- Το μελαχρινάκι - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:
Διαβαζωντας αρκετο - οχι ομως ολο - απο το τοπικ ξανα τελικα ερχομαι να μια σκεψη : Ολα οσα ειπαμε ποσο τελικα είναι οντως μερος της ζωης μας - ποσα εχουμε καταφερει να τα κανουμε πραξη - απο ποιο σημειο και μετα γινοματε απλα γραφικοι!
Τα λόγια καλή μου Μάρα είναι πάντα πιο εύκολα από τις πράξεις. Όλοι, μα όλοι, σε κάποιες φάσεις της ζωής μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα λόγια μας. Το θέμα είναι κατά πόσο έχουμε κατασταλάξει στις αρχές μας, πόσο δυνατές είναι, και κατά πόσο τις ακολουθούμε στη ζωή μας.
Δεν έχει σημασία αν κάπου κάπου η ζωή μας προκαλεί να τις πατήσουμε, ούτε αν όντως προκαλούμαστε να το κάνουμε, αλλά αν τελικά το κάνουμε. Κύριο μέλημα του ατόμου που θέλει να φτάσει όντωσ στπ φως είναι να μπορέσει να πολεμήσει με τα πάθη του και τις αδυναμίες.
quote:
Μιλησαμε για ερωτα - για παθος - για σχεσεις - για συμπεριφορες μεσα στις σχεσεις και φτασαμε σε μας ... στα ενστικτα μας - ελαχιστα λοιπον τολμηασμε να θειξουμε το θεμα της ανασφαλειας που εχει ο καθενας μεσα μας ! Γιατι αλλιως να ενεργοποιηθουν τα ενστικτα, αν δεν ειναι για να προστατευσουν το "εγω" - για να προστατευσουν κατα κυριο λογο τον συναισθηματικο μας κοσμο απο καθε τι που μπορει να μας προκαλεσει πονο?
Δυστυχώς ο πόνος είναι μέσα στη ζωή μας και δε μπορούμε να κάνουμε πολλά για αυτό. Υπάρχουν τρόποι όμως να προστατέψεις το "εγώ" σου, χωρίς να αφήσεις τις ανασφάλειες σου να σε βλάψουν ή να βλάψουν κάποιον άλλον στην πορεία σου.
quote:
Αναφερθηκε η Fortune αναφερθηκε ο Νιτσε... αποφθευγματα σοφιας και βαθιες σκεψεις - ναι δεν λεω... απο κει και περα ομως??? Εμεις τι κανουμε?? Εμεις που ειμαστε?? Που και πως ξεπερναμε τους φοβους μας και τις ανασφαλειες μας και λεμε
Κάνουμε την αρχή που είναι το ήμισυ το παντός. Οργανώνουμε τη σκέψη μας και δημιουργούμε ήθος.
quote:
|"ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΤΟΛΜΩ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΤΟ ΒΗΜΑ..."
Ποια βήματα πρέπει όμως να τολμούμε?
quote:
Δεν αποριπτω κανενα συγγραφεα, κανενα φιλοσοφο, κανενα απολυτος - βλεπωντας ομως ενα θεμα που ξεκιναει μιλωντας για μια κατασταση των δυο - για μια σχεση αντρα γυναικα - και καταληγει σιγα σιγα να αναλυει την εσωτερικη κρυφη πτυχη του ενος - και ο αλλος σιγα σιγα απλα να παραγγονιζετε - μου ερχετε στο νου τελικα στην καθημερινοτητα μας ποσο η ανασφαλεια μας εμποδιζει ? Ποσο μας δημιουργει φραγμους? Ποσο μας φυλακιζει?
Τα πάντα ξεκινάν από το εγώ μας. Πρώτο μας μέλημα είναι είναι να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και μετά τους γύρω μας. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι στη δική μας αναζήτηση πρέπει να πάρουμε και όλο τον κόσμο παραμάζωμα.
Η ελευθερία μου σταματάει εκεί που ξεκινάει του διπλανού μου. Γιατί όμως καλή μου Μάρα, η αναζήτηση του κρυφού ή φανερού μας εγώ να σημαίνει παραγκώνιση του άλλου? Η συμφιλίωση με τον εαυτό μου θα δώσει στον άλλον ασφάλεια και όχι ανασφάλεια. Γιατί όμως όλα να συνδέονται με τις ανασφάλειες μας? Δε μπορεί απλά ΄να είναι θέλω ή δε θέλω?
