- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ετσι ...απλά..
Περίεργη η σημερινή μέρα.. περίεργα φορτωμένη με τίποτα..
Τέλος πάντων, θυμήθηκα ένα βιβλίο που διάβασα πριν μερικά χρόνια του Αζίζ Νεζίν με τίτλο " Ο μόνος δρόμος".
Εδώ λοιπόν ο ήρωας του είναι ένας τύπος ο οποίος καταγράφει έναν δαιμόνιο αφηγητή που γνωρίζει στην φυλακή κι ο οποίος του περιγράφει την ζωή του με τέτοιο τρόπο που να δικαιολογεί τα εγκλήματα του ως την μόνη του επιλογή, το ριζικό του, το κάρμα του, το πεπρωμένο του, τον μόνο δρόμο - εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου..
Παρ΄όλη τη φαινομενικά χιουμουριστική διάθεση του συγγραφέα αυτό που εντυπώνεται στον αναγνώστη είναι αυτή η απορία που μου εξέφρασες κι εσύ...
Πόσο "δικές Μας" είναι εν τέλει οι όποιες επιλογές μας?!!
Να σου πω λοιπόν τι πιστεύω?
Ξέρεις την θεωρία με το ποτάμι που δεν μπορούμε να το περάσουμε δεύτερη φορά?
Όχι μόνο γιατί άλλαξε το νερό αλλά κι εμείς αφού διαρκώς τα κύτταρα μας αυτά που μας αποτελούν εξωτερικά - εσωτερικά πεθαίνουν και ξαναγεννιούντε κι επομένως είμαστε διαρκώς οι ίδιοι άλλα άλλοι σε ένα συνεχές αέναο γίγνεσθαι σωματικό κι εγκεφαλικό!!! Επομένως ότι κι αν επιλέξουμε είναι θέμα χρόνου να το μετανοιώσουμε!!!!
Τώρα όταν πάμε στους νόμους των ενστίκτων εδώ νομίζω ότι εννοείς τους κανόνες τους βαθύτερους.. της ψυχής..
Αν και σου είπα ότι είναι τεράστιο θέμα θα προσπαθήσω όσο πιο απλά και σύντομά να σου δώσω το στίγμα μου..
Λοιπόν κατ΄αρχήν πιστεύω ότι είμαστε κομμάτια του Ολου ή του Θεού για να συνενοηθούμε..
Κατά κάποιο τρόπο χρειαζόμαστε κάποιες αναγκαίες επιδιορθώσεις - θεραπείες ή όπως αλλιώς θέλεις να τις ονοματήσεις..
Αυτές οι θεραπείες συμβαίνουν με την επαναλαμβανόμενη γέννηση μας ξανά και ξανά μέχρις ότου ολοκληρωθεί..
Όταν λοιπόν βρισκόμαστε - εκεί όπου βρισκόμαστε πριν γεννηθούμε - επιλέγουμε [να την η ελευθέρα βούληση} το πως θέλουμε να περάσουμε από αυτές τις δοκιμασίες που απαιτούνται ώστε να θεραπευτούμε και να επιστρέψουμε και να ενσωματωθούμε ξανά με το Όλον όπου ανήκουμε!
Άλλος επιλέγει τον εύκολο τρόπο είναι ο καλοπερασάκιας πλην όμως έτσι θα αναγκαστεί να επανέλθει πολλές περισσότερες φορές από κάποιον που επιλέγει περισσότερες δυσκολίες άρα και λιγότερες επαναναγεννήσεις
[Να την κι η ισότητα η δικαιοσύνη} !!
Έτσι τα έχω τακτοποιήσει με το λίγο μου μυαλό κι έτσι μπορώ να κατανοήσω την δικαιοσύνη στις ανισότητες της ζωής, την σοφία την καλοσύνη την φιλευσπλαχνία κι όλες αυτές τις παπαριές τέλος πάντων που έχουμε ανάγκη να "ελπίζουμε" ότι διέπουν τον "Δημιουργό" της ζωής..
Άυτά εν ολίγοις. Ελπίζω να έγινα κατανοητός αν και βιαστικός!!!
Φιλούρες πολλές...
http://www.youtube.com/watch?v=hc3nwJbWi1w&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Αναντίρρητος είναι ο λόγος σου ω Τρισμέγιστε, αλλά τον τόπο στον οποίο κινείται το παν πως να τον ονομάσουμε;
ΕΡΜΗΣ: Ασώματον ω Ασκληπιέ.
