- Εννιά Ουπανισάδες (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Ο ΕΑΥΤΟΣ ΩΣ ΘΕΑΤΗΣ. ΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΓΙΑΠΑΤΙΣ (Δημιουργούς)

8. Αυτός ο αυθύπαρκτος, διαποτίζει τα πάντα – χωρίς σώμα, χωρίς μυς, αμόλυντος από την αμαρτία, λαμπερός, άτμητος και αγνός, θεατής του παντός, γνώστης του παντός, αγκαλιάζει τα πάντα. Είναι Αυτός που όρισε τα σχετικά καθήκοντα στους αιώνιους Prajapatis (σελ. 55)

Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΘΕΟ. Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑ

11. Όποιος εννοεί το μυστικό της πολλαπλότητας και ταυτόχρονα απορροφιέται στο Ένα, επιτυγχάνει την υπερβατική πνευματική ευδαιμονία (τη vidya) μέσω της απορροφήσεώς του στο Ένα – αφού πρώτα νικήσει τις αδυναμίες και τις αυταπάτες της θνητής ζωής (την avidya) μέσω της γνώσης ότι η πολλαπλότητα είναι το γίγνεσθαι του Ενός.

12. Όσοι απορροφούνται στη λατρεία των «γεννημένων» ή κάποιου προσωπικού θεού που δεν αναγνωρίζεται σαν έκφραση του Απόλυτου – αυτοί μπαίνουν σε εκτυφλωτικό σκοτάδι. Σε ακόμα πυκνότερο σκοτάδι από αυτό, τρόπος του λέγειν, μπαίνουν όσοι απορροφούνται στο Αγέννητο, το Απόλυτο επειδή στο πρώτο υπάρχει η έκφραση της ζωής, ενώ το δεύτερο μοιάζει αδρανές και σαν να αρνείται τη ζωή.

13. Έτσι ένα είδος αποτελέσματος, λένε, επιτυγχάνεις όταν λατρεύεις ένα Προσωπικό Θεό κι ένα εντελώς διαφορετικό όταν απορροφιέσαι στο Απόλυτο. Έτσι ακούσαμε από τους σοφούς που μας το εξήγησαν.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΑ. Ο ΠΟΥΡΟΥΣΑ, Ο ΑΤΜΑΝ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Ο ΑΝΟΗΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΤΥΦΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙ

1.2.5 Οι ανόητοι – ενώ πλέουν σε βαθιά αγνωσία και αλαζονικά φαντάζονται ότι είναι σώφρονες και πολυμαθείς – πηγαίνουν γύρω-γύρω παραπατώντας δώθε εκείθε σαν τους τυφλούς που οδηγεί ένας τυφλός. (σελ. 129)

Η ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ-ΨΥΧΗΣ

1.2.18 Η σοφή ψυχή ούτε γεννιέται, ούτε πεθαίνει. Δεν έχει εκπορευτεί από πουθενά και τίποτα δεν εκπορεύεται από αυτή. Αυτός ο αγέννητος, αιώνιος, άφθαρτος, Αρχαίος δεν καταστρέφεται ακόμα κι όταν το σώμα καταρρέει.

1.2.19 Αν ο φονιάς νομίζει πως φονεύει και ο φονευόμενος νομίζει ότι φονεύεται, και οι δύο τους δεν Τον γνωρίζουν. Αυτός ούτε σκοτώνει, ούτε σκοτώνεται. (σελ 137)

Ο ΑΤΜΑΝ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Παρότι κάθεται ακίνητος, Αυτός περιηγείται, παρότι είναι πλαγιασμένος, πηγαίνει παντού. Ποιος άλλος εκτός από εμένα είναι ικανός να γνωρίζει εκείνο το λαμπερό Ον που χαίρεται και δε χαίρεται; (σελ. 138)

ΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

1.3.4 Οι αισθήσεις, λένε, είναι τα άλογα και οι δρόμοι τους είναι τα αισθητά αντικείμενα. Οι σώφρονες Τον λένε απολαμβάνοντα (όταν Αυτός) βρίσκεται σε σύζευξη με το σώμα, τις αισθήσεις και το νου.

