- Αστρική προβολή (μέρος δεύτερο) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Πολυ ωραια αυτα που εγραψες και ελπιζω να συνεχισεις εδω μαζι μας.
Οι εμπεοριες που θελω να σου πω ειναι μερικες πολυ προσφατες και αλλες πριν χρονια.
Δεν με πειραζει που εισαι "μαθητρια" η γνωμη σου και μονο μου φτανει!
Αρχιζω:
1) Κοιμαμαι το βραδυ και ξαφνικα συνειδητοποιω οτι ειμαι σε ενα σκοτεινο μερος το οποιο εχει και δεντρα και ενω πεταω το σωμα μου πηγαινει αναποδα με την πλατη και δυσκολευομαι να δω καθαρα. Καποια στιγμη παω κατευειαν πανω σε ενα δεντρο και περναω απο μεσα του και το αισθανομαι. Μετα βλεπω καποιον οπου του ορμαω (δεν ξερω γιατι 
και νευριαζει και αυτος και μου ορμαει και πεταγεται μακρια το αστρικο μου σωμα (εγω) και αμεσως ξυπναω στο κρεβατι μου!
Αυτη η εμπειρια ηταν στισ αρχεσ πριν χρονια και ισως να πρεπει να αναφερω οτι τοτε ημουν αρκετα πεσμενος (αρνητικα συναισθηματα)
Δευτερη εμπειρια:
Ξαφνικα ενω εχω κοιμηθει συνειδητοποιω οτι πεταω και τρεχω με ιλγγιωδες ταχυτητα και ειμαι μεσα σε ενα χωρο οπου βλεπω καποιους σε σειρα (σε ουρα) και μετα τους προσπερναω και φευγω απο εκει και χανεται η συνειδητοποιηση μου.
Τριτη: Αυτη ειναι πολυ προσφατη. Ενω εχω κοιμηθει εχω ξαφνικα την συνειδητοποιηση οτι ειμαι σε ενα μερος και πεταω και ειμαι με καποιους που δεν ξερω αλλα πολεμαμε τους κακους και εγω νιωθω πολυ ανετα και οτι ειναι πολυ φυσικο να το κανω αυτο. Στο μερος που ημουν ειχα την αισθηση της αιωνιοτητας. (Αυτο προσωπικα πιστευω οτι ισως ηταν ονειρο μονο)
Ειναι σημαντικο να αναφερω οτι σε ολες τις εμπειριες μου εχω εντονα την αισθηση οτι ειμαι εκει.
Αυτες ειναι οι εμπειριες μου ενω με εχει παρει ο υπνος. Οσο αφορα τις εμπειριες με συνειδητη αποπειρα στη αστρικη προβολη εχω τρεις και ειμαι αρκετα ικανοποιημενος!
Σε ευχαριστω γιια τον χρονο σου και πολυ απλα θα θελα να μου πεις που πιστευεις οτι ημουνα σε αυτες τις εμπειριες μου.
Πρεπει να πιασεις πατο για να μπορεσεις να συνηδειτοποιησεις καποια πραγματα και για να βρεις την δυναμη να ξανασηκωθεις...Για παντα ομως αυτη την φορα...
Edited by - Κωστας on 09/04/2004 06:50:22
Παγώνα σ'ευχαριστώ για τις απαντήσεις.Συνέχισε αν θες ακάθεκτη με την (πολυλογία) σου.
Είμαστε εδώ για να μαθαίνουμε εμπειρίες.
Οσο για τον σεβασμό που αναφέρεις,είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ για όλα.
Ανθρώπους-φύση-πράγματα-καταστάσεις.
Ασχέτος αν δεν τον έχουμε πάντα διαθέσιμο.
Και μια ερώτηση ίσως ανόητη,όμως είμαι λίγο περίεργος.
Τα όντα που αναφέρεις ποια μορφή-εικόνα έχουν;
Πάντως για μένα πρακτική εφαρμογή προς το παρόν δεν τίθεται.
Είμαι πολύ καινούργιος στον διαλογισμό,και ούτε η ψυχολογία μου έχει την καθαρότητα που θα ήθελα να έχει,ώστε να προχορήσω σε δοκιμή.
Και μία ερώτηση που ίσως ανήκει αλλού,αλλά ελπίζω να μου το συγχωρήσετε,και όποιος γνωρίζει ας μου απαντήσει.
Κάποια στιγμή αποφάσισα να ασχοληθώ δυναμικά με την επίλυση κάποιου προβλήματος που με απασχολούσε.
Ξέρετε,όταν αφήνουμε κάτι στην άκρη δεν είναι πρόβλημα.Το θέμα είναι όταν το ξαναπιάνουμε.
Λοιπόν το πρώτο διάστημα που προσπαθούσα την επίλυσή του,είδα όνειρο ότι ανέβαινα μια τεράστια σκάλα.
Είχα καταφέρει να φτάσω σχεδόν στα τελευταία σκαλιά,όταν κάποια φωνή μου λέει (μέσα στο όνειρο) μέχρι εδώ μπορείς να φτάσεις.
Είναι παιχνίδι του υποσυνείδητου,ή υπάρχει κάτι άλλο, που ίσως γνωρίζεται όσοι έχετε εμπειρία προβολής.
Μήπως αυτό που λέμε κάρμα;
Και αν ναι υπάρχουν τρόποι υπερπήδησης των εμποδίων;
Σας ευχαριστώ
Νίκος
Τry Harder
Δεν είμαι εδώ να μιλήσω για τεχνικές και κίνδυνους,
δεν έχω ακόμα εμπειρία.
Παρόλαυτα εχθές το βράδυ καθώς κοιμόμουν
[στην ουσία σχεδόν πάντα κοιμάμαι σταδιακά, δηλ με παίρνει ο ύπνος , ‘χάνω’ την
συνείδηση μου και ξυπνάω μετά από μερικά λεπτά]
αφού ξύπνησα μερικές φορές άρχισα να νιώθω τις δονήσεις και να ακούω το βουητό (αν και λίγα μπορώ να ανακαλέσω διότι ήμουν αρκετά κοιμισμένος ), σκέφτηκα ότι πιθανόν να είχα μια εξωσωματική και το άφησα να συμβεί.
Σκέφτηκα να ‘χανόμουν’ στο διάστημα και εκείνη τη στιγμή κράτησα την συνείδηση
μου μέσα στο σώμα φοβισμένος (το εμπόδισα).
Έχω ξαναζήσει παρόμοιες εμπειρίες, ήξερα τι συνέβαινε αλλά απ ότι φαίνετε έχω κάποιο φόβο που με κρατάει.
Παγώνα ευχαριστούμε για την πληροφόρηση εγώ είχα εμπειρίες στις οποίες συνέβησαν περίεργα.
Έχω πολλές φορές καταφέρει να φτάσω σε τέτοιο επίπεδο όπου πραγματικά νιώθεις
γυμνός και γύρο στις τρεις φορές βγήκα λίγο από το σώμα μου.
Εγώ πιστεύω ότι ήταν η φαντασία μου εκείνες τις φορές μιας και
συνοδευόταν(η ΑΠ) με περίεργες εικόνες (ας πούμε στην μια έβλεπα σκελετούς και
ήταν σαν πραγματικά να είχα ένα φως που την μια άναβε και έβλεπα σκελετούς και την άλλη έσβηνε και έβλεπα το δωμάτιο μου(πολύ γρήγορα), από τις τρεις φορές τις δυο ένιωθα πως ήταν ο αδερφός μου στο δωμάτιο. Την μια φορά που μόλις κατάφερα να δω τα παντζούρια ήταν κλειστά ενώ στην πραγματικότητα ήταν ανοιχτά και την δεύτερη φορά η πόρτα ήταν ανοιχτή ενώ στην πραγματικότητα ήταν κλειστή)
Αυτά από εμένα και καλή συνεχεία !