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Το ασώματο τι είναι;
ΕΡΜΗΣ: Νους, που περιέχεται εξ ολοκλήρου στον εαυτό του. Και είναι ελεύθερος από σώμα, απλανής, απαθής, αναφής, βρίσκεται στον εαυτό του, είναι ο σώστης των όντων, το αγαθόν το οποίο ακτινοβολεί σαν ακτίνες, η αλήθεια, το αρχέτυπο του πνεύματος και της ψυχής.
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Ο θεός τι είναι;
ΕΡΜΗΣ: Είναι ο μη υπάρχων από κανένα, εν τούτοις είναι ο αίτιος της ύπαρξης όλων των όντων. Στο σύμπαν δεν υπάρχει θέση για το μη ον, τα πάντα έρχονται στην ύπαρξη από τα υπάρχοντα όντα γιατί πράγματα που δεν υπάρχουν δεν είναι δυνατό να έλθουν στην ύπαρξη και αντίθετα τα όντα που υπάρχουν στη φύση δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν.
Ο θεός δεν είναι νους, αλλά, είναι όμως ο αίτιος της ύπαρξης του Νου. Δεν είναι και πνεύμα αλλά ο αίτιος της ύπαρξης του πνεύματος. Ούτε φως είναι, αλλά είναι ο αίτιος της ύπαρξης του φωτός. Τον θεό πρέπει να τον σεβόμεθα με δύο προσηγορίες που του αρμόζουν και με καμία άλλη, ούτε των άλλων λεγομένων θεών ανθρώπων ή δαιμόνων έστω και αν είναι λίγο αγαθοί, είναι στον Νουν, γιατί αγαθός είναι μόνον ο θεός και μόνον. Γιατί και το σώμα και η ψυχή δεν έχουν θέση στο αγαθό, ει μη μόνον ο θεός. Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος του αγαθού, όσο είναι όλα τα όντα και τα σωματικά και τα ασώματα και αισθητά και νοητά. Αυτό είναι το αγαθό, αυτός είναι ο θεός. Μην ονομάσεις το αγαθό κάπως αλλιώς, γιατί ασεβείς...
Το αγαθό δεν νοείται από όλους γι' αυτό και ο θεός δεν νοείται από όλους. Από άγνοια και τους άλλους θεούς, και ανθρώπους τους προσονομάζουν μερικοί αγαθούς, που δεν μπορούν ούτε να είναι ούτε να γίνουν. Γιατί ο θεός είναι αναλλοτριώτατος και αχώριστος... και αγαθός όχι κατά τιμήν, αλλά κατά φύσιν. Μια είναι η φύση του θεού το αγαθόν, και ένα γένος από το οποίον πηγάζουν όλα τα γένη. Γιατί ο θεός πάντοτε δίνει και τίποτε δεν παίρνει. Ώστε ο θεός είναι το αγαθόν, και το αγαθόν ο θεός.
.....
Ερμης ο Τρισμέγιστος.
------------
Μια χάρη μεσα στην οποία βρισκόμαστε και την οποία περιέχουμε.
Μια λευκή σαγήνη που δημιουργείται οταν μοιράζουμε τον Εαυτό μας με ενα αλλο ανθρωπινο ον.
Μια θερμότητα εφελκύουσα τις συμπαθητικές δονήσεις που αναζητά.
Μια σφαίρα με ολα τα χρωματα του ουράνιου τόξου που διαρκως ακτινοβολεί στο κεντρο της καρδιάς κάθε αγνότητας ..ειναι η Θεότητα, το λευκό , ο έρωτας ..το Ολον...
Και ποσο πολυ παραποιήθηκε η ουσια της απο το ακατανόητο και τα συμπλέγματα μεσα απο οπου περασε τοσους αιώνες..
Τοση χαμενη ομορφιά ...τοσο παρεξηγημενη επαφή με το φως...ολος αυτος ο εκχυδαϊσμός μιας ενωσης που αντι να ανελίξουμε , την κατεβάσαμε και βυθίσαμε στην ομίχλη των δικών μας προκαταλλήψεων...της δική μας αδυναμίας να χαρίσουμε ..
Ας ειναι....
υγ ευχαριστώ για τις απαντησεις ΣΟΥ
Δες τα χρώματα τους 
http://www.youtube.com/watch?v=7jnQ_qAjy4E&feature=related
Edited by - nst on 24/06/2009 12:53:01
Φορέσαμε μια ξαστερια στα μάτια,
τη νυχτα
με τις φωτοβολίδες της ελπίδας κεντήσαμε ,
και με συνέπεια εφοδιαστήκαμε.
