- ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ «Kώδικα Da Vinci», - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
H συνωμοσία του Nτα Bίντσι
«Σπάνια έτυχε να επιτεθούν τόσο πολλοί Δον Kιχώτες σε έναν τόσο μικρό ανεμόμυλο στην πρόσφατη ιστορία των εκδόσεων». H φράση περιλαμβάνεται στην εισαγωγή του βιβλίου «Tο άγιο αίμα και το άγιο Γκράαλ». Aν την εντοπίσετε και σε καμιά μελλοντική επανέκδοση του «Kώδικα Da Vinci», ανασκουμπωθείτε για νέους δικαστικούς αγώνες...
ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ
«Κώδικας Da Vinci», σελ 344: «"Εδώ έχουμε ίσως το πιο γνωστό βιβλίο πάνω σ' αυτό το θέμα", είπε ο Τίμπινγκ τραβώντας ένα φθαρμένο τόμο με χονδρό εξώφυλλο από το ράφι και δίνοντάς τον στη Σοφί.
Στο εξώφυλλο ήταν τυπωμένος με ανάγλυφα γράμματα ο τίτλος:
ΑΓΙΟ AIMA, ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ
Το περίφημο διεθνές μπεστ σέλερ
H κοπέλα ανέβλεψε απορημένη.
"Διεθνές μπεστ σέλερ; Πρώτη φορά το ακούω".
"Ήσουν μικρή. Το συγκεκριμένο βιβλίο προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις τη δεκαετία του 1980. Προσωπικά θεωρώ ότι οι συγγραφείς έκαναν ορισμένους αυθαίρετους συσχετισμούς αμφίβολης εγκυρότητας στην ανάλυσή τους, όμως η βασική τους υπόθεση είναι σωστή και, προς τιμήν τους, έκαναν γνωστή στο ευρύ κοινό τη θεωρία για τη βασιλική γενιά του Χριστού"».
Σε αυτό ακριβώς το απόσπασμα από το διάσημο πλέον μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν βρίσκεται το «κλειδί» της μήνυσης που κατέθεσαν εναντίον του για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας - εν ολίγοις για ξεπατίκωμα - οι δύο από τους τρεις συγγραφείς του βιβλίου «Το άγιο αίμα και το άγιο Γκράαλ», Ρίτσαρντ Λι και Μάικλ Μπέιτζεντ. Αν ο Μπράουν δεν είχε χρησιμοποιήσει την έκφραση «αυθαίρετους συσχετισμούς αμφίβολης εγκυρότητας», μπορεί και να του είχαν συγχωρήσει το γεγονός πως το βιβλίο του είναι «χτισμένο» επάνω στο δικό τους. Τώρα όμως...
Οι μηνύσεις
Τουρίστριες παρατηρούν τον οβελίσκο στην εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι, το σημείο από το οποίο ο αλμπίνος μοναχός - δολοφόνος αρχίζει την αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου στον «Κώδικα Ντα Βίντσι»
Το θέμα δεν είναι αστείο, όσο και αν προσφέρεται για χιούμορ. Αναρίθμητοι άνθρωποι, επαγγελματίες και μη, έχουν βαλθεί να συγκρίνουν τα δύο βιβλία προκαταλαμβάνοντας τις αγορεύσεις των δικηγόρων. Για να «εξαντλήσουμε» το άνωθεν απόσπασμα, οι Λι (Leigh) και Μπέιτζεντ (Baigent) υποστηρίζουν πως ο Μπράουν είναι τόσο θρασύς που χρησιμοποίησε τα ονόματά τους για να φτιάξει με αναγραμματισμό το όνομα ενός από τους ήρωές του, του Λι Τίμπινγκ (Leigh Teabing) - επιπλέον, έβαλε τον τελευταίο να περπατάει με πατερίτσες, όπως ο τρίτος συγγραφέας του «Αγίου αίματος», Χένρι Λίνκολν.