Κώστα διάβαζα το μήνυμά σου και χαμογελούσα, και θα καταλάβεις γιατί ευθύς αμέσως!! :) Ας πάρουμε τις εμπειρίες σου μία μία:
1.Η πρώτη σου εμπειρία είναι η πλέον κοινή εμπειρία όταν ανέρχεσαι στα αιθερικά πεδία. Αυτό είναι δική μου εξήγηση μετά απο πολλές 'έρευνες' γιατί είχα κι εγώ μία παρόμοια εμπειρία (στις αρχές -καθόλου τυχαίο), με μία γριά στην οποία χωρίς λόγο (άλογα και παράλογα δηλαδή) επιτέθηκα με απίστευτο θυμό. Το αποτέλεσμα ήταν να μου επιτεθεί και η γιαγιά καταφέρνοντάς μου ένα χτύπημα στο 'αιθερικό' μου κεφάλι, το οποίο όμως μου άφησε ένα καρούμπαλο στο φυσικό που τρόμαξε και τον σύντροφό μου. Αυτή η εμπειρία με κράτησε πίσω αρκετά χρόνια, γιατί μετά φοβόμουν να βγώ... Εψαξα λοιπόν, κι ανακάλυψα οτι παρόμοιες εμπειρίες (άλογης και παράλογης επίθεσης, χωρίς φανερή πρόκληση απο το 'αντίπαλο' όν) είχαν οι περισσότεροι απο τους νεαρούς και άπειρους ταξιδευτές. Ετσι, ψάχνοντας κι άλλο μέχρι και πρόσφατα κατέληξα (αυθαίρετα ίσως) στο εξής: Οταν πρωτομπαίνεις στα αιθερικά πεδία, συνήθως κουβαλάς τον συντονισμό του 'θυμού', της 'άμυνας', της επιθετικής αμφιβολίας (τα αρνητικά σου συναισθήματα εκείνη την περίοδο σε οδήγησαν σε αυτό το πεδίο). Αυτό το όν είναι ένα είδος φύλακα για τα ανώτερα πεδία. Απ΄ό,τι ξέρω ελάχιστοι αν όχι κανένας δεν πέρασαν ποτέ απο αυτόν τον φύλακα, κι αυτό γιατί δεν ήταν έτοιμοι ψυχολογικά, ηθικά, συναισθηματικά. Αν ήταν έτοιμοι άλλωστε δεν θα πήγαιναν καθόλου σε αυτό το πεδίο. Το καλό πάντως είναι οτι σπανίως έρχεσαι πάλι σε αντιπαράθεση με αυτόν τον φύλακα, γιατί με περαιτέρω 'συναισθηματικές' προβολές απο τους οδηγούς σου, αλλά και δουλειά στο φυσικό επίπεδο, το ξεπερνάς πιο ανώδυνα. Η μόνη περίπτωση που ξέρω οτι χρειάστηκε να ξεπεράσει αυτόν τον φύλακα κάποιος ήταν αυτή με τα 10 χρόνια αντιμετώπισής του που σας έλεγα. Και αυτό δεν μπορώ να το εξηγήσω με τίποτα, γιατί τουλάχιστον ο συγκεκριμένος άνθρωπος έκανε πολύ δουλειά στο φυσικό πεδίο, και είχε καλυτερέψει (έτσι έδειχνε τουλάχιστον) και δυναμώσει ψυχικά/ηθικά μέσα στα χρόνια. Κι όμως δεν είχε ποτέ μέσα στα 10 χρόνια άλλη εμπειρία πλήν αυτής. Μόλις όμως κατάφερε να τον ξεπεράσει (ταίζοντάς τον) ανέβηκε πολύ γρήγορα. Ποιός ξέρει... ίσως οι οδηγοί του έκριναν οτι αυτός ο φύλακας ήταν το κλειδί για την άνοδό του... (άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου!!!). Α, τα δέντρα (δάσος ίσως), ήταν στην ουσία η είσοδος στο επόμενο πεδίο. Για μένα η φύλακας βρισκόταν σε γέφυρα...
Οπότε ήταν πραγματικότατη εμπειρία! Ευτυχώς που τελείωσε έτσι; ;)
2.Για την δεύτερη μπορείς να χαίρεσαι ιδιαίτερα. Αν θυμάσαι όμως, πές μου, όταν έτρεχες με ιλλιγιώδη ταχύτητα, πού ακριβώς έτρεχες; Είχε κάποια μορφή ο δρόμος σου; Είχε κάποια χαραχτηριστικά (πχ ήταν σαν τούνελ, σαν διάδρομος, ή ήταν ανοιχτός και κενό;) Συνήθως τα 'πλήθη' και οι παρουσίες πολλών ανθρώπινων ή όχι μορφών τις οποίες προσπερνάς, προσδιορίζουν την έξοδό σου απο ένα πεδίο και την είσοδό σου σε άλλο! Ομως! Αυτό ειδικά που λές οτι έχασες αφού τους προσπέρασες την συνειδητότητά σου, είναι κάτι πολύ σημαντικό. Το πιο πιθανό (κατά την ταπεινή μου γνώμη, αλλά και απο παρόμοια επίσης εμπειρία που είχα), είναι οτι μετά συνάντησες τον/τους οδηγούς και την ομάδα σου, αλλά για κάποιο λόγο (ίσως έκριναν οτι δεν είσαι έτοιμος να δουλέψεις συνειδητά μαζί τους, κι οτι χρειαζόσουν περισσότερη προετοιμασία), δεν σου επέτρεψαν να πάρεις μαζί σου την ανάμνηση αυτής της επαφής (ναι, μοιάζει λίγο με τις επαφές με εξωγήινους!!!). Θυμήσου, αν μπορείς, είδες κάποιο όνειρο μετά, ή έκτοτε; Θυμάσαι κάποια εικόνα οπου ήταν μαζεμένοι πολλοί άνθρωποι με τους οποίους ένιωθες μία ιδιαίτερη επαφή; (συνήθως με τον έναν απο αυτούς ειδικά, αισθάνεσαι σαν να είστε αδελφές ψυχές, τόση αγάπη νιώθεις!) Ακόμα κι αν δεν θυμάσαι, δεν πειράζει, γιατί απ'ό,τι φαίνεται συνέχισαν με την εκπαίδευσή σου :) Οπότε κι αυτή η εμπειρία ήταν πραγματική...
