- Περι Ενθεογενών/"Ψυχεδέλειας":Ωδή προς Όλους - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Ώρα να ταράξουμε κάποια "βολεμένα" μυαλά,να σοκάρουμε μερικούς φανατικούς της "Δίωξης Ναρκωτικών" και να αντιπαραθέσουμε μια "Αντίναρκωτική ουσία" που το κράτος την κατατάσει στα "Ναρκωτικά του Πίνακα 1" (Μαζί με την Ηρωίνη παρακαλώ!) απέναντι στην Ηρωίνη και σε εθισμούς απο σωματικά εθιστικές ουσίες.

Η ιμπογκαίνη είναι ένα βαρέως υποκατεστημένο αλκαλοειδές που βασίζετε πάνω στον ινδολικό δακτύλιο όπως "κλασσικά ενθογενή" σαν την Ψιλοκυβίνη,την διμεθυλοτρυπταμίνη και ενδοκρινείς ουσίες όπως η σεροτονίνη...Το χημικό της όνομα είναι ,πιο σωστά, 12-μέθοξυιμπογκαμίνη

Εδώ το πολύπλοκο μόριο της οπου φαίνετε καθαρά η τρικυκλική μορφή της,δηλαδή ενας κλειστός τρυπταμινικός δακτύλιος

Η ιμπογκαίνη βρίσκεται στην ρίζα του φυτού Tabernanthe iboga που μπορεί να βρεθεί στην κεντρική Αφρική και επίσης έχει αναφερθεί η ύπαρξη της όπως και παρόμοιων αλκαλοειδών στον κορμό του φυτού [iVoacanga African][/i].Το πρώτο εκ των δύο φυτών έχει μεγάλο εθνοβοτανολογικό υπόβααθρο μιας που χρησιμοποιούταν εκτενώς στην Gabon και στο Κονγκό απο διάφορες φυλές στις τελετές ενηλικίωσης.Οι προς μύηση νέοι λάμβαναν σχετικά μεγάλες ποσότητες της ρίζας σε διαδοχικές δόσεις αφού πρώτα είχαν βάψει τα πρόσωπά τους λευκά για να συμβολίσουν τον θάνατο τους απο την μορφή του νεαρού αγοριού και την ανάστασή τους ώς άνδρες. Οι γυναίκες έβαφαν και αυτές τα πρόσωπά τους με την ρίζα του φυτού και την προετοίμαζαν για κατάποση ,χωρίς όμως να επιδίδωνται και οι ίδιες σε αυτό.Περιγραφές αυτόχθονων μας λένε οτι με αυτό το φυτό επισκέπτονταν τον κόσμο των νεκρών και μιλούσαν με προγόνους τους οι οποίοι τους έκριναν για την ζωή που ζούσαν,τους μάθαιναν μυστικά του κυνηγιού και τους μεταβίβαζαν την σοφία της φυλής τους (Ακασικά αρχεία ,ακούω μερικούς απο εσάς να λέτε...)

Η εμπειρία που προσφέρει η Ιμπογκαίνη δεν θυμίζει τα "κλασσικά ψυχεδελικά".Σε μικρές δοσολογίες του καθαρού αλκαλοειδούς (300-500 mg) παρατηρείτε διέγερση του KΝΣ (Κεντρικού Νευρικού Συστήματος) και καταστολή της πείνας,πράγμα ιδιαίτερα χρήσιμο για φυλές που βασίζωνταν στο κυνήγι για να επιζήσουν...Σε μεγαλύτερες δοσολογίες (1 γραμμάριο καθαρού αλκαλοειδούς!!!) η εμπειρία γίνετε πολύ σύνθετη,με τα αρχικά της στάδια να θυμίζουν αυτά των μικρώτερων δοσολογιών και αργότερα ένα πλήρες "παραισθησιακό/ψευδαισθησιακό" καταληπτικο στάδιο (έτσι θα το χαρακτήριζε η Ιατρική μας,με παθολογικούς "άρρωστους" όρους) κατα το οποίο ο μυούμενος παραμένει ακινητοποιημένος και βιώνει...τα ανομολόγητα! Κεντρικό θέμα η επαναξιολόγηση της ζωής του μυούμενου με "βασανιστικό" "επαναληπτικό" τρόπο μέχρι να "χωνέψει" για τα καλά τα λάθη του τα σωστά του κτλ κτλ. Η δράση αυτού του αλκαλοειδούς είναι μεγάλη απο 12 ώρες εώς και 1 ημέρα,έχουν αναφερθεί όμως και περιπτώσεις σε τελετές οπου η όλη επίδραση διήρκησε 2 ημέρες!

