- ο παραξενος τυπος - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

Τα Πορφυρά Ποτάμια είναι πολύ καλές ταινίες αν και προτιμώ το πρώτο από τα δύο.

In anticipation of my resurrection...

---

Aπο τα Πορφυρα Ποταμια... εμενα μου αρεσε το 2 πιο πολυ, λογο του σεναριου του!

Ο εξορκιστής

Έτος: 1973
Ετ. παραγωγής:
Warner Bros.
Διάρκεια: 117 λεπτά
Παίζουν:
Έλεν Μπέρστιν
Μαξ φον Σίντοφ
Τζέισον Μίλερ
Λίντα Μπλερ

Θέμα
Η μικρή Ρέγκαν καταλαμβάνεται ξαφνικά από νευρικές κρίσεις, που γίνονται όλο και πιο έντονες, χωρίς οι γιατροί να μπορούν να βρουν από τι πάσχει. Η μητέρα της καταφεύγει σε ιερέα-ψυχίατρο και εκείνος, πεπεισμένος ότι κάποιο δαιμονικό πνεύμα κρύβεται στο σώμα του παιδιού, καλεί έναν ηλικιωμένο συνάδελφό του με εμπειρία στους εξορκισμούς...

Σχόλια
Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου. Μία ταινία τρόμου που προβάλλεται στους κινηματογράφους κάνει τους θεατές να εγκαταλείπουν άρον-άρον την αίθουσα, άλλοι τρομοκρατημένοι, άλλοι με συμπτώματα ναυτίας και κάποιοι στα πρόθυρα λιποθυμίας. Το 1974, και ενώ η μυθολογία συνεχιζόταν με προειδοποιήσεις προς τις ευαίσθητες ομάδες και τις εγκύους, η εν λόγω ταινία άρχισε να προβάλλεται και στην Αθήνα, στο "Ράδιο Σίτι" κατ' αποκλειστικότητα, με τα ίδια συμπτώματα... υστερίας. Δεν επρόκειτο για διαφημιστικό τρικ, τουλάχιστον ως ένα βαθμό. Ο "Εξορκιστής" ήταν από τις πιο τρομακτικές ταινίες που είχαν περάσει μέχρι τότε από τη μεγάλη οθόνη και μέχρι σήμερα παραμένει αξεπέραστη. Έντρομος και σοκαρισμένος ο ανυποψίαστος θεατής έβλεπε ένα 12χρονο δαιμονισμένο κορίτσι να βρίζει σαν μαουνιέρης, να αυνανίζεται με τον εσταυρωμένο, να λούζει με παχύρευστο εμετό τους γιατρούς, και όλα αυτά ήταν μόνο το ορεκτικό. Το κυρίως πιάτο περιελάμβανε ιπτάμενα αντικείμενα, ένα πρόσωπο γεμάτο χαίνουσες πληγές, χαρακιές στο δέρμα, μάτια γυρισμένα ανάποδα, ανυψώσεις στο ταβάνι και ένα κεφάλι που γυρίζει 180 μοίρες με ανατριχιαστικό τριγμό του αυχένα. Με τα (εκπληκτικού σχεδιασμού) ειδικά εφέ ενταγμένα στη δράση, επιλέγοντας τους χαμηλούς τόνους και χωρίς αναστολές ως προς την ηθική πλευρά του θέματος, ο Φρίντκιν μετέφερε άψογα στην οθόνη το μπεστ σέλερ του Ουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι, αφηγούμενος μια ιστορία πάλης ανάμεσα στο Καλό και το Κακό, που ήταν υποψήφια για δέκα Όσκαρ (πήρε μόνο δύο, για ήχο και σενάριο) και επτά Χρυσές Σφαίρες, από τις οποίες κέρδισε τις τέσσερις (Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Σενάριο, Β' Γυναικείος Ρόλος). Από το πλούσιο παρασκήνιο αξίζει να αναφέρουμε τον τραυματισμό της Μπερστίν στη σκηνή που η Μπλερ τη ρίχνει στο πάτωμα (έκτοτε απέκτησε μόνιμο πρόβλημα με την πλάτη της), τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γυρίστηκε η σκηνή του εξορκισμού (τριάντα βαθμοί κάτω από το μηδέν), καθώς και την κακομεταχείριση που λέγεται ότι υπέστησαν οι ηθοποιοί, ώστε ο σκηνοθέτης να πετύχει αληθοφανείς ερμηνείες. Τέλος, ο Μάικ Όλντφιλντ έγινε διάσημος χάρη στο Tubular Bells που φέρεται ως σάουντρακ, αλλά στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν μόνο μερικές μουσικές φράσεις.