3.Αυτή η εμπειρία όμως πρέπει να ήταν εκπαίδευση στο 'αισθηματικό' πεδίο, γιατί σπανίως μπαίνεις σε μάχες (και μάλιστα με πολλούς κακούς, και με ολόκληρη ομάδα), χωρίς να έχετε 'γνωριστεί' με τους οδηγούς, και χωρίς να έχεις πλήρη συνείδηση της αποστολής και της εργασίας σου, για την οποία αποφασίζεις αν δέχεσαι ή όχι! Οπότε θεωρώ οτι μάλλον σε εκπαίδευαν για μετέπειτα επαφή μαζί τους. Θα σε ξαναρωτήσω αν σε αυτή ειδικά την εμπειρία τα πρόσωπα που ήταν μαζί σου τα ένιωθες πολύ δικά σου... Το πιο πιθανό είναι να μήν είχαν κοινά σημεία με τους πραγματικούς οδηγούς σου, αλλά απο περιέργεια ρωτάω περισσότερο. Εμένα μου έστειλαν πεταλούδες για κακούς, και μαιμούδες για ομάδα (!!!!) Φαίνεται μόνο αυτό άντεχα τότε να αντιμετωπίσω! :)))
Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο... Σου εύχομαι πολύ καλή δύναμη, και σύντομα να συναντηθείς με τα αδέλφια σου (χωρίς να θέλω να γίνομαι μελοδραματική... το λέω με πολύ χαρά αυτό το τελευταίο)
Νίκο (meteor), τα όντα τα αναφέρω έτσι, γιατί μπορεί να έχουν ακριβώς διαφορετικές μορφές. Για παράδειγμα οι οδηγοί, ομάδα έχουν πάντα ανθρώπινη μορφή, κι αυτή είναι η πραγματική τους, γιατί οι οδηγοί μπορεί να είναι και 'ζώντες' άνθρωποι (που έχουν προχωρήσει), και άνθρωποι/ψυχές που έχουν φύγει απο το φυσικό πεδίο, αλλά και όντα των αιθερικών πεδίων (με ανθρώπινη μορφή, που είναι η πραγματική τους. Το καθ'εικόνα και ομοίωσιν δεν είναι τυχαίο επίσης). Απο κεί και πέρα όμως, μπορείς να δείς τα ΠΑΝΤΑ, κι όταν βλέπεις συνήθως κάτι που δεν είναι γνωστό ως μορφή (ούτε ανθρώπινο ούτε ζώο), τότε συνήθως είναι δική σου μορφοποίηση, και τις περισσότερες φορές είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσεις: με λίγα λόγια ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ αντιμετωπίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό... Εκτός απο τις περιπτώσεις που αντιμετωπίζεις άλλους ταξιδευτές της 'κακής' πλευράς (για να το θέσω απλά) που είναι οι χειρότεροι κατά την γνώμη μου, ή όντα των αιθερικών πεδίων επίσης 'κακά' (που με την βοήθεια των οδηγών σου ή και μόνος σου τα αντιμετωπίζεις χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα συνήθως). Γενικά, πρέπει να είσαι πολύ επιφυλακτικός όταν συναντάς κάποιο 'ανθρώπινο' όν εκεί, ακόμα κι όταν φέρεται φιλικά. Σ'αυτές τις περιπτώσεις το λεγόμενο ένστικτο είναι ο καλύτερος οδηγός σου και λειτουργεί πολύ πιο έντονα απο ό,τι στο φυσικό μας σώμα, ειδικά οταν η πρόθεσή σου για τα ταξίδια σου είναι η σωστή (αυτό που λέγαμε δηλαδή σε προηγούμενο μήνυμά μου). Και η παραμικρή αμφιβολία συνήθως κάτι σημαίνει, χωρίς όμως να κάνει απαραίτητα το άλλο όν πολύ κακό, ή επικίνδυνο. Και κάτι που προσθέτω ως edition (!): έτσι κι αλλιώς αυτοί ειδικά οι κακοί ταξιδευτές (αλλά και τα κακά όντα) μπορούν να φτάσουν μόνο μέχρι ένα συγκεκριμένο πεδίο. Οπότε μπορείς να επιλέξεις να ανέλθεις σε ανώτερο (μέχρι εκεί που μπορείς κάθε φορά, ανάλογα με την εξέλιξή σου), όταν μάθεις τον τρόπο, που τον μαθαίνεις απο τους οδηγούς σου.
Οσο για το όνειρό σου, προσωπικά νομίζω οτι ήταν καθαρά ψυχολογικό. Οταν ονειρευόμαστε οτι ανεβαίνουμε κάπου (σκάλα, βουνό, κτλ) τις περισσότερες φορές σημαίνει οτι θέλουμε να ξεπεράσουμε κάποιο πρόβλημα, ή να ανέλθουμε κοινωνικά, ηθικά, ψυχολογικά (το ίδιο είναι). Το αντίθετο όταν βλέπουμε οτι πέφτουμε (φόβος οτι κατρακυλάμε κοινωνικά, ηθικά, ψυχολογικά κτλ). Αυτή η φωνή ήσουν εσύ που κράτησες τον εαυτό σου απο το να ανέβει/να λύσει το πρόβλημά σου. Ο φόβος σου ήταν δηλαδή οτι δεν ΜΠΟΡΕΙΣ να τα καταφέρεις. Δεν νομίζω οτι έχει σχέση με κάρμα λοιπόν. Εχει σχέση με το να βοηθήσεις ο ίδιος τον εαυτό σου να ξεπεράσει τους φόβους του και να αντιμετωπίσει τα όποια προβλήματα όσο πιο λογικά και συνειδητά (ΠΑΝΤΑ) γίνεται, ασχέτως με τα συναισθήματα που σου προκαλούν. Σαν τους γιατρούς που για να μπορέσουν να βοηθήσουν έναν πληγωμένο, σακατεμένο άνθρωπο πρέπει να ξεπεράσουν τα συναισθήματα που μπορεί να τους προκαλούν στην αρχή τα αίματα, και να λειτουργήσουν στυγνά και στεγνά σχεδόν... Αυτό δεν τους κάνει λιγότερο συναισθηματικούς...
Ελπίζω να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, και να λύσεις κάθε πρόβλημα όσο πιο ανώδυνα γίνεται :))))
Flawless, έχεις σίγουρα εξωσωματικές εμπειρίες (το βουητό είναι η ενέργειά σου που 'δονείται'). Το οτι οι καταστάσεις που βιώνεις δεν είναι πραγματικές (ο αδελφός σου στο δωμάτιο, τα διαφορετικά στοιχεία μέσα στο δωμάτιό σου) σημαίνουν οτι κάνεις προβολές στο συναισθηματικό πεδίο...Οι σκελετοί είναι προσωπικοί φόβοι, ή εκπαίδευση (το ίδιο και το αυτό!). Πάντως να πώ εδώ, απο προσωπική εμπειρία, οτι μπορεί την ώρα που βρίσκεσαι στο συναισθηματικό να βρεθείς αυτόματα σε άλλο πεδίο (πιο πραγματικό). Αλλωστε και το συναισθηματικό δεν είναι κάτι 'ψεύτικο', απλά είναι πιο 'εύπλαστο' απο μάς ή τους οδηγούς μας. Αυτό όμως γίνεται όταν έχεις ήδη ανέβει σε πιο πραγματικά πεδία, και επομένως απο παραδρομή βρίσκεσαι στο συναισθηματικό. Αυτή είναι η γνώμη μου βέβαια... πολύ πιθανό να κάνω και λάθος... Επίσης, μία άλλη εξήγηση που την ψάχνω και μπορεί να την ψάχνω για πάντα, είναι:επειδή τα αντικείμενα ή και οι άνθρωποι στο φυσικό πεδίο, αφήνουν ένα 'αποτύπωμα' στο πρώτο αιθερικό πεδίο, να γίνεται η προβολή σε αυτό το αποτύπωμα (χρονικό, χωρικό) και γι'αυτό να μπορείς μετά να βρεθείς αυτόματα στο αιθερικό του 'τώρα'. Αλλά και πάλι πρέπει να έχεις ήδη βρεθεί σε κάποιο πιο ανώτερο επίπεδο για να πάς απο το 'αποτύπωμα του παρελθόντος' στο αποτύπωμα του παρόντος.
Καλά ταξίδια λοιπόν σας εύχομαι, και καλή δουλειά (στο φυσικό σας πεδίο, αλλά και στο αιθερικό)
Την αγάπη μου και καλή Ανάσταση (για όσους την γιορτάζουν) :))))
Edited by - Pagwna on 10/04/2004 09:57:11
Edited by - Pagwna on 10/04/2004 10:17:02
Αισθάνομαι έναν αέρα ανανέωσης στο topic, με τη συμμετοχή παλαιών μελών, αλλά φυσικά και με την παρουσία της Πέγκυ 
Πέγκυ, με τις τοποθετήσεις σου, έχεις δώσει μία νέα διάσταση στο θέμα, που μας βοηθάει όλους 
quote:
Ελεγχος των συναισθημάτων αλλά ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΠΝΙΞΗ. Ελεγχος της πρόθεσής μας για το κάθε τί, κι αυτό απλά σημαίνει ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ της ίδιας μας της ύπαρξης.
Μου αρέσει πολύ η έκφραση ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ της ίδιας μας της ύπαρξης.
Βλέπω, Πέγκυ, ότι αποδίδεις μεγάλη σημασία στους οδηγούς μας. Διαπιστώνω, επίσης, ότι μας βοηθούν πολύ.
Τώρα τελευταία, τα όνειρά μου είναι πολύ ζωντανά, αλλά δεν μπορώ να τα ελέγξω. Το πρωί θυμάμαι πολλά από αυτά που "έκανα στον ύπνο μου", αισθάνομαι, όμως, ότι πρόκειται για προβολές στο "συναισθηματικό" πεδίο.