Σκοτώσαμε την επιφύλαξη
με την αιχμή του απόλυτου,
και τη σιωπή μας
μ ένα καικι προσωρινότητας φυγαδέψαμε.
Στρώσαμε το τραπέζι του αναπάντεχου
με δυο ποτήρια να κεράσουμε το ενδεχόμενο,
και αναβοντας το κερί της ευαισθησίας
πλάι στην καρδια μας,
διαβάζουμε το λυρικο σαν όλα τηλεγράφημα
γεμάτο ανακωχή , ίσως και ειρήνη ,
που μια στιγμή συνεπαρμένη
και κατάφωτη το φέρνει
συντεταγμενο από τη μοίρα μας
που με κηδεμονία αγερωχη μας δένει.
άραγε η καρδια μας "προετοιμαζεται" ?
μας ακουει και¨"εκπαιδευεται ", όταν της ψιθυρίζουμε λόγια προσμονής για το μαγικό και ονειρεμενο ?
ή απλα όλα ακολουθουν τα νήματα και μια σύνταξη τηλεγραφήματος ?
Κικη Δημουλά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Eκστασις
Το μικρό μου το παιδί
σοβαρή αταξία έκανε πάλι.
Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,
σκούντησε με το χέρι του
το κρεμασμένο στον τοίχο τ ' ουρανού
κόκκινο πιάτο ,
κι έχυσε όλο το φως επάνω του.
Ο θεός απόρησε
που είδε τον ήλιο
ντυμένο ρούχα παιδικά
να κατεβαίνει τρέχοντας
της φαντασίας μου τη σκάλα
και να 'ρχεται σε μένα...
Κική Δημουλά
...σε ευχαριστώ για αυτά που φαίνονται κι αυτά που δε φαίνονται...
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 24/06/2009 22:49:22
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤ’ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα
Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές
Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις κουρούνες,
Από φόβο μήπως έρθουμε
Αθόρυβα μέσα σ’ έναν κόσμο φτερών και κραυγών.
Αν ήμασταν παιδιά, ίσως να σκαρφαλώναμε,
Θα πιάναμε τις κουρούνες να κοιμούνται, και δεν θα σπάγαμε ούτε κλαράκι,
Και, μετά το μαλακό ανέβασμα,
Θα τινάζαμε τα κεφάλια μας πιο πάνω απ’ τα κλαριά
Για να θαυμάσουμε την τελειότητα των άστρων.
Πέρα απ’ τη σύγχυση, όπως συμβαίνει συνήθως,
Και τον θαυμασμό για όσα ο άνθρωπος γνωρίζει,
Πέρα απ’ το χάος θα ‘ρχόταν η μακαριότητα.
Αυτό, τότε, είναι ομορφιά, είπαμε,
Παιδιά που με θαυμασμό κοιτάζουν τ’ αστέρια,
Είναι ο σκοπός και το τέλος.
Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα.
ΤΟΜΑΣ ΝΤΥΛΑΝ
1914-1953
μετάφραση: Βίλκη Τσελεμέγκου-Αντωνιάδου
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Αραγε ειναι η συν - κίνηση λουλούδι η μήπως ειναι μακρινός ρυθμός ...
Θυμασαι ? Ομολογώ οτι καιρό ειχα να λαβω κατι τοσο ακριβό...
Καλοκαίρι φιλούσε τ΄ ακρογιάλι, σε πρωτοείδα στ΄
ολόδροσο νησί, αργούσε το φεγγάρι να προβάλει,
απάντεχη ώρα! Πρόβαλες εσύ.
....
Αργούσε το φεγγάρι να προβάλει, πρόβαλες της ψυχής
φεγγάρι εσύ, αγάπης χάιδιο σ΄ όλο τ΄ ακρογιάλι,
μάγεμα ονείρου σ΄ όλο το νησί...
Στο πλάι Σου, νά με! Οι δρόμοι! Οι δρόμοι!
Ω γλύκα! Ω τρόμοι! Και περπατάμε.
Θεός κυβερνά με.
Μιας μάισσας γνώμη του κόσμου η γνώμη.
Πάμε; Πετάμε!
Του ονείρου η χώρα στο πλάι σου τώρα,
τ΄ άλλα όλα ξένα.
Και δε γνωρίζω που πάω, τι ορίζω.
Το φως, ή Εσένα;
Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ
Edited by - nst on 25/06/2009 00:59:38
http://www.youtube.com/watch?v=GR_kO6gbIMo
....Τράβα μόνος σου κι όσο πιο δυνατά μπορείς το σκοινί που ανεβάζει
το καλαθάκι σου στα πιο εμπιστευτικά σου Μετέωρα….
