- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο 3 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Νέες ανακαλύψεις επιστημόνων της NASA, έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι στο φεγγάρι υπάρχει ακόμη και άργυρος (ασήμι), το οποίο σημαίνει ότι υπάρχει και πολύ περισσότερο νερό από ότι αρχικά πίστευαν ενώ το έδαφος του είναι πλούσιο σε διάφορα στοιχεία.

Οι επιστήμονες μελέτησαν για λογαριασμό της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας περίπου 155 κιλά από τα σωματίδια της σεληνιακής σκόνης, που εκτοξεύτηκαν ψηλά, όταν περίπου πριν από έναν χρόνο, το διαστημικό όχημα LCROSSτης NASA έκανε σκοπίμως ελεγχόμενη πρόσκρουση στην επιφάνεια δορυφόρου με ταχύτητα 9.000 χλμ την ώρα, σε ένα σκιερό κρατήρα, όπου δεν έχει πέσει φως του ηλίου επί δισεκατομμύρια χρόνια.

Μελετώντας λοιπόν αυτά τα σωματίδια, επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το έδαφος του φεγγαριού στους πόλους του εκτός από πολύ παγωμένο νερό, περιλαμβάνει ένα πολύπλοκο μίγμα από ίχνη διαφόρων χημικών στοιχείων, που αποτελείται από υδρογόνο (χρήσιμο για μια μελλοντική σεληνιακή βάση και για τη δημιουργία πυραυλικών καυσίμων), άργυρο (μάλλον σε μικροσκοπικά σωματίδια και όχι σε μορφή κατάλληλη για εξόρυξη), υδράργυρο (η τοξικότητά του μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε μια μελλοντική απόπειρα ανθρώπινης εξερεύνησης του υπεδάφους), αμμωνία, υδροξύλιο, μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο και ελεύθερο νάτριο.

Ένας εκ των επικεφαλών της αποστολής, είπε πως οι αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων», που περπάτησαν στο φεγγάρι πριν από δεκαετίες, είχαν βρει όχι μόνο ίχνη αργύρου αλλά και χρυσού στην πλευρά του δορυφόρου που «βλέπει» μόνιμα τη Γη. Όμως η νέα ανακάλυψη στους πόλους, στη μόνιμα σκοτεινή πλευρά, δείχνει ότι το ασήμι είναι εξαπλωμένο παντού, αν και, όπως επεσήμανε ο αμερικανός γεωλόγος, «αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να πάμε να το εξορύξουμε».

Star.gr

Τις προοπτικές και την επιστημονική σημασία των πιθανών ανακαλύψεων που θα φέρουν επανάσταση στην φυσική, στο πλαίσιο των πειραμάτων του μεγάλου επιταχυντή αδρονίων (LHC) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN), παρουσίασε ο Δημήτρης Νανόπουλος, ακαδημαϊκός και καθηγητής φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ευγενίδου.

Ο επιταχυντής, ο οποίος βρίσκεται σε τούνελ σε βάθος περίπου 100 μέτρων κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα, κοντά στη Γενεύη, φιλοδοξεί να ρίξει φως στα μυστήρια της ύλης, με τη βοήθεια 10.000 μαγνητών και 4.000 φυσικών υψηλών ενεργειών, που καθοδηγούν και μελετούν τις συγκρούσεις των σωματιδίων.

Όπως ανέφερε ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος είναι από το 2005 εθνικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στο CERN, για πρώτη φορά οι επιστήμονες θα κάνουν συγκρούσεις με συνολική ενέργεια-ρεκόρ 14 TeV (ηλεκτρονιοβόλτ). Ένα τόσο υψηλό ενεργειακό επίπεδο, σύμφωνα με τους φυσικούς, θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανακάλυψη μιας σειράς νέων σωματιδίων, όπως το μποζόνιο του Χιγκς ή τα υπερσυμμετρικά σωματίδια, συμπεριλαμβανομένου και του νιουτραλίνο, που θεωρείται -κατά τον κ. Νανόπουλο και άλλους φυσικούς- το πιθανότερο σωματίδιο από το οποίο αποτελείται η σκοτεινή ύλη.

Κατά τον κ. Νανόπουλο, η πιθανή ανακάλυψη των παραπάνω σωματιδίων θα φέρει πιο κοντά την επιστημονική κατανόηση του σύμπαντος μέσα από μια (επιτέλους) ενοποιημένη θεωρία όλων των δυνάμεων στη Φύση.

Ο κ. Νανόπουλος εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι, χάρη στη λειτουργία του μεγάλου επιταχυντή, οι επιστημονικές απόψεις για το σύμπαν θα γίνουν ακόμα πιο τεκμηριωμένες, ενώ επεσήμανε ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε «αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για την Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση», καθώς θα σημαίνει, όπως είπε χαρακτηριστικά, ότι «πήραμε λάθος δρόμο».

Zougla.gr

Οταν την άνοιξη του 1947 ο 15χρονος βεδουίνος Μοχάμεντ εντ-Ντχιμπ, βοσκός της νομαδικής φυλής Τα'αμιρέ, έφτανε στην είσοδο μιας μικρής σπηλιάς, στις άγονες ορεινές εκτάσεις που υψώνονται πέρα από τις δυτικές ακτές της Νεκρής Θάλασσας, αναζητώντας το χαμένο κατσίκι του κοπαδιού του, δεν φανταζόταν πως πραγματοποιούσε μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ού αιώνα!

Είχε φέρει άθελά του ξανά στο φως τα πρώτα σπαράγματα από τα θρυλικά πια σε ολόκληρο τον κόσμο Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας.

Εχουν περάσει εξήντα τρία χρόνια και χάρη στη βοήθεια της τεχνολογίας, τα 972 γραμμένα σε πάπυρο χειρόγραφα μέσα στο επόμενο διάστημα θα είναι διαθέσιμα όχι μόνο στους ειδικούς και τους μελετητές, αλλά και στους «κοινούς θνητούς», τους χρήστες του Διαδικτύου από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων (ΙΑΑ), που όλα αυτά τα χρόνια έχει αναλάβει τη φύλαξη των ανεκτίμητης ιστορικής αξίας χειρογράφων, σε συνεργασία με το κέντρο έρευνας και ανάπτυξης της Google, σύντομα θα «ανεβάσει» στο Διαδίκτυο σκαναρισμένα αντίγραφα των παπύρων. Η αποτύπωση των χειρογράφων θα επιτευχθεί με την εγκατάσταση μηχανημάτων υψηλής τεχνολογίας στα εργαστήρια της ΙΑΑ.

«Οι εικόνες θα έχουν ακριβώς την ίδια ποιότητα και ταυτόχρονα θα δίνουν την ίδια αίσθηση, όπως όταν παρατηρεί κανείς τα χειρόγραφα από κοντά» είπαν χαρακτηριστικά άνθρωποι της ΙΑΑ προσθέτοντας πως η πρακτική αυτή «θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό και στην άψογη διατήρηση των χειρογράφων».