Η φαρμακολογική της επίδραση είναι άκρως ενδιαφέρουσα και άκρως πολύπλοκή μιας που εμπλέκετε σε πολλά συστήματα νευροδιαβιβαστών και όχι μόνο σε ένα.Η αντιεθιστική της δράση φαίνετε να οφείλετε στην δράση αυτής της ουσίας πάνω σε NMDA υποδοχείς του εγκεφάλλου ( http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=12921910)
που είναι υποομάδα των υποδοχέων γλουταμάτης.Μέσω αυτών τον υποδοχέων μια και μόνο θεραπεία με ιμπογκαίνη μπορεί να διακόψει το στερητικό σύνδρομο για περίπου μια βδομάδα,και η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί (απο φαρμακολογικής απόψεως) με μία μικρότερη "αναμνηστική" δόση μια βδομάδα έως και έναν μήνα μετά. Απο τις γνώσεις που έχουμε ώς τώρα φαίνετε οτι ο εθισμός απο όλες τις ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν σωματικό εθισμό ακολουθούν το ίδιο "νευροχημικό μοτίβο" οπότε αν η ιμπογκαίνη κριθεί ώς κατάλληλο υποστιρικτικό μέσω απεξάρτησης τότε με αυτή θα μπορούν να αντιμετωπιστούν και εθισμοί πέραν των οποιοειδών όπως της κοκαίνης,του αλκοόλ,μερικών αμφεταμινών κ.α.

Η μεγάλη διάρκεια της ιμπογκαίνης και εξαλείψεως του στερητικού συνδρόμου δεν οφείλετε στην ιμπογκαίνη αυτή καθεαυτή αλλα σε έναν μεταβολίτη της (12-ύδροξυιμπογκαμίνη γνωστή και ώς νοριμπογκαμίνη) η οποία είναι 10 φορές πιο ενεργή απο την πρώτη και έχει τρομερά μεγάλο χρόνο ημιζωής (μερικές μέρες νομίζω) (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=11303040
) (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=11085335)
Απο ότι φαίνετε φαρμακολογικώς η ιμπογκαίνη και η νοριμπογκαίνη δεν έχει πεί ακόμα την τελευταία της λέξη,η ενεργή της δοσολογία είναι πολύ μεγάλη και έχω υποψίες οτι θα μπορούσε να γίνει σύνθεση τεχνητών αναλόγων της με μεγαλύτερη ημιζωή,μικρότερη ενεργή δοσολογία (1 γραμμάριο καθαρού αλκαλοειδούς είναι ΠΟΛΥ,ίσως ένα ανάλογω να δείχνει την ίδια δράση στα 50 mg) και να είναι με λιγότερες σωματικές παρενέργιες (περισσότερα για αυτό σε λίγο). Φυσικά πολύ λίγοι ασχολούντε με την ιμπογκαίνη,είναι οικονομικώς πιο εποφελής για τις εταιρίες να χορηγούν μεθαδόνη όπως επίσης και στην καλύτερη περίπτωση μπλοκαριστές των οποιοειδών υποδοχέων που απλά κάνουν τον χρήστη ηρωίνης να (για να το που και στην αργκό) "βαράει άσφαιρα" ,δηλαδή να μην τον πιάνει η ηρωίνη αν την χορηγήσει ενδοφλεβίως αφότου του έχει χορηγηθεί ο μπλοκαριστής. Η σύγχρονη χρήση ιμπογκαίνης με ένα ψυχολογικό υποστηρικτικό πλαίσιο θα μπορούσε να κάνει θαύματα κατα την άποψή μου με πολύ μικρό κόστος και καλύτερα ποσοστά απεξάρτησης απο τα σημερινά.Θέλεις να μάθεις αν έχουν γίνει προσπάθειες απόκρυψης αυτών τον δεδομένων? Αυτό θα στο αφήσω να το σκεφτείς μόνος σου ,αρχίζωντας με βάση το οτι δεν ζούμε σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο οπου η ζωή του συνάνθρωπού μας κοστίζει απλά μερικα κατοστάευρα (αν και στην "αγορά" ακούγωνται και πολύ χαμηλότερες τιμές για την ανθρώπινη ζωή).Οι εταιρίες έχουν συμφέρωντα και...να δείς πως το έλεγε η ταινια ¨" Είναι πολλά τα λεφτά ,Στάθη" ή κάτι ανάλογο.

Θα μπορούσε η ιμπογκαίνη να ξεφύγει απο το εργαστήριο,το νοσοκομείο και την θεραπευτική κοινότητα και να καταλήξει στα χέρια του Παυλάκη,του Γιώργου ,του Μήτσου που δεν μπορεί να βρεί τα χάπια του ,το LSD του ή το χόρτο του και να αποτελέσει "εναλλακτική οδό φτιαξίματος".Όχι,έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει (και εδώ οφείλετε η εμπειρική ανακάλυψη των αντιεθιστικών ιδιοτήτων της).Ένας (αν δεν κάνω λάθος) γιατρός μορφινομανής είχε ακούσει για "το καινούργιο High,την ιμπογκαίνη" και ψάχνωντας νέες συγκινήσεις αποφάσισε να φτιαχτεί με αυτή.Τον περίμενε μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη:εμετοί,διάροια,πυρετός,ρίγος και μια πολύ πολύ δυσάρεστη και συνάμα κολασμένη επιστροφή στο παρελθόν του και όλα αυτά για ένα 12ωρο!!!! Όταν συνήλθε διαπίστωσε οτι μέσα σε όλο αυτό τον χαμό είχε ξεχάσει να κάνει την ένεση μορφίνης αλλα....δεν ένιωθε καθόλου το στερητικό σύνδρομο,κάτι το οποίο συνεχίστηκε για μερικές μέρες ακόμα!!! Έτσι λοιπόν η ιμπογκαίνη δεν θα μπορούσε να γίνει η καινούργια συγκινηση του Παυλάκη,Γιωργάκη,Μητσάρα επειδή πολύ απλά δεν θα μπορούν υπο την εππίρειά της να ακούνε τον αγαπημένο τους Dj χορεύωντας στο κλάμπ ώντας (ας μου επιτραπεί και εμένα μια φορά η έκφραση) χεσμένοι ώς τα μπούνια με διάρροια,ξερνωβολώντας,ιδρώνωντας,ριγώντας ανεβάζωντας πυρετό και περνώντας μια "μισή μέρα στην κόλαση"

