- Μια ερωτηση για την αναζητηση του θειου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
η εξοδος απο την μητρα της γυναικας και ο θανατος( η εξοδος απο την γαλαζια μητρα)
η ομοιοτητες ειναι προφανεις....
ο θεος του βρεφους ειναι ο ομφαλειος λωρος και το συμπαν του η μητρα. Τοσο φτανει τοσο ξερει
Η γαλαζια μητρα υπαρχει....?
που ειναι ομφαλειος λωρος....?
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης?
love for what is comming and forgivness for the past...
Edited by - drumx13 on 17/05/2003 09:59:05
Καταρχάς όπως έχει ΗΔΗ πεί ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ "σκοτεινός" εκείνος Φιλόσοφος του Πυρός, ο ΗΡΑΚΛΗΤΟΣ ουδείς δίνατε να κολυμπήσει ΔΥΟ φορές στα νερά ενός ποταμού... αλλά ο μαθητής του (βασιλικότερος του βασιλεώς) αναφέρει ότι ούτε ΜΙΑ ΦΟΡΑ δίνατε να κολυμπίσει στο ΙΔΙΟ ποτάμι, αφού αυτό έχει ΡΟΗ και κανένα μέρος του ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ στατικό (ΙΔΙΟ)...
Με αυτή την εισαγωγή μου σε ρωτάω ΠΟΙΟΥΣ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΥΣ μπορούμε να ΞΑΝΑΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ;;;
Η τοποθέτησή σου με τη ΜΗΤΡΑ μου θυμίζει το περιστατικό με τον Ιωσήφ της Αριμαθείας που ρωτά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΡΩΤΑΣ...
Κοίτα την απάντηση εκεί...
Τώρα για ΓΑΛΑΖΙΑ ΜΗΤΡΑ που αναφέρεσαι προφανώς στον ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ...
Χμμμμμ
Μόνο γαλάζιος δεν είναι (απο τη δική μου οπτική πάντα)...
Επειδή δεν κατάλαβα τι εννοής για τον ομφάλειο λώρο, πές μου φίλε μου ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΜΦΑΛΕΙΟΣ ΛΩΡΟΣ για σένα....
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Σιγουρα δεν μπορουμε να επαναδημηουργησουμε τις ιδιες συνθηκες ετσι ωστε να περασουμε δυο φορες την ιδια ακριβως κατασταση...."τα παντα ρει"
Μπορουμε να πλησιασουμε πολυ ....αλλα
Στην γεννηση (εξοδος απο την μητρα) και στον θανατο (εξοδος απο την μητρα που αντε να την πουνε γαλαζια ενοοντας την γη).... δεν μπορουμε να πλησιασουμε καθολου.
quote:
Η τοποθέτησή σου με τη ΜΗΤΡΑ μου θυμίζει το περιστατικό με τον Ιωσήφ της Αριμαθείας που ρωτά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΡΩΤΑΣ...
Κοίτα την απάντηση εκεί...
βοηθεισε με με ενα link αν εχεις υποψην σου κατι ....
Ομφαλειος λωρος ειναι αυτο που σε θρεφει μεχρι να ετοιμασθεις για να "γενηθεις"
Οσο για το γαλαζιο της γης
δεν ξερω αν μενεις στην Αθηνα ή σε μεγαλη πολη αλλα αν μενεις σε λυπαμε..
εδω ειναι γαλαζια σημερα και φωτεινα.... εχει και θαλλασα
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης???
love for what is comming and forgivness for the past...
quote:
ο θεος του βρεφους ειναι ο ομφάλειος λώρος και το σύμπαν του η μήτρα. Τόσο φτάνει τόσο ξέρει
Πολύ ωραίο το θέμα και είναι πολύ ενδιαφέρον να προσπαθήσουμε όλοι μαζί στο forum να αναζητήσουμε το θείο, την αλήθεια(να φιλοσοφήσουμε λίγο).
ομως σχετικά με το quote διαφωνώ διότι ετσι το βλέπουμε εμείς(με τις πέντε ασιθήσεις μας) και μαλλόν όχι το βρέφος.
quote:
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης?