Γραμμένα στην εβραϊκή, την αραμαϊκή, αλλά και την ελληνική γλώσσα, τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας θεωρούνται τα παλαιότερα αντίγραφα της εβραϊκής Βίβλου και περιλαμβάνουν κείμενα -και κοσμικά- που χρονολογούνται από τον 3ο π.Χ. έως και τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Μερικά από τα μεγαλύτερα τμήματα των παπύρων αυτών εκτίθενται στο Ισραηλινό Μουσείο της Ιερουσαλήμ.

Espressonews.gr

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα και τις βιβλικές καταστροφές που προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου στο περιβάλλον περιέγραψαν αναλυτικά οι εκπρόσωποι από 13 μεσογειακές χώρες κατά την διάρκεια του διήμερου συνεδρίου για την κλιματική αλλαγή που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Ο Δημήτρης Λάλας εκπρόσωπος της χώρας μας για το κλίμα και σύμβουλος της υπουργού Περιβάλλοντος, Τίνας Μπιρμπίλη, δηλώνει χαρακτηριστικά πως η θερμοκρασία στην Αθήνα μπορεί να σκαρφαλώσει στους 50ο C σε λίγα χρόνια, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει κατά ένα μέτρο και οι επιπτώσεις στις καλλιέργειες και τον τουρισμό θα είναι μη αναστρέψιμες.

Τη δική του εκτίμηση για το μέλλον των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Μεσογειακών χωρών εξέφρασε κατά την διάρκεια των προηγούμενων ημερών, ο - πρώην επίτροπος Περιβάλλοντος - Σταύρος Δήμας. Όπως είπε «η διεθνής συμφωνία δυναμιτίζεται από την αδράνεια των Η.Π.Α.» ενώ χαρακτήρισε σημαντική τη συνεργασία μεταξύ των Μεσογειακών χωρών, οι οποίες θα πρέπει να βρουν μια κοινή συνισταμένη στους διαφορετικούς στόχους που έχει η κάθε μία χωριστά.

Μεγάλο εμπόδιο για την εκπλήρωση των στόχων, παραμένει η χρηματοδότηση των νέων επενδύσεων και μάλιστα σε εποχές ύφεσης και μεγάλης οικονομικής αστάθειας.

Πηγή : ecofinder.gr

Κάποτε υπήρχε η αντίληψη ότι η Σελήνη είναι ξηρή. Αργότερα, οι επιστήµονες είχαν δείγµατα ότι στους κρατήρες που βρίσκονται στους σεληνιακούς πόλους υπάρχει πάγος. Σήµερα, ανακαλύπτουν ότι ολόκληρη η Σελήνη, και όχι µόνο οι πόλοι, καλύπτονται από ένα λεπτό στρώµα νερού.

Πριν από έναν µήνα, ο πύραυλος «LCRΟSS» (Lunar Crater Οbservation and Sensing Satellite) της ΝΑSΑ συνετρίβη σε κρατήρα κοντά στον σεληνιακό Νότιο Πόλο µε ταχύτητα περίπου 9.000 χλµ. την ώρα. Από την πρόσκρουση δηµιουργήθηκε µια τρύπα διαµέτρου περίπου 20 – 30 µέτρων, από την οποία ανέβλυσαν τουλάχιστον 100 λίτρα νερού.

«Πράγµατι, βρήκαµε νερό. Και µάλιστα σηµαντική ποσότητα», αποκαλύπτει στους «Νιου Γιορκ Τάιµς» ο Αντονι Κολέιπριτ, επικεφαλής της αποστολής «LCRΟSS». Την είδηση υποδέχθηκαν µε ενθουσιασµό οι επίδοξοι εξερευνητές που ελπίζουν ότι κάποια στιγµή θα µπορέσουν να εποικίσουν τη Σελήνη, αλλά και οι επιστήµονες που ελπίζουν ότι το παγωµένο νερό, συσσωρευµένο για δισεκατοµµύρια χρόνια στους κρατήρες, συνιστά - ρεκόρ στην ιστορία του ηλιακού συστήµατος. Για περισσότερο από µία δεκαετία, οι αστρονόµοι έχουν ενδείξεις ότι στον πυθµένα αυτών των κρατήρων, που δεν τους βλέπει ποτέ το φως του Ηλιου, υπάρχει πάγος. Η αποστολή «LCRΟSS» αποτελείται από δύο φάσεις: στην πρώτη φάση ο πύραυλος προσκρούει στον κρατήρα Καµπέους (µήκους 100 χλµ. και βάθους 3 χλµ.). Στη δεύτερη φάση ένα µικρό διαστηµόπλοιο καταγράφει τα ευρήµατα.

Οι λάτρεις του Διαστήµατος, που στις 9 Οκτωβρίου έµειναν ξάγρυπνοι για να παρακολουθήσουν το πείραµα, µάλλον απογοητεύτηκαν αφού δεν κατάφεραν να διακρίνουν την προβλεπόµενη βροχή θραυσµάτων. Εντοπίστηκαν ωστόσο σταγονίδια νερού µέσω των αλλοιώσεων στο µήκος κύµατος του φωτός. Οι επιστήµονες οδηγήθηκαν στο ίδιο συµπέρασµα µε βάση και άλλες ενδείξεις και στοιχείων. Επίσης ανακάλυψαν διοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, µεθάνιο και ακόµη πιο σύνθετα µόρια µε βάση τον άνθρακα. Οπως και άλλοι κρατήρες κοντά στους Πόλους της Σελήνης, ο Καµπέους βρίσκεται στο απόλυτο σκοτάδι ενώ η θερµοκρασία στο εσωτερικό του φθάνει στους 220°C. «Ολα αυτά είναι εικασίες. Πρέπει να ολοκληρώσουµε την αποστολή για να καταλήξουµε σε ασφαλή συµπεράσµατα», επισηµαίνει ο δρ Κολέιπριτ.

ΤΑ ΝΕΑ

"Τεράστιος αστεροειδής κατευθύνεται προς τη γη. Ημερομηνία ενδεχόμενης σύγκρουσης στις 21 Μαρτίου 2014. Ο αστεροειδής ονομάζεται "2003 QQ47" έχει διάμετρο 1,2 χιλιομέτρων και ζυγίζει 2,6 διεσεκατομμύρια τόνους. Κατευθύνεται προς τη Γη με ταχύτητα που φτάνει τα 30 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο και η ισχύς της πιθανής σύγκρουσης με τη γη θα ισοδυναμούσε με 20 εκατομμύρια φορές την βόμβα της Χιροσίμας."

