- "Χημικές ουρές" - Kάποιοι ανέλαβαν να ψεκάσουν τον πλανήτη? Νο1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Το θέμα όσο περνάει ο καιρός καλυτερεύει...σαν το παλιό καλό κρασί

Εδώ σχολιάζει το άρθρο του Sven Giegold's "το κλίμα ως προπαγάνδα της Merkel "
Rosalind Peterson: Σκέφτομαι ότι αυτό το άρθρο έχει αξία και πρέπει να βγεί έξω παγκοσμίως λόγω αυτού που συμβαίνει παγκοσμίως. Είναι εύκολο να δημιουργηθεί μια κρίση «αλλαγής κλίματος» ώστε έπειτα να εισαχθούν οι πολιτικές που τραβούν την προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα.
-------------------------------------------

«Το κλίμα ως Merkel προπαγάνδα»
Sven Giegold
(ATTAC Γερμανία)

« Ξαφνικά ο καθένας μιλά για το κλίμα ειδικά η γερμανίδα καγκελάριος. Αυτός είναι ένας τρόπος για να καλυφθούν οι κοινωνικές συγκρούσεις εντός της ΕΕ και G8. Αλλά η προστασία του κλίματος θα είναι αδύνατη χωρίς δικαιοσύνη.

Η ΕΕ βρίσκεται βαθιά κρίση. Πολλοί άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι με την κοινωνική αβεβαιότητα, την αβέβαιη απασχόλησή τους, την αυξανόμενη φτώχεια και ανισότητα.

Τώρα η ΕΕ ανακαλύπτει μια νέα πηγή κοινής ταυτότητας: διάσωση του κλίματος.

Η Angela Merkel επιστρέφει ως λαμπερή νικήτρια από το ΕΕ-ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ. Στα γερμανικά μέσα τη «γιορτάζουν» για δύο ψηφίσματα μέχρι το 2020: 20% λιγότερες ανανεώσιμες πηγές διοξειδίου του άνθρακα καθώς επίσης και 20% ανανεώσιμες πηγές στην ενέργεια της κοινότητας. Στη Γερμανία ο γνωστός ως γκουρού της ηλιακής ενέργειας Franz Alt θριαμβεύει: Η κοινότητα των 27 χωρών που ψάχνουν ένα κοινό στόχο, θα μπορούσε να γίνει η μηχανή που θα φέρει μπροστά την ηλιακή δύναμη παγκοσμίως. Στο μέλλον το σημαντικό γύρισμα για τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας και οι ελπίδες για μια νέα τάση προς τη χρήση της ηλιακής δύναμης θα έχουν έναν νέο πρωτοπόρο: την Άνγελα Mέρκελ!?
Με αυτό το ευρωπαϊκό σχέδιο τώρα η οικοδεσπότης θα επιθυμούσε να κάνει την ανατροπή στις πολιτικές για το κλίμα στη συνάντηση G8 στο Heiligendamm. Για αυτόν τον λόγο οι Υπουργοί περιβάλλοντος της G8 συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μαρτίου του 2007 στο Πότσνταμ, με τα φτωχά όμως αποτελέσματα.

Η G8 έχει η ίδια παρόμοια προβλήματα με εκείνα της ΕΕ. Μεταξύ των χωρών μελών υπάρχουν τεράστιες πολιτικές εντάσεις και τα μη κοινωνικά αποτελέσματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών τους όλο και λιγότερο αποδεκτά γίνονται. Αυτό παρουσιάζει παραδείγματος χάριν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ/ WTO) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ /IMF), τα οποία και το δύο εξουσιάζουν οι G8.

Οι διαπραγματεύσεις της ΠΟΕ δεν οδηγούν πουθενά, δεδομένου ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες απαιτούν μια δίκαιη διαπραγμάτευση και οι βιομηχανικές χώρες δεν μπορούν πλέον να ασκήσουν πίεση μέσω των ενδιαφερόντων τους. Στο ΔΝΤ μετά βίας οποιαδήποτε αναπτυσσόμενη χώρα ζητά τα δηλητηριώδη δάνειά τους. Τα έτη τρέχουσας κριτικής από την κίνηση αντι-παγκοσμιοποίησης, που συνδυάζονται με μερικές προοδευτικές αναπτυσσόμενες χώρες, έχουν βάλει φρένο στις δομές δύναμης των βιομηχανικών χωρών. Παγκοσμίως η G8 έχει γίνει ένα σύμβολο για την καταστρεπτική νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Εντούτοις ακόμη και από ένα τέτοιο όργανο όπως η G8, θα πρέπει να απαιτηθεί να προαχθεί η προστασία κλίματος. Στην τρέχουσα κλιματολογική κρίση μόνο ο αυτοκαταστροφικός και ο κυνικός θα μπορούσαν να αρνηθούν να γραπωθούν από οποιαδήποτε άχυρα που θα μπορούσαν να τους σώσουν. Αυτό είναι μια παλαιά παράδοση, ακόμη και στον αριστερό χώρο: όσο πολύ οι κεφαλαιοκράτες ήταν μισητοί, άλλο τόσο απαιτήθηκε φυσικά από αυτούς να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας. Είναι νόμιμο να απευθύνεται ακόμη και ένα παράνομο όργανο σε νόμιμες απαιτήσεις.

