- Γνωριζοντας τα ζωα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Εντείνει την εμπορική αλιεία της φάλαινας η Ισλανδία

Newsroom ΔΟΛ

πηγή

In anticipation of my resurrection...

ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ από τη Βορειοανατολική Κολομβία αποκάλυψαν το μεγαλύτερο φίδι που έχει ανακαλυφθεί ποτέ. Ο Τitanoboa cerrejonensis (δηλαδή ο τιτάνιος βόας από τη Σερεχόν, το ανοιχτό ανθρακωρυχείο, όπου βρέθηκαν τα απολιθώματά του), ήταν ένα τέρας που ενέδρευε στα τροπικά δάση της Νότιας Αμερικής μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων και έτρωγε κροκοδείλους για πρωινό, μεσημεριανό και δείπνο! Είχε μήκος τουλάχιστον 13 μέτρα, ζύγιζε πάνω από 1.100 κιλά και το σώμα του είχε πλάτος τουλάχιστον ένα μέτρο, σύμφωνα με την ανακοίνωση που δημοσίευσε στην επιθεώρηση «Νature» η διεθνής ομάδα επιστημόνων που έκανε την ανακάλυψη. Έζησε πριν από 58 έως 60 εκατομμύρια χρόνια, όταν το ζωικό βασίλειο της Γης προσπαθούσε ακόμη να ανακάμψει από τη μαζική εξαφάνιση των δεινοσαύρων και πολλών άλλων πλασμάτων πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, όταν ένας αστεροειδής έπεσε κοντά στην Ακτή Γιουκατάν στο Μεξικό. Την εποχή εκείνη, ο Τitanoboa cerrejonensis μπορεί να ήταν το μεγαλύτερο χερσαίο σπονδυλωτό στη γη.

πηγή:tanea.gr

"1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζειτο ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης,κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος...Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου,σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα πουκάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνωτίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα...Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου.

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουν σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό... Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα!Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε την µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε,περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, µε είχαν εγκαταλείψει...

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν... Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δουν «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν... Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο,µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουν στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού,που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια. Ο πόνος ήταν ανυπόφορος. Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις»... Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε.
Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα. Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;.....»

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισµό ο άνθρωπος απέκτησε µια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσµατα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό ßασίλειο.Χωρίς να είναι ικανοποιηµένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να ßάζει ένα κενό µεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση µιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύµßολο µια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε µια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσµό της κοινωνίας µεταξύ αυτού και του ζωικού ßασιλείου» - Sigmund Freud

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως,για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».... "

Θηλαστικά «επιλέγουν» το φύλο των απογόνων τους

Ορισμένα θηλαστικά με οπλές μπορούν να ρυθμίζουν την αναλογία των φύλων στους απογόνους τους ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες, δείχνει ανάλυση των μέχρι σήμερα ερευνών για το αμφιλεγόμενο θέμα.

Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στην κατσίκα, τη ζέβρα, τη γαζέλα, το ελάφι και άλλα οπληφόρα. Ο φυσιολογικός μηχανισμός της «επιλογής» φύλου παραμένει πάντως άγνωστος.

Η μετα-ανάλυση των ερευνητών των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Εδιμβούργου έδειξε ότι τα θηλυκά των θηλαστικών αυτών τείνουν να αποκτούν θηλυκούς απογόνους σε αντίξοες συνθήκες και αρσενικούς όταν ζουν σε περιβάλλον που ευνοεί την κυοφορία.

Η άποψη ότι το κόκκινο ελάφι μπορεί να καθορίζει με αυτόν τον τρόπο το φύλο των μικρών του προτάθηκε πριν από περίπου 30 χρόνια από τον Αμερικανό βιολόγο Ρόμπερτ Τράιβερς.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Τράιβερς, η προτίμηση σε ένα από τα φύλα, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες, εμφανίζεται σε είδη στα οποία τα θηλυκά ζευγαρώνουν με λίγα μόνο επικρατή αρσενικά.