Η παραπάνω ανακοίνωση δεν έγινε από κάποια τηλεοπτική εκπομπή, περιοδικό ή blog - οπότε θα μπορούσαν όλοι οι "ειδικοί" να την χαρακτηρίσουν καταστροφολογική - αλλά από μια ομάδα Βρεττανών αστρονόμων του προγράμματος Near Earth Projects, το καλοκαίρι του 2003. Όπως ηταν φυσικό το άκουσμα και μόνο ενος τέτοιου ενδεχόμενου προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση. Λίγες ημέρες μετά, οι ερευνητές έσπευσαν να καθησυχάσουν την κοινη γνώμη με μια δεύτερη ανακοίνωση στην οποία παρουσιάζονταν οι μαθηματικές-στατιστικές πιθανότητες να χτυπήσει ο QQ47 την γη.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν "οι πιθανότητες πρόσκρουσης του αστεροειδούς με την γη είναι μηδαμινές- 1 στις 909.000- ενώ στην "σκάλα επικινδυνότητας", γνωστή ως κλίμακα του Τορίνου, με ελάχιστο κίνδυνο το 1 και μέγιστο το 10, ο QQ 47/2003 καταχωρήθηκε στην πρώτη κατηγορία. Πάντως ο αστεροειδής θα παρακολουθείται τους επόμενους μήνες προκειμένου να υπολογιστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η τροχιά του".

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον επικίνδυνο διαστημικό βράχο στις 24 Αυγούστου 2003 - εξ ου και ο αριθμός 2003 στην ονομασία του- από το Ερευνητικό Πρόγραμμα "Lincoln για την παρακολούθηση κοντινών αστεροειδών" στο Νέο Μεξικό . Αστεροειδείς αυτής της μορφής είναι ουσιαστικά κομμάτια πετρωμάτων που έχουν απομείνει από την δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος.

Παρόλο που το μέγεθος του 2003 QQ47 είναι μόλις το ένα δέκατο του αστεροειδή που πιστεύεται ότι εξαφάνισε τους δεινοσαύρους πριν από 65 εκατ. χρόνια,η πρόσκρουσή του στον πλανήτη θα απελευθέρωνε την ενέργεια 20 εκατομμυρίων ατομικών βομβών όπως της Χιροσίμα και θα εξαφάνιζε μεγάλα κομμάτια του κόσμου μας.

Εαν διαβάσει κανεις προσεκτικά τις δύο επίσημες ανακοινώσεις θα παρατηρήσει οτι διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους ως προς τις πιθανότητες σύγκρουσης του QQ47 με την γη . Η μεγαλύτερη απορία που δημιουργείται είναι γιατί οι επιστημονες , αφού θεωρούσαν εξ αρχής απίθανο το ενδεχόμενο σύγκρουσης, προχώρησαν σε ανακοίνωση συγκεκριμένης ημερομηνίας- δηλαδή της 21ης Μαρτίου 2014.Η ενέργεια αυτη μοιάζει εντελώς παράλογη αφού είναι σαν να είπαν οτι: "Αστεροειδής που κατευθύνεται προς την Γη ΔΕΝ θα συγκρουστεί μαζί της στις 21/3/2014", ανακοίνωση που δεν διακρίνεται για την επιστημονική της αξιοπιστία!

Το pyles.tv και ο Γιάννης Μούτσος επικοινώνησαν με τον αστροφυσικό Alan Fitzsimmons, καθηγητή στο Πανεπιστημίο 'Queen' του Belfast, ο οποίος μελετάει εδώ και δεκαετίες τους κομήτες και τους αστεροειδείς που βρίσκονται κοντά στη Γη και θα μπορούσαν να συγκρουστούν μαζί της.

Του ζητήσαμε να μας εξηγήσει γιατί αρχικά ανακοίνωσαν "ενδεχόμενη σύγκρουση"του "QQ47 2003 " και αμέσως μετα έσπευσαν να καθησυχάσουν το κόσμο. Τον ρωτήσαμε εαν έχει στοιχεία για άλλους κομήτες που απειλούν τη γη, πόσοι είναι, πότε θα συμβει μια πιθανή σύγκρουση και ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον πλανήτη μας. Του θέσαμε επίσης το ερώτημα εαν πράγματι η NASA έχει στην κατοχή της ένα "υπερόπλο αντιμετώπισης κομητών"!

Διαβάστε τις αποκαλυπτικές απαντήσεις του

pyles.tv

Ο παλαιοντολόγος, Χάνς Λάρσον, του Πανεπιστημίου ΜακΓκίλ, στον Καναδά, πιστεύει ότι όλα τα σημερινά πτηνά κατάγονται από τους δεινόσαυρους και δεδομένου αυτής της εκδοχής, οι ερευνητές ελπίζουν να αντιστρέψουν τη διαδικασία της εξέλιξης με γενετικές παρεμβάσεις σε αυγά κότας.

Για τους «κοτουπουλόσαυρους», μας μίλησε, ο Καθηγητής Παλαιοντολογίας και διευθυντής του ομώνυμου μουσείου. Γεώργιος Θεοδώρου.

« Η ιδέα χρησιμοποίησης ανακτημένου DNA Για την αναγέννηση εξαφανισθέντων οργανισμών είναι μάλλον παλιά και έχει γίνει διεθνώς γνωστή με την ταινία «Τζουράσικ πάρκ».

Εγώ όμως πιστεύω ότι είναι αδύνατον να βρούμε αλυσίδες DNA εκατομμυρίων ετών. Σήμερα, μόνον οι κατεψυγμένοι οργανισμοί παρέχουν κάποιες δυνατότητες για συλλογή DNA λίγων δεκάδων χιλιάδων χρόνων. Τα 65.000.000 χρόνια όταν ζούσαν οι τελευταίοι δεινόσαυροι απέχουν πάρα πολύ.

Η βασική ιδέα χρησιμοποίησης κατεψυγμένων δειγμάτων πιστεύω ότι δεν είναι κακή και δεν θα με παραξένευε να βλέπαμε αύριο, ένα «μαμούθ του σωλήνα!»

Ο Καναδός παλαιοντολόγος, πιστεύει ότι το γονιδίωμα των πτηνών περιέχει ακόμα και σήμερα χαρακτηριστικά των δεινόσαυρων που εξαφανίστηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια.

Η ομάδα του, προσπαθεί τώρα να επέμβει στην εμβρυική ανάπτυξη της κότας, ετσί ώστε οι νεοσσοί να επανεμφανίσουν ανατομικά στοιχεία των ερπετών.

Ο Έλληνας καθηγητής παλαιοντολογίας. Γεώργιος Θεοδώρου, υποστηρίζει: « Η χρησιμοποίηση και ενδεχόμενα η ανάμειξη, ή αναδιάταξη γενετικού υλικού ζώντων οργανισμών, για να φτάσουμε σε πολύ μακρινούς προγόνους τους, νομίζω ότι τουλάχιστον σήμερα, με τις υπάρχουσες γνώσεις αγγίζει τα πιο ακραία όρια της φαντασίας.

Είναι απόλυτα βέβαιο ότι η επιστήμη δεν γνωρίζει τον γενετικό κώδικα των ερπετών του Μεσοζωικού και δεν θα τον γνωρίζει ούτε στο προσεχές μέλλον.»

Zougla.gr

Μια νέα αμερικανική βάση που θα κοστίσει 588 εκατ. δολάρια πρόκειται να δημιουργηθεί δυτική Αυστραλία σύμφωνα με δημοσίευμα του αυστραλιανού Τύπου. Η βάση πρόκειται να παρακολουθεί ξένους δορυφόρους αλλά και την πορεία των περίφημων «διαστημικών σκουπιδιών», εντοπίζοντας τα πιο επικίνδυνα από αυτά. Η επίσημη αναγγελία για τη δημιουργία της βάσης πρόκειται να γίνει την επόμενη εβδομάδα με την ευκαιρία της επίσκεψης εκεί του αμερικανού υπουργού Άμυνας Robert Gates μαζί με την αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών Hillary Clinton.

