- ΕΡΙΝΥΕΣ: Θεϊκή παρουσία ή Δημιούργημα του Ανθρώπινου Νού? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Αν όμως τις νιώθουμε συχνά για ό,τι πράττουμε καθημερινά αυτομάτως, όχι μόνο μειώνεται η αυτοεκτίμηση μας αλλά αυξάνονται κι οι πιθανότητες να γίνουμε άτομα ενοχικά
@ Dying_Incubus
Θα συμφωνήσω και σε αυτό το σημείο μαζί σου, φίλε μου.Οι ερινύες=τύψεις επηρρεάζουν άμεσα την ψυχολογία του ανθρώπου.Αν για ό,τι κάνει ο άνθρωπος καθημερινά στη ζωή του νιώθει τύψεις τότε κάτι συμβαίνει με την ψυχική του κατάσταση.
Μπορεί πράγματι να γίνει ενοχικό άτομο με χαμηλή αυτοεκτίμηση και με κίνδυνο βεβαίως νιώθωντας συνεχώς τύψεις να οδηγηθεί σε λάθος πράξεις(π.χ αυτοκτονία).
Αυτό το σημείο θέλει πολύ προσοχή.Πρέπει πολύ σωστά ο άνθρωπος να ορίσει ανάλογα με το πνευματικό του επίπεδο το όριο εκείνο που θα καθορίζει το πότε οι τύψεις του-κατά το δυνατό αντικειμενικότερα-είναι δικαιολογημένες και τότε απαιτείται η μετάνοια για να απαλαγεί από αυτές και πότε αδικαιολόγητες που τότε τον καθιστούν ενοχικό και ψυχικά ευάλωτο.
Φιλικά.-
ICXC
Φίλε μου CROWL26, δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ νιώθω αυτά που λες! 
Οι συνεχόμενες τύψεις - κι αναφέρομαι στις αναίτιες - μπορούν να μετατραπούν σε ναρκωτικό.
Είτε θα εθιστείς είτε θα πεις ΟΧΙ.
Δεν ξέρω αν υπάρχει μια μέση λύση...
Θα ήθελα να συμπληρώσω οτι πολλές φορές ίσως είναι πολύ δύσκολο να μάθει να μη νιώθει τύψεις που στην ουσία δεν είναι δικές του.
Όλοι μας γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και με βάση τις καταγραφές που έχουμε από αυτό - που προέρχονται μέσα από ένα συνοθύλευμα παραγόντων - αποκτούμε την ηθική συνείδηση του περίγυρου μας.
Την οικειοποιούμαστε κατά κάποιο τρόπο είτε αυτή μας εκφράζει ουσιαστικά είτε επιφανειακά.
Τι γίνεται όμως όταν καταλάβουμε οτι η δική μας προσωπικότητα είναι μοναδική όπως του κάθε ανθρώπου κι ίσως εναντιώνεται στο σύστημα που έχουμε μάθει?
Πόσες τύψεις νιώθουμε τότε και πως μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτές?
Ας φέρω ένα παράδειγμα.
Αν έχω μεγαλώσει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον μεγαλοδικηγόρων κι έχω ανατραφεί με τη ροπή της οικογένειας μου να ακολουθήσω κι εγώ τον ίδιο κλάδο, τι θα συμβεί αν αποφασίσω οτι αυτό δε με αντιπροσωπεύει?
Πως θα καταφέρω να απαλλαγώ από αυτές τις τύψεις που θα έχω ώστε να μη με καταδιώκουν?
In anticipation of my resurrection...
Ελευθερία φίλε μου.Μόνο η ελευθερία μπορεί να αποτελέσει το φάρμακο στις αναίτιες ερινύες=τύψεις!!!
Ελευθερία ψυχής, νού και σκέψης.Δηλαδή ελεύθερη συνείδηση.Τότε μόνο μπορείς να επιλέξεις αυτό που πραγματικά ποθείς.Δεν σημαίνει αυτό κατάργηση του κοινωνικού περιβάλλοντος αλλά απομύζηση έκείνων των στοιχείων που εκφράζουν και κάνουν πλήρη ψυχικά και συναισθηματικά κάθε άνθρωπο.