....η απόσταση ανάμεσα στο τίποτε και το ελάχιστο είναι κατά πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι ανάμεσα στο ελάχιστό και το πολύ….
....το διαμάντι δεν είναι παρά προϊόν της μακρόχρονης και πεισματικής προσπάθειας ορισμένων ανθρώπων ν’ απαλείψουν το μαύρο μέρος της μοίρας τους. Εξού και είναι τόσο σπάνιο….
(Οδ. Ελύτης, συλλογή "εκ του πλησίον" )
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
κι αυτό πολύ σπέσιαλ...
http://www.youtube.com/watch?v=DHtYrkpSdTI&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Ο παίχτης ....ειχα την εντυπωση οτι ειχε ξεχάσει αυτές τις διαδρομές των υδάτων...αλλα ποσο λαθος εκανα και με ποση λαχτάρα ακούγοταν...
Αργότερα θα εμφανιστεί οτι εγραφα αναμεσα στον ερχομό της φωτιάς...
Edited by - nst on 25/06/2009 20:09:22
Ένα ένα τρίζουν τα σύστοιχα των σχοινιών, σε κάθε της βήμα , μια πνοή και πάλι τραντάζεται στο χορό των φιδιών.
Κάθε σειρά και ένας κόσμος κάθε σκαλί και ένα καλοβαλμένο πλαίσιο.
Σημασία έχει να σχηματίζεις ....
Αξία είναι να μπορείς να γκρεμίζεις , να ανασυνθέτεις και να δημιουργείς....
Ο σταθμός είναι εκεί που κάθε πλαίσιο έχει σβηστεί , ενώ τα όρια υπάρχουν πλέον σαν άνθη.
Υπέροχα, πανέμορφα ηλιοτρόπια , στραμμένα πάντα σε ένα φως που ΕΙΝΑΙ.
Η ψυχή μέσα μου , συναντά τον θεό μέσα σου και ο χαιρετισμός είναι ένα βαθύ χαμόγελο.
Ακουσε αυτό ........
http://www.youtube.com/watch?v=n544ZbuzvsU
υγ Η σκέψη απαντά κατά βούληση, με το θράσος της ενσυναίσθησης.
Edited by - nst on 25/06/2009 22:44:51
Οταν έρχεται το παρελθόν, ερεύνησε το, ουτε να βιάζεσαι να το διώξεις , ουτε να το κρατάς και παρά πολυ.
Η εμπειρία απ'ολα αυτα τα χρονια, ο πόνος και η χαρά , τα χτυπήματα της ζωής , οι φευγαλέες στιγμές του χωρισμού, κάποια μακρινή αίσθηση, ολα αυτα θα προσθέσουν πλούτο και ομορφιά .
Εκείνο που εχει σημασία ειναι τι εχεις μέσα στην καρδιά σου, και απο την στιγμή που ξεχειλίζει, εχεις τα πάντα , εισαι τα πάντα.
Κρισναμούρτι <<γράμματα σε μια νεαρή φίλη>>
http://www.youtube.com/watch?v=zIfCDlg_VWs
Edited by - nst on 26/06/2009 20:21:59
Αν γνωρίζω την συνείδηση σαν αλλοτριωμένη ανθρώπινη αυτοσυνείδηση τότε αυτό που ξέρω σαν θρησκεία δεν είναι η αυτοσυνείδηση μου αλλά η αλλοτριωμένη αυτοσυνείδησή μου επιβεβαιωμένη μέσα σ’ αυτήν.
Έτσι γνωρίζω ότι η αυτοσυνείδηση που ανήκει στην ουσία του δικού μου εγώ, επιβεβαιώνεται όχι στην θρησκεία αλλά στην καταστροφή αυτής και στο ξεπέρασμα της θρησκείας, ο άνθρωπος φτιάχνει την θρησκεία όχι η θρησκεία τον άνθρωπο. (Μαρξ)
http://www.youtube.com/watch?v=O3iehCDv7U0&feature=related
Οι κίνδυνοι που επέβαλλαν οι νόμοι θρησκειών και κοινωνιών, έκαναν τον άνθρωπο να ζει στην ασφάλεια του δούλου και στην ειρήνη του τάφου.
Μονολιθικότητα στη σκέψη και στην δράση δεν σημαίνει άλλο από τυφλή πίστη και πειθαρχία πτωμάτων.
Ο άνθρωπος φτιάχνει την θρησκεία όχι η θρησκεία τον άνθρωπο.Η ανατροπή των παλιών μας πεποιθήσεων είναι τραγικά δύσκολη γιατί αυτές οι ρίζες έγιναν μέσα μας απολιθώματα.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Βλέπεις καθαρά πως ότι σε βοηθούσε να επιβιώσεις δεν σε βοηθούσε να ζήσεις.
Η ωριμότητα είναι μία πορεία μοναχικότητας
http://www.youtube.com/watch?v=sFLgIwrL1wc&feature=related
Ο ελεύθερος άνθρωπος δεν φοβάται μην χάσει την ελευθερία του
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Μου ήταν πιο εύκολο να υποκύπτω στην κατανόηση παρά να μάχομαι για την ελευθερία μου...
Όσο σ’ αγαπώ σ’ ελευθερώνω
http://www.youtube.com/watch?v=tcymQNKNye4&feature=related
Δεν ξέρω τι θέλω, ξέρω τι δεν θέλω.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
http://www.youtube.com/watch?v=euOu89d3npA&NR=1
Ακούγωντας αυτό το θεικό πλάσμα να παίζει, νοιώθω...
http://www.youtube.com/watch?v=KGIuo5lecgo&feature=related
να ξέρω τι ΘΕΛΩ!!!
ΤΡΕΛΕΝΟΜΑΙ!!!!!!!!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Πέρυσι, όταν έφτασα «φιλικά» και «συναισθηματικά» στο ναδίρ, αναγεννήθηκα μέσα από ένα ξερό χώμα στο οποίο νόμιζα πως δεν θα φύτρωνε τίποτα πια. Η παρακμή λειτούργησε θετικά, ευεργετικά, κάνοντας με να φτάσω κατευθείαν στην ομορφιά της. Γιατί και στην παρακμή υπάρχει τελικά ομορφιά.
Ανακουφισμένη καταστάλαξα πως οι δυο τρεις «φίλτατοι» της δικής μου δράσης, φίλοι αγαπητοί και αληθινοί – που «θε να θυμηθείς μ’ ένα μόνο χαμόγελο τα φίλα και τα ενάντια» κατά τον Καρυωτάκη – είναι τελικά εκείνοι που τους «νιώθεις» και ας μην είναι εδώ, σαν γλυκιά ανάσα στο σβέρκο σου, σαν το τηλεφώνημα που ξέχασες να κάνεις και έχεις την έννοια του, σαν την ανακούφιση μετά από μια τραγική υποψία. Και αυτοί οι φίλοι είναι τόσο λίγοι για να είναι πραγματικοί, που πλέον δεν με ξεγελούν και τους γνωρίζω πια καλά, με ένα μόνο χαμόγελο τους, γιατί είναι μόνο αληθινό και σπάνιο…
Εγώ πια ξέρω…
(Tης Ζουμπουλάκη)
http://www.youtube.com/watch?v=YGt0VS-wZF4&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Μα νομίζω οτι το παρακάτω που ειναι και ο κυριώτερος οδηγός μου....ειναι εφάμιλο της ομορφιάς της
http://www.youtube.com/watch?v=PGd4Rs-O3ws&feature=related
Δεν θέλω πια να ξέρω τι θέλω και δεν θέλω...μόνο να μαθαίνω και να απορροφώ την στιγμή...να ταξιδεύω ...
Αυτο θα το δω καποτε απο κοντά....αφου η ταινία σκέπαζε την ανάσα
http://www.youtube.com/watch?v=J64S5yfgi-c&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=rkl09TUOoL4
Επιλεγμένα ετσι που να διεγείρουν την κατάλληλη αίσθηση .....
Edited by - nst on 27/06/2009 12:54:31
— Επίκουρος
«Κι ήρθε η Αγάπη στη μέση του στροβίλου. όλα άρχισαν να συνάζονται, να γίνονται ένα μόνον,…σμίγοντας κατά βούληση…Κι όσο έτρεχε η αντίθεση να ξεφύγη, τόσο την κυνηγούσε αδιάκοπα η ευγενική, αθάνατη ορμή της άψογης Αγάπης…κι όσα ήταν πρίν διάσπαρτα, αναμίχθηκαν αλλάζοντας πορεία.»
— Εμπεδοκλής
Εσυ τουλαγχιστον γραφεις την σωστή ώρα ..χι χι χι τωρα ομως που ολα εδω χορεύουν...ειμαι ανεκδιήγητη...χαρούμενη...ειμαι εγω..
Φιλάκια στα ματάκια σου.
Edited by - nst on 27/06/2009 13:08:00
Το τελευταίο βιντεο μετα το κείμενο της Κ Ζουμπουλάκη δεν το ειχα προσέξει πριν που εγραφα, και το ειδα τώρα που τα ξανακουγα...