αυτό ειναι το ενδιαφέρον στοιχείο. Δεδόμένου ότι δεν μας παρουσιάστηκε ο Θεός να μας πει 'έδω είμαι' απο εκεί και πέρα πρέπει να φιλοσοφήσουμε και φίλε druμx13 έκανες καλή αρχή.
quote:
Ομφαλειος λωρος ειναι αυτο που σε θρεφει μεχρι να ετοιμασθεις για να "γενηθεις"
Θρέφει τα γήινα στοιχεία σου όμως δηλ.αυτό που όταν φεύγεις αφήνεις πίσω
GΑIA_YIOS ΑΘΗΝΑΙΟΣ
Στην αρετή μπροστά οι θεοί έβαλαν ιδρώτα οι αθάνατοι, και μακρύ είναι κι ορθό το μονοπάτι ως αυτή και τραχύ στην αρχή, μα όταν φτάσεις στην κορφή εύκολα έπειτα ζυγώνεται κι ας ήτανε δύσκολη
Άλλη μια αυταπάτη. Ο ουράνιος θόλος δεν είναι γαλάζιος αλλά μαύρος. Πέρνει αυτή την γαλάζια απόχρωση απο την ανάκλαση του φωτός στο επίπεδο που είναι κάτω απο τη στρατόσφαιρα (μου διαφεύγει το όνομά του αυτή τη στιγμή) δίνοντάς μας την εντύπωση οτι είναι γαλάζιος. Όσον αφορά για την ερώτησή σου, δε μπορώ να απλοποιήσω 2 τόσο σημαντικά και άγνωστα θέματα όπως η ζωή και ο θάνατος για να δώσω μια απάντηση που να δικαιολογεί την ύπαρξη ομφάλιου λώρου.Μεταφορικά ίσως ο ομφάλιος λωρος υπάρχει απο τη στιγμή που κατερχόμαστε ως ψυχές μέσα σε σάρκινα οχήματα και αθέατος τροφοδοτεί συνεχώς με πληροφορίες τη μήτρα (Ανώτερη Διάνοια). Όταν πάψουμε να ζούμε αυτός ο ομφάλιος λώρος είτε τραβάει αποτομα την ψυχή απο το σώμα, είτε περιπλανάται μαζί της μέχρι να μπορέσει να αναληφθεί.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 17/05/2003 21:25:22
quote:
Μεταφορικά ίσως ο ομφάλιος λωρος υπάρχει απο τη στιγμή που κατερχόμαστε ως ψυχές μέσα σε σάρκινα οχήματα και αθέατος τροφοδοτεί συνεχώς με πληροφορίες τη μήτρα (Ανώτερη Διάνοια). Όταν πάψουμε να ζούμε αυτός ο ομφάλιος λώρος είτε τραβάει αποτομα την ψυχή απο το σώμα, είτε περιπλανάται μαζί της μέχρι να μπορέσει να αναληφθεί.
ο ομφαλειος λωρος δεν θρεφει την μητρα αλλα το εμβρυο.... το θεμα ειναι απο που αρχιζει.(αν υπαρχει)
Ασε τα δογματα τα σαρκινα οχηματα και τις ψχ απεξω
ειναι συμπερασματα παλαιοτερων και ως συμπερασματα αποτελουν θανατο του μυαλου σκεψου δικα σου πραγματα.
love for what is comming and forgivness for the past...
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης
Edited by - drumx13 on 18/05/2003 07:45:54
Μια καθαρα μηδενιστικη ερωτηση...
που πηγαζει απο μια πορεια χειραφετησεις που ξεκινησε μεταφορικα ισως στην βιβλο και φτανει μεχρι εδω.
Αν προσπαθησεις να απαντησεις στην ερωτηση εχεις κανει το απαραιτητο λαθος που χρειαζεται γι να αυτοπαγιδευτεις μεσα στην διανοηση σου
Η διανοηση σου και η δικη μου μαζι με ολου του κοσμου ειναι αυτο που αποκαλω ανθρωπινη διανοηση.
Τι μπορεις να πεις?
οτιδοιποτε μπορεις να πεις οτοιδηποτε μπορεις να σκεφτεις οποια λεξη και αν χρησιμοποιησεις εχει περιορισει το θειο στην διανοηση σου....
Τοσο φτανεις λοιπον τοσο λες.
Ακομα και το ποιο φωτεινο μυαλο του κοσμου και ακομα αν τα φωτεινοτερα μυαλα του κοσμου μπορουσαν να ενωθουν για να διανοηθουν το θειο παλι το θειο θα ηταν σκλαβος τους.
Μια καθαρα μηδενιστικη ερωτηση λοιπον που δεν αφηνει περιθωρια για υποκειμενισμους για συμφεροντα και Εγω.
Μια ερωτηση που αποριπτει το θειο μεσα απο την δημιουργο του, το μυαλο.
Θα μπορουσε καποιος να συγκρινει την πορεια του θειου στην ιστορια με την πορεια της ψχς το ενα δεν μπορει να υπαρξει χωρις το αλλο γιατι απλα δεν εχει λογο υπαρξης...