- Υπάρχει περίπτωση να συναναστρέφεται κανείς στο αστρικό πραγματικές οντότητες, χωρίς να κάνει προβολές και να μην το θυμάται, όταν ξυπνήσει;
- Αν ναι, ο μόνος τρόπος για να "ακονίσουμε" αυτήν τη μνήμη είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ της ύπαρξης και η ηθίκή/ψυχική καθαρότητα ή μπορεί κανείς να κάνει, παράλληλα και κάτι άλλο;
Εύχομαι η αγάπη να υπάρχει, μέσα στις καρδιές όλων μας
Ζήσε τη στιγμή!
Πρεπει να σου ομολογησω οτι εχω εντυπωσιαστει αρκετα με τις απαντησεις σου. Ειναι τρομερο να μαθαινεις επιτελους τι εχεις βιωσει και να μην ζεις στην αμφιβολια.
quote:
Για την δεύτερη μπορείς να χαίρεσαι ιδιαίτερα. Αν θυμάσαι όμως, πές μου, όταν έτρεχες με ιλλιγιώδη ταχύτητα, πού ακριβώς έτρεχες; Είχε κάποια μορφή ο δρόμος σου; Είχε κάποια χαραχτηριστικά (πχ ήταν σαν τούνελ, σαν διάδρομος, ή ήταν ανοιχτός και κενό;) Συνήθως τα 'πλήθη' και οι παρουσίες πολλών ανθρώπινων ή όχι μορφών τις οποίες προσπερνάς, προσδιορίζουν την έξοδό σου απο ένα πεδίο και την είσοδό σου σε άλλο! Ομως! Αυτό ειδικά που λές οτι έχασες αφού τους προσπέρασες την συνειδητότητά σου, είναι κάτι πολύ σημαντικό. Το πιο πιθανό (κατά την ταπεινή μου γνώμη, αλλά και απο παρόμοια επίσης εμπειρία που είχα), είναι οτι μετά συνάντησες τον/τους οδηγούς και την ομάδα σου, αλλά για κάποιο λόγο (ίσως έκριναν οτι δεν είσαι έτοιμος να δουλέψεις συνειδητά μαζί τους, κι οτι χρειαζόσουν περισσότερη προετοιμασία), δεν σου επέτρεψαν να πάρεις μαζί σου την ανάμνηση αυτής της επαφής (ναι, μοιάζει λίγο με τις επαφές με εξωγήινους!!!). Θυμήσου, αν μπορείς, είδες κάποιο όνειρο μετά, ή έκτοτε; Θυμάσαι κάποια εικόνα οπου ήταν μαζεμένοι πολλοί άνθρωποι με τους οποίους ένιωθες μία ιδιαίτερη επαφή; (συνήθως με τον έναν απο αυτούς ειδικά, αισθάνεσαι σαν να είστε αδελφές ψυχές, τόση αγάπη νιώθεις!) Ακόμα κι αν δεν θυμάσαι, δεν πειράζει, γιατί απ'ό,τι φαίνεται συνέχισαν με την εκπαίδευσή σου :) Οπότε κι αυτή η εμπειρία ήταν πραγματική...
Εχουν περσει 3 χρονια ισως και θυμαμαι οτι ενω πεταγα και δεν ειχα ακριιβως σωμα αλλα κατι παρομοιο μπηκα σε ενα μεγαλο κτιριο (τοτε απεκτησα την συνειδηση οτι ημουν εκει) και μετα σε εναν διαδρομο ηταν αρκετοι χαμογελαστοι ανθρωποι που τους προσπερασα και μετα πεταξα μακρια απο αυτους και δεν θυμαμαι τιποτα απο κει και μετα.
quote:Αυτή η εμπειρία όμως πρέπει να ήταν εκπαίδευση στο 'αισθηματικό' πεδίο, γιατί σπανίως μπαίνεις σε μάχες (και μάλιστα με πολλούς κακούς, και με ολόκληρη ομάδα), χωρίς να έχετε 'γνωριστεί' με τους οδηγούς, και χωρίς να έχεις πλήρη συνείδηση της αποστολής και της εργασίας σου, για την οποία αποφασίζεις αν δέχεσαι ή όχι! Οπότε θεωρώ οτι μάλλον σε εκπαίδευαν για μετέπειτα επαφή μαζί τους. Θα σε ξαναρωτήσω αν σε αυτή ειδικά την εμπειρία τα πρόσωπα που ήταν μαζί σου τα ένιωθες πολύ δικά σου... Το πιο πιθανό είναι να μήν είχαν κοινά σημεία με τους πραγματικούς οδηγούς σου, αλλά απο περιέργεια ρωτάω περισσότερο. Εμένα μου έστειλαν πεταλούδες για κακούς, και μαιμούδες για ομάδα (!!!!) Φαίνεται μόνο αυτό άντεχα τότε να αντιμετωπίσω! :)))
Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο... Σου εύχομαι πολύ καλή δύναμη, και σύντομα να συναντηθείς με τα αδέλφια σου (χωρίς να θέλω να γίνομαι μελοδραματική... το λέω με πολύ χαρά αυτό το τελευταίο)
Τους ενιωθα δικους μου και οχι ξενους. Σαν να τους γνωριζα απο παντα.
Αν με βοηθησες? Δεν φανταζεσαι ποσο και να σαι καλα για αυτο.
Μια ερωτηση θελω να κανω σε παρακαλω. Τι μπορει να με μαθαινουν οι οδηγοι μου? Οτι αφορα εδω την ζωη μου ωστε να αντεχω η σχετικα με το αστρικο μου σωμα και την συνειδηση μου στα αστρικα πεδια. Το υποσυνειδητο μου τα γνωριζει ολα οσα βιωνω χωρις συνειδηση? Πως μπορω να θυμαμαι τις επαφες μου μαζι τους? Πως μπορω να τους γνωρισω? ειναι κατι που θα το θελα παρα πολυ.
(Μονο μια δεν ηταν η ερωτηση 
)
Θυμηθηκα και μια αλλη εμπειρια μου οπου ημουν ξαφνικα καπου στον ουρανο βραδυ και συνανταω ενα πολυ χαμογελαστο ανθρωπο ο οποιος ηταν σε κατι που εμοιαζε με μικρο αεροπλανο. Απο κει και μετα δεν θυμαμαι τιποτα :(
Πρεπει να πιασεις πατο για να μπορεσεις να συνηδειτοποιησεις καποια πραγματα και για να βρεις την δυναμη να ξανασηκωθεις...Για παντα ομως αυτη την φορα...
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε ΟΛΟΥΣ!
Και καλές διαδρομές!
Παγώνα σ'ευχαριστώ πολύ.
Νίκος
Τry Harder
Να στε όλοι καλά!
Ευχαριστώ όλους όσους έδωσαν απάντηση στο προηγούμενο post μου!
Πέγκυ, έχω κι εγώ τις ίδιες απορίες με τον Κώστα:
quote:
Μια ερωτηση θελω να κανω σε παρακαλω. Τι μπορει να με μαθαινουν οι οδηγοι μου? [...] Πως μπορω να θυμαμαι τις επαφες μου μαζι τους? Πως μπορω να τους γνωρισω? ειναι κατι που θα το θελα παρα πολυ.
Γενικότερα, σε ό,τι αφορά τους λεγόμενους "οδηγούς", τι είναι ακριβώς; Ο καθένας μας έχει το δικό του "προσωπικό" οδήγο (σαν π.χ. να έχει ένα φύλακα άγγελο); Μας διαλέγουν ή τους διαλέγουμε; Και τέλος, από πού στέλνονται οι οδηγοί και ποιο σκοπό εξυπηρετούν;
The only element that lasts forever is time...and even that sometimes it has no meaning..
