- ZEN MEDITATION - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

http://www.do-not-zzz.com/

http://www.mro.org/mro.html

http://www.osho.com/

Ο κλασικος ορισμος(το ζεν ειναι το ζεν)Το ζεν δεν ειναι θρησκεια,δε διδασκει τιποτε,δε βασιζεται σε κειμενα,ειναι περα απο την θεση και την αρνηση.Το ζεν λεει:Αν ολα αναγονται στο Ενα,αυτο το Ενα σε τι αναγεται;))
Το ζεν ειναι πολυ οικειο.

Η λεξη ζεν ειναι γιαπωνεζικη,συντομη μορφη των λεξεων Zenno και Zenna,που προερχονται απο το κινεζικο Ch an (διαλογισμος),που κι αυτο προερχεται απο το σανσκριτικο Dhyana(διαλογισμος)

Ιστορικα το ζεν ειναι η ολοκληρωση παλιων πνευματικων παραδοσεων του ινδικου και κινεζικου πολιτισμου,εχει προπαντος κινεζικα χαρακτηριστικα και μεταφερθηκε στην Κινα του 5ου αι.απο τον Ινδο Βουδδιστη μοναχο Μπουτινταρμα(Εικοστο Ογδοο Πατριαρχη του Ινδικου Ζεν)Αυτη η μορφη περασε στην Ιαπωνια στα τελη του 12ου αιωνα.

Θεωρειται η αποκορυφωση του Βουδδισμου Μαχαγιανα,αλλα εχει πολυ εντονα ταοιστικα στοιχεια,για παραδειγμα το χιουμοριστικο πνευμα.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ
ποιηση σε στιχους ΖΕΝ και χαικου

ΟΜ!Ω Συ που κρατας τη σφραγιδα της δυναμης,υψωσε το Αδαμαντινο χερι σου,καταστρεψε,εξαλειψε!
Ω Συ Στηριγμα,στηριξε ολα οσα ειναι στα εσχατα!
Ω Συ Εξαγνιστη,εξαγνισε ολα οσα ειναι στα ορια του εαυτου!
ΟΜ!Ειθε ο Τελειωτης καθε μοχθου να ειναι νικητης!
ΟΜ!Ω Συ Τελεια Φωτισμενε,φωτισε ολα τα αισθανομενα οντα!
Ω Συ που εισαι τελειος στη σοφια και στην συμπονια,απελευθερωσε ολα τα οντα και οδηγησε τα στην Βουδδοτητα.

ΟΜ!Το Μεγαλο Νταραμι.

ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΡΥΘΜΟ ΖΕΝ
Η ποιηση αυτη του ζεν ειναι ενα παραδειγμα καθαρης ποιησης στις πηγες της,μπορει να την ασκησει ο καθε ανθρωπος,απ το γεγονος και μονο οτι ζει,θελει να ειναι σωστος και να το πει αυτο σαν κατι αυτονοητο και πραγματικο.

Δεν γυρευω την αληθεια
δεν καταστρεφω το λαθος,
γιατι ξερω οτι και τα δυο δεν ειναι τιποτα,
οτι και τα δυο ειναι ΟΧΙ μορφες
ουτε ομως το Αδιαμορφωτο ειναι (τιποτα)
αλλα ουτε και (οχι τιποτα)

Μονο οταν εχεις κανενα πραγμα στον νου σου και κανενα στα πραγματα εισαι κενος και πνευματικος,
αδειανος και θαυμαστος.Τε-σεν

Σοκακου
Ανεμος ψηλος,κρυο φεγγαρι,
μακρυ ρευμα μες στον ουρανο.
Περ απ την πυλη,πουθενα σκια
-τεσσερες πλευρες,οχτω κατευθυνσεις.

Τεσο
Επιτελους μακρια-
κανενας δεσμος,καμια εξαρτηση.
Τι γαληνιος ο ωκεανος
ψηλα στο Κενο.