Τέλος το βιβλίο το οποίο σε ενδιαφέρει το έχω ξεφυλλίσει (δυστηχώς δεν μπόρεσα να το δανειστώ ,ούτε να το αγοράσω) και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον....

Ας δούμε μερικά Link

Η "είσοδος" του Dr Shulgin πάνω στην ιμπογκαίνη στο βιβλίο Tihkal: http://www.erowid.org/library/books_online/tihkal/tihkal25.shtml

Η κρύπτη του Erowid πάνω στην ιμπογκαίνη: http://www.erowid.org/chemicals/ibogaine/ibogaine.shtml

Φάκελος Ιμπογκαίνη: http://www.ibogaine.org/

Ψάξτε την ιατρική βασή δεδομένων και έρευνας του Pubmed (National Library of medicine,δώστε βάση είναι κυβερνητικός φορέας!) : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi μπείτε εδώ και βάλτε ώς λέξη κλειδί Ibogaine . Σας προειδοποιώ οτι η πληθώρα αποτελεσμάτων που θα σας επιστραφούν είναι ικανή να προκαλέσει νυκτερινές εκσπερματώσεις και στον πιό ορεξάτο φαρμακολόγο,με άλλα λόγια "Πολύ Πράμα αδερφέ μου!".

Επειδή όμως η ενημέρωση πρέπει να είναι αμφίπλευρή (όχι σαν ορισμένα κόμματα που σου πασάρουν βιβλιογραφεία που έχει εγκριθεί απο αυτούς και υπερθεματίζει τα θετικά της φιλοσοφίας τους "θαβωντας" τους αντιπάλους και τα αντίπαλα βιβλία) θα σας παραθέσω και ιστοσελίδες που είναι πολέμιες των ψυχοενεργών.Όταν λέω πολέμιες δεν εννοώ "απλά ενοχλημένες" απο τα ψυχοενεργά,εννοώ ορκισμένες να τα εξαλείψουν και να βάλουν αλήτες σαν και εμένα εκεί που τους αξίζει (μαζί με παιδεραστές,βιαστές και κατα συρροήν δολοφόνους) επειδή τολμάμε να μην συμφούμε μαζί τους και να παρέχουμε πηγές τις οποίες αυτοί δεν εγκρίνουν.Απολαύστε!

Δίωξη Ναρκωτικών της Αμερικής ( Oι Jedi της υπόθεσης) :

http://www.dea.gov/

Το πρόγραμμα D.A.R.E για να σώσει τους νέους απο τα "ναρκωτικά" (το οποίο είναι υποχρεωτικό στα αμερικάνικα σχολεία,πρέπει για να περάσουν την τάξη να απαντήσουν και σε τέστ που τους βάζει "ειδικός αστυνόμος"): http://www.dare.com/home/default.asp

Είπα για αρχή να παραθέσω τους πιο σκληροπυρινικούς αντίπαλους των ψυχοενεργών.Αυτές οι σελίδες τουλάχιστον είναι προσεγμένες,σε αντίθεση με αντίστοιχες Ελληνικές οι οποίες δυστηχώς (για αυτούς) είναι γεμάτες λάθη απο πλευράς φαρμακολογίας,δοσολογίας και "επιβλαβών επιπτώσεων στην υγεία".Αν θέλετε θα τις παραθέσω και αυτές,φοβάμε μόνο μην είναι τόσο έκδηλο το πόσο λανθασμένα είναι τα στοιχεία τους ακόμα και στον μή γνώστη που προκαλέσω...δυσπιστία απέναντι σε αυτούς τους...κοινοφελείς οργανισμους

Αυτά για σήμερα,χωνέψτε και επανέρχομαι. (Υπενθυμίζω πως ερωτήσεις και διευκρινίσεις είναι πάντα ευπροσδεκτες,υπο ειδικές συνθήκες δέχομαι γιαουρτώματα όπως επίσης και πάτημα με γόβα στιλέτο )

Εκεί είχαν μείνει μερικές ερωτήσεις τις οποίες δεν τις απάντησα για δύο λόγους.

Α) Προυπήρχε θέμα που πραγματεύετε αυτές τις ουσίες ,οπότε το καλύτερο μέρος απάντησης τους είναι εδώ

Β) Δεν ήθελα να δημιουργήσω πολλές "εστίες φωτιάς". Όποιος έχει καθαρό λογισμό μπορεί να καταλάβει οτι πολλαπλές εστίες για αυτό το θέμα θα έδιναν αφορμή σε άτομα με άσχημο λογισμό να κατηγορήσουν το φόρουμ (κάτι που έχει συμβεί με ανυπόστατες νύξεις εναντίων του JonnieBeGood σε άλλο φόρουμ και με είχε δυσαρεστήσει τρομερά επειδή τον γνωρίζω προσωπκά και τον σέβομαι ώς άτομο αλλα και ώς γνώστη)

Πάμε λοιπόν για τις ερωτήσεις.