Το κοινωνικό ή οικογενειακό σύστημα όπως το ονομάζεις δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό ή το καταπιεστικό αρκεί να σου δίδεται η ελευθερία σκέψης και επιλογής κατόπιν βέβαια απόκτησης της κατάλληλης γνώσης και παιδείας.Αυτά τα δύο στοιχεία(γνώση και παιδεία) ολοκληρώνουν την προσωπικότητα ενός ανθρώπου και τον κάνουν πνευματικά ελεύθερο να επιλέξει εκείνα τα ηθικά στοιχεία που θα τον κάνουν να νιώθει εντάξει με τον εαυτό του.
Φιλικά.-
ICXC
Το να αποκτήσεις το αγαθό της ελευθερίας - ή έστω μέρος του - μέσα από την υπέρβαση των τύψεων και της επίγνωσης που σου προσφέρει η μεταμέλεια σου είναι μια κατάσταση η οποία μου φαντάζει ιδανική.
Το οικογενειακό/κοινωνικό περιβάλλον σαφώς και δεν είναι κάτι το κακό καθώς διαπλάθει την γνώση και την παιδεία του ατόμου.
Όταν σ' αυτό το περιβάλλον το άτομο μαθαίνει την ελευθερία της σκέψης, την ελευθερία του νου θα μπορούσαμε να πούμε οτι μεγαλώνει σε ένα ιδεατό περιβάλλον.
Αν σκεφτούμε όμως τις καταβολές που έχει το κάθε άτομο του συστήματος, τις εμμονές που πιθανότατα να έχει, τις φοβίες του, τις ανασφάλειες του θα αντιληφθούμε οτι μέρος όλων αυτών υϊοθετείται από το νέο μέλος και τα οικειοποιείται.
Για αυτό το λόγο, φίλε μου, είπα οτι το άτομο αυτό θα πρέπει να παλέψει για να σπάσει δεσμά τα οποία δεν έφερε από μόνο του αλλά του επιβλήθηκαν.
Κι όταν τα σπάσει μπορεί να νιώσει ενοχές επειδή πολύ απλά κατάφερε να ξεφύγει από τα δεσμά αυτά που του επέβαλαν...
In anticipation of my resurrection...
Φιλικά.-
ICXC
quote:
Για αυτό το λόγο, φίλε μου, είπα οτι το άτομο αυτό θα πρέπει να παλέψει για να σπάσει δεσμά τα οποία δεν έφερε από μόνο του αλλά του επιβλήθηκαν.
Αρκεί αυτή η καλώς εννοούμενη "αντίδραση" κατά των δεσμών να είναι προϊόν γνώσης και παιδείας και όχι απλά αντίδραση αναίτια(επαναστάτης με αιτία και όχι χωρίς αιτία)!!!
Φιλικά.-
ICXC
quote:
Αρκεί αυτή η καλώς εννοούμενη "αντίδραση" κατά των δεσμών να είναι προϊόν γνώσης και παιδείας και όχι απλά αντίδραση αναίτια(επαναστάτης με αιτία και όχι χωρίς αιτία)!!!
Φυσικά, φίλε μου!
Η αντίδραση μας θα ήταν γόνιμη μόνο αν είναι αποτέλεσμα μιας παιδείας ή έστω της ανακάλυψης της δικής μας ταυτότητας και της δικής μας βούλησης.
Να έχει ως σκοπό την εσωτερική μας ανάπτυξη κι ευημερία προκειμένου να καταστούμε ικανοί να δημιουργήσουμε Έργο.
Ακόμα όμως κι η αναίτια - φαινομενικά τουλάχιστον - επανάσταση ενός ατόμου πάντα από κάποια κίνητρα υποκινείται.