Αν οι συνθήκες είναι δυσμενείς, τα θηλυκά δεν έχουν συμφέρον να παράγουν αρσενικά μικρά: θα ήταν πιθανό οι αρσενικοί απόγονοι να μην είναι αρκετά ισχυροί ώστε να βρουν σύντροφο και να διαιωνίσουν τα γονίδιά τους. Σε αυτές τις συνθήκες, μόνο τα ισχυρά, και άρα γενετικά προικισμένα, θηλυκά, έχουν την πολυτέλεια να γεννήσουν αρσενικά.

Όταν όμως οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, συμφέρον για ένα θηλυκό είναι να παράγει αρσενικούς απογόνους, οι οποίοι ζευγαρώνουν με πολλούς συντρόφους και διασπείρουν περισσότερο τα γονίδιά τους.

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=66785

Το συγκεκριμένο ψάρι ανήκει στο είδος Barreleye και ανακαλύφθηκε το 1939. Οι εμφανίσεις του μπροστά στο φακό της κάμερας είναι εξαιρετικά σπάνιες, αφού ζει 600 – 800 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Σε τέτοια βάθη, το φως του ηλίου χάνεται τελείως και τα μάτια του ψαριού είναι κατασκευασμένα έτσι ώστε να συλλέγουν ακόμα και τη μικρότερη ακτίνα φωτός.

πληροφορίες zougla.gr

εικόνες national_geographic

Το μοναδικό στον κόσμο Bottlenose dolphin ζει σε μία λίμνη στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.
Έχει γίνει η ατραξιόν της περιοχής, ομάδες οικολόγων ειδοποιούν τους τουρίστες να το αφήσουν στην ησυχία του.

Ο 42χρονος Erik Rue καπετάνιος ενός τουριστικού πλοίου έχει φωτογραφίσει το δελφίνι-αλμπίνο, όταν πρωτοεμφανίστηκε στη λίμνη Calcasieu που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του κόλπου του Μεξικού.

Ο καπετάνιος είδε το δελφίνι να κολυμπάει σε κοπάδι με άλλα τέσσερα δελφίνια, τα μάτια του εκτός από το σώμα του που είναι ροζ είναι κόκκινα.Το ένα από τα δελφίνια πιθανώς είναι η μητέρα του, γιατί δεν απομακρύνθηκε καθόλου από δίπλα του.

Τα λόγια του καπετάνιου ήταν:
"Έτυχε να δω ένα μικρό κοπάδι από δελφίνια, και το ένα φαινόταν πιο ανοιχτόχρωμο, ήταν οπωσδήποτε ροζ!
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.Είχε το ίδιο χρώμα σε όλο του το σώμα σαν κάποιος να το έβαψε με μπογιά.

Το δελφίνι φαίνεται φυσιολογικό και καλά στην υγεία του, εκτός από το χρώμα του που το βρίσκω πανέμορφο, είναι ροζ από το κεφάλι μέχρι την ουρά τα μάτια του είναι κόκκινα, μάλλον πρόκειται για αλμπίνο, το σώμα του δεν έχει κανένα ελάττωμα και το δέρμα του φαίνεται να είναι απαλό και γυαλιστερό.

Το έχω δει 40 με 50 φορές στο ίδιο μέρος,το κανάλι που οδηγεί στη λίμνη Calcasieu μοιάζει να είναι το σπίτι του γι αυτό και για το κοπάδι του.

Από τότε που το πρωτοείδα το δελφίνι έχει μεγαλώσει αρκετά, κάποιες φορές απομακρύνεται από την μητέρα του για να παίξει και να βρει φαγητό, αλλά πάντα ξαναγυρίζει στο κοπάδι.

Κατά περίεργο τρόπο δεν μοιάζει να επηρεάζεται από το περιβάλλον και από τον ήλιο, όπως θα περίμενε κανείς στην κατάστασή του, με την μόνη διαφορά ότι παραμένει κάτω από την επιφάνεια του νερού περισσότερο από τα υπόλοιπα δελφίνια του κοπαδιού."