Καρασουμαρου-Μιτσουχιρο(1579-1628)
Προσεξε μη δαγκωσεις το ιδεογραμμα του τιποτα:
θα σπασουν τα δοντια σου.Καταπιε το ολο,κι εχεις θησαυρο
περ απο την ελπιδα για τον Βουδδα η το Πνευμα.
ΟΜ

MOUSIC FOR ZEN MEDITATION
by TONY SCOTT

dsm

Edited by - spirit on 05/01/2004 20:52:23

Edited by - spirit on 06/01/2004 11:42:04

Ο Ριοκάν, ένας δάσκαλος του ΖΕΝ, ζούσε μία πολύ απλή ζωή σε μία φτωχική καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού. Κάποιο βράδυ, ένας κλέφτης μπήκε στην καλύβα, αλλά είδε πως δεν υπήρχε τίποτα να κλέψει. Ο Ριοκάν τον αντιλήφθηκε καθώς έφευγε και του είπε:

— Ίσως έκανες μεγάλο ταξίδι για να με επισκεφθείς και δεν είναι σωστό να φύγεις με άδεια τα χέρια. Σε παρακαλώ δέξου σαν δώρο τα ρούχα μου.

Ο κλέφτης τα έχασε! Πήρε τα ρούχα και τα έβαλε στα πόδια. Ο Ριόκαν κάθισε γυμνός και κοιτώντας το φεγγάρι μουρμούρισε:

— Τι κρίμα! Μακάρι να μπορούσα να του χάριζα και αυτό το υπέροχο φεγγάρι!

Ο δάσκαλος του ΖΕΝ Χακουίν εθεωρείτο σαν υπόδειγμα ενάρετου ανθρώπου. Δίπλα του έμενε ένας μανάβης με την γυναίκα του και την όμορφη κόρη του. Κάποια μέρα οι γονείς της διαπίστωσαν ότι η κόρη τους ήταν έγκυος. Εξαγριωμένοι ζητούσαν επίμονα από την κόρη τους να τους πει ποιος είναι ο πατέρας. Μετά από πολλή πίεση ομολόγησε τον Χακουίν. Έξω φρενών ο πατέρας της πήγε στο δάσκαλο να ζητήσει εξηγήσεις αλλά η μόνη απάντηση που πήρε από τον Χακουίν ήταν:

— Ώστε έτσι ε;

Όταν γεννήθηκε το παιδί το πήραν στον Χακουίν ο οποίος είχε ήδη χάσει το καλό του όνομα και φήμη, πράγμα το οποίο δεν τον στεναχώρησε καθόλου. Εκείνος πήρε το παιδί και το φρόντιζε όσο καλύτερα μπορούσε. Δεν πέρασε ένας χρόνος και το κορίτσι ομολόγησε ότι ο πατέρας του παιδού ήταν ένας νεαρός από την ψαραγορά. Ο πατέρας της τότε πήγε στον Χακουίν να ζητήσει συγνώμη και να πάρει πίσω το παιδί. Καθώς ο Χακουίν του παρέδιδε το παιδί είπε:

— Ώστε έτσι ε;

dsm

"The true mystery of the world is the visible, not the
invisible." - Oscar Wilde

http://groups.msn.com/ZenandSpiritualart/meditationroom1.msnw

dsm

dsm

http://www.meditationtherapy.com/frameindex.html
OM

Αποσπάσματα απ’ το βιβλίο “To Ζεν και η Τέχνη τής Τοξοβολίας” τού Ούγκεν Χέρριγκελ. Το βιβλίο αυτό απετέλεσε έμπνευση και οδηγό τού Henri Cartier-Bresson, ο οποίος θεώρησε ότι όσα αφορούν την τέχνη τής τοξοβολίας και τον τοξοβόλο υπακούουν στους ίδιους κανόνες και αφορούν εξίσου την τέχνη τής φωτογραφίας και τον φωτογράφο.

“Ένας μεγάλος δάσκαλος πρέπει να είναι συγχρόνως κι ένας μεγάλος παιδαγωγός. Πρέπει ο μαθητής να αντιμετωπίσει με τις δικές του προσπάθειες το ναυάγιο, προτού αρπάξει το σωσίβιο που τού ρίχνει ο δάσκαλος…………….………………………………..

“Η αληθινή τέχνη είναι άσκοπη, μάταιη.……………………………………………………………………

“Πριν από κάθε δράση και δημιουργία, πριν από κάθε προσφορά και υποταγή τού εαυτού του, ο καλλιτέχνης επικαλείται πάνω απ’ όλα αυτήν την παρουσία τού πνεύματος και την εξασφαλίζει με την εξάσκηση.…………………………………………………

“Ο Ιάπωνας μαθητής διαθέτει τρία εφόδια: καλή ανατροφή, παράφορη αγάπη για την τέχνη που διάλεξε, και σεβασμό απαλλαγμένο από κάθε διάθεση κριτικής προς τον δάσκαλο.………………………………………………………………………..

