'Οσοι, διαβάζοντας τα μηνύματα, θεωρούν ότι είναι "παιχνίδια της φαντασίας", παρακαλώ ας τα προσπεράσουν και ας μην τα αξιολογήσουν.
Κάθε άλλο παρά μου είναι αδιάφορο αν τα "μηνύματα" που καταγράφονται στο βιβλίο, είναι όντως του Ιησού ή "παιχνίδια της φαντασίας" της συγγραφέως. Θέλω να γνωρίζω τον πραγματικό "συντάκτη" των ευλογημένων κειμένων, όχι όμως για να μπορέσω να τα αξιολογήσω.
Ας με συγχωρέσει η φίλη μου Βάσω Νικολοπούλου, αλλά στέκομαι με σεβασμό στην ουσία των αράδων που διάβασα, ανεξάρτητα από το αν είναι μεταφορά του θελήματος του Ιησού, ή έκφραση της δικής της αγωνίας -και προσδοκίας και άποψης- για την πνευματική εξέλιξή μας.
Είμαι σίγουρος ότι πολλοί αναγνώστες του βιβλίου θα αμφιβάλουν, θα αμφισβητήσουν την προέλευση των μηνυμάτων. Τους καταλαβαίνω, είναι δύσκολο να δεχθεί ο σύγχρονος άνθρωπος ότι κάποιοι συνάνθρωποί του μπορούν να επικοινωνήσουν άμεσα με ότι αυτός θεωρεί θείο (...και άρα, γι' αυτόν, απόμακρο και απρόσιτο).
Το ίδιο σίγουρος, όμως, είμαι ότι ακόμη και ο καχύποπτος αναγνώστης εύκολα θα διακρίνει το κίνητρο, την λαχτάρα του (όποιου) συντάκτη των μηνυμάτων: αγάπη, φως, γαλήνη, "ένας κόσμος εν ειρήνη, αντάξιος των προσδοκιών του Πατέρα μας" (...ή των ανθρώπινων ονείρων αν προτιμάτε).
Πάνος Μπαλτάς
(επιμελητής της έκδοσης)
Αγγέλα Αλεξίου, Πάνος Μπαλτάς
quote:
Αν ξεκινήσουμε από αυτήν την βάση, θα αναπτύξει ο καθένας από εμάς αυτήν την δύναμη ψυχής που χρειάζεται για να υπηρετήσει το Φως, χωρίς εγωισμούς και ανταγωνιστικότητα, θέτοντας σαν σκοπό του την ενότητα και όχι την χωριστικότητα από όλες τις υπάρξεις.
Oταν το αναζήτω για να το διαβασω στην ουσία αναζητώ καποιον που ήδη εχει βαδίσει τον Δρομο προς το Ανώτερο Εαυτο Του,για να με βοηθήσει να φτασω κι εγω στον δικό μου.Οταν ολα δυσκολευουν τότε απλώνω την σκέψη μου στα μηνύματα που ειναι Εκεινος ώστε να μπορεσω να τονβρω και μεσα μου,οπως κιεσεις ολοι μπορείετε να τον βρείτε,γιατι εινα μεσα στον καθενα,γιατι όλοι ειμαστε κατ'εικόνα Του.