- Χρεοκοπεί η Ελλάδα.(Λόγοι-Αιτίες.) - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Στη διάθεση των χρηστών του Διαδικτύου θα βρίσκεται πλέον ο θησαυρός του Κάρολου Δαρβίνου: 20.000 χειρόγραφα και αντικείμενα καθώς και 90.000 σχέδια της προσωπικής συλλογής του επιστήμονα ψηφιοποιούνται και «ανεβαίνουν» στο Ίντερνετ.

Όπως γράφει το Βήμα της Παρασκευής, οι υπεύθυνοι της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, οι οποίοι εργάστηκαν επί χρόνια για το σκοπό αυτό (http:/darwinonline. org.uk), κάνουν λόγο για την ογκωδέστερη ταυτόχρονη κυκλοφορία επιστημονικού υλικού στην ιστορία.

Περιλαμβάνει το προσωπικό ημερολόγιο του Δαρβίνου από τον καιρό του ιστορικού ταξιδιού του στα Νησιά Γκαλάπαγκος, τα πρώτα κείμενα στα οποία αμφισβητεί τις κατεστημένες θρησκευτικές και επιστημονικές απόψεις για τη βιβλική καταγωγή της ανθρωπότητας, αλλά και οικογενειακά κειμήλια- από δαγκεροτυπίες ως τον προσωπικό τσελεμεντέ της συζύγου του επιστήμονα

Αμερικανός ιδιώτης συλλέκτης πλήρωσε σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια σε δημοπρασία του οίκου Κρίστις, για να αγοράσει το σπάνιο σκελετό ενός τρικεράτοψ, φυτοφάγου δεινόσαυρου που έζησε στον πλανήτη πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια.

Ο ανώνυμος συλλέκτης πλήρωσε 944.167 δολάρια για τον σχεδόν πλήρη σκελετό και μετά από δημοπρασία κατά την οποία δεν είχε βρεθεί αγοραστής. Ο σκελετός είχε βρεθεί το 2004 στη Βόρεια Ντακότα των ΗΠΑ και ανήκε σε συλλέκτη από τη Δυτική Ευρώπη που τον είχε στη συλλογή του μαζί με τους σκελετούς δύο ακόμη δεινοσαύρων στο ιδιωτικό μουσείο του πύργου του.

Ο σκελετός είναι πλήρης κατά 70% με μόνο την άκρη ενός από τα τρία κέρατά του να έχει προστεθεί τεχνητά και κάποια οστά από το πόδι και τα πλευρά του. Ο τρικεράτοψ ήταν το σημαντικότερο κομμάτι στη δημοπρασία παλαιοντολογίας που πραγματοποιήθηκε και ανήλθε στα 2,1 εκατομμύρια ευρώ.

Η πιο ακριβή δημοπρασία σκελετού δεινόσαυρου πάντως είναι εκείνη του δεινόσαυρου Σου, ενός τυραννόσαυρου, που αγοράστηκε έναντι 8,3 εκατομμυρίων δολαρίων από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Σικάγο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο

Καθώς το κυνήγι της εξωγήινης νοημοσύνης (SETI) μπαίνει σε νέα φάση, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει ξεκινήσει τις προετοιμασίες για τη μεγάλη στιγμή. Ποια θα είναι όμως η επίσημη απάντηση μας σε ένα διαστρικό ερώτημα;

Εάν ένα τέτοιο σήμα από τα αστέρια φέρει μαζί του ένα τόσο συναρπαστικό μήνυμα, μερικές από τις επιλογές μας θα αποβούν μοιραίες για εμάς τους ίδιους. Ίσως το μήνυμα από τους εξωγήινους να περιλαμβάνει κάποια μορφή πρότασης για επικοινωνία. Άλλωστε το πιθανότερο είναι να έχουν ήδη έρθει σε επαφή με πολλούς άλλους πολιτισμούς πριν από εμάς.

Επίσης είναι πιθανό να αντιμετωπίσουμε ανυπέρβλητες δυσκολίες στην αποκρυπτογράφηση ενός τέτοιου μηνύματος. Παρόλα αυτά ακόμα και εάν ξέρουμε τι λένε ή εάν έχουμε ενδείξεις για την ύπαρξη νοημοσύνης εκτός γης, εάν επιλέξουμε να απαντήσουμε θα πρέπει να αποφασίσουμε τι ακριβώς θα πούμε για τον πολιτισμό μας.
Παλιότεροι γείτονες

Τι θα ήταν αυτό, όμως, που θα ενδιέφερε τους εξωγήινους; Πριν απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οποιοσδήποτε εξωγήινο ον με το οποίο επικοινωνούμε πιθανότατα είναι περισσότερο εξελιγμένο από το ανθρώπινο είδος. Για ποιο λόγο όμως να κάνουν οι ειδικοί επιστήμονες του Seti μια τέτοια υπόθεση; Πολύ απλά επειδή για να πετύχει η έρευνα που πραγματοποιείται, θα πρέπει να ισχύει κάτι τέτοιο.

Εάν ο γαλαξίας αποτελείται μόνο από νέους πολιτισμούς, οι οποίοι διαθέτουν την ικανότητα της διαστρικής επικοινωνίας για μερικές μόνο δεκαετίες προτού καταστρέψουν τους εαυτούς τους ή απλά χάσουν το ενδιαφέρον για οποιαδήποτε επικοινωνία με κάποιον άλλο κόσμο, τότε θα ήμασταν πραγματικά μόνοι στο σύμπαν.

Εάν κάποιοι άλλοι πολιτισμοί μεταδώσουν ενδείξεις για την ύπαρξη τους μόνο για μερικές δεκαετίες - το μήκος του χρόνου διαστρικών επικοινωνιών για το οποίο είναι ικανό το ανθρώπινο είδος - και στη συνέχεια χάσουν το ενδιαφέρον τους ή την ικανότητα να επικοινωνήσουν, είναι εξαιρετικά απίθανό να συμπέσουν οι χρονικές στιγμές της μετάδοσης του μηνύματος και της λήψης του.

Σε μια γαλακτική κλίμακα, όπου ο χρόνος μετράται σε δις χρόνια, είναι εξαιρετικά απίθανο αυτοί οι δυο ήχοι να συμπέσουν. Μοιάζουν με τις φωτοβολίδες οι οποίες ανάβουν ταυτόχρονα. Η πιθανότητα και οι δυο φωτοβολίδες να λάμψουν ταυτόχρονα είναι πρακτικά μηδενική, ενώ το πιθανότερο είναι οι λάμψεις στον ουρανό να παρουσιάζουν μια διαφορά χρόνου από μερικά δευτερόλεπτα έως μερικά λεπτά. Σκεπτόμενοι με τον ίδιο τρόπο, είναι σχεδόν απίθανο δυο νέοι πολιτισμοί οι οποίοι έχουν εξελιχθεί ξεχωριστά ο ένας από τον άλλο να καταφέρουν να επικοινωνήσουν την ίδια ακριβώς χρονική στιγμή στην ιστορία του γαλαξία μας.

Εικόνες φωτός και σκότους

Τα πιο λεπτομερή μηνύματα ωστόσο που έχουνε σταλεί σε μακρινούς πολιτισμούς είναι οι καταγραφές του διαστημοπλοίου Voyager, το οποίο θα συνεχίσει να πλανάται ανάμεσα στα αστέρια για εκατομμύρια χρόνια, αφού έχει ολοκληρώσει την αρχική αποστολή της πλανητικής εξερεύνησης στο ηλιακό μας σύστημα.

