- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Δε θα κρυφτώ σε τύπους και πρέπει
Θέλει η καρδιά να πει όσα βλέπει
Όσα η ζωή γι’ αστείο περνάει
Κρύβουν μια αλήθεια που πάντα πονάει
Δε θα κρυφτώ με μία συγγνώμη
αν έχω εγώ αντίθετη γνώμη
Ειν’ η ζωή μικρή για ν’ αφήσω
όσα ονειρεύτηκα να διεκδικήσω
Μα αν πονάει η αλήθεια εγώ θα τη λέω
Να σπάει η συνήθεια κι ας λένε πως φταίω
Μα αν πονάει η αλήθεια εγώ δεν τη κρύβω
Σε πλάνης παιχνίδια σκιές ν’ αποφύγω
Δε θα κρυφτώ σε δύσκολες ώρες
έμαθα πια ν αντέχω τις μπόρες
Ξέρω η ζωή πως φέρνει και χιόνια
δεν τα φοβάμαι τα δύσκολα χρόνια
Δε θα κρυφτώ για λάθη που κάνω
παίζω ανοιχτά και ξέρω να χάνω
Δεν μου αρκεί για χρώμα το γκρίζο
μαύρο ή άσπρο τον κόσμο ορίζω
Μα αν πονάει η αλήθεια εγώ θα τη λέω
Να σπάει η συνήθεια κι ας λένε πως φταίω
Μα αν πονάει η αλήθεια εγώ δεν τη κρύβω
Σε πλάνης παιχνίδια σκιές ν’ αποφύγω
Δε θα κρυφτώ ~ Άσπα Τσίνα
.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Σ' έναν αόρατο ωκεανό,
μέσα στα ρεύματα σ' ακολουθώ...
Κύμα το κύμα, φιλί το φιλί,
στων οριζόντων τη σιωπή...
Κι ύστερα χάνεσαι στους Τροπικούς,
λύνεις ανέμους, του Αιόλου τους ασκούς...
Κι όταν στο σώμα ξυπνά η αφή,
πια δεν υπάρχει επιστροφή...
Έρχεσαι, φεύγεις και πετάς,
κανείς δεν ξέρει που γυρνάς...
Κι απ' τους ανέμους της καρδιάς
κανένας δε σου μοιάζει...
Γιατί είσαι κύμα που κυλά,
Μοίρα μποέμισσα καρδιά...
Μ' απ' όσα μου 'δωσες κλειδιά
κανένα δεν ταιριάζει...
Έρχεσαι, φεύγεις, πέφτεις στο φως,
σαν τη βαρκούλα που τη σέρνει ο καιρός...
Ίσια στο μάτι του κατακλυσμού,
στις Συμπληγάδες τ' ουρανού...
Σώμα απ' το σώμα σου είμαι και 'γώ,
μια πεταλούδα μέσα στον ωκεανό...
Κάτω απ' τον ίλιγγο των αστεριών,
μέσα στους κήπους των βυθών...
Έρχεσαι, φεύγεις και πετάς,
κανείς δεν ξέρει που γυρνάς...
Κι απ' τους ανέμους της καρδιάς
κανένας δε σου μοιάζει...
Γιατί είσαι κύμα που κυλά,
Μοίρα μποέμισσα καρδιά...
Μ' απ' όσα μου 'δωσες κλειδιά
κανένα δεν ταιριάζει...
Ωκεανός ~ Καίτη Κουλλιά
.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
που ευγενικά χαμογελάνε
Που κολακεύουν έχουν τρόπους
και με φιλί σε χαιρετάνε
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
πίσω από πλάτες σαν μιλάνε
Που αρπάζουν αλλονών τους κόπους
κι ότι κι αν πουν αλλού το πάνε
Και είναι κρίμα είναι κρίμα
αυτοί τις τύχες μας να ορίζουν
Απ' τη σιωπή μας να νικάνε
και δίχως όρια να κερδίζουν
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
κι όλα παράξενα μου μοιάζουν
Γύρισαν όλα άνω κάτω
κι αυτοί που φταίνε αυτοί φωνάζουν
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
και πιο πολύ αυτούς που τάζουν
Χαϊδεύουν βρίζουν ξεσκονίζουν
και με ένα θα μας υποτάσσουν
Και είναι κρίμα είναι κρίμα
αυτοί τις τύχες μας να ορίζουν
Απ' τη σιωπή μας να νικάνε
και δίχως όρια να κερδίζουν
Ναι είναι κρίμα είναι κρίμα
γιατί αυτοί μας διευθύνουν
Αυτοί στα χέρια μας κρατάνε
και μια δεκάρα για μας δεν δίνουν
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
τους αγαπώ μα τους φοβάμαι
Εγώ φοβάμαι τους ανθρώπους
και μ'αγαπούν μα αλλού το πάνε
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΟΥΡΗΣΩ ΤΑ ΜΠΑΤΖΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΕΠΕΙΔΗ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΕ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΠΛΗΓΩΘΩ...ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ...ΚΑΙ Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕ ΦΟΒΙΖΕΙ...ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΩ...ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΠΙΤΣΙΛΙΣΩ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΙ...ΕΛΕΟΣ.