Η τοποθεσία της βάσης πρόκειται να είναι πλησίον της απόρρητης Αυστραλιανής βάσης τηλεπικοινωνιών στο Exmouth στο δυτικό τμήμα της χώρας. Ο υπουργός Άμυνας της Αυστραλίας Stephen Smith δήλωσε πως «η βάση πρόκειται να είναι ενταγμένη στο αμερικανικό δίκτυο παρακολούθησης διαστήματος ένα κύριο σύστημα παρακολούθησης στο οποίο η Αυστραλία και άλλα έθνη βασίζονται στο να ανιχνεύουν, παρακολουθούν και ταυτοποιούν αντικείμενα στο διάστημα».

Πριν όμως δημιουργηθούν δεύτερες σκέψεις για τη δημιουργία της βάσης όπως τι αντικείμενα μπορεί να είναι αυτά, ξεκινώντας μια παραφιλολογία αναφορικά με πιθανά σενάρια προσέγγισης μετεωριτών ή άλλων σωμάτων, ο ίδιος έσπευσε να δηλώσει πως η δημιουργία της βάσης θα ωφελήσει αφενός τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του και αφετέρου είναι κάτι που προβλέπεται από τη «λευκή βίβλο» αναφορικά με την προστασία των δικαιωμάτων της Αυστραλίας στο διαστημικό χώρο που της ανήκει γύρω από τη Γη από ξένες δυνάμεις.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη Αμερικανών αστρονόμων, ένα στα τέσσερα άστρα που υπάρχουν στο γαλαξία μας, μπορεί να διαθέτει γύρω από την τροχιά του, πλανήτες στο μέγεθος της Γης. Γεγονός που αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα να υπάρχουν και εξωπλανήτες, οι οποίοι θα φιλοξενούν ζωή.

Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα «πλανητική απογραφή», που έγινε από ερευνητές του τμήματος αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, με χρηματοδότηση της NASA, υπό τον Άντριου Χάουαρντ, δείχνει ότι οι πλανήτες που βρίσκονται σε κοντινή τροχιά γύρω από κάποια άστρα είναι μικροί σαν την Γή παρά μεγάλοι σαν το Δία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου το 1,6% των άστρων έχουν αέριους γίγαντες συνοδούς όπως ο Δίας, το 6,5% διαθέτουν πλανήτες με μεσαίου μεγέθους μάζα (20-30 φορές μεγαλύτερη από τη Γη), παρόμοια με του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Το 11,8% των άστρων διαθέτουν πλανήτες με μέγεθος τρεις έως δέκα φορές μεγαλύτερο από τη Γη. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι το 23% (σχεδόν ένα στα τέσσερα) των άστρων του γαλαξία μας διαθέτουν γύρω τους ακόμα μικρότερους βραχώδεις πλανήτες, λίγο-πολύ σαν τη Γη.

«Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο γαλαξίας μας με τα περίπου 200 δισεκατομμύρια άστρα του, έχει τουλάχιστον 46 δισεκατομμύρια πλανήτες στο μέγεθος της Γης, χωρίς να υπολογίζουμε όσους «γήινους» πλανήτες περιφέρονται γύρω από τα άστρα τους σε πιο μακρινές τροχιές», δήλωσε ο ερευνητής Τζέοφ Μάρσι.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» της NASA, που από τον Μάιο του 2009 «χτενίζει» τον ουρανό για εξωπλανήτες (θα μελετήσει γύρω στα 156.000 άστρα και τα συστήματά τους), αναμένεται να ανακαλύψει τους επόμενους μήνες τουλάχιστον 120 έως 260 «γήινους» κόσμους.

Zougla.gr

Ακρωτήριο Κανάβεραλ
Ο πρώτος ανθρωποειδής ρομποτικός αστροναύτης αναχωρεί το βράδυ της Τετάρτης για τη νέα του κατοικία, τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ένα μικρό θαύμα της μηχανικής και της ηλεκτρονικής, ο Robonaut 2 θα αντικαταστήσει τους ανθρώπινους συναδέλφους του στις πιο ανιαρές και επικίνδυνες διαστημικές εργασίες.

Το ρομπότ, προϊόν μιας ασυνήθιστης συνεργασίας ανάμεσα στη NASA και τη General Motors, περιμένει την εκτόξευση αποθηκευμένο στο χώρο φόρτωσης του διαστημικού λεωφορείου Discovery.

«Αν και θα είναι ένα μικρό μόνο βήμα για αυτό το ρομπότ, θα είναι στην πραγματικότητα ένα γιγάντιο άλμα για τις μηχανές» αστειεύτηκε ο Ρομπ Άμπροουζ, επικεφαλής του τμήματος αυτοματισμού, ρομποτικής και προσομοιώσεων στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον.

Ο Robonaut 2, κόστους 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων, θα περιμένει τις επόμενες αποστολές της NASA για να αποκτήσει πόδια. Προς το παρόν υπάρχει μόνο από τη μέση και πάνω. Έχει ύψος ένα μέτρο, χέρια μήκους 81 εκατοστών και βάρος σχεδόν 150 κιλά.

Το σώμα του, πάντως, θα έκανε τον Terminator περήφανο: δυνατά χέρια με αρθρώσεις που διαθέτουν ελατήρια, παλάμες και δάχτυλα, φαρδείς ώμους και επίπεδο στομάχι. Κατασκευασμένος από αλουμίνιο και επινικελωμένο ανθρακόνημα, φέρει προστατευτικές επενδύσεις από την κορυφή ως τα νύχια.

Το αμυδρά ανθρώπινο χρυσαφί κεφάλι κρύβει πίσω από τη μάσκα του τέσσερις κάμερες που βλέπουν στο ορατό φως, ενώ μια υπέρυθρη κάμερα για την αντίληψη του βάθους βρίσκεται μέσα στο στόμα του.

Ο εγκέφαλος, πάντως, βρίσκεται στο στομάχι -μόνο εκεί υπήρχε χώρος για τον υπολογιστή που ελέγχει τις κινήσεις της μηχανής. Ένα μεταλλικό «σακίδιο» στην πλάτη επιτρέπει στο ρομπότ να συνδέεται στο σύστημα ηλεκτροδότησης του ISS.

Περισσότεροι από 350 ηλεκτρονικοί αισθητήρες, διάσπαρτοι σε όλο το σώμα, επιτρέπουν στο ρομποναύτη να αντιλαμβάνεται με την αφή ακόμα και ένα φτερό.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα του ρομπότ είναι ότι δεν μιλάει...