Κι ίσως είναι πολύ βαθύτερα από αυτά που νομίζουμε...
Δεν το αναλύω όμως περαιτέρω γιατί θα ξεφύγουμε από τα πλαίσια της συζήτησης.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Φυσικά, φίλε μου!
Η αντίδραση μας θα ήταν γόνιμη μόνο αν είναι αποτέλεσμα μιας παιδείας ή έστω της ανακάλυψης της δικής μας ταυτότητας και της δικής μας βούλησης.
Να έχει ως σκοπό την εσωτερική μας ανάπτυξη κι ευημερία προκειμένου να καταστούμε ικανοί να δημιουργήσουμε Έργο.
@ Dying_Incubus
Αυτή η πνευματική ανάπτυξη είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος.Σε αυτή την εξέλιξη έρχονται οι ερινύες να ελέγξουν τις πράξεις εκείνες που καθιστούν τον άνθρωπο δέσμιο των παθών του και δεν του επιτρέπουν την σωστή πνευματική του ανάπτυξη
Φιλικά.-
ICXC
Από τις υποχθόνιες θεότητες, οι Ερινύες, που παρουσιάζουν πολλές αναλογίες με τις Κήρες και τις Άρπυες, παίζουν σημαντικό ρόλο. Κατά τον Ησίοδο γεννήθηκαν, όπως και οι γίγαντες, από το αίμα που έσταξε από την πληγή του Ουρανού, όταν τον ακρωτηρίασε ο γιος του Κρόνος. Ο Αισχύλος τις θεωρεί κόρες της Νύχτας, ο Σοφοκλής της Γης και του Σκοταδιού. Ένας άλλο συγγραφέας τους δίνει για πατέρα το Φόρκυ, και άλλοι, αργότερα, θεωρούν γονείς τους τον Άδη και την Περσεφόνη. Κι ο αριθμός τους παραλλάζει με τις εποχές. Ο Ευριπίδης πρώτος ορίζει τον αριθμό τους σε τρεις και μόνο από την Αλεξανδρινή εποχή έχουν χωριστά ονόματα: Αληκτώ (αυτή που τίποτα δεν την καταπραΰνει), Τισιφόνη (που εκδικείται τους φόνους) και Μέγαιρα (το πνεύμα του μίσους).
Οι Ερινύες όπως και οι Άρπυες είναι φτερωτοί δαίμονες που καταδιώκουν τη λεία
τους πετώντας, και αργότερα θα τους αποδώσουν μάλιστα την ικανότητα να μεταμορφώνονται γρήγορα και συχνά. Το δέρμα τους είναι μαύρο και φορούν μαύρα φορέματα. Τα μαλλιά τους είναι ανάκατα με φίδια. Στο χέρι τους κρατούν είτε έναν πυρσό είτε μαστίγιο. Σύμφωνα μ’ ένα μύθο, η Μέγαιρα, μαστίγωσε τις γυναίκες της πόλης Νύσας κι αυτές μουγκανίζανε σαν ταύροι, ώσπου τρελάθηκαν και σκότωσαν τα παιδιά τους. Η ανάσα τους ήταν φαρμακερή, όπως κι ο αφρός που έβγαινε από το στόμα τους. Έτσι, σκορπούσαν στο πέρασμά τους κάθε λογής αρρώστιες κι εμπόδιζαν τα φυτά ν’ αναπτυχθούν. Η πνοή τους και η ματιά τους πετούσαν φλόγες.
