- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΑΕΠΙ 4528/04
Μην τις ακούς τις συμβουλές, δημιουργούν αναστολές,
αν έχεις στόχο την ζωή, με κάθε δύση, ανατολή.
Κύκλος ο δρόμος της καρδιάς, μόλις τελιώσεις, αρχινάς,
τρέχεις μπροστά και χάνεσαι, κι απ' τα μαλλιά σου πιάνεσαι.
Έφτα τα θαύματα της γης, το όγδοο είναι της ψυχής,
δίνει στην σκοτεινιά το φως, κανείς δεν είναι κανενός.
Δεν κυβερνιέται η φωτιά, καίει τα πάντα όταν περνά,
δεν κυβερνιέται η ψυχή, θέλει και μένει μοναχή.
Έφτα τα θαύματα της γης, το όγδοο είναι της ψυχής,
δίνει στην σκοτεινιά το φως, κανείς δεν είναι κανενός...
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 17/06/2005 18:21:12
Ευριδίκη
Είν' η ανάσα σου ανάσα μου,
οι αναμνήσεις σου δικές μου,
δικές σου εικόνες μες τα μάτια μου,
οι τύψεις σου είναι ενοχές μου.
Κι αν λένε πως σε τούτη τη ζωή,
μόνοι ερχόμαστε και φεύγουμε πιο μόνοι,
εγώ υπάρχω γιατί ζεις κι εσύ
κι όταν φύγεις θα με βρεις στο ίδιο το βαγόνι.
Είναι η σάρκα σου το σώμα μου,
τα όνειρά σου ονειρά μου,
φιλιά δικά σου είναι το στόμα μου,
η μυρωδιά σου άρωμά μου.
Κι αν λένε πως σε τούτη τη ζωή,
μόνοι ερχόμαστε και φεύγουμε πιο μόνοι,
εγώ υπάρχω γιατί ζεις κι εσύ
κι όταν φύγεις θα με βρεις στο ίδιο το βαγόνι.
JGGJ
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Come along if you dare
Take a ride to the land inside of your mind
Beyond the seas of thought beyond the realm of what
Across the streams of hopes and dreams where things are really not
Come along if you care...
But please realise you'll probably be surprised
For it's the land unknown to man
Where fantasy is fact
So if you can, please understand
You might not come back
Βάσω Αλλαγιάννη
Κόντρα πήγα στο ποτάμι και έτσι βρέθηκα στον πάτο,
βρήκα εκεί ένα βοτσαλάκι που ήτανε χαρά γεμάτο.
Εδώ στο βάθος πλένομαι χίλιες φορές την ώρα,
γιατί πολύ λερώθηκα στην από πάνω χώρα.
Του έξω κόσμου η λογική, ακόμα με τρομάζει,
μόνο που είμαι βότσαλο, κανείς δεν με πειράζει.
Ήμουνα πέτρα μια φόρα και στην καρδιά πονούσα,
όλοι ‘θέλαν να με χτίσουν, μα χωρίς να με ρωτήσουν.
Μια μέρα έφαγα κλωτσιά κι έπεσα στο ποτάμι,
σιγά σιγά στρογγύλεψα και ο πόνος μου έχει γιάνει.
Εδώ στο βάθος πλένομαι χίλιες φορές την ώρα,
γιατί πολύ λερώθηκα στην από πάνω χώρα.
Του έξω κόσμου η λογική, ακόμα με τρομάζει,
μόνο που είμαι βότσαλο, κανείς δεν με πειράζει...
Deva Parinito
Φοίβος Δεληβοριάς
Έχω μπροστά μου συνεχώς έναν καθρέφτη,
που μ’ εμποδίζει ό,τι είναι πίσω του να δω,
δεν έχω δει ποτέ μου πιο μεγάλο ψεύτη,
και το χειρότερο, είναι όμοιος εγώ.
Δείχνει πολύ καλός ενώ εγώ δεν είμαι,
δείχνει κακός, ενώ δεν είμαι ούτ’ αυτό,
όσοι μου λένε, φίλε, όπως είσαι μείνε,
είν’ όσοι ‘χάψαν τον αντικατοπτρισμό.
Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου,
πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου.
Αντανακλά αυτά που θέλουν οι γυναίκες,
κι έτσι τις πείθει ό,τι είμαι το άλλο τους μισό,
μπροστά του γδύνονται, του λεν’ γλυκές κουβέντες,
πίσω απ’ το τζάμι, εγώ ολομόναχος κοιτώ.
Κάνει παιχνίδι ως και με τα πρότυπά μου,
τις Θείες φωνές που μου μιλούσανε παιδί,
τις φέρνει απέναντί μου και στα κυβικά μου,
πάω να τις φτάσω και τσουγκρίζω στο γυαλί.
Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου,
πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου.
