- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

O ιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς εξέπληξε την αγορά την Παρασκευή δηλώνοντας ότι ο διάδοχος των Windows Vista, γνωστός σήμερα με την κωδική ονομασία Windows 7, θα κυκλοφορήσει «κάποια στιγμή του χρόνου ή περίπου τότε», αρκετά νωρίτερα από το αναμενόμενο.

Ο γίγαντας του λογισμικού είναι γνωστό ότι καταβάλλει προσπάθειες για συχνότερη ανανέωση του λειτουργικού της συστήματος, που τρέχει σήμερα στο 90% των προσωπικών υπολογιστών παγκοσμίως.

Προηγουμένως η Microsoft είχε δηλώσει ότι η νέα έκδοση των Windows θα κυκλοφορήσει περίπου τρία χρόνια μετά το λανσάρισμα των Windows Vista τον Ιανουάριο του 2007.

Εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε στο Reuters ότι η νέα δήλωση του Γκέιτς βρίσκεται σε συμφωνία με το γενικό χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης, το οποίο προβλέπει τη διάθεση δοκιμαστικής έκδοσης των Windows αρκετά πριν από την παρουσίαση της τελικής μορφής.

Ο Γκέιτς έκανε το αναπάντεχο σχόλιο στο Μαϊάμι, στη διάρκεια ομιλίας του για την εταιρική φιλανθρωπία στο συνέδριο της Inter-American Development Bank. «Θα έχουμε τη νέα έκδοση κάποια στιγμή το επόμενο έτος ή περίπου τότε» απάντησε σε σχετική ερώτηση.

Πρόσθεσε ότι τα Windows 7 θα φέρουν επανάσταση στη χρήση των κινητών τηλεφώνων και θα βασίζονται σε οθόνες αφής που επιτρέπουν στους χρήστες να εργάζονται με τα χέρια στην επιφάνεια εργασίας.

Newsroom ΔΟΛ

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Λάνκαστερ ανέφεραν ότι δεν υπήρχε κανένας συσχετισμός μεταξύ της ηλιακής δραστηριότητας και του γήινου κλίματος τα τελευταία 20 χρόνια

Η θεωρία των κοσμικών γαλαξιακών ακτίνων, που ξεκίνησε από τον σκεπτικιστή Henrik Svensmark στο Δανικό Διαστημικό Κέντρο (DNSC), έχει επιχειρήσει να αντιπαρατεθεί στη δημοφιλή θεωρία ότι η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας οφείλεται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Οι σκεπτικιστές υποστηρίζουν ότι οι μεταβολές στις αφίξεις των κοσμικών ακτίνων στη Γη καθορίζουν τη νεφοκάλυψη και τη θερμοκρασία.

Η εργασία του Henrik Svensmark έχει τίτλο η Μεγάλη Απάτη της Παγκόσμιας Θέρμανσης.

Ο ηλιακός άνεμος είναι ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που προέρχονται από τον ήλιο. Οι δε κοσμικές ακτίνες (που φτάνουν από το διάστημα) όταν φθάνουν στη Γη ανακλώνται από το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας και το μαγνητικό πεδίο του ηλιακού ανέμου. Άρα, σύμφωνα με την υπόθεση του Henrik Svensmark όταν ο ηλιακός άνεμος είναι ασθενής, διεισδύουν στη Γη περισσότερες κοσμικές ακτίνες,

Για αυτό το λόγο ο Terry Sloan και οι συνάδελφοί του στο Λάνκαστερ αποφάσισαν να δοκιμάσουν τη θεωρία του Svensmark.

"Αρχίσαμε να συμμετέχουμε σε αυτό το παιχνίδι λόγω της εργασίας του Svensmark," λέει ο Sloan.

"Εάν είχε δίκιο, τότε όλοι εμείς πήραμε λάθος πορεία όσον αφορά τη λήψη όλων αυτών των ακριβών μέτρων για να κόψουμε τις εκπομπές του άνθρακα. Αν είχε δίκιο , θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε κανονικά με τις εκπομπές του άνθρακα."

Η θεωρία του Svensmark λέει ότι οι ασθενείς ηλιακοί άνεμοι αναγκάζουν περισσότερες κοσμικές ακτίνες να κτυπήσουν τη Γη, δημιουργώντας κατά συνέπεια περισσότερα φορτισμένα σωματίδια στην ατμόσφαιρα και γι αυτό σχηματίζονται περισσότερα νέφη, με αποτέλεσμα να ψυχθεί το κλίμα.

Όταν είναι ισχυρή η δραστηριότητα του ήλιου, τότε εκτρέπονται περισσότερες κοσμικές ακτίνες, δεν δημιουργούνται πολλά νέφη και ο πλανήτης αρχίζει να θερμαίνεται.

Οι ερευνητές στο Λάνκαστερ προσπάθησαν να βρουν οποιεσδήποτε ιστορικές συνδέσεις υπήρχαν μεταξύ των ασθενών αφίξεων των κοσμικών ακτίνων (μετά από μια έντονη δραστηριότητα του ήλιου) και της επίδρασής τους στην νεφοκάλυψη στις παρατηρηθείσες θέσεις.

"Παραδείγματος χάριν: μερικές φορές ο ήλιος εκλύει ξαφνικά ένα τεράστιο αριθμό φορτισμένων σωματιδίων," αναφέρει ο Sloan.

"Έτσι κοιτάξαμε να δούμε εάν ή όχι αυξήθηκε η νεφοκάλυψη μετά από αυτές τις εκρήξεις των σωματιδίων από τον ήλιο. Δεν είδαμε τίποτα."

Μια μελέτη του 11-ετούς κύκλου του ήλιου είδε μια ασθενή σύνδεση μεταξύ της έντασης των κοσμικών ακτίνων και της νεφοκάλυψης, ενώ η δεύτερη μελέτη δεν παρουσίασε καμία τέτοια σύνδεση.

"Ο Terry Sloan απέτυχε απλά να καταλάβει πώς λειτουργούν οι κοσμικές ακτίνες πάνω στα σύννεφα," λέει.

Εκτός από την έρευνα του Lancaster, ο Giles Harrison, του πανεπιστημίου Reading, έκανε επίσης μια μελέτη στην οποία βρήκε έναν πολύ ασθενή συσχετισμό μεταξύ των κοσμικών ακτίνων και του σχηματισμού των νεφών.

Πέρυσι, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αφού οι θερμοκρασίες άρχισαν γρήγορα να ανεβαίνουν στη δεκαετία του '70, η συμβολή των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου της ανθρωπότητας έχει ξεπεράσει αυτής της ηλιακής μεταβλητότητας, κατά έναν παράγοντα περίπου 13 προς 1.

Ο Sloan είπε ότι η ομάδα του απέτυχε να ελέγξει το επιχείρημα του Svensmark, και ότι η IPCC είναι στο σωστό δρόμο.

"Απ' όσο μπορούμε να δούμε, αυτός δεν έχει κανέναν λόγο να αλλάξει τις αποφάσεις της IPCC - η IPCC έχει δίκιο," είπε.

"Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε να περικόπτουμε τις εκπομπές του άνθρακα."

--------------------------------------------------------------------------------

Οι κοσμικές γαλαξιακές ακτίνες περιέχουν κυρίως ενεργητικά πρωτόνια που εκπέμπονται από τα άστρα του Γαλαξία μας, και αποτελούν την κύρια πηγή της ιονόσφαιρας που επιδράει στον σχηματισμό των νεφών. Επειδή το στρώμα των νεφών έχει μια αλληλεπίδραση και με την ηλιακή ακτινοβολία και με την θερμότητα της ατμόσφαιρας, ο συσχετισμός των κοσμικών γαλαξιακών ακτίνων και των νεφών χαμηλής στάθμης μπορεί να δηλώνει μια σύνδεση μεταξύ των κλιματικών αλλαγών του πλανήτη μας και της ροής των κοσμικών ακτίνων.

Μια πήλινη πλάκα με σφηνοειδή γραφή, που είχε μπλέξει τους επιστήμονες εδώ και 150 χρόνια, τελικά προσδιορίστηκε σαν η επιβεβαίωση της μαρτυρίας του αστεροειδή εκείνου, που όπως υποψιάζονται οι επιστήμονες βρίσκεται πίσω από την καταστροφή στα Σόδομα και Γόμορρα.

Οι ερευνητές που αποκρυπτογράφησαν τα σφηνοειδή σύμβολα στην πλάκα που δείχνει ουράνια σώματα στον ουρανό, θεωρούν ότι καταγράφει έναν αστεροειδή που όπως νομίζουν ήταν μήκους 800 μέτρα.

Η πλάκα βρέθηκε από τον Henry Layard στα ερείπια της βιβλιοθήκης των βασιλικών δωματίων στη Νινευί, στα μέσα του 19ου αιώνα. Η πλάκα θεωρείται πως φτιάχτηκε γύρω στο 700 π.Χ. και πως είναι αντίγραφο του αυθεντικού κειμένου ενός Σουμέριου αστρονόμου που παρατηρούσε το νυκτερινό ουρανό.

Ένας επιπεδοσφαιρικός χάρτης του ουρανού ή αστρικός χάρτης από την Ασσυρία, γύρω στο 700 π.Χ. που μπορεί να περιγράφει γεγονότα όπως καταγράφηκαν από Σουμέριους γύρω στα 3.123 π.Χ.

Ο αστεροειδής αναφερόταν ως ένα "λευκό πέτρινο όγκο που πλησιάζει" και το κατέγραψε αυτό καθώς "προχωρούσε με δύναμη προς τη Γη."

Χρησιμοποιώντας υπολογιστές για να αναδημιουργήσουν το νυχτερινό ουρανό εκατοντάδες χρόνια πριν, οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι ένας αστεροειδής εμφανίστηκε λίγο πριν ξημερώσει στις 29 Ιουνίου στο έτος 3.123 π.Χ.

Περίπου τα μισά από τα σύμβολα στην πλάκα έχουν σωθεί και τα μισά από αυτά αναφέρονται στον αστεροειδή. Τα άλλα σύμβολα καταγράφουν τις θέσεις των σύννεφων και τους αστερισμούς. Κατά τα προηγούμενα 150 χρόνια οι επιστήμονες είχαν κάνει πέντε ανεπιτυχείς προσπάθειες να μεταφράσουν την πλάκα.

Ο Mark Hempsell, ένας από τους ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Μπρίστολ που έσπασε τον κώδικα της πλάκας είπε ότι είναι ένα θαυμάσιο δείγμα παρατηρήσεων, ένα απολύτως τέλειο επιστημονικό δείγμα."

Ο ίδιος λέει ότι το μέγεθος και η διαδρομή του αστεροειδή σήμανε ότι ήταν πιθανό να έχει συντριβεί στις αυστριακές Άλπεις στο Köfels. Καθώς κινήθηκε κοντά στο έδαφος θα έχει αφήσει κάποιο ίχνος της καταστροφής από τα υπερηχητικά κύματα κλονισμού, και μετά θα χτύπησε στη γη με μια κατακλυσμική σύγκρουση.

Τα συντρίμμια που θα ήταν μέχρι και τα 2/3 του αστεροειδή είχαν εκσφενδονιστεί πίσω κατά μήκος της διαδρομής του και θα είχε δημιουργηθεί μια λάμψη θερμοκρασίας 400 βαθμών Κελσίου, σκοτώνοντας τα πάντα στην πορεία της.

Θα είχαν καταστραφεί περίπου ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο αντίκτυπος θα ήταν ισοδύναμος με περισσότερους από 1.000 τόνους TNT.

Ο Δρ Hempsall είπε ότι τουλάχιστον 20 αρχαίοι μύθοι καταγράφουν την ερήμωση του τύπου και με την κλίμακα της σύγκρουσης του αστεροειδή, συμπεριλαμβανομένης και της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης περί της καταστροφής στα Σόδομα και Γόμορρα. Επίσης, οι ερευνητές προσφέρουν και μια άλλη εναλλακτική άποψη. Ίσως, λένε, η πτώση του αστεροειδούς να έδωσε το έναυσμα για τον αρχαιοελληνικό μύθο του Φαέθοντος, που γκρεμίστηκε από το άρμα του πατέρα του Ήλιου στον ποταμό Ηριδανό.

Τα συμπεράσματα των Δρ Hempsall και Alan Bond, δημοσιεύονται σε ένα βιβλίο, "μια Σουμέρια παρατήρηση του γεγονότος της σύγκρουσης στο Köfels της Αυστρίας."

Οι ερευνητές λένε ότι η σύγκρουση του αστεροειδή με τη Γη θα εξηγούσε γιατί στο Köfels υπάρχουν στοιχεία μιας αρχαίας καθίζησης του εδάφους πλάτους 5 χιλιομέτρων και πάχους 400 μέτρων.