Και το χειρόφρενο να μου τρυπάει τη πλάτη
Αν το αμάξι ήταν μεγάλο και τετράθυρο
Θα’χε καθίσματα που γίνονται κρεβάτι
Μα είναι μικρό,είναι στενό κι’εγώ ζορίζομαι
Και δε βολέυομαι παρ’όλη τη προσπάθεια
Τα κόκαλα μου κάνουν γκρα και ας ελπίσουμε
Πως δε θα βγούμε από’δώ με δισκοπάθεια
Απ’το σταθμό 9.84
Αφιερώνουμε τραγούδια του 60
Κι’εγώ που είμαι 1 και 84
Διπλώνω δίπλα σου να γίνω 1.50
Δύσκολη η θέση μου και δεν την εκτιμάς καλά
Μην είσαι τόσο βιαστική και ορεξάτη
Έχω βρεθεί με το τιμόνι παραμάσχαλα
Και το λεβιέ των ταχυτήτων μες στο μάτι
Βρε δεν το ξανακάνω σε Smartaki
Ποτέ ξανά,ποτέ λόγω τιμής
Βρε δεν το ξανακάνω σε Smartaki
Ποτέ ξανά,ποτέ ότι κι αν πεις
Βλέπω και ύποπτες σκιές να περιφέρονται
Έγινα νούμερο στα μάτια των εκφύλων
Αυτοί τη βρίσκουν με όσα βλέπουν αλλά χαίρονται
Όταν παθαίνεις μετατόπιση σπονδύλων
Νιώθω τα πόδια μου πιασμένα και δυσκίνητα
Μην σπρώχνεις έτσι θα τρυπήσει η λαμαρίνα
Να πάρει ο διάολος τα μικρά τα αυτοκίνητα
Όχι δεν το’κανα ποτέ σε λιμουζίνα
Και στο χειρόφρενο δε στάση που το βάζουνε
Έχει την όπισθεν για φρένο κ’είναι εντάξει
Μ’αγγίζεις κι’όλα γύρω σαν να φεύγουν μοιάζουνε
Ρε συ δε φεύγουνε αυτά τσουλάει τ’αμάξι
Κοίτα στιγμή που βρήκε πάνω στο καλύτερο
Μη σταματάς,λίγο ακόμα,έλα τώρα
Κοίτα που βρήκανε να βάλουν το περίπτερο
Στην ερημιά του κόσμου,μες στη κατηφόρα
Βρε δεν το ξανακάνω σε Smartaki
Ποτέ ξανά,ποτέ λόγω τιμής
Βρε δεν το ξανακάνω σε Smartaki
Ποτέ ξανά,ποτέ ότι κι αν πεις
Τρύπες
.
.
.
Υποκλιθείτε στη μητέρα σιωπή
μη σας τρομάζει η καινούργια της όψη
θα σας δεχτεί δεν θα σας διώξει
αν κρατηθείτε όπως πρέπει βουβοί
Υποκλιθείτε στη μητέρα σιωπή
τώρα που αλλού δεν μπορείτε να πάτε
τώρα που μάθατε ξανά ν' αγαπάτε
το χαλαρό και υπνωτικό της κορμί
Φρόνιμοι όλοι
με ύφος νικητών
διασκεδάστε
στο χορό των δειλών
Ξένοιαστοι όλοι
με παρελθόν πλαστό
ξαναδοθείτε
στο χορό των δειλών
Υποκλιθείτε στη μητέρα σιωπή
κι αφήστε την για σας να διαλέξει
πόση ευτυχία ο καθένας θ' αντέξει
στην αγκαλιά της που προσμένει ζεστή
Υποκλιθείτε στη μητέρα σιωπή
νοιώστε από μέσα σας το τέλος να τρίζει
μ' αυτή τη δύναμη που ξέρει να πνίγει
κάθε σας φόβο και κάθε κραυγή
Galadriel of Galadhrim

in God we trust
Αέρα Πατέρα
.
.
.
Φύγε πιο γρήγορα απ’ τη σκιά σου
πέρνα πιο μπροστά απ’ τον εαυτό σου
με ένα πονηρό χαμόγελο
σε στυλ στην έφερα βλάκα
παρ’ το τυρί και φύγε απ’ τη φάκα
Πέρνα πάνω απ’ όλες τις πλατείες
με άγρια ανέκδοτα με μαγείες
βάλε στα πόδια σου φτερά από λέξεις
την τελική στιγμή πριν τα παίξεις
Τρέχα πιο μπροστά από τον εαυτό σου
περίμενε τον στην απέναντι γωνία
κάνε έλκηθρο το δεκανίκι
και το παλιό παλτό σου για μπικίνι
Galadriel of Galadhrim

in God we trust
NICKELBACK
How the hell did we wind up like this?