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
quote:
Δυστυχώς ο πόνος είναι μέσα στη ζωή μας και δε μπορούμε να κάνουμε πολλά για αυτό. Υπάρχουν τρόποι όμως να προστατέψεις το "εγώ" σου, χωρίς να αφήσεις τις ανασφάλειες σου να σε βλάψουν ή να βλάψουν κάποιον άλλον στην πορεία σου.
Καλη μου μελαχρινη φιλη ο φοβος ειναι και αυτος μια δοκιμασια. Ξεπερνωντας τον καθε φοβο μας - κατακτωντας τον - γινομαστε πιο δυνατοι. Αρχικα αναφερομαι ομως στο κατα ποσο οι ανασφαλειες μπορυν να βλαψουν εμας τους ιδιους... πως? Με το να δημιουργουν καταστασεις φοβου και να μην μπορουμε να αφε8ουμε στην βιωση καταστασεων και συναισθηματων (κυριως). Σαν αποτελεσμα της δικης μας αμυνας ενδεχομενος να "βλαψουμε" ατομα γυρω μας.
quote:
Ποια βήματα πρέπει όμως να τολμούμε?
Οταν με θαρρος αποδεχτεις το θελω σου, την λαχταρα σου, οταν με τολμη ξεπερνας τους φοβους σου και τις ανασφαλειες σου, οταν με ζωντανια πεις "θελω να ζησω την καθε μου στιγμη, ανεξαρτητα το αποτελεσμα..." - για μενα καλη μου Πυρρα εκει ειναι τα βηματα...εστω και αν στην αρχη εχουν την μορφη μπουσουληματος!
quote:
Τα πάντα ξεκινάν από το εγώ μας. Πρώτο μας μέλημα είναι είναι να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και μετά τους γύρω μας. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι στη δική μας αναζήτηση πρέπει να πάρουμε και όλο τον κόσμο παραμάζωμα.Η ελευθερία μου σταματάει εκεί που ξεκινάει του διπλανού μου.
Συμφωνω απολυτα!
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Γιατί όμως καλή μου Μάρα, η αναζήτηση του κρυφού ή φανερού μας εγώ να σημαίνει παραγκώνιση του άλλου? Η συμφιλίωση με τον εαυτό μου θα δώσει στον άλλον ασφάλεια και όχι ανασφάλεια. Γιατί όμως όλα να συνδέονται με τις ανασφάλειες μας? Δε μπορεί απλά ΄να είναι θέλω ή δε θέλω?
Ισως εγω να μην εγραψα καθαρα την σκεψη μου - ηταν και η ωρα περασμενη...παμε λοιπον αλλη μια προσπαθεια
Η αναφορα μου ηταν στο γεγονος ότι ξεκινησε το τοπικ με το τι δινουμε και το τι περνουμε σε επιπεδο των 2 και κατέληξε καθαρά σε ατομικό επίπεδο – σε επίπεδο αυτοαμυνας και αντιδράσεις βάση ενστίκτου. Και εδώ εννουσα την παραγγόνηση του αλλου.
Τωρα η συμφιλίωση με τον εαυτό μας δεν συνεπαγεται ότι προσφερει και ασφάλεια στον αλλον διπλα μας. Μπορει να φερέμαστε με ένα Χ τρόπο – βάση των πιστευω μας και αυτά που εχουμε μαθει για μας…αλλα ο τροπος αυτος από μονος του – οι αντιδρασεις αυτές να μην είναι απολυτα κατανοητες στον συντροφο μας με αποτελεσμα να φερνει την ανασφαλεια στον μυαλο του.
Τα πραγματα είναι απλα όταν είναι σε μορφη «θελω» ή δεν «θέλω» …τι γινεται με τις καταστασεις του «ναι μεν…αλλα….»? Αλλωστε αυτές δεν είναι που μας προβλιματίζουν περισοτερρο?
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Τωρα η συμφιλίωση με τον εαυτό μας δεν συνεπαγεται ότι προσφερει και ασφάλεια στον αλλον διπλα μας. Μπορει να φερέμαστε με ένα Χ τρόπο – βάση των πιστευω μας και αυτά που εχουμε μαθει για μας…αλλα ο τροπος αυτος από μονος του – οι αντιδρασεις αυτές να μην είναι απολυτα κατανοητες στον συντροφο μας με αποτελεσμα να φερνει την ανασφαλεια στον μυαλο του.