Ίσως η πιο σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις εκατοντάδες φωτογραφίες και σχέδια που έχουν σταλεί από το Voyager είναι η προσπάθεια για την παρουσίαση της θετικής πλευράς του ανθρώπινου είδους. Όμως καμία από αυτές τις εικόνες δεν αντιπροσωπεύει τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου είδους. Εικόνες πολέμου, βίας, φτώχιας, περιβαλλοντικής υποβάθμισης και γενοκτονίας απουσιάζουν.

Η παρουσίαση των θετικών στοιχείων του ανθρώπινου πληθυσμού αποτελεί μια προσπάθεια για να αναδείξουμε τον καλύτερο μας εαυτό. Παρόλα αυτά ίσως η πιο σημαντική συμβολή των διαστρικών επικοινωνιών να είναι η ακριβώς αντίθετη αντιμετώπιση των πραγμάτων, η συνειδητοποίηση της ανθρώπινης πλευράς για την οποία δεν είμαστε περήφανοι.

Εάν ο εξωγήινος πολιτισμός με τον οποίο έρθουμε σε επαφή είναι παλιότερος, πιθανότατα θα έχει περάσει την τεχνολογική «εφηβεία», της οποίας το βάρος και η αυτοκαταστροφική μανία δρα σε βάρος της κοινωνικής ωριμότητας. Ίσως να βρισκόμαστε πραγματικά σε πολύ κατώτερη θέση ώστε να συμβουλέψουμε κάποιον άλλο πολιτισμό.

Εντούτοις, μπορούμε να θυμίσουμε σε κάποιους πως είναι η ζωή σε έναν πολιτισμό που δεν έχει την αυτοπεποίθηση ότι θα συνεχίσει να υπάρχει τα επόμενα χρόνια. Η μεγαλύτερη συμβολή μας σε μια διαστρική επικοινωνία ίσως να επιτευχθεί όχι μέσα από τα κατορθώματα και τις νίκες μας αλλά από την αναγνώριση των αδυναμιών και ελαττωμάτων μας.
Η αποκάλυψη

Ο ψυχαναλυτής Carl Gustav Jung, πιστεύει ότι η ωριμότητα εξαρτάται από την ικανότητα του ατόμου να συνδέεται με την «σκοτεινή» του πλευρά: τις πτυχές μας που καθημερινά προσπαθούμε να κρύψουμε.

«Δυστυχώς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο άνθρωπος στο σύνολο του είναι λιγότερο καλός από αυτό που φαντάζεται ή θα ήθελε να είναι,» σχολιάζει ο Jung. Οι συνέπειες όμως της εθελοτυφλίας μπορεί να είναι καταστροφικές. «Όλοι μας κουβαλάμε μια σκιά και όσο λιγότερο είναι ενσωματωμένη στην συνειδητή ζωή του ατόμου, τόσο πιο σκοτεινή είναι.»

Ίσως να είναι επιθυμητό ένα πιο περιεκτικό μήνυμα από αυτά που διαθέτει το Voyager, τα οποία προσδίδουν επιπρόσθετες λεπτομέρειες για την κουλτούρα μας αλλά αποτυγχάνουν να τονίσουν τους πρόσφατους περιβαλλοντικούς κινδύνους, το κόστος του πολέμου ή τις διαμάχες ανάμεσα στα έθνη.

Κάποιοι αναφέρουν ότι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της επικοινωνίας με άλλους πολιτισμούς ίσως να είναι η ευκαιρία που μας δίνεται για να ρίξουμε μια ματιά στο μέλλον μας. Εάν μάθουμε ότι άλλοι πολιτισμοί κατάφεραν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που δημιουργούν οι τεχνολογικές αλλαγές και η πρόοδος, θα έχουμε έναν νέο λόγο να ελπίζουμε ότι και ο δικός μας πολιτισμός θα επιβιώσει.

Όμως ακόμα και εάν δεν καταφέρουμε να έρθουμε σε επαφή με κάποιον ξένο πολιτισμό, η διαδικασία της προετοιμασίας και μόνο μπορεί να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι και πιο ολοκληρωμένοι άνθρωποι. Παρουσιάζοντας τον εαυτό μας σε έναν άλλο κόσμο, έχουμε την ευκαιρία να τον αντιμετωπίσουμε. Μέρος αυτής της αυξανόμενης συνειδητοποίησης μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αναγνώρισης των πτυχών του εαυτού μας που θα προτιμούσαμε να μην ήταν αληθινές αλλά είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας.

πηγή:news.pathfinder.gr

Στοκχόλμη: Το μακροβιότερο δέντρο του κόσμου υποστηρίζουν ότι εντόπισαν ερευνητές στην κεντρική Σουηδία. Στην περιοχή Νταλάρνα ανακάλυψαν μια συστάδα ερυθρελάτης που επιζεί σε υψόμετρο ενός χιλιομέτρου εδώ και σχεδόν 10.000 χρόνια, από το τέλος της εποχής των παγετώνων.

Αν και οι όρθιοι κορμοί που βρέθηκαν στο βουνό Φούλου είναι σχετικά νέοι, καθώς μεγάλωσαν τις τελευταίες δεκαετίες, το υπόγειο τμήμα των δέντρων και τα χαμηλά κλαδιά της ερυθρελάτης είχαν ηλικίες από 375 χρόνια έως και πάνω από 9.000 χρόνια.

Σε ένα από τα 20 δέντρα της συστάδας, η ηλικία προσδιορίστηκε στα 9.550 χρόνια, όταν η περιοχή μόλις άρχιζε να αποκαλύπτεται στα πρώτα ζεστά καλοκαίρια μετά την τελευταία παγετώδη περίοδο.

Γενετική ανάλυση επιβεβαίωσε ότι οι ρίζες και τα χαμηλά κλαδιά είχαν ίδιο DNA με τους σχετικά νέους κορμούς, ενώ ηλικία των δέντρων προσδιορίστηκε με χρονολόγηση άνθρακα-14 σε εργαστήριο του Μαϊάμι στις ΗΠΑ.

Μέχρι σήμερα, το ρεκόρ του πιο ηλικιωμένου δέντρου (και το αντίστοιχο ρεκόρ Guinness) κατείχε ο «Μαθουσάλας», μια πεύκη Pinus longaeva ηλικίας 4.700 ετών, που βρίσκεται σε μυστική τοποθεσία στις πλαγιές των Λευκών Ορέων στην Καλιφόρνια.

Η ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Ούμεα στη Σουηδία δεν αναφέρει αν η ανακάλυψη της ερυθρελάτης δημοσιεύεται σε επιστημονική επιθεώρηση.

Όταν επισκέφθηκε το όρος Φούλου για μια απογραφή των δέντρων το 2004, η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Λιφ Κούλμαν, πίστευε ότι η ερυθρελάτη ήταν είδος που είχε φτάσει στη Σουηδία ...πολύ πρόσφατα.

πηγή:tech.pathfinder.gr

Για περίπου μία ώρα, η Γροιλανδία απέκτησε τον δικό της πανίσχυρο καταρράκτη, καθώς μια λίμνη που σχηματιζόταν από το λιώσιμο του πάγου στην κορυφή ενός παγετώνα άδειασε απότομα μέσα από ρωγμές. Η ροή του χείμαρρου ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη από του Νιαγάρα, εκτιμούν οι επιστήμονες.

Η λίμνη στη δυτική άκρη του παγωμένου καλύμματος της Γροιλανδίας κάλυπτε έκταση 5,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων όταν άρχισε να αδειάζει τον Ιούλιο του 2006, αναφέρουν στο περιοδικό Science Αμερικανοί ερευνητές.

