- Μία Καλησπέρα / Καληνύχτα - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

καλό ξημέρωμα

Galadriel of Galadhrim

Galadriel των Λευκών Δασών

Το “No all those who wander are lost” δεν βγάζει νόημα…

“Not all those who wander are lost” είναι το σωστό…

Galadriel of Galadhrim

Αρχίσαμε τα τραγούδια βλέπω!! Ένα τραγούδι πιστεύω είναι ότι καλύτερο για να ξεχαστούμε λίγο απ τη καθημερινή ρουτίνα και να ταξιδέψουμε για λίγο σε ένα άλλο κόσμο φανταστικό όπου όλα είναι τέλεια και όπως τα θέλουμε εμείς.Δυστυχώς όμως τέτοιου είδους κόσμοι υπάρχουν μόνο στα παραμύθια και τα τραγούδια μιας και το δικό μας τον καταστρέψαμε και τον κάναμε σκληρό κι απάνθρωπο.Κι έτσι η νοσταλγία του ιδανικού μας κόσμου κατέληξε να φτιαχτούν ιστορίες και τραγούδια για κόσμους μαγικούς κι ονειρεμένους που κατοικούν νεράιδες και ξωτικά και που υπάρχει και λίγη μαγεία κι όχι ψέμα και αχαριστία που υπάρχει στο δικό μας.

Μιάς κι υπάρχουν κι απ’ότι βλέπω κάποια τραγούδια να σας γράψω κι εγώ ένα το οποίο τραγουδήθηκε κι από ένα γνωστό ξωτικό

I sang of leaves, of leaves of gold,
and leaves of gold there grew:
Of wind I sang, a wind there came
and in the branches blew.
Beyond the Sun, beyond the Moon,
the foam was on the Sea,
And by the strand of Ilmarin
there grew a golden Tree.
Beneath the stars of Ever-eve
in Eldamar it shone,
In Eldamar beside the walls
of Elven Tirion.
There long the golden leaves have grown
upon the branching years,
While here beyond the Sundering Seas
now fall the Elven-tears.
O Lorien! The Winter comes,
the bare and leafless Day;
The leaves are falling in the stream,
the River flows away.
O Lorien! Too long I have dwelt
upon this Hither Shore
And in a fading crown have twined
the golden elanor.
But if of ships I now should sing,
what ship would come to me,
What ship would bear me ever back
across so wide a Sea?

κάντε λίγη υπομονή ακόμη και ο κόσμος που κρυβόταν πίσω από τα παραμύθια και τα τραγούδια θα ξυπνήσει ξανά στις συνειδήσεις όλων μας...

θα θυμηθούμε, θα ζήσουμε το φως, θα ονειρευόμαστε με τα μάτια ανοιχτά...

θα βιώνουμε αυτό που τώρα μόνο φανταζόμαστε....

λίγο ακόμα θα κρατήσει αυτός ο πόλεμος....

καλημέρα φίλοι μου....

Galadriel των Φωτεινών Δασών

Φίλε helius, εγώ έχω βρεθεί στη Γερμανία μόνο μια φορά και αυτή ήταν μήνα Αύγουστο. Ακόμα και τότε το κρύο μου φάνηκε υπερβολικά βαρύ για τις δικές μου συνήθειες…
Μια βδομάδα είχα μείνει μόνο – ελάχιστος χρόνος για να μου δημιουργηθεί κάποια εντύπωση για τη συμπεριφορά τους.
Πάντως δεν θα παρέβλεπα το γεγονός ότι οι συνήθειες των Γερμανών είναι παντελώς άγνωστες σε μένα. Οπότε κάτι που θα θεωρούσα εγώ χαζό, για αυτούς ίσως να ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό ή ακόμα και αναγκαίο.

Ά! Και για να μην ξεχνιέμαι:
Καλησπέρα σε όλους!

Godbless,

Goodbye.....