Εφόσον ο Robonaut εγκλιματιστεί χωρίς προβλήματα στο περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας, θα μπορούσε να αναλάβει τις εργασίες καθαριότητας, να πραγματοποιεί πολύωρες εξωτερικές εργασίες, να αντιμετωπίζει τοξικές διαρροές και πυρκαγιές, ή τουλάχιστον να βοηθά τους ανθρώπινους συναδέλφους του.

H NASA είχε αρχίσει την ανάπτυξη του πρώτου ανθρωποειδούς ρομπότ της, του Robonaut 1, το 1997. Το πρόγραμμα σταμάτησε λίγο αργότερα λόγω του κόστους, μέχρι που η General Motors πρότεινε χείρα βοηθείας, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της κατασκευής αυτοκινήτων και την αύξηση της ασφάλειάς τους.

Εκτός από τον Robonaut 2, η NASA και η General Motors κατασκεύασαν ένα ακόμα πανομοιότυπο ρομπότ, το οποίο θα παραμείνει στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι για δοκιμές και επιδείξεις.

Ο ίδιος ο Robonaut 2 θα παραμείνει πακεταρισμένος στην αποθήκη του σταθμού μέχρι το Δεκέμβριο, οπότε θα εμφανιστεί σαν χριστουγεννιάτικο δώρο στο εξαμελές πλήρωμα του συγκροτήματος.

Αν νιώθει μοναξιά θα μπορεί να κάνει παρέα με τα δύο άλλα ρομπότ του ISS -έναν καναδικό και έναν ιαπωνικό ρομποτικό βραχίονα που θυμίζουν γερανούς.

Και αν η καριέρα του Robonaut 2 αποδειχθεί επιτυχής, οι απόγονοί του θα μπορούσαν μια μέρα να βάλουν πλώρη για τη Σελήνη ή τους αστεροειδείς.

Newsroom ΔΟΛ

«Βροχές» διαττόντων αστεριών, των Λεοντιδών, θα έχουν την δυνατότητα να δούν οι Έλληνες τις επόμενες νύχτες. Το αποκορύφωμα του φαινομένου αναμένεται στις 17 και 18 Νοεμβρίου και η καλύτερη στιγμή παρατήρησης θα είναι λίγο πριν το ξημέρωμα.

Τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» έλκουν την καταγωγή τους από τον κομήτη 55Ρ/Τέμπελ-Τατλ, αλλά επειδή φαίνεται να προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα, έχουν πάρει το όνομά του.

Η «βροχή» των Λεοντιδών διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες (7 έως 28 Νοεμβρίου), αλλά κορυφώνεται στο διήμερο 17 και 18 Νοεμβρίου.

Κάθε διάττοντας αστέρας είναι συνήθως μικρότερος από έναν κόκκο ρυζιού, γίνεται όμως ορατός καθώς εισέρχεται στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα 71 χιλιομέτρων ανά ώρα και αναφλέγεται.

Ο ρυθμός πτώσης των φωτεινών μετεώρων υπολογίζεται σε 15 ανά ώρα κατά μέσο όρο.

Οι Λεοντίδες ξεχωρίζουν επειδή η τροχιά του κομήτη Tempel-Tuttle, από τον οποίο προέρχονται, έχει αντίθετη φορά από αυτήν της Γης, με συνέπεια τα θραύσματά του, να συγκρούονται με τον πλανήτη μας μετωπικά, με ταχύτητα σχεδόν διπλάσια από αυτή άλλων διαττόντων.

Αναπτύσσεται, έτσι, μια μεγαλύτερη θερμοκρασία λόγω της τριβής κατά τη διέλευση των μετεώρων μέσω της γήινης ατμόσφαιρας, με αποτέλεσμα τα «πεφταστέρια» να καίγονται πιο έντονα και να εκπέμπουν περισσότερη λάμψη κατά την πτώση τους.

Η μεγαλύτερη καταιγίδα διαττόντων που παρατηρήθηκε ποτέ ήταν η Καταιγίδα των Λεοντιδών στις 12 προς 13 Νοεμβρίου του 1833, όταν το φαινόμενο θύμιζε εκρήξεις πυροτεχνημάτων από μία ροή δεκάδων μετεώρων κάθε δευτερόλεπτο που διήρκεσε επί ώρες.

Ενας ιστορικός μάλιστα το 1878 τη θεώρησε ένα από τα 100 πιο σημαντικά γεγονότα των ΗΠΑ.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το μετέωρο –κατά τα φαινόμενα- που έγινε αντιληπτό εχθές το βράδυ πάνω από τη Θεσσαλία μέχρι και τη Βόρειο Ελλάδα, - όπως αναφέρουμε και σχετικά σε άλλη είδηση στο defencenet.gr- διαλύθηκε πάνω από τη Σερβία ή συγκρούστηκε με το έδαφος εάν επρόκειτο για μετεωρίτη.

Αυτό επιβεβαίωσε και ο Σέρβος αστροφυσικός Milan Jeličić του ινστιτούτου αστροφυσικής της Σερβίας Ruđer Bošković Astronomical Society σημειώνοντας πως το έντονα αυτό φωτεινό αντικείμενο θεάθηκε και στο νυκτερινό ουρανό της χώρας του. Επιπρόσθετα το πρακτορείο ειδήσεων Tanjug ανακοίνωσε πως στην πόλη Vranje μια φωτεινή μπάλα έγινε αντιληπτή από πολλούς κατοίκους της πόλης στο ουρανό στις 19:32 τοπική ώρα αλλά και σε αρκετές ακόμη πόλεις στη Νότια Σερβία. Σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες κατοίκων το φωτεινό αντικείμενο ταξίδευε με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα διασχίζοντας τον ουρανό λίγο πριν ακουστεί μια μεγάλη έκρηξη.

Έτσι η πιθανότερη εξήγηση για το φαινόμενο θεάθηκε σε Ελλάδα και Σερβία είναι να επρόκειτο για κάποιο μετέωρο και το οποίο διαλύθηκε στην ατμόσφαιρα από την τριβή πριν συγκρουστεί στο έδαφος. Αυτό γιατί δεν υπάρχουν πληροφορίες από τη Σερβία για κάποιο σημείο πτώσης εάν επρόκειτο για μετεωρίτη. Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε προέρχεται από Σερβική πηγή και απεικονίζει το αντικείμενο που αναστάτωσε τόσο τους κατοίκους της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας όσο και αυτούς της νότιας Σερβίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Οι άνθρωποι μπορούν να φτάσουν στον Άρη νωρίτερα και ταχύτερα αν παραιτηθούν από την προοπτική να επιστρέψουν στον μητρικό τους πλανήτη, προτείνουν δύο Αμερικανοί επιστήμονες, ανήσυχοι για το μέλλον της ανθρωπότητας σε περίπτωση μαζικής καταστροφής.

Η αποστολή άνευ επιστροφής δεν θα διέφερε πολύ από τα ταξίδια των πρώτων αποίκων στην Αμερική, οι οποίοι γνώριζαν ότι δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ στον Παλαιό Κόσμο, υποστηρίζουν ο Πολ Ντέβις, φυσικός στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, και ο Ντιρκ Σούλτζε-Μάκουτς, γεωλόγος του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Η πρότασή τους δημοσιεύεται στο Journal of Cosmology, το οποίο φιλοξενεί στο τελευταίο τεύχος του ακόμα 54 άρθρα για την εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη.