Ο Φίλος Sagaviper είπε:

quote:

---

Βασικά διάβασα το βιβλίο του Dr. Rick Strassman - http://www.rickstrassman.com/DMT: The Spirit Molecule

και έμαθα επίσης ότι το Αyahuascaτων Ινδιάνων έχει σκοπό την απόσπαση της ουσίας DMT με ειδική επεξεργασία που δεν ξερώ ακριβώς ακόμα πως το ήξεραν.
Θα ήθελα να πω ότι το βιβλίο αναφέρει επίσης οτι όταν το σώμα μας πεθαίνει ο εγκέφαλος μας παράγει DMT και τριππάρουμε για λίγα λεπτά, και παράγει την ίδια ουσία όταν το μωρό στην κοίλια της μητέρας είναι περίπου 40-45 ημερών! Ποιός είναι ο σκοπός αυτής της ουσίας; και γιατί το Ayahuasca είχε και έχει το όνομα "Φυτό των Θεών";

---

quote:

---

…
There is only a meager amount of factual information
about hallucinogenic drugs among the general public today.
Furthermore, in the scientific and medical communities,
where one expects to find expertise on drugs, there is now
a whole generation who knows almost nothing about
hallucinogens other than the fact that they are subject to
the strictest legal controls applied to any class of pharmacological
agents. These drugs presently lack demonstrated
therapeutic utility and still remain, as they have for more
than 50 years, pharmacological curiosities. Research efforts
directed toward examining their potential medical utility are
extremely limited not only in the United States but also
internationally. Studies of the mechanism of action of
hallucinogens are still incomplete and have not attracted a
high level of scientific interest for more than four decades.
We know relatively little about how they affect the brain in
spite of their continued popularity as recreational drugs
among a significant proportion of the population.
Despite their high degree of physiological safety and lack
of dependence liability, hallucinogens have been branded by
law enforcement officials as among the most dangerous
drugs that exist, being placed into Schedule I of the Controlled
Substances Act. Depending on the locale, especially
in the United States, punishments for using or distributing
drugs like LSD are often more draconian than if the user had
committed a violent crime. Although there is a common
perception that Schedule I drugs are particularly dangerous,
the 3-pronged test for placement of a drug into schedule I
requires only that (1) the drug has no currently accepted
medical use in the United States, (2) there is a lack of safety
for use of the drug under medical supervision, and (3) the
substance has a high ‘‘potential for abuse.’’ The practical
consequence of this scheduling means that applications and
procedures to gain approval to carry out research with them,
especially in humans, are very burdensome. This situation is
true virtually everywhere in the world, although in a few
European countries, most notably in Switzerland, a more
progressive attitude has recently prevailed. Within the past
decade, there appears to have been a resurgence of research
interest in these substances as well as the initiation of several
new clinical studies, even in the United States.
What is it, exactly, that makes these pharmacological
curiosities so fearsome? The answer lies, in large measure,
beyond hard science and within a complex sociological and
political agenda that surround psychedelics, which is well
outside the scope of this review.
…
What exactly are these substances feared by modern man
yet held sacred and even worshipped by ancient cultures?
Jaffe (1990) provided a definition that is most consistent
with their ritual use in other cultures. Arguing that the name
psychedelic is better than either hallucinogen or psychotomimetic,
he stated ‘‘. . .the feature that distinguishes the
psychedelic agents from other classes of drugs is their
capacity reliably to induce states of altered perception,
thought, and feeling that are not experienced otherwise
except in dreams or at times of religious exaltation.’’ The
late Daniel X. Freedman, one of the great pioneers of LSD
research, made comments consistent with that assessment,
stating, ‘‘. . .one basic dimension of behavior. . .compelcompellingly
revealed in LSD states is ‘‘portentousness’’—
the capacity of the mind to see more than it can
tell, to experience more than it can explicate, to believe in
and be impressed with more than it can rationally justify, to
experience boundlessness and ‘‘boundaryless’’ events, from
the banal to the profound.’’ (Freedman, 1968). It might be
noted in this context that one doctoral dissertation has even
provided evidence that psilocybin-induced mystical-religious
experiences could not be distinguished, by objective
criteria, from spontaneously occurring ones (Pahnke, 1963).
…
It should be apparent from the foregoing discussion that
hallucinogens have a unique and powerful ability to affect
the human psyche. They may alter one’s concepts of reality,
may change one’s views on life and death, and can provoke