“Στην αρχή ο μαθητής δεν έχει παρά να μιμηθεί ευσυνείδητα αυτά που τού δείχνει ο δάσκαλός του. Κι ο δάσκαλος, αντίθετος προς τις μακροσκελείς οδηγίες και επεξηγήσεις, περιορίζεται σε σύντομες υποδείξεις και δεν εξαρτά τη διδασκαλία του από τις υποδείξεις των μαθητών του………………….……………………………………………………………………………………………………..

“Ο μαθητής στην πορεία του για καλλιτεχνική ανάπτυξη, εφόσον τα χαρίσματά του επιτύχουν την ανύψωσή του, θα βρεθεί μπροστά σ’ έναν κίνδυνο που είναι σχεδόν αδύνατο να αποφύγει. Βέβαια, δεν πρόκειται για τον κίνδυνο να φθαρεί σ’ έναν ματαιόδοξο ναρκισσισμό - αφού ο Απωανατολίτης δεν έχει καμιά προδιάθεση για τη λατρεία τού δικού του εγώ - αλλά πιο πολύ για τον κίνδυνο να μείνει στάσιμος σ’ αυτό που μπορεί να είναι, αυτό που η επιτυχία επιβεβαιώνει και η φήμη εγκωμιάζει, να συμπεριφερθεί λοιπόν έτσι σαν να ήταν η καλλιτεχνική ύπαρξη μια ιδιαίτερη μορφή ζωής που σφραγίζεται και επικυρώνεται από μόνη της.

Όπως μ’ ένα αναμμένο κερί ανάβουμε τ’ άλλα, έτσι και ο δάσκαλος μεταδίδει το πνεύμα τής αληθινής τέχνης από την καρδιά του στις άλλες καρδιές για να τις φωτίσει. Τότε, αν τού έχει επιφυλαχτεί η χάρη, ο μαθητής ανακαλύπτει μέσα του ότι το εσωτερικό έργο που έχει να επιτελέσει είναι πιο σημαντικό από κάθε εξωτερικό έργο, όσο γοητευτικό και να είναι, αν θέλει να εκπληρώσει ακριβώς τον προορισμό του ως καλλιτέχνης.…………………………………………………………………………………………………..

“Αν δεν πρέπει να στενοχωριέστε για τις αποτυχημένες βολές, δεν πρέπει να χαίρεστε και για τις επιτυχημένες. Πρέπει να λυτρωθείτε απ΄ το συνεχές πηγαινέλα ανάμεσα στη χαρά και τη δυσαρέσκεια.……………………………………………………………………..

“- Και οι δυο σας αλλάξατε αυτά τα χρόνια. Αυτή άλλωστε είναι η συνεισφορά τής τέχνης τής Τοξοβολίας: μια πάλη που αγγίζει τα έσχατα βάθη, η πάλη τού τοξότη με τον ίδιο του τον εαυτό. Θα το νοιώσετε όταν ξανασυναντήσετε τούς φίλους και γνωστούς στην πατρίδα σας και δεν θα βρίσκεστε πια σε αρμονία μαζί τους όπως άλλοτε.…………………………………………………

“Ο αρχάριος, με την έναρξη των μαθημάτων, χάνει την φυσικότητά του όπως και την αυτοπεποίθησή του, όσο δυνατός και μαχητικός, όσο θαρραλέος και ατρόμητος κι αν είναι από φυσικού του.………………………………………………………..

“Ο ειδήμων έχει ξαναβρεί την σιγουριά τού αρχαρίου. Την αμεριμνησία που έχασε στην αρχή των μαθημάτων την ξανακέρδισε στο τέλος σαν ακατάλυτο στοιχείο τού χαρακτήρα του. Σε αντίθεση όμως με τον αρχάριο είναι επιφυλακτικός ατάραχος και σεμνός και δεν διανοείται να παραστήσει τον σπουδαίο.……………………………………………………………………..

“Ο ειδήμων είναι, όπως κι ο αρχάριος, ατρόμητος. Σε αντίθεση όμως προς τον αρχάριο, γίνεται μέρα με τη μέρα πιο απρόσβλητος από καθετί που προξενεί φόβο. Μέσα από μακροχρόνιο, συνεχή διαλογισμό έμαθε ότι η ζωή και ο θάνατος είναι κατά βάθος ένα και το ίδιο πράγμα για το πεπρωμένο. Έτσι δε γνωρίζει πια το άγχος τής ζωής ούτε το φόβο τού θανάτου. Απολαμβάνει τη ζωή - κι αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό για το Ζεν - είναι όμως σε κάθε στιγμή έτοιμος να φύγει απ’ αυτόν τον κόσμο χωρίς να αφήσει τη σκέψη τού θανάτου να τον ταράξει.……………………………………………………………………………………………………..

