- ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ (Νο 3) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Κέντρο Ορθόδοξων Βιβλικών Μελετών

ΓΕΝΕΣΙΣ – Κεφάλαιο ι’

Στα προηγούμενα κεφάλαια εξετάσαμε τον κατακλυσμό, τη σωτηρία του Νώε και τις ευλογίες του Θεού μετά τη λήξη του καταστροφικού φαινομένου. Είδαμε ακόμα το περιστατικό ανάμεσα στο Νώε και στο Χαμ, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάρα προς το Χαναάν, γιο του Χαμ, και την ευλογία προς τα άλλα δύο αδέλφια, το Σημ και τον Ιάφεθ. Αντλήσαμε μάλιστα από τα λόγια του Νώε μια πολύ σημαντική προφητεία για τη θρησκευτική ιστορία της ανθρωπότητας.

Στο δέκατο κεφάλαιο μας εξιστορεί ο ιερός συγγραφέας τους λαούς που προήλθαν από την οικογένεια του Νώε και το πώς αυτοί διασκορπίστηκαν στη γη κατά έθνη. Ο κατάλογος τούτος υπήρξε σκοτεινός στα μάτια των περισσοτέρων αρχαίων μελετητών, μιας και τα περισσότερα από τα ονόματα λαών, φυλάρχων και πόλεων που αναφέρει δεν αντιστοιχούσαν σε υπαρκτές ιστορικές οντότητες της εποχής των μελετητών. Η σύγχρονη όμως ιστορία και λαογραφία – αν και δεν έλαβε τη Γραφή ως ντοκουμέντο – χρησιμοποίησε τον πίνακα της Γένεσης ως οδοδείκτη για την έρευνα γύρω από την ιστορία και την εξάπλωση των λαών. Πολλά μάλιστα από τα ονόματα λαών και περιοχών έχουν αναγνωριστεί με τη βοήθεια της αρχαιολογικής σκαπάνης.

Τα στοιχεία παρακάτω αντλούμε σχεδόν αυτούσια από τη μελέτη του σεβαστού αρχιμανδρίτη Ιωήλ Γιαννακόπουλου πάνω στο 10ο κεφάλαιο της Γένεσης.

Οι Ιαπετικοί λαοί

Ως Ιαπετικοί χαρακτηρίζονται οι Καυκάσιοι και Ινδοευρωπαϊκοί λαοί, οι οποίοι κατοίκησαν βόρεια, ανατολικά και δυτικά της Παλαιστίνης. Σ’αυτούς ανήκουν (από τις σημερινές φυλές) οι Έλληνες, οι λατινογενείς και γερμανογενείς Ευρωπαίοι, οι Ινδοί, οι κάτοικοι της Ρωσίας, κ.ο.κ. Αποτελούν μία από τις πολυπληθέστερες φυλές του κόσμου («πλατύναι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιάφεθ»).

Ως υιοί του Ιάφεθ αναφέρονται οι Γαμέρ (Κιμέριοι, κάτοικοι της χερσονήσου της Κριμαίας, κατά τον Fillion οι Κέλτες και οι Κίμβροι), Μαγώγ (λαός της Λυδίας ή ευρισκόμενος στην περιοχή ανάμεσα στη Μαύρη και την Κασπία θάλασσα), Μαδοί (οι γνωστοί Μήδοι), Ιωύαν (Ίωνες, πιθανότατα όλοι οι Έλληνες), Θοβέλ (Τιβαρηνοί, λαός της Μικράς Ασίας κατοικούντες ανάμεσα στον ποταμό Λύκο και τον Εύξεινο Πόντο), Μοσόχ (Μόσχοι, λαός βορειοδυτικά της Αρμενίας, στα μεθόρια της Κολχικής, κατά τον Fillion οι Γερμανοί).