Χρειάστηκε 24 ώρες να αδειάσει και η μέγιστη ροή έφτασε τα 8,7 εκατ. λίτρα ανά δευτερόλεπτο. Συγκριτικά, η ελάχιστη ροή του καταρράκτη Νιαγάρα το καλοκαίρι είναι περίπου 2,8 εκατ. λίτρα ανά δευτερόλεπτο.

Οι ερευνητές του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole και του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το νερό από το λιώσιμο του πάγου, που αρχικά σχηματίζει λίμνες πάνω στους παγετώνες, μπορεί στη συνέχεια να επιταχύνει τη διάλυση των παγετώνων καθώς κυλά από ρωγμές μέχρι τη βάση τους.

Το αντικαταθλιπτικό φλουοξετίνη, περισσότερο γνωστό ως Prozac, ίσως είναι αποτελεσματική θεραπεία και για την αμβλυωπία, ένα πρόβλημα όρασης που οφείλεται σε ελαττωματική σύνδεση του ματιού με τον εγκέφαλο, δείχνουν πειράματα σε αρουραίους.

Η αμβλυωπία εμφανίζεται στο 2 με 3 τοις εκατό των παιδιών στις ΗΠΑ, δείχνουν τα στοιχεία του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Οφθαλμών. Στα παιδιά που εμφανίζουν αμβλυωπία, η όραση δεν είναι καθαρή, συνήθως στο ένα μάτι, παρόλο που το μάτι αυτό φαίνεται κατά τα άλλα φυσιολογικό.

Πρόκειται για ένα πρόβλημα της ανάπτυξης που οφείλεται σε ελλιπή σχηματισμό συνδέσεων ανάμεσα στο μάτι και τον οπτικό φλοιό στον εγκέφαλο. Συχνά προκαλείται από τον στραβισμό. Αν διαγνωστεί νωρίς, αντιμετωπίζεται με κάλυψη του «καλού» ματιού ώστε να ενισχυθεί το αδύναμο.

Η τελευταία μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science από Ιταλούς και Φινλανδούς ερευνητές, δείχνει ότι η φλουοξετίνη ίσως βοηθά τον εγκέφαλο να δημιουργήσει νέες συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες. Το φάρμακο ανήκει στην κατηγορία SSRI (εκλεκτικός αναστολές επαναπρόσληψης σεροτονίνης) και αυξάνει τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη.

Σχηματισμός νέων συνδέσεων και κυττάρων έχει παρατηρηθεί σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου και σε ασθενείς με κατάθλιψη που ακολούθησαν φαρμακευτική αγωγή.

Τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι τα αντικαταθλιπτικά SSRI ίσως επαναφέρουν την «πλαστικότητα» του εγκεφάλου που χάνεται στην ενήλικη ζωή και θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες παθήσεις

Το κρυστάλλινο κρανίο των Αζτέκων, ο «θησαυρός»του Μουσείου του Κε Μπρανλί (MQB) στο Παρίσι, αποδείχτηκε ότι είναι πλαστό.

Το κρυστάλλινο κρανίο, το επονομαζόμενο «παρισινό» (γιατί υπάρχουν και άλλα), βάρους 2,5 κιλών και ύψους 11 εκατοστών, χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όπως ανακοίνωσαν οι μηχανικοί Τόμας Καλιγκάρο και Ιβάν Κοκινό του Κέντρου Ερευνών και Συντήρησης των Μουσείων της Γαλλίας (C2RMF) που εδρεύει στο Λούβρο.

Το κρανίο «φέρει ίχνη τριβής και γυαλίσματος τόσο ομαλά που έγιναν με σύγχρονα εργαλεία». Όταν τοποθετήθηκε σε έναν επιταχυντή μορίων εμφανίστηκε «ένα λεπτό ένυδρο στρώμα», δηλαδή ένα στρώμα νερού ανάμεσα στους κρυστάλλους του χαλαζία, που ανάγεται στο 19ο αιώνα.

Η αυτοκρατορία των Αζτέκων κατέρρευσε το 16ο αιώνα και επομένως το κρανίο «σίγουρα δεν είναι της προκολομβιανής εποχής», πρόσθεσαν οι δύο επιστήμονες αφού ανέλυσαν το κρανίο επί τρεις μήνες. Τα συμπεράσματά τους θα εκδοθούν το 2009.

Το μουσείο ετοιμάζει πάντως μια έκθεση του αντικειμένου αυτού, από τις 20 Μαΐου έως τις 7 Σεπτεμβρίου, με την ευκαιρία της προβολής της ταινίας «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου».

Το κρανίο του MQB θεωρείτο για πολλά χρόνια ως έργο των Αζτέκων που απεικόνιζε τον Μικτλαντεκούχτλι, τον Άρχοντα της Μικτλάν, του κόσμου των νεκρών. Ωστόσο, δεν είναι το μοναδικό. Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν συνολικά δώδεκα παρόμοια κρανία, ένα στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, ένα στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν της Ουάσινγκτον ενώ τα υπόλοιπα εννέα ανήκουν σε ιδιώτες συλλέκτες. Για όλα γίνονται διάφορες εικασίες από την εποχή που έκαναν την εμφάνισή τους, στα τέλη του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με το μουσείο MQB τα μουσεία του Λονδίνου και της Ουάσινγκτον έχουν ήδη εξετάσει τα δικά τους και οι αναλύσεις, που πάντως δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, αποδεικνύουν πως και αυτά είναι πλαστά.

Οι ιστορικοί τέχνης εκφράζουν εξάλλου αμφιβολίες γιατί το κρανίο «δεν ακολουθεί τις συμβάσεις» που χρησιμοποιούσαν οι Αζτέκοι για να απεικονίσουν τους θεούς του θανάτου. Επιπλέον, δεν έχει βρεθεί κανένα κρυστάλλινο κρανίο σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Όσον αφορά στη σύντομη ιστορία τους, θεωρείται και αυτή «ύποπτη». Τα κρανία του Λονδίνου και του Παρισιού πέρασαν το 19ο αιώνα από τα χέρια ενός αμφιλεγόμενου εμπόρου, του Εζέν Μπομπάν, ο οποίος θεωρείται ύποπτος για απάτη.

Το μυστήριο των κρανίων αυτών πάντως γοήτευε ανέκαθεν. Υποτίθεται ότι υπήρχαν δώδεκα κρανία που φυλάσσονταν σε μια μεγάλη πυραμίδα των Ολμέκων, κατόπιν πέρασαν στους Μάγια και τέλος στους Αζτέκους, οι οποίοι τα διέσπειραν παντού.

Άλλο ένα κρανίο, το 13ο, μεταφέρθηκε στη Γη από ένα λαό που προερχόταν από τη μυθική Ατλαντίδα. Τα κρανία μπορούσαν να φάνε και να μιλήσουν και αποκτούσαν διάφορες δυνάμεις όταν τα συγκέντρωναν όλα μαζί. Μάλιστα εάν τοποθετηθούν στη σειρά την τελευταία ημέρα του ημερολογίου των Μάγια, στις 21 Δεκεμβρίου 2012, η Γη θα σταματήσει να κινείται.

πηγή:ΑΝΤ1 και news.pathfinder.gr

Μία πρωτοποριακή μέθοδο κλωνοποίησης θα εφαρμόσουν Βρετανοί επιστήμονες για τη διάσωση ενός εκ των σπάνιων ζώων στον πλανήτη που απειλούνται με εξαφάνιση. Μετά τη δημιουργία της «Ντόλι», του πρώτου κλωνοποιημένου προβάτου παγκοσμίως, οι ερευνητές κάνουν λόγο για «επανάσταση νούμερο 2 στην κλωνοποίηση».

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον δημιουργό της «Ντόλι», Ιαν Γουίλμουτ, και τον καθηγητή Ρόμπερτ Μίλαρ, από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, θα συνδυάσουν δερματικά κύτταρα του βόρειου λευκού ρινόκερου, που κινδυνεύει με αφανισμό, με έμβρυα ενός στενού του «ξαδέρφου», του νότιου λευκού ρινόκερου, το είδος του οποίου δεν απειλείται. Το ζωικό είδος που θα προκύψει θα είναι χίμαιρα, καθώς θα αποτελείται από μείγμα κυττάρων δύο υποειδών του λευκού ρινόκερου. Στόχος των επιστημόνων είναι η καλλιέργεια κυττάρων στο εργαστήριο για την παραγωγή σπερματοζωαρίων και ωαρίων του βόρειου λευκού ρινόκερου.

«Υπάρχουν πολλά ζώα στη μαύρη ήπειρο που απειλούνται με αφανισμό. Θέλουμε να προστατεύσουμε το γονιδίωμά τους, πρώτα, όμως, πρέπει να προστατεύσουμε τα ίδια τα ζώα», τονίζει ο καθηγητής Ρόμπερτ Μίλαρ.

Ο λευκός ρινόκερος της βορείου και της νοτίου Αφρικής είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χερσαίο ζώο παγκοσμίως. Ο βόρειος λευκός ρινόκερος είναι αυτός που κινδυνεύει άμεσα με εξαφάνιση, καθώς οι ειδικοί εκτιμούν ότι έχουν απομείνει λιγότερα από 30 ζώα του είδους αυτού.

Εάν το επαναστατικό πείραμα των Βρετανών ερευνητών στεφθεί με επιτυχία, οι βιολόγοι ευελπιστούν πως θα καταφέρουν να το εφαρμόσουν και σε άλλα ζωικά είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό, οι πληθυσμοί των οποίων απειλούνται από το ανεξέλεγκτο κυνήγι και την κλιματική αλλαγή.

Ο «πατέρας» της Ντόλι δήλωσε στους «Τάιμς» πως η νέα μέθοδος είναι πολύ πιο απλή και αποτελεσματική από αυτήν που εφαρμόστηκε πριν από δέκα χρόνια για την κλωνοποίηση του δημοφιλέστερου προβάτου παγκοσμίως. Βασίζεται στον γενετικό επαναπρογραμματισμό κυττάρων από το δέρμα ενήλικων οργανισμών, ώστε να λάβουν τις ιδιότητες εμβρυϊκών κυττάρων και να μπορούν να μετατραπούν σε οποιονδήποτε ιστό του σώματος. Για τους επιστήμονες, η διαδικασία αυτή είναι πολύτιμη, καθώς βοηθά σημαντικά στη θεραπεία ανίατων και χρόνιων ασθενειών, όπως Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον.

Πειράματα
Η μέθοδος αυτή, όπως ανακοίνωσαν την προηγούμενη εβδομάδα Αμερικανοί επιστήμονες, έχει ήδη εφαρμοστεί επιτυχώς σε ποντίκια και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από γιατρούς που εφαρμόζουν μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, βοηθώντας άτεκνα ζευγάρια να αποκτήσουν απογόνους.

Από την πλευρά του, ο Πολ ντε Σούζα, ειδικός σε θέματα βλαστοκυττάρων στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, θεωρεί πως η συγκεκριμένη μέθοδος κλωνοποίησης θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλα τα θηλαστικά, αφού μοιράζονται σχεδόν τα ίδια γονίδια.

πηγή:www.ethnos.gr

Τι άραγε κάνει τα δύο διαστημικά σκάφη Pioneer της NASA μυστηριωδώς να ξεφεύγουν από την πορεία τους, προκαλώντας εμφανώς τους νόμους της φυσικής; Μια αυστηρή νέα ανάλυση προτείνει ότι η συνηθισμένη εκπομπή θερμότητας μπορεί εν μέρει, τουλάχιστον, να εξηγήσει τις παράξενες τροχιές των δύστροπων δορυφόρων.

Τα Pioneer 10 και 11 προωθήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '70 και ερεύνησαν το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Αλλά το 1980, οι υπεύθυνοι επιστήμονες της αποστολής παρατήρησαν ότι τα διαστημικά σκάφη έχουν παρασυρθεί απροσδόκητα από την πορεία τους.

Και τα δύο διαστημική σκάφη είχαν πλησιάσει τον ήλιο λίγο περισσότερο από αυτό που περίμεναν οι επιστήμονες. Υπολογισμοί δείχνουν ότι από το ξεκίνημα τους έχουν παρασυρθεί από την πορεία τους εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα.

Εξωτικές εξηγήσεις

Ανάμεσα στις εξηγήσεις που είχαν δοθεί για αυτήν την ανωμαλία των Pioneer ήταν τα τεχνικά προβλήματα με το λογισμικό που παρακολουθούσε το διαστημικό σκάφος, καθώς επίσης και πιο εξωτικοί λόγοι, όπως για παράδειγμα ότι δεν κατανοούσαμε καλά την βαρύτητα.

Όμως σύμφωνα με τον Slava Turyshev της NASA το κύριο μέρος της ανωμαλίας, τουλάχιστον για το Pioneer 11, οφείλεται στις θερμικές επιδράσεις. Ο Turyshev περιέγραψε τα συμπεράσματά του σε μια συνεδρίαση της Αμερικανικής Ένωσης Φυσικής στο Σαιν Λούις του Μισούρι.

Για δύο χρόνια τώρα ο Turyshev και οι συνάδελφοί του ανέλυαν τα δεδομένα της τηλεμετρίας και της παρακολούθησης του διαστημικού σκάφους, για να αναδημιουργήσουν την αποστολή με τη πιο μεγάλη λεπτομέρεια που είχε γίνει ποτέ. Έχουν εξετάσει επίσης όλες τις παρατηρήσεις και έχουν μιλήσει με τους μηχανικούς της αποστολής. "Είναι σαν να κάναμε πλήρη ανίχνευση ενός εγκλήματος," λέει ο Turyshev.

Ανώμαλη θερμότητα

Ο πλούτος των στοιχείων τους επέτρεψε να κατασκευάσουν πολύ λεπτομερή μοντέλα του Πρωτοπόρου 11, συμπεριλαμβανομένου κι ενός θερμικού μοντέλου που επιδεικνύει πώς κατανέμεται η θερμότητα στο διαστημικό σκάφος. Το μοντέλο αυτό τους αποκάλυψε ότι ο Πρωτοπόρος 11 εκπέμπει θερμότητα σε ορισμένες κατευθύνσεις περισσότερο από κάποιες άλλες. Η ανώμαλη λοιπόν εκπομπή της θερμότητας είναι αρκετή για να ωθήσει το διαστημικό σκάφος μακριά από την κανονική του πορεία, αποτελώντας το 28% έως το 36% της ανωμαλίας που ανιχνεύθηκε, όταν ο Πρωτοπόρος 11 ήταν 3.750 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ή 25 φορές την απόσταση γη-ήλιου, μακριά από μας.

Ο Turyshev υποψιάζεται ότι οι οπτικές ιδιότητες του εξωτερικού μέρους του διαστημικού σκάφους μπορεί να έχει αλλάξει κατά τη διάρκεια της αποστολής, μειώνοντας την ποιότητα του ενδεχομένως λόγω της σκόνης που χτυπά το σκάφος, καθώς και της υπεριώδους ακτινοβολίας από τον ήλιο.

Αυτό αναγκάζει το διαστημικό σκάφος να ακτινοβολήσει περισσότερη θερμότητα από το αναμενόμενο. Εντούτοις, δεν είναι σαφές ακόμα εάν αυτές οι αλλαγές στο εξωτερικό του διαστημικού σκάφους θα μπορούσαν να φταίνε εξ ολοκλήρου για την απροσδόκητη τροχιά του.

Η ομάδα του Turyshev προγραμματίζει τώρα να εξετάσει τη θεωρία της σκόνης και αναμένει να έχει αποτελέσματα σε πέντε μήνες.

--------------------------------------------------------------------------------

Ο Slava Turyshev είναι ένας από τους λίγους επιστήμονες που παλεύουν υπολογιστικά με την ανωμαλία Pioneer κάθε μέρα επί 15 χρόνια τώρα. Δεν πληρώνεται για να εργαστεί ειδικά πάνω σε αυτό το πρόβλημα, έτσι πρέπει να το εξετάζει μαζί με την κανονική του έρευνα. Αυτή περιλαμβάνει παράξενες πτυχές της βαρύτητας και, το σημαντικότερο, ψάχνει για το αν οι θεωρίες που εξηγούν τη βαρύτητα μπορούν να ταιριάξουν με εκείνες που περιγράφουν τον αόρατο, υποατομικό κόσμο.

Τα στοιχεία από τα διαστημικά σκάφη Γαλιλαίος και Οδύσσεια προτείνουν ότι η ανωμαλία μπορεί να είχε επιπτώσεις και σε αυτά, επίσης. Αλλά κανένα σκάφος από αυτά δεν θα φτάσει αρκετά μακριά από τον ήλιο - την κυρίαρχη πηγή της βαρύτητας στο ηλιακό σύστημα - για να διακρίνουμε οποιαδήποτε πιθανή απόκλιση από το θόρυβο στα στοιχεία. Ο Γαλιλαίος δυστυχώς συντρίφθηκε πάνω στο Δία και ο Οδυσσέας δεν θα πάει ποτέ μακρύτερα από ότι βρίσκεται τώρα.

800 χρόνια. «Τόσο πολύ θα ζούμε στο απώτερο μέλλον». Ο Αμερικανός γενετιστής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, Βάλτερ Λόνγκο, γνωρίζει ότι μπορεί να κατηγορηθεί από συναδέλφους του ως αιρετικός, αλλά είναι απόλυτος: «Το να φτάσουμε να ζούμε 10 φορές περισσότερο απ΄ όσο σήμερα δεν είναι ένας ευσεβής πόθος, αλλά μια αναπόφευκτη πραγματικότητα».

Σκυμμένος πάνω από τα ηλεκτρονικά μικροσκόπια του πανεπιστημιακού εργαστηρίου, ο Αμερικανός επιστήμονας προσπαθούσε εδώ και χρόνια να κατανοήσει τα αίτια που οδηγούν τον άνθρωπο στη γήρανση και κατά συνέπεια στον θάνατο. Όπως και χιλιάδες άλλοι ειδικοί σε ολόκληρο τον κόσμο, επιχειρούσε να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά των γονιδίων και να κατανοήσει τη φύση του μηχανισμού που τα αναγκάζει ξαφνικά να «κατεβάζουν τους διακόπτες» μόλις κάποιος άνθρωπος πάει να ξεπεράσει τα 125 χρόνια ζωής.
Ζωή χωρίς όριο! Πριν από λίγο καιρό, ένα πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριό του, έκανε τον ίδιο και τους συνεργάτες του να διαλαλούν πως «άνοιξε ο δρόμος για να καταργήσουμε τα όρια ζωής- όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και σε κάθε έμβιο οργανισμό». Η ομάδα του Λόνγκο, λοιπόν, πήρε μια ομάδα από κύτταρα μαγιάς σαν και εκείνη που χρησιμοποιούν οι ζυθοποιοί και οι αρτοποιοί. Από το DΝΑ των κυττάρων διέγραψαν δύο γονίδια τα οποία είναι γνωστά με τις ονομασίες RΑS2 και SCΗ9 και τα οποία είναι υπεύθυνα για τη δημιουργία της γήρανσης στη μαγιά και για την πρόκληση καρκίνου στους ανθρώπους.
Δεκαπλασιασμός διαρκείας. Αφού απομόνωσαν αυτά τα γονίδια, τους παρείχαν μια διατροφή χαμηλή σε θερμίδες. Πολύ σύντομα διαπίστωσαν ότι τα γονίδια κατάφεραν να ζήσουν για 10 εβδομάδες, δηλαδή το δεκαπλάσιο χρονικό διάστημα απ΄ όσο συνήθως διαρκεί η ζωή τους.
Επρόκειτο για ένα επίτευγμα, το οποίο θεωρητικά ανήκε μονάχα στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Αλλά- όπως ανέφερε η Άννα ΜακΚόρμικ, που είναι επικεφαλής του Τομέα Γενετικής και Μοριακής Βιολογίας του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Γήρανση των Ηνωμένων Πολιτειών- «ο δεκαπλασιασμός της ζωής ενός οργανισμού ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικός». Κοντά στα 120 χρόνια. Η αλήθεια πάντως είναι ότι η φύση των κυττάρων της μαγιάς είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των κυττάρων του ανθρώπου. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν έχει εμποδίσει τον Λόνγκο και τους συνεργάτες του να θεωρούν ότι το αποτέλεσμα της δουλειάς τους έχει άμεση σχέση με την ανθρώπινη γήρανση και τη μακροζωία. «Παρατείναμε 10 φορές περισσότερο τη διάρκεια ζωής ενός οργανισμού. Αντίστοιχο επίτευγμα δεν νομίζω να έχει καταγραφεί ποτέ ξανά.
Προς το παρόν είμαστε ακόμη μακριά από το να καταφέρουμε να ζούμε 800 χρόνια, αλλά στο άμεσο μέλλον θα μπορούμε να ζούμε μέχρι τα 120 και να εξακολουθούμε να είμαστε υγιείς».
Μείωση διάρκειας της ζωής. Τα γονίδια της μαγιάς, λοιπόν, έζησαν περισσότερο χάρη σε μια δίαιτα φτωχή σε θερμίδες. Το «μυστικό» αυτό το ξέρουν και άλλοι επιστήμονες, καθώς συνιστά μια δοκιμασμένη μέθοδο για να επιμηκυνθεί η ζωή αρκετών οργανισμών, από τη μαγιά και τα νηματόζωα μέχρι τις φρουτόμυγες και τα ποντίκια. Όμως η ένσταση που υπάρχει είναι για το αν μια δίαιτα αυστηρή σε θερμίδες μπορεί να επιμηκύνει τη ζωή των ανθρώπων. Αντιθέτως, αυτό που έχει επανειλημμένως αποδειχθεί είναι ότι ένα πλούσιο σε θερμίδες διατροφολόγιο αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας, διαβήτη και άλλων παθήσεων που περιορίζουν τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής.
Γονιμότητα- διάρκεια ζωής. Αναζητώντας τους μηχανισμούς της γήρανσης και της μακροζωίας, οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν και το τι συμβαίνει με τα γονίδια των ζώων. Εκφράζουν την πεποίθηση ότι η διάρκεια της ζωής τους συνδέεται με την αναπαραγωγική διαδικασία. Έχουν παρατηρήσει μάλιστα ότι ορισμένα ζώα «επιλέγουν» να σπαταλήσουν τα ενεργειακά τους αποθέματα για χάρη της γονιμότητας και εις βάρος της διάρκειας ζωής τους, ενώ άλλα προτιμούν να ζήσουν περισσότερο αφήνοντας πίσω τους λιγότερους απογόνους.
Τα ποντίκια, για παράδειγμα, γεννούν πολλές φορές στη διάρκεια τους έτους και ζουν μονάχα δύο χρόνια, ενώ οι νυχτερίδες (που έχουν σχεδόν το ίδιο μέγεθος) γεννούν ένα έως δύο μικρά και ζουν για 30 ή και περισσότερα χρόνια. Εφ΄ όσον, λοιπόν, είναι πιθανόν τα γονίδια να ευθύνονται για την παράταση της ζωής, το ερώτημα που ανακύπτει είναι τι τα εμποδίζει να μας οδηγήσουν στη μακροζωία.

πηγή:TA NEA

Οι Ρώσοι σχεδιάζουν να στείλουν έναν πίθηκο (του είδους μακάκος) στον Αρη ως προπομπό της πρώτης ανθρώπινης επίσκεψης στον κόκκινο πλανήτη. Μία τέτοια δοκιμή θεωρείται αναγκαία για να παρατηρηθεί η επίδραση που θα έχουν στη φυσιολογία του ανθρώπου οι ακτινοβολίες του Διαστήματος.

Λόγω της μεγάλης συγγένειας του ανθρώπου με αυτού του είδους τα ζώα, εκατοντάδες εκπρόσωποί τους χρησιμοποιούνται διεθνώς σε βιολογικά πειράματα στα ερευνητικά εργαστήρια ολόκληρου του κόσμου. Στην περίπτωση όμως αυτή αναμένεται μεγάλη αντίδραση από οργανώσεις προστασίας των ζώων.

Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε ήδη σε ειδικό ερευνητικό κέντρο κοντά στη Μαύρη Θάλασσα για την επιλογή 40 πιθήκων που θα συμμετάσχουν στην πρώτη προσπάθεια επίσκεψης ενός γήινου σε έναν άλλο πλανήτη.

Τα αρχικά σχέδια
Τα αρχικά σχέδια των Ρώσων το 2002 πρόβλεπαν την αποστολή ανθρώπων στον Αρη στα μέσα της επόμενης δεκαετίας με ένα κόστος 20 δισ. δολαρίων. Σήμερα, όμως, η επίσκεψη αυτή έχει μετατεθεί για αργότερα. Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια δύο τριμελή πληρώματα σε δύο διαφορετικά διαστημόπλοια θα ξεκινούσαν για τον Αρη με σκοπό το ένα πλήρωμα να προσεδαφιστεί στην επιφάνεια, ενώ το δεύτερο θα παρέμενε σε τροχιά αναμένοντας την επιστροφή των εξερευνητών.

Η χρήση ζώων σε ταξίδια στο Διάστημα ξεκίνησε από τα πρώτα ακόμη βήματα του διαστημικού προγράμματος με πρώτη εκπρόσωπο τη σκυλίτσα «Λάικα», η οποία τοποθετήθηκε στο Διάστημα με τον «Σπούτνικ 2», στις 3/11/1957. Πρόσφατα, μάλιστα, οι Ρώσοι ανήγειραν και ένα μνημείο για τη Λάικα σ' ένα κέντρο ερευνών στη Μόσχα. Αν και η Λάικα ήταν καταδικασμένη εξ αρχής να πεθάνει στο Διάστημα ύστερα από μερικές ημέρες, άλλα σκυλιά και πίθηκοι που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα επέστρεψαν σώα στη Γη. Τα πειράματα αυτά συνεχίστηκαν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 οπότε και σταμάτησαν λόγω περικοπών στη χρηματοδότησή τους.

πηγή:www.ethnos.gr

Μια κάψουλα Soyuz που επέστρεφε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προσεδαφίστηκε 400 χλμ εκτός πορείας στη στέπα του Καζακστάν και με καθυστέρηση 20 λεπτών. Οι τρεις επιβάτες, ανάμεσά τους η πρώτη αστροναύτης της Νοτίου Κορέας, είναι καλά αν και υποβλήθηκαν σε ακραίες δυνάμεις.

Όπως ανακοίνωσε το Σάββατο ο εκπρόσωπος του κέντρου ελέγχου στη Μόσχα Βαλέρι Λίντιν, το σκάφος TMA-11 έπεσε με αλεξίπτωτο στις 11.51 ώρα Ελλάδας και εντοπίστηκε από την ομάδα ανάκτησης λίγη ώρα αργότερα. Το πλήρωμα -η Νοτιοκορεάτισα Γι Σο-γιόν, η Αμερικανίδα Πέγκι Ουίτσον και ο Ρώσος Γιούρι Μαλεσένκο- δέχτηκαν τις πρώτες βοήθειες επιτόπου.

Όπως εξήγησε ο Λίντιν η κάψουλα ακολούθησε αυτό που ονομάζεται «βαλλιστική επανείσοδος», μια απότομη πορεία που υποβάλει το πλήρωμα σε μεγάλες επιταχύνσεις.

Η επιτάχυνση έφτασε τα 10 G, που σημαίνει ότι κάποια στιγμή οι τρεις επιβάτες ένιωθαν να «ζυγίζουν» δέκα φορές περισσότερο απ' ό,τι στη Γη.

Παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί και τον Οκτώβριο, με ένα Soyuz που μετέφερε τον πρώτο αστροναύτη της Μαλαισίας, καθώς και το 2003, όταν η ρωσική ομάδα ανάκτησης χρειάστηκε ώρες για να εντοπίσει την κάψουλα.

Η Γι Σο-γιόν πέρασε 11 ημέρες πραγματοποιώντας πειράματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Νότιος Κορέα πλήρωσε τη Ρωσία περίπου 20 εκατ. δολάρια για τη συμμετοχή της στην αποστολή.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Αθήνα




Μια νέα παραγωγή με θέμα το περιβάλλον και τίτλο «Η γη είναι το σπίτι μας» προστίθεται στις προβολές της «Θόλου», του θεάτρου Εικονικής Πραγματικότητας του «Ελληνικού Κόσμου». Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ταινία και διαδραστικό παιχνίδι γνώσεων.

Ένα χρόνο μετά τα εγκαίνια της «Θόλου», το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού χρησιμοποιεί ως μέσο τη σύγχρονη τεχνολογία για να ασχοληθεί με ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πλανήτη: το περιβάλλον και την προστασία του.

Η παραγωγή «Η γη είναι το σπίτι μας» διαρκεί περίπου 40 λεπτά και απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες. Περιλαμβάνει μία ταινία, η οποία βασίζεται αποκλειστικά σε τρισδιάστατα γραφικά και απαντά σε ερωτήματα που αφορούν το περιβάλλον και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί καθένας να συμβάλει στην προστασία του μέσα από καθημερινές απλές πρακτικές.

Mετά την προβολή της ταινίας ακολουθεί διαδραστικό παιχνίδι γνώσεων, όπου το κοινό καλείται να συμμετάσχει ενεργά, δοκιμάζοντας τις γνώσεις του πάνω σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον.

Μερικά από τα θέματα που εξετάζει το νέο πρόγραμμα είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και οι κλιματικές αλλαγές, η διατάραξη της διατροφικής αλυσίδας και τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, η διαχείριση των αποβλήτων και η ανακύκλωση, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι τρόποι εξοικονόμησης ενέργειας.

Επίσης, στη νέα παραγωγή της «Θόλου» προτείνονται απλές καθημερινές συνήθειες που μπορεί καθένας από εμάς να εφαρμόζει, προκειμένου να μην επιβαρύνει το περιβάλλον.

Newsroom ΔΟΛ

Η άδεια δημόσιας χρήσης ελεύθερου λογισμικού που η Ευρωπαϊκή Ένωση καθιέρωσε την περασμένη χρονιά, η EUPL (European Union Public Licence), φωτίζεται από τις μελέτες που συνθέτουν το ειδικό αφιέρωμα της τριμηνιαίας επιθεώρησης «Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική».

Το αντικείμενο των μελετών εστιάζεται κατά βάση στα ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας που ανακινεί η άδεια δημόσιας χρήσης για την ΕΕ και, από την άποψη αυτή, διευκολύνεται η πολιτική ερμηνεία και ανάγνωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να καθιερώσει την άδεια .

Αυτή η πολιτική ερμηνεία και ανάγνωση έχει να κάνει με την άδεια δημόσιας χρήσης ως μια ακόμη εκδήλωση της ανάγκης, την οποία αφουγκράζεται ο πιο αυθεντικός εκφραστής της υπερεθνικής πολιτικής βούλησης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τα κείμενα του αφιερώματος υπογράφουν οι καθηγητές Π.Στάγκος, Δ. Καλλινίκου, M.Vivant και οι νομικοί Κ. Κόϊκας και Μ.Μαρκέλου.

Στο ίδιο τεύχος φιλοξενείται και πλούσιος φάκελος με θέμα τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και διατυπώνονται δημόσια απόψεις για την κρίση της Δημοκρατίας ή της Πολιτικής καθώς και σε ζητήματα που άπτονται της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής.

Newsroom ΔΟΛ

quote:

---

Θα ζούμε έως και 800 χρόνια! Άνοιξε ο δρόμος και για την ανθρώπινη... αθανασία

---

Φοβερό αυτό φαντάσου γνώση που μπορείς να αποκτήσεις σε 800 χρονια .
Να κάτι τέτοια ακούει η κυβέρνηση και αυξάνει τα όρια ηλικίας στο ασφαλιστικό

quote:

---

Τρέμω στην ιδέα και μόνο, φαντάζεσαι υπάλληλοι με κα8ετήρες και περπατούρες να έχουν γεμίσει τα γραφεία;Γιατί άσχετα αν θα ζούμε τόσα χρόνια δεν νομίζω ότι θα μοιάζουμε με εικοσάρηδες Αν και μάλλον θα το πάνε αναλογικά, τώρα σύνταξη στα 65 τότε στα 650 (σύνταξη;χμ άλλο σενάριο επιστημονικής φαντασίας

---

650 αισιόδοξη σε βλέπω Βαλε 700 να είσαι μέσα .

quote:

---

Εγω θα βγω συνταξη πριν την ανακαλυψη ωστε να παιρνω συνταξη 700 χρονια,καλη φαση.

---

Πρώτη φάση όχι άπλα καλή μιλάμε για την απολυτή ηδονή

Παρατηρείστε το γεμάτο φεγγάρι. Οι αρχαίοι κρατήρες και οι παγωμένες θάλασσες της λάβας βρίσκονται ακίνητοι κάτω από έναν χωρίς αέρα ουρανό, βαθιά ήρεμοι. Είναι ένας γαλήνιος, σε αργή κίνηση κόσμος όπου ακόμη και ένα ανθρώπινο ίχνος μπορεί να κρατήσει εκατομμύρια χρόνια. Τίποτα δεν φαίνεται να ταράζει την ηρεμία εκεί πάνω, σωστά;

Λάθος.

Επιστήμονες που υποστηρίζονται από τη NASA έχουν συνειδητοποιήσει ότι κάτι συμβαίνει κάθε μήνα, όταν το φεγγάρι μαστιγώνεται από τη γήινη μαγνητοουρά.

"Η γήινη μαγνητοουρά υπερβαίνει την τροχιά του φεγγαριού και, μία φορά το μήνα, το φεγγάρι βρίσκεται εντός της μαγνητοουράς της," λένε ο Tim Stubbs, του πανεπιστημίου της Μέρυλαντ που εργάζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard. "Κι αυτό μπορεί να έχει συνέπειες που κυμαίνονται από τις θύελλες της σκόνης έως ως τις ηλεκτροστατικές εκφορτίσεις."

Η μαγνητική ουρά της Γης είναι μια επέκταση του ίδιου του μαγνητικού της πεδίου. Ολόκληρος ο πλανήτης μας είναι τυλιγμένος σε μια μαγνητική φυσαλίδα, η οποία προέρχεται από το μαγνητικό δυναμό στο γήινο πυρήνα. Έξω στο διάστημα, ο ηλιακός άνεμος πιέζει αυτήν την φυσαλίδα και την τεντώνει, δημιουργώντας μια μακριά "μαγνητοουρά" στη αντίθετη κατεύθυνση του ανέμου.

Το φεγγάρι είναι μέσα στη μαγνητοουρά όταν είναι πλήρες. Εισέρχεται σε αυτήν τρεις ημέρες πριν την πανσέληνο και κάθεται άλλες τρεις μέρες μετά. Και κατά τη διάρκεια των έξι ημερών συμβαίνουν παράξενα πράγματα.

Πολύ λεπτά σωματίδια σκόνης στην επιφάνεια της Σελήνης μπορούν να 'αιωρούνται' πάνω από το έδαφος, επειδή απωθούνται

Κατά τη διάρκεια της διέλευσης του φεγγαριού μέσα από τη μαγνητοουρά έρχεται σε επαφή με ένα γιγαντιαίο "στρώμα" πλάσματος από καυτά φορτισμένα σωματίδια, που παγιδεύονται στην ουρά. Τα πιο ελαφριά και πιο ευκίνητα από αυτά τα σωματίδια, τα ηλεκτρόνια δηλαδή, καλύπτουν την επιφάνεια του φεγγαριού και το φορτίζουν αρνητικά.

Στην φωτεινή πλευρά του φεγγαριού αυτό το φαινόμενο εξουδετερώνεται ως ένα βαθμό από το φως του ήλιου: Τα φωτόνια της υπεριώδους κτυπούν τα ηλεκτρόνια αφαιρώντας τα από την επιφάνεια και διατηρώντας την πυκνότητα του φορτίου της σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Αλλά στην αθέατη και σκοτεινή πλευρά, στο ψυχρό σεληνιακό σκοτάδι, τα ηλεκτρόνια συσσωρεύονται συνεχώς και το δυναμικό στην επιφάνεια μπορεί να ανέβει σε εκατοντάδες ή σε χιλιάδες βολτ.

Οι αστροναύτες λοιπόν στο φεγγάρι, όταν θα βρίσκεται μέσα στη μαγνητοουρά, περπατώντας στη σκονισμένη επιφάνεια θα μπορούσαν να συλλέξουν μια υπερβολικά μεγάλη ποσότητα φορτίου. Όμως τα ηλεκτρονικά στο φεγγάρι θα μπορούσαν να καταστραφούν από ανεπιθύμητα βραχυκυκλώματα όπως και ο εξοπλισμός των μελλοντικών αποίκων.

Οι ίδιοι οι αστροναύτες θα ήταν ασφαλείς, μονωμένοι από τις στολές τους, όμως τα φορτία του εδάφους θα μπορούσαν να προκαλέσουν σπινθήρες που θα κατέστρεφαν οποιονδήποτε εξοπλισμό περιλαμβάνει μεταλλικά εξαρτήματα.

Σωματίδια σκόνης, εν τω μεταξύ, μπορεί να πετάξουν προς τα πάνω. Υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι τα λεπτά σωματίδια της σεληνιακής σκόνης μπορούν να αιωρηθούν πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια, λόγω της ηλεκτροστατικής άπωσης. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια προσωρινή νυχτερινή ατμόσφαιρα από σκόνη, έτοιμη να σκεπάσει τα μηχανήματα ή τις στολές (η σκόνη της Σελήνης δρα πολύ λειαντικά), και να κάνει γενικά τη ζωή δύσκολη στους αστροναύτες.