πληροφορίες : περιοδικό HITECH

Να δούμε όμως και τα παρασκήνια των γυρισμάτων της ταινίας

Το Νοέμβριο του 1973, όταν ο Εξορκιστής συναντούσε την ετυμηγορία του κοινού στις αίθουσες, αλλόκοτες φήμες για κάποια μυστηριώδη φαινόμενα που έλαβαν χώρα στο διάστημα προετοιμασίας του φιλμ ζητούσαν απεγνωσμένα επιβεβαίωση. Βαφτίζοντας τα περιστατικά ως την "κατάρα του Εξορκιστή", οι πρώτες διηγήσεις μιλούσαν για τις αμέτρητες ατυχίες που χτύπησαν τα γυρίσματα, αρχής γενομένης από το χαμό του ηθοποιού Τζακ Μακ Γκόουραν (υποδυόταν τον Μπερτ Ντένινγκς), ενός μόλις από τους εννέα συνολικά θανάτους που έπληξαν συγγενείς των συντελεστών του φιλμ. Ανάμεσά τους, τον αδελφό του Μαξ φον Σίντοφ, τον παππού της Λίντα Μπλερ, ενώ την τελευταία στιγμή γλίτωσε ο μικρός γιος του Τζέισον Μίλερ από ένα παρ ολίγο ολέθριο τραύμα στο κεφάλι.
Τα δυστυχήματα δε σταμάτησαν εκεί: ένας βοηθός παραγωγής χρειάστηκε να αποσυρθεί επειδή προσβλήθηκε από μια σπάνια ασθένεια, ένα μέλος του συνεργείου έχασε δάχτυλα από το ένα χέρι του, ενώ ένα σκηνικό καταστράφηκε από μια μυστηριώδη πυρκαγιά. Ο ίδιος ο Φρίντκιν τροφοδοτούσε τις προλήψεις της κοινής γνώμης διοχετεύοντας διαρκώς διηγήσεις για τις παράξενες εικόνες και οπτασίες που εμφανίστηκαν από το πουθενά στο αρνητικό τού φιλμ (όπως κάποιες αλλόκοτες διπλοεκθέσεις στο πρόσωπο της Μπλερ) ή για το πώς η ηχητική μπάντα περιείχε αποσπάσματα από έναν αληθινό εξορκισμό που πραγματοποίησε το Βατικανό.

Εξιτάροντας περαιτέρω το ενδιαφέρον του κοινού, δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι για τη σκηνή όπου η Ρέγκαν αιωρείται πάνω από το κρεβάτι της χρησιμοποιήθηκαν μαγνητικά πεδία, ενώ δυσάρεστες εικασίες ήθελαν τη Λίντα Μπλερ παρανοϊκή από τις ωμότητες που κατέγραφε το φιλμ.
Εντούτοις η πολεμική ενάντια στην ταινία δε σταματούσε εδώ. Ο ευαγγελιστής Μπιλ Γκράχαμ απέτρεπε θεατές από το να δουν τον Εξορκιστή, ισχυριζόμενος ότι υπήρχε κάτι γνήσια σατανικό (πέραν του αρχαίου δαίμονα Παζούζου) ριζωμένο μέσα στο ίδιο το σελιλόιντ. Ο συγγραφέας Χαλ Λίντσεϊ υποστήριζε ότι το φιλμ προετοίμαζε την έλευση του Σατανά, ενώ ο κριτικός Γουίλσον Μπράιαν Κέι έκρινε την παρακολούθηση του Εξορκιστή εξαιρετικά επικίνδυνη εξαιτίας του ότι παρουσίαζε υποσυνείδητα πλάνα δαιμονικών εικόνων.
Ο Κέι στήριζε το στοχασμό του πάνω σε δύο συγκεκριμένα στιγμιότυπα: ένα πλάνο όπου η παγωμένη αναπνοή του Μέριν σχημάτιζε για δευτερόλεπτα μια απόκοσμη φιγούρα με διαβολικά χαρακτηριστικά (κάτι που ουδείς μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να εξακριβώσει) και ένα (υπαρκτό αυτή τη φορά) αποκρουστικό νεκρικό πρόσωπο που προβάλλει για κλάσματα δευτερολέπτου στη σεκάνς με το εφιαλτικό όνειρο του πάτερ Κάρας. Το μυστήριο έλυσε ο ίδιος ο Φρίντκιν, απαντώντας πως επρόκειτο για ένα δοκιμαστικό στο μεϊκάπ της Αϊλίν Ντίετζ που του φάνηκε χρήσιμο να μπει σε αυτή τη σκηνή.

