- Tελικά μήπως μας βοηθάει κάτι? Η εμπειρία μου. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μία από τις ασχολίες μου, πιθανότατα η πιο σημαντική, είναι η μελέτη της πρακτικής Ερμητικής φιλοσοφίας / Ερμητικής Καββάλας, κοινώς της μαγείας/θεουργίας (ακόμα περισσότερο σε θεωρητικόι επίπεδο). Αυτό με εκφράζει πλήρως και περιέργως νιώθω ότι είναι "ο δρόμος μου", όπως χαράχτηκε πριν γεννηθώ, ίσως σε προηγούμενες ζωές (για όσους πιστεύουν). Βέβαια, για να φτάσω σ'αυτό πέρασα από διάφορα.
Διαβάστε αυτό:
Παλαιότερα ενδιαφερόμουν για τα βιβλία της Αλχημείας, όχι μόνο του Μεγάλου Έργου αλλά και της "κατώτερης" φαρμακευτικής αλχημείας και της σπαγείριας. Διαλέγοντας βιβλία για παραγγελία από το ΑΜΑΖΟΝ, είδα ένα βιβλίο "Initiation into Hermetics" του Franz Bardon. Δεδομένου ότι η αλχημεία λέγεται και hermetic chemistry αφού προέρχεται από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, το πήρα. Όταν το διάβασα ανακάλυψα αυτό που σας είπα στην αρχή του τόπικ. Έτσι "τυχαία" βρήκα μέσα από κάτι άλλο αυτό που με εκφράζει απόλυτα.
"Καλά, αυτό μπορεί να είναι σύμπτωση", θα πείτε δικαιολογημένα(;).
ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕΕΕ έχει και συνέχεια.
Είδα στο διαδίκτυο ότι μπορώ να παραγγείλω κατευθείαν κάποια βιβλία από τους συγγραφείς Chic & Sandra Tabatha Cicero υπογεγραμμένα. Η βίβλος τους, Self-Initiation into the Golden Dawn Tradition, παραήταν ακριβή για την τσέπη μου εκείνη την εποχή, και έτσι από βλακεία δεν την πήρα. Ενώ δεν μπορούσα να επανορθώσω, το είχα μετανοιώσει πικρά και το σκεφτόμουν. Όταν η παραγγελία ήρθε, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ήταν μέσα, δωράκι ή κατά λάθος δεν ξέρω, πάντως δεν τους είχα δώσει γραπτό σημάδι ότι ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα γι'αυτό. Σημειωτέον, δεν υπάρχει τμήμα της Golden Dawn στην Ελλάδα, άρα δεν νομίζω ότι υπήρχε σκοπιμότητα.
1) Τώρα, αυτά δε σε βάζουν σε σκέψεις εσένα, αναγνώστη?
2) Όσο έγραφα τα παραπάνω, μου ήρθαν 2 πράγματα στο μυαλό : Η φράση του Κοέλιο "Όταν θέλεις πραγματικά(σ.σ.: υποσυνείδητα;;;) κάτι, όλο το σύμπαν συνομοτεί για να σε βοηθήσει" και όλα τα περί προσωπικού μύθου, καθώς και η μανία του Κρόουλι με τη Θεληση/Θέλημα του ανθρώπου (εννοείται όχι τη συνειδητή του τύπου "θέλω παγωτό. Το θέλω πολύ.")
Ο Κοέλιο έχει πει σε μια συνεντευξη/βιβλίο στον Χουάν Αρίας ότι απεχθάνεται τον Κρόουλι και τον θεωρεί την προσωποποίηση του κακού. Όμως, οι δύο βασικές ιδέες είναι ουσιαστικά ταυτόσημες, επειδή είναι βαθιά αληθινές.
Τί πιστεύεται? (όχι "πιστεύω εις ένα Θεό" και λοιπά....)
Σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο???
Edited by - YHVH on 10/12/2003 15:31:55
Το τρίτο μου θέμα ήταν, φαίνεται είναι κι αυτό γκαντέμικο...
Πάντως, δεν νομίζω να ήταν μια σειρά από συμπτώσεις, ειδικά το 2ο.
να σου κάνω ποδαρικό
Προσωπικά.. δεν πιστεύω στις συμπτώσεις.
Ποτέ μου δεν πίστεψα,ίσως γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να πω ότι τα σημαντικότερα
πράγματα που μου έχουν συμβεί βασίζονται πάνω σε απανωτές "συμπτώσεις".
Έχω διαβάσει διάφορα βιβλία που κανονικά θα έπρεπε να με έχουν "κολλήσει στον τοίχο"
αλλά EΞAKOΛOYΘΩ NA MHN ΠIΣTEYΩ ΣTIΣ ΣYMΠTΩΣEIΣ.
Πιστεύω ότι τα πάντα γίνονται για κάποιο λόγο.
Πιστεύω στο "σχέδιο".
Πιστεύω.. ούτε κ γω ξέρω σε TI πιστεύω....
ΠANTΩΣ ΔEN ΠIΣTEYΩ ΣTIΣ ΣYMΠTΩΣEIΣ!!! 
Έτσι, για να το εμπεδώσετε... 