Razielle - The Oceanborn Lady Of The Lake
:)))
Νιώθω λίγο περίεργα, απο την μία γιατί βλέπω οτι σας βοηθάω να καταλάβετε κάποια πράγματα για τις εμπειρίες σας (και ξέρω οτι αυτό είναι σημαντικό... πέρασα και περνάω αυτό το στάδιο), αλλά απο την άλλη ξυπνάει λίγο μέσα μου η αλλαζονεία (που την πολεμάω με νύχια και δόντια όπως όλοι μας)... Το δεύτερο είναι δικό μου καθαρά πρόβλημα και θα το ξεπεράσω, πάρτε το όμως σαν παράδειγμα: είναι πολύ εύκολο να 'καταστρέψεις' ό,τι έχεις χτίσει, το δύσκολο είναι να χτίζεις...
Οσον αφορά στο ποιά είναι η δουλειά των οδηγών και στο τί θα μας μάθουν ή 'θυμήσουν' ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω. Είναι κάτι που θα το μάθετε μόλις τους συναντήσετε. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι οτι θα νιώσετε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΙ (σαν να βρήκατε στην κυριολεξία ένα χαμένο κομμάτι του πάζλ που λέγεται εαυτός), θα νιώσετε απόλυτα αποδεκτοί, θα νιώσετε την αγάπη σαν την μόνη κινητήρια δύναμη μέσα σας κι έξω σας... Είναι κάτι που θα κουβαλάτε μετά και στο φυσικό πεδίο. Είναι κάτι που αλλάζει την ζωή σας για πάντα!
Razielle, η ερωτησή σου έχει θετική απάντηση και στα δύο κομμάτια (στο άν μας βρίσκουν ή τους βρίσκουμε). Πάντως, αυτοί 'κατεβαίνουν' για να μας 'τραβήξουν', αλλά η πρόθεσή μας να ενωθούμε πάλι μαζί τους είναι αυτή που τους βοηθάει στο δύσκολο έργο τους (γιατί είναι δύσκολο να μας τραβήξουν...φανταστείτε έναν πνιγμένο που αντιστέκεται απο τον πανικό)
Οι φύλακες 'άγγελοι' είναι πάλι διαφορετικό. Απο τα αιθερικά μέν, αλλά όχι οι οδηγοί. Οι φύλακες άγγελοι είναι ανώτεροι (απο ό,τι έχω καταλάβει), και δεν τους συναντάς μετά εκεί, γιατί η δουλειά τους (η πιο δύσκολη) είναι εδώ χαμηλά μαζί μας. Δεν ξέρω όμως άν έρχονται σε επικοινωνία με τους οδηγούς μας (όπως ορίζει και το όνομά τους: άγγελοι=αγγελιοφόροι). Δεν ξέρω καθόλου!
Πάντως με λίγα λόγια (φεύ!!!): υπάρχει ζωή εκεί, υπάρχουν φιλίες, κι έρωτες, υπάρχει κακό και καλό (σε συγκεκριμένα πεδία/χώρους), το λέω με πλήρη συνείδηση αυτό: ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Ετσι, ακόμα και αν δεν τα καταφέρουμε σε αυτή την ζωή, θα τα καταφέρουμε σε κάποια άλλη, θα μας δωθεί η ευκαιρία να δουλέψουμε ακόμα κι άν έχουμε φύγει απο δώ... Οπως ακριβώς γίνεται κι εδώ στο φυσικό πεδίο, που οι άνθρωποι είναι διαφορετικών χαραχτήρων, επιπέδου και αγάπης ο ένας απο τον άλλον. Μήν αγχώνεστε λοιπόν (υπάρχει λόγος που το λέω: το άγχος δεν βοηθάει καθόλου)
Στέφανε, όσον αφορά τις ερωτήσεις και παρατηρήσεις σου:
1. Δίνω μεγάλη σημασία στους οδηγούς, ναι! Οι οδηγοί είναι η οικογένειά μας... με όλη την 'ρομαντική' ή όχι σημασία της λέξης όμως!
2. Αν μπορείς να έρχεσαι σε επαφή με όντα χωρίς να έχεις συνείδηση; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ! ;)
3. Τί μπορείς να κάνεις για να 'ακονίσεις' την συνείδησή σου; Δεν ξέρω πόσοι τρόποι υπάρχουν, αναφέρω όσο πιο επιγραμματικά μπορώ αυτούς που νομίζω προσωπικά οτι δουλεύουν (μαζί με αυτούς που αναφέρεις ήδη, για να τους έχουμε μαζεμένους) είτε ο καθένας ξεχωριστά, είτε όλοι μαζί σε συνδυασμό:
α)Συνείδηση της ύπαρξής μας. Αυτό ειδικά ασχέτως με το τί στοχους έχουμε θεωρώ οτι είναι το καλύτερο για τον ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ. Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά, και θα γλυτώναμε απο πολλούς ψυχολόγους (και ψυχιάτρους ίσως).
β)ηθική/ψυχική καθαρότητα, που είναι εμμέσως το αποτέλεσμα των υπόλοιπων τρόπων, αλλά κι όταν τίθεται σαν στόχος λειτουργεί επίσης αυτόνομα: η καλυτέρευση του εαυτού μας με λίγα λόγια, ο έλεγχος των συναισθημάτων μας, η κατανόηση ή η προσπάθεια κατανόησης των συνθηκών ζωής και των συναισθημάτων που μπορεί να βιώνουν οι συνάνθρωποί μας (και το ΕΡΓΟ απέναντι σε αυτούς, που είναι η μισή δουλειά).
γ)αυτός ο τροπος είναι σημαντικότατο κομμάτι του α) τρόπου: όποτε το θυμάστε και όσο συχνά μπορείτε (χωρίς να χάνετε όμως την επαφή με ό,τι κάνετε), έτσι, για λίγα δευτερόλεπτα μόνο, να συγκεντρώνεστε στο τσάκρας της καρδιάς. Οσα βιβλία έχω διαβάσει δεν αναφέρονται στο ΠΟΣΟ σημαντικό είναι, και αναφέρουν ως πιο σημαντικό για τις αστρικές προβολές το τσάκρας του ηλιακού πλέγματος. Είμαι πεπεισμένη, αφήνοντας και την πιθανότητα βέβαια να κάνω λάθος, οτι το τσάκρας της καρδιάς είναι ΤΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ, με την έννοια οτι η ενεργοποίησή του ενεργοποιεί μετά και τα ανώτερα τσάκρας που είναι και τα πιο δύσκολα. Εχω διαβάσει οτι η υπερενεργοποίηση αυτού του τσάκρας μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα (έντονα συναισθήματα, υπερ-συναισθηματισμός, που εκδηλώνεται με κλάμματα, ή θυμό), αλλά παίρνω την ευθύνη να πώ οτι έχω παρατηρήσει το εξής: όταν ενεργοποιείται, με κάποιον περίεργο τρόπο (και σε αντίθεση με τα υπόλοιπα τσάκρας), φορτίζει τα ανώτερα. Και μάλιστα εαν εκδηλώνονται αυτά που αναφέρονται ως αρνητικά (κλάμματα, θυμός κτλ) σχετίζεται με το τσάκρας του λαιμού, το οποίο προσπαθεί να ενεργοποιηθεί απο το τσάκρας της καρδιάς, αλλά για κάποιο λόγο είναι μπλοκαρισμένο.
Οσοι διαλογίζεστε, μπορείτε να κάνετε αυτή την συγκέντρωση στο τσάκρας της καρδιάς την ώρα του διαλογισμού, αλλά γενικά ολοι μπορείτε και ανα πάσα στιγμή να στέλνετε την σκέψη σας εκεί για λίγα δευτερόλεπτα την φορά. Αυτό που βοηθάει για να ξεμπλοκαριστεί μετά και το τσάκρας του λαιμού, είναι αν μετά την συγκέντρωση στο τσάκρας της καρδιάς φανταστείτε την ενέργειά του να ρέει προς τα πάνω τσάκρας, και μετά 'δείτε' και μία τελευταία εικόνα όπου η ενέργεια ρέει σε όλα τα τσάκρας κυκλικά. Νομίζω αυτό ξεπλοκάρει το τσάκρας του λαιμού.