Σχόλια: Η πραγματική ουσία της ψυχής, η αγνή Νοημοσύνη, ο Ατμάν, ουδέποτε πράττει, μήτε απολαμβάνει καρπούς έργων. Μόνο όταν επικρατεί μια φαινομενική σύζευξη – προϊόν της avidya – ανάμεσα σε Αυτόν, στο νου, στις αισθήσεις και στο σώμα, τότε Αυτός μοιάζει σαν να δρα και να απολαμβάνει. Ο νους, δια των αισθήσεων και του σώματος, δρα και να απολαμβάνει, κι αυτή η ιδιότητα του νου λαθεμένα αποδίδεται στον Ατμάν και θεωρείται η έμφυτη του φύση. Η νοημοσύνη δηλαδή τίθεται πάνω στο νου.

Στη βεδαντική ορολογία αυτό ονομάζεται itaretaradhyasa (= «αμοιβαίο επίθεμα»). Οπότε όταν ο αγνός Ατμάν τίθεται πάνω στις ιδιότητες του νου, των αισθήσεων και του σώματος των αποκαλούν Jiva – δηλαδή ο ενεργών (karta) και ο απολαμβάνων (bhokta) τους καρπούς των πράξεων. Είναι αυτή η ψεύτικη σκιά του Ατμάν που υποφέρει όλα τα βάσανα της ζωής, όπως π.χ. τη γέννηση και το θάνατο. (σελ 142-143)

1.3.6 Αλλά αυτός του οποίου ο νους είναι πάντα συγκρατημένος και διαθέτει ορθή κρίση, οι αισθήσεις του είναι ελεγχόμενες όπως τα καλά άλογα του αρματηλάτη. (σελ. 143)

Η ΕΠΙΤΑΓΗ ΓΙΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΑΤΜΑΝ. ΤΟ ΔΥΣΒΑΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ

1.3.14 Σήκω, ξύπνα (ω άνθρωπε) ! Συνειδητοποίησέ Τον άμεσα (τον Ατμάν) με τη βοήθεια των εξαίσιων (δασκάλων). Σαν την κοφτερή κόψη του ξυραφιού είναι εκείνο το μονοπάτι το δυσκολοπέραστο και δύσβατο – έτσι λένε οι σοφοί. (σελ. 146)

«Μπήκα μέσα στο μέσον των σκοταδιών που είναι η φυλακή του σώματος. Και μίλησα έτσι: Αυτός που ακούει, ας ξυπνήσει από τον βαθύ ύπνο» Και τότε ο Αδάμ θρήνησε και δάκρυσε. Αφού κατάπιε τα πικρά του δάκρυα, ρώτησε: «Ποιος είναι αυτός που με φωνάζει με το όνομά μου, και από πού έχει αυτήν την ελπίδα για μένα, ενώ είμαι δεμένος με τις αλυσίδες της φυλακής μου;» Και εγώ του είπα: «Είμαι η Πρόνοια του καθαρού φωτός. Είμαι η σκέψη του αμόλυντου πνεύματος.. Σήκω και θυμήσου… και ακολούθησε την αρχή σου που είμαι εγώ… και προφυλάξου από τον βαθύ ύπνο» (Το Απόκρυφο του Ιωάννη, "Nag Hammadi")

ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΣΗ ΤΟΥ ΑΤΜΑΝ

Η ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΒΡΑΧΜΑΝ.

2.1.10 Ό,τι υπάρχει εδώ, υπάρχει κι εκεί, ό,τι υπάρχει εκεί, το ίδιο είναι κι εδώ. Όποιος διακρίνει ανομοιότητα εδώ, συναντάει το θάνατο ξανά και ξανά.