Why weren't we able, to see the signs that we missed
And try turn the tables
I wish you'd unclench your fists, and unpack your suitcase
Lately there's been too much of this
But don't think it's too late
Nothing's wrong, just as long as
You know that someday I will
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
(You're the only one who knows that)
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
Well I'd hope that since we're here anyway
That we could end up saying
Things we've always needed to say
So we could end up staying
Now the story's played out like this
Just like a paperback novel
Let's rewrite an ending that fits
Instead of a Hollywood horror
Nothing's wrong, just as long as
You know that someday I will
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
(You're the only one who knows that)
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
(You'[re the only one who knows that)
[Solo]
How the hell did we wind up like this?
Why weren't we able, to see the signs that we missed
And try to turn the tables
Now the story's played out like this
Just like a paperback novel
Let's rewrite an ending that fits
Instead of a Hollywood horror
Nothing's wrong, just as long as
You know that someday I will
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
(You're the only one who knows that)
Someday, somehow
I'm gonna make it all right but not right now
I know you're wondering when
(You're the only one who knows that)
I know you're wondering when
(You're the only one who knows that)
I know you're wondering when
Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.
HPAKΛEITOΣ
Anastacia
I try to fly away but it's impossible
And every breath I take gives birth to deeper sighs
And for a moment I am weak
So it's hard for me to speak
Even though we're underneath the same blue sky
If I could paint a picture of this melody
It would be a violin without its strings
And the canvas in my mind
Sings the songs I left behind
Like pretty flowers and a sunset
It's heavy on my heart
I can't make it alone
Heavy on my heart
I can't find my way home
Heavy on my heart
So come and free me
It's so heavy on my heart
I've had my share of pleasure
And I've tasted pain
I never thought that I would touch an angel's wings
There's a journey in my eyes
It's getting hard for me to hide
Like the ocean at the sunrise
It's heavy on my heart
I can't make it alone
Heavy on my heart
I can't find my way home
Heavy on my heart
So come and free me
It's so heavy on my heart
Love, can you find me in the darkness, and love,
Don't let me down
There's a journey in my eyes
It's getting hard for my to hide
And I never thought I'd touch an angel's wings
Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.
HPAKΛEITOΣ
Edited by - Mr Brightside on 09/10/2005 12:31:27
You're Beautiful
My life is brilliant.
My love is pure.
I saw an angel.
Of that I'm sure.
She smiled at me on the subway.
She was with another man.
But I won't lose no sleep on that,
'Cause I've got a plan.
You're beautiful. You're beautiful.
You're beautiful, it's true.
I saw you face in a crowded place,
And I don't know what to do,
'Cause I'll never be with you.
Yeah, she caught my eye,
As we walked on by.
She could see from my face that I was,
Facing high,
And I don't think that I'll see her again,
But we shared a moment that will last till the end.
You're beautiful. You're beautiful.
You're beautiful, it's true.
I saw you face in a crowded place,
And I don't know what to do,
'Cause I'll never be with you.
You're beautiful. You're beautiful.
You're beautiful, it's true.
There must be an angel with a smile on her face,
When she thought up that I should be with you.
But it's time to face the truth,
I will never be with you.
>>> Έκκληση προς δεξιούς και αδέξιους :
>>> ...
Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.
HPAKΛEITOΣ
Mr Brightside
Αλλάζω καρδιά. Αλλάζω δέρμα…
Γοργά βαδίζω. Σχεδόν πετώ. Δε ξέρω πως…
Προς ένα τέρμα.
Γλιστράω σα χέλι. Γλιστρώ…πετώ…
Κι ενώ σφυρίζω. Σχεδόν ξεχνιέμαι …
και καταριέμαι…
το ποίημα αυτό.
Δε μου κάνει. Δε μου φτάνει.
Δεν αρκεί.
Δε ξέρω πως. Πρέπει να δω. Κι ενώ πονώ…
Να δω λιμάνι, κάνω ευχή.
Σαν προσευχή. Σαν ικεσία…
Παρακαλώ. Την Παναγία!
Μεγάλο τάμα.
Όλα να καίνε. Όλα που φταίνε…
Δώσε δύναμη. Υπερδύναμη.
Για τέτοιο άθλο. Για τέτοιο θαύμα…
Μικρό το τίμημα…
…για ένα φίλημα!
Και συ καρδιά μου. Κρυφή φωλιά μου.
Πως αλλάζεις, με τρομάζεις…
Διαστροφή, περιστροφή.
Σε μια στροφή, Ήλιε χαράζεις…
…Aκόμη μία!
Χαίρε Μαρία…
Και ερωμένη!
Διπλή κυρία…
>>> Ικεσία προς δεξιούς και αδέξιους:
>>> ...
Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.
HPAKΛEITOΣ