Ας αρχίσουμε όμως από τα βασικά: Ο «Κώδικας» είναι μυθιστόρημα, ενώ το «ʼγιο αίμα», που εκδόθηκε το 1982 έπειτα από δεκαετή έρευνα, όχι. Αν και το «Newsweek» είχε σχολιάσει από χρόνια πως «η πλοκή του έχει όλα τα συστατικά ενός διεθνούς θρίλερ». Ο Νταν Μπράουν αναγνωρίζει πως στηρίχθηκε στο «ʼγιο αίμα», το περιλαμβάνει και στη βιβλιογραφία. Και να μην το αναγνώριζε, βέβαια, ο κοινός άξονας θα ήταν αρκετός για να το επιβεβαιώσει.
H Μαγδαληνή
H επιτυχία του Νταν Μπράουν με τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη) έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από συγγραφείς που υποστηρίζουν πως τους έκλεψε τις ιδέες
Οι Ναΐτες Ιππότες και το Κοινό («Τάγμα» ή «Ηγουμενείο» στο «ʼγιο Αίμα») της Σιών, η αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου (ή Γκράαλ) που αποδεικνύεται τελικά να είναι η Μαρία Μαγδαληνή, σύζυγος του Ιησού και μητέρα τουλάχιστον ενός παιδιού του, το μυστικό που φυλάσσεται επί αιώνες υπό την «αιγίδα» θρυλικών ονομάτων της σύγχρονης ιστορίας, όπως αυτό του Λεονάρντο Ντα Βίντσι και του Βίκτορα Ουγκώ, οι γρίφοι που πρέπει να λυθούν, οι μυστικοί κώδικες που πρέπει να σπάσουν, οι συνωμοσίες της ορθόδοξης Εκκλησίας που πρέπει να ξεσκεπαστούν... Ακόμα και το πρώτο όνομα που εμφανίζεται στα δύο βιβλία είναι πανομοιότυπο: ο Ζακ Σονιέρ, ο έφορος του Λούβρου που δολοφονείται, στον «Κώδικα», ο Μπερανζέ Σονιέρ, ο ιερέας ενός μικροσκοπικού χωριού στους ανατολικούς πρόποδες των Πυρηναίων που ανακαλύπτει ένα «μεγάλο μυστικό», στο «ʼγιο Αίμα».
Ο Μπράουν υποστηρίζει πως μελέτησε τα ίδια «Μυστικά Αρχεία» - που φυλάσσονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού - με τους Λίνκολν, Λι και Μπέιτζεντ. Υποστηρίζει επίσης πως αφετηρία του δικού του έργου είναι η γοητεία που του ασκούσε ανέκαθεν ο Ντα Βίντσι, ο οποίος αναφέρεται μεν αλλά ειρήσθω εν παρόδω στο «ʼγιο Αίμα». H υπόθεση έχει πάρει πλέον τον (ομολογουμένως δύσκολο σε παρόμοιες περιπτώσεις) δρόμο της Δικαιοσύνης και ο ρόλος του εισαγγελέα ταιριάζει πολύ περισσότερο σε άλλους για να τον σφετεριστούμε. Ας αρκεστούμε στον ρόλο του προβοκάτορα: Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο «Κώδικας Da Vinci» μεταφέρεται στον κινηματογράφο. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι το «ʼγιο Αίμα» βοήθησε - όπως τουλάχιστον «θέλουν να πιστεύουν» οι συγγραφείς του - «στη δημιουργία του κλίματος που έκανε δυνατή τη γέννηση έργων όπως η κινηματογραφική προσαρμογή του μυθιστορήματος Ο τελευταίος πειρασμός του Νίκου Καζαντζάκη από τον Σκορτσέζε»;
Οι ομοιότητες και το... «Survivor»
Όπως κάθε μπεστ σέλερ που σέβεται τον εαυτό του, ο «Κώδικας Da Vinci» αντιμετωπίζει περισσότερες της μιας κατηγορίες για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο Λούις Πέρντιου, μάλιστα, συγγραφέας των βιβλίων «H κληρονομιά του Ντα Βίντσι» (1983) και «Θυγατέρα του Θεού» (2000), έχει πάρει τόσο ζεστά το θέμα, που δημοσίευσε στο Διαδίκτυο με τη βοήθεια ειδικού γλωσσολόγου έναν κατάλογο 50 ομοιοτήτων ανάμεσα στα τρία βιβλία. Δείτε το παράδειγμα που ακολουθεί...
Ο Μπράουν διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως δεν έχει διαβάσει ποτέ βιβλίο του Πέρντιου και προσφάτως μήνυσε τον τελευταίο για συκοφαντική δυσφήμηση. Ο εναγόμενος προτιμούσε, λέει, να τα «βρουν» εξωδικαστικά. Ο Μπράουν τον κατηγορεί λίγο-πολύ για εκβιασμό και υποστηρίζει πως όλα είναι μια διαφημιστική πλεκτάνη. Τα βιβλία του Πέρντιου δεν γνώρισαν ιδιαίτερη εκδοτική επιτυχία όταν πρωτοκυκλοφόρησαν. Φέτος που επανακυκλοφόρησαν, πηγαίνουν σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο Tor σαφώς καλύτερα. Ο Πέρντιου υποστηρίζει πως έχει ήδη εξασφαλίσει την κινηματογραφική μεταφορά τους, χάρη στον παραγωγό του αμερικανικού «Survivor», Μαρκ Μπαρνέτ. Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να προβλέψει κανείς πως στο τέλος, η δημοσιότητα δεν θα αφήσει κανέναν δυσαρεστημένο.
H κληρονομιά του Ντα Βίντσι
1. Δολοφονείται ένας μελετητής του Ντα Βίντσι.
2. Είναι η τέταρτη στη σειρά παρόμοια δολοφονία.
3. Προτού πεθάνει, αφήνει ένα τελευταίο μήνυμα,
4. γραμμένο με το ίδιο του το αίμα,
5. πάνω στο ίδιο του το σώμα.
6. Όλα αυτά, στη σελίδα 35.
Κώδικας Da Vinci
1. Δολοφονείται ένας έφορος μουσείου και μέγας μάγιστρος του Κοινού της Σιών.
2. Είναι η τέταρτη στη σειρά παρόμοια δολοφονία.
3. Προτού πεθάνει, αφήνει ένα τελευταίο μήνυμα,
4. γραμμένο με το ίδιο του το αίμα,
5. πάνω στο ίδιο του το σώμα.
6. Όλα αυτά, στη σελίδα 35.
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ME ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ...
"Σε πολλά από τα πρώτα χειρόγραφα, το Γκράαλ ονομάζεται «Sangraal» και, ακόμα και στη μεταγενέστερη εκδοχή του Μάλορι, αναφέρεται ως «Sangreal». Είναι λοιπόν πιθανότατο πως η αρχική του ονομασία είχε κάποια τέτοια μορφή, καθώς επίσης και ότι αργότερα κάποια λέξη χωρίστηκε σε λανθασμένο σημείο. Με άλλα λόγια, η ονομασία «Sangraal» ή «Sangreal» δεν προέρχεται από την ένωση των λέξεων «San» και «Graal» ή «San» και «Greal». Προέρχεται από τις λέξεις «Sang» και «Raal» ή «Sang» (Αίμα) και «Réal» (Βασιλικό) που θα γραφόταν ως «Sang Royal» με τη σημερινή ονομασία. (απόσπασμα από «Το ʼγιο Αίμα και το ʼγιο Γκράαλ», σελ. 337)"
"«Και τα έγγραφα Sangreal;», ρώτησε η Σοφί. «Υποτίθεται ότι περιέχουν τις αποδείξεις πως η βασιλική γενιά του Ιησού συνεχίστηκε;».
«Ακριβώς».
«ʼρα ολόκληρος ο μύθος του Αγίου Δισκοπότηρου αναφέρεται στο βασιλικό αίμα;».
«Κατά κυριολεξία, ναι», είπε ο Τίμπινγκ. «Η λέξη Sangreal προέρχεται από τη φράση San Greal, δηλαδή "ʼγιο Δισκοπότηρο". Όμως στην αρχαία μορφή της αυτή χωριζόταν σε ένα διαφορετικό σημείο».
Ο Βρετανός έγραψε κάτι σε ένα φύλλο χαρτιού και της το έδωσε.
H Σοφί διάβασε αυτό που της είχε γράψει.
Sang Real
H κοπέλα έκανε αυτόματα τη μετάφραση.
Sang Real στην κυριολεξία σήμαινε «βασιλικό αίμα». (απόσπασμα από τον «Κώδικα Da Vinci», σσ. 340-341)"
ΤΑ ΝΕΑ , 23-10-2004 , Σελ.: P04
Κωδικός άρθρου: A18072P041

«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»