Σχόλια: Το Ον έχει δύο καταστάσεις, την απόλυτη και τη θεατή, επομένως δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσά του. Το κύμα και ο ωκεανός δεν είναι ουσιαστικά διαφορετικά. Όμως από την σκοπιά του Vivartavadin (που θεωρεί το Σύμπαν ως ψεύτικο μετασχηματισμό του Brahman) όπως ο Σανκαρατσάρια, αυτό ισχύει μόνο με έναν ειδικό τρόπο. Κατ’ αυτόν δεν είναι δυνατό να υπάρχουν δύο πραγματικές καταστάσεις του Όντος. Το Ον είναι ύπαρξη αιώνια, παντοτινά αναλλοίωτη και απόλυτη, η θεατή του όψη απλώς μοιάζει να μεταλλάσσεται, φαίνεται σαν να αυτοπεριορίζεται. Επομένως, η ουσία της φανερωμένης όψης του Όντος και το ίδιο το Ον είναι ταυτόσημα, μοιάζουν διαφορετικά εξαιτίας της αγνωσίας μας. (σελ. 152-153)

"ΟΠΩΣ ΕΠΑΝΩ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ" έλεγε και ο Αρχαίος Αιγύπτιος...παππούς μου.

Ο ΑΤΜΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΝΤΑ ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ Η ΦΩΤΙΑ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΩΣ ΑΝΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΔΕΝΤΡΟ

Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ. ΥΛΗ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. ΗΛΙΟΣ – ΣΕΛΗΝΗ - ΓΗ. ΤΡΟΦΗ

1.3 Κατόπιν ο Kathuayana Kabandhin, αφού πλησίασε (τον Pippalada) ρώτησε: «Σεβαστέ κύριε, από πού προέρχονται αυτά τα πλάσματα;»

1.4 Σε αυτόν ο Pippalada απάντησε: «Ο Δημιουργός επιθυμώντας απογόνους, άσκησε Tapas με τη μορφή διαλογισμού. Αφού άσκησε Tapas, Αυτός εκπόρευσε το ζεύγος – Ύλη και Ενέργεια – με το σκοπό να παράγουν αυτές μαζί, διάφορα πλάσματα για Αυτόν.

Σχόλια-Σημειώσεις: Ο Δημιουργός είναι ο Hiranyagarbha.

Ύλη και ενέργεια. Κατά τον Σανκαρατσάρια, η λέξη Rayi του κειμένου σημαίνει τροφή, Σελήνη, ενώ η λέξη Prana σημαίνει Φωτιά, ο Τρώγων. Η ερμηνεία του στηρίζεται στη Βεδική αντίληψη ότι όλη η τροφή παράγεται από τη λεπτοφυή επιρροή της Σελήνης, που είναι το αίτιος της επίγειας αρχής της ρευστότητας (Rasa), ενώ ο Ήλιος, που χαρίζει στη γη την αρχή της Φωτιάς (Tejas), είναι ο καταναλωτής της πρώτης. Αυτό αληθεύει και σωματικά και φυσιολογικά, αφού η ζωή διατηρείται και αναπαράγεται μέσω της τροφής (Anna) και της πνοής (Prana). Ο Hiranyagarbha, ο παγκόσμιος νους πρώτα εκπόρευσε από τον εαυτό του την Ύλη και την Ενέργεια που παράγουν όλη την ποικιλία του σύμπαντος. Αυτή η ερμηνεία είναι σε αρμονία με τις ανακαλύψεις της σύγχρονης Επιστήμης και πολύ πειστική όταν τη συνδέσουμε με τα επόμενα εδάφια. (σελ. 178 -179)

1.5 Ο Ήλιος είναι Ενέργεια και η Σελήνη είναι όντως Ύλη, αληθινά, ό,τι έχει μορφή και ό,τι είναι άμορφο – όλα τούτα – είναι Ύλη, επομένως η μορφή είναι Ύλη.

Σχόλια-Σημειώσεις:

1.Ο Ήλιος είναι Ενέργεια. Ο ήλιος επειδή είναι η μέγιστη πηγή Ενέργειας, θεωρείται το κύριο ελατήριο της ζωής και της δραστηριότητας, εδώ ταυτίζεται με την Prana, την παγκόσμια Ενέργεια.

