- Βουδας 152 Μετρων! - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
Θα ειναι 3 φορες σαν το αγαλμα της "Ελευτεριας" και θα ειναι τελειωμενος το 2005 με "ειδικη τεχνολογια" που σχεδιασαν οι Βρεττανοι που υποστηριζουν οτι "αναπνεει" με το περιβαλλον και θα αντεξει πανω απο 1000 χρονια!
Αναρρωτιέμαι όμως: Θα είναι ο τόπος αυτός, ένας τόπος λατρείας του ιερού, ή μία τεράστια μεγαλομανής επίδειξη του κενού σε αξίες πολιτισμού μας;
Γιατί εάν είναι το δεύτερο, θα καταρρεύσει μαζί με αυτόν, όπως όλα τα δημιουργήματα που δεν έχουν φτιαχτεί για να φιλοξενήσουν μία θεϊκή απεικόνηση της αθανασίας.
Ο καιρός θα δείξει.
κάνε κλικ!![]()
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Απο τι ακουω τελευτεα σε διεθνη νεα ειναι οτι αυτο το αγαλμα θα αρχισει να ελκυει παρα πολυ κοσμο και ετσι να δημιουργηθει η βαση για την εισοδο του Maitreya. Αν θυμαστε πριν λιγα χρονια στο Αφγανισταν καταστρεψαν 2 μεγαλα αγαλματα Βουδα, τα ανατοιναξαν μετα απο μεγαλες φασαριες ποθ μεσολαβησαν.
ΜΑΖΑ-ΘΥΜΑΤΑ-ΗΛΗΘΙΟΤΗΤΑ-ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ...
ValGraph
(http://www.taracanada.com/CircleofLight.html) που ειναι σταυροι να εμφανιζονται πανω σε κτιρια. Τα "θαυματα" του μπορειτε να τα βρειτε εδω (http://www.share-international.org/background/miracles/MI_main.htm)
Κατα περιεργο τροπο ομως υποστηριζει οτι ειναι υπευθυνος για πολλα "Crop-circles" και εξηγα γιατι στην ιστοσελιδα του.
H πείνα ξεχάστηκε, ένα ζεστό χαμόγελο στο πρόσωπό του...
O "μεγάλος αδελφός" μας χάρισε φώς!
O ¨μεγάλος αδελφός" μας έχτισε παλάτι για να ειρωνεύεται την πείνα μας...
Kι εμείς, τόσο ηλίθιοι, χαιρόμαστε μ' αυτόν, μ' αυτόν που ζεί εκεί...
Ίσως μπούμε κι εμείς κάποτε εκεί μέσα, έστω και σαν "καθαρίστριες" και "χορέυτριες"...
Σαλονικιοί, χαρείτε για το γιοφύρι που δεν θα πατήσετε ποτέ...
Aθηναίοι, χαρείτε με το χαμόγελο την Nτόρας (για σας χαμογελά - να σας ζεστάνει)... Xαρείτε που πήρατε το γιοφύρι...
Aς συμμετάσχουμε όλοι σε έναν διχασμό που θα 'ρθει...
Aς πιούμε κι ας μεθύσουμε με το ¨ποτό της λυχνίας" κι ας επαναπαυτούμε μ' αυτό...
Tότε ο γείτονας θα μας κλοτσήσει, τότε θα παρακαλάμε το φως να κάνει κάτι... αλλά αυτό δε θα σαλεύει...
Θα κοιτάμε ο ένας τον άλλον με τρόμο, μα τα χέρια μας δεμένα θα 'ναι...
Aπλώς θα τρέχουμε και θα κρυβόμαστε...
O "μεγάλος αδελφός" όμως, που παραμονεύει κάθε μέρα, θα βγει απ' το σοκάκι και θα μας σώσει... Kι εμείς θα του γλύφουμε τα πόδια.
Kαλύτερα, να σβήσουμε το φως - μέσα απ' αυτό δε θα 'ρθει?
Kαλύτερα να γκρεμίσουμε τα παλάτια κι ας μοιράσουμε τις πέτρες... Tο σπιτάκι που θα χτίσω με τις πέτρες αυτές θα είναι πιο ζεστό απ' αυτά κι όλοι θα θέλουν να 'ρθουν να το δουν αυτό κι εμένα, έστω και για ένα ποτήρι νερό...
"O κόσμος θα 'ρθει πιο κοντά κι εμείς δε θα χρωστάμε σε κανέναν..."
ValGraph