- Χθες βράδυ ονειρεύτηκα... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Εικονογράφηση του ιδίου, εκδόσεις ΑΡΧΕΤΥΠΟ
Όνειρα γλυκά σε όλους ή τουλάχιστον όνειρα με ενδιαφέρον...
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
κι έπειτα, μάλλον κουρασμένη, ένιωσα το φιλί του ύπνου στο μέτωπο.
άφησα τα δανεικά φτερά μου δίπλα στην μπλε στενή ντουλάπα,
αγκάλιασα μια πράσινη τουλίπα,
και θέλησα ν' αποκοιμηθώ.
Ομως τα μάτια έμεναν καρφωμένα στον κίτρινο τοίχο
με τα κόκκινα έντονα νωπά σημάδια.
ο νους τριγύριζε στη θύμισή σου
και ονειρευόταν ότι πριν είχε σκοτώσει.
Επειτα σ' άφησε στην αγκαλιά της λήθης,
θα μείνεις εκεί μέχρι να ξαναχρειαστεί τη συντροφιά σου,
σύντομα ή αργότερα, μα τι σημασία έχει;
εσύ δε θα το μάθεις ποτέ...
ο νους συνέχισε να ταξιδεύει,
μόνος,
σε μια χαμένη ονειρεμένη πόλη,
που συνηθίζει ν' αποκαλεί ατλαντίδα.
κοντά στην λίμνη της πόλης,
ακριβώς στο χείλος της,
κάποιος βουτά και μετανιώνει
κάτι θέλησε να πει, μα τώρα χάθηκε...
Ξέρω, θα τον γνωρίσω αργότερα.
έπειτα ένας ζητιάνος, εραστής του ποτού
μου εύχεται από καρδιάς κάτι σπουδαίο, ή δύσκολο
και φεύγει....

Communicating at an unknown rate...
Ryche...αν έβλεπα κανα μικρό πόνυ...μάλλον θα είχα μπει σε κάποιας άλλης το όνειρο (της Καποδίστριας,ίσως;)...
Δεν μ' ενοχλούν τα όνειρά μου...Τα παρακολουθώ με ...ενδιαφέρον(;)...

Communicating at an unknown rate...
ολα οσα με κανουν να αισθανομαι μη φυσιολογικα,
μα εστω και αν στο ονειρο μοναχα το βιωσα,
πιο ελαφρια την ψυχη μου καπως ενιωσα.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Περίεργη διάθεση σήμερα....
Communicating at an unknown rate...
Edited by - Valnta on 26/09/2003 19:55:08


ηταν γυρω στα 10,ζωηρουλα,με μακρια μαυρα μαλλακια,
δεν μου μιλησε,απλα με το μικρο χερακι της επιασε το δικο μου
και με τραβαγε.αρχισε να τρεχει,την ακολουθησα ,ετρεχα ξοπισω της
μα δεν την προλαβαινα ,χαθηκε σε μια φαση,γυρνωντας περα-δωθε
περπατωντας και φωναζωντας "που εισαι?,που πηγες?" με αγωνια ετρεχα,
κλαμματα ακουσα ,πηγα προς τα εκει,ειδα την αδελφουλα μου να ειναι
μεσα σε μια λιμνουλα ρηχη,κατω και πισω απο εναν μικρουλη καταρραχτη,
που το λιγοστο νερο κυλαγε μεσα στην λιμνουλα και πανω ακριβως απο τον καταρραχτη ,εναν ξυλινο σταυρο ,σκεπασμενο απο κλαδια και φυλλα,
κατεβαζω το κεφαλι,η αδερφουλα μου ειχε χαθει και πισω διεκρινα μοναχα τον βραχο ,τιποτε αλλο,ουτε σπηλια,ουτε τιποτα,εκλαψα,πολυ.
οπου και αν εισαι να ξερεις οτι σε αγαπω και θα εκανα τα παντα για να γεννηθεις,για να εισαι διπλα μου.μου λειπεις.
αφιερωμενο στην αδελφουλα μου .



Let the fairies be with your sister....
Communicating at an unknown rate...
Edited by - Valnta on 29/09/2003 16:40:07
ευχαριστω
Edited by - manos on 29/09/2003 20:36:04
Mάλλον χθες το βράδυ,το όνειρο που είδα
ήταν τόσο τρελό, τόσο μπερδεμένο...
Hρθα στη δουλειά κ άρχισα να μπλέκω εικόνες...
Mια απεικόνιση από ότι θυμάμαι..
Γιατί ήταν ένα όνειρο γεμάτο από καρέ...
Xωρίς υπόθεση. Eικόνα κ συναίσθημα. Σαν το θέμα της Kαποδίστριας..
Σε μια splater-φρικιαστική εκδοχή...
Iσως βάλω "το έργο μου" αργότερα να το δείτε...

Communicating at an unknown rate...