Είναι πολύ απλό, και γίνεται πολύ γρήγορα. Μπορείτε να το κάνετε ακόμα και συζητώντας, ΑΛΛΑ για να είστε σίγουροι οτι το κάνετε πρέπει να εκπαιδεύσετε την ΠΡΟΘΕΣΗ ΣΑΣ, που μας οδηγεί στον τέταρτο τρόπο άσκηση
δ) Η πρόθεση εκδηλώνεται στο μυαλό μας, και πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Πχ, έχετε πρόθεση να ανέλθετε στα αιθερικά πεδία, στην ουσία αυτό είναι μία ΣΚΕΨΗ. Η σκέψη μπορεί να είναι ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο μυαλό σας ή ΕΙΚΟΝΕΣ, οι οποίες παντρεύονται με την ΕΠΙΘΥΜΙΑ. Αυτό είναι η πρόθεση λοιπόν, ένας στόχος (με λέξεις ή εικόνες) που συνδέεται με την έντονη επιθυμία μας. Αν όμως για κάποιο λόγο δεν μπορείτε να έχετε ξεκάθαρες προθέσεις (λέξεις ή εικόνες) είναι σαν να μήν μπορείτε να στείλετε την πρόθεσή σας είτε στον ανώτερο εαυτό σας είτε στους οδηγούς σας. Σαν να στέλνετε ένα δυσανάγνωστο γράμμα.
Πρέπει λοιπόν απαραίτητα να ασκηθείτε ως προς τις ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ και ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο μυαλό σας (αυτό βοηθάει και στην συνείδηση επίσης, γιατί μπορείτε μετά να δείτε ΞΕΚΑΘΑΡΑ και τα συναισθήματά σας, και να τα αναλύσετε αν χρειαστεί). Γενικά ΜΗΝ ΑΚΥΡΩΝΕΤΕ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΑΣ, παρά μόνο την ώρα του διαλογισμού, και ο μόνος τρόπος να ακυρώσετε κάτι είναι να μπορείτε να το ελέγχετε. Μία καλή άσκηση για την πρόθεση είναι (πολύ απλή και ευχάριστη, για μένα τουλάχιστον):
να διαλέγετε μία φράση απο ένα βιβλίο, ή μία εικόνα πραγματική ή της φαντασίας σας, ακόμα κι ένα μπιμπελό του σπιτιού σας, ή (το καλύτερο) την εικόνα ενός αγαπημένου σας προσώπου), και να προσπαθείτε να το φανταστείτε με κλειστά μάτια με κάθε του λεπτομέρεια. Γυρίστε το πέρα δώθε (μέσα στο μυαλό σας έτσι; Μήν πάρετε τον καναπέ ας πούμε και τον κάνετε σβούρες!!!!), συγκεντρωθείτε στα χρώματα, ή στο κάθε γράμμα της κάθε λέξης, αλλάξτε του χρώματα ή μορφή, χωρίς να αλλάξει το υπόλοιπο.
Θα σας κάνει εντύπωση το πόσο δύσκολο θα σας φανεί τις πρώτες φορές, αλλά ειδικά αυτή η άσκηση ενεργοποιεί τους δενδρίτες του εγκεφάλου, οπότε θα παρατηρήσετε γενικότερη αλλαγή στο φυσικό σας 'μυαλό'.
ε) αν μπορείτε έχετε δίπλα σας ένα σημειωματάριο και καταγράφετε ό,τι θυμάστε απο όνειρα, ή και απο αστρικές εμπειρίες. Κάντε το σαν την προηγούμενη άσκηση, προσπαθείτε να θυμηθείτε λεπτομέρειες. Εν καιρώ θα δείτε οτι οι λεπτομέρειες θα έρχονται μόνες τους, σχεδόν θα σας χτυπάνε, με το που θα συγκεντρώνεστε για να τις θυμηθείτε.
Αυτοί λειτουργούν για μένα. Και μία τελευταία συμβουλή, που άργησα να την δώσω (δεδομένης της παρέμβασης του/της nothanks): ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΚΟΣΜΟ. Είναι τόσο γοητευτικά όλα αυτά που κάλλιστα μπορεί να φτάσετε στο σημείο να σκέφτεστε μόνο αυτό, και να ασχολήστε μόνο με αυτό (έχω επίσης προσωπική εμπειρία απο μία φίλη που χάθηκε για πολλούς μήνες, κι έμενε κλεισμένη στο σπίτι της κάνοντας αστρικές προβολές. Ευτυχώς μόνη της κατάλαβε οτι κατέστρεφε την ζωή που της δώθηκε ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ, κι επέστρεψε κοντά μας. Μόνο που έφτασε πάλι στο άλλο άκρο κι αποφάσισε να μήν ξανασχοληθεί... μπορούμε να φανταστούμε τί έχασε... Ισορροπία σε όλα, έχουμε το προνόμιο να ζούμε εδώ, και αλλού (αν θέλουμε). Εχουμε την υποχρέωση να φανούμε αντάξιοι της ευθύνης αυτής (τουλάχιστον για το πρώτο που είναι 'δεδομένο' για όλους).
Την αγάπη μου και πάλι σε όλους και όλες :))))))) (ώρα είχα να χαμογελάσω!!!)
Edited by - Pagwna on 12/04/2004 11:27:50
Πέγκυ λες:
quote:
Νιώθω λίγο περίεργα, απο την μία γιατί βλέπω οτι σας βοηθάω να καταλάβετε κάποια πράγματα για τις εμπειρίες σας (και ξέρω οτι αυτό είναι σημαντικό... πέρασα και περνάω αυτό το στάδιο), αλλά απο την άλλη ξυπνάει λίγο μέσα μου η αλλαζονεία (που την πολεμάω με νύχια και δόντια όπως όλοι μας)... Το δεύτερο είναι δικό μου καθαρά πρόβλημα και θα το ξεπεράσω, πάρτε το όμως σαν παράδειγμα: είναι πολύ εύκολο να 'καταστρέψεις' ό,τι έχεις χτίσει, το δύσκολο είναι να χτίζεις...
Έχω ακούσει πως, για όσους κάνουν "αστρική εργασία", είναι πολύ σημαντικό να προσφέρουν στους άλλους, είτε στο φυσικό είτε στον αστρικό χώρο.
Η προσφορά σου, λοιπόν, είναι τόσο σημαντική, ώστε αντιπαρέρχεται οιοδήποτε "ξύπνημα αλαζονείας", πιστεύω
Ξέρεις, θεωρώ πολύ σημαντικό να μεταδίδεις αυτές τις γνώσεις, μέχρι του βαθμού που επιτρέπεται, βέβαια. Πολλές φορές, μία λέξη, μία φράση, που θα έχει ειπωθεί, από τον κατάλληλο άνθρωπο, τον κατάλληλο χρόνο, είναι πολύ σημαντική.
quote:
2. Αν μπορείς να έρχεσαι σε επαφή με όντα χωρίς να έχεις συνείδηση; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ! ;)
Πάντα πίστευα ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα ασυνείδητα όνειρά μου, ήταν απλώς προβολές, δηλαδή κοινώς φαντασία. Τώρα, δίνεις μία νέα διάσταση στο θέμα των ονείρων. 
Σ' ευχαριστώ, για τις τεχνικές. Από τη μικρή εμπειρία μου, είναι, πράγματι, πολύ αποδοτικές.
Ζήσε τη στιγμή!
Σε ευχαριστω παρα πολυ και εγω με την σειρα μου για τις απαντησεις σου.
Θα τα παρω ολα σοβαρα αλλα θα αποριψω μονο την συγκεντρωση στο τσακρα της καρδιας γιατι ενεργοποιει την kundalini και εχω διαβασει οτι πολλα ατομα απο αυτην την ενεργοποιηση αυτης της ενεργειας παθανε πολλα περιεργα. Εχω και λινκ αν εδιαφερεσαι.