Ο Μαγώγ (με τον Γωγ) αναφέρονται από τον προφήτη Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο 38 ως ηγέτες μιας μεγάλης εκστρατείας Ιαπετικών λαών εναντίον του Ισραήλ. Αναφέρουμε απόσπασμα από το στίχο 2 έως τον 8 «στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Γὼγ καὶ τὴν γῆν τοῦ Μαγώγ, ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβέλ, καὶ προφήτευσον ἐπ’ αὐτὸν 3 καὶ εἰπὸν αὐτῷ τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ 4 καὶ συνάξω σε καὶ πᾶσαν τὴν δύναμίν σου, ἵππους καὶ ἱππεῖς ἐνδεδυμένους θώρακας πάντας, συναγωγῇ πολλῇ, πέλται καὶ περικεφαλαῖαι καὶ μάχαιραι, 5 Πέρσαι καὶ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες, πάντες περικεφαλαίαις καὶ πέλταις, 6 Γομὲρ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, οἶκος τοῦ Θεργαμὰ ἀπ’ ἐσχάτου βορρᾶ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ· 7 ἑτοιμάσθητι, ἑτοίμασον σεαυτὸν σύ, καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἡ συνηγμένη μετὰ σοῦ καὶ ἔσῃ μοι εἰς προφυλακήν. 8 ἀφ’ ἡμερῶν πλειόνων ἑτοιμασθήσεται καὶ ἐπ’ ἐσχάτου ἐτῶν ἐλεύσεται καὶ ἥξει εἰς τὴν γῆν τὴν ἀπεστραμμένην ἀπὸ μαχαίρας, συνηγμένων ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἐπὶ γῆν ᾿Ισραήλ, ἣ ἐγενήθη ἔρημος δι’ ὅλου· καὶ οὗτος ἐξ ἐθνῶν ἐξελήλυθε καὶ κατοικήσουσιν ἐπ’ εἰρήνης ἅπαντες…». Η συγκεκριμένη προφητεία θεωρείται ως μη εκπληρωμένη ακόμη και τοποθετείται μελλοντικά.

Υιοί του Γαμέρ αναφέρονται οι Ασχανάζ (Askenos – Aksenos – Εύξεινος Πόντος, πιθανόν οι Σκύθες), Ριφάθ (κάτοικοι της Παφλαγονίας, περιοχής της Μικράς Ασίας στις ακτές της Μαύρης θάλασσας) και Θοργαμά (Φρύγες ή κατά τον Fillion κάτοικοι της Αρμενίας, το όνομα αναφέρεται και στις χεττιτικές γραφές).

Υιοί του Ιωύαν αναφέρονται οι Ελισά (Elis, αρχαίο όνομα της Σικελίας και της Κάτω Ιταλίας, κατ’άλλους Alaschia, περιοχή της Κύπρου), Θαρσίς (φοινικική αποικία στην Ισπανία), Κίτιοι (κάτοικοι πόλης στην Κύπρο) και Ρόδιοι (κάτοικοι της νήσου Ρόδου). Με το «ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν» εννοείται πιθανώς η διασπορά των υιών του Ιωύαν (και κυρίως των Ελλήνων) στα νησιά του Αιγαίου, της Ιταλίας και όλης της Μεσογείου.

Οι Χαμίτες

Στο δεύτερο μέρος (και μεγαλύτερο) του καταλόγου βρίσκονται οι λαοί που προήλθαν από το Χαμ. Πρόκειται για λαούς στην Αραβία, τη Μεσοποταμία, την Παλαιστίνη και τη βόρειο Αφρική. Θεωρούνταν από τους Ισραηλίτες ότι έφεραν την κατάρα του Νώε και η σύμμιξη με αυτούς ήταν απαγορευμένη.

Στους στίχους 6-7 γίνεται λόγος για λαούς της Αιγύπτου και της Αραβίας. Ως υιοί του Χαμ μας αναφέρονται οι Χους (Αιθίοπες – αυτοί προκάλεσαν τη σύγχυση στους Ιουδαίους μεταφραστές που ταύτισαν το Γεών με το Νείλο, όπως είδαμε στο δεύτερο κεφάλαιο), Μερσαΐν (Αιγύπτιοι), Φουδ (Punt, η αιγυπτιακή χώρα των θυμιαμάτων, ευρισκόμενη στο νότιο άκρο της Ερυθράς θάλασσας, απέναντι από τη Σαβά της Αραβίας) και Χαναάν (λαός της Παλαιστίνης).

Υιοί του Χους αναφέρονται οι Σαβά (αιθιοπική Meroe), Ευιλά (οι Αυλίτες των αρχαίων γεωγράφων, κάτοικοι χρυσοφόρας αραβικής περιοχής), Σαβαθά, Ρεγμά και Σαβαθακά (λοιπές διαπιστωμένες αραβικές φυλές). Υιοί του Ρεγμά μας αναφέρονται δύο, ο Σαβά (χώρα και λαός της βασίλισσας Σαββά – Γ’ Βασιλειών 10:1 – που επισκέφθηκε το βασιλιά Σολομώντα), και ο Δαδάν (άλλη αραβική φυλή).

