ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

190030 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
26/02/2004, 08:37:59
26/02/2004, 11:17:43
quote:

Εμείς Οι Λίγοι

Γιώργος Μακρής

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.

Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.

Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.

Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία τού είναι μας
και σ' όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.

Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.

Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ' αυτόν τον κόσμο.

Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι προάγγελοι του χάους


Edited by - 1900 on 04/12/2003 19:31:32


Άψογο 1900!!

Μόνο αυτό θα σου πω...!


27/02/2004, 00:43:30
Παραθέτω μία δική μου δημιουργία...

"Στην Επανάσταση της Σιωπής"
(Γράφτηκε στις 2 Ιουνίου 2002)

Στα δεκάξι μου αρνήθηκα τα πάντα
Πενηντάχρονος μαθητής έτοιμος για σύνταξη

Στα δεκαεφτά μου θύμωσα με τον κόσμο,
για τις βρωμιές και τα στημένα που μου επέβαλλε.

Έκλαψα για τις στιγμές που έκλαιγα
όταν με τιμωρούσαν και δεν ήξερα γιατί.

Τώρα κλαίω για τον εαυτό μου και γι' αυτούς
που έμειναν πιστοί της μοίρας τους.

"Συν Αθηνά και χείρα κίνει" σου λέει ο άλλος
το ακούς απ' το στόμα τους και ξεκαρδίζεσαι στα γέλια

Στα δεκαοκτώ μου τους συγχώρεσα...
Η επανάσταση δεν έρχεται σπάζοντας και φτύνοντας,
Θέλει Αμφισβήτηση και σύμμαχο τον ίδιο τον Θεό.

Είναι και Αυτός Άναρχος, δεν χωράει σε νόμους
και ψυχρά συστήματα
Όταν ήρθε τον σταύρωσαν
Μας πόνεσε και δεν τον εκτιμήσαμε...

Μας είπε: "Αγάπη βρε παιδιά!
Πόσο δύσκολο είναι, να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του!"

Και εμείς είπαμε: Ναι, αλλά αυτό δεν το λέει το βιβλίο;;!!

Και ο φουκαράς βαρούσε το κεφάλι του στον τοίχο...
Εμείς τρανταχτήκαμε απο τις δονήσεις,
ως σαν σώμα Χριστού που είμαστε.

27/02/2004, 05:00:52
27/02/2004, 05:12:35
Γεια σου φίλε Πρίγκηπα
Καλωσήρθες στο δικό μας παραμύθι


Seeking...Looking...
Listening...
Always moving on...

27/02/2004, 13:40:46

ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΗ

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.

Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.

'Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.
Nικηφόρος Bρεττάκος

Edited by - Valnta on 27/02/2004 23:57:19

27/02/2004, 21:08:40


Edited by - 1900 on 28/02/2004 03:31:33

27/02/2004, 21:11:02
Ανοιξε τ' αυτιά σου σ' αυτο που λένε
Ανοιξε τα μάτια σου σ' αυτό που είναι


Let us not look back in anger
nor forward in fear,
but around in awareness...

28/02/2004, 07:02:03
"Δεν είμαι ούτε άγιος ούτε άγγελος. Είμαι ένας εγωιστής που, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, φοβάται μη δυστυχήσουν εκείνοι που αγαπά."

Αντρέι Ταρκόφσκι


Edited by - 1900 on 28/02/2004 07:04:40

28/02/2004, 07:10:37
Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Όλοι κοιμούνται
κι εγώ ξαγρυπνώ
περνώ σε χρυσή κλωστή
ασημένια φεγγάρια
και περιμένω να ξημερώσει
για να γεννηθεί
ένας νέος θεός
μεσ' στην καρδιά μου
την παγωμένη
από άγρια φαντάσματα
και τη μαύρη πίκρα

Μίλτος Σταχτούρης