Διαλογισμο κανω και μαλιστα μια φορα μεσα στην απολυτη ηρεμια ακουσα μια μαγευτικη μελωδια,ρυθμικη κι παραδεισενια....
Αν ξερεις τι μπορει να ηταν θα θελα να μου πεις.
Ειπες εχω ωρα να γελασω (για σενα)
Αυτο δεν ειναι αστειο? 
Πεγκυ κανε κιλκ http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2550
Πρεπει να πιασεις πατο για να μπορεσεις να συνηδειτοποιησεις καποια πραγματα και για να βρεις την δυναμη να ξανασηκωθεις...Για παντα ομως αυτη την φορα...
Edited by - Κωστας on 12/04/2004 21:53:24
Εχεις δίκιο Στέφανε για την προσφορά, αρκεί να είσαι έτοιμος/η γι'αυτήν. Το κακό μ'εμένα είναι οτι έχω απο πολύ μικρή ανεπτυγμένη την αλλαζονεία (λόγω των εμπειριών πιθανά, ένιωθα πάντα διαφορετική, ίσως καταλαβαίνεις, αφού κι εσύ είχες παρόμοια πορεία)... ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΟΜΩΣ, ΘΑ ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΩ :p
:)
Κώστα, με ενδιαφέρουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ τα links που αναφέρεις για την kundalini. Μάλλον έχεις δίκιο, οτι δεν είναι όλες οι τεχνικές για όλους (είναι και λογικό). Ομως η ενέργεια είναι μία, απλά εκδηλώνεται διαφορετικά. Γι'αυτό θέλω να δώ τα links γιατί όντως η εκδήλωση της kundalini είναι μία δυναμική έκφρασή της που σε 'σπρώχνει' πολύ γρήγορα. Αλλωστε, είναι αλήθεια οτι μου άνοιξαν διάφορες πόρτες με την ενεργοποίησή της, αλλά μάλλον συνδέονταν άμεσα με τον στόχο μου (εκτός απο δύο τρείς ίσως). Μάλλον ήμουν τυχερή, γιατί ήμουν έτοιμη για αυτές τις...παράπλευρες εμπειρίες, και τις δέχτηκα πολύ θετικά: θέλω να δώ όμως πώς λειτουργεί και για άλλους.
if you may, please, λοιπόν :)))))) Αναμένω με πολύ αγωνία!
Καληνύχτα σας και...καλά όνειρα (Στέφανε;) )
quote:
Εχεις δίκιο Στέφανε για την προσφορά, αρκεί να είσαι έτοιμος/η γι'αυτήν. Το κακό μ'εμένα είναι οτι έχω απο πολύ μικρή ανεπτυγμένη την αλλαζονεία (λόγω των εμπειριών πιθανά, ένιωθα πάντα διαφορετική, ίσως καταλαβαίνεις, αφού κι εσύ είχες παρόμοια πορεία)... ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΟΜΩΣ, ΘΑ ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΩ :p
:)
Πέγκυ, είναι αλήθεια ότι από μικρός ένιωθα διαφορετικός.
Βέβαια, δεν είχα τις εμπειρίες τις δικές σου, όμως πάντοτε αισθανόμουν πως είχα στραμμένο το ενδιαφέρον σε ζητήματα, για τα οποία οι περισσότεροι, όχι μόνο δεν τα συζητούσαν, αλλά ίσως τους ενοχλούσαν κιόλας.
Με έκπληξη διαπιστώνω, τώρα, ότι αναφέρεις κάτι, που είναι σωστό, αλλά δε θυμάμαι να το έχω αναφέρει σε κανένα από τα posts, που έχω γράψει.
Με ευχαρίστηση, όμως, παράλληλα, βλέπω ότι παρατηρείς κάτι που με εκφράζει πολύ
quote:
Θα τα παρω ολα σοβαρα αλλα θα αποριψω μονο την συγκεντρωση στο τσακρα της καρδιας γιατι ενεργοποιει την kundalini και εχω διαβασει οτι πολλα ατομα απο αυτην την ενεργοποιηση αυτης της ενεργειας παθανε πολλα περιεργα.
Κώστα,
Οι παρατηρήσεις σου, σίγουρα έχουν βάση.
Ο καθένας πρέπει να κάνει σταδιακά κάποια πράγματα. Τώρα τελευταία κάνω μία άσκηση, που ενεργοποιεί τα τσάκρα, που τη βρίσκω πολύ καλή. Με έχει βοηθήσει σε σημαντικό βαθμό και μάλιστα σε συνδυσμό με την τεχνική της Πέγκυ, για την εστίαση της προσοχής στο τσάκρα της καρδιάς, θεωρώ πως τίποτα δεν είναι τυχαίο
quote:
Καληνύχτα σας και...καλά όνειρα (Στέφανε;) )
Καλή βραδυά σε όλους και σε σένα Πέγκυ και θα δοκιμάσω και απόψε να ξυπνήσω σε ένα από αυτά.
Ζήσε τη στιγμή!
η μουσική που άκουσες είναι η λεγόμενη (κατά Πλάτωνα) μουσική των σφαιρών, και μπορείς να την ακούσεις σε ανώτερα πεδία, ή όταν είσαι κοντά στο να βρεθείς εκεί (εκτός αν είσαι ψυχασθενής και ακούς γενικά μουσικές και φωνές κι εκτός διαλογισμού-όχι οτι είναι απαραίτητα και κακό αυτό
). Κατά κάποιο τρόπο κι αφού, απ'όσο κατάλαβα, δεν συνέβει τίποτα μετά απο αυτό, μάλλον συντονίστηκες έντονα με αυτά τα πεδία, οπότε...κοντά ήσουν (και κοντά είσαι)...Δεν είμαι και 100% σίγουρη αν έπρεπε να στο πώ, γιατί μπορεί να σε προδιαθέσω, αλλά, αφού ό,τι είναι να γίνει θα γίνει (σε σένα εννοώ), ας το πάρει το ποτάμι. Κάπως έτσι σκέφτηκα. Απο περιέργεια, άκουσες και 'χορωδία';;; Μήν με ρωτήσεις μόνο που είσαι κοντά και πότε πρέπει να το περιμένεις...αυτό μόνο ο Θεός το ξέρει. Το μόνο που ξέρω εγώ είναι οτι είσαι σε καλό δρόμο!!!
Επιτέλους μπορώ να πάω να κοιμηθώ ήσυχη! Ελπίζω να μήν έκανα καμμία βλακεία. Συνέχισε ό,τι κάνεις τελος πάντων και καλή επιτυχία (τα links περιμένω...ασχέτως)
Στέφανε, τί να πώ: όλα σου τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα; Ακούγεται διαφορετικά αυτή η ευχή όταν τα αντιμετωπίζεις ως πραγματικότητα έτσι; :) Δεν κατάλαβα μόνο τί είναι αυτό που είπα που σε εξέπληξε (που δεν το έχεις πεί σε post σου); Η παρατήρησή μου που σε εκφράζει; Δεν είναι οτι κάνω και μία παρατήρηση την φορά, γι'αυτό μπερδεύτηκα!!! Συγγνώμη!
(για την πορεία σου λές;)ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ σε όλους και όλες. Τώρα ΟΝΤΩΣ νύσταξα
(κι έμαθα να χρησιμοποιώ και τις φατσούλες!)Edited by - Pagwna on 13/04/2004 01:58:36
Αγαπητη Παγωνα για να μην μπερδευεσαι αλλη φορα να ξεκαθαρισουμε οτι θα μου απαντας οταν εχω μια ερωτηση(και θες) μονο εδω ωστε να μαθαινουν και τα υπολοιπα μελη.
Αυτη η αναποφασιστικοτητα μου θυιμισε τον εαυτο μου
Το λινκ ειναι αυτο: http://www.kundalini.se/eng/engkni.html και πηγαινε στο stories για να διαβασεις τι εχουν παθει!!!