Η βιολόγος Regina Asmutis-Silvia της οργάνωσης για την προστασία φαλαινών και δελφινιών δήλωσε τα εξής:

"Δεν έχω ξαναδεί δελφίνι με αυτό το χρώμα σε όλη μου την καριέρα.
Είναι πραγματικά ένα πανέμορφο δελφίνι αλλά οι άνθρωποι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, και μ' αυτό όπως και με όλα τα δελφίνια, χρειάζεται σεβασμός, παρακολούθηση από απόσταση, περιορισμός στο χρόνο που το παρατηρούν και να μην το κυνηγούν ή να το παρενοχλούν με οποιοδήποτε τρόπο.
Παρόλο που το δελφίνι είναι ροζ, πρόκειται για αλμπίνο και αυτό φαίνεται από τα κόκκινα μάτια του, είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό, αλλά δεν γνωρίζουμε πιο είδος αλμπινισμού έχει κληρονομήσει αυτό το δελφίνι."

Η εμφάνισή του(λόγω χρώματος) θυμίζει τα ροζ δελφίνια του Αμαζονίου

Πηγή:telegraph

Στη φωτογραφία που έθεσε στη διάθεση των διεθνών πρακτορείων το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Western Australia, φαίνεται ο σκελετός ενός είδους μαρσιποφόρου λιονταριού που έχει πλέον εξαφανιστεί. Σήμερα, μια ομάδα επιστημόνων ετοιμάζεται να αρχίσει εκσκαφές και έρευνες στην έρημο της δυτικής Αυστραλίας, καθώς πιστεύουν ότι τα ίχνη του λιονταριού θα τους οδηγήσουν στην ανακάλυψη και άλλων μαρσιποφόρων γιγάντιων ειδών.

Πηγή:ethnos.gr

Μέχρι και πριν από δύο αιώνες οι άνθρωποι ζούσαν σ' ένα καλά τακτοποιημένο και αμετάβλητο σύμπαν που κυβερνούσαν απαραβίαστοι φυσικοί νόμοι τους οποίους είχε θεσπίσει ένας πάνσοφος και πανάγαθος δημιουργός, ο Θεός.

Όμως από τις αρχές του 18ου αιώνα μια σειρά από "ενοχλητικές" ανακαλύψεις της γεωλογίας, της παλαιοντολογίας και της ζωολογίας ανέτρεψαν αυτή την ειδυλλιακή εικόνα. Με την ανακάλυψη από τον Δαρβίνο της φυσικής επιλογής, του βασικού μηχανισμού της εξέλιξης κάθε μορφής ζωής, άρχισε η προοδευτική απομυθοποίηση του ανθρώπου. Έτσι από κορωνίδα της δημιουργίας υποβαθμίστηκε σ' ένα απλό και καθόλου αναγκαίο προϊόν της εξέλιξης της ζωής πάνω στη Γη.

Το μεγάλο αίνιγμα ήταν με τι ρυθμούς συνέβαινε αυτή η εξέλιξη. Με αργούς και σταθερούς, όπως επέμενε ο Δαρβίνος και οι οπαδοί της βαθμιαίας εξέλιξης, ή με τρόπο ασυνεχή, δηλαδή με σύντομες επιταχύνσεις και μακροχρόνιες στάσεις, επιβραδύνσεις ή άλματα όπως αποκαλύπτουν τα πολυάριθμα απολιθώματα που έφεραν στο φως οι παλαιοντολόγοι;

Δημιουργία χωρίς Δημιουργό

Αν η ηλικία της Γης είναι 4,5-4,6 δισεκατομμύρια χρόνια, τότε πότε εμφανίστηκαν οι πρώτες μονοκύτταρες μορφές ζωής; Τα παλαιότερα απολιθώματα προκαρυωτικών οργανισμών (μονοκύτταρων χωρίς πυρήνα) βρέθηκαν στη Νότια Αφρική και χρονολογούνται πριν από 3,4 δισεκατομμύρια χρόνια.

Άρα η ζωή εμφανίστηκε πολύ νωρίς στους πρωτόγονους ωκεανούς. Επί δύο δισεκατομμύρια χρόνια οι προκαρυωτικοί οργανισμοί (κυανοβακτήρια, μεθαγόνα βακτήρια) επικρατούσαν στην Προκάμβρια ζωή, ενώ μόλις πριν από 1,5 δισεκατομμύρια χρόνια εμφανίστηκαν οι πρώτοι ευκαρυωτικοί οργανισμοί, μονοκύτταροι οργανισμοί με πυρήνα και καλά διαχωρισμένα κυτταρικά διαμερίσματα.