“Έτσι και στη ζωγραφική με σινική μελάνη, για να δώσουμε απλώς ένα άλλο παράδειγμα, η επιδεξιότητα φανερώνεται από το γεγονός ότι την ίδια ακριβώς στιγμή που το πνεύμα αρχίζει να μορφοποιεί, το χέρι που κατέχει τέλεια την τεχνική, εκτελεί και υλοποιεί το όραμά του χωρίς να μεσολαβεί ανάμεσα στις δύο αυτές δημιουργικές φάσεις ούτε μια τρίχα. Η ζωγραφική γίνεται μια αυτόματη γραφή. Κι εδώ επίσης η υπόδειξη στον ζωγράφο μπορεί να διατυπωθεί ακριβώς ως εξής: Παρατήρησε το μπαμπού επί δέκα χρόνια, γίνε κι εσύ ο ίδιος μπαμπού, έπειτα ξέχασε τα όλα και ζωγράφισε.”

ΟΜ

Η καλλιέργεια του "βουδικού" στοιχείου μέσα στον μαθητή είναι αυτό που θα του επιτρέψει την φώτιση και την υπέρβαση των ορίων του νου Κάμα-Μάνας, της συμβατικής ανθρώπινης λογικής. Ετσι το Ζεν λειτουργεί με το υποσυνείδητο, προσπαθεί να διευρύνει το συνειδητό μας μέρος πέρα από τα στενά του όρια. Γι' αυτό μερικοί Δάσκαλοι του Ζεν λένε ότι ο μαθητής δεν πρέπει να σκέπτεται με το μυαλό του αν θέλει να καταλάβει το Ζεν. Πρέπει να "σκέπτεται" με την κοιλιά, με το υπογάστριο, δηλ. πρέπει να νιώθει την αλήθεια και όχι να προσπαθεί να την κατανοήσει.

Πρέπει να είναι αυθόρμητος, για να μπορεί να μπαίνει στην "φυσική ροή" του Πραγματικού, του Ενός-Παντός. Αυτός είναι ίσως ένας από τους λόγους που κάνουν τον βουδισμό Ζεν τόσο δυσνόητο και απρόσιτο στον δυτικό μελετητή, ο οποίος είναι συνηθισμένος σ' έναν οριζόντιο και πεζό ορθολογιστικό τρόπο σκέψης. Η μεθοδολογία του Ζεν, περιπλοκότατη μέσα στην φαινομενική της απλότητα, επιτρέπει την βίωση της Αλήθειας και της Ζωής και όχι την κατανόησή της.

Ας παραθέσουμε όμως καλύτερα δύο παραδείγματα Κοαν του Γιαπωνέζικου Ζεν:

Ο Γιοσου ρώτησε τον Δάσκαλο Νανσεν: - Ποια είναι η Οδός; Ο Νανσεν είπε: - Η καθημερινή ζωή είναι η Οδός. Ο Γιοσου ξαναρώτησε: - Μπορεί να μελετηθεί; Ο Νανσεν είπε: - Αν προσπαθήσεις να την μελετήσεις θα βρεθείς πολύ μακριά της. Και ο Γιοσου ρώτησε: - Αν δεν την μελετήσω πώς θα καταλάβω ότι είναι η Οδός; Ο Νανσεν είπε: - Η Οδός δεν ανήκει στον κόσμο της αντίληψης ούτε κι ανήκει στον κόσμο της μη-αντίληψης. Η νοητικότητα είναι αυταπάτη και η μη-νοητικότητα είναι χωρίς νόημα. Αν θέλεις να φθάσεις την πραγματική οδό πέρα από κάθε αμφιβολία, βάλε τον εαυτό σου στην ίδια ελευθερία με τον Ουρανό. Μην τον ονομάζεις ούτε καλό ούτε όχι-καλό. Με αυτά τα λόγια ο Γιοσου φωτίστηκε.