Οι πρώτοι διαπλανητικοί μετανάστες, υπολογίζουν οι δύο επιστήμονες, θα μπορούσαν να αναχωρήσουν σε περίπου δύο δεκαετίες, βασιζόμενοι σε τεχνολογίες που είναι ήδη διαθέσιμες σήμερα. Οι θαρραλέοι ταξιδιώτες θα αναχωρούν ανά ζεύγη με ξεχωριστά διαστημικά σκάφη.

Όταν φτάσουν στον νέο τους πλανήτη, θα μπορούσαν να εγκατασταθούν σε σπηλιές που διαθέτουν πάγο νερού και προσφέρουν προστασία από την κοσμική ακτινοβολία που βομβαρδίζει αδιάκοπα την επιφάνεια.

«Θα έπρεπε να στείλουμε λίγο μεγαλύτερους ανθρώπους, γύρω στα 60 ή κάτι τέτοιο» επισημαίνει ο Σούλτζε-Μάκουτς. Και αυτό επειδή η αποστολή σίγουρα θα μείωνε το προσδόκιμο επιβίωσης των πρωτοπόρων, λόγω της έλλειψης ιατρικής περίθαλψης αλλά και της ακτινοβολίας. Επιπλέον, η αναπαραγωγή δεν θα επιτρέπεται, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, λόγω των γενετικών βλαβών που είναι γνωστό ότι προκαλεί η ακτινοβόληση.

Εφόσον όμως έχουν επιλεχθεί προσεκτικά και διατηρούν συνεχή επικοινωνία με τη Γη, οι άποικοι «θα ένιωθαν πιο συνδεδεμένοι με το σπίτι τους από ό,τι οι πρώτοι εξερευνητές της Ανταρκτικής» γράφουν οι δύο συνεργάτες.

Παραδέχονται πάντως ότι η εμμονή της NASA με την ασφάλεια των αστροναυτών πιθανότατα θα εμπόδιζε την έγκριση μιας τέτοιας αποστολής. Τη λύση, όμως, θα μπορούσε να προσφέρει ο ιδιωτικός τομέας. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος» λέει ο Σούλτζε-Μάκουτς.

Όμως η άποψη αυτή ίσως είναι υπεραισιόδοξη, δεδομένου ότι προηγούμενες εκτιμήσεις ανεβάζουν το κόστος μιας επανδρωμένης αποστολής στον Άρη στα 300 δισ. έως 1 τρισ. δολάρια.

Ο γειτονικός πλανήτης είναι πάντως ο απώτερος προορισμός της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, αν και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ακόμα δεν υπάρχει. Εκπρόσωπος της NASA δήλωσε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είπε τον περασμένο Απρίλιο στην υπηρεσία ότι »πιστεύει ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2030 θα μπορούσαμε να στείλουμε ανθρώπους σε τροχιά γύρω από τον Άρη και να τους φέρουμε πίσω στη Γη με ασφάλεια. Και ότι μια αποστολή προσεδάφισης θα μπορούσε να ακολουθήσει σύντομα».

Ο Σούλτζε-Μάκουτς και ο Ντέβις επιμένουν ότι πρέπει να βιαστούμε. Η αποστολή που προτείνουν όχι μόνο δεν θα ήταν «αποστολή αυτοκτονίας» αλλά ίσως τελικά θα έσωζε το μέλλον ολόκληρης της ανθρωπότητας.

«Βρισκόμαστε σε έναν ευάλωτο πλανήτη» επισημαίνουν οι δύο επιστήμονες. «Μπορεί να μας απειλήσει μια πρόσκρουση αστεροειδή, ή η έκρηξη ενός υπερκαινοφανούς αστέρα. Αν θέλουμε να επιζήσουμε ως είδος, θα πρέπει να επεκταθούμε στο Ηλιακό Σύστημα και πιθανότατα ακόμα πιο πέρα» γράφουν.

Ο φυσικός Δρ Ντέβις ειδικεύεται στην κοσμολογία, τη θεωρία κβαντικού πεδίου και την αστροβιολογία. Ήταν ένας από τους πρώτους οπαδούς της θεωρίας ότι η ζωή στη Γη μπορεί να έφτασε από τον Άρη, επιβαίνοντας σε βράχια που εκτινάχθηκαν από τον πλανήτη έπειτα από μια πρόσκρουση αστεροειδή.

Ο γεωλόγος Σούλτζε-Μάκουτς ειδικεύεται στην οικο-υδρογεωλογία, η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με τη μελέτη του νερού σε πλανήτες και φεγγάρια του Ηλιακού Συστήματος. Είναι επίσης συγγραφέας δύο βιβλίων για την εξωγήινη ζωή.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Μπαϊκονούρ, Καζακστάν
Με επιτυχία εκτοξεύτηκε από το Καζακστάν ο εμπορικός δορυφόρος με τη μεγαλύτερη κεραία που έχει τεθεί ποτέ σε τροχιά. Ο Skyterra-1 θα προσφέρει στην αμερικανική αγορά μια «υβριδική» υπηρεσία που συνδυάζει την κινητή με τη δορυφορική επικοινωνία.

Ο δορυφόρος αποτελεί τμήμα του δικτύου 4G-LTE που υλοποιεί η αμερικανική Lightsquared. Υπό κανονικές συνθήκες, οι τηλεφωνικές κλήσεις θα πραγματοποιούνται μέσω του δικτύου κινητής, ενώ στην περίπτωση που ο συνδρομητής βρίσκεται σε περιοχή χωρίς κάλυψη οι κλήσεις θα δρομολογούνται μέσω του Skyterra-1.

Για να μπορεί να επικοινωνεί με τα συμβατά υβριδικά τηλέφωνα, ο δορυφόρος θα ξεδιπλώσει στο διάστημα μια κεραία από μεταλλικό πλέγμα, διαμέτρου 22 μέτρων.

Όμως παρά την προηγμένη τεχνολογία. το εγχείρημα της Lightsquared είναι αρκετά ριψοκίνδυνο. Δύο άλλες εταιρείες που προσπάθησαν πρόσφατα να δημιουργήσουν ανάλογα υβριδικά δίκτυα, η Terrestar και η DBSB North America, αναγκάστηκαν τελικά να ζητήσουν προστασία από τους πιστωτές τους λόγω των υπέρογκων χρεών.

Όπως επισημαίνει το BBC, η Lightsquared θα ακολουθήσει μια διαφορετική προσέγγιση, καθώς θα πουλά τις υπηρεσίες της όχι στους ίδιους καταναλωτές, αλλά σε όσες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας επιθυμούν να προσφέρουν υβριδικές υπηρεσίες λιανικής.

Ο Skyterra-1,τον οποίο κατασκεύασε η Boeing, εκτοξεύτηκε την Κυριακή από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν με ρωσικό πύραυλο Proton.