Παρακάτω, στους στίχους 8-12 αναφέρονται λαοί της Αραβίας και της Αιθιοπίας. Γίνεται λόγος για το Νεβρώδ, υιό του Χους (πιθανόν διαφορετικός αυτός από το Χους του στίχου 6 – ο συγκεκριμένος ταυτίζεται με τον πατέρα των Χουσιτών ή Κασιτών που είδαμε στο κεφάλαιο β’), ο οποίος «ἤρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς» και «κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ». Το «εναντίον» δε θα πρέπει να εκληφθεί αρνητικά, με βάση το Χρυσόστομο, απλά καθιστά εμφανή την ανδρεία και το θάρος του Νεβρώδ. Το πεδίο δράσης του ήταν μετά βεβαιότητος η Βαβυλώνα («ἀρχὴ τῆς βασιλείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ ᾿Ορὲχ καὶ ᾿Αρχὰδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σεναάρ»), πολλοί μάλιστα τον ταυτίζουν με το μυθικό ήρωα Γιλγαμές. Εξάλλου τη φήμη των κηνυγών την εποχή εκείνη τη γνωρίζουμε από παραστάσεις Βαβυλωνίων και Σουμερίων βασιλέων να κηνυγούν λιοντάρια.

Η περιοχή Ορέχ μάλλον είναι η Ερέχ ή Ουρούκ της Σουμερίας. Η Αρχάδ ήταν πόλη βορειοανατολικά της Βαβυλώνας, πλησίον της Sippar. Η δε Χαλάννη ταυτίζεται με την Κτησιφών, κι αυτή βορειοανατολικά της Βαβυλώνας επί του ποταμού Τίγρη – άλλοι πάλι τη συνδέουν με τη Nippur.

Αμέσως παρακάτω διαβάζουμε ότι «ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν ᾿Ασσοὺρ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Νινευΐ καὶ τὴν Ροωβὼθ πόλιν καὶ τὴν Χαλὰχ 12 καὶ τὴν Δασὴ ἀνὰ μέσον Νινευΐ καὶ ἀνὰ μέσο Χαλάχ· αὕτη ἡ πόλις μεγάλη». Ο προφήτης Μιχαίας επίσης αργότερα (5:5) γράφει «καὶ ποιμανοῦσι τὸν ᾿Ασσοὺρ ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν τῇ τάφρῳ αὐτῆς», αναφέρεται δηλαδή η στενή συγγένεια Ασσυρίων και Βαβυλωνίων, αρχαιολογικώς αποδεδειγμένη. Οι Ροωβώθ, Χαλάχ και Δασή είναι πόλεις κοντά στη Νινευή, συγκεκριμένα η Χαλάχ είναι η Kalchu νότια αυτής.

Στους στίχους 13-14 έχουμε αναφορά των φυλών των σχετικών με τους Αιγυπτίους. Γεννήθηκαν απ’αυτούς οι Λουδιείμ (μερικοί τους συνδέουν με τους Λύδιους), οι Ενεμετιείμ (άγνωστοι), οι Νεφθαλιείμ (κάτοικοι του δέλτα του Νείλου ή της Μέμφιδας), οι Λαβιείμ (πιθανόν οι Λύβιοι), οι Πατροσωνιείμ (οι αναφερόμενοι και ως «Πάτρος», κάτοικοι του αιγυπτιακού νότου), οι Χασλωνιείμ (άγνωστοι) και οι Καφθοριείμ (Kaphtor, πιθανόν η νήσος Κάρπαθος και μέρος της Κρήτης, κατ’επέκτασην οι Μινωίτες Κρήτες). Από τους Χασλωνιείμ προήλθαν – όπως μας αναφέρεται – οι Φυλιστιείμ (Φιλισταίοι), ίσως γι’αυτό δεν έχουμε και ίχνη της παρουσίας τους.

Τελευταίους αφήνει ο συγγραφέας στους στίχους 15-19 τους λαούς της Παλαιστίνης, απογόνους του καταραμένου Χαναάν. Από αυτόν προέκυψαν οι Σιδώνιοι (Φοίνικες), οι Χετταίοι (σημαντικός λαός στα βόρεια της Παλαιστίνης), οι Ιεβουσαίοι (αρχαίοι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ), οι Αμορραίοι (λαός ανατολικά του Ιορδάνη), οι Γεργεσαίοι, οι Ευαίοι (στο κέντρο της Παλαιστίνης), οι Αρουκαίοι, οι Ασενναίοι (στα όρη του Λιβάνου), οι Αράδιοι, οι Σαμαραίοι (στη Συρία) και οι Αμαθαίοι (επί του ποταμού Ορόντου).