Η δική μου η άποψη λέει ότι προσφέρουν. Η συμφυλίωση με τον εαυτό μου με κάνουν συγκροτημένη και αρκετά απόλυτη σε ότι αφορά τα πιστεύω μου, δυσκολα μετακινούμαι. Και αυτό μπορεί να δώσει ασφάλεια στον άλλον.
Το θέμα είναι αν αρέσω στον άλλον και αν μπορεί να με αποδεχτεί έτσι ακριβώς όπως είμαι. Μπορώ να αλλάξω σε κάποια πράγματα για να τον ευχαριστήσω, αλλά όχι σε όλα, και φυσικά εξαρτάται στο κατά πόσο θέλω να θυσιάσω για αυτόν.
Όποιος δε μπορεί να με αντέξει δεν μπορεί να περιμένει να τον αντέξω και εγώ. Υπάρχουν "Θέλω" και "Θέλω κάτι άλλο πιο πολύ" και "Δε θέλω". Τα "ναι μεν αλλά...." μου ακούγονται στο μυαλό ως προσπάθειες φυγής. Τι σημαίνει "ναι μεν αλλά..." Αλλά τι? Η σχέση αν δεν είναι απόλυτη στους νόμους της, δεν είναι σχέση, για μένα είναι παρωδία. Δεν έχει σημασία πως οριοθετείς τη σχέση, έχει σημασία για μένα να οριοθετηθεί. Δεν μπορείς να παίζεις με τον άλλον με τα "ναι μεν αλλά..." ΑΛΑΤΙΑ!! Ναι θέλω, αλλά... πες καλύτερα δε ξέρω τι μου γίνεται, ή να είμαι ειλικρινής είμαι σε κατάσταση αναπροσδιορισμού του εαυτού μου ή της σχέσης μας. Όταν θέλεις, θέλεις. και φυσικά μπορεί να βρεθείς σε κατάσταση αναπροσδιορισμου, αλλά να έχεις τα κότσια να το θέσεις για να επιλυθεί. Για αυτό είναι οι σχέσεις, για να μοιράζεσαι.
quote:
Τα πραγματα είναι απλα όταν είναι σε μορφη «θελω» ή δεν «θέλω» …τι γινεται με τις καταστασεις του «ναι μεν…αλλα….»? Αλλωστε αυτές δεν είναι που μας προβλιματίζουν περισοτερρο?
Οι σχέσεις που προβληματίζουν για πολύ καιρό, είναι τσάμπα κατανάλωση χρόνου. Όλοι περνάμε κρίσεις που μπορεί να κρατήσουν καιρό, αλλά προς θεού, όταν φτάνουμε να το κάνουμε συνήθειο καταντάει γελοίο. Στο κάτω κάτω όποιος δε θέλει την προσφορά μου, ας μείνει στη γωνιά του.
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
quote:
Δεν έχει σημασία πως οριοθετείς τη σχέση, έχει σημασία για μένα να οριοθετηθεί. Δεν μπορείς να παίζεις με τον άλλον με τα "ναι μεν αλλά..." ΑΛΑΤΙΑ!! Ναι θέλω, αλλά... πες καλύτερα δε ξέρω τι μου γίνεται, ή να είμαι ειλικρινής είμαι σε κατάσταση αναπροσδιορισμού του εαυτού μου ή της σχέσης μας. Όταν θέλεις, θέλεις. και φυσικά μπορεί να βρεθείς σε κατάσταση αναπροσδιορισμου, αλλά να έχεις τα κότσια να το θέσεις για να επιλυθεί. Για αυτό είναι οι σχέσεις, για να μοιράζεσαι.
Πόσο με βοήθησες όμορφη Θεσσαλονικιά... Είναι η κατανόηση των απλών φαινομενικά πραγμάτων που καθορίζουν την ίδια την ζωή.
Με αγάπη...