Πω πω συντονιστηκα με ανωτερα πεδια 
Εκανα μονο τρεις βδομαδες κοντα διαλογισμο και ενω ειχα φτασει σε διαρκεια την μια ωρα ξαφνικα την ακουσα η οποια ειχε ρυθμο,ηταν απιστευτα απαλη και γλυκια.
Δεν μπορω να την ανακαλεσω με τιποτα στο μυαλο μου.
Οχι χορωδια δεν ακουσα.
Το μονο που με εβαλε σε σκεψεις ειναι το οτι ειμαι κοντα που στο θανατο? Παει παντα στο κακο το μυαλο μου. Εγω θελω να πιστευω απλα οτι επειδη εχω καθαρη ψυχη (οχι τελειως ενοειται αλλα απο μικρος ειχα διαφορα στοιχεια) ισως να μου ανοιγονται πορτες για να βιωσω αλλες διαστασεις. Ειμαι ασχετος και δεν ξερω τι αλλο να σκεφτω. Μην σε επηρεασει αυτο με τον θανατο.
Δεν ειμαι παιδακι ειμαι 30 χρονων.
Σε ευχαριστω για την εξηγηση και σε αυτο.
Και στα δικα μας τωρα επι της αστρικης προβολης!!!
Χθες το βραδυ ειχα παλι εμπειρια.
Επεσα για υπνο και ενω ονειρευομαι στο ονειρο μου βλεπω να αιωρουμαι προς τα πανω και τοτε σταματαει το ονειρο και νιωθω να αιωρουμαι στο κρεβατι μου αλλα δεν βλεπω τιποτα,τυφλος τελειως. Τοτε σκεφτομαι -οραση τωρα- αλλα τιποτα και μετα αισθανομαι να ανυψωνεται το δεξι μου ποδι και τοτε σκεφτομαι οτι μηπως ειναι το υλικο μου ποδι και με αυτη την σκεψη σταματαει ολη η εμπειρια
Πρεπει να πιασεις πατο για να μπορεσεις να συνηδειτοποιησεις καποια πραγματα και για να βρεις την δυναμη να ξανασηκωθεις...Για παντα ομως αυτη την φορα...
Edited by - Κωστας on 13/04/2004 08:10:47
quote:
Κώστα, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ! Σε υπερ-ευχαριστώ :)))))
Παρακαλω να σαι καλα
Πρεπει να πιασεις πατο για να μπορεσεις να συνηδειτοποιησεις καποια πραγματα και για να βρεις την δυναμη να ξανασηκωθεις...Για παντα ομως αυτη την φορα...
Νομιζα οτι ημουν εκλεκτος του θεου, οτι ειχα πολυ καλη ψυχη,οτι ολοι οι ανθρωποι ειναι καλοι ωσπου προσγειωθηκα με τα χρονια και ειδα οτι εχω αρκετο εγωισμο,δυσκολευομαι να αγαπησω οποιους δεν με αγαπανε και ετσι βγαινει και κακια που πιστευα οτι δεν ειχα.
Εκτος απο αυτα ομως ποτε δεν με αγγιζε η "μεγαλη ζωη",λεφτα,νυχτερινη ζωη και ολα τα σχετικα που σε κανουν να νιωθεις υποτιθεται οτι εισαι κατι.
Με ενδιεφερε η γαληνη και η αγαπη,η συμπονοια και το καλο ΜΟΝΟ.
Εχω δρομο ομως ακομα.....
Στεφανε και αλλοι που θελετε να μαθετε περισοτερα για τους πνευματικους οδηγους και τον ανωτερο εαυτο μπειτε εδω: http://www.astralsociety.com/ Εχει πολες εμπειριες και επεπεξηγησεις
Edited by - Κωστας on 13/04/2004 09:09:54
quote:
Φιλε Στεφανε και εγω απο μικρος (11-12 χρονων) ενιωθα διαφορετικος.
Νομιζα οτι ημουν εκλεκτος του θεου, οτι ειχα πολυ καλη ψυχη,οτι ολοι οι ανθρωποι ειναι καλοι ωσπου προσγειωθηκα με τα χρονια και ειδα οτι εχω αρκετο εγωισμο,δυσκολευομαι να αγαπησω οποιους δεν με αγαπανε και ετσι βγαινει και κακια που πιστευα οτι δεν ειχα.
Εκτος απο αυτα ομως ποτε δεν με αγγιζε η "μεγαλη ζωη",λεφτα,νυχτερινη ζωη και ολα τα σχετικα που σε κανουν να νιωθεις υποτιθεται οτι εισαι κατι.
Με ενδιεφερε η γαληνη και η αγαπη,η συμπονοια και το καλο ΜΟΝΟ.Εχω δρομο ομως ακομα.....
Φίλε Κώστα,
Το γεγονός ότι μας ελκύει κάτι, που δεν ενδιαφέρει τους πολλούς, είναι αναμφισβήτητο.
Όλοι μας, πιστεύω, έχουμε ζήσει κάποια πράγματα, στη ζωή μας και πιο ώριμοι, τώρα, επιλέγουμε ενδιαφέροντα και φίλους.
Αυτό που έγραψα για τη διαφορετικότητα έχει να κάνει, κυρίως, με το ότι δε με εκφράζει πια μία ζωή, με μοναδική ενασχόληση τα υλικά αγαθά. Μου αρέσει να βιώνω τη ζωή, αλλά και με ένα πρίσμα αποστασιοποίησης και να κοιτάζω τα πράγματα και από μία άλλη οπτική γωνία. 
Το ενδιαφέρον μου, επίσης, για την αστρική προβολή, που ξεκίνησε από τα εφηβικά μου χρόνια, θεωρώ πως δεν είναι τυχαίο. Ίσως αποτελεί συνέχεια προσπάθειας σε προηγούμενες ζωές. Αυτό, φαντάζομαι, ισχύει για όλους.
Ζήσε τη στιγμή!
Ευχαριστώ, για το site.
Επίσης, να πω ότι την άσκηση στο τσάκρα της καρδιάς, που πρότεινε η Πέγκυ, τη βρίσκω ήδη πολύ καλή.
Συνεχίζω την αναφορά στις οντότητες, που υπάρχουν στον αστρικό κόσμο, κατά το βιβλίο "Το Αστρικό Σώμα" του Άρθουρ Παόυελ, εκδ. Κέδρος. Ο συγγραφέας στηρίζεται σε πολλά βιβλία των Dr Annie Besant και του επισκόπου C.W. Leadbeater.
" 3. Μύστες και οι μαθητές τους. Αυτή η κατηγορία χρησιμοποιεί, συνήθως, αντί το αστρικό σώμα, το νοητικό, το οποίο αποτελείται από ύλη, που ανήκει στα 4 κατώτερα επίπεδα του νοητικού επιπέδου.
Αυτός ο φορέας (όχημα) έχει το πλεονέκτημα να επιτρέπει το στιγμιαίο πέρασμα από το νοητικό επίπεδο στο αστρικό και αντίστροφα και τη χρήση, σε κάθε στιγμή, μιας μεγαλύτερης ικανότητας και μιας πιο οξείας αίσθησης του επιπέδου του.
Καθώς το νοητικό σώμα δεν είναι αντιληπτό στην αστρική όραση, ο μαθητής που εργάζεται μέσα σε εκείνο το όχημα, μαθαίνει να περιβάλλεται με ένα πέπλο αστρικής ύλης, όποτε επιθυμεί να εμφανισθεί στις αστρικές οντότητες...
...Σε ένα λιγότερο προχωρημένο στάδιο εξέλιξης, ο μαθητής χρησιμοποιεί το αστρικό του σώμα. Όμως, όποιο και να είναι το χρησιμοποιούμενο σώμα, ένας μαθητής, που καθοδηγείται από έναν ικανό δάσκαλο, είναι πάντοτε πλήρως συνειδητός και έχει ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα υποπεδία."
Βλέπουμε ότι ο συγγραφέας κάνει μία ουσιώδη διάκριση μεταξύ αστρικού και νοητικού σώματος, αναλόγως του βαθμού ανάπτυξης.
Ζήσε τη στιγμή!