Newsroom ΔΟΛ

Πραγματικά αστρονομικό το κόστος για το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA

Μοντέλο πλήρους κλίμακας του James Webb είχε εκτεθεί στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Goddard της NASA (Φωτογραφία: NASA

Ουάσινγκτον
H NASA τα καταφέρνει καλά στη επιστήμη αλλά λιγότερο καλά στη λογιστική: Η υπηρεσία ανακοίνωσε ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο θα είναι 100 φορές ισχυρότερο από το Hubble και θα μπορεί να δει τα πρώτα άστρα που άναψαν στο Σύμπαν, θα κοστίσει τελικά τουλάχιστον 6,5 δισ. δολάρια, δηλαδή 1,5 δισ. περισσότερο από ό,τι είχε εκτιμηθεί.

Το κόστος θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο αν η εκτόξευση του οργάνου αναβληθεί για μετά το Σεπτέμβριο του 2015, προειδοποίησε ο υποδιοικητής της NASA Κρις Σκολίζ.

Για να προλάβει η NASA αυτή την ημερομηνία, είπε ο Σκολίζ, το Κογκρέσο πρέπει να αυξήσει τον προϋπολογισμό της υπηρεσίας κατά 250 εκατ. δολάρια ανά έτος για την επόμενη διετία.

«Αμφιβάλλω αν θα καταφέρουμε να βρούμε επιπλέον 250 εκατομμύρια» παραδέχτηκε.

Η λανθασμένη εκτίμηση του προϋπολογισμού οφείλεται σε παραβλέψεις της διοίκησης κατά την έγκριση του προγράμματος το 2008, δικαιολογήθηκε ο υποδιοικητής της NASA. «Μας ξέφυγε ένα μέρος» είπε σε τηλεδιάσκεψη με δημοσιογράφους.

Το μόνο θετικό είναι ότι η ανάπτυξη του James Webb (παίρνει το όνομα του δεύτερου διοικητή της NASA) δεν συναντά τεχνικά προβλήματα.

Το πανίσχυρο τηλεσκόπιο, το οποίο προβλεπόταν αρχικά να εκτοξευτεί το 2007 με κόστος μόλις 3 δισ. δολαρίων, θα είναι εξοπλισμένο με πρωτεύον κάτοπτρο με διάμετρο 6,5 μέτρων και συνολική επιφάνεια έξι φορές μεγαλύτερη από ό,τι το Hubble.

Τουλάχιστον 100 φορές ισχυρότερο από τον προκάτοχό του, το νέο όργανο θα αναλάβει μια σημαντική αποστολή με τέσσερα σκέλη: θα αναζητήσει τα αρχαιότερα και πιο μακρινά άστρα του Σύμπαντος, θα μελετήσει το σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών, θα κατανοήσει τις διαδικασίες σχηματισμού άστρων και πλανητικών συστημάτων και θα ρίξει φως στην προέλευση της ζωής.

Το James Webb δεν αποκλείεται να φέρει μια νέα επανάσταση στην αστρονομία, ωστόσο οι εικόνες του ίσως δεν είναι τόσο εντυπωσιακές για το ευρύ κοινό: σε αντίθεση με το Hubble, το οποίο «βλέπει» το ορατό και το υπεριώδες φως, το νέο τηλεσκόπιο θα λειτουργεί μόνο στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος, επομένως οι εικόνες του θα είναι ψευδοχρωματικές.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Μυστηριώδεις κοσμικές φυσαλίδες καταλαμβάνουν το μισό ουρανό

Ουάσινγκτον
Ένα ζευγάρι από γιγάντιες «φυσαλίδες» που εκπέμπουν ακτίνες γάμμα περιβάλλει την καρδιά του Γαλαξία μας, αποκάλυψε διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA. Η άγνωστη ως σήμερα δομή εκτείνεται σε απόσταση 50.000 φωτός και, αν και αόρατη, καταλαμβάνει το μισό ορατό ουρανό.

Αν και η φύση των φυσαλίδων παραμένει άγνωστη, οι ερευνητές εικάζουν ότι θα μπορούσαν να δημιουργήθηκαν είτε από τη μαύρη τρύπα που είναι γνωστό ότι κρύβεται στην καρδιά του Μίλκι Ουέι, είτε σε έναν παροξυσμό σχηματισμού νέων άστρων πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια.

Η ανακάλυψη έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο Astrophysical Journal.

Άγνωστη πηγή ενέργειας

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Fermi της NASA ανακάλυψε τις δύο σφαιρικές περιοχές καταγράφοντας τη λάμψη τους στην περιοχή των ακτίνων γάμμα, οι οποίες μεταφέρουν περισσότερη ενέργεια από κάθε άλλη μορφή φωτός.

Οι δύο σφαίρες εκτείνονται από τον αστερισμό του της Παρθένου μέχρι τον αστερισμό του Γερανού, απόσταση που αντιστοιχεί στο μισό του ουρανόύ. Οι δύο δομές έχουν επίσης ασυνήθιστη θέση, καθώς βρίσκονται εκατέρωθεν του γαλαξιακού δίσκου. «Αυτό που βλέπουμε είναι δύο φυσαλίδες που εκπέμπουν ακτίνες-γ οι οποίες εκτείνονται 2.500 έτη φωτός βόρεια και νότια του γαλαξιακού κέντρου» αναφέρει ο Νταγκ Φίνκμπεϊνερ του Κέντρου Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian, ο πρώτος που εντόπισε τις φυσαλίδες.

Η εκπομπή ακτίνων γάμμα οφείλεται σε ηλεκτρόνια που συγκρούονται με φωτόνια σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Όμως η πηγή αυτών των ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας παραμένει άγνωστη. «Οι φυσαλίδες φαίνεται πως έχουν καλά ορισμένες άκρες. Το σχήμα και οι εκπομπές της δομής υποδηλώνουν ότι σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα μιας μεγάλης και σχετικά γρήγορης απελευθέρωσης ενέργειας -η πηγή της οποίας παραμένει μυστηριώδης» αναφέρει ανακοίνωση της NASA.

Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι η ενέργεια αυτή απελευθερώθηκε από υλικό που έπεσε κάποτε μέσα στη μαύρη τρύπα του Γαλαξία. Αν και δεν υπάρχουν ενδείξεις για μια τέτοια δραστηριότητα στον Μίλκι Ουέι όπως τον βλέπουμε σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν καταγράψει πίδακες ακτινοβολίας και σωματιδίων οι οποίοι τροφοδοτούνται από σύννεφα αερίου καθώς χάνονται σε μαύρες τρύπες άλλων γαλαξιών.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η ενέργεια των φυσαλίδων προκλήθηκε από μια ξαφνική και μαζική ανάφλεξη νέων άστρων κοντά στο γαλαξιακό κέντρο, από την οποία σχηματίστηκαν ολόκληρα αστρικά σμήνη.

Όπως σχολίασε ο Ντέιβιντ Σπέργκελ, μέλος της ερευνητικής ομάδας από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον, «όποια κι αν είναι η πηγή ενέργειας που κρύβεται πίσω από τις φυσαλίδες, σίγουρα συνδέεται με πολλά βαθιά ερωτήματα στην Αστροφυσική».

