- Κανένα Ανέκδοτο να γελάσουμε? Part 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΑΜ: - Προσέξατε τον άνδρα που μας παρακολουθεί εδώ και 37 λεπτά; Αναρωτιέμαι τι να θέλει.
ΑΛ: Λογικά, θα θέλει να μας βιάσει.
ΑΜ: - Ωχ, όχι. Στην απόσταση που βρίσκεται, θα μας προφτάσει σε λιγότερο από 15. Τι μπορούμε να κάνουμε;
ΑΛ: - Το μόνο λογικό φυσικά. Να βαδίσουμε γρήγορα.
ΑΜ: - Δεν καταφέραμε τίποτα.
ΑΛ: - Μα φυσικά. Ο άνδρας έκανε το πιο λογικό πράγμα που μπορούσε. Ανέπτυξε ταχύτητα και ο ίδιος.
ΑΜ: - Τότε τι κάνουμε;
Σε ένα λεπτό θα μας έχει φτάσει.
ΑΛ: - Το μόνο λογικό είναι να χωριστούμε. Εσείς από εδώ και εγώ από εκεί. Δεν θα μπορεί να μας ακολουθήσει και τις δύο.
Ο άνδρας επέλεξε να ακολουθήσει την Αδελφή Λογική. Η Αδελφή Μαθηματικά φτάνει στο μοναστήρι και ανησυχεί για την ΑΛ που δεν έχει φανεί ακόμη.
Όταν τελικά φτάνει και εκείνη στο μοναστήρι, τρέχει να της μιλήσει με αγωνία.
ΑΜ: - Δόξα τω Θεώ. Φτάσατε. Τι συνέβη;
ΑΛ: - Συνέβη το πιο λογικό. Αρχισα να τρέχω και ο άνδρας έκανε το ίδιο.
ΑΜ: - Και μετά;
ΑΛ: - Συνέβη το πιο λογικό. Με πρόφτασε.
ΑΜ: - Θεέ μου! Και μετά;
ΑΛ: - Ο,τι ήταν πιο λογικό να κάνω. Σήκωσα τη ρόμπα μου.
ΑΜ: - Πώς; Και μετά τι έγινε;
ΑΛ: - Του ξέφυγα. Λογικό δεν είναι αδελφή; Μια καλόγρια με τη ρόμπα σηκωμένη τρέχει πιο γρήγορα από έναν άντρα με κατεβασμένα τα παντελόνια.
- Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή! Και τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λέει:
- Επειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε Εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.
Κι ο τύπος λέει:
- Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Αντίπαρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω.
Ο Κύριος του απαντάει:
- Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε.
Ο άντρας σκεφτόταν για πολύ, πολύ ώρα. Τελικά λέει:
- Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νοιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δε μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε "όχι" και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη.
Μετά από λίγα λεπτά σκέψης ο θεός του λέει:
- Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σε εκείνη τη γέφυρα;
- Ρε Θανάση, εσύ πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
- Τι είναι μετενσάρκωση;
- Ε αυτό που λένε ότι άμα πεθάνεις, ξαναγυρίζεις στη γη με άλλη μορφή, σαν ζώο ας πούμε ή σαν φυτό και κάτι τέτοια ...
- Δεν το ξέρω το θέμα ...
- Τότε, θα κάνουμε μια συμφωνία. Όποιος πεθάνει πρώτος, θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον άλλο και να του πει τι γίνεται εκεί πάνω,αν όλα αυτά είναι αλήθεια και αν ξαναγυρίζει κανείς εδώ κάτω με άλλη μορφή.
- Εντάξει φίλε, έτσι θα γίνει!
Μετά από χρόνια, πεθαίνει ο Θανάσης πρώτος και ο φίλος του περιμένει να δει αν θα είναι συνεπής στη συμφωνία τους κι αν θα επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί του.
Μήνες μετά από τη κηδεία, όπως κοιμότανε στο κρεβάτι του ακούει κάποιον να τον φωνάζει με τρομερή φωνή...
- Ναι;
- Έλα φιλάρα, ο Θανάσης είμαι. Δεν επικοινώνησα μαζί σου τόσο καιρό γιατί είχα πάθει υπερκόπωση....
Ο άλλος ενθουσιάζεται που ακούει το φίλο του μετά από τόσο καιρό και αρχίζει να τον ρωτάει:
- Πώς περνάς ρε Θανασάρα, τι γίνεται εκεί πάνω;
- Ζωή και κότα φίλε μου... Ξυπνάω το πρωί, τρώω, μετά κάνω έρωτα,μετά ξανά τρώω, ξανακάνω έρωτα... Αυτό γίνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ! Όλο φαγητό και έρωτα είναι η ζωή μου...
- Πως είναι, βρε Θανάση μου, στον παράδεισο;;;;;
- Ποιόν Παράδεισο ρε φίλε; Κόκορας σε ορνιθοτροφείο στα Μέγαρα είμαι!
υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.
Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική.