Τότε συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Πριν από περίπου 600 εκατομμύρια χρόνια έκαναν ξαφνικά την εμφάνισή τους οι πολυκύτταροι οργανισμοί, τα πρώτα ζώα. Δεδομένης της πορείας της εξέλιξης, αν υπήρχε Δημιουργός "δε θα θύμιζε καθόλου σοφό αρχιτέκτονα αλλά μάλλον ατζαμή μάστορα", όπως υποστήριξε μεταξύ άλλων ο νομπελίστας βιολόγος Φρανσουά Ζακόμπ.

Η Κάμβρια έκρηξη

Με την έναρξη της Καμβρίου περιόδου (πριν από 590-500 εκατομμύρια χρόνια) η ζωή στον πλανήτη μας γνώρισε μια μεγάλη έκρηξη δημιουργίας που παρήγαγε όλους τους γνωστούς σήμερα ζωικούς τύπους (φύλα), αλλά και πολλά άλλα άγνωστα. Σχεδόν από το πουθενά ξεπήδησαν νέες θαλάσσιες μορφές ζωής: κολυμβητές, ζώα που προσλάμβαναν τροφή φιλτράροντας το νερό, και επιδέξια αρπακτικά.

Τις χειροπιαστές αποδείξεις αυτής της δημιουργίας έφεραν στο φως πρόσφατες ανασκαφές σε απολιθωματοφόρα στρώματα της Καμβρίου περιόδου στην περιοχή Γιουνάν (Κίνα). Εξίσου σημαντικές μαρτυρίες γι' αυτή την αποφασιστικής στιγμής γένεση του ζωικού βασιλείου είναι τα απολιθώματα που βρέθηκαν στα βουνά του Καναδά, στο Μπούργκες Πας της Βρετανικής Κολομβίας, ενώ μια πρώτη αποτυχημένη απόπειρα αρχής της πολυκύτταρης ζωής είχε γίνει εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα, όπως μαρτυρούν τα απολιθώματα της Εδιακάρα, στην Αυστραλία.

Εκεί βρέθηκαν κατάλοιπα αλλόκοτων θαλάσσιων οργανισμών, όλοι με μαλακό σώμα σε σχήμα ταινίας ή τηγανίτας. Ήταν η πρώτη πρόβα και οι πρώτοι ερασιτέχνες ηθοποιοί που δοκίμασαν ανεπιτυχώς να παίξουν το δράμα της πολυκύτταρης ζωής.

Οι πρώτοι ηθοποιοί

Ποιοι ήταν οι πρώτοι πραγματικοί ηθοποιοί στο δράμα της πολυκύτταρης ζωής; Στο άνοιγμα του άρθρου βλέπουμε μια αναπαράσταση των αινιγματικών πλασμάτων που βρέθηκαν στην Κίνα. Αν και όλα μαζί θα μπορούσαν να χωρέσουν σ' έναν κολπίσκο, δεν πρέπει να τα υποτιμάμε. Στην πραγματικότητα πρόκειται για εκπροσώπους των ζώων με τα οποία ξεκίνησε η ιστορία της πολυκύτταρης ζωής.

Ανάμεσά τους υπάρχουν οι προ-προπαππούδες όλων των σημερινών τύπων ζώων, ακόμα και αυτού στο οποίο ανήκουμε εμείς οι άνθρωποι. Φαίνεται πάντως ότι ο σκηνοθέτης της εξέλιξης είχε κατανείμει λίγο πριν από την εντυπωσιακή πρεμιέρα της πολυκύτταρης ζωής τους ρόλους των πρωταγωνιστών. Για παράδειγμα, την αμφίπλευρη συμμετρία στα οστρακόδερμα και στα μαλάκια ή την πενταγωνική συμμετρία στους αχινούς και στους αστερίες. Οι νέες μορφές ήταν τρισδιάστατες. Ποτέ πια δεν εμφανίστηκαν επί σκηνής οι επίπεδες τηγανίτες της Εδιακαριανής πανίδας.

Κατασκευαστικά πρότυπα

Στα ρηχά νερά του Κάμβριου ωκεανού παίχτηκε η πρώτη πράξη του δράματος με πρωταγωνιστές τις μέδουσες, τα ποροφόρα ζώα, τα βραχιόποδα, τα αρθρόποδα και άλλα πολλά παράξενα ζώα όπως οι τριλοβίτες, οι οποίοι ενώ εκείνη την εποχή ήταν οι κυρίαρχοι των Κάμβριων θαλασσών έμελλε να εξαφανιστούν.

Ανάμεσα σ' αυτούς τους πρωτόγονους οργανισμούς συναντάμε και τα πρώτα χορδωτά, οργανισμούς που διαθέτουν ένα στηρικτικό άξονα, τη νωτοχορδή, από την οποία προέκυψε αργότερα η σπονδυλική στήλη των σπονδυλωτών. Από τότε διαμορφώθηκε το βασικό ανατομικό σχήμα των κυριότερων τύπων ζώων που οι ζωολόγοι αποκαλούν φύλα. Κανένα άλλο νέο φύλο ζώων δεν εμφανίστηκε έκτοτε.

Κάθε διαφορετικό φύλο του Καμβρίου παρουσιάζει ένα βασικό σωματικό σχέδιο το οποίο εξακολουθούν να διαθέτουν σήμερα τα διάφορα είδη που προέκυψαν απ' αυτό. Όλα τα είδη εντόμων -πάνω από ένα εκατομμύριο- έχουν τρία ζεύγη άκρων πάνω στο θώρακα.

Όλα τα οστρακόδερμα έχουν ένα κεφάλι που αποτελείται από πέντε τμήματα, όπου συμφύονται δύο ζεύγη αποφύσεων πριν από το στόμα και τρία μετά, όπως ο πρόγονός τους Canadaspis της Καμβρίου "δημιουργίας". Το Haikouella, αινιγματικό πλάσμα της κινεζικής Καμβρίου, και το εκπληκτικό Pikaia, που ανακαλύφθηκε στον Καναδά, είναι οι δύο πρωτοπόροι που άνοιξαν το δρόμο για την εξέλιξη των χορδωτών. Η σπονδυλική τους στήλη αποδείχθηκε μια από τις μεγαλύτερες εξελικτικές καινοτομίες, αφού αποτέλεσε την προϋπόθεση της μελλοντικής ανάπτυξης πιο πολύπλοκων εγκεφάλων και συμπεριφορών. Η πιο εκπληκτική όμως ανακάλυψη στην Κίνα ήταν ο Haikouicthys, το αρχαιότερο γνωστό σ' εμάς ψάρι.

Τερατώδεις αποτυχίες

Εκτός απ' αυτούς τους μακρινούς προγόνους των σημερινών ζώων οι ερευνητές ανακάλυψαν είκοσι επιπλέον φύλα που εξαφανίστηκαν και τα οποία οι ειδικοί δεν ξέρουν πού να κατατάξουν. Ήταν μοντέλα οργανισμών χωρίς μέλλον. Η πλειονότητα των απολιθωμένων οργανισμών που βρέθηκαν στην Κίνα και στον Καναδά δεν ανήκουν στις γνωστές σ' εμάς ταξινομικές ομάδες. Μεταξύ αυτών ήταν το τρομερό Anomalocaris, με μήκος δύο μέτρα.

Τα σαγόνια του είχαν κυλινδρικό σχήμα και μπορούσε να συνθλίβει τη λεία του. Άλλος εκπρόσωπος των φύλων που εξαφανίστηκαν είναι το Hallucigenia, με εφτά ζεύγη αγκαθιών που ίσως χρησιμοποιούσε σαν πόδια, εφτά πλοκάμια (ακανθώδεις αποφύσεις) και εξογκωμένο κεφάλι. Επίσης το παράξενο Opabinia με πέντε μάτια, προβοσκίδα και δαγκάνες ή το Odontogryphus, μεγάλο σκουλήκι που έμοιαζε με μικρό φουσκωτό στρώμα και είχε κυλινδρικό στόμα με κεραίες και μυτερά "δόντια".

Πρόοδος ή ρωσική ρουλέτα;

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την εξελικτική πορεία της ζωής μέχρι σήμερα σαν μια ανοδική πορεία, μια συνεχή ανέλιξη από τις απλούστερες μορφές ζωής προς τις πιο σύνθετες και προσαρμοσμένες. Τη βαθιά πίστη ή ελπίδα μας σ' αυτή την αισιόδοξη προοπτική έρχονται να διαψεύσουν ανακαλύψεις όπως αυτές του Καναδά και της Κίνας.

Πράγματι, τα απολιθώματα αυτά μας αποκαλύπτουν μια απίστευτη αρχική ποικιλότητα σε μορφές και ανατομικά σχέδια της Κάμβριας ζωής που σταδιακά αποδεκατίστηκαν, αφήνοντας ελάχιστους ζωικούς τύπους (φύλα). Όμως γιατί πολλοί από τους πρωταγωνιστές της πολυκύτταρης ζωής εξαφανίστηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι κέρδισαν το παιχνίδι της εξέλιξης;

"Για να το καταλάβουμε πρέπει να έχουμε σαφή ιδέα για το ρόλο του τυχαίου" συνήθιζε να απαντά ο Στέφεν Γκουλντ -απεβίωσε τον προηγούμενο χρόνο-, διάσημος παλαιοντολόγος και εξελικτικός βιολόγος, πολέμιος της Θεωρίας της Βαθμιαίας Εξέλιξης. "Τα φύλα που χάθηκαν είχαν πολύ πιο σύνθετα χαρακτηριστικά σε σύγκριση μ' εκείνα που κατάφεραν να επιβιώσουν στην πορεία της εξέλιξης˙ συχνά μάλιστα η εξάπλωση των πρώτων ήταν μεγαλύτερη".

Αυτό, επιμένει ο Γκουλντ, αποτελεί παράδοξο μόνο για όποιον πιστεύει ότι η εξέλιξη έχει σκοπό να ευνοεί τους ισχυρότερους οργανισμούς, ακολουθώντας μια προοδευτική ανοδική πορεία. "Φυσικά δεν πρέπει να λησμονούμε" εξηγεί ο Νάιλς Έλντριτζ, άλλος διάσημος παλαιοντολόγος και στενός συνεργάτης του Γκουλντ, "ότι η εξέλιξη σημαδεύεται από μαζικές εξαφανίσεις που ανακατεύουν και πάλι την τράπουλα. Τα περιβάλλοντα αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και οι κανόνες του παιχνιδιού. Ένα ήσσονος σημασίας χαρακτηριστικό μπορεί να αποκτήσει καθοριστική σημασία στις νέες συνθήκες".

Ένα από τα πολλά παραδείγματα είναι η εξέλιξη των θηλαστικών. Το μικρό μέγεθος των πρώτων θηλαστικών που ζούσαν την εποχή των δεινοσαύρων τα καταδίκαζε σε περιθωριακό ρόλο. Αποδείχθηκε όμως ένα σημαντικό βιολογικό πλεονέκτημα μετά την κρίση που οδήγησε στην εξαφάνιση όλων των μεγάλων ερπετών.

Τίποτα και κανείς δεν είχε προσχεδιάσει αυτό το πλεονέκτημα, ούτε και θα μπορούσε ποτέ να προβλέψει ότι τα ασήμαντα τότε θηλαστικά θα διαδέχονταν τα μεγαλειώδη ερπετά. Όπως τονίζει ο Γκούλντ, "τα απολιθώματα της Καμβρίου δείχνουν ότι η μεγαλύτερη ποικιλομορφία στο ζωικό βασίλειο υπήρξε όταν αυτό πρωτοεμφανίστηκε. Στη συνέχεια αποδεκατίστηκε λόγω των μαζικών εξαφανίσεων".

Εξελικτικά παράδοξα

Αν μπορούσαμε να ξαναπαίξουμε τη "θεατρική παράσταση" της εξέλιξης, ξεκινώντας και πάλι από την περίοδο της Καμβρίου, τότε οι οργανισμοί-πρωταγωνιστές δε θα είχαν την ίδια μοίρα. Αν η παράσταση ξανάρχιζε, θα είχε διαφορετικό φινάλε. Αν δίναμε στο Anomalocaris, το οποίο εξαφανίστηκε, την ευκαιρία να επιβιώσει, ίσως σήμερα υπήρχε ένα θαλάσσιο τέρας χειρότερο κι από Άλιεν.

Αν από την κατανομή των ρόλων είχε εξαλειφθεί το Jianfengia, σήμερα δε θα υπήρχε κανένα έντομο. Αν εξαφανίζαμε το Haikouicthys, τον κοινό πρόγονο των ψαριών, δε θα υπήρχαν ούτε τα αμφίβια ούτε οι απόγονοί τους, τα ερπετά και τα θηλαστικά, άρα ούτε ο άνθρωπος, τον οποίο εγωιστικά θεωρούμε ως κορωνίδα της δημιουργίας.

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=53305

Η ομοφυλοφιλία διαδεδομένη στο ζωικό βασίλειο, επιβεβαιώνει νορβηγικό μουσείο
Ακόμα και οι πιγκουίνοι και οι μέλισσες επιδίδονται σε ομοφυλοφιλικές συνευρέσεις, σύμφωνα με την πρώτη έκθεση για την ομοφυλοφιλία στα ζώα, που άνοιξε την Πέμπτη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Όσλο.
Με την τεκμηρίωση ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς στους πιγκουίνους, τις καμηλοπαρδάλεις, τους παπαγάλους, τα σκαθάρια, τις φάλαινες και δεκάδες άλλα πλάσματα, οι επιμελητές της έκθεσης καταλήγουν ότι η ομοφυλοφιλία δεν μπορεί να θεωρηθεί αφύσικη.
«Μπορεί να έχουμε άποψη για πολλά θέματα, όμως ένα πράγμα είναι σαφές -η ομοφυλοφιλία συναντάται σε όλο το ζωϊκό βασίλειο, δεν είναι ενάντια στη φύση» αναφέρει ο κατάλογος της έκθεσης, η οποία φέρει τον τίτλο Ενάντια στη Φύση.
«Η ομοφυλοφιλία έχει παρατηρηθεί σε περισσότερα από 1.500 είδη του ζωϊκού βασιλείου και έχει τεκμηριωθεί για 500 από αυτά», σημείωσε ο επικεφαλής της ομάδας που διοργάνωσε την έκθεση. Γκέιρ Σέλι. Σημείωσε ότι η έκθεση είναι η πρώτη για το θέμα, αν και ένας ζωολογικός κήπος της Ολλανδίας είχε κάποια στιγμή διοργανώσει περιηγήσεις για την παρατήρηση ομοφυλόφιλων ζώων.
«Η γενετήσια ορμή είναι ισχυρή στα ζώα [...] Είναι μέρος της ζωής, το σεξ είναι διασκέδαση» σχολίασε στο Reuters ο Σέλι.
Σε ένα από τα εκθέματα, δύο θηλυκοί κύκνοι κάθονται μαζί σε μια φωλιά. Τα πτηνά μεγαλώνουν μερικές φορές τα μικρά τους σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια, είτε όταν ένα θηλυκό έχει χάσει το αρσενικό του ταίρι, είτε όταν έχει παραχωρήσει ένα αυγό σε ένα ζεύγος αρσενικών.Μία φωτογραφία στην έκθεση απεικονίζει δύο γιγάντια πέη να ξεπροβάλουν από το νερό καθώς δύο αρσενικές φάλαινες επιδίδονται σε σεξουαλικά παιγνίδια. Μια άλλη δείχνει μια αρσενική καμηλοπάρδαλη να κάνει σεξ με μια άλλη επίσης αρσενική, ενώ μία τρίτη παρουσιάζει την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά των σκαθαριών.
Οι πίθηκοι μπονόμπο, γνωστοί και ως πυγμαίοι χιμπατζήδες, έχουν ακραία σεξουαλική συμπεριφορά, καθώς έχουν συνευρέσεις με θηλυκά και αρσενικά αδιακρίτως. «Οι μπονόμπο είναι αμφισεξουαλικοί, όλοι τους» είπε ο Σέλι.
Ένας φανατικός χριστιανός δήλωσε ότι οι διοργανωτές της έκθεσης, η οποία χρηματοδοτείται εν μέρει από τη νορβηγική κυβέρνηση, θα πρέπει «να καούν στην κόλαση», σημείωσε ο ίδιος.
Αν και ο Αριστοτέλης παρατήρησε πριν από 2.300 χρόνια εμφανή ομοφυλοφιλική συμπεριφορά στις ύαινες, οι ενδείξεις ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς στα ζώα συχνά αγνοήθηκαν από τους επιστήμονες, ίσως λόγω ταμπού, έλλειψης ενδιαφέροντος ή φόβου γελοιοποίησης.
Παρόλα αυτά, παραμένει ασαφές για ποιο λόγο η ομοφυλοφιλία διατηρείται στα ζώα παρόλο που δεν φαίνεται να διευκολύνει την αναπαραγωγή.
Μεταξύ διαφόρων θεωριών, τα αρσενικά μπορούν να γίνουν περισσότερο αποδεκτά σε ένα κοινωνικό σύνολο αν έχουν ομοφυλοφιλικές συνευρέσεις. Αυτό, με τη σειρά του, ίσως τα διευκολύνει να ζευγαρώσουν αργότερα με θηλυκά, ανέφερε ο Σέλι.

