- Το γεράκι και ο Λύκος - - Κινηματογράφος -

Στο Mystica.gr βρήκα μία ανάλυση που δεν την είχα σκεφτεί.

Στην 7η τέχνη η μεταφυσική φαντασία είναι το πρώτο συστατικό για την δημιουργία ενός παραμυθιού και όχι η φαντασίωση. Η φαντασία είναι η δύναμη της ψυχής των προηγουμένων σαρκώσεων, νους της επιθυμίας. Φαντασία = η ικανότητα του νού να ανακαλεί και αναπαριστά προηγούμενες εικόνες. Φαντασίωση = η παράσταση που σχηματίζεται με τον νού. Λογική είναι η συνισταμένη των πέντε αισθήσεων. Η φαντασία δεν βλέπει, ακούει, μυρίζει, γεύεται.
Η Ιζαμπώ ερωτεύεται τον Ετιέν και τον αγάπησε πολύ. Ο επίσκοπος ερωτεύεται την Ιζαμπώ και αφού αυτή δεν τον θέλει τους καταράστηκε με μαγεία, την ημέρα η Ιζαμπώ να γίνεται γεράκι και την νύχτα ο Ετιέν να γίνεται λύκος. Λύκος=πνεύμα, γεράκι=ψυχή, κλεφτάκος=σώμα, ο κακός επίσκοπος=το κοσμικό κακό, η πόλη Ακουίλα=φύση, κόσμος.
Από τον πύργο της Ακουίλα κανείς δεν μπορεί να δραπετεύσει. Αυτός χρησιμοποίησε το μυαλό του και το κατάφερε. Ο Ετιέν πήρε τον κλεφτάκο=σώμα που ήξερε να χρησιμοποιεί το μυαλό του μαζί του στο ταξίδι. Το όνομα του μικρού Φίλιππος.Ά-λογα ήταν τα πρώτα όντα και η λογική είναι το εργαλείο του μυαλού. Τις μοναδικές στιγμές=αινιώτητα για τους ερωτευμένους ήρωες, μπορούσαν να είναι μαζί στην πραγματική τους μορφή ήταν το ηλιοβασίλεμα. Η κατάρα του κοσμικού κακού εκείνη την ώρα δεν έπιανε.
Όπως βλέπετε συνεργάστικαν το πνεύμα, η ψυχή και το σώμα να νικήσουν το κοσμικό κακό και να γυρίσουν πίσω στην φύση και τον κόσμο.