and challenge one’s most cherished beliefs. Therein, this
writer believes, lay the roots of much of the fear and
hysteria that these substances have fostered in our society.
…
Hallucinogens are generally considered to be physiologically
safe molecules whose principal effects are on consciousness.
That is, hallucinogens are powerful in producing
altered states of consciousness (ASC), but they do so at
doses that are not toxic to mammalian organ systems. There
is no evidence that any of the hallucinogens, even the very
powerful semisynthetic LSD, causes damage to any human
body organ. Cohen (1967) has stated, ‘‘Death directly
caused by the toxicity of LSD is unknown.’’ This statement
was reiterated 20 years later by Jaffe (1985), ‘‘In man,
deaths attributable to direct effects of LSD are unknown.’’
This observation still remains true today. Hallucinogens do
not cause life-threatening changes in cardiovascular, renal,
or hepatic function because they have little or no affinity for
the biological receptors and targets that mediate vital vegetative
functions.
In contrast to many other abused drugs, hallucinogens
do not engender drug dependence or addiction and are
not considered to be reinforcing substances (O’Brien,
2001).
…
There are no literature reports of successful attempts to
train animals to self-administer classical hallucinogens, an
animal model predictive of abuse liability, indicating that
these substances do not possess the necessary pharmacology
to either initiate or maintain dependence. Hoffmeister
(1975) has reported that LSD actually had negative
reinforcing properties in rhesus monkeys trained in an
avoidance task.
…
Strassman (1984) and Halpern and Pope (1999) have
analyzed the published reports on adverse reactions and
negative long-term sequelae following hallucinogen use.
Halpern and Pope reached a conclusion similar to Strassman’s
earlier analysis that concerning repeated use of
psychedelic drugs the results were controversial, but if
any long-term adverse effect did occur it was ‘‘subtle or
nonsignificant.’’ It should be noted, however, that in both
studies their conclusions were specifically developed
based on reviews of supervised clinical research with
hallucinogens.
…
The most significant dangers of psychedelics, however,
appear to lie principally in their psychological effects. LSD
can induce disturbances of experience, otherwise observed
only in psychoses, such as alteration of cognitive functions,
and depersonalization. Hallucinogens can catalyze the onset
of psychosis or depression, which has sometimes led to
suicide, and Cohen (1960) has estimated the incidence of
LSD-related psychosis to be about 8 per 10,000 subjects. In
another study, one case of psychosis was reported in a survey
of 247 LSD users (McGlothlin & Arnold, 1971). Fortunately,
however, these drugs do not appear to produce illness de
novo in otherwise emotionally healthy persons, but these
problems seem to be precipitated in predisposed individuals.
In atypical courses of intoxication, so-called bad trips,
anxiety and excitement predominate. Bad trips can usually
be treated successfully by ‘‘talk-down’’ therapy and administration
of benzodiazepines. In an early report, Taschner
and ****e (1975) saw in their clinic several LSD users with
psychoses. At the time, they classified them into ‘‘flashbacks,
exogenic (toxic) psychoses, and so-called endoform
psychoses.’’ They considered three possible explanations
for the latter category: accidental coincidence of LSD use
and onset of psychosis, preexisting psychosis with symptomatic
use of LSD as an attempt at self-treatment, or finally
the onset of psychosis triggered by the use of the hallucinogen.
Based on the presenting symptoms, these patients
could not be reliably distinguished from real schizophrenics.
A somewhat later study by Vardy and Kay (1983)
compared patients hospitalized for LSD psychosis with
first-break schizophrenics. In most respects, the LSD psychotics
were fundamentally similar to schizophrenics in
genealogy, phenomenology, and course of illness. Their
findings support a model of LSD psychosis as a druginduced
schizophreniform reaction in persons vulnerable
to both substance abuse and psychosis.
Although these studies demonstrate a significant danger
of LSD use, the number of such reports is very small relative
to the numbers of persons who are believed to have selfadministered
LSD in recreational settings. A search of Medline
in early 2003 for case reports of LSD-induced psychosis
found only three reports in the previous 20 years. Although
nearly all of the reports that do exist focus attention specifically
on the dangers of LSD, all of the hallucinogens can
cause similar psychological reactions, and one might anticipate
comparable results if the numbers of users of other
hallucinogens had been correspondingly large.
…
6. Conclusions