Ενώ η βιβλική διήγηση για το κάψιμο των θρυλικών κρησφύγετων της ακολασίας ταιριάζει με την θεωρία του αστεροειδή, πουθενά δεν αποδεικνύεται κατηγορηματικά ότι υπήρξαν πραγματικά σε μια θέση κοντά στη Νεκρά Θάλασσα.

Η ιστορία της ερήμωσης αναφέρεται στην Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης 19:24-28.

Τα κοάλα της Αυστραλίας είναι ίσως αποτελέσουν θύματα των κλιματικών αλλαγών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Αυστραλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα φύλλα του ευκάλυπτου που αποτελούν τη βασική τροφή των κοάλα και άλλων ζώων θα γίνουν σαν δέρμα εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών. «Η ζωή θα γίνει πολύ δύσκολη για τα κοάλα», δήλωσε ο καθηγητής Μπιλ Φόλεϊ του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας.

Σύμφωνα με τον Ιβάν Λόουλερ, ερευνητή στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, το διοξείδιο του άνθρακα μειώνει το άζωτο και άλλα θρεπτικά στοιχεία που βρίσκονται στα φύλλα του ευκαλύπτου και αυξάνουν τις τανίνες, φυσικές τοξίνες. Αυτό έχει ως συνέπεια τη μεγάλη μείωση των επιπέδων της πρωτεΐνης στα φύλλα του ευκάλυπτου γεγονός που αναγκάζει τα κοάλα και άλλα ζώα να τρώνε περισσότερα, χαμηλής θρεπτικής αξίας φύλλα ευκάλυπτου για να επιβιώσουν. «Υπάρχει μια πολύ λεπτή ισορροπία στη διατροφική αλυσίδα των ζώων αυτών και η παραμικρή αλλαγή μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες», τόνισε ο δόκτωρ Λόουλερ.

Αποκλειστικά με τα φύλλα του ευκάλυπτου τρέφονται και άλλα θηλαστικά καθώς επίσης και πολλά είδη εντόμων.

πηγή:www.madata.gr

Λονδίνο: Αν σας βαραίνουν παραπανίσια κιλά, μπορείτε τώρα να υποστηρίξετε ότι έχετε μολυνθεί από τον ιό της παχυσαρκίας. Αμερικανοί ερευνητές έδειξαν πώς ένα γονίδιο του αδενοϊού-36 μπορεί να διεγείρει την ανάπτυξη των λιποκυττάρων και ίσως εμπλέκεται σε ορισμένα περιστατικά παχυσαρκίας.

Ο Δρ Νίκιλ Ντουραντάρ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα είχε δείξει πέρυσι ότι ο αδενοΐος (Ad-36) αναγκάζει πρόδρομα κύτταρα του οργανισμού να μετατραπούν σε κύτταρα λίπους. Η νέα του έρευνα, που δημοσιεύεται στο International Journal of Obesity, δείχνει ότι η «παχυντική» δράση του ιού οφείλεται σε ένα μεμονωμένο γονίδιο.

Όπως εξηγεί το περιοδικό New Scientist, οι ερευνητές εισήγαγαν το γονίδιο E4 ORF-1 του ιού σε βλαστικά κύτταρα που απομονώθηκαν από το ανθρώπινο λίπος. Η εισαγωγή του γονιδίου αύξησε την πιθανότητα μετατροπής των βλαστικών κυττάρων σε λιποκύτταρα.

Το γονίδιο αποδείχθηκε μάλιστα ικανό και αναγκαίο για το σχηματισμό λιποκυττάρων, αφού όταν η δράση του εμποδίστηκε, τα βλαστικά κύτταρα μετατρέπονταν μόνο σε άλλα είδη ιστών.

Το γονίδιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως στόχος όχι μόνο για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας, αλλά και για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου ΙΙ, καθώς διαπιστώθηκε ότι μειώνει την αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη.

πηγή:"Τα Νέα" και tech.pathfinder.gr

Το πλέον εξελιγμένο διαστημικό σκάφος ευρωπαϊκής κατασκευής, το μεταγωγικό σκάφος «μίας χρήσης» ATV, έφτασε χθες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), για να παραδώσει πέντε τόνους εφοδίων. Θα παραμείνει εκεί για ένα εξάμηνο και αφού αδειάσει, θα χρησιμοποιηθεί ως... κάδος διαστημικών απορριμμάτων, ο οποίος όταν γεμίσει θα αποσυνδεθεί και θα αυταναφλεγεί στο Διάστημα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το πρώτο της σειράς των πέντε ATV που δημιούργησε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος ονομάστηκε Ιούλιος Βερν, προς τιμήν του Γάλλου πρωτοπόρου της επιστημονικής φαντασίας.

Στο φορτίο, μάλιστα, της παρθενικής πτήσης περιλαμβάνεται ένα αντίγραφο του διάσημου βιβλίου του «Από τη Γη στη Σελήνη». Επειτα από μερικές ημέρες δοκιμαστικών ελιγμών σε τροχιά συνδέθηκε στη ρωσική μονάδα Zvezda του ISS στις 17.41 ώρα Ελλάδος.

Το ATV (Αυτοματοποιημένο Οχημα Μεταφοράς), με βάρος 20 τόνων και σε μέγεθος μεγάλου λεωφορείου (10 μέτρα μήκος και 4,5 πλάτος), είναι το πρώτο σκάφος που συνδέεται στο τροχιακό σύστημα τελείως αυτόματα, χρησιμοποιώντας οπτικό σύστημα αναγνώρισης με λέιζερ και μπορεί να μεταφέρει έως και οκτώ τόνους εξοπλισμού, νερού και οξυγόνου, χωρητικότητα τριπλάσια σε σχέση με τα ρωσικά σκάφη Progress, τα οποία χρησιμοποιούνταν μέχρι σήμερα για τον ανεφοδιασμό του τροχιακού συγκροτήματος.

Ο «Ιούλιος Βερν» εκτοξεύθηκε τον περασμένο μήνα από το διαστημικό κέντρο Κουρού στη ζούγκλα της Γαλλικής Γουιάνας, τοποθετημένο στην κορυφή ενός ενισχυμένου πυραύλου Ariane 5, ενώ λίγη ώρα αργότερα βρισκόταν σε τροχιά σε ύψος 260 χλμ.

Στο πλαίσιο της συνεισφοράς της για την κατασκευή του ISS, κόστους άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η ESA έχει δαπανήσει μέχρι σήμερα γύρω στα δύο δισεκατομμύρια ευρώ στο πρόγραμμα ATV.

Κατασκευαστής των διαστημικών σκαφών είναι η Astrium Space Transportation, ενώ το σύνολο της πτήσης και των επιχειρήσεων πρόσδεσης θα παρακολουθείται από ειδικό κέντρο ελέγχου για το ATV στο Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών της Τουλούζης.

Πολλές κατασκευάστριες εταιρίες κινητών τηλεφώνων συνειδητοποίησαν ότι η παρακολούθηση κινηματογραφικής ταινίας στην οθόνη του κινητού δεν μπορεί να συγκινήσει τους ολοένα και πιο απαιτητικούς καταναλωτές.

Για το λόγο αυτό, οι εταιρίες σπεύδουν τώρα να αναπτύξουν συσκευές, ικανές να προβάλουν την εικόνα της οθόνης σε τοίχους και οθόνες προβολής.

Οι «πικο-προβολείς», όπως ονομάζονται οι καινοτόμες συσκευές, είναι τόσο μικροί, που μεταφέρονται στην τσέπη του χρήστη κι πρόκειται να κυκλοφορήσουν στην αγορά μέσα στο 2008. Κάποια στιγμή, τα συστήματα αυτά θα έχουν σμικρυνθεί σε τέτοιο βαθμό, που θα είναι δυνατή η ενσωμάτωσή τους στις συσκευές κινητών τηλεφώνων και φορητές συσκευές αναπαραγωγής μουσικής mp3.

Η εταιρία Microvision από το Ρέντμοντ της πολιτείας της Ουάσιγκτον στις Βορειοδυτικές ΗΠΑ, παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα στα πλαίσια της έκθεσης CTIA Wireless στο Λας Βέγκας την πρωτότυπη συσκευή προβολής της. Η συσκευή έχει μέγεθος ίσο με δύο iPod, αν και η τελική της εκδοχή -που θα κυκλοφορήσει σύντομα στο εμπόριο- θα είναι κατά 30% μικρότερη, όπως αποκαλύπτει ο Ράσελ Χάνιγκαν, επικεφαλής ανάπτυξης προϊόντων της εταιρίας.

Σε σκοτεινό δωμάτιο της έκθεσης, η συσκευή του Χάνιγκαν εντυπωσίασε τους επισκέπτες, προβάλλοντας στον τοίχο πεντακάθαρη εικόνα από μικροσκοπικό iPod Nano. Με τον προβολέα σε απόσταση 2 μέτρων από τον τοίχο, η προβαλλόμενη εικόνα είχε διαγώνιο 2 μέτρων, ενώ η ευκρίνειά της ήταν αντίστοιχη με εκείνη ενός DVD.

Η τεχνολογία της συσκευής διαφέρει πολύ από εκείνη των συμβατικών προβολέων: η συσκευή της Microvision εκπέμπει κόκκινες, πράσινες και μπλε ακτίνες λέιζερ πάνω σε ταχύτατα κινούμενο τετράγωνο κάτοπτρο, με πλευρά 1 χιλιοστού.

Η ταχύτητα κινήσεων του κατόπτρου προσφέρει την ψευδαίσθηση ενιαίας εικόνας στο μάτι. Ο κ. Χάνιγκαν αναφέρει ότι ο προβολέας του καταναλώνει ελάχιστη ενέργεια, καθιστώντας άχρηστη την ενσωμάτωση ανεμιστήρων ή άλλων συσκευών ψύξης που διαθέτουν οι συμβατικοί προβολείς.

Στόχος της εταιρίας είναι η συσκευή της να έχει ενεργειακή αυτονομία, χάρη στις μπαταρίες της, μέχρι 2,5 ώρες. Η τιμή του αναμένεται να φθάνει τα 400 δολάρια.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.microvision.com , www.dlp.com.

www.kathimerini.gr με στοιχεία από AP

Αρκετά χρόνια τώρα γνωρίζαμε ότι το σφαιροειδές σμήνος «Ωμέγα Κενταύρου» παρουσίαζε ορισμένες ιδιαιτερότητες, αλλά η αιτία τους ήταν άγνωστη μέχρι την περασμένη εβδομάδα, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των ερευνών που έγιναν με τη βοήθεια του «Χαμπλ» σε συνεργασία με το Αστεροσκοπείο «Τζέμινι Νότου».

Σύμφωνα με τις έρευνες αυτές, η εξήγηση της παράξενης συμπεριφοράς του αστρικού αυτού σμήνους οφείλεται στην ύπαρξη μιας μικρομεσαίου μεγέθους Μαύρης Τρύπας στο κέντρο του. Θεωρείται πιθανό το Ωμέγα Κενταύρου να είναι στην ουσία ένας νάνος γαλαξίας, του οποίου τα εξωτερικά στρώματα άστρων να έχουν απορροφηθεί από τον δικό μας Γαλαξία.

Το «Ωμέγα Κενταύρου» είναι μια αστρική πολιτεία με 10 φορές περισσότερα άστρα απ ό,τι ένα συνηθισμένο σφαιροειδές σμήνος. Συγκεντρωμένα σε έναν πυκνό σφαιρικό σχηματισμό με διάμετρο 150 ετών φωτός, το Ωμέγα Κενταύρου περιλαμβάνει 10 εκατ. άστρα.

Επίσης, τα άστρα στο κέντρο αυτού του σμήνους είναι τόσο πολύ στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο ώστε σε μια σφαίρα με ακτίνα 10 ετών φωτός είναι συσσωρευμένα περισσότερα από 45.000 άστρα, ενώ μια ανάλογη περιοχή του ιδίου μεγέθους στη διαστημική μας γειτονιά με τον Ηλιο στο κέντρο της περιλαμβάνει 11 μόνο άστρα!

Η μελέτη των ταχυτήτων των άστρων στο κέντρο του σφαιροειδούς αυτού σμήνους οδήγησε τους ερευνητές να εκτιμήσουν ότι οι μεγάλες αυτές ταχύτητες πρέπει να οφείλονται στην ύπαρξη μιας Μαύρης Τρύπας στο κέντρο του με μάζα 40.000 φορές τη μάζα που έχει ο Ηλιος μας.

Τα αινίγματα
Συνήθως τα περισσότερα αστρικά σμήνη αυτού του τύπου εμπεριέχουν άστρα της ίδιας περίπου ηλικίας και χημικής σύνθεσης. Ωστόσο, τα άστρα του αινιγματικού Ωμέγα Κενταύρου δεν φαίνεται να σχηματίστηκαν ταυτόχρονα.

Μια σχετικά πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι τα άστρα του γεννήθηκαν σε διαφορετικές εποχές αστρογένεσης, σε μια περίοδο που διήρκεσε τουλάχιστον δύο δισ. έτη και έδωσαν στα άστρα του σμήνους διαφορετικές περιεκτικότητες σε βαρύτερα στοιχεία.

Αυτό ώθησε ορισμένους αστρονόμους να υποθέσουν ότι το Ωμέγα Κενταύρου είναι στην πραγματικότητα το υπόλειμμα του πυρήνα ενός μικρού νάνου γαλαξία που συγχωνεύτηκε με τον Γαλαξία μας.

Αλλα χαρακτηριστικά που κάνουν το Ωμέγα Κενταύρου διαφορετικό είναι το γεγονός ότι περιστρέφεται πιο γρήγορα απ ό,τι άλλα σφαιροειδή σμήνη, ενώ έχει επιπλέον και μία ιδιαίτερα πεπλατυσμένη μορφή. Επειδή κατά κανόνα τα άστρα που εμπεριέχονται στα σφαιροειδή σμήνη είναι πολύ μεγαλύτερης ηλικίας από τον Ηλιο, η μελέτη τους είναι σημαντική όχι μόνο για την ιστορία της εξέλιξης του Γαλαξία μας αλλά κι επειδή μας παρέχουν ένα κατώτατο όριο για την ίδια την ηλικία του Σύμπαντος.

Τα σφαιροειδή σμήνη, όπως το Ωμέγα Κενταύρου, εμπεριέχουν πολύ περισσότερα άστρα, που συγκροτούν, εξαιτίας της μεγαλύτερης βαρυτικής έλξης τους, ένα σφιχτό σφαιρικό σχήμα με μεγάλη πυκνότητα άστρων. Εντοπίζονται κατά κύριο λόγο στην άλω που περιβάλλει τον Γαλαξία μας και εμπεριέχουν ορισμένα από τα πλέον αρχέγονα άστρα του.

Τα άστρα αυτά είναι γνωστά ως Πληθυσμού ΙΙ, κι έχουν σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο γιατί σχηματίστηκαν πριν από πολλά δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ακόμα ο Γαλαξίας μας ήταν νέος, και ως εκ τούτου τα πρώτα άστρα του δεν είχαν ακόμη προλάβει να εμπλουτίσουν το Διάστημα με βαρύτερα στοιχεία.

Φωλιές Σουπερνόβα
Δύο «φωλιές» 40 υποψήφιων σουπερνόβα ανακαλύφτηκαν πρόσφατα σε απόσταση 20.000 ετών φωτός από τη Γη. Το πρώτο σμήνος περιλαμβάνει 14 Κόκκινους υπεργίγαντες και το δεύτερο 26, όλα τους ηλικίας μεταξύ 12 και 17 εκατομμυρίων ετών και έτοιμα να εκραγούν με σουπερνόβα εκρήξεις.

Τα άστρα αυτά αποτελούν το 20% όλων των παρόμοιων άστρων που έχουν μέχρι τώρα εντοπιστεί και βρίσκονται κατά μέσον όρο σε απόσταση 800 ετών φωτός το ένα από το άλλο. Ενα παρόμοιο άστρο έχει ήδη εκραγεί στη δεδομένη περιοχή και η επόμενη έκρηξη αναμένεται στα επόμενα 5.000 χρόνια.

Η Μικρότερη Μαύρη Τρύπα
Οι μελέτες έχουν εντοπίσει ότι το μέγεθος μιας Μαύρης Τρύπας είναι απεριόριστο, αλλά μία πρόσφατη ανακάλυψη απεκάλυψε τη μικρότερη μέχρι τώρα Μαύρη Τρύπα που έχουμε βρει.

Με διάμετρο 25 χιλιομέτρων η Μαύρη Τρύπα (ΧΤΕ J1650-500) βρίσκεται σε ένα διπλό αστρικό σύστημα κι έχει μάζα 3,8 φορές τη μάζα του Ηλιου μας, ενώ η προηγούμενη μικρότερη γνωστή Μαύρη Τρύπα έχει μάζα 6,3 ηλιακές μάζες. Θεωρητικά μια Μαύρη Τρύπα δεν μπορεί να έχει μικρότερη μάζα από 1,7 έως 2,7 ηλιακές μάζες γιατί τότε σε ένα άστρο που καταρρέει αντί για Μαύρη Τρύπα δημιουργείται ένα άστρο νετρονίων.

ΣΑΝ... ΚΟΣΜΗΜΑ

Το Ωμέγα Κενταύρου βρίσκεται σε απόσταση περίπου 17.000 ετών φωτός μακριά από τη Γη και είναι το μεγαλύτερο, το φωτεινότερο και πιο όμορφο από τα περίπου 160 σφαιροειδή σμήνη που έχουν εντοπιστεί να περιφέρονται στην αχανή άλω του Γαλαξία μας.

* Τα σφαιροειδή σμήνη είναι τόσο αρχέγονα ώστε ολόκληρη σχεδόν η αρχική τους περιεκτικότητα σε αέρια και σκόνη έχει ήδη μετατραπεί σε άστρα, γεγονός που σημαίνει ότι η δημιουργία νέων άστρων στο εσωτερικό τους έχει πλέον σταματήσει. Τα σφαιροειδή σμήνη έχουν κοινή προέλευση, αλλά πρακτικά παραμένουν βαρυτικά συνδεδεμένα μεταξύ τους σχεδόν για πάντα, αφού θα πρέπει να περάσουν άλλα 10 δισεκατομμύρια χρόνια προκειμένου κάποια από αυτά να χάσουν τα άστρα τους.

Το άρθρο είναι του Διον. Π. Σιμόπουλου από το "Έθνος"

Σπίτια και δομικά υλικά με απίστευτες ιδιότητες υπόσχεται η νανοτεχνολογία: επιφάνειες που νικούν την υγρασία και τα βακτήρια, αυτοκαθαριζόμενο τσιμέντο, κατάργηση της παραδοσιακής κολόνας, δωρεάν ενέργεια, έξυπνος φωτισμός... Ορισμένες από τις καινοτομίες που μια μέρα θα αλλάξουν τη ζωή μας

1. Ο Torre Agbar του Ζαν Νουβέλ στη Βαρκελώνη οφείλει το εντυπωσιακό νυχτερινό χρώμα του σε χιλιάδες LED. Η νανοτεχνολογία θα επιφέρει αλματώδη πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα του φωτισμού στο άμεσο μέλλον. 2. Η Jubilee Church του Ρίτσαρντ Μάιερ στη Ρώμη ήταν το πρώτο κτίριο που ενσωμάτωσε στο τσιμέντο του νανοσυνθετικά υλικά τα οποία το κάνουν να αυτοκαθαρίζεται. 3. Το νερό δεν εισχωρεί ούτε στο ελάχιστο στα κεραμίδια που έχουν θωρακιστεί με το προϊόν της Nanophos. 4. Το κτίριο προεκτείνεται σαν να αιωρείται χωρίς καμία στήριξη στο μοντέλο του Αντι Ναουνχάιμερ, φοιτητή του Nanostudio του Πανεπιστημίου Μπελ Στέιτ. Τα νανοϋλικά που θα επιτρέψουν τέτοιου είδους κατασκευές αναμένονται σε λίγες δεκαετίες.

Τα προϊόντα νανοτεχνολογίας που χρησιμοποιούνται ήδη στον κατασκευαστικό τομέα δίνουν μια πρώτη γεύση των αλλαγών που προαναγγέλλονται. Παρ' ότι δεν πρόκειται ακόμη για «καθαρά» νανοϋλικά - αποτελούν «νανοσυνθετικά» προϊόντα, προερχόμενα κατά κύριο λόγο από τον συνδυασμό νανοσωματιδίων με συμβατικές πρώτες ύλες -, θέτουν στην υπηρεσία μας κάποιες από τις «μαγικές» ιδιότητες του νανόκοσμου.

Αυτοκαθαριζόμενο τσιμέντο

«Αυτή τη στιγμή» εξηγεί ο κ. Ελβιν «έχουν εφαρμογές σε τρεις κυρίως κατηγορίες, στις επικαλύψεις, στις μονώσεις και στην ηλιακή ενέργεια». Η μεγαλύτερη πρόοδος έχει συντελεστεί στους δύο πρώτους τομείς, οι οποίοι πολλές φορές συνδυάζονται: επικαλύψεις λεπτότερες από ένα στρώμα μπογιάς εφαρμόζονται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό των κτιρίων προσδίδοντας στις επιφάνειες αντιβακτηριακές ιδιότητες, προσφέροντας υγρομόνωση και θερμομόνωση ή διασπώντας πάσης φύσεως ρύπους. «Ορισμένα από αυτά τα προϊόντα» τονίζει ο καθηγητής «μπορούν να ενσωματωθούν στα δομικά υλικά, όπως έχει γίνει στην Jubilee Church του Ρίτσαρντ Μάιερ στη Ρώμη. Ενα νανοσωματίδιο γνωστό ως διοξείδιο του τιτανίου έχει ενσωματωθεί στο τσιμέντο για να το κάνει να αυτοκαθαρίζεται. Η ίδια τεχνολογία χρησιμοποιείται από μεγάλες εταιρείες για την κατασκευή αυτοκαθαριζόμενων τζαμιών».

Οι νανοεπικαλύψεις είναι σήμερα αρκετά διαδεδομένες και προσιτές στο ευρύ κοινό. Οι ενισχυμένες με νανοσωματίδια πρώτες ύλες όπως ο χάλυβας, το τσιμέντο ή το ξύλο αρχίζουν και αυτές να βρίσκουν περισσότερες εφαρμογές. Η εκκλησία του Ρίτσαρντ Μάιερ, η οποία κατασκευάστηκε το 1998, ήταν το πρώτο κτίριο από αυτοκαθαριζόμενο μπετόν. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2002, εγκαινιάστηκε στο Σαμπερί της Γαλλίας η Cité des Arts, το πρώτο κτίριο από τσιμέντο που διασπά την ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα παραδείγματα του είδους έχουν πληθύνει από τότε ενώ πολλοί ουρανοξύστες εφοδιάζονται πλέον με αυτοκαθαριζόμενα τζάμια.

Συλλογή ηλιακής ενέργειας

Η βελτίωση και η επέκταση των νανοϋλικών του κατασκευαστικού τομέα αποτελεί αυτή τη στιγμή μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους επιστήμονες και έρευνες γύρω από αυτό το αντικείμενο διεξάγονται σε εργαστήρια σε όλο τον κόσμο. Ο τομέας που αναμένεται να γνωρίσει τη μεγαλύτερη πρόοδο στο άμεσο μέλλον είναι σύμφωνα με τον κ. Ελβιν αυτός της ηλιακής ενέργειας. «Πιστεύω ότι εδώ θα δούμε τις μεγαλύτερες εφαρμογές εξαιτίας των περιορισμένων δυνατοτήτων των ηλιακών συλλεκτών της ισχύουσας τεχνολογίας και της αύξησης του κόστους του πυριτίου» τονίζει. Ηδη ορισμένες εταιρείες κατασκευάζουν ηλιακούς συλλέκτες με την τεχνική roll to roll. «Ουσιαστικά» εξηγεί ο καθηγητής «είναι σαν να τυπώνεις μια εφημερίδα, μπορείς να πάρεις ένα ρολό από πλαστικό ή μέταλλο και να τυπώσεις επάνω του ένα νανοσυνθετικό υλικό το οποίο συλλέγει τις ηλιακές ακτίνες. Η διαδικασία είναι πολύ πιο οικονομική από την επίπεδη τεχνολογία που χρησιμοποιείται σήμερα».

Οι δυνατότητες δεν εξαντλούνται εδώ. Στις αρχές του μήνα ερευνητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου Νοτρ Νταμ ανακοίνωσαν ότι κατόρθωσαν να κατασκευάσουν ηλιακές κυψέλες από κβαντικές κουκίδες - μια από τις πολλά υποσχόμενες νανοδομές - οι οποίες απορροφούν διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός. Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να τοποθετήσουν τις κυψέλες αυτές σε σειρά ώστε να κατασκευάσουν ισχυρούς ηλιακούς συλλέκτες του «ουράνιου τόξου» που θα απορροφούν μεγαλύτερο μέρος του φάσματος του ηλιακού φωτός... Σημαντικές πρόοδοι σημειώνονται επίσης στον τομέα του φωτισμού, κυρίως στην ενίσχυση και στη βελτίωση της ποιότητας των LED.

Προς τη μακροκλίμακα

Οσοι εξερευνούν τον νανόκοσμο μένουν πραγματικά έκπληκτοι από τις ιδιότητες που βλέπουν να παρουσιάζουν σε αυτόν υλικά τα οποία έχουν εντελώς διαφορετική συμπεριφορά στον «κανονικό» κόσμο. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο σε δύο παράγοντες: αφενός σε τόσο μικρά μεγέθη τα σωματίδια έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια σε σχέση με τον όγκο τους, με αποτέλεσμα να είναι περισσότερο ενεργά χημικά, και αφετέρου στις κλίμακες κάτω των 100 νανόμετρων αρχίζουν να επενεργούν τα κβαντικά φαινόμενα μεταβάλλοντας τις οπτικές, ηλεκτρικές και μαγνητικές ιδιότητές τους με απρόβλεπτο τρόπο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των επιστημόνων είναι το λεγόμενο «πέρασμα στη μακροκλίμακα» - το να κατορθώσουν δηλαδή να διατηρήσουν τις ιδιότητες των νανοσωματιδίων στα μεγαλύτερα μεγέθη ώστε να μπορέσουν να τα χρησιμοποιήσουν για την κατασκευή στερεών υλικών με ξεχωριστές ιδιότητες και εφαρμογές. Πρόσφατα μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν ανακοίνωσε ότι κατόρθωσε να αναπτύξει συνθετικά μικροσκοπικά «τούβλα» από νανοσωλήνες άνθρακα τα οποία χρησιμοποίησε ως βάση για να κατασκευάσει ένα διαφανές πλαστικό λεπτό σαν χαρτί αλλά γερό σαν ατσάλι.

Η απόσταση ως την ανάπτυξη πραγματικών τούβλων και δομικών υλικών για την κατασκευή κτιρίων είναι βεβαίως πολύ μεγάλη. Ο κ. Ελβιν δηλώνει παρ' όλα αυτά αισιόδοξος θεωρώντας ότι σε μερικές δεκαετίες θα δούμε σημαντικές εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα. «Ηδη» τονίζει «μια εταιρεία κατασκευάζει με νανοτεχνολογική επεξεργασία έναν ενισχυμένο και ελαφρύτερο χάλυβα ενώ παράλληλα γίνονται μελέτες για την απόδοση ανάλογων ιδιοτήτων στο μπετόν με τη χρήση νανοσωλήνων άνθρακα».

Νανοσωλήνες άνθρακα

Οι νανοσωλήνες άνθρακα - κύλινδροι από γραφίτη με τοιχώματα πάχους όσο η διάμετρος ενός ατόμου - αποτελούν τη μεγάλη ελπίδα για το νανοτεχνολογικό μέλλον των δομικών υλικών. Οπως εξηγεί ο καθηγητής, πρόκειται για ένα υλικό εξαιρετικά ευέλικτο, με εκπληκτικές ιδιότητες. «Μπορούν να είναι εκατοντάδες φορές πιο γεροί από το ατσάλι έχοντας μόλις το ένα δέκατο του βάρους του, μπορούν να είναι διαφανείς, μπορεί να τους προσδώσει κανείς ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα ή να αλλάξει τις ιδιότητές τους μέσω χημικής ή ηλεκτρικής διέγερσης».

Προς το παρόν η θαυμαστή αυτή νανοδομή βρίσκει εφαρμογή σε νανοσυνθετικά υλικά που προσφέρουν ελαφρύτερα και ανθεκτικότερα ποδήλατα, ρακέτες του τένις και μπαστούνια του γκολφ. Ο κ. Ελβιν πιστεύει ότι απέχουμε ακόμη αρκετά από την ανάπτυξη ενός «καθαρού» υλικού από νανοσωλήνες άνθρακα, το οποίο θα μπορεί να εφαρμοστεί στις κλίμακες που απαιτούνται για την κατασκευή ενός κτιρίου. Θεωρεί όμως βέβαιο ότι θα το δούμε να εμφανίζεται σε είκοσι ως είκοσι πέντε χρόνια.

Πράσινη ελπίδα και επιφυλάξεις

Ως τότε τα νανοσυνθετικά υλικά θα έχουν ίσως ήδη αλλάξει τα σπίτια και τις πόλεις μας κάνοντάς τες πιο καθαρές και φιλικές για το περιβάλλον. Η «πράσινη» πλευρά των νανοϋλικών τα καθιστά μια επιλογή εξαιρετικά ελπιδοφόρα για το μέλλον του πλανήτη. Κάποιοι ωστόσο εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους, φοβούμενοι ότι τα νανοσωματίδια κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις. «Βεβαίως και υπάρχουν ανησυχίες» παραδέχεται ο κ. Ελβιν. «Στο στάδιο αυτό νομίζω ότι η μεγαλύτερη είναι το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς συμπεριφέρονται τα νανοσωματίδια, τόσο στο περιβάλλον όσο και μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό».

Παρά το καθησυχαστικό επιχείρημα ότι τα μεγέθη των νανοσωματιδίων είναι υπερβολικά μικρά, κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει με βεβαιότητα ότι είναι ακίνδυνα, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από στοιχεία αποδεδειγμένα τοξικά στη φυσιολογική κλίμακα όπως ο άργυρος. Αυτό γιατί απορροφώνται πολύ εύκολα ενώ ακόμη κανείς δεν γνωρίζει πώς ακριβώς κινούνται και πώς συσσωρεύονται στο περιβάλλον και στους ζωντανούς οργανισμούς. Οι έρευνες που έχουν γίνει ως τώρα είναι ανεπαρκείς. «Πρέπει οπωσδήποτε να μελετήσουμε και να παρατηρήσουμε πολύ προσεκτικά τις επιπτώσεις τους για να είμαστε βέβαιοι» τονίζει ο ο κ. Ελβιν.

Ο ίδιος επεκτείνει τις μελέτες στον δικό του τομέα. Στο Nanostudio, το εργαστήριο που λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο Μπελ Στέιτ σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ιλινόι, οι φοιτητές του σχεδιάζουν κτίρια με τα νανοϋλικά τού αύριο. Δεν μελετούν μόνο τις αρχιτεκτονικές δυνατότητες που αυτά θα προσφέρουν αλλά και τις επιπτώσεις τους στη ζωή μας: τόσο από την άποψη της τοξικότητας και της επίδρασής τους στο περιβάλλον όσο και από αυτή των αλλαγών που θα επιφέρουν στην ασφάλεια και στην προστασία της ιδιωτικής μας σφαίρας. Ο κόσμος που βγαίνει από τα μοντέλα τους είναι πραγματικά πολύ διαφορετικός.

Nanophos, ελληνική υπογραφή

Η Nanophos είναι μια νεαρή εταιρεία που προσφέρει νανοτεχνολογία με ελληνική υπογραφή. Ειδικότητά της είναι οι επικαλύψεις και από το 2005 έχει ορίσει ως στόχο της να φέρει τα οφέλη τους στην καθημερινότητά μας. «Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η νανοτεχνολογία έχει φθάσει σήμερα σε επίπεδα τέτοια ώστε να μπορεί να δώσει πρακτικές εφαρμογές στην καθημερινή μας ζωή» τονίζει ο ένας εκ των δύο ιδρυτών της, Ιωάννης Αραμπατζής, χημικός μηχανικός με ειδίκευση στην εφαρμοσμένη νανοτεχνολογια και στη χημεία των ημιαγωγών. Τα προϊόντα της εταιρείας, τα οποία γνωρίζουν επιτυχία και έξω από τα σύνορα της χώρας μας, το αποδεικνύουν.

Το πρώτο από αυτά ήταν το Surfashield, μια επικάλυψη με αντιβακτηριακή δράση. «Εχει την ιδιότητα να απορροφά από το περιβάλλον φως και να ενεργοποιείται καταστρέφοντας μικρόβια και μικροοργανισμούς» εξηγεί ο κ. Αραμπατζής. Η επικάλυψη αυτή βασίζεται σε νανοσωματίδια ημιαγωγούς οξειδίων μετάλλων με κύριο συστατικό το οξείδιο του τιτανίου και απαιτεί θερμαντική εφαρμογή, γι' αυτό και απευθύνεται σε βιομηχανίες όπως αυτή των κεραμικών, οι οποίες χρησιμοποιούν υψηλές θερμοκρασίες για την κατασκευή των προϊόντων τους. Το αποτέλεσμα είναι πλακάκια τα οποία, απορροφώντας το φως, δημιουργούν οξειδωτικές ρίζες που καταστρέφουν τα μικρόβια και τους μύκητες στην επιφάνειά τους και αυτοκαθαρίζονται.

«Προς το παρόν» εξηγεί ο κ. Αραμπατζής «το πεδίο εφαρμογής είναι αυτό, συνεχίζουμε όμως τις έρευνες για να μειώσουμε τις θερμοκρασίες ώστε το προϊόν να είναι εφαρμόσιμο σε μεταλλικές επιφάνειες. Αυτές μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα γιατί, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τα πόμολα, αποτελούν συνήθως μια από τις κύριες εστίες μικροβίων και μετάδοσης ιών».

Για να εξασφαλίσει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στην αντιβακτηριακή δράση η Nanophos συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. «Το Ινστιτούτο Φωτοδυναμικής της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ» εξηγεί ο κ. Αραμπατζής «δουλεύει αυτή τη στιγμή με τα υλικά μας όχι μόνο σε επίπεδο κατανόησης του μηχανισμού με τον οποίο θανατώνονται τα βακτήρια αλλά περνώντας πλέον και σε ιούς και σε άλλες μορφές ζωής».

Τέλος σε βακτήρια και υγρασία

Κάποια προϊόντα της εταιρείας εξουδετερώνουν τους μύκητες αναπτύσσοντας υδατοαπωθητικές ιδιότητες και μπορούν να εφαρμοστούν και σε φυσικά υλικά, όπως το μάρμαρο ή το ξύλο. «Αυτή ήταν μια πρόκληση που αντιμετωπίσαμε όταν μια ελληνική εταιρεία ζήτησε τη βοήθειά μας γιατί τα τσιμεντένια τουβλάκια που εξάγει στη Βόρεια Ευρώπη ανέπτυσσαν μούχλα ώσπου να φθάσουν στον προορισμό τους» μας λέει ο χημικός. «Η εταιρεία δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει υψηλές θερμοκρασίες, γι' αυτό σκεφτήκαμε ότι αντί τα νανοσωματίδια να εκφράζουν αντιβακτηριακές ιδιότητες θα μπορούσαν να εκφράζουν υδατοαπωθητικές ώστε να εμποδίζουν τα βακτήρια να αναπτυχθούν λόγω εξάλειψης της υγρασίας».

Οι υγρομονωτικές επικαλύψεις της σειράς αυτής δεν προορίζονται μόνο για βιομηχανική χρήση αλλά μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα και στις κατοικίες. Στους επόμενους μήνες η Nanophos θα κυκλοφορήσει ένα προϊόν το οποίο θα περιέχει νανοσωματίδια με θερμομονωτικές ιδιότητες. «Θα προστίθεται στα χρώματα σαν αραίωση» εξηγεί ο κ. Αραμπατζής «Αντί να βάλει κάποιος νερό θα βάζει το υλικό μας και θα αυξάνει κατά αρκετές δεκάδες τοις εκατό τη θερμομόνωση στους τοίχους περνώντας απλώς τη βαφή».

ΝΑΝΟΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑΝΟΑΥΡΙΟ

Σύντομα κατασκευές ανάλογες με τη διακοσμημένη με μεταλλικούς δίσκους πρόσοψη του καταστήματος Selfridge's στο Μπέρμιγχαμ θα συλλέγουν την ηλιακή ενέργεια εξασφαλίζοντας την ηλεκτροδότηση των κτιρίων

Οταν οι επιστήμονες κατορθώσουν να εκμεταλλευθούν πλήρως τις εκπληκτικές ιδιότητές τους, οι νανοσωλήνες άνθρακα, οι κβαντικές κουκίδες, τα νανοσωματίδια και οι άλλες νανοδομές θα φέρουν την επανάσταση στα κτίρια και στις πόλεις μας.

Σήμερα

Οι εσωτερικές και εξωτερικές επιφάνειες των κτιρίων αυτοκαθαρίζονται, αποκτούν ισχυρή υγρομόνωση και θερμομόνωση, εξουδετερώνουν τα βακτήρια και τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. Υλικά όπως το μέταλλο, το τσιμέντο, το ξύλο και το πλαστικό ενισχύονται και αποκτούν ασπίδες προστασίας.

Αύριο

Οι δυνατότητες εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας θα πολλαπλασιαστούν χάρη σε αποδοτικότερες ηλιακές κυψέλες. Τα τζάμια θα λειτουργούν ως ηλιακοί συλλέκτες ηλεκτροδοτώντας τα κτίρια. Η αντοχή του χάλυβα, του μπετόν και του γυαλιού θα αυξηθεί θεαματικά. Το νανοενισχυμένο γυαλί θα μπορεί να χρησιμοποιείται στη στήριξη και στο κέλυφος των κτιρίων.

Μεθαύριο

Διάφανα φύλλα από νανοσωλήνες άνθρακα λεπτά σαν χαρτί θα στηρίζουν ολόκληρα κτίρια χωρίς δοκούς και κολόνες. Χάρη στις κβαντικές κουκίδες οι οροφές και οι τοίχοι θα φωτίζονται ή θα αλλάζουν χρώμα με το πάτημα ενός κουμπιού ενώ νανοαισθητήρες θα ανταποκρίνονται στις εξωτερικές συνθήκες και στις επιθυμίες μας δημιουργώντας ένα «έξυπνο» διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Πηγή: "Βήμα-Science Νανοτεχνολογία" tovima.dolnet.gr

Πηγή: ScienceDaily, 29 Μαρτίου 2008

Για πρώτη φορά φυσικοί ήταν σε θέση να ταυτοποιήσουν μεμονωμένα φωτόνια τα οποία επέστρεψαν πίσω στη Γη. Τα φωτόνια αυτά αφού είχαν σταλεί στο διάστημα εν συνεχεία ανακλάστηκαν πάνω σε μια κεραία ενός διαστημικού δορυφόρου, σχεδόν, 1.500 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη. Το πείραμα έχει έτσι αποδείξει τη δυνατότητα κατασκευής ενός κβαντικού καναλιού μεταξύ του διαστήματος και της γης.

Το πείραμα, που δημοσιεύτηκε στο New Journal of Physics, αφορά τη δυνατότητα ενός απολύτως ασφαλούς καναλιού για την παγκόσμια επικοινωνία, μέσω δορυφόρων στο διάστημα. Κι όλα αυτά χάρις στις προόδους στην κβαντομηχανική.

Δορυφόρος GPS: Οι ερευνητές έστειλαν φωτόνια κατευθείαν στον Ιαπωνικό δορυφόρο Ajisai και ήταν σε θέση να αποδείξουν ότι τα φωτόνια που λήφθηκαν πίσω στον επίγειο σταθμό Matera, στη νότια Ιταλία, είναι τα ίδια με αυτά που αρχικά είχαν εκπεμφθεί.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τους Paolo Villoresi και Cesare Barbieri από το πανεπιστήμιο της Πάδοβας, έχει λάβει περίπλοκα μέτρα για να πυροδοτήσει φωτόνια άμεσα προς τον ιαπωνικό δορυφόρο Ajisai. Οι ερευνητές ήταν σε θέση να αποδείξουν ότι τα φωτόνια που παραλήφθηκαν πίσω στον επίγειο σταθμό Matera, στη Νότια Ιταλία, είναι τα ίδια με αυτά που αρχικά είχαν εκπεμφθεί.

Αυτές οι ειδήσεις θα χαροποιήσουν τις επιχειρήσεις, τις τράπεζες, και τις υπηρεσίες ασφαλείας σε όλο τον κόσμο, δεδομένου ότι προετοιμάζουν το έδαφος για την κβαντικά κρυπτογραφημένη επικοινωνία - η μόνη μορφή επικοινωνίας που θα μπορούσε να εξασφαλίσει με απόλυτη σιγουριά ότι δεν υπάρχει κανένας ωτακουστής.

Μέχρι τώρα, η κβαντικά κρυπτογραφημένη επικοινωνία έχει αποδειχθεί πιθανή μόνο σε αποστάσεις μέχρι 150 χιλιόμετρα, είτε με τη βοήθεια οπτικών ινών είτε μέσω των τηλεσκοπίων. Όταν στέλνονται με τη βοήθεια των οπτικών ινών, τα φωτόνια διαλύονται λόγω της σκέδασης και την προσρόφηση, ενώ με τη χρησιμοποίηση των τηλεσκοπίων, τα φωτόνια υπόκεινται στις παρεμβαλλόμενες ατμοσφαιρικές συνθήκες.

Ο Anton Zeilinger, κάτοχος για το 2008 του βραβείου Newton του Ιδρύματος της Φυσικής, συμμετείχε κι αυτός στην έρευνα. Η ομάδα θεωρεί ότι τώρα η κβαντική επικοινωνία ανάμεσα στη Γη και το διάστημα είναι δυνατή με τη διαθέσιμη τεχνολογία.

Κι όπως λένε οι επιστήμονες, "έχουμε επιτύχει σημαντικά πειραματικά αποτελέσματα για την πραγματοποίηση ενός κβαντικού καναλιού επικοινωνίας, καθώς επίσης και πώς να προσαρμόσουμε την υπάρχουσα τεχνολογία των λέιζερ για την κβαντική επικοινωνία."

Η ομάδα θα συνεχίσει την έρευνα της προσπαθώντας να εκπέμψει και να λάβει κβαντικά κλειδιά κρυπτογράφησης, (μια σειρά από 1 και 0 που δεν σπάνε), που θα επιτρέπουν την κβαντική επικοινωνία από έναν ενεργό αποστολέα στο διάστημα. Η Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία έχει χρηματοδοτήσει την αρχική φάση αυτού του προγράμματος.

Πηγή: AFP, 3 Απριλίου 2008

Η ανακάλυψη στο Γαλαξία της πιο μικρής μαύρης τρύπας που γνωρίσαμε έως τώρα δίνει φτερά στη NASA, αλλά θα εμφανίσει νέες προκλήσεις στους μελλοντικούς διαστημικούς ταξιδιώτες, οι οποίοι θα αποτολμήσουν να περάσουν πάρα πολύ κοντά της.

Μικροσκοπική αλλά με έντονη δράση, με μια μάζα 3,8 φορές αυτής του ήλιου μας και με μια διάμετρο μόνο 24 χιλιομέτρων, αυτή η μαύρη τρύπα μέσα στο Γαλαξία είναι "στα όρια της θεωρίας" για το φαινόμενο του σχηματισμού της, σύμφωνα με ένα επιστήμονα της NASA από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard.

Δεξιά: Καλλιτεχνική απεικόνιση της μαύρης τρύπας XTE J1650-500 (στο κέντρο) δίπλα στο συνοδό της άστρο

"Για πολλά χρόνια οι αστρονόμοι θέλησαν να ξέρουν το μικρότερο πιθανό μέγεθος μιας μαύρης τρύπας, και αυτός ο μικρός τύπος είναι ένα μεγάλο βήμα προς την απάντηση εκείνης της ερώτησης," λέει ο Nikolai Shaposhnikov.

Αυτός και ο συνάδελφος του Lev Titarchuk έκαναν την ανακάλυψη με την βοήθεια του δορυφόρου Rossi X-ray Timing Explorer της NASA.

Μια μαύρη τρύπα, που μπορεί να σχηματιστεί όταν καταρρέει ένα βαρύ άστρο αποκτώντας σχεδόν άπειρη πυκνότητα, απορροφά τα πάντα με τη βαρυτική έλξη της, συμπεριλαμβανομένου και του φωτός. Οι υπερβαρέες μαύρες τρύπες μπορούν να είναι δισεκατομμύρια φορές βαρύτερες από τον ήλιο μας.

Η τελευταία μαύρη τρύπα ανακαλύφθηκε το 2001 δίπλα σε ένα κανονικό άστρο με το οποίο σχηματίζουν μαζί ένα δυαδικό σύστημα, το XTE J1650-500, και που ονομάστηκε έτσι από τις συντεταγμένες του στον αστερισμό Ara.

Παρά το μικρό μέγεθός της, η νέα μαύρη τρύπα με το αρνητικό ρεκόρ στη μάζα μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τους μελλοντικούς διαστημικούς ταξιδιώτες στο Γαλαξία μας, οπότε θα πρέπει να την πάρουν υπ' όψιν τους, λέει ο Shaposhnikov. Οι μικρές μαύρες τρύπες ασκούν μια δύναμη συγκριτικά πολύ πιο μακριά από αυτήν των μεγαλύτερων μαύρων οπών, που βρίσκονται στα κέντρα των γαλαξιών.

"Εάν τολμήσετε να πάτε κοντά στη μαύρη τρύπα J1650, η βαρύτητά της θα ασκούσε παλιρροιακές δυνάμεις πάνω στο σώμα σας, με αποτέλεσμα να σας κάνει σαν το μακαρόνι λεπτό," τονίζει ο Shaposhnikov.

Η μαύρη τρύπα δεν μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα, αλλά ανιχνεύεται από την επίδρασή της πάνω στα περίχωρά της. Οι επιστήμονες παρατηρούν την ύλη που παγιδεύεται στην ισχυρή βαρύτητά της, και που κινείται σπειροειδώς προς το εσωτερικό της ενώ θερμαίνεται λόγω της τριβής προτού την καταπιεί η μαύρη τρύπα.

Οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν επίσης τεράστιες ποσότητες ακτίνων X, με ένταση που μεταβάλλεται περιοδικά οπότε λέγεται ημι-περιοδική ταλάντωση (QPO).

Οι Shaposhnikov και Titarchuk χρησιμοποίησαν τη συχνότητα QPO (μεταβολής της έντασης) για να καθορίσουν τη μάζα της μαύρης τρύπας -- δηλαδή 3,8 φορές αυτής του ήλιου μας -- με ένα περιθώριο λάθους τη μισή μάζα του ήλιου. Το αποτέλεσμα ήταν πιο κάτω από την προηγούμενη μικρότερη μάζα μιας μαύρης τρύπας που ξέραμε, 6,3 φορές αυτής του ήλιου.

Ο λόγος που μεταβάλλεται η ένταση περιοδικά συζητείται ακόμα, αλλά μερικοί επιστήμονες λένε ότι οφείλεται στο αέριο που συσσωρεύεται επανειλημμένα κοντά στη μαύρη τρύπα και εν συνεχεία καταπίνεται.

Ανεξάρτητα από το πώς παράγονται, η συχνότητα της QPO εμφανίζεται να σχετίζεται πολύ με τη μάζα της μαύρης τρύπας. Οι Shaposhnikov και Titarchuk έχουν χρησιμοποιήσει και προηγουμένως αυτήν την σχέση για να υπολογίσουν τη μάζα τριών άλλων μαύρων οπών που είχαν "ζυγιστεί" από πριν με άλλες μεθόδους, και βρήκαν μια καλή συμφωνία μεταξύ των διαφορετικών προσεγγίσεων.

Εξωτικές μαύρες τρύπες μπορεί να είχαν παραχθεί και στα βίαια γεγονότα των πρώτων στιγμών του Κόσμου. Μερικές από αυτές τις αρχέγονες μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να είναι μικροσκοπικές, αλλά μέχρι τώρα καμία από αυτές τις εξωτικές μαύρες τρύπες δεν έχει ανιχνευθεί.

Η μικροσκοπική μάζα της μαύρης τρύπας πλησιάζει τα όρια που έχουν προβλέψει οι αστρονόμοι για ένα τέτοιο αντικείμενο, γι αυτό και η ανακάλυψη της έχει ιδιαίτερη σημασία για την έρευνα στη θεμελιώδη φυσική.

Κάτω από κάποιο άγνωστο κρίσιμο κατώτατο όριο, ένα άστρο που πεθαίνει πρέπει να παραγάγει ένα αστέρι νετρονίων αντί μιας μαύρης τρύπας. Οι αστρονόμοι σκέφτονται ότι το όριο μεταξύ του σχηματισμού μιας μαύρης τρύπας και ενός άστρου νετρονίων βρίσκεται κάπου μεταξύ 1,7 και 2,7 ηλιακές μάζες ή 330.000 φορές τη μάζα της γης.

Η γνώση αυτού του ορίου είναι κρίσιμη για να ξέρουμε πώς η ύλη συμπεριφέρεται κάτω από μια εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα.

Πηγή: ScienceDaily, 2 Απριλίου 2008

Η ανακάλυψη δύο εργοστασίων παραγωγής υπερκαινοφανών, δηλαδή σπάνια σμήνη ερυθρών υπεργιγάντιων άστρων (RSG), που βρίσκονται στη κεντρική ράβδο του Γαλαξία μας - όπως είναι γνωστόν η κεντρική περιοχή του Γαλαξία μας είναι σε μορφή ράβδου - παρουσιάστηκε σε μια συνεδρίαση στο Μπέλφαστ.

Από επάνω προς τα κάτω απεικόνιση του Γαλαξία μας που παρουσιάζει τη κεντρική ράβδο και τη θέση των σμηνών.

Τα άστρα RSG αντιπροσωπεύουν το τελικό σύντομο στάδιο στον κύκλο της ζωής ενός πολύ μεγάλου άστρου, προτού να γίνει σουπερνόβα. Είναι πολύ σπάνια αντικείμενα, έτσι η ανακάλυψη τόσο πολλών ερυθρών υπεργιγάντιων άστρων στην ίδια θέση είναι πολύ αξιοπρόσεκτη. Και τα δύο σμήνη 'εργοστάσια' περιέχουν 40 RSGs, που είναι σχεδόν το 20% όλων των γνωστοών RSGs μέσα στο Γαλαξία. Αυτά τα αστέρια είναι έτοιμα να γίνουν σουπερνόβες," λέει ο Ben Davies του Τεχνολογικού Ιδρύματος του Ρότσεστερ.

Τα δύο σμήνη βρίσκονται δίπλα δίπλα στην άκρη της γαλαξιακής ράβδου που είναι στο κέντρο του δίσκου του Γαλαξία μας. Είναι πιθανό η αλληλεπίδραση μεταξύ της ράβδου και του δίσκου να προκάλεσε το σχηματισμό άστρων, γεγονός που δημιούργησε τα σμήνη των ερυθρών υπεργιγάντιων άστρων.

Τα σμήνη είναι περίπου 20.000 έτη φωτός από τη Γη και η μεταξύ τους απόσταση είναι 800 έτη φωτός. Το 1ο σμήνος περιέχει 14 τέτοια RSGs και είναι 12 εκατομμυρίων ετών. Το 2ο σμήνος περιέχει 26 RSGs και είναι 17 εκατομμυρίων ετών. Τα βαριά αστέρια παρατηρούνται σπάνια επειδή καίνε τα καύσιμά πολύ γρήγορα. Τα RSGs είναι διπλά σπάνια επειδή το στάδιο του ερυθρού υπεργίγαντα είναι πάρα πολύ σύντομο.

Ο Davies πιστεύει ότι το διάστημα μεταξύ των δύο εκρήξεων είναι περίπου 5000 χρόνια σε αυτά τα σμήνη και γι αυτό μπορούμε να δούμε τα κατάλοιπα μιας έκεηξης σουπερνόβας που έγινε πριν περίπου 5000 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η επόμενη θα μπορούσε να γίνει οποτεδήποτε μεταξύ σήμερα και του 7008.

Η ομάδα προσδιόρισε τα σμήνη χρησιμοποιώντας αρχικά μια τεράστια βάση δεδομένων των εικόνων που λήφθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer. Έτσι, βρήκαν δύο ευδιάκριτους σχηματισμούς φωτεινών άστρων πολύ κοντά το ένα με τον άλλο στον αστερισμό Scutum (Ασπίδα) κοντά στον αστερισμό του Τοξότη. Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Keck στο Mauna Kea της Χαβάης, μπόρεσαν να επισημάνουν την ακριβή απόσταση κάθε αστεριού σε κάθε ομάδα από τη Γη. Αυτές οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι, σε κάθε ομάδα, ένας μεγάλος αριθμός άστρων ήταν ακριβώς στην ίδια απόσταση από τη Γη, και επομένως ήταν μέλη του ίδιου σμήνους.

Κι όπως λέει ο Davies, "η ανακάλυψη αυτών των σμηνών μας δίνει την ευκαιρία να πάρουμε απαντήσεις σε μερικά ζητήματα της αστροφυσικής, όπως για τους ακριβείς μηχανισμούς της εξέλιξης των βαρέων άστρων προς σουπερνόβα, και για το πώς η γαλαξιακή ράβδος μπορεί να προκαλέσει τεράστια γεγονότα γεννήσεων άστρων στο Γαλαξία μας."

Πηγή: ScienceDaily, 1 Απριλίου 2008

Αστρονόμοι έχουν κατασκοπεύσει ένα μακρινό σύστημα άστρων που είναι πολύ ασυνήθιστο, μάλιστα ήταν το πρώτο από αυτό το είδος -- έως ότου τους βοήθησε η ανακάλυψή του να επισημάνουν κι ένα δεύτερο που ήταν πολύ πιο κοντά σε μας.

Αστρονόμοι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιου έχουν ανακαλύψει έναν νέο τύπο συστήματος άστρων, που μπορεί να είναι ο πρόγονος ενός σπάνιου τύπου σουπερνόβας. Το σύστημα των άστρων ονομάζεται "κίτρινο υπεργιγάντιο δυαδικό σύστημα έκλειψης" -- και περιέχει δύο πολύ φωτεινά, βαριά κίτρινα αστέρια που είναι σε τροχιά πολύ πολύ κοντά το ένα με το άλλο. Στην πραγματικότητα, τα αστέρια είναι τόσο κοντά που ένα μεγάλο ποσό αστρικού υλικού μοιράζεται μεταξύ τους, έτσι ώστε η μορφή του συστήματος να μοιάζει με ένα φυστίκι.

Σε μια δημοσίευση σε ένα πρόσφατο τεύχος του Astrophysical Journal Letters, αστρονόμοι του πολιτειακού πανεπιστημίου του Οχάιου προτείνουν ότι αυτά τα συστήματα άστρων είναι οι πρόγονοι ενός σπάνιου τύπου σουπερνόβας.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν το πρώτο τέτοιο σύστημα άστρων 13 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, κρυμμένο στο εσωτερικό του Holmberg ΙΧ, ένα μικρό γαλαξίας που στρέφεται γύρω από το μεγαλύτερο γαλαξία M81. Το έχουν μελετήσει μεταξύ του Ιανουαρίου και του Οκτωβρίου του 2007 με το Μεγάλο Διοφθαλμικό Τηλεσκόπιο (LBT) στο όρος Graham στην Αριζόνα.

Το σύστημα άστρων είναι ασυνήθιστο, επειδή είναι αυτό που οι αστρονόμοι ονομάζουν "υπεργιγάντιο δυαδικό σύστημα έκλειψης" -- περιέχει δύο πολύ φωτεινά, ογκώδη κίτρινα αστέρια σε τροχιά πολύ πολύ κοντά το ένα με το άλλο. Στην πραγματικότητα, τα αστέρια είναι τόσο κοντά που ένα μεγάλο ποσό αστρικού υλικού μοιράζεται μεταξύ τους, έτσι ώστε η μορφή του συστήματος να μοιάζει με ένα φυστίκι.

Σε κάθε περίοδο περιφοράς, το ένα αστέρι κινείται μπροστά μας έτσι ώστε να εμποδίζει να δούμε το άλλο. Από τη Γη, το σύστημα των άστρων λαμπρύνει και εξασθενίζει, επειδή βλέπουμε το φως από δύο αστέρια, κι έπειτα μόνο από ένα αστέρι.

Τα δύο αστέρια σε αυτό το σύστημα εμφανίζονται να είναι σχεδόν ίδια, το κάθε ένα φαίνεται να έχει 15 έως 20 φορές τη μάζα του ήλιού μας

Ο José Prieto, μεταπτυχιακός του πανεπιστημίου του Οχάιου και επικεφαλής της δημοσίευσης, ανέλυσε το νέο σύστημα αστεριών ως τμήμα της διδακτορικής του διατριβης. Στην έρευνά του, έψαξε το ιστορικό αρχείο των παρατηρήσεων για να δει εάν η ομάδα του είχε βρει πράγματι το πρώτα τέτοιο δυαδικό σύστημα.

Έμεινε δε έκπληκτος, όταν βρήκε άλλα ένα σύστημα σε απόσταση λίγο μικρότερη από 230.000 έτη φωτός μακριά στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, ένας μικρός γαλαξίας που κινείται γύρω από τον δικό μας.

Αυτό το σύστημα των άστρων είχε ανακαλυφθεί στη δεκαετία του '80, αλλά αναγνωρίστηκε λάθος. Όταν ο Prieto επανεξέτασε τα στοιχεία που οι αστρονόμοι είχαν καταγράψει εκείνη τη χρονιά, είδε ότι το μοτίβο του φωτός ήταν πολύ όμοιο με αυτό που είχε ανιχνεύσει έξω από το M81. Τα αστέρια ήταν ακόμη και του ίδιου μεγέθους -- με 15 έως 20 φορές τη μάζα του ήλιου -- και συγχωνευμένα μαζί στο ίδιο είδος μορφής, του φυστικιού. Το σύστημα ήταν σαφώς ένα υπεργιγάντιο δυαδικό σύστημα έκλειψης.

"Δεν αναμέναμε να βρούμε ένα σύστημα σαν αυτό, πόσο μάλλον δύο," λέει ο Kris Stanek, καθηγητής της αστρονομίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. "Αλλά σκέφτομαι ότι αυτό δείχνει πόσο εύκαμπτοι πρέπει να είμαστε στην αστροφυσική. Χρειαστήκαμε το LBT των 8.4 μέτρων για να επισημάνουμε το πρώτο δυαδικό, αλλά το δεύτερο είναι τόσο φωτεινό που θα μπορούσατε να το δείτε με τις διόπτρες στην αυλή σας. Ακόμα, εάν δεν είχαμε βρει το πρώτο σύστημα, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να είχαμε βρει και το δεύτερο."

"Αυτό μας δείχνει ότι υπάρχουν ακόμα πολύτιμες ανακαλύψεις που μας κρύβονται. Πρέπει απλώς να έχετε τα μάτια σας ανοικτά και να συνδέεται τα διάφορα γεγονότα."

Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να βοηθήσει ώστε να λυθεί ένα άλλο μυστήριο. Από όλα τα σουπερνόβα άστρα, που έχουν μελετηθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, δύο έχουν συνδεθεί με τους κίτρινους υπεργίγαντες -- και αυτά τα δύο περισσότερο από όσο θα ανέμεναν οι αστρονόμοι.

Ο Prieto εξήγησε το γιατί. Μετά από εκατομμύρια χρόνια ένα αστέρι θα γίνει είτε καυτό είτε ψυχρό, γιατί καταναλώνει (καίει) διάφορα χημικά στοιχεία που υπάρχουν στον πυρήνα του. Τα πιο βαριά αστέρια ταλαντεύονται μεταξύ του να είναι είτε ψυχροί κόκκινοι υπεργίγαντες είτε καυτά μπλε άστρα. Αυτά τα άστρα περνούν την περισσότερη ζωή τους είτε σε ψηλή θερμοκρασία είτε σε χαμηλή θερμοκρασία. Όμως ξοδεύουν λίγο χρόνο στη φάση που έχουν μια ενδιάμεση θερμοκρασία, όπου και ταξινομούνται στην κατηγορία των κίτρινων άστρων. Γι αυτό και οι κίτρινοι υπεργίγαντες που βλέπουμε είναι λίγοι.

Τα περισσότερα αστέρια τελειώνουν τη ζωή τους σαν σουπερνόβα αφού γίνουν πρώτα ερυθροί υπεργίγαντες. Λίγα άστρα θα γίνουν σουπερνόβα αφού ζήσουν πρώτα σαν μπλε υπεργίγαντες. Αλλά κανένα άστρο δεν θα γίνει σουπερνόβα κατά τη διάρκεια της σύντομης κίτρινης μεταβατικής φάσης, που βρίσκεται στα δύο άκρα των θερμοκρασιών.

Τουλάχιστον, αυτό νόμιζαν έως τώρα οι αστρονόμοι.

Ο Prieto, Stanek, και οι συνάδελφοί τους υποψιάζονται ότι τα κίτρινα δυαδικά συστήματα, όπως αυτά που βρήκαν, θα μπορούσαν να είναι οι πρόγονοι αυτών των περίεργων σουπερνοβών.

"Όταν δύο άστρα κινούνται μεταξύ τους πολύ πολύ κοντά, μοιράζονται το υλικό, και η εξέλιξη του ενός έχει επιπτώσεις και στο άλλο," λέει ο Prieto. "Είναι πιθανό δύο υπεργιγάντια άστρα σε ένα τέτοιο σύστημα να εξελίσσονται πιο αργά, και θα ξόδευαν περισσότερο χρόνο στην κίτρινη φάση -- ενώ θα είχαν αρκετό χρόνο ώστε το ένα από αυτά να μπορούσε να εκραγεί ως κίτρινος υπεργίγαντας."

Για τη δικτατορική συμπεριφορά των Χίτλερ και Μουσολίνι ευθύνεται, σε σημαντικό βαθμό, ένα γονίδιο, υποστηρίζει έρευνα Ισραηλινών επιστημόνων, που αποδεικνύει τη σχέση γενετικού υλικού και αυταρχικής προσωπικότητας.

Ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Χεβρώνας κατέληξε στο συμπέρασμα πως το γονίδιο «ΑVΡR1» ευθύνεται για την αυταρχική συμπεριφορά δίχως ωστόσο να γνωρίζουν τον μηχανισμό, με τον οποίο επηρεάζει τις αντιδράσεις ενός ατόμου.

Οπως επισημαίνει ο επικεφαλής της έρευνας, Ρίτσαρντ Εμπστάιν, η ομάδα του επικεντρώθηκε στο γονίδιο αυτό, καθώς γνώριζε ότι με την ενεργοποίησή του ο εγκέφαλος παράγει μια ορμόνη, τη βασοπρεσίνη (εκκρίνεται στον οργανισμό και μετά την ερωτική επαφή), που σχετίζεται με τον αλτρουισμό και την κοινωνική συμπεριφορά.

Η έρευνα έγινε σε δείγμα 200 εθελοντών φοιτητών, οι οποίοι συμμετείχαν στο «Παιχνίδι του Δικτάτορα».

Οι επιστήμονες χώρισαν τους εθελοντές σε δύο ομάδες και στη συνέχεια μελέτησαν το γενετικό υλικό τους, αφού νωρίτερα τους είχαν μοιράσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό -οι εθελοντές δεν γνώριζαν τον χρηματοδότη.

Το 18% των εθελοντών κράτησε όλο το ποσό, το 76% μοιράστηκε τα χρήματα με τους υπολοίπους και το 6% εμφανίστηκε ιδιαίτερα γενναιόδωρο προσφέροντας όλο το χρηματικό ποσό. Οι εθελοντές που κοίταξαν μόνο το συμφέρον τους διέθεταν μικρότερη εκδοχή του γονιδίου «ΑVΡR1».

Περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι επισκέφτηκαν το Σαββατοκύριακο το CERN για να θαυμάσουν από κοντά το μεγαλύτερο επιστημονικό όργανο του κόσμου, πριν ξεκινήσει η λειτουργία του το καλοκαίρι.

Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, εγκατεστημένος μέσα σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα 23 χιλιομέτρων, κάτω από τα σύνορα Γαλλίας-Ελβετίας, θα επιτρέψει στους επιστήμονες να αναδημιουργήσουν τις συνθήκες που επικρατούσαν λίγες στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν.

«Μετά την έναρξη της λειτουργίας του, μόνο τεχνικοί και φυσικοί θα επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση στο τούνελ λόγω της ραδιενέργειας που θα απελευθερώνονται στα πείράματα» δήλωσε στους επισκέπτες ο Αντόνιο Κουένκρα, επικεφαλής θεμάτων ασφαλείας στο CERN (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικής Έρευνας).

Περίπου 23.000 άτομα εμφανίστηκαν στις εγκαταστάσεις του LHC το Σάββατο, ημέρα αφιερωμένη στα μέλη του προσωπικού και τις οικογένειές τους, και ακόμα 40.000 τις επισκέφτηκαν την Κυριακή, ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Τζέιμς Γκίλιερ, εκπρόσωπος του CERN.

Μέσα στη σήραγγα του LHC, δύο αντιπαράλληλες δέσμες πρωτονίων θα συγκρούονται κινούμενες με την ταχύτητα του φωτός. Τα υποατομικά συντρίμμια της σύγκρουσης θα καταγράφονται από μια σειρά γιγάντιων επιταχυντών.

Τα πειράματα ίσως επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του μποζόνιου Χιγκς, ενός φευγαλέου θεωρητικού σωματιδίου που εξηγεί γιατί η ύλη έχει μάζα.

Ίσως επίσης αποκαλύψει τη σύσταση της σκοτεινής ύλης, του μυστηριώδους υλικού από το οποίο αποτελείται το μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος.

Οι υπεύθυνοι του CERN καθησύχασαν τους κατοίκους ότι δεν έχουν τίποτα να φοβούνται από τα πειράματα: «Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας -η ποσότητα της σκοτεινής ύλης [που θα παρήγαγε ο LHC] θα ήταν ελάχιστη» είπε η υπεύθυνη του γραφείου Τύπου Σοφί Τεσορί.

Οι πρώτες δοκιμές του LHC αναμένεται να αρχίσουν τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, ενώ τα επίσημα εγκαίνια θα ακολουθήσουν τον Οκτώβριο.

πηγή:www.madata.gr

Tην εναρμόνιση των κανόνων για την επιτυχή εισαγωγή, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, υπηρεσιών κινητών επικοινωνιών στη διάρκεια αεροπορικών πτήσεων προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με τα μέτρα που αποφάσισε σήμερα στις Βρυξέλλες η Επιτροπή, επιχειρηματίες και καταναλωτές θα μπορούν με ασφάλεια να δέχονται και να πραγματοποιούν τηλεφωνικές κλήσεις, αλλά και να στέλνουν γραπτά μηνύματα από τα κινητά τους τηλέφωνα στη διάρκεια αεροπορικών πτήσεων.

Ειδικότερα, η Επιτροπή υιοθέτησε σύσταση για εναρμονισμένη προσέγγιση στην αδειοδότηση, με την οποία θα προωθείται η αμοιβαία αναγνώριση εθνικών αδειών για την παροχή υπηρεσιών κινητών επικοινωνιών στα αεροσκάφη. Επίσης η Επιτροπή έλαβε απόφαση με την οποία καθορίζονται εναρμονισμένες τεχνικές παράμετροι για τον εξοπλισμό επί του αεροσκάφους όσον αφορά τη χρήση, σε ολόκληρη την ΕΕ, κινητών τηλεφώνων εν πτήσει. Με την απόφαση αυτή θα γίνει δυνατή η αμοιβαία αναγνώριση των αδειών κινητών επικοινωνιών σε αεροσκάφη που τα κράτη μέλη έχουν εκδώσει, χωρίς κίνδυνο για τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας στο έδαφος.

Πρακτικά, τα τηλέφωνα των επιβατών θα συνδέονται με ένα κυψελοειδές δίκτυο στο αεροσκάφος, το οποίο θα είναι δορυφορικά συνδεδεμένο με το έδαφος. Το συγκεκριμένο σύστημα θα αποκλείει την άμεση σύνδεση των τηλεφώνων με τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας στο έδαφος. Και αυτό ώστε να εξασφαλίζονται χαμηλά επίπεδα στην ισχύ της μετάδοσης προκειμένου η χρήση κινητών τηλεφώνων να μη θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των εξοπλισμών του αεροσκάφους ή την κανονική λειτουργία των επίγειων δικτύων κινητής τηλεφωνίας.

Με την εναρμόνιση των τεχνικών απαιτήσεων για την ασφαλή εγκατάσταση υπηρεσιών κινητών επικοινωνιών εν πτήσει, θα καταστεί δυνατή η αναγνώριση, σε ολόκληρη την ΕΕ, των εθνικών αδειών εκμετάλλευσης, τις οποίες χορηγούν τα κράτη μέλη στις αεροπορικές εταιρείες που είναι εγγεγραμμένες στα εμπορικά τους μητρώα. Για παράδειγμα, ένα αεροσκάφος που είναι νηολογημένο στη Γαλλία ή την Ισπανία, θα μπορεί να παρέχει σε επιβάτες υπηρεσίες κινητών επικοινωνιών κατά την πτήση πάνω από τη Γερμανία ή την Ουγγαρία χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες αδειοδότησης.

Μετά τις δοκιμές που έγιναν σε ορισμένες χώρες όπως στη Γαλλία, σειρά τηλεπικοινωνιακών οργανισμών και αεροπορικών εταιρειών προγραμματίζουν την έναρξη παροχής της υπηρεσίας κινητών επικοινωνιών εν πτήσει στη διάρκεια του 2008. Στις 26 Μαρτίου η ρυθμιστική αρχή τηλεπικοινωνιών της Μεγάλης Βρετανίας ανακοίνωσε ότι προτίθεται να επιτρέψει στις αεροπορικές εταιρείες την παροχή κινητών επικοινωνιών σε αεροσκάφη, σύμφωνα με την κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση.

Θεσσαλονίκη

Στη διάρκεια του 2007, το εργοστάσιο βιοαερίου που λειτουργεί στη χωματερή των Ταγαράδων στη Θεσσαλονίκη παρήγαγε και πούλησε στη ΔΕΗ ηλεκτρική ενέργεια 28 γιγαβατωρών, ανακοίνωσαν οι υπεύθυνοι της μονάδας τη Δευτέρα.

«Είμαστε μπροστά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από απορρίμματα στους Ταγαράδες, γεγονός που αναγνωρίζει το Δίκτυο 'Ενεργειακές Πόλεις' και μας ζητά να ενημερώσουμε για το όλο έργο τα 250 μέλη του, στο ετήσιο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί φέτος στην Ιρλανδία» αναφέρει σε δελτίο Τύπου ο Γιάννης Ζουρνάς, πρόεδρος του Συνδέσμου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, είπε ο κ. Ζουρνάς, η μονάδα προβλέπεται να προσφέρει τηλεθέρμανση σε σχολεία, δημόσια κτίρια και κατοικίες σε απόσταση 2,5 χιλιομέτρων από το εργοστάσιο.

Η εγκατάσταση στοίχισε συνολικά 6,4 εκατομμύρια ευρώ, με χρηματοδότηση κατά 40% από την ΕΕ και κατά 60% από ιδιωτικά κεφάλαια.

Η μονάδα συλλέγει το καύσιμο αέριο που απελευθερώνεται από την αποσύνθεση των απορριμμάτων και το διοχετεύει σε γειτονική ηλεκτρογεννήτρια.

Το ρεύμα διατίθεται στην ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), η οποία δίνει στον ΟΤΑ το 9,2% των ακαθαρίστων εσόδων της. Η αρχική σύμβαση λειτουργίας του εργοστασίου έχει ισχύ για 33 χρόνια αλλά δεν αποκλείεται να αυξηθεί και να φτάσει τα 40 με 45 χρόνια.

Το συνέδριο του Δικτύου «Ενεργειακές Πόλεις» ξεκινά την Τετάρτη 9 Απριλίου. Εκτός από τον Σύνδεσμο ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης, άλλες ευρωπαϊκές πόλεις θα παρουσιάσουν τις δικές τους στρατηγικές για την αειφόρο αστική ανάπτυξη, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή εκπαίδευση στα σχολεία.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το Ίντερνετ, έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα, θα μας φαίνεται σύντομα απαρχαιωμένο. Το Grid, (στα ελληνικά σημαίνει Δίκτυο), η νέα «παράλληλη» εκδοχή που κάνει πρεμιέρα το καλοκαίρι, θα είναι 10.000 φορές ταχύτερο από την πιο γρήγορη σύνδεση ευρυζωνικότητας.
Oι επιστήμονες δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη επανάσταση. Θα αρκούν μερικά δευτερόλεπτα για να έχει κανείς μια ταινία στην οθόνη του υπολογιστή του και το ίδιο χρονικό διάστημα για να στείλει ολόκληρη τη δισκογραφία των Rolling Stones από τη Βρετανία στην Ιαπωνία. Θα γίνει επίσης πραγματικότητα η μεταφορά ολογραμμάτων, δηλαδή τρισδιάστατων «ζωντανών» εικόνων. «Οι μελλοντικές γενιές θα έχουν την ικανότητα να συνεργάζονται και να επικοινωνούν με τρόπους που οι παλαιότεροι σαν κι εμένα δεν μπορούν καν να φανταστούν», λέει ο Ντέιβιντ Μπρίτον, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και ένας από τους βασικούς συντελεστές του Δικτύου.
Η επανάσταση στο Διαδίκτυο έρχεται από εκεί που άρχισε το 1989 ο «εκδημοκρατισμός» του: το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων (Cern). Η ισχύς του Δικτύου θα γίνει εμφανής το ερχόμενο καλοκαίρι, όταν στο Cern θα έχει ολοκληρωθεί η ημέρα του «κόκκινου κουμπιού», η στιγμή δηλαδή που επιστήμονες του Κέντρου θα θέσουν σε λειτουργία τον μεγαλύτερο επιταχυντή σωματιδίων του κόσμου προκειμένου να εξηγήσουν την καταγωγή του σύμπαντος. Την ίδια ώρα θα τεθεί σε λειτουργία το Δίκτυο για να αποθηκεύσει τα δεδομένα του πειράματος.
Ο επιταχυντής

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, λίγο έξω από τη Γενεύη, άρχισε τον σχεδιασμό του Δικτύου πριν από επτά χρόνια, όταν οι ερευνητές αντιλήφθηκαν ότι ο επιταχυντής θα έδινε κάθε χρόνο έναν όγκο δεδομένων που θα χρειαζόταν 56 εκατομμύρια ψηφιακούς δίσκους για να αποθηκευτεί. Το 1989, στο Cern, ο Τιμ Μπέρνερς Λι εφηύρε τον παγκόσμιο ιστό, το γνωστό www, αλλά η δημιουργία του δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τους συναδέλφους του, καθώς ο όγκος δεδομένων έκανε υπαρκτό τον κίνδυνο κατάρρευσης του Διαδικτύου.
Και αυτό γιατί το Διαδίκτυο λειτουργεί με καλώδια τα οποία είχαν σχεδιαστεί αρχικά για τηλεφωνικές κλήσεις. Αντίθετα, το Δίκτυο κατασκευάστηκε με καλώδια οπτικών ινών και σύγχρονα κέντρα διαμεταγωγής. Οι 55.000 σέρβερ που έχουν εγκατασταθεί μέχρι σήμερα αναμένεται να γίνουν 200.000
μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.
«Η μόνη λύση για να κάνουμε τη δουλειά μας ήταν ένα δίκτυο τόσο ισχυρό ώστε να μπορεί να στέλνει συγχρόνως τα δεδομένα σε ερευνητικά κέντρα άλλων χωρών», σημειώνει ο Τόνι Ντόιλ, τεχνικός διευθυντής του Δικτύου και προσθέτει: «Με το παραδοσιακό Ίντερνετ είναι αμφίβολο αν θα μας έφτανε το ηλεκτρικό ρεύμα για να πετύχουμε κάτι τέτοιο».
Όλα μας τα αρχεία στον κυβερνοχώρο

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ αυτού του «παράλληλου» Δικτύου θα μας επιτρέψουν κάποια στιγμή να αποθηκεύουμε όλα τα δεδομένα μας στον κυβερνοχώρο, αντί να γεμίζουμε τον σκληρό δίσκο του προσωπικού μας υπολογιστή, δηλώνει σχετικά με την οικιακή χρήση ο Ίαν Μπερντ, επικεφαλής του σχεδίου.
«Αυτή η εξέλιξη θα επιτρέπει την πρόσβαση στα προσωπικά μας αρχεία από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη», αναφέρει. Οι υπολογιστές που θα είναι συνδεδεμένοι στο Δίκτυο θα μπορούν επίσης να μεταφέρουν δεδομένα με αστρονομικές ταχύτητες. Είναι απίθανο να φτάσει άμεσα το Δίκτυο στα σπίτια μας, αλλά την ημέρα που θα γίνει αυτό, οι τρεις ώρες που χρειάζεται μια ταινία για να κατέβει στον υπολογιστή μας θα μειωθούν στα πέντε δευτερόλεπτα. Σημαντική θα είναι και η συμβολή του στην ιατρική: για να συγκριθούν τα 140 πειραματικά σκευάσματα για τη μαλάρια θα έπρεπε ένας υπολογιστής να είναι συνδεδεμένος 420 ολόκληρα χρόνια στο Διαδίκτυο. Όπως λέει ο Τόνι Ντόιλ: «Σχέδια όπως το Δίκτυο θα φέρουν πολύ μεγάλες αλλαγές τόσο στην κοινωνία όσο και την επιστήμη».

πηγή:ΤΑ ΝΕΑ

Ένας πλανήτης σε εμβρυϊκά στάδια ανάπτυξης, περίπου 2.000 ετών, ανιχνεύθηκε έξω από το ηλιακό μας σύστημα.

Η τεράστια σφαιρική μάζα αερίων και σκόνης, η οποία βρίσκεται υπό τη διαδικασία ανάπτυξης και μετατροπής σε ένα γιγαντιαίο πλανήτη, όπως αυτόν του Δία, εντοπίστηκε κοντά στο νεαρό αστέρι HL Tau στον αστερισμό του Ταύρου, από ομάδα Βρετανών επιστημόνων.

Η επικεφαλής της έρευνας Δρ. Jane Greaves είπε ότι η ανάπτυξη του πλανήτη είναι πιθανόν να ξεκίνησε όταν ένα άλλο νεαρό αστέρι πέρασε από το σύστημα πριν από 1.600 χρόνια.

Οι λεπτομέρειες της έρευνας παρουσιάστηκαν στο Εθνικό Συνέδριο Αστρονομίας στο Belfast της Βρετανίας.

Οι επιστήμονες μελέτησαν ένα δίσκο αερίων και ορυκτών σωματιδίων γύρω από το αστέρι HL Tau, το οποίο βρίσκεται 520 έτη φωτός μακριά από τον αστερισμό του Ταύρου και υπολογίζεται ότι έχει ηλικία μικρότερη από 100.000 έτη.

Ο δίσκος δείχνει ασυνήθιστα πυκνός και φωτεινός, καθιστώντας τον ιδανικό για την έρευνα πλανητών που βρίσκονται ακόμα στη διαδικασία του σχηματισμού.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η εικόνα που έχουν απεικονίζει έναν πρωτο-πλανήτη, περιτριγυρισμένο ακόμη από το υλικό που τον δημιούργησε.

Η Δρ. Greaves από το πανεπιστήμιο του Σεν Άντριους της Σκοτίας, υποστηρίζει ότι η ανακάλυψη ενός πλανήτη που ακόμα βρίσκεται σε στάδιο σχηματισμού γύρω από ένα νέο αστέρι ήταν μια τεράστια έκπληξη! «Δεν ήταν αυτό που πραγματικά αναζητούσαμε και γι' αυτό το λόγο όταν το ανακαλύψαμε εκπλαγήκαμε,» σχολιάζει η Δρ. Greaves. «Ο αμέσως επόμενος γνωστός νεότερος πλανήτης έχει ηλικία περίπου 10 εκατομμύρια έτη.»

Εάν υποτεθεί ότι ο πρωτο-πλανήτης έχει την ίδια ηλικία με το άστρο του, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτός ο πλανήτης έχει κερδίσει δικαιωματικά το ρεκόρ του νεότερου πλανήτη.

Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες απόψεις που προτείνουν ότι ο γίγαντας αερίων, ο οποίος έχει 14 φορές τη μάζα του Δία, θα μπορούσε να είναι ακόμα νεότερος.

Χρησιμοποιώντας αμερικάνικα ραδιοτηλεσκόπια VLA (Πολύ Μεγάλης Διάταξης), οι ερευνητές μελέτησαν το σύστημα, έτσι ώστε να ανακαλύψουν βραχώδη σωματίδια στο μέγεθος χαλικιών. Η παρουσία αυτών των σωματιδίων αποτελεί απόδειξη ότι βραχώδες υλικό αρχίζει να συνενώνεται για τη δημιουργία πλανητών.
Στην Αγγλία, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ραδιοτηλεσκόπια Merlin για την μελέτη του ίδιου συστήματος σε μεγαλύτερα μήκη κύματος. Αυτό τους επέτρεψε να επιβεβαιώσουν ότι οι εκπομπές προέρχονταν από τα βραχώδη σωματίδια και όχι από άλλες πηγές όπως θερμά αέρια.

Εκτός από τον εντοπισμό του τεράστιου νέφους σκόνης στο δίσκο γύρω από το άστρο HL Tau, οι επιστήμονες παρατήρησαν επίσης μια υπέρλαμπρη μάζα υλικού. Η παρατήρηση αυτή επιβεβαιώνει μια παλιότερη νεφελώδη παρατήρηση που είχε πραγματοποιηθεί πριν από μερικά χρόνια στην ίδια θέση, από μια ομάδα της οποίας ηγείτο ο Δρ. Jack Welch από την πόλη Berkeley, Illinois στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Θεωρίες σχηματισμού

Ο Δρ. Ken Rice, από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Εδιμβούργου, τόνισε ότι η ανακάλυψη ρίχνει φως σε νέες θεωρίες για τον σχηματισμό των πλανητών.

Σύμφωνα με ένα νέο μοντέλο, οι πλανήτες αρχίζουν να δημιουργούνται από την βάση προς την κορυφή. Υπό αυτό το σενάριο, τα σωματίδια βραχώδους σύστασης συγκρούονται και συνενώνονται, δημιουργώντας μια όλο και μεγαλύτερη μάζα.

Ο Δρ. Rice όμως θεωρεί ότι ο πρωτο-πλανήτης στον αστερισμό του Ταύρου σχηματίστηκε σχετικά γρήγορα όταν μια περιοχή του δίσκου κατέρρευσε για την δημιουργία μιας αυτόνομης δομής. Αυτό μπορεί να συνέβη λόγω της βαρυτικής αστάθειας στον ίδιο το δίσκο.

Σύμφωνα με τον Δρ. Rice, οι προσομοιώσεις που πραγματοποιήθηκαν στον υπολογιστή ταίριαζαν απόλυτα με τις παρατηρήσεις κάτι το οποίο επιβεβαιώνει την εγκυρότητα της υπόθεσης.

Αρκετό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ένα άλλο νεαρό άστρο στην ίδια περιοχή, ονόματι XZ Tau, πιθανόν πραγματοποίησε ένα κοντινό πέρασμα από το HL Tau πριν από 1.600 χρόνια.

Αν και δεν αποτελεί αιτία σχηματισμού πλανητών, είναι πολύ πιθανό αυτό το πέρασμα να προκάλεσε διαταραχή στο δίσκο, προκαλώντας αστάθεια. «Είναι λογικό ένα ξαφνικό τράνταγμα σε μια πλευρά του δίσκου γύρω από το HL Tau να προκάλεσε αστάθεια και αυτό να ήταν το ερέθισμα για τη δημιουργία του πλανήτη,» εξηγεί η Δρ.Greaves.

BBC News-news.pathfinder.gr

Χρησιμοποιώντας τις πιο ευαίσθητες εικόνες που λήφθηκαν ποτέ με το Υπέρυθρο Τηλεσκόπιο (UKIRT) του Ηνωμένου Βασιλείου, αστρονόμοι έχουν βρει πειστικές αποδείξεις ότι οι γαλαξίες που σχηματίστηκαν στις απαρχές της ιστορίας του Κόσμου κατοικούν μέσα σε τεράστια νέφη της αόρατης σκοτεινής ύλης και θα εξελιχθούν τελικά στους πιο μεγάλους και βαρείς γαλαξίες, που υπάρχω σήμερα.

Ο Will Hartley του πανεπιστημίου Nottingham ήταν επικεφαλής αυτής της μελέτης.

Οι απόμακροι γαλαξίες που προσδιορίζονται στις εικόνες του UKIRT θεωρούνται ηλικιωμένοι επειδή είναι πλούσιοι σε παλαιά, κόκκινα αστέρια. Εντούτοις, επειδή το φως από αυτά τα συστήματα χρειάστηκε μέχρι και 10 δισεκατομμύρια χρόνια για να φθάσει στη Γη, θεωρούνται ότι εμφανίστηκαν στο πολύ πρώιμο σύμπαν, ακριβώς 4 δισεκατομμύρια χρόνια μετά από τη Μεγάλη Έκρηξη. Η παρουσία τέτοιων πλήρως εξελιγμένων γαλαξιών, τόσο νωρίς στη ζωή του Κόσμου, είναι δύσκολο να εξηγηθεί και είναι ένας σημαντικός γρίφος για τους αστρονόμους, οι οποίοι μελετούν πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται οι γαλαξίες.

Τα λευκά βέλη δείχνουν λίγους παλιούς και βαρείς γαλαξίες, σε μια απόσταση 10 δισ. έτη φωτός

Ο Hartley και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν τις εικόνες του UKIRT για να υπολογίσουν τη μάζα της σκοτεινής ύλης που περιβάλλει τους παλαιούς γαλαξίες, μετρώντας την πυκνότητα που συσσωρεύονται μαζί οι γαλαξίες. Όλοι οι γαλαξίες θεωρούνται πως σχηματίζονται μέσα στους μεγάλους φωτοστεφάνους (άλως) της σκοτεινής ύλης, καταρρέοντας κάτω από τη δικιά τους βαρύτητα, από μια αρχικά ομαλή κατανομή της ύλης μετά από το Big Bang.

Αυτοί οι φωτοστέφανοι (άλως) είναι αόρατοι με τα κανονικά τηλεσκόπια αλλά η μάζα τους μπορεί να υπολογιστεί μέσω της ανάλυσης της συγκέντρωσης των γαλαξιών.

Ο Hartley εξηγεί: "Ευτυχώς, ακόμα κι αν δεν ξέρουμε τι είναι η σκοτεινή ύλη, μπορούμε να καταλάβουμε τι επιπτώσεις έχει η βαρύτητα σε αυτήν και πως θα συγκεντρωθεί σε μεγάλα κομμάτια. Μπορούμε να δούμε ότι οι παλαιοί, κόκκινοι γαλαξίες συγκεντρώνονται μαζί πολύ πιο έντονα από τους νέους, μπλε γαλαξίες. Έτσι ξέρουμε ότι οι αόρατοι φωτοστέφανοι τους από σκοτεινή ύλη πρέπει να είναι και πιο βαρείς."

Οι φωτοστέφανοι που περιβάλλουν τους παλαιούς γαλαξίες στον πρώιμο Κόσμο βρέθηκαν να είναι εξαιρετικά βαρείς, περιέχοντας υλικό που είναι εκατό χιλιάδες δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιού μας. Κοντά μας, οι φωτοστέφανοι αυτού του μεγέθους είναι γνωστό πως περιέχουν μέσα τους γιγαντιαίους ελλειπτικούς γαλαξίες, οι μεγαλύτεροι γνωστοί γαλαξίες.

"Αυτό μας προσφέρει μια άμεση σύνδεση μέχρι τον σημερινό Κόσμο," λέει ο Hartley, "και μας πληροφορεί ότι αυτοί οι απόμακροι παλαιοί γαλαξίες πρέπει τελικά να εξελιχθούν σε πιο βαρείς αλλά και πιο εξοικειωμένους σε μας ελλειπτικούς γαλαξίες, τους οποίους βλέπουμε γύρω μας σήμερα. Η γνώση του πώς σχηματίζονται αυτοί οι τεράστιοι ελλειπτικοί γαλαξίες, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανοικτά ζητήματα στη σύγχρονη αστρονομία, και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για την κατανόηση της ιστορίας τους."

ΠΗΓΗ http://www.physics4u.gr/news/2008/scnews3285.html