Το δεύτερο μας μιλάει για μια ιστορία του δασκάλου Ζεν Ιγκιου. Λίγο πριν πεθάνει ο Νινακάβα τον επισκέφθηκε ο Ιγκιου, ο οποίος τον ρώτησε - Να σε οδηγήσω παρά πέρα; Ο Νινακάβα αποκρίθηκε: - Ηρθα εδώ μόνος και θα φύγω από εδώ μόνος. Τί βοήθεια μπορείς να μου δώσεις εσύ; Ο Ιγκιου απάντησε: - Αν νομίζεις ότι πραγματικά έρχεσαι και πηγαίνεις αυτό είναι η αυταπάτη σου. Ας σου δείξω την Οδό όπου δεν υπάρχει ερχομός και πηγαιμός. Με τα λόγια αυτά ο Ιγκιου είχε αποκαλύψει την Οδό τόσο καθαρά που ο Νινακάβα χαμογέλασε και πέθανε.

Σήμερα ο Βουδισμός Ζεν συνεχίζει να υπάρχει στην Ιαπωνία και μάλιστα τις τελευταίες δεκαετίες έχει διεισδύσει στη Δύση, επηρεάζοντας βαθιά τον σύγχρονο ψυχαναλυτικό τρόπο σκέψης και αποτελώντας μια σημαντική μέθοδο προσέγγισης του Αληθινού, προσφέροντας έτσι στον στεγνό δυτικό ορθολογισμό μια διέξοδο για την αποκατάσταση της ψυχοσωματικής του ισορροπίας.
ΟΜ

Σε ευχαριστώ

Η Ψυχή και ο διπλός Πέλεκυς

Ο διπλός πέλεκυς είναι έμβλημα των Ουρανίων θεών, σύμβολο δύναμης και κατανίκησης του λάθους. Αντιπροσωπεύει την ιερή ένωση του Ουράνιου θεού και της Γήινης θεάς, σύμβολο ιερογαμίας.
Για τους Βουδιστές είναι ο καταστροφέας του τροχού της γέννησης και του θανάτου και για τους Κέλτες υποδηλώνει μία θεία ύπαρξη, έναν αρχηγό, έναν πολεμιστή. Στην Ρωμαική εποχή ο Πέλεκυς των ραβδούχων είναι σύμβολο δικαιοσύνης. Από τα Μινωικά θρησκευτικά σύμβολα είναι το κυριώτερο και είναι γνωστότατο, όπως ο σταυρός στον χριστιανισμό, αν και οι περισσότεροι από τους ερευνητές του Μινωικού Πολιτισμού θεωρούν τον πέλεκυ κάτι περισσότερο από σύμβολο, τον θεωρούν ενσάρκωση της ίδιας της Θεότητας.

Στις Ελληνικές αγγειογραφίες βλέπομε να τον κρατούν οι θεοί,και οι ιερείς, έτσι ώστε αποκτά μία θρησκευτική σημασία,διότι είναι ιερό σκεύος. Στην Κρήτη απεικονίζεται συνήθως πάνω από το κεφάλι της θεάς ή τον κρατά με τα δυό της χέρια.

Στην Αγία Τριάδα βρέθηκε Πέλεκυς που πάνω του είναι χαραγμένη η πεταλούδα σύμβολο της Ψυχής. Πολλές φορές παρουσιάζεται ο πέλεκυς με διπλές γωνιώσεις των ακμών και ο Evans ισχυρίζεται ότι παριστάνεται η ένωση του θείου ζεύγους μιας ηλιακής και μιας σεληνιακής θεότητας.

Πολλές φορές επίσης ο πέλεκυς βρίσκεται στο κέντρο των "ιερών κεράτων. Στο σπήλαιο της Πατσού βρέθηκαν πήλινα κέρατα όπου έφεραν στην μέση έναν διπλό πέλεκυ. Είναι τα κέρατα του Ταύρου, όπου ο Evanς τα ονόμασε "κέρατα καθιερώσεως", επειδή είναι τόποι καθιέρωσης όπου τοποθετούνται τα ιερά αντικείμενα, όπως η Αγία Τράπεζα στον Χριστιανισμό. Συσχετίζονται επίσης και με την τελετουργική χειρονομία των υψωμένων χεριών, που τη συναντάμε και στην Αίγυπτο ή το σύμβολο του ανατέλλοντος ηλιου μέσα από τα δύο βουνά. Αυτό υποστηρίζει ο Kristensen, που παρατηρεί ότι ο Ταύρος είναι σύμβολο της Γής που καρποφορεί και ότι οι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν τα 4 ακρα της Γής "κέρατα της Γής". Η Γή παραβάλλεται πρός τον Ταύρο και ο διπλός Πέλεκυς με τον ήλιο, είναι ο ηλιακός δίσκος που βγαίνει από το μεγάλο όρος, το όρος της αφετηρίας των πηγών.