The tools of today’s neuroscience, including in vivo
brain imaging technologies, have put a modern face on
the hallucinogens. Scientists can no longer see them as
‘‘magic’’ drugs but rather as 5-HT2A receptor-specific molecules
that affect membrane potentials, neuronal firing
frequencies, and neurotransmitter release in particular areas
of the brain. One can now begin to speculate in reasonable
ways about how these cellular changes transform our
perceptions of reality and produce ASC. It is intellectually
satisfying, although perhaps not at all surprising, that the
neuroanatomical substrates that are apparently most affected
by these substances are the ones of most interest to consciousness
researchers and cognitive neuroscientists. Very
clearly, the substrates in the brain that are affected by
hallucinogenic drugs play crucial roles for us as conscious
beings in constructing our reality and in defining exactly
who we are in relationship to the rest of the world.
One must keep in mind that these substances came to our
attention in the first place only because of their unique and
powerful effects on the human psyche; to forget about the
behavioral consequences of hallucinogen-altered neurochemistry
is to miss the main point. There will be profound
importance in understanding how hallucinogens transduce
effects in neuronal systems that provide for the perception of
ordinary states of reality under one set of biochemical
circumstances but which under another allow what can only
be described as an ineffable state of mystical consciousness.
The implications of ‘‘stimulating 5-HT2A receptors in the
brain’’ go far beyond simply modifying membrane currents
and neuronal firing frequencies. If everything that we are
and can ever hope to be is somehow inextricably wired into
the brain, then molecular tools that modify these circuits in
predictable ways will be powerful levers to help us understand
better how mind originates from brain states. Make no
mistake, neuroscientists today who study depression,
schizophrenia, or the palette of other psychiatric disorders
do not simply abandon their curiosity when someone asks,
‘‘What is consciousness?’’ Since before recorded history,
our species has been on a never-ending quest for meaning in
life, and there is no reason why neuroscience should not be a
part of that search.
The failure of much of modern science to envision
hallucinogens as key ingredients in our efforts to understand
the nature of consciousness and the human mind is what has
allowed society to view these molecules for so long only as
dangerous drugs of abuse. It is quite unfortunate that legal
restrictions have kept these extremely interesting substances
from receiving more extensive clinical study, but there are
hopeful recent signs that this situation may be changing.
Coupling psychological assessments with in vivo brain
imaging, as in the work of Franz Vollenweider and his
colleagues, Efie Gouzoulis-Mayfrank, and a few others, is a
positive move forward toward correlating changes in alterations
in mood and thinking with brain function. The recent
discovery by Pettigrew that hallucinogens have dramatic
effects on binocular rivalry and MIB promises further
insight into other cognitive processes. The effects of hallucinogens
on working memory demonstrated by Vollenweider,
Gouzoulis-Mayfrank, and others, and clinical
studies of the potential medical value of hallucinogens in
OCD and terminal patients, may signal that this field is
finally reaching a maturity that will lead to many important
new discoveries about what is called ‘‘the mind’’ and how
the brain generates it.
The philosopher in each of us yearns for greater understanding
of who we are and why we are here. Irrational fear
of inquiries into the nature of consciousness and conscious
experience must be put aside, and hallucinogens should be
recognized for what they are: tools that will ultimately help
us to understand ourselves. The answers lie in further
research for somewhere in the complexity of the brain exists
the source of answers to all questions about ourselves. In the
coming years, we may look forward to substantial progress
in understanding how hallucinogens affect brain function,
how those changes alter perception and cognition, and
ultimately whether these ancient healing substances have
medical value and wisdom to impart to our modern age.

---

Edited by - calea_zacatechichi on 26/04/2005 23:21:03

Θα ήθελες να μας πείς περισσότερα για το περιοδικό πουδημοσίευσε αυτό το άρθρο όπως επίσης και να σχολιάσεις πάνω του?

Μου άρεσε πολύ η αντιμετώπισή τους απο την οποία λείπει η υστερία και σπάει αρκετούς μύθους...

Εγώ προς το παρόν στέκομαι λίγο εκεί μου μιλάει για την κατηγοριοποίηση των ψυχοενεργών ουσιών απο νομικής πλευράς. Δεν θα μείνω στον αμερικάνικο νόμο ,αλλα θα περάσω στον Ελληνικό.Τα δύο κυριότερα κριτήρια για να χαρακτηριστεί μια ουσία "Ναρκωτικό" (λανθασμένος όρος) και για να μπεί μια ουσία στις ελεγχόμενες και ιδίως στον πίνακα 1 (φαντάσου ηρωίνη) είναι α)να μην έχει καμμία ιατρική χρήση β) να παρουσιάζει εθισμό. Τα ενθεογενή δεν παρουσιάζουν εθισμό ,όπως πολύ σωστά λέει το άρθρο, ίσα-ίσα παρουσιάζουν φαινόμενο αντίθετο του εθισμού :αποφυγή! Έχουν δηλαδή φαρμακολογικώς τον τρόπο τους να εμποδίζουν την κατάχρηση τους (παρόλαυτα πάντα υπάρχουν και αυτοί που δεν παίρνουν απο προειδοποιήσεις).Σιγά σιγά και η "έλλειψη ιατρικής τους χρήσης" αρχίζει να καταρέει... Αρχίζει να ξεχωρίζει οτι αυτές οι ουσίες δεν ανοίκουν εκεί που τις κατατάσουν ώς τώρα...

Δηλαδή ,θα μου πείς, θα αλλάξει η νομοθεσία? Όχι φυσικά! Για να αλλάξει η νομοθεσία ,δεν αρκεί να έχει καταριφθεί η θεωρία που την δημιούργησε...Πρέπει να τους πείσεις οτι "Δεν είσαι ελέφαντας"..Και πώς να τους πείσεις γιαυτό όταν δείχνωντάς τους την μύτη σου και υπενθιμίζωντας οτι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΟΣΚΙΔΑ,αυτοί σου λένε οτι "επιτελεί τον ίδιο ρόλο με την προβοσκίδα,είναι ομόλογο όργανο,άρα είσαι ελέφαντας"? Αν θές φυσικά μπορείς να ξαναυποστιρίξεις οτι είναι μύτη,αλλα μην ξεχνάς οτι παίζεις μονόπολη σε ταμπλό που έχουν φτιάξει αυτοί και που επικρατούν οι δικοί τους κανόνες.