Galadriel the last of Galadhrim

Επτα νυχτερινα επταστιχα

1
Ονειρα κι ονειρα ηρθανε
Στα γενεθλια των γιασεμιων
Νυχτες και νυχτες στις λευκες
Αϋπνιες των κυκνων
Η δροσια γεννιεται μεσ'στα φυλλα
Οπως μεσ'στον απεραντο ουρανο
Το ξαστερο συναισθημα

2
Ευνοϊκες αστροφεγγιες εφεραν τη σιωπη
Και πισω απ'τη σιωπη μια μελωδια παρεισαχτη
Ερωμενη
Αλλοτινων ηχων γοησσα
Μενει τωρα ο ισκιος που ατονει
Και η ραϊσμενη εμπιστοσυνη του
Και η αθεραπευτη σκοτοδινη του-εκει.

3
Ολα τα κυπαρισσια δειχνουνε μεσανυχτα
Ολα τα δαχτυλα
Σιωπη
Εξω απο τ'ανοιχτο παραθυρο του ονειρου
Σιγα σιγα ξετυλιγεται
Η εξομολογηση
Και σα θωρια λοξοδρομαει προς τ'αστρα!

4
Ενας ωμος ολογυμνος
Σαν αληθεια
Πληρωνει την ακριβεια του
Στην ακρια τουτη της βραδιας
Που φεγγει ολομοναχη
Κατω απ'τη μυστικια ημισεληνο
Της νοσταλγιας μου.

5
Την αφρουρητη νυχτια πηρανε θυμησες
Μαβιες
Κοκκινες
Κιτρινες
Τ'ανοιχτα μπρατσα της γεμισανε υπνο
Τα ξεκουραστα μαλλια της ανεμο
Τα ματια της σιωπη.

6
Ανεξιχνιαστη νυχτα πικρα διχως ακρη
Βλεφαρο ανυσταχτο
Πριν βρει αναφιλητο καιγεται ο πονος
Πριν ζυγιαστει γερνει ο χαμος
Καρτερι μελλοθανατο
Σαν ο συλλογισμος απο τον ματαιο μαιανδρο
Στην ποδια της μοιρας του συντριβεται.

7
Το διαδημα του φεγγαριου στο μετωπο της νυχτας
Οταν μοιραζονται οι σκιες την επιφανεια
Της ορασης
Κι ο πονος μετρημενος απο εξασκημενο αυτι
Ακουσιος καταρρεει
Μεσ'στην ιδεα που αχρηστευεται απ'το μελαγχολικο
Σιωπητηριο.

Egelados,...ne exis dikeo.Se kathe kratos i sinithies ine diaforetikes.
Aplla perisotero enoousa oti xazepse sxetika me .......tis Politikes ekseliksis tis xoras,ton BigBrother pou ine pantou,...ton megalo elegxo,tin grafiokratia....!
Oxi toso gia tin aliotiki simperifora,tais sinithies tous klp.

Pantos ...opos ke na exei fili mou,..tha erthoune kaliteres epoxes.
Ola allazoun,ki opios tha di ta simadia isos mporesi na sothi.
Alla mexri tote i anthropotita prepi na gini ke na mini dinati!

Kalo Bradaki se olous sas ke ena kalinixta prokatabolika! :-)

ένα ποτήρι το 'πινα....

όχι κόκκινο παρακαλώ...

με ζαλίζει....

και δεν ξέρω τι κάνω....

Galadriel of Galadhrim

quote:

---

ένα ποτήρι το 'πινα....

---

quote:

---

Εγώ το ήπια Galadriel

---

Μην πίνετε ποτήρια ρε σεις.
Ξεχειλώνουν το λαιμό και το γυαλί πειράζει το στομάχι.

βοήθεια μας των Φώτων!

καφέ μπορούμε να πίνουμε?

Galadriel of Galadhrim

μπορεί να κάνουν κακό στο λαιμό ή στο στομάχι !!!!!

Galadriel of Galadhrim