Newsroom ΔΟΛ

Για το βιντεο

Τη νεότερη –αναφορικά με το χρόνο παρατήρησής της- και την πλησιέστερη σε εμάς μαύρη τρύπα ανακοίνωσαν πως ανακάλυψαν οι επιστήμονες της NASA. Αυτό ανακοινώθηκε με σημερινή συνέντευξη τύπου που είχε ανακοινωθεί πριν από πέντε ημέρες περίπου.

Η μαύρη τρύπα βρίσκεται σε απόσταση 50 εκατ. ετών φωτός από τη Γη, στον γαλαξία Μ100 –στην κοσμική γειτονιά μας- έχει ηλικία 30 ετών και τοποθετείται εκεί που βρίσκονται τα κατάλοιπα του Super Nova 1979C. Η ανακάλυψη έγινε από τον δορυφόρο παρατήρησης Chandra –X όταν έγινε αντιληπτό πως η πηγή των ακτίνων –Χ είναι σταθερή από το 1995 έως και το 2007, κάτι που σημαίνει πως είτε υλικό πέφτει στη μαύρη τρύπα από τα υπολείμματα του SN 1979C είτε από κάποιο άλλο δίδυμο άστρο.

Το ενδιαφέρον των επιστημόνων, είναι πως το SN 1979C που πρωτοπαρατηρήθηκε το 1979 από ένα ερασιτέχνη αστρονόμο, και έχει μάζα 20 φορές τη μάζα του Ήλιου κατέρρευσε μόλις τελείωσε το καύσιμό του αλλά ανήκει σε μια κατηγορία Super Nova που δεν σχετίζονται με μαζική εκπομπή ακτίνων –Χ Οι επιστήμονες θεωρούν πως είναι μια πραγματική ευκαιρία να παρατηρήσουν τη γένεση μιας μαύρης τρύπας

Μια άλλη βέβαια περίπτωση είναι η πηγή αυτή των ακτίνων Χ να προέρχεται όχι από μια μαύρη τρύπα αλλά το SN 1979C να είναι ένα ταχέα περιστρεφόμενο άστρο νετρονίων –ένα άστρο όταν καταρρέει είτε θα μετατραπεί σε άστρο νετρονίων είτε σε μαύρη τρύπα- δημιουργώντας ένα πανίσχυρο «άνεμο» από σωματίδια υψηλής ενέργειας. Εάν συμβαίνει αυτό τότε το SN 1979C θα είναι το νεότερο άστρο νετρονίων που έχει σταθερή εκπομπή ακτίνων Χ, καθώς το αμέσως νεότερο είναι το pulsar Crab το οποίο έχει ηλικία 950 ετών.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

H νυχτερινή Ελλάδα (δεξιά) είναι αισθητά πιο σκοτεινή από τη γειτονική Ιταλία (Φωτογραφία: ESA/NASA )

Παρίσι, Γαλλία
Δωμάτιο με θέα, μια θέα που αλλάζει συνεχώς: Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) δημοσιοποίησε μια σειρά από φωτογραφίες που ελήφθησαν από το Cupola, το νέο, πανοραμικό παρατηρητήριο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).

Στην πρώτη από τις εικόνες, η χαρακτηριστική «μπότα» της Ιταλίας λάμπει μέσα στη νύχτα της 28ης Οκτωβρίου 2010. Με το φωτογραφικό φακό να απέχει 350 χιλιόμετρα από το έδαφος, η δυτική Ελλάδα, αισθητά πιο σκοτεινή από τη γειτονική χώρα, χωράει κι αυτή στη δεξιά πλευρά της εικόνας.

«Ακόμα και τώρα, που η Γη παρακολουθείται διαρκώς από πολυάριθμους δορυφόρους και με μια ποικιλία αισθητήρων, οι παρατηρήσεις από τον ISS είναι σημαντικές, δεδομένου ότι ο παρατηρητής είναι άνθρωπος. Οι αστροναύτες όχι μόνο προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις, αλλά μπορούν να λαμβάνουν φωτογραφίες αυθόρμητα όταν συμβαίνει κάτι ενδιαφέρον» σχολιάζει η ανακοίνωση του ESA.

Το Cupola αποτελεί τη μεγαλύτερη συνεισφορά του ESA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ένα πρόγραμμα στο οποίο συμμετέχουν επίσης η NASA και οι διαστημικές υπηρεσίες της Ρωσίας, της Ιαπωνίας και του Καναδά.

Το πρωτοποριακό παρατηρητήριο έχει σχήμα θόλου με έξι τραπεζοειδή παράθυρα στα πλαϊνά και ένα κυκλικό παράθυρο στην κορυφή. Με διάμετρο λίγο μικρότερη από 80 εκατοστά, το κεντρικό αυτό παράθυρο είναι το μεγαλύτερο που έχει εκτοξευτεί στο Διάστημα,

Κατασκευασμένο από την εταιρεία Thales Alenia Space στο Τορίνο, το Cupola επιτρέπει στους αστροναύτες να παρακολουθούν και να ελέγχουν τις εξωτερικές εργασίες με το ρομποτικό βραχίονα του σταθμού.

Με τέτοια θέα, όμως, το βασικό που προσφέρει είναι στιγμές χαλάρωσης για το εξαμελές πλήρωμα του τροχιακού εργαστηρίου.

Newsroom ΔΟΛ

Λίγο πριν από το ξημέρωμα της Κυριακής 21 Νοεμβρίου, η Πανσέληνος θα εμφανιστεί ακριβώς πάνω από το λαμπερό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστό και ως Πούλια σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Οι κάτοικοι του Βόρειου Ημισφαίριου μπορούν να απολαύσουν το σπάνιο ραντεβού κοιτώντας προς τον δυτικό ουρανό.

Δώδεκα ώρες αργότερα, αμέσως μετά τη δύση, το φεγγάρι και οι επτά μυθολογικές αδελφές των Πλειάδων θα δώσουν ξανά την ίδια παράσταση, αυτή τη φορά στον ανατολικό ουρανό.

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, οι Πλειάδες ήταν επτά αδελφές, κόρες του τιτάνα Άτλαντα και της ωκεανίδας νύμφης Πλειόνης.

Στην αστρονομία, οι Πλειάδες είναι τα λαμπρότερα άστρα ενός αστρικού σμήνους που βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ταύρου, σε απόσταση 450 ετών φωτός (στην ένθετη αριστερά, η Πούλια φωτογραφημένη με ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο).

Το αστρικό σμήνος, βυθισμένο σε ένα σύννεφο αερίου που του δίνει μια θαμπή αίγλη, περιλαμβάνει στην πραγματικότητα χιλιάδες άστρα, ωστόσο με γυμνό μάτι φαίνονται μόνο τα οκτώ: τα αστέρια Αλκυόνη, Άτλας, Ηλέκτρα, Μαία, η Μερόπη, Πλειόνη, Κελαινώ και Ταϋγέτη.

Όλα τους είναι εξαιρετικά λαμπρά, γαλαζωπά άστρα, τα οποία γεννήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα πριν από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια.

Newsroom ΔΟΛ