Κερνάω εκμεκ κανταίφι με καιμάκι στον πρώτο που θα βρεί την λύση στο άτοπο του νόμου.

Σε κάποιο προηγούμενο μου μήνυμα,σας έκανα μια μικρή παρουσίαση για το έργο της MAPS. Τώρα όμως πάμε πολύ πιο πίσω ,πάλι όμως στον επιστημονικό τομέα για να σας γνωρίσω τον Dr Richard Evan Schultes. Ακόμα ένας "δόκτορ της ψυχεδέλειας"? Οχι ,ουδεμία σχέση με τον Timothy Leary η τον John Lilly... Δεν υπήρξε ούτε "λαίμαργος" ούτε "μαύρο πρόβατο της πανεπιστημιακής του κοινώτητας".

Υπήρξε ο πατέρας της εθνοβοτανολογίας,της επιστήμης δηλαδή που μελετάει την χρήση φυτών απο διάφορους λαούς.Υπήρξε ο πρώτος σύχρονος που μελέτησε πάρα πολά φυτα του αμαζονίου,πήρε πάμπολα δείγματα για εργαστηριακή ανάλυση και πάρα πολλά φυτά για καλλιέργεια και αποκάλυψε πολλά χρήσιμα φυτά των οποίων οι ενεργές ουσίες χρησιμοποιούνται ακόμα στην ιατρική.Όλα αυτά δεν τα έκανε στην άνεση του σαλονιού του ούτε στην ασφάλεια του πανεπιστημιακού εργαστηρίου του.Πήγε στις ζούγκλες του αμαζονίου ,έζησε με τις φυλές και συνάμα με την μελέτη των φυτών μελέτησε και τα έθιμα αυτών των λαών που εμείς οι δυτικοί με τόσο χάρη τους αποκαλούμε "πρωτόγονους" (βλέπεις ούτε κινητά είχαν,ούτε αμάξια,ούτε τηλεόραση,ούτε περιοδικά ούτε μόρφωση...τι να τους κάνεις? Δεν έχεις να μάθεις τίποτα απο αυτούς,θα σου έλεγε ο γείτονάς σου με ιδανικά της τηλεόρασης και ενημέρωση απο τα ΜΜΕ)

Ο Dr Schultes μελέτησε επίσης και την ενθεογενή χρήση πολλών ψυχεδελικών φυτών του αμαζονίου.Για να είμαι πιο ακριβής πρέπει να πώ οτι ενθουσιάστηκε απο αυτά και έγραψε πολλά βιβλία πάνω τους που μπορούν ακόμα να βρεθούν στο εμπόριο (για ρωτήστε τον θεο Γούγλη-Google το όνομά του και βάλτε το ,έτσι για την πλάκα,στο ψαχτήρι της amazon).Αν και η περίοδος που διάλεξε αυτή του την μελέτη ήταν ταραχώδης (με τον Leary να χαλάει τον κόσμο για μια θέση στην διασημότητα) παρήγαγε πολύ και σοβαρό έργο.Πώς να μην τον ενθουσιάσουν ουσίες που μπορεί και μόνο μια λήψη τους να αλλάξουν την κοσμοθεωρία κάποιου,να μεταβάλλουν την προσωπικότητά του αναλόγως την σωστή ή λανθασμένη τους χρήση? Μόνο ένα "τρομαγμένο/παραπληροφορημένο" ή ανενεργό μυαλό θα το άφηναν ασυγκίνητο ουσίες με τέτοια δύναμη...

Θα μπορούσα να σας γράψω για την ζωή του και το έργο του αλλα πιστεύω οτι ποτέ δεν θα μπορούσα να φτάσω το περιεχόμενο αυτής της σελίδας :

http://www.achievement.org/autodoc/page/sch3pro-1

Περιέχει το προφίλ του,την βιογραφία του,8 σελίδες συνέντευξή του (με ηχητικά αποσπάσματα για τους "ακουστικούς τύπους" ) όπως επίσης και φωτογραφίες.Κατα την άποψή μου θα ενδιέφερε οποιονδήποτε έχει στα ενδιαφέροντά του την εθνοβοτανολογία,τελετουργική χρήση φυτών,τις φυλές τα ήθη και τα έθιμα του αμαζονίου όπως επίσης και μερικές σαμανιστικες κυρίως θρησκευτικές τους πρακτικές.

quote:

---

Αυτή η απλή μέθοδος που βοηθάει τους περισσότερους χρήστες να επανακοινωνικοποιηθούν αντιτίθεται στα συμφέροντα βασικά δύο ομάδων.

Η πρώτη ομάδα είναι αυτή των προωθητών της ηρωίνης. Αυτών που κερδίζουν τόσο οικονομικά όσο και με την εξουδετέρωση ενός ανυπάκουου τμήματος της νεολαίας. Αν χίλιοι εξαρτημένοι διακόψουν τη χρήση ηρωίνης μόνο για δέκα ημέρες, αυτή η ομάδα χάνει μισό εκατομμύριο ευρώ (πενήντα ευρώ επί χίλια, επί δέκα). Κάθε μέρα που κάποιος παίρνει ναλτρεξόνη, το εμπόριο και η καταστολή χάνουν.