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
Αλήθεια, πόσο περίεργο είναι τα πιο απλά να φαντάζουν τόσο πολύπλοκα, και αντιθέτως τα πιο πολύπλοκα τόσο απλά. Το μυαλό μας μπορεί να μας παίξει φορβερά παιχνίδια, για αυτό είναι απαραίτητη η γνώση του εαυτού μας και οι επιλογές μας να γίνονται σύμφωνα με τα δικά μας πιστευω αλλά και αντοχές. Ότι δεν αντέχουμε μας καταστρέφει. Ποιος ο λόγος?
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
quote:
Η συμφυλίωση με τον εαυτό μου με κάνουν συγκροτημένη και αρκετά απόλυτη σε ότι αφορά τα πιστεύω μου, δυσκολα μετακινούμαι. Και αυτό μπορεί να δώσει ασφάλεια στον άλλον.
Το θέμα είναι αν αρέσω στον άλλον και αν μπορεί να με αποδεχτεί έτσι ακριβώς όπως είμαι.
Καλη μου φιλη εχω την αισθηση οτι διαφωνουμε σε ένα λεπτο σημειο...
Το να ξερουμε τι θελουμε τι ψαχνουμε πως να το κατακτησουμε και πανω απο ολα να το κρατησουμε - δειχνει δυναμικοτητα, θεληση, αποφασιστικοτητα. Μπορει λοιπον να δημιουργηθει ετσι μια κατασταση ασφαλειας αφου ο αλλος νοιωθει οτι εχουμε αξιες και "πιστευω" με βασεις και οχι στερεωμενα στον αερα!
Απο κει και περα ομως τα οσα ξερουμε για τον εαυτο μας την δεδομενη στιγμη δημιουργουν συμπεριφορες - η δικη μας συμπεριφορα... και αυτη ειναι που μπορει να δημιουργησει ανασφαλεια. Οπως εσυ (και ο καθε "εσυ") λες "Ετσι ειμαι - ετσι φερομαι, αν σου κανω" - και δεν διαφωνω με την αντιμετωπιση αυτη- και περιμενεις απο τον αλλο να σε δεχτει...ετσι και ο αλλος εχει το δικαιωμα να μην κατανοει το πως εσυ συμπεριφερεσαι, ή στο δικο του μυαλο η Χ συμπεριφορα να δημιουργει καποια ανασφαλεια στον εσωτερικο του κοσμο.
Πολλες φορες η αντιμετωπιση που υπαρχει ειναι : "μα δεν το βλεπεις με την πραγματικη σκοπια - δεν ειναι ετσι τα πραγματα" και εκει θα διαφωνησω!! Δεν μπορει καποιος να ακυρωνει την υπαρξη του αλλου λεγωντας οτι αυτο που βλεπει η που νοιωθει ειναι ασημαντο η μη πραγματικο. Αν ο αλλος το νοιωθει και το βλεπει - ειναι εμπειρια του και αυτο το κανει σημαντικο και πραγματικο!
Η λυση ειναι σε αυτο που λες καλη μου φιλη
quote:
Όποιος δε μπορεί να με αντέξει δεν μπορεί να περιμένει να τον αντέξω και εγώ.
Ας δουμε λοιπον τα πραγματα που εχει ο συντροφος μας και που δεν αντεχουμε...ας αναρωτηθουμε αν ειμαστε ικανοι να ζησουμε με αυτα ... και ας ειμαστε ειλικρινης με τον εαυτο μας...αν η απαντηση ειναι οχι τοτε υπαρχει και το χειροφρενο!!
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Η ελευθερία μου σταματάει εκεί που ξεκινάει του διπλανού μου.
Τα ατομικα μου δικαιωματα προ-υπηρχαν τις καθε σχεσεις μου - προ-υπηρχαν πριν ακομα ανακαλυφθει ο εκαστοτε συντροφος. Ειναι δικαιωματα που κατα την γνωμη μου δεν ειναι διαπραγματευσιμα - ουτε τα δικα μου ουτε του συντροφου μου ...απλα υπαρχαν και θα υπαρχουν!
πιο ειναι λοιπον το εργο της σχεσης ? Να αναγνωρισει και να προστατευσει τα δικαιωματα αυτα και των δυο πλευρων...
Προτιμω λοιπον το:
"Η ελευθερια μου συν-υπαρχει και συμ-βαδιζει με την δικη σου"
Δεν σταματαει πουθενα η δικη μου και σαφως δεν ξεκιναει η δικη σου απο κει που υποτιθεμενα σταματαει η δικη μου...απλα υπαρχουν και με την δικη μας δυναμη - επιμονη - υπομονη και εργασια αναπτυσονται η μια μεσα στην αλλη ...
