ESOTERICA: Με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;
Κανείς δεν είναι αυθεντία στο βιβλίο και κανείς δεν μπορεί να πει κατηγορηματικά πως το βιβλίο επιτυγχάνει αυτό που τόσα άλλα, τουλάχιστον στην δική μου περίπτωση, βιβλία και ομάδες δεν είχαν κατορθώσει. Θα σας εκθέσω τις εξής υποθέσεις, αν μου επιτρέπετε: 1. Το κείμενο, όπως έχει δοθεί λέξη προς λέξη-νόημα προς νόημα, είναι ένα σύγχρονο «lectio divina» ή άλλως «ιερό κείμενο». Κάθε ιερό κείμενο μπορεί να θεωρηθεί σαν μια συνομιλία με το Θείο και στην περίπτωση του βιβλίου ως μια συνομιλία με τον κάθε συγγραφέα, ο οποίος εκφράζει την καλύτερη προς τον άνθρωπο άποψη του Θείου σχετικά το θέμα που επιφορτίστηκε να αποκαλύψει. 2. Η συστηματική ανάγνωση, ειδικά στις αρχές, τουλάχιστον μισή ώρα την ημέρα προκαλεί - συνειδητά ή μη – τα παρακάτω αποτελέσματα, που αργότερα παγιώνονται: α. Aναγνώριση ιδεών που επεξηγούν τις ήδη γνωστές έννοιες αλλά οδηγούν και στην ανακάλυψη νοημάτων, εννοιών και αξιών, που δίνονται με συνοχή κομματιών ενός κοσμικού παζλ και που με το πέρας της ανάγνωσης του βιβλίου παραθέτουν στον αναγνώστη μια ολόκληρη και καθαρή εικόνα της αρχής, της ιστορίας και του πεπρωμένου του ατόμου και της ανθρωπότητας. β. Διαλογισμό, ταυτόχρονο η μη με την ανάγνωση, που από την αρχή και εξ αρχής στρέφει τον αναγνώστη προς τα μέσα και άνω και, συνεπώς, τα νοήματα, οι έννοιες και οι αξίες, λόγω της πυκνότητας και της δύναμής τους, εγκαθίστανται και ενυπάρχουν στην καθημερινότητα του καθενός ως «διδάσκαλοι/οδηγοί». γ. Πρωτοφανή, σύμφωνα με την προσωπική μου εμπειρία, τάση για Προσευχή που ανοίγει τους διαύλους επικοινωνίας με πραγματικές πνευματικές δυνάμεις. Η αδιάκοπη καθημερινή επικοινωνία, που ενισχύεται από την εξ ανάγκης εφαρμογή στην καθημερινότητα των αξιών του βιβλίου, εγκαθιστά διαρκώς και προοδευτικά αλλαγές προς την κατεύθυνση μιας μέθεξης του ανθρώπου στην «Τέχνης του ζην». δ. Μια νέα, ανθρώπινη ανάγκη Ευγνωμοσύνης/Λατρείας προς την Πρώτη Πηγή και Κέντρο, μια λατρεία παιδιού προς τον Πάτερα του Σύμπαντος, δημιουργείται αφ’ εαυτής της, που συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα και την ευκαιρία « ακρόασης» του ενοικούντος σε όλους μας Θείου Σπινθήρα. Η ανάγνωση των κείμενων που αφορούν τον Προσαρμοστή της Σκέψης, όπως ονομάζεται στο βιβλίο αυτός ο Θείος Σπινθήρας, είναι εντελώς καθοριστική για την περαιτέρω ισχυροποίηση και διεύρυνση του διαύλου αυτής της επικοινωνίας. Η ενοποιούσα δύναμη όλων των συστατικών της μοναδικά ουσιαστικής ταυτότητάς μας – της διάνοιας, της Ψυχής και του Πνεύματος, του Προσαρμοστή της Σκέψης, - είναι η Προσωπικότητα, η οποία είναι, κυριολεκτικά, θείο δώρο. Και έτσι, καθώς η ενοποίηση αυτή σταδιακά πραγματοποιείται, ωρίμανση της προσωπικότητας αρχίζει να επιτυγχάνεται, αργά μεν, σταθερά δε. Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος, εκπρόσωπος της Urantia Foundation στην Ελλάδα
|