Έπειτα μας αναφέρονται τα όρια των Χαναναίων, από τα ανατολικά τα Σόδομα, τα Γόμορρα και η Αδαμά (που μαζί με τις άλλες δύο πόλεις, Σεβά και Σηγώρ, αποτέλεσαν την πεντάπολη) και από τα δυτικά η Σιδώνα, η Γάζα και τα Γέραρα. Η αναφερόμενη Δασά μάλλον είναι η Λεσά ή – όπως την ανέφεραν οι αρχαίοι γεωγράφοι – η Καλλιρόη, περιοχή πέραν της Νεκράς θάλασσας.

Οι Σημίτες

Οι σημιτικοί λαοί ακολουθούν τελευταίοι. Ως υιοί του Σημ αναφέρονται οι Ελάμ (χώρα της ανατολής με πρωτεύουσα τα Σούσα), Ασσούρ (πιθανός ιδρυτής Ασσυρίας), Αρφαξάδ (εβραϊκή φυλή Λουδ, σχετιζόμενοι από μερικούς με τους Λύδιους), Αράμ (σύνολο Αραμαϊκών φυλών μεταξύ Μεσογείου και Μεσοποταμίας) και Καϊνάν.

Υιοί του Αράμ ο Ούζ (χώρα του βιβλικού Ιώβ, η μόνη γνωστή από τα αραμαϊκά έθνη), ο Ούλ, ο Γάτερ και ο Μοσόχ. Η γενιά του Αρφαξάδ φτάνει μέχρι τρίτο επίπεδο, στον Έβερ, που φέρεται να γεννάει δύο γιους, τον Φαλέγ (που σημαίνει χώρισμα, επειδή στην εποχή του συγχύστηκαν οι γλώσσες στον πύργο της Βαβέλ) και τον Ιεκτάν (θεωρούμενος πατέρας αραβικών σημιτικών φυλών όπως Ελμωδάδ, Σαλέθ, Σαρμώθ, Ιαράχ, Οδορρά, Αιβήλ, Δεκλά, Ευάλ, Αβιμαέλ, Σαβά, Ουφείρ, Ευειλά και Ιωβάβ).

Σκοποί του καταλόγου

Ο κατάλογος του παρόντος κεφαλαίου είναι, αν και σύντομος, αρκετά αναλυτικός. Αναφέρει τη διασπορά των περισσοτέρων γνωστών στους Ισραηλίτες λαών, ακόμα και κάποιων που χάθηκαν μέσα στην ιστορία. Πέρα όμως από την αδιαμφισβήτητη ιστορική αξία του καταλόγου, έχει και πνευματική, θεολογική αξία. Διέπεται μάλιστα από τρείς κύριες ιδέες.

Πρώτον, δείχνεται ότι όλοι οι λαοί της ευρύτερης περιοχής (δυτική και κεντρική Ασία, Αραβία, βόρειος Αφρική και Ευρώπη) έχουν κοινή καταγωγή, παρουσιάζονται μάλιστα ως «αδελφοί», υιοί κοινών πατέρων. Το γεγονός αυτό προτρέπει την αγάπη και ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ τους, μιας και στις φλέβες τους ρέει κοινό αίμα.

Δεύτερον, όσον αφορά την απολύτρωση, η γραμμή αυτής διαγράφεται μέσα από τη διασπορά των λαών. Ανάμεσα στους Ιαπετικούς λαούς, φορείς πολιτισμού και κατόχους μεγάλων εδαφικών εκτάσεων, και τους Χαμίτες, λαούς πλούσιους και ισχυρούς (Πέρσες, Αιγύπτιοι), οι Σημίτες επιλέχθηκαν, οι λιγότερο πολιτισμικά προοδευμένοι. Αλλά και από αυτούς τους απογόνους του Σημ οι Ισραηλίτες, από τους πιο αδύναμους, επιλέχθηκαν να γίνουν φορείς της θείας ελπίδας.

quote:

---

3. Υπάρχει μια έντονη εμμονή με το Τραχώνι. Στο site του έγραψε ένα σωρό ψέματα για το Τραχώνι. Γιατί τόση εμμονή? Δεν είναι περίεργο που το έχει πάρει τόσο προσωπικά? Γιατί ενοχλείτε?

---

Για αυτο ακριβως και εγω τα εχω παρει με τον Μάξιμο!

Ρίξε πράμα STITS.