- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
τωρα το ανακαλυψα βασικα....μετα απο 16 μηνυματα...
τωρα θα μου πεις...τι αναζητιτης εισαι συ της πλακας...ελα ντε!!! χεχε
..;;;
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
1.πρεπει να ξερεις απ'εξω 12 ημερομηνιες καταστροφης του κοσμου
2. να ξερεις τουλαχιστον 7 προφητες που προβλεψαν οτι θα παρουμε την Πολη
3.να ξερεις τουλαχιστον 3 συγγραφεις που να ισχυριζονται οτι προερχομαστε απο τον Συριο
4.να συμετασχεις σε τουλαχιστον 1 φορουμ εσωτερισμου
..*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
That's why I cling to you
When I emerge
My thoughts converge to you
To you
The world is so small
Compared to you
And everybody's wrong
Compared to you
To you
I begin to see through your eyes
All the former mysteries are no surprise
ixwr
quote:
παω να την πεσω μπας και πετυχω επιτελους το αστραλ προτζεκτ.....
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΟΥ ΚΟΨΕΙ ΤΟ ΑΥΓΟΛΕΜΟΝΟ
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.Every time you come around you lit me up,
Even though you're not around you know you want me (you know)
All I want to do is kick it from tonight
All I ask is that you stay just one more night
All I want is to here you say you want me
Τσαλιγοπούλου Ελένη
.
.
.
Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
μες στης πόλης τον αχό
Τις θαμπές φωνές των άγνωστων
σκορπάει ο αέρας εκεί κι εδώ
.
.
Μου κρατάς το χέρι, σε κρατώ
με κοιτάς για μια στιγμή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ μ' ένα φιλί
.
.
Και μετά δε μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να 'χα χίλιες σιωπές να ακούς
.
.
Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
στις καρδιάς τις διαδρομές
πώς γεμίζει η νύχτα χρώματα
πώς φωτίζονται οι σκιές
.
.
Και δε βρίσκω λόγια να σου πω
γιατί όλα έχουν φωνή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ μ' ένα φιλί
.
.
Και μετά δε μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να 'χα χίλιες σιωπές να ακούς
Galadriel, transparent and sparkling....
υ.γ. πάει η μυγούλαααα... της έδωσα μία και την τσάκισα χθες το βράδυ!
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Αρβανιτάκη Ελευθερία
.
.
.
Ελαφρώνει το σώμα ο ύπνος ο αμέριμνος
και κοχύλια γεμίζει τώρα η έρημος
Απροσδόκητα μπήκες στη σχισμή των ονείρων μου
και του αγγέλου το σώμα κουλουριάζεται γύρω μου
.
.
Κύμα το κύμα η πέτρα λιώνει
του ονείρου η αύρα μας ενώνει
.
.
Τρεμοπαίζει η σιωπή πριν χαθεί η σελήνη
και του αγγέλου τα δάκρυα ανεμώνες και κρίνοι
Το παράδοξο θαύμα την ψυχή δυναμώνει
ένα όνειρο απλά πως μπορεί και μας σώνει
κοίτα που έχουν κάνει τραγούδι τις σκέψεις μου...
Galadriel (σκέτο)
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Αρβανιτάκη Ελευθερία
.
.
.
Άλλο δράμα δεν θα ζήσω, φτάνει αυτό τ’ αποψινό
Μόνη μου θα διασχίσω πάλι τον ωκεανό
Κι άμα τύχει και λυγίσω, Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με
Κι άμα τύχει και λυγίσω, Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με
.
.
Άλλο δεν θα φάω τραύμα, άλλη τέτοια ανταμοιβή
Μόνη μου θα δω το θαύμα, μόνη μου και τον Ραβή
Κι αν στον έρωτα κυλήσω, Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με
Κι αν στον έρωτα κυλήσω, Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με
.
.
Άλλο κλάμα δεν θα ρίξω, φτάνει αυτό το αποψινό
Το κενό θα διαρρήξω, πάω να πιάσω ουρανό
Κι αν με δεις να φτάνω πάνω Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πέσω να πεθάνω παρηγόρα με
Κι αν με δεις να φτάνω πάνω Θεέ μου σχώρα με
Κι άμα πέσω να πεθάνω παρηγόρα με
G.
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