Σύμβολο της Πνευματικής Αθανασίας και της Σοφίας του Ιερού Ζεύγους Ουρανού και Γής (Ηλιος - Σελήνη), σύμβολο της ενωμένης τους Δύναμης πάνω στην Γή, στους Εσωτερικούς βαθμούς των Κρητικών Μυστηρίων είχε την σημασία της ένωσης των δύο δυνάμεων της Φύσης, της Παραγωγικής και της Γονιμοποιού. Το σημαντικώτερο μέρος των Μεγάλων Μυστηρίων, με τις ενωμένες δυνάμεις της Θεάς Μητέρας και του Θείου συντρόφου της, σε μία Ιερή Ενωση, ήταν η απόκτηση από τους Μύστες του Χρυσού Διπλού Πέλεκυ.

Στο σχήμα που έχουμε με τους τρείς κόσμους , τους τρείς κύκλους, ο κεντρικός κύκλος αντιπροσωπεύει την Ψυχή σε εξέλιξη που μεταμορφώνεται και ο πιό πάνω το Πνεύμα. Βλέπουμε ότι τα μέρη που αποσπώνται από την σύνδεση των κύκλων μοιάζουν με Πελέκεις που έχουν διπλή κόψη. Ο διπλός Πέλεκυς συμβολίζει την διπλή κίνηση πρός τα μέσα και πρός τα έξω, που πρέπει να πραγματοποιείται από τον υποψήφιο στην Μύηση. Συνοψίζει τον Νόμο της Δράσης και της αντίδρασης που υπάρχει στη Φύση. Ονομάζεται και Λάβρυς που σχετίζεται με το "οργώνω" και από εκεί βγαίνει η λέξη λαβύρινθος= οίκος του λάβρυος. Είναι όπλο και εργαλείο ταυτόχρονα για την Εσωτερική μάχη του ανθρώπου, επιτρέποντάς του να εισχωρήσει με ετοιμότητα στον "Λαβύρινθο" της ζωής. Είναι το μαγικό σύμβολο που επιτρέπει να χαραχθεί η Ατραπός της εξέλιξης, να βρεθεί και να σκαφτεί ο "Ιερός" χώρος μεταξύ του Ουρανού και της Γής. Βρίσκεται στο κέντρο του Λαβύρινθου, εκεί που γίνεται το πέρασμα του οριζόντιου κόσμου με τον κάθετο. Ο Λαβύρινθος είναι η σχηματική παράσταση του Σπήλαιου, του δρόμου-περάσματος από τον ένα κόσμο στο άλλο. Κάθε νίκη πάνω στον εαυτό μας είναι ένα χτύπημα για τον Μινώταυρο και ο μεγάλος θάνατός του είναι η τελική νίκη πάνω στον εαυτό μας.
Γιαυτό είναι απαραίτητο ο μαθητής να δαμάσει αυτό το όπλο, τον διπλό του Πέλεκυ, την Ψυχή του, ετοιμάζοντάς την με την διπλή εργασία την Εσωτερική και την Εξωτερική. Το να κάνουμε σωστές πράξεις και να έχουμε καθαρές σκέψεις, είναι το επίτευγμα μιας καλά δαμασμένης ψυχής, που έχει συμφιλιώσει τις αντιθέσεις κάνοντας εφικτή την "Ιερογαμία".

OM

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΙΠΟΤΑ
Το νερό στ' αυλάκι κι η πάπια
μυθικό καράβι ή νούφαρο.
Χιονίζει η βερικοκιά τα άνθη της.
Χωρίς να ξέρω τίποτα, για τίποτα
δεν απορώ.
Έτσι απλά μου αρέσουν όλ' αυτά

Ποιός μπορεί να γνωρίζει
τις φλόγες του γρασιδιού
τους σπόρους της πέτρας
τη λάμψη των νερών
την οσμή των ανέμων
το χυμό της φωτιάς
τη γεύση του ηλιόφωτος στο στόμα
και το φως
μέσα σε κάποιονε
εκτός από τους ανθρώπους Σου;
OM