Οργανωμένη χώρα σου λέει, τόσα χρόνια στην Ελλάδα τι κατάλαβα, μου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση.
Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κολάσεως. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει.... Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.
- Να δω, του απαντά εκείνος πώς είναι.
- Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος! Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!! Φρίκη! Φρίκη!
Όπου φύγει-φύγει ο ρωμιός...... Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι, απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση!
Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν. Έτσι η επιγραφή γράφει -Ο-ΑΣΗ.
- Ελληνική ανοργανωσιά....μουρμουρίζει.
Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους..Μοιάζουν με μουσική.
Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ.
Χτυπάει... Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι εντελώς φέσι και τον ρωτά τι θέλει.
- Ήρθα να δω πώς είναι του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα...
Τραπέζια, κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια... Γενικώς, μπάχαλο.
Τρελαίνεται ο τύπος....
- Ήρθα να ρίξω μια ματιά εδώ, λεει ο τύπος. Να δω και πώς είναι η ελληνική Κόλαση.
- Aσε φίλε! Χάλια! του λέει ο μεθυσμένος. Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.
- Πλάκα μου κάνεις, ρωτά ο πεθαμένος. Εδώ πίνετε και γλεντάτε......
- Εεε, ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα. Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια......
Βρίσκονται προ των πυλών του Παραδείσου, να συνοδεύονται από τον Αγιο Πέτρο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο νεαρός συναντιέται με τον Πέτρο και του λέει:
- Αγιε μου, η αρραβωνιαστικιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι εδώ στον Παράδεισο. Όμως, μας έχει λείψει πολύ η όλη διαδικασία, η τελετή του γάμου. Είναι δυνατόν, για κάποιον που ζει στον Παράδεισο να παντρευτεί κάποιον άλλον;
Ο Αγιος Πέτρος τον κοιτάζει καλά και του λέει:
- Λυπάμαι πολύ. Ποτέ ξανά δεν έχω ακούσει κάποιον άλλον να θέλει να παντρευτεί μέσα στον Παράδεισο. Πολύ φοβάμαι ότι αν το θέλετε πολύ, θα πρέπει να μιλήσετε με τον Παντοδύναμο Θεό. Μπορώ να σας κλείσω ένα ραντεβού σε δυό βδομάδες από σήμερα.
Έφτασε η ημέρα του ραντεβού και οι δυο νέοι παρουσιάζονται εμπρός στον Παντοδύναμο. Του αναφέρουν το αίτημά τους. Ο Κύριος τους κοιτάζει σιωπηλά, σκέφτεται προβληματισμένα και τους λέει:
- Ελάτε σε πέντε χρόνια από σήμερα. Εάν ακόμη θέλετε να παντρευτείτε, τότε θα σκεφτώ την επιθυμία σας
Πέντε χρόνια αργότερα, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι. Η επιθυμία τους είναι ακόμη ζωντανή. Η εντολή του Θεού είναι ίδια:
- Σε πέντε χρόνια, θα παρουσιαστείτε πάλι εμπρός μου. Τότε θα το συζητήσουμε και πάλι.
Την τρίτη φορά, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι στον Θεό. Ακόμη επιθυμούν να έρθουν σε κοινωνία γάμου.
- Εντάξει λοιπόν, τους λέει ο Θεός. Μπορείτε να προβείτε σε γάμο. Αυτό το Σάββατο, στις 6.30 το απόγευμα, θα τελεστεί μια υπέροχη τελετή γάμου στην Κεντρική Εκκλησία του Παραδείσου. Αφήστε τις λεπτομέρειες σε μένα.
Ο γάμος ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Όλοι οι καλεσμένοι ομολόγησαν ότι η νύφη ήταν πανέμορφη. Ο Μωυσής έφερε σπάνια λουλούδια από τον Νείλο Ποταμό, ο Νώε έφερε σπάνια ορυκτά από την Μεσσοποταμία και οι μαθητές του Ιησού έκαναν μερικά θαύματα για να εντυπωσιάσουν τους παρευρισκόμενους.
Όμως, όπως ίσως ήδη μαντέψατε... Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα το παντρεμένο ζευγάρι, κατάλαβε ότι έκανε ένα φοβερό λάθος που ήθελαν να παντρευτούν. Δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν παντρεμένοι. Έτσι, αποφάσισαν να κλείσουν ένα ακόμη ραντεβού με τον Θεό, για να του ζητήσουν ένα διαζύγιο στον Παράδεισο.
Όταν ο Παντοδύναμος Θεός άκουσε το νέο αίτημά τους, βγήκε από τις χλαμύδες του. Τους κοίταξε με ένα ανάμεικτο, γεμάτο οίκτο, αυστηρότητα, και απογοήτευση, βλέμμα και τους είπε:
- Μα, είσαστε σοβαροί επιτέλους ή αστειεύεστε; Μας πήρε δέκα χρόνια να βρούμε ένα παπά που να έχει ανέβει στον παράδεισο, για να σας παντρέψει!!!!
Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό θα μας πάρει να βρούμε δικηγόρο;
Έρχεται ο Χάρος και τους λέει:
- Ήρθε η ώρα σας να πεθάνετε, κάντε την τελευταίο προσευχή σας.
Αρχίζουν να τον παρακαλάνε αυτοί και με τα πολλά ο Χάρος συμφωνεί:
- Θα πετάξετε ο καθένας κάτι στην θάλασσα και άμα το βρω θα πεθάνετε, ενώ αν δεν το βρώ θα σας χαρίσω την ζωή.
Πετάει ο Ιταλός ένα κουμπί.
Βουτάει ο Χάρος και σε μισό λεπτό το βρίσκει.
Πετάει ο Γερμανός μία τρίχα.
Βουτάει ο Χάρος και σε δύο λεπτά το βρίσκει.
Πετάει ο Έλληνας ένα άσπρο κουμπί.
Βουτάει ο Χάρος, ψάχνει, ψάχνει, ψάχνει για ώρες και δεν βρίσκει τίποτε...
Στο τέλος, βγαίνει αποκαμωμένος και λέει:
- Ιταλέ, θα πεθάνεις. Γερμανέ, θα πεθάνεις. Έλληνα, θα σου χαρίσω την ζωή! Θέλω όμως να μου πεις τί ήταν αυτό που πέταξες στην θάλασσα...
- Depon αναβράζον.
Εμφανίζεται μπροστά στη Πύλη του Παραδείσου, αλλά εκεί συναντάει τον Άγιο Πέτρο:
- "Καλός, χρυσός είσαι", του λέει ο Αγιος Πέτρος, "αλλά Κομμουνιστής και εκδίωξες τους πιστούς, αναγκαστικά θα πας στην Κόλαση."
- "Κανένα πρόβλημα", απαντά ο Λένιν και κατευθύνεται προς την κολαση.
Μετά από ένα μήνα πάιρνει τηλέφωνο ο διάβολος τον θεό και του λέει :
- "Θεέ κάνε κάτι, εδώ έχει γίνει πανικός, δεν τον αντέχω άλλο αυτόν τον Λένιν. Έχει διοργανώσει πορείες και συλλαλητήρια, δημιούργησε συνδικάτα με δυσαρεστημένους δαίμονες, υποκινεί εξεγέρσεις.
Η Κόλαση έχει γίνει άνω-κάτω: κανείς δεν με σέβεται πια, οι δαίμονες απαιτούν αύξηση μισθού, οι αίθουσες βασανιστηρίων αδειάζουν, οι αρμόδιοι που συντηρούν τα καμίνια απεργούν. Δεν ξέρω πια τι να κάνει: πώς να κυβερνήσω άλλο το βασίλειό μου αν ο επαναστάτης αυτός ανατρέπει όλους τους νόμους;
Επιδίωξα μια συνάντηση μαζί του, ο Λένιν όμως, με το πρόσχημα ότι δεν συνομιλεί με καταπιεστές, μου διαμήνυσε με μια λαϊκή επιτροπή ότι δεν αναγνωρίζει την εξουσία μου
Πάρτον να με αφήσει ήσυχο, εσύ δεν θα έχεις τέτοια προβλήματα."
"Εντάξει" λέει ο θεός... "Θα τον πάρω εδώ στον Παράδεισο, μπας και κάνεις καμιά δουλειά, άχρηστε".
Πραγματικά ο θεός παίρνει τον Λένιν για να γλιτώσει τον κακομοίρη τον διάβολο.
Μετά από ένα μήνα ξαναπαίρνει τηλέφωνο ο διάβολος τον θεό για να δει τι γίνεται.
- "Καλησπέρα θεέ" του λέει ο διάβολος. "Πώς τα περνάς με τον Λένιν?"
Και απαντάει ο θεός:
- "Ωπα ώπα φίλε. Πρώτον, δεν υπάρχει Θεός και δεύτερον θα με αποκαλείς Σύντροφο...".
- Κυνηγά παρκαρισμένα αυτοκίνητα!
Αυτός: Ναι, επιτέλους. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο.
Αυτή: Θέλεις να φύγω;
Αυτός: Όχι, ούτε καν να το σκέφτεσαι.
Αυτή: Με αγαπάς:
Αυτός: Φυσικά. Όσο πάει και πιο πολύ.
Αυτή: Μ' έχεις απατήσει ποτέ;
Αυτός: Όχι βέβαια.
Αυτή: Θα με φιλήσεις;
Αυτός: Οπωσδήποτε.
Αυτή: Θα με χτυπήσεις;
Αυτός: Είσαι τρελή; Δεν είμαι τέτοιος τύπος.
Αυτή: Μπορώ να σ' εμπιστευτώ;
Αυτός: Ναι!
Αυτή: Αγάπη μου!
Τώρα διαβάστε το ανάποδα, από κάτω προς τα πάνω...
- Γιατί η ώρα τρέχει τόσο γρήγορα;
- Γιατί όλοι θέλουν να την σκοτώσουν.