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
"Η ελευθερια μου συν-υπαρχει και συμ-βαδιζει με την δικη σου"
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
quote:
Το να ξερουμε τι θελουμε τι ψαχνουμε πως να το κατακτησουμε και πανω απο ολα να το κρατησουμε - δειχνει δυναμικοτητα, θεληση, αποφασιστικοτητα.
Σύμφωνοι.
quote:
Μπορει λοιπον να δημιουργηθει ετσι μια κατασταση ασφαλειας αφου ο αλλος νοιωθει οτι εχουμε αξιες και "πιστευω" με βασεις και οχι στερεωμενα στον αερα!
Συμφωνοι.
quote:
Απο κει και περα ομως τα οσα ξερουμε για τον εαυτο μας την δεδομενη στιγμη δημιουργουν συμπεριφορες - η δικη μας συμπεριφορα... και αυτη ειναι που μπορει να δημιουργησει ανασφαλεια.
Συμφωνοι έως ένα σημείο. Όντως η συμπεριφορά μας δύναται να το κάνει αυτό. Να προσπαθήσω να εξηγήσω όμως που αναφέρομαι εγώ. Το πιο απλό απλούστατο παράδειγμα. Παντρεμένη/παντρεμένος. Βγαίνει μόνος/μόνη έξω. Αν αυτός έχει αποδείξει τον χαρακτήρα του ο άλλος δεν είναι "λογικό" να νοιώθει ανασφαλής. Αυτό επεκτείνεται και σε άλλες καταστάσεις.
quote:
Οπως εσυ (και ο καθε "εσυ") λες "Ετσι ειμαι - ετσι φερομαι, αν σου κανω" - και δεν διαφωνω με την αντιμετωπιση αυτη- και περιμενεις απο τον αλλο να σε δεχτει...ετσι και ο αλλος εχει το δικαιωμα να μην κατανοει το πως εσυ συμπεριφερεσαι, ή στο δικο του μυαλο η Χ συμπεριφορα να δημιουργει καποια ανασφαλεια στον εσωτερικο του κοσμο.
Συμφωνώ, αλλά αυτό εξαρτάται κατά πόσο είναι ειλικρινής ο άλλος μαζί σου και κατά πόσο εσύ του έχεις ανοιχτεί. Δε μπορούμε πάντα να καταννοούμε τον άλλον.
quote:
Πολλες φορες η αντιμετωπιση που υπαρχει ειναι : "μα δεν το βλεπεις με την πραγματικη σκοπια - δεν ειναι ετσι τα πραγματα" και εκει θα διαφωνησω!! Δεν μπορει καποιος να ακυρωνει την υπαρξη του αλλου λεγωντας οτι αυτο που βλεπει η που νοιωθει ειναι ασημαντο η μη πραγματικο. Αν ο αλλος το νοιωθει και το βλεπει - ειναι εμπειρια του και αυτο το κανει σημαντικο και πραγματικο!
Σωστά, "δεν είναι έτσι τα πράγματα" δεν ισχύει. Η πραγματικότητα πολλές φορές διαφέρει από άτομο σε άτομο. Το θέμα είναι τι νοιώθεις. ΄Και φυσικά δε μπορείς να ακυρώσεις τα αισθήματα του άλλου, Είναι εκεί, πραγματικά. Όσο και αν εσένα σου φαίνοντα ασήμαντα.
quote:
Ας δουμε λοιπον τα πραγματα που εχει ο συντροφος μας και που δεν αντεχουμε...ας αναρωτηθουμε αν ειμαστε ικανοι να ζησουμε με αυτα ... και ας ειμαστε ειλικρινης με τον εαυτο μας...αν η απαντηση ειναι οχι τοτε υπαρχει και το χειροφρενο!!
ΕΥΓΕ!!!! Αυτό είναι!!!!! Δε μπορούμε να υποχρεώνουμε τον άλλον να βλέπει με τα δικά μας τα μάτια, όπως δε μπορούμε ούτε εμείς να δούμε με τα δικά του. Είμαστε ελεύθεροι και οι δύο!!!!
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα