- Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΜΑΣ

Η απελευθέρωση του ανθρώπου από καταστάσεις και βιώματα που τον εμποδίζουν να προχωρήσει στην οδό του Χριστού,είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα. Υπάρχουν άνθρωποι που ομολογούν μεν πίστη στο Χριστό,όμως στην καθημερινή τους ζωή δεν βιώνουν την ελευθερία του Αγίου Πνεύματος που είναι προυπόθεση για να απολαμβάνουν και τον καρπό Του.

Η κύρια αιτία που κρατά τον άνθρωπο "δέσμιο" των παθών του και των προβλημάτων του είναι συχνά η έλλειψη γνώσης πάνω στις αλήθειες του Λόγου,πάνω στην διδασκαλία που θεραπεύει τον άνθρωπο από τα δεινά που τον μαστίζουν και τον ελευθερώνει από τα δεσμά της δουλείας του νόμου.

Η έννοια της "ελευθερίας του πνεύματος" είναι πολυμερής και θεωρείται η ανεμπόδιστη εκδήλωση της βούλησης του ανθρώπου είτε σε νοητικό είτε σε πρακτικό επίπεδο, να μπορεί δηλαδή κάποιος να σκέφτεται και να πράττει [ή να μην πράττει] αυτό που θέλει [ή δεν θέλει] χωρίς να περιορίζεται από εσωτερικούς ή εξωτερικούς καταναγκασμούς.

Η ελευθερία αυτή είναι η βασική προυπόθεση για μια αρμονική και ισορροπημένη ζωή που πρέπει να έχει ο άνθρωπος και δεν αποκτάται με τον προσωπικό αγώνα που κάνει, για να απαλλαγεί από καταστάσεις και τυχόν πάθη που τον υποδουλώνουν. Κάποιος που είναι δεμένος με το ψέμα, με την υποκρισία,τα ναρκωτικά,το αλκοόλ, την ασωτία,τις νοσηρές επιθυμίες, δεν θεωρείται πνευματικά ελεύθερος,επειδή με διαφόρους τρόπους απέβαλε απ' τη ζωή του όλα αυτά, αλλά ελευθερία πνεύματος έχει τότε μόνο,"όταν" γνωρίσει και δεχθεί την "αλήθεια" του Θεού κι αυτή η αλήθεια με τη σειρά της, αφού τον ελευθερώσει θα "δουλώσει" κι όλα τα πάθη και τις επιθυμίες του.

"...και θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει"[Ιωάν.η32.]

Ο άνθρωπος εξαιτίας της "αδαμικής" φύσης του νομοτελειακά είναι δούλος των επιθυμιών και των παθών του,τα οποία φανερώνονται σ' αυτόν ως "αμαρτία","μόνο" δια του νόμου του Θεού. Αυτός που μας καθιστά παραβάτες ή άνομους ή αμαρτωλούς είναι ο νόμος[Ρωμ.ε'13, Α'Κορ.ιε56.] Όσο δεν υπάρχει νόμος,η αμαρτία είναι νεκρή. "Ζωντανεύει" και γίνεται φανερή στον άνθρωπο, μόνο όταν "ξαναζεί" ο νόμος . Αλλά και η αμαρτία παίρνοντας ως αφορμή τις εντολές του νόμου, κατεργάζεται μέσα στον άνθρωπο κάθε επιθυμία και τον εξαπατά με στόχο το θάνατό του.

Η αποκάλυψη του αποστόλου Παύλου, που είχε από το Θεό,γράφει:
"Τι λοιπόν θα πούμε? Ο νόμος είναι αμαρτία? Μη γένοιτο! Αλλά την αμαρτία δεν την γνώρισα παρά μόνο δια του νόμου. Γιατί και την επιθυμία δεν θα ήξερα ,αν ο νόμος δεν έλεγε μην επιθυμήσεις.Αφορμή λοιπόν έλαβε η αμαρτία με την εντολή και κατεργάστηκε μέσα μου κάθε επιθυμία, γιατί χωρίς νόμο η αμαρτία είναι νεκρή.
Κι εγώ ζούσα κάποτε χωρίς νόμο, όταν όμως ήλθε η εντολή η αμαρτία ξανάζησε,εγώ τότε πέθανα, και βρέθηκε η εντολή που μου δόθηκε για ζωή, αυτή να μου φέρει το θάνατο.

Γιατί η αμαρτία έλαβε αφορμή με την εντολή και με εξαπάτησε, και μέσω αυτής με σκότωσε.Ώστε, πράγματι ο νόμος είναι άγιος,και η εντολή άγια και δίκαιη και αγαθή. Το αγαθό ,λοιπόν, έγινε για μένα θάνατος¨? μη γένοιτο! Αλλά η αμαρτία για να φανεί αμαρτία, με το αγαθό κατεργάστηκε σ' εμένα το θάνατο,ώστε να γίνει υπερβολικά αμαρτωλή η αμαρτία μέσω της εντολής...".

Έτσι ο αγαθός νόμος του Θεού,ενώ δόθηκε στον άνθρωπο για να ζήσει, καταστάθηκε θανατηφόρος,εξαιτίας της αδυναμίας του ανθρώπου να τον εκτελέσει. Εδώ ,αδέλφια μου, υπάρχει ένα βασικό κλειδί,όσον αφορά τη σωτηρία μας:

Όσο ζούμε μέσα στο αδαμικό σκήνωμα, θα πρέπει όλοι να αναγνωρίζουμε ότι σε κάθε στιγμή της ζωής μας είμαστε ένοχοι, επειδή κανείς δεν μπορεί να εκπληρώσει όλο το Λόγο [Νόμο του Θεού]. Αν όμως συνειδητά πιστεύουμε ότι ο Θεός, δια του Χριστού, μας δίνει Χάρη, τότε η αλήθεια αυτή μας ελευθερώνει, ενώ παράλληλα "υποδουλώνει" τα πάθη και τις αδυναμίες μας. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μας λοιπόν δεν
είναι αποτέλεσμα των έργων ,των αγώνων και των προσπαθειών μας, αλλά της πίστης μας και της αναγνώρισης του έργου , που ο ΘΕΟΣ ΈΚΑΝΕ ΣΕ ΜΑΣ...