Η άλλη ομάδα είναι αυτή που αντλεί και συντηρεί την ύπαρξή της από τη διαιώνιση της αρρώστιας και την παρουσίαση σαν μοναδικής θεραπευτικής μεθόδου της δικής της (κοινότητες, κρατικό αποτοξινωτήριο και μεθαδονάδικα). Οσο περισσότεροι εξαρτημένοι «κόβουν» μόνοι τους τη χρήση και παραμένουν χωρίς υποτροπές -με τη ναλτρεξόνη τόσο λιγότεροι υποψήφιοι για τα «κλειστά» και «ημίκλειστα» θεραπευτήριά τους ή για μεθαδόνη, και τόσο μικρότερη επιχορήγηση από την Ε.Ε. ή το κράτος! Ετσι ωμά!

Και κλείνουμε με κάτι σαν αίνιγμα: Πώς εισάγεται στην Ελλάδα -το λιγότερο- ενάμισης τόνος ηρωίνης το μήνα; Διότι τόση είναι η ποσότητα που απαιτείται για να καλύψει τις ανάγκες των εξαρτημένων που δηλώνονται επίσημα1: πενήντα χιλιάδες επί ένα γραμμάριο την ημέρα, επί τριάντα ημέρες - χίλια πεντακόσια κιλά! Και λίγα λέμε! Ο συνεργάτης της δίωξης Βαβύλης μόνο για δύο κιλά πιάστηκε! Οπως γράφει η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: «Σε πολλές περιπτώσεις έχει υπάρξει συνεργασία μεταξύ εγκληματικών ομάδων, μυστικών υπηρεσιών καθώς και άλλων κρατικών δομών».2

Εμείς δεν γνωρίζουμε αν αυτό είναι αλήθεια, γνωρίζουμε όμως ότι η κατάσταση των «ναρκωτικών» είναι ασφυκτικά κλεισμένη στη μέγκενη αφανών και φανερών οικονομικοπολιτικοκοινωνικών συμφερόντων. Ας μην αφήσουμε όμως να χτυπήσουν και τη θεραπεία, τη διακοπή χρήσης της ηρωίνης, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν αυτή γίνεται.

---

Edited by - calea_zacatechichi on 29/04/2005 11:27:41

Για μένα κέρδος είναι η ενημερωση.Αν αυτό το θέμα που άνοιξα έχει θιασώτες (κρυφούς και μή) οι οποίοι μελέτησαν το θέμα και άλλαξαν ίσως κάποιες "εύκολες" και κοινωνικώς αποδεκτές απόψεις που είχαν ή στην τελική μπορούν πλέον να αρθρώσουν νοήμωνα ,γεμάτο με επιχειρήματα λόγο πάνω σε αυτό το θέμα σε μια συζήτηση τότε θεωρώ το όλο εγχείρημα επιτυχές.Έστω και ενός τα ματάκια να άνοιξε αυτό το κείμενο ,"η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία". Γιατί τόση χαρά για ένα άτομο? Η πληροφορία είναι μιμίδιο: άκρως μεταδοτική!

quote:

---

Αν όλα αυτά τα συνδυάσεις και με το γεγονός ότι τέτοιες ουσίες, σε συνδυασμό με δεινές οικονομικοκοινωνικές συνθήκες ζωής, οδηγούν σε μία απάθεια και αδιαφορία τότε φαίνεται ότι θα βολέψει αρκετούς μία νομιμοποίηση.

---

Reality: A serotonine induced Hallucination?

Πολύ απλά επιστρέφεις στα βιβλία και στην μελέτη! Θέλει διάβασμα,θέλει προσοχή,θέλει ψυχή όπως εξάλλου και κάθε κίνηση στην ζωή! Δυστηχώς η εγκαθεδρυμένη κατάσταση προωθεί μόνο τον χαβαλέ σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ζωής... Πόσα βιβλία κυκλοφορούν στο εμπόριο με θέμα τα ενθεογενή? Σε πόσα φόρουμ έχει αναλυθεί αυτό το θέμα? Πόσο η επικαιρότητα ασχολείτε σοβαρά με αυτό? Οι απαντήσεις απογοητευτηκές.Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που δεν εξάντλησες την εμπειρία.

Το θέμα δεν είναι τόσο η εμπειρία αλλα το ερέθισμα που έλαβες.Απο εκεί και πέρα θα δείς τι θα κάνεις.

Προσωπικά εδώ μέσα δεν βλέπω ούτε πολέμιους των ενθεογενών ούτε υποστηρικτές,ούτε Jedi ούτε Darth Vader.Απλά συζητάμε την όλη κατάσταση,ο καθένας παραθέτει επιχειρήματα και στην τελική κρίνει ο καθένας πόσο του μιλάει το κείμενο.Αν μη τι άλλο αν διαβάσεις αυτές τις έξι σελίδες θα σου μείνει κάμποση γνώση...Ίσως "αιρετική γνώση" επειδή η παρέα οπου έλαβες την εμπειρία θα δυσπιστήσει (θα σε πούν απο παράξενο εώς χαζεμένο) αν τους την αναφέρεις και ο "καθημερινός κόσμος" θα βιαστεί να καταδικάσει. Έτσι τους έρχεται πιο έυκολο!