- Πιστεύετε οτι ζούμε σε ένα Matrix? - - Κινηματογράφος -

Είναι μάλλον σωστό αυτό που λες (και λέω μάλλον για να το σκεφτώ ουσιαστικά) ότι «άλλες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις, από έναν αποτυχημένο γάμο, για έναν άντρα και άλλες για μια γυναίκα, ιδίως αν υπάρχουν παιδιά». Δεν πιστεύω ότι υπάρχει το ασθενές φύλο και αυτό ίσως να δημιουργήθηκε παλιότερα, ώστε να εξυπηρετήσει τους σκοπούς ορισμένων ανδρών.

Να σου πω την αλήθεια, τώρα που το σκέφτομαι, δεν πιστεύω ότι θα συμβεί στο μέλλον να είναι οι άνδρες το ασθενές φύλο. Δεν ξέρω γενικά ακόμα (το ψάχνω και αυτό!) αν πιστεύω ουσιαστικά στις διαφορές των 2 φύλλων (πέρα από τις σωματικές). Όλα είναι υπό διαπραγμάτευση μέσα μου και κάτι που μου την δίνει στα νεύρα απίστευτα είναι οι «απόλυτοι άνθρωποι».

Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ! Να σαι καλα!

Εσύ τι λες?...

Ναι είμαι ευτυχισμένη! Δεν είναι υπέροχο?

Το έχω ακούσει/διαβάσει κάπου αυτό που λες. Όμως αρνούμαι να το δεχτώ! Δεν ξέρω γιατί αντιμετωπίζω με τόσο πείσμα αυτή την άποψη. Δεν μπορεί να είμαστε ευτυχισμένοι σε ολόκληρη την ζωή μας τόσο λίγες στιγμές! Δεν θέλω να το δεχτώ.

Εσύ τι νιώθεις? Πως «καταλαβαίνεις» την ευτυχία σου?

Σου εύχομαι ένα πολύ ευτυχισμένο και ενδιαφέρον Σαββατοκύριακο!

Από τη Δευτέρα θα τα πούμε πάλι, για στίγματα, μυστήρια, χαμένες αγάπες και ότι άλλο θέλεις...

Φιλικά
moebius

Φίλε moebius, ίσως σου φανούν αστεία τα πράγματα που με κάνουν ευτυχισμένη.
Κι όμως... Χαίρομαι τόσο πολύ με όλα αυτά που έχω καθημερινά. Χαίρομαι που μου τηλεφωνούν οι φίλοι μου και δεν με ξεχνούν! Χαίρομαι που βρήκα έναν άνθρωπο να μοιράζομαι, να με αγαπάει και να τον αγαπώ! Χαίρομαι που έχω έστω κάποια χρήματα να πάω στο ταβερνάκι που μου αρέσει! Χαίρομαι που μπορώ και κάνω περιπάτους που μου αρέσουν τόσο πολύ! Είναι τόσο απλά όσα με κάνουν χαρούμενη που ίσως μερικοί φίλοι να με θεωρούν τόσο ρηχή... όμως έτσι αισθάνομαι...

Σίγουρα όλοι αισθανόμαστε όπως περιγράφεις "είναι μέρες που αισθάνομαι πολύ καλά και άλλες που μπορεί να είμαι λίγο πεσμένος"... Απλά τις ημέρες που αισθάνεσαι πεσμένος σκέψου όσα έχεις, όσα μπορείς να κάνεις και χαμογέλα! Είναι ένα βήμα να έρθεις πιο κοντά στο χαμόγελο και να αποφύγεις την μιζέρια που όπως είπες και εσύ δεν συμπαθώ καθόλου τους γκρινιάριες & μίζερους ανθρώπους!

Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου. Πιστεύω κι εγώ και το εφαρμόζω στη ζωή μου, πως η ευτυχία κρύβεται στα απλά πράγματα.
Είχα διαβάσει κάπου -νομίζω πως το είχε γράψει ο Νίκος Δήμου- πως ''η δυστυχία, είναι η απόσταση που χωρίζει αυτά που θέλουμε να αποκτήσουμε, από αυτά που μπορούμε''. Δηλαδή, εννοεί, αν δεν επιθυμείς τίποτα δεν είσαι, τουλάχιστον, δυστυχισμένος. Εγώ δεν συμφωνώ απόλυτα μ' αυτό. Θέλω να πιστεύω πως πρέπει να στοχεύουμε και να αγωνιζόμαστε πάντα για κάτι καλύτερο. Απλώς αυτό να γίνεται χωρίς άγχος.

Θα ήθελα να μου πεις, από τα θέματα που διακινούνται μέσα στο esoterica, ποια κατηγορία σου αρέσει περισσότερο.

Ούτε εγώ συμφωνώ. Με αυτό το σκεπτικό ποιος ο λόγος του να "παραμένουμε εδώ"? Για πιο λόγο να ερωτευόμαστε... να ζούμε? Περιμένωντας, προσδοκώντας τι??

Μου αρέσουν τα "μεταφυσικά" θέματα περισσότερο. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, ίσως επειδή έχω μία επαφή από μικρή ηλικία, ίσως επειδή έχασα την μητέρα μου πολύ μικρή και έψαχνα να βρω κάποιες απαντήσεις "γιατί"...

Εσένα?
Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι

Πιστεύω πως και ο χαμός της μητέρας σου θα σε ''σημάδεψε'' σε τόσο μικρή ηλικία. Σου στέλνω τη συμπάθειά μου.

Διάβασα κάπου για μια προσπάθεια που έκανες, για να πετύχεις αστρική προβολή. Πράγματι, πέτυχες κάτι? Νομίζω πως χρειάζεται μεγάλη αυτοσυγκέντρωση. Δεν ξαναδοκίμασες από τότε? Νομίζω πως αν το πετύχει κανείς, θα είναι κάτι υπέροχο!

Μ' ενδιαφέρουν κι εμένα τα μεταφυσικά θέματα καθώς και τα θέματα αρχαίων μυστηρίων, ανεξήγητων κτισμάτων κλπ.

Και, επίτρεψέ μου να σου πω, ότι είναι μια από τις μικρές απλές χαρές για μένα, το ότι έχω την ευκαιρία να κουβεντιάζω μαζί σου...

Κάποια στιγμή, στην 3η λυκείου έχασα την φίλη μου και το αγόρι της (που τους είχα γνωρίσει εγώ) σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αυτό και αν ήταν σοκ! Ήταν και τα 2 μοναχοπαίδια και ένιωσα ότι και τα 2 σπίτια "έκλεισαν"... δηλαδή οι γονείς αυτοί... έχασαν τα πάντα. Ακόμα και τώρα, όταν συναντώ την μητέρα της μέσα μου "λιώνω"... εγώ μία απλή φίλη.. φαντάσου αυτοί οι γονείς...

Ναι... ειλικρινά με σημάδεψε το να χάσω την μητέρα σε τόσο μικρή ηλικία αν και όσο μεγαλώνω και περνούν τα χρόνια καταλαβαίνω πόσο..Και πρέπει να αναφέρω ότι ένας από τους λόγους που προσπάθησα την αστρική προβολή ήταν μήπως και καταφέρω ποτέ να την ξανασυναντήσω.... όσο περίεργο και αν ακούγεται αυτό.Σ'ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη.

Αστρική προβολή έχω ξαναπροσπαθήσει. Όμως όχι με τόσο έντονα συναισθήματα που χρειάζονται για να το πετύχεις. Και αυτό γιατί δεν έχω ξεπεράσει ακόμα το φυσικό εμπόδιο του φόβου, όπου για μένα καλό είναι να το αποβάλλεις (όσο γίνεται φυσικά) πριν.
Ειλικρινά ήταν μία εμπειρία μοναδική... νιώθεις πράγματα που νομίζω από την μικρή μου εμπειρία, ότι δεν τα βιώνεις "εδώ"... Με ενδιαφέρει πολύ και έχω σκοπό να αρχίσω να προσπαθώ και πάλι.

Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Και εγώ το ίδιο όμορφα αισθάνομαι όταν "κουβεντιάζουμε"

Στην εναρκτήρια ομιλία τους οι διοργανωτές εξήγησαν (κατά παράφραση του γνωστού "όταν εμείς οι ¨ελληνες είχαμε πολιτισμό οι άλλοι ζούσαν ακόμη σε σπηλιές) ότι τουλάχιστον σε ότι αφορά στην αστρολογία οι επιστήμονες αμερικάνοι αστρολόγοι (σαν την Arielle) παράγουν πολιτισμό και εμείς οι Έλληνες ζούμε ακόμη σε "σπηλιές"!

Η Arielle μίλησε για τα αρχέτυπα και τους αρχαίους ελληνικούς μύθους. Κατέδειξε πώς αυτά μπορούν να γίνουν "κλειδιά" ικανά να μας ανοίξουν το μυστήριο του κάθε ωροσκοπίου και να μας οδηγήσουν στην πληρέστερη κατανόηση του.

Από τις αστρολογικές εκδηλώσεις που γίνονται μια φορά στις τόσες στην Ελλάδα και που πρέπει να τις "κρατάμε" στην καρδιά μας και στο μυαλό μας για να μας φωτίζουν σταθερά το δρόμο μας στην αστρολογία.

www.greekastrology.gr