Η ψχ ως ενα καθαρο αποκυημα της ανθρωπιμης φαντασιας που μας τυρανα απο τα πρωτα χρονια οπου ο ανθρωπος αντιλαμβανεται τον εαυτο του ως κατι ξεχωριστο και ανωτερο απο την δημηουργια. Η ψχ αντιμετωπιστικε και αντιμετωπιζεται απο ολους ως κατι υπαρκτο και χειροπιαστο
Ενω δεν υπαρχει καμια αποδειξη για αυτο.
Την στιγμη που "θεοι" συμφωνα με τις αντιληψεις που ισχυουν κατεβηκαν στην γη καμια ψχ δεν εθεαθηκε ποτε κι πουθενα καμια ουτε ΜΙΑ.
Παρολα αυτα εμεις εκει, στην αιωνια μας αγωνια (του θανατου) εκει κολυμενοι χρεισημοποιωντας συμπερασματα -θανατους αλλων μυαλων επιμενουμε να πιστευουμε οτι υπαρχει ψχ.(βολεματακι)
εφοσον υπαρχει ψχ το ζητουμενο ειναι η ισοροπια εντος και εκτος αυτης, μα δεν ειναι το ζητουμενο για μας ειναι το ζητουμενο γι αλλους και εκει ειναι η μεγιστη παγιδα του μυαλου.
Ο διαλογος πλεον δεν αφορα το αρχικο ερωτημα της ψχς και του θειου αλλα την ισοροπια των εγω μας ...
Οπου ο καθενας προβαλει της αναγκες και της τυψεις του προσφεροντας ενα ακομα ονειρο για την υπερτατη ισοροπια, γινομενος ενας Σωτηρας της ανθρωποτητας. Μπειτε στην γραμη επιδοξοι Σωτηρες παρτε ο καθενας το χαρτακι του και περιμενετε.
Ποιοι ειναι αυτη οι "αλλοι"? Δεν ειναι σοβαρη ερωτηση αυτη...
οι "αλλοι" ειναι παντα οι αλλοι, και παντα υπαρχουν "αλλοι" αφου υπαρχουμε "εμεις"
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης..?
Αρα καταληγουμε στο μηδεν, στην σιωπη, και στον θεο του καθενος, στον PRIVE σκλαβο μας, τον ενα και μοναδικο αληθινο θεο, τον εαυτο μας.
Εδω λοιπον μολις βγηκα απο την μητρα της γυναικας και κοπηκε ο ομφαλειος λωρος, μπηκα στην γαλαζια μητρα και ψαχνω? να βρω το ομφαλειο λωρο μου μεχρι να ερθει η ωρα να βγω απο αυτην την γαλαζια μητρα (ελπιζω) σε καποιον αλλο κοσμο και (ελπιζω) οχι μονος.
Φωρτωμενος με Πιστη ελπιδα και αγαπη καλυπτοντας καθε μου αναγκη στον φοβο του θανατου και στην ζωη.... κοιμηζοντας με.
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης αν ναι...?
FREEDOM TO GODS
Ισως ομως ετσι να χασω για παντα τον ομφαλειο λωρο μου...
αλλα ετσι θα παψω να ειμαι εμβρυο και θα μεγαλωσω
Κατ πως λεει και ο μεγιστος Ν Καζαντζακης....
"δεν φοβαμαι τιποτα. δεν ελπιζω τιποτα. ειμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπιμης διανοησης?
Αλλο ενα θεωρημα που μενει να αποδειχτει
love for what is comming and forgivness for the past...
Μέσα στην ερώτηση πάντα υπάρχει η απάντηση...
Δεν υπάρχουν απαντήσεις για όλα. Μη ψάχνεις στον άνθρωπο τα κομμάτια του Θεού. Δεν είναι μηδενισμός, είναι ρεαλισμός.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 19/05/2003 00:06:15
quote:
Μη ψάχνεις στον άνθρωπο τα κομμάτια του Θεού
και όμως βλέποντας την αρμονία της φύσης βλέπουμε τον Θεό και μέρος της φύσης είναι και ο άνθρωπος.
quote:
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπιμης διανοησης?
η ανθρώπινη διανόηση έδωσε και δίνει στο θεό τα χαρακτηριστικά του
GΑIA_YIOS ΑΘΗΝΑΙΟΣ
Στην αρετή μπροστά οι θεοί έβαλαν ιδρώτα οι αθάνατοι, και μακρύ είναι κι ορθό το μονοπάτι ως αυτή και τραχύ στην αρχή, μα όταν φτάσεις στην κορφή εύκολα έπειτα ζυγώνεται κι ας ήτανε δύσκολη
Υ.Γ.
Ο,τι χρακτηριστικά αποδίδει ο άνθρωπος για το Θεό δε σημαίνει οτι του ανήκουν.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
θα δεις οτι θα εχει οτι σου λειπει
love for what is comming and forgivness for the past...