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
). θίγεις ένα θέμα που με απασχόλησε πάααρα πολλές φορές... αλλά τελικά, συμπέρασμα δεν έβγαλα. είτε γιατι δεν υπάρχει συμπέρασμα/κατάληξη, είτε λόγω ελλειπούς γνώσης μου.όμως, δε σου κρύβω ότι έχω επηρρεαστεί πολλές φορές, ώστε να με απασχολεί το θέμα των "σημαδιών" που λέει και ο Coelio. να εννοηθώ λέγονάς σου ότι, υπήρχαν πολλές φορές σημάδια, που έτειναν στο να μου ενισχύσουν την άποψη ότι αυτό που ήθελα πολύ θα γίνει. Και βεβαίως τελικά δεν γινόταν. (τζάμπα τα σημάδια). και σημάδια εννοώ τυχαίες συμπτώσεις έτσι? όπως περιγράφεις κι εσύ.
άλλες πάλι φορές, από κει που δεν διαφαίνεται φως στο τούνελ, να 'σου ένα γεγονός, που δε το προσμετράς, και στην πορεία λες "τι καλά που έγινε έτσι".
Ο σημαντικότερος λόγος κατ' εμέ που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το αν είναι κάτι τυχαίο ή όχι, είναι ο εξής. (προσωπικά πιστεύω ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο, και πιστεύω στο κάρμα, αλλά όχι ακριβώς με την έννοια της ανταποδοτικότητας, κλείνει η παρένθεση).
Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ρόλο παίζουμε στην ιστορία ενός άλλου, αλλά ούτε και την επιρροή / πλοκή που έχουν οι ιστορίες (πλοκές ζωών των άλλων) στην δική μας ζωή. Και να σου αναφέρω ένα παράδειγμα.
Αν έχεις διαβάσει τον αλχημιστή θα θυμάσαι ίσως την ακόλουθη στιγμή που περιγράφει ο συγγραφέας. Όταν πια το αγόρι είναι αποκαμωμένο από το ξύλο, την κούραση και την αυπνία στην έρημο όπου του έχουν επιτεθεί οι ληστές, για να του κλέψουν τον πολυπόθητο θησαυρό, και αφού έχουν καταλάβει αμφότεροι ότι δεν υπάρχει θησαυρός (σημ. τα παραπάνω διεξάγονται στην έρημο όπου το αγόρι έσκαβε οληνυχτίς για να βρει τον θησαυρό του, όταν "του την πέσαν" οι ληστές) τότε ο αρχιληστής χλευάζει το αγόρι που μπήκε σε τέτοια διαδικασία για το τίποτα. Και τότε το αγόρι του απαντά λέγοντάς του ότι το είδε στο όνειρό του το σημείο αυτό της ερήμου, όπου υπήρχε θησαυρός. Και τότε ο ληστής γέλασε και του είπε ότι είδε κι αυτός στο όνειρό του κάποτε, ότι υπάρχει θησαυρός σε ένα λειβάδι, κάτω από μια συκιά φυτρωμένη σε γκρεμισμένη εκκλησιά, στην Ανδαλουσία, αλλά δεν έκανε όλο αυτό το ταξίδι να πάει να τον βρει...ήταν ανοησίες.
Και τότε το αγόρι ανατρίχιασε, γιατί πριν ξεκινήσει το ταξίδι του, ήταν βοσκός, σε ένα λειβάδι της Ανδαλουσίας, όπου κάθε μέρα πήγαινε το κοπάδι του στα χορτάρια της γκρεμισμένης εκκλησιάς, και ξαπόσταινε κάτω από τη συκιά...
Επέστρεψε στην πατρίδα του, και βρήκε το θησαυρό του, αφού κυνήγησε τον προσωπικό του μύθο, αφού όλο το σύμπαν συνωμότησε για να τον βοηθήσει.
Και έτσι λοιπόν, έρχομαι σε αυτά που προείπα. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ρόλο παίζουμε στην ιστορία ενός άλλου, αλλά ούτε και την επιρροή / πλοκή που έχουν οι ιστορίες (πλοκές ζωών των άλλων) στην δική μας ζωή.
Αλλά και πάλι, ξέρεις τι λέω καμμιά φορά ; Ασε το ποτάμι να κυλήσει, και θα φέρει αυτο που είναι να φέρει. Αλλά να είσαι κοντά. Σαν τη ζωή μας. Που είναι εκεί για μας, αλλά πρέπει να κινηθούμε κι εμείς προς τα κει.
Μακρυγόρησα... και δε το συνηθίζω. Ελπίζω τουλάχιστο να σου 'κανα καλή παρέα.
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ YHVH ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.
ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΜΟΥ ΗΛΘΕ ΣΤΟ ΜΙΑΛΟ ΜΟΥ.
ΚΤΥΠΑ ΤΗΝ ΘΥΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΞΟΥΝ.
ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΘΕΙ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
"ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΠΟΛΥ,ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΥΝΟΜΟΤΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ".
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΛΗΘΙΝΗ.ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΗΘΕΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΑ.ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΙΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ,ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ,ΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ,ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΜΟΝΗ, ΞΕΔΙΠΛΩΝΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΠΑΛΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ….
ΦΙΛΙΚΑ 
Alma Libre....
Ευχαριστώ και τον φίλο Άβαταρ για το ωραίο ρητό που μας παρέθεσε!
Κάθε φορά που διαβάζω τις απαντήσεις σας σε αυτό, δεν ξέρω... νιώθω πιο αισιόδοξα!