2. Η ύλη είναι όντως η σελήνη. Η σελήνη, επειδή εντελώς στερείται θερμότητας και φωτός, ταυτίζεται με την αδρανή ύλη. Επιπλέον, όπως η Σελήνη εκφράζεται λάμποντας με το δανεικό φως του Ήλιου, έτσι και η Ύλη εκφράζεται μέσα από τη δύναμη ή την ενέργεια. Ίσως υπάρχει και μια άλλη δικαιολογία για αυτήν την ταύτιση. Η λέξη Rayi σημαίνει τροφή και σύμφωνα με τη Βεδική μυθολογία, το νέκταρ της σελήνης είναι η τροφή των θεών και όλα τα επίγεια λαχανικά παράγονται μέσα από την επιρροή της, άρα η σελήνη είναι τροφή (Rayi) η ακομψότητα πάντως του παραδείγματος διορθώνεται στην επόμενη φράση.

3. Αληθινά… όλα τούτα είναι Ύλη. Εδώ η Sruti κάνει νύξη στην τελευταία επιστημονική θέση κατά την οποία ό,τι υπάρχει σε αυτό το σύμπαν – αντικείμενα με μορφή ή χωρίς μορφή, αδρομερή ή λεπτοφυή, ατομικά ή σύνθετα – είναι ύλη, ότι η Rayi και η Prana, η ύλη και η ενέργεια είναι αλληλομετρατρέψιμες, κι ότι η διαφορά ανάμεσά τους δεν είναι ριζική αλλά μόνο εννοιολογική (διαφορά μόνο σε τρόπους εκδήλωσης).

ΟΙ ΔΥΟ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ, ΣΤΑ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ

1.9 Το έτος είναι όντως ο Prajapati και οι δρόμοι του είναι δύο, ο νότιος και ο βόρειος. Τώρα, όσοι εκτελούν τις istapurta (βεδικές θυσίες και αγαθοεργίες) με την πίστη ότι αυτές οι δραστηριότητες ύψιστης αξίας, αυτοί επιτυγχάνουν την σφαίρα της Σελήνης και κατόπιν επιστρέφουν εδώ. Για αυτό. Οι Rsis που επιθυμούν απογόνους ακολουθούν την Νότια Πορεία. Η ύλη είναι όντως αυτός ο δρόμος των προγόνων.

Σχόλια – Σημειώσεις:

Καθώς το έτος έχει δύο μέρη που σηματοδοτούνται από τα δύο ηλιοστάσια, έτσι υπάρχουν δύο πορείες που καθορίζει ο Prajapati (ο χρόνος) για τις απερχόμενες ψυχές, σύμφωνα με τον Νόμο της Αιτιότητας (το κάρμα) και τα αναγκαία του αποτελέσματα. (σελ 181-182)

1.10 Όσοι όμως αναζητούν τον Ατμάν μέσω του αυστηρού βίου, της εγκράτειας, της πίστης και της γνώσης, επιτυγχάνουν τον Aditya δια της Βόρειας Πορείας. Αυτός είναι η πηγή κάθε Ενέργειας, αυτός είναι το υπέρτατο καταφύγιο. Από εκεί δεν επιστρέφουμε, επειδή αυτό είναι το τέλος.
(σελ. 182)

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΟΥΡΝΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΤΜΑΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΔΕΝΔΡΟ

4.7 Όπως τα πουλιά, νεαρέ μου φίλε, πάνε να κουρνιάσουν στο δένδρο, έτσι όλα τούτα αναπαύονται στον ανώτερο Ατμάν. (σελ. 200)

Ο ΟΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ

Όπως τα ρέοντα ποτάμια που πορεύονται προς τη θάλασσα και φτάνοντας εκεί ενοποιούνται με τον ωκεανό, χάνοντας τα ονόματα και τις μορφές τους, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μιλάνε μόνο για τον ωκεανό, έτσι και τα δεκαέξι kalas αυτού του Θεατή, του Purusa, εδρεύουν σε Αυτόν μόνο, κι όταν φτάνουν σε Αυτόν χάνονται σε Αυτόν, τα ονόματα και οι μορφές τους καταστρέφονται και οι άνθρωποι μιλάνε μόνο για τον Purusa. Τότε Αυτός απαλλάσσεται από τα kalas και γίνεται αθάνατος. (σελ 209-210)