Μου λείπουν πολλά στοιχεία όπως λες, αλλά η γνώση αυτού με τοποθετεί ενα σκαλί παραπάνω απο αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν τι είναι Θεός.
Η γνώση της άγνοιας είναι γνώση. Η άγνοια της γνώσης παραμένει άγνοια.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
αλλιως δεν θα το γνωριζαμε αν το βλεπαμε και θα μπορουσαμε να θεωρησουμε θειο οτιδοιποτε
Αρα λοιπον η απαντηση που θα παρει καθενας μας στην αναζητηση του θειου ειναι μια σειρα απαντησεων σε ερωτησεις που εγιναν στο παρελθον
Οταν θετης μια ερωτηση γνωριζεις κατα μεγαλο ποσοστο που θα κινηθει η απαντηση και οταν ερθει αυτη η απαντηση την αναγνωριζεις ως σωστη
Αυτο σημενει οτι ολοι μπορουμε να περιγραψουμε το θειο γιατι ολοι το γνωριζουμε εστω και λιγο, ολοι εχουμε καποιες πληροφοριες, και ολοι μπορουμε να θεσουμε την ερωτηση.
Ειναι ο θεος σκλαβος της ανθρωπινης διανοησης?
Της απαντησεις που θα παρουμε θα της αναγνωρισουμε πιθανων ως σωστες αν συμφωνουν με της πληροφοριες που εχουμε.
(αν σου ελεγα οτι θεος ειναι ενα ζωο με 3 ποδια και 6 ματια θα καταλαβαινες οτι λεω μ...κιες)
αρα ξερεις που κινητε η απαντηση στο ερωτημα και σε ΚΑΘΕ ερωτημα
Εχεις μια ιδεα στο περιπου για το τι ειναι Σωστη απαντηση.Για την ακριβια εισαι ασυλυπτα κοντα σε μια απαντηση την στιγμη που θετεις μια ερωτηση, οποιαδηποτε ερωτηση.
Αρα ολοι ξερουμε και οσο περισοτερο ξερουμε τοσο περισοτερο ρωταμε και τοσο περισοτερο γνωριζουμε τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
Τα λεμε και ελπιζω να κρατηθει live η κουβεντα
love for what is comming and forgivness for the past...
Δεν με νοιάζει να περιγράψω τον Θεό γιατί απλούστατα δεν μπορώ.
Μου λείπουν πολλά στοιχεία όπως λες, αλλά η γνώση αυτού με τοποθετεί ενα σκαλί παραπάνω απο αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν τι είναι Θεός.
Η γνώση της άγνοιας είναι γνώση. Η άγνοια της γνώσης παραμένει άγνοια.
~Γρηγόρης~
Μεχρι στιγμης, αυτη ειναι η σωστοτερη αποψη που διαβασα. Συγχαριτηρια Γρηγορη
quote:
Μου λείπουν πολλά στοιχεία όπως λες, αλλά η γνώση αυτού με τοποθετεί ενα σκαλί παραπάνω απο αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν τι είναι Θεός.
love for what is comming and forgivness for the past...
quote:
Δεν κατεβαινεις Νικολακη ενα σκαλι ποιο κατω να βοηθεισεις και εμας που ψαχνομαστε και να μας βγαλεις απο την αγνοια μας... [quote]Μου λείπουν πολλά στοιχεία όπως λες, αλλά η γνώση αυτού με τοποθετεί ενα σκαλί παραπάνω απο αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν τι είναι Θεός.
Ειναι απλο. Εν ειδα οτι ουδεν ειδα.
love for what is comming and forgivness for the past...
quote:
Δεν κατεβαινεις Νικολακη ενα σκαλι ποιο κατω να βοηθεισεις και εμας που ψαχνομαστε και να μας βγαλεις απο την αγνοια μας... [quote]Μου λείπουν πολλά στοιχεία όπως λες, αλλά η γνώση αυτού με τοποθετεί ενα σκαλί παραπάνω απο αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν τι είναι Θεός.
Το σκαλι αυτο ειναι η αναγνωρισης το οτι δεν ξερω τι ειναι Θεος, και δεν προσποιουμε οτι ξερω.
love for what is comming and forgivness for the past...
Αξιοι!
Ετσι, για να μαθαινουν και 'οι παλιοι'.
Το θειο πρεπει να βιωνεται,βελτιωνοντας την ατομικη και συνολικη ζωη,και δεν πρεπει να ευτελιζεται,αποτελωντας μεσον αυτοπροβολης και επιδειξης.
Φουσκες δηλ...
Αξια συνεχεια ευχομαι...