2. Μια έκθεση διαφορετική

H αφίσα της έκθεσης που φιλοξενείται από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της νορβηγικής πρωτεύουσας.

Η πρώτη παγκοσμίως έκθεση με θέμα την ομοφυλοφιλία στα ζώα, άνοιξε χθες τις πόρτες της, παρά τις αντιδράσεις, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Όσλο.

Με τεκμηρίωση ομοφυλοφιλικών συμπεριφορών σε καμηλοπαρδάλεις, πιγκουΐνους, παπαγάλους, σκαθάρια, φάλαινες και δεκάδες άλλα είδη, το μουσείο συμπεραίνει ότι η ανθρώπινη ομοφυλοφιλία δεν μπορεί να θεωρηθεί «αφύσικη». «Μπορεί να έχουμε απόψεις για πολλά πράγματα, αλλά ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο – η ομοφυλοφιλία που συναντάμε στο ζωικό βασίλειο δεν είναι ενάντια στη φύση», αναφέρεται στη λεζάντα ενός εκθέματος.

Ο συντονιστής της έκθεσης που φέρει το όνομα «Ενάντια στη Φύση», Geir Soeli, δήλωσε χαρακτηριστικά στο Reuters: «Η ομοφυλοφιλία έχει παρατηρηθεί σε παραπάνω από 1.500 είδη και έχει τεκμηριωθεί επαρκώς για τα 500 από αυτά».

«Η σεξουαλική ορμή είναι έντονη σε όλα τα ζώα… Είναι μέρος της ζωής, έχει πλάκα να κάνεις σεξ», αναφέρει ο Soeli ως έναν από τους λόγους της ομοφυλοφιλίας ή της αμφιφυλοφιλίας στα ζώα. Και επισημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη κράτη όπου οι νόμοι τους περιγράφουν την ομοφυλοφιλία ως «έγκλημα εναντίον της φύσης».

Ο Αριστοτέλης είχε διαπιστώσει εμφανή ομοφυλοφιλική συμπεριφορά σε ύαινες πριν από 2.300 χρόνια, αλλά οι αποδείξεις για την ομοφυλοφιλία στα ζώα είχαν συχνά αγνοηθεί από τους ερευνητές, κατά πάσα πιθανότητα λόγω αποστροφής, έλλειψης ενδιαφέροντος ή φόβου γελοιοποίησης.

Ωστόσο, ακόμη παραμένει ασαφές στους επιστήμονες γιατί η ομοφυλοφιλία επιβιώνει, αφού φαίνεται ότι είναι γενετικό αδιέξοδο.

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=330442