Και το πιο παράξενο: η σκόνη μπορεί να συσσωρευτεί κάνοντας ένα είδος διάφανου ανέμου. Η αιωρούμενη σκόνη, εξ αιτίας της διαφοράς στη συσσώρευση φορτίων, θα έφευγε από την έντονα αρνητική αθέατη πλευρά, προς τη φωτεινή πλευρά με το λίγο αρνητικό φορτίο. Αυτό το φαινόμενο που ονομάζεται "καταιγίδα σκόνης" θα ήταν πολύ ισχυρό στην διαχωριστική γραμμή μεταξύ της ημέρας και της νύχτας.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της εικόνας είναι καθαρά υποθετική λέει ο Stubbs. Κανένας δεν μπορεί να πει τι συμβαίνει ακριβώς στο φεγγάρι όταν εισέρχεται στη μαγνητοουρά, επειδή κανένας δεν ήταν εκεί στον κρίσιμο χρόνο. "Οι αστροναύτες του Απόλλωνα δεν προσγειώθηκαν ποτέ σε ένα γεμάτο φεγγάρι και δεν δοκίμασαν ποτέ τη μαγνητοουρά."

Οι ερευνητές μπορούσαν από παλιά να υποθέσουν ότι η σεληνιακή επιφάνεια μπορεί να φορτιστεί όταν πέσουν πάνω της φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου. Όμως μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε φανταστεί την ένταση του φαινομένου.

Οι καλύτερες αποδείξεις προέρχονται από το διαστημικό σκάφος Lunar Prospector της NASA, που ήταν το 1998-99 σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι και διασταυρώθηκε πολλές φορές με τη μαγνητοουρά. Κατά τη διάρκεια ορισμένων διασταυρώσεων, το διαστημικό σκάφος αισθάνθηκε μεγάλες αλλαγές στην τάση της νυχτερινής πλευράς, από -200 βολτ σε -1000 βολτ," λέει ο Jasper Halekas του Μπέρκλευ, που έχει μελετήσει στοιχεία δεκαετιών.

Ο εξοπλισμός των αστροναυτών θα μπορούσε να προστατευτεί με ειδικές επιστρώσεις, όπως αυτές που χρησιμοποιούνται για την προστασία των δορυφόρων.

Όπως διαπίστωσαν και μόνοι τους οι αστροναύτες της αποστολής Apollo, η σκόνη είναι τόσο λεπτόκοκκη ώστε μπορεί να περνά ακόμα και μέσα από στεγανές θυρίδες.

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Σελήνη λοιπόν; Οι επόμενοι αστροναύτες πρόκειται να το ανακαλύψουν. Η NASA επιστρέφει στο φεγγάρι στην επόμενη δεκαετία και προγραμματίζει να κτίσει φυλάκια για μια μακροπρόθεσμη σεληνιακή εξερεύνηση. Έτσι, θα εξερευνήσουν και τη μαγνητοουρά.

Άλλες πηγές πλάσματος

Η μαγνητοουρά της Γης δεν είναι η μόνη πηγή πλάσματος που φορτίζει το φεγγάρι. Και ο ηλιακός άνεμος μπορεί να προσφέρει σωματίδια. Πράγματι, τις περισσότερες φορές, ο ηλιακός άνεμος είναι η αρχική πηγή φορτίων. Αλλά όταν το φεγγάρι εισέρχεται στη μαγνητοουρά, ο ηλιακός άνεμος υποχωρεί και αναλαμβάνει το στρώμα του πλάσματος. Το στρώμα του πλάσματος είναι περίπου 10 φορές πιο καυτό από τον ηλιακό άνεμο και αυτό του δίνει περισσότερη ικανότητα "διάτρησης" όταν αλλάζει η ισορροπία του φορτίου στην επιφάνεια του φεγγαριού. Ηλεκτρόνια από το πλάσμα δύο εκατομμυρίων βαθμών στο στρώμα του πλάσματος περιφέρονται σαν τρελά και πολλά από αυτά χτυπούν την επιφάνεια του φεγγαριού. Τα ηλεκτρόνια του ηλιακού ανέμου είναι σχετικά ψυχρά 140 χιλιάδες βαθμούς μόνο, και λίγα από αυτά κινούνται προς τη σκιασμένη αθέατη επιφάνεια του φεγγαριού.

Ο στατικός ηλεκτρισμός εμφανίζεται λοιπόν είτε όταν η Σελήνη δέχεται άμεσα τα σωματίδια υψηλής ενέργειας των ηλιακών καταιγίδων, είτε όταν διέρχεται από την μαγνητοουρά της Γης. Το πότε θα διέλθει η Σελήνη από τη γήινη μαγνητοουρά είναι προβλέψιμο, ενώ οι ηλιακές καταιγίδες δεν είναι.

Επειδή Γη βρίσκεται συνεχώς απέναντι από το ρεύμα του ηλιακού ανέμου - μια συνεχής ροή φορτισμένης ύλης, - το μαγνητικό της πεδίο αλληλεπιδρά με τον ηλιακό άνεμο αλλάζοντας τη ροή του από υπερηχητική σε υποηχητική, όταν τον συναντά.

Χωρίς τον ηλιακό άνεμο το μαγνητικό πεδίο της Γης θα εκτεινόταν πολύ μακριά και η μορφή του θα εμφανιζόταν διπολική. Περιορίζεται έτσι η έκτασή του και δημιουργείται η μαγνητόσφαιρα της Γης, η οποία εμφανίζεται συμπιεσμένη στην προσήλια πλευρά της, ενώ δημιουργείται η μαγνητοουρά στην ανήλια πλευρά όπως φαίνεται αριστερά στην εικόνα.

Η μαγνητοουρά εκτείνεται στο διάστημα 65.000 km στην πλευρά που την βλέπει ο ήλιος και σε δεκαπλάσια απόσταση από τη σκοτεινή πλευρά, πέρα και από το φεγγάρι.

Ποινή αποκλεισμού από το Ευρωπαϊκό Σύστημα-Εμπορίας Ρύπων για τρεις μήνες επέβαλε στην Ελλάδα το Συμβούλιο Συμμόρφωσης της Γραμματείας του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή.

Όπως αναφέρουν Τα Νέα της Μεγάλης Τρίτης, η απόφαση είχε ληφθεί από το Μάρτιο στη Βόννη, όπου κρίθηκαν ανεπαρκείς οι σχετικές εξηγήσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ για το Εθνικό Σχέδιο Κατανομής Ρύπων.

Όπως υπενθυμίζει η εφημερίδα, από τις 18 Ιανουαρίου ο επίτροπος Περιβάλλοντος Σταύρος Δήμας χαρακτήρισε «αναξιόπιστο το σύστημα που επέλεξε το ΥΠΕΧΩΔΕ για να καταγράφει τους αέριους ρύπους των ελληνικών βιομηχανιών» επισήμανση που είχε προκαλέσει την αντίδραση του υπουργού Γιώργου Σουφλιά.

Τώρα, η Ελλάδα καλείται να εκπονήσει αξιόπιστο σύστημα καταγραφής των εκπομπών.

Από το ΥΠΕΧΩΔΕ αναγνώρισαν το πρόβλημα, ωστόσο, επιρρίπτουν ευθύνες στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και στην πρώην ομάδα του Εθνικού Αστεροσκοπείου που συνέταξε τις εκθέσεις για τους αέριους ρύπους από το 1995 έως το 2007.

Η καταδίκη αφορά αποκλειστικά και μόνο τους χειρισμούς του ΥΠΕΧΩΔΕ, μετά τη διακοπή της σύμβασης με την ομάδα αυτή», υποστηρίζουν σε ανακοίνωσή τους ο υπεύθυνος Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ Σπύρος Κουβέλης και η ευρωβουλευτής Αννυ Ποδηματά.