Αλλά μπορεί να αμφισβητηθεί εάν η αποτελεσματική πολιτική για το κλίμα είναι συμβατή με την πολιτική G8. Καταρχήν υπάρχει ένα πρόβλημα της αξιοπιστίας. Ενώ Merkel δηλώνει τη διεθνή προστασία κλίματος, διευθύνει την παλαιά διαμορφωμένη πολιτική στο «σπίτι» της και αντιπροσωπεύει στην ΕΕ τα μυωπικά ενδιαφέροντα των γερμανικών ρυπογόνων βιομηχανίών. Οι γερμανικοί αυτοκινητόδρομοι δεν έχουν κανένα όριο ταχύτητας. Όταν η ΕΕ προσπαθεί να θέσει τα όρια διοξειδίου του άνθρακα για τα αυτοκίνητα η ισχυρότερη κατακραυγή προέρχεται από το Βερολίνο. Η Γερμανία προγραμματίζει 6 νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας για τον καφετή άνθρακα και 17 για τον ανθρακίτη. Η εναέρια κυκλοφορία γενικά, η κατασκευή των νέων αερολιμένων και οι αυτοκινητόδρομοι επιχορηγούνται δημόσια. Οι σιδηρόδρομοι ως φιλικότερα προς το περιβάλλον μέσα συγκοινωνίας δεν πρόκειται να επεκταθούν μαζικά, αλλά πρόκειται να περιέλθουν στα χέρια των ιδιωτικών επενδυτών.

(Rosalind Peterson: σε πολλά σημεία το ίδιο συμβαίνει και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εταιρική Αμερική έχει γίνει πολύ ισχυρή, ακόμα ισχυρότερη απ'ό,τι πριν, κάτω από την κυβέρνηση Μπους. Είναι δύσκολο να αντιστραφεί η κατάσταση και οι περισσότεροι από εκείνους που ‘τρέχουν’ για τον Πρόεδρο στην Αμερική είναι υπόχρεοι σε αυτά τα ίδια τα ενδιαφέροντα. Και δείτε ποιος ‘τρέχει’ (διευθίνει) τον ΠΟΕ.)

Για χρόνια είχε λείψει η θέληση για ώθηση της ενεργειακής αποδοτικότητας ενώ οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας αναπτύχθηκαν επιτυχώς. Πιθανότατα η ΕΕ θα χάσει επίσης το διεθνώς δεσμευτικό στόχο του Κιότο της για να μειώσει την εκπομπή θερμοκηπίου κατά 8% σε σύγκριση με το έτος 1990.

Επιπλέον παρά τις διεθνείς υποχρεώσεις οι μειώσεις κατά ένα μεγάλο μέρος δεν επιτυγχάνονται εσωτερικά, αλλά με τη χρηματοδότηση των προστατευτικών μέτρων κλίματος του τρίτου κόσμου. Χωρίς επιτυχίες στο ‘σπίτι’ –αναφέρεται στη Γερμανία- δεν μπορεί κανείς με τη βία να απαιτήσει τα μέτρα προστασίας κλίματος από τις πρόσφατα βιομηχανικά αναπτυσσόμενες χώρες.

(Rosalind Peterson: δεν ξέρω ότι χρηματοδοτούμε τα προστατευτικά μέτρα κλίματος στον τρίτο κόσμο σε οποιαδήποτε μεγάλη έκταση. Θέλουμε να ιδιωτικοποιήσουμε τους φυσικούς πόρους τους και το ύδωρ τους. Μπορούμε να βοηθήσουμε μερικούς, αλλά ο τελευταίος στόχος πίσω από τις σκηνές είναι η εκμετάλλευση και μετά ο έλεγχος. Στο σύστημα αγοράς χρειαζόμαστε περισσότερους καταναλωτές και χρειαζόμαστε περισσότερη εργασία σκλάβων. Αυτό είναι ο στόχος. Ένας πληθυσμός έχει λίγο χρόνο να παλέψει και λίγη εκπαίδευση. Γι’ αυτό υπάρχει αποφασιστική προσπάθεια στις Ηνωμένες Πολιτείες να χαμηλώσει το βιοτικό επίπεδο, να αποβάλει την παραγωγή και τις εργασίες. Μόλις συμβεί αυτό το αμερικανικό κοινό θα έχει ελάχιστα μέσα για να παλέψει ότι συμβαίνει εδώ, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Αυτό άρχισε κάτω από την κυβέρνηση Reagan, προωθήθηκε σκληρά από τον Μπους Ι και συνεχίζεται από τότε αδιάπτωτο. Φοβάμαι για τη χώρα μας και τον υπόλοιπο κόσμο. Οι περισσότεροι Αμερικανοί ξέρουν μετά βίας περίπου ή καταλαβαίνουν τη φύση αυτών των οργανώσεων. Η εκπαίδευσή τους είναι ακόμα σε επίπεδο παιδικού σταθμού.)

Επιπλέον, οι μεγαλύτερες αντιφάσεις υπάρχουν μεταξύ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και των αποτελεσματικών πολιτικών προστασίας κλίματος. Το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών για το κεφάλαιο και τα αγαθά οδηγεί σε συνεχιζόμενη αύξηση των δυσαναλογιών και περιβαλλοντικής καταστροφής. Η διεθνής πολιτική για το κλίμα δεν θα είναι επιτυχής εάν η διαδικασία παγκοσμιοποίησης δεν τεθεί κάτω από κοινωνικό και δημοκρατικό έλεγχο. Για αυτό τρία παραδείγματα:

Κατ' αρχάς, οι αναπτυσσόμενες και πρόσφατα βιομηχανοποιημένες χώρες είναι τα κύρια θύματα της αλλαγής κλίματος. Σύμφωνα με την αρχή Polluter Pays Principle (όποιος μολύνει πληρώνει) όπου οι βιομηχανικές χώρες οφείλουν να πληρώσουν για τις απέραντες ζημίες. Αντιμέτωπη με τα ρεύματα των προσφύγων, απαιτείται η τεράστια χρηματοδότηση –πρόληψης- ξηρασιών και πλημμύρων. Επομένως αντί της απαίτησης να ξεπληρώνουν τα χρέη τους –ύψους δύο χιλιάδες δισεκατομμυρίων δολαρίων- οι αναπτυσσόμενες χώρας, τα χρέη οφείλουν να ακυρωθούν και να γίνει μαζική αύξηση της αναπτυξιακής ενίσχυσης.

Δεύτερον, οι υπό ανάπτυξη και πρόσφατα βιομηχανικές χώρες χρειάζονται πρόσβαση στις αποδοτικές τεχνολογίες. Είναι κρίσιμο σημείο η γρήγορη και ευρεία διάθεση των μελλοντικών καινοτομιών μέχρι να αναπτυχθούν και οι πρόσφατα βιομηχανικές χώρες και είναι σε θέση να παραγάγουν αυτές τις τεχνολογίες μόνοι τους και να τις αναπτύξουν περαιτέρω. Για το λογο αυτό, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας θα πρέπει να περιοριστούν, ευνοώντας την καινοτομία και τη μεταφορά βασικών τεχνολογιών στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Αυτό είναι ακριβώς αντίθετο από τις πολιτικές της Angela Merkel, η οποία απαιτεί από μια G8 ισχυρή παγκόσμια επιβολή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Όπως με τα φάρμακα και τους σπόρους, τεχνολογίες που σώζουν τους πόρους είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση, η οποία πρέπει όσο το δυνατόν περισσότερο να τεθεί δωρεάν στην διάθεση των υπό ανάπτυξη και πρόσφατα βιομηχανικών χωρών.

Τρίτον, η προστασία κλίματος θα είναι εφικτή στις βιομηχανικές χώρες μόνο εάν συμβεί μια κοινωνική ανακύκλωση. Έως το 2050, οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να μειωθούν κατά 80% για να αποφευχθούν οι χειρότερες επιδράσεις της αλλαγής κλίματος. Αυτός ο στόχος μείωσης ενέχει πολλές ευκαιρίες για νέες θέσεις απασχόλησης και οικονομικής ανάπτυξης. Συγχρόνως πολλοί άνθρωποι θα πρέπει να αλλάξουν τις συνήθειές τους. Ένα τέτοιο επίπεδο αλλαγής μπορεί να γίνει αποδεκτό μόνο με κοινωνική ασφάλιση. Αλλά αυτό είναι ασυμβίβαστο με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές απασχόλησης όπως τις συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας (Hartz IV) στο επίπεδο φτώχειας.

Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς, ότι οι αυξανόμενες διαφορές μεταξύ πλούσιων και των φτωχών μπορούν να συμβαδίσουν με μία σοβαρή προστασία κλίματος. Οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας θα προσθέσουν μια πρόσθετη διάσταση στις κοινωνικές διαφορές. Ενώ μερικοί μπορούν ακόμα να αντέξουν οικονομικά έξοδα αεροπορικών ταξιδιών και λιμουζίνες πολυτέλειας, άλλοι μετά βίας μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμοούς θέρμανσής τους. Είναι απίθανο ότι αυτό θα γίνει αποδεκτό. Η προστασία κλίματος χρειάζεται την κοινωνική δικαιοσύνη.

(Rosalind Peterson: συμφωνώ.)

Η κλιματική πολιτική επομένως είναι πολύ περισσότερο από απλή πολιτική για το περιβάλλον. Θέτει βασικά ερωτήματα για τη δικαιοσύνη, στην οποία οι κυβερνήσεις αποκρίνονται πάντα μόνο μετά από ισχυρή δημόσια πίεση. Αυτή η πίεση πρέπει να είναι μαζική συγκέντρωση από κοινωνικές κινήσεις, μη κυβερνητικά οργανώσεις και συνδικάτα κατά τη διάρκεια της G8 συνόδου κορυφής στο Heiligendamm.
SVEN GIEGOLD, Attac Γερμανία

*Rosalind Peterson, http://www.californiaskywatch.com
είναι ίσως η μόνη δυνατή φωνή ενάντια στη Γεωμηχανική. Πιο δυνατή και από αυτή του Αλ Γκορε, ο οποίος πρόσφατα αρνήθηκε να έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Κρούτσεν, ο οποίος είναι ο νομπελίστας που πρότεινε τη «λύση» με τα μπαλόνια θειαφιού στην ατμόσφαιρα.

Αρκεί να κάνετε μια αναζήτηση στο google για chemtrail hoax ή chemtrail urban legend

quote:

---

Αρκεί να κάνετε μια αναζήτηση στο google για chemtrail hoax ή chemtrail urban legend
Λίγο ψάξιμο χρειάζεται και λιγότερη ευπιστία, σε αυτόν τον κόσμο τον απατηλό.

---

Από ότι καταλαβαίνω ο Ian Brockwell σκέπτεται σοβαρά την περίπτωση διασποράς μικροσωματιδίων αλουμινίου στην ατμόσφαιρα όχι απλά για την συγκράτηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη όπως εικαζόταν μέχρι τώρα, αλλά για παρεμπόδιση "εισρροής" κοσμικής ακτινοβολίας γενικότερα.

ως μέσο αντιμετώπισης τεράστιων κλιματικών αλλαγών που συμβαίνουν "φυσιολογικά" στον πλανήτη κάθε 250 εκ. χρόνια... και την τελευταία φορά επέφεραν το θάνατο στη ζωή σχεδόν ολόκληρου του πλανήτη.

Μάλιστα τονίζει πως για κάποιους υπάρχουν "τρόποι διαφυγής" και θα υπάρξουν ζ'ωνες για επιζώντες, σίγουρα όμως όχι για 6,5 δις ανρώπους...

"Chemtrails seemed to appear shortly after the warming on other planets was noticed, and we can only assume that they are some kind of experiment designed to block some or all of the cosmic rays.

But why would the US keep a project like this, which is costing billions of dollars, a secret? Would the public reject such a project if they knew it was for their protection?

Could it be that some scientists have already discovered that our planet (and solar system) has entered a dangerous area that will produce a repeat of the climate we experienced 250 million years ago?"
....
No one can accurately predict how our planet will be affected, or guess the sea and temperature levels in the next 10-20 years (or sooner). Should governments consider the “zone” option, it would be wise to begin such a project as soon as possible, as the planning and time required to put this into effect could be in the region of 7-10 years.

We can of course hope that our climate stabilizes soon and returns to normal, but the risk of waiting too long could prove costly in terms of lives lost. This may not worry our leaders, as they probably have special places reserved already, but what about the rest of us? Maybe it is time to stop believing all we hear from governments, who have shown us they can’t be trusted, and start to demand answers.

Χμ, δεν ξέρω τι λέτε αλλά πιστεύω πως όλα μα όλα βρίσκουν την απάντηση τους στο ένα και το ίδιο γεγονός...κλαώς ή κακώς
όλοι οι δρόμοι...οδηγούν στο 2012 ή περνούν αναγκαστικά από εκεί.

Ας ελπίσουμε πως και οι "κοινοί θνητοί" θα βρούν τρόπους να επιβιώσουν.