Οι αντιδράσεις του κόσμου ήταν τόσο ακραίες όσο και το φιλμ που τις δημιούργησε. Θεατές εγκατέλειπαν έντρομοι την αίθουσα, λιποθυμούσαν, έκαναν εμετό ή υφίσταντο εμφράγματα. Στο Μπέρκλεϊ, ένας θεατής όρμησε στην οθόνη, σε μια άτυχη προσπάθεια να "πιάσει το δαίμονα". Στους μήνες που ακολούθησαν, εγκλήματα και αυτοκτονίες που σημειώθηκαν σε όλη την Ευρώπη χρεώθηκαν στον Εξορκιστή. Αναστατωμένη, η αυστηρή λογοκρισία της Αγγλίας απαγορεύει τη διανομή του φιλμ στο βίντεο για 25 περίπου χρόνια.

Από τότε μέχρι σήμερα, το μόνο σίγουρο για τα εκατομμύρια θεατών που έχουν δει την ταινία είναι πως ο Εξορκιστής αποτελεί μια σοκαριστική και εξαιρετικά ψυχοφθόρα εμπειρία. 28 χρόνια μετά τη θρυλική κυκλοφορία του, το φιλμ εξακολουθεί να θυμίζει ότι στην πραγματικότητα που ζούμε καμιά πολιτισμική πρόοδος δεν μπορεί να τα βάλει με τον ανεξερεύνητο και απειλητικό κόσμο που είναι το Μεγάλο Αγνωστο. Ο Εξορκιστής γνώρισε άπειρους μιμητές, μια μετριότατη συνέχεια από τον Τζον Μπούρμαν και ένα πολύ ενδιαφέρον και άκρως ατμοσφαιρικό τρίτο μέρος σκηνοθετημένο από τον Μπλάτι, που όμως πέρασε απαρατήρητο εισπρακτικά. Η επανέκδοση του επιβεβαιώνει απλώς ότι οι κοφτερές και αξέχαστες εικόνες του έχουν ισόβια θέση στην καρδιά της συλλογικής κινηματογραφικής μνήμης και του αχανούς σκοταδιού που προσφέρει ο απόλυτος τρόμος.

πηγή: περιοδικό σινεμά

Edited by - keraynos on 22/09/2007 15:16:56

Οπως επισης και η παρακατω ταινια:

Jaws... (ελλ. μετ.: "Τα Σαγονια του Καρχαρια")

Μια ταινια του Steven Spielberg, βασισμενη στην Νουβελα του Peter Benchley... και με κεντρικο θεμα, τι αλλο, τον μεγαλο Λευκο Καρχαρια!!!!

Η ταινια (η 1η) επαιξε στους κινηματογραφους το 1975, τρομαζοντας στην κυριολεξια εκατομυρια ανθρωπους, προκαλωντας τους πανικο, τοσο μαλιστα, που καποιες παραλιες αδειασαν για 2 καλοκαιρια!!!

Βεβαια υπηρχε και ο αντικτυπος... το ανελεητο κυνηγητο των καρχαριοειδων!!!!