Ποιο έργο είχαν οι Ερινύες; Έργο τους ήταν να καταδιώκουν τους ενόχους, ιδιαίτερα όσους δεν είχαν τηρήσει τις υποχρεώσεις που υπαγορεύει η υιική στοργή. Στην Ιλιάδα βλέπουμε τον Άρη να τον καταδιώκουν οι Ερινύες, επειδή βοήθησε τους Τρώες, αντίθετα με την επιθυμία της μητέρας του. Η ίδια απειλή κρέμεται πάνω απ’ τον Τηλέμαχο σε περίπτωση που θα έδιωχνε τη μητέρα του από το πατρικό σπίτι. Η μητέρα του Μελέαγρου επικαλείται τις Ερινύες κατά του γιου της, που είχε σκοτώσει τα αδέλφια της. Τέλος, οι συμφορές του Οιδίποδα προέρχονται από το ότι άθελά του, είχε καταστεί ένοχος απέναντι στους γονείς του. Οι Ερινύες εκδικήτριες του φριχτότερου απ’ όλα τα εγκλήματα, της πατροκτονίας, χρησίμεψαν για θέμα στους Έλληνες τραγικούς, ιδιαίτερα στους μύθους του Ορέστη και του Οιδίποδα, που τους ανέβασαν στη σκηνή οι μεγαλύτεροι δραματουργοί της αρχαιότητας.
Φύλακες του όρκου, οι Ερινύες, καταδίωκαν με λύσσα τους επίορκους και τους δόλιους. Προστάτευαν τους ξένους και τους ζητιάνους. Φτάνουν στο σημείο να τιμωρούν όσους αρπάζουν τους νεοσσούς απ’ τις φωλιές των πουλιών. Με λίγα λόγια, τιμωρούν όλες τις πράξεις τις αντίθετες προς τη φυσική τάξη. Κανένας ένοχος δε γλιτώνει από την εκδίκησή τους, όσο κι αν πιστεύει ότι είναι ασφαλής. Τη στιγμή που δεν το περιμένει, οι Ερινύες, χιμούν πάνω του, δεν τον αφήνουν σε ησυχία, ρημάζουν το σπίτι του, τον διώχνουν από εκεί και τον καταδιώκουν, ώσπου να πέσει αποκαμωμένος, τρελός απ’ τα τραγούδια τους που πιλατεύουν τα αυτιά του.
Όμως τελικά οι Ερινύες κάπου χάνουν το χαρακτήρα της αμείλικτης θεότητας. Προσαρμόζονται στην ιδέα της συγνώμης και δεν ασχολούνται αποκλειστικά με την καταδίωξη των ενόχων. Γίνονται ευμενίδες, ευεργετικές θεότητες που ξέρουν αν τύχει η περίσταση ν’ απομακρύνουν τον κίνδυνο, ν’ αποτρέψουν από μια χώρα τους βλαβερούς ανέμους, την ξηρασία και τις αρρώστιες και να φέρουν ευφορία και ευημερία.
Στις θεές (ευμενίδες) προσέφεραν νυχτερινές θυσίες, αλλά κυρίως σπονδές με υδρομέλι και γάλα, ύστερα προσεύχονταν με σιγανή φωνή και έπειτα έφευγαν σιωπηλοί χωρίς να κοιτάξουν πίσω τους.
Φιλικά.-
ICXC
quote:
Με λίγα λόγια, τιμωρούν όλες τις πράξεις τις αντίθετες προς τη φυσική τάξη. Κανένας ένοχος δε γλιτώνει από την εκδίκησή τους, όσο κι αν πιστεύει ότι είναι ασφαλής.
Αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξης των ερινυών σε κάθε άνθρωπο.Να ελέγχουν την ανθρώπινη συνείδηση όταν αυτός παραβαίνει τη "φυσική τάξη" των πραγμάτων.
Φιλικά.-
ICXC
Εύχομαι αυτές τις γιορτινές μέρες που έρχονται οι ερινύες να μας ελέγξουν τη συνείδηση και να κάνουμε μία καλή πράξη προς τους συναθρώπους μας που έχουν πραγματικά ανάγκη από αγάπη και φροντίδα.
Φιλικά.-
ICXC
Κι ας φροντίσουμε να μας ακολουθούν λιγότερες Ερινύες από δω και μπρος...
In anticipation of my resurrection...
Φιλικά.-
ICXC
Φιλικά.-
ICXC
Φιλικά.-
ICXC