Ξέρω πως όλοι πια πιστεύουν σε καθρέφτες,
σε οθόνες, σε φωτοτυπίες και προβολείς,
μέχρι παιχνίδια έχουν βγάλει που οι παίχτες,
ζουν σε μια γυάλα και τους βλέπουμε όλοι εμείς.
Μα εγώ θα κάνω τον καθρέφτη μου κομμάτια,
ξέρω ό,τι αυτό που κρύβει πίσω του είσαι εσύ,
εσύ που ψάχνεις μες στα μαύρα σου τα μάτια,
να καθρεφτίσεις μόνο εμένα στην ζωή...
Deva Parinito
Τσανακλίδου Τάνια
.
.
Αν μ’ αγαπάς θα κλέψω χρώμα της φωτιάς και λευκό πανί
οι δυο μαζί να ζωγραφίσουμε ξανά τη ζωή
Αν μ’ αγαπάς δεν θα ’χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
.
.
Μα αν όλα αυτά που μοιάζουν όνειρα τρελά γίνουν μια κραυγή
αν όλα αυτά κι ότι κι αν έχω φανταστεί δεν θα 'ρθει
θα ’ναι χαμός θα σκοτεινιάσει όλο το φως θα σβησθεί
ίσως γιατί για μένα ο κόσμος είσαι εσύ μόνο εσύ
.
.
Αν μ’ αγαπάς θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ αγαπάς
.
.
Αν μ’ αγαπάς δεν θα 'χει σύνορα για μας μόνο αν μ αγαπάς
Nerwen
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Ρώτα με και θ’ απαντάω
για όσα πέρασα μακριά σου
ρώτα με, δεν θα ρωτάω
θα μαντεύω απ’ τη ματιά σου
βάσανα
Θέλεις κι άλλη κόκα κόλα
για να κρύψεις τη συγκίνηση;
Πιες τηνε, πηγαίνει μ’ όλα
όπως λέει κι η διαφήμιση
βάσανα
Άρχισε να σουρουπώνει
στη μαρκίζα ψιχαλίζει
στη γωνιά ένα γκαρσόνι
μας κοιτά και ψιθυρίζει
βάσανα
Ρώτα με ~ Δημήτρης Σταμπουλής
.
.
.
The She Mantis...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Τσανακλίδου Τάνια
.
.
Μου ’χες πει θα φύγεις για λίγο καιρό
Ένας Οδυσσέας χωρίς γυρισμό
Τώρα τη ζωή μου την πνίγει η ερημιά
και τα γράμματά σου δεν έρχονται πια
.
.
Όχι δεν θα κλάψω, ποτέ μου γι αυτό
Το παράπονό μου το πνίγω στον άνεμο
Στις σκιές σε ψάχνω, στο πώς, στο γιατί
και στα σταυροδρόμια που έχεις χαθεί
.
.
Σαν φαρμάκι πίνω τη γλύκα του χτες
Ζω με θυμητάρια από άγιες στιγμές
Παίρνω ακόμα ελπίδα από ένα φιλί
Το στερνό φιλί σου είναι η φυλακή
.
.
Όχι δεν θα κλάψω, ποτέ μου γι αυτό...
Nerwen
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Θέλει η καρδιά για να γυρνάς
τα σαββατόβραδα μόνος
βαρύ κορμί για να πατάς
και να ζορίζεται ο πόνος
Eχει η ζωή μαστίγιο
καρδιά να σε ναρκώνει
σε ένα φαιδρό ισοζύγιο
με συντροφιές χρεώνει
Σ' άφησα πίσω μου σε κάποιο κάθισμα
ν' αλλάζεις λόγια και να γελάς
δρόμοι ανάστροφοι τόξα αμφίδρομα
μ’ εξουθενώνουν κι εσύ ξεχνάς
Της νύχτας το κυνηγητό
σαν ιστορία τρόμου
με των σκυλιών το ουρλιαχτό
τον ίσκιο του αστυνόμου
Μες τη ροή μου γίνεσαι
ένας τυχαίος διαβάτης
θέλει η καρδιά να ρίχνεσαι
στα χέρια της άπατης
Κι εσύ ξεχνάς ~ Κανά Μελίνα
.
.
.
The She Mantis...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Γαλάνη Δήμητρα
.
.
Αν είν’ η αγάπη ένα βουνό, έχει δρόμο και γκρεμό
κι ένα πέρασμα κρυφό
Αν είν’ η αγάπη ποταμός, μας ενώνει και τους δυο
γέφυρα και στεναγμός
.
.
Και σ’ αγαπώ κάτι βράδια σαν κι αυτά
κι είναι η νύχτα που γεννά
την ανάγκη σου ξανά
.
.
Αν είν’ η αγάπη κορυφή, φτάνεις εύκολα ως εκεί
δύσκολα την κατοικείς
Αν είν’ η αγάπη ένας ρυθμός που αλλάζει συνεχώς
το κορμί είναι οδηγός
Nerwen
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι