- Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Λοιπόν, έχω συνταρακτικά νέα σήμερα για όσους παρακολουθούν το θέμα.
Συμπατριώτης Αφασιολανδός (με κεφαλαία παρακαλώ) που διάβασε το θέμα με πληροφόρησε ότι μέσα στα τόσα που ανίχνευσε στο Ιντερνέτ ανακάλυψε και μία συνταρακτική λεπτομέρεια για την καταγωγή του “Mahdi”.
Συγκεκριμένα, μου είπε ότι σε μια ιστοσελίδα με πρωτοκλασάτους αναλυτές του θέματος, και μάλιστα μουσουλμάνους, αναφέρεται ότι η καταγωγή του κ. Mahdi θα είναι απ’ το «Πράσινο Νησί» της Λευκής Θάλασσας.
«Ωραία», μου λέει πάλι ο φίλος, « ο κ. Mahdi του θέματος σου θα πρέπει να είναι Κύπριος».
«Και καλά πως το έβγαλες αυτό», του είπα.
«Λευκή Θάλασσα για τους Άραβες είναι η Μεσόγειος, και Πράσινο νησί για τους Έλληνες είναι η Κύπρος, επομένως ο κ. Mahdi θα είναι Κύπριος» συνέχισε ο φίλος, αριστερός να μη μας βγεί μόνο και όλα θα πάνε καλά.
Χαράς Ευαγγέλια λοιπόν για τους Κυπρίους και τον φίλο μου τον Mi-Ki(χα-χα) Την ΕΟΚ την θέλατε;
Χαιρετώ και πάλι απ’ την Αφασιολανδία,
Λουκάς
Αλλά, αναρωτιέμαι, πού θα εντόπιζαν άραγε οι λαοί τής μεσογειακής λεκάνης το ψυχολογικό κέντρο τής ιστορικής τους ύπαρξής...???
Σίγουρα όχι στον Ινδικό Ωκεανό!
Εν έτει 2008 και... Τούρκοι, Έλληνες, Σκοπιανοί και οι λοιπές φυλές τού Ισραήλ ένθεν κακείθεν τού Ατλαντικού, συνεχίζουν να προσσπαθούν εναγωνίως να πνιγούν σ' αυτή την κουταλιά νερό που ονομάζουν Αιγαίο...
Τώρα, άμα βρει χώρο και ο Μεσσιέ Μαχντί να παίξει πόκερ σε αυτή τη χαβούζα... καλώς να έρθει!
Δεν μού λες? ελληνοκύπριος ή τουρκοκύπριος θα είναι? γιατί ο Νοστράδαμος δεν το ξεκαθαρίζει!
p.s. * όχι όμως μόνο το Αιγαίο... 
Edited by - Mi_Ki on 24/11/2008 13:20:00
Ο μεσσιέ Αχμαντι Νεντζάντ δηλώνει καθημερινά όπου βρεθεί ότι η ώρα του Μαχντισμού έχει έλθει. Θεωρεί τον Μαχντισμό ως την μόνη λύση για το καλό (παρακαλώ) της ανθρωπότητας.
Εκεί που φρικάρω και σίγουρα θα δυσανασχετήσουν με αυτό μόλις το μάθουν και όλοι οι ευσεβείς και καλοκάγαθοι Χριστιανοί, είναι ότι στον «Μαχντισμό» ο Ιησούς θα «σφάξει» στο γόνατο τον Νταντζάλ» δηλαδή τον Αντίχριστο.
Φοβερά πράγματα σου λέω!!! Το φαντάζεσαι ...το έργο;
Εκεί να δεις πανηγύρια και αλλαξοπιστίες από όλους τους ...χριστιανομάχους του Εσωτέρικα.
Αμ γιατί νομίζεις ότι ο Τρεχαγύρευε δεν ...κωλώνει πουθενά και επιμένει ότι θα έλθει σύντομα η ώρα της «Κρίσης».
Εκεί να δεις Macedon, Sesostris, και Γιαπέτ να τραγουδούν προσοχή το Υπερμάχω μπροστά στον Σαμουήλ, τον Ψηλό και τον Τρεχαγύρευε.
Κάνε υπομονή Mi-Ki μου και θα τρίβεις τα μάτια σου, σου λέω. Μεγάλες και ένδοξες ημέρες έρχονται για όλους τους …καμήφηδες.
Τώρα όσον αφορά την ερώτησή σου αν θα είναι Ελληνοκύπριος ή τουρκοκύπριος,εγώ θα στοιχημάτιζα «Κατ Στήβενς», έχει απ’ όλα το καρντάσι.
Μπορεί όμως να είναι και Ελληνοκύπριος που το παίζει «Πόντιος» στην Ελλάδα έτσι για να δέσει η «Λευκή Θάλασσα» του Βορρά. Τι λες, καλά τα λέω;
Λουκάς
Edited by - ΕΡΙΩΠΙΣ on 25/11/2008 00:47:30
Τώρα όσον αναφορά τη σχέση της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας με το Ισλάμ, είναι αναμφίβολο ότι υπήρξαν αρκετές επιρροές.
π.χ Στην έρημο της Πέτρας οι Ναβαταίοι λάτρευαν τον Dushara ή Δούσαρη τον οποίο ταύτιζαν με το Δία (ο Στέφανος ο Βυζαντινός τον ταυτίζει με το Διόνυσο). Αντί για απεικόνιση του θεού σε κάποιο άγαλμα, οι Ναβαταίοι λάτρευαν μια κυβική πέτρα που την έλεγαν Καάβα. Οι παραλληλισμοί με τη λατρεία της σημερινής Καάβα στη Μέκκα είναι σαφείς.
Ο τίτλος του Δούσαρη ήταν “Άρχοντας των Βουνών” που ταυτίζεται επίσης με το εβραϊκό επίθετο του Θεού ως Ελ-Σαδαΐ (Θεός Υψηλός)
Edited by - veritas on 26/11/2008 23:49:20
Μα τον «Ο-Σί-ρι», θα ξεκινούσα και θα έλεγα, αν δεν γνωρίζαμε τι σημαίνει «Σι» και τι «Ίρι» σαν στεκόμασταν μπροστά στις τρεις Πύλες που έχουν από πάνω τους τον οφθαλμό θα διερωτόμασταν τι σημαίνουν όλα αυτά. Από που μπορεί όμως να αρχίσει κανείς ένα διάλογο με ένα αλλόθρησκο;
Αρχικά θα έλεγα οι άνθρωποι ας έχoυν υπ’ όψη τους ότι το Συμπαντικό Χάος κτίζει και καταστρέφει σύμφωνα με τους απαράβατους Νόμους του. Αυτοί οι Νόμοι είναι αγαθοί, όπως είναι και ο Θεός αγαθός.
Ο Θεός είναι η «Θετική» δύναμη που υπάρχει παντού μέσα στο Σύμπαν. Δεν έχει μέσα του ανθρώπινο φθόνο, επομένως δεν νοείται η σκέψη να εκδικείται ούτε να καταστρέφει έτσι όπως εννοούν την καταστροφή οι άνθρωποι.
Η κακία και το αρνητικό όταν μεγαλώσουν αυτοκαταστρέφονται και γίνονται σκόνη με την οποία κτίζεται η νέα ζωή.
Ο Θεός αφού είναι ακυβέρνητη ροή θα πρέπει να νοείται ως «Ελευθερία». Μόνο η Θεότητα εμπνέει και χαρίζει την απόλυτη Ελευθερία. Ο άνθρωπος, μόνο μέσα απ’ το γνώρισμα της Ελευθερίας και τη δύναμη του Λόγου, δύναται να φθάσει στην πνευματική και ψυχική ολοκλήρωση και να ενωθεί ως ενέργεια καθαρή με την Υπέρτατη Θεότητα ή αντιστρόφως να αυτοκαταστραφεί απ’ τις ενέργειές του. Ποτέ όμως απ’ τον Θεό.
Ας μη μη ξεχνάμε τέλος ότι ο «Ύπατος Μήστωρ» κατά τον Όμηρο είναι ο Ζευς. Η Υπέρτατη αγαθή ενέργεια του σύμπαντος, γι αυτό και τον έλεγαν Ιευ Ελευθέριο.
Ο φίλος του Mi-Ki ο Νοστράδαμος έλεγε ότι οι «Ελεύθεροι βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο με τους βαρβάρους». Κάτι θα γνώριζε για να λέει.
Αλλοίμονο επίσης σ’ εκείνον τον άνθρωπο που θα τολμήσει να μιλήσει για τον Χρονοκράτορα Θεό και μετά ζητήσει να πληρωθεί για αυτή την δουλειά.
Σήμερα, όπως και στο παρελθόν, κάποιοι καπηλεύονται χωρίς ντροπή το όνομα του Θεού. Άνθρωποι που δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν για τα Θεία Μυστήρια, ιδιαίτερα για το «Μυστήριο του Προσ-ώπου», συνεχίζουν το έργο των προκατόχων τους χωρίς φόβο για την Θεία Δικαιοσύνη.
Σίγουρα θα κατάλαβες για ποιους μιλώ; Όλοι αυτοί είναι συνεχιστές ενός εγκλήματος και γι’ αυτόν τον απλούστατο λόγο δεν μπόρεσαν ποτέ ν’ αγγίξουν το Άλιον ήθος δηλαδή την Υπέρτατη Αλήθεια.
Αφού λοιπόν υποσχεθήκαμε να μιλήσουμε για το όνομα του θεού λέω αρχικά να τον ονομάσουμε «Άλιο». Λέξη και έτυμο γνώριμο σε πολλούς λαούς για την ιδιότητα του Θεού, και στην συνέχεια βλέπουμε….
Λουκάς
quote:
Μα τον «Ο-Σί-ρι», θα ξεκινούσα και θα έλεγα, αν δεν γνωρίζαμε τι σημαίνει «Σι» και τι «Ίρι» σαν στεκόμασταν μπροστά στις τρεις Πύλες που έχουν από πάνω τους τον οφθαλμό θα διερωτόμασταν τι σημαίνουν όλα αυτά. Από που μπορεί όμως να αρχίσει κανείς ένα διάλογο με ένα αλλόθρησκο;
Νόμιζα ότι θα περιορίζαμε την κουβέντα μας στους “Ανθρώπους του Βιβλίου” δηλ. Ισραηλίτες, Χριστιανούς και Ισλαμιστές. Τώρα εσύ έριξες μπροστά μας όλη τη λεκάνη της Μεσογείου και φοβάμαι μην πνιγούμε.
Ενδιαφέρουσα η ετυμολογική σου προσέγγιση περί Ίρι – Ίριδα αν και απ' ότι ξέρω το αρχικό όνομα του Όσιρη ήταν Ασέρ – Ασίρ. Τον οφθαλμό του Όσιρη εκτός από τις εκκλησίες μας έτυχε να τον δω και στις πλώρες των παραδοσιακών βαρκών στη Μάλτα. Δεν μπορώ όμως να σε διαφωτίσω περισσότερο. Ντράπηκα βλέπεις τότε να ρωτήσω τους ψαράδες για τη σημασία του (οι μαλτέζοι μιλούν αγγλικά λες και έχουν τελειώσει την Οξφόρδη). Αντί γι' αυτή την ερμηνεία, προτιμώ το κομμάτι της Εξόδου όπου ο Θεός απαντά στο Μωυσή για ποιο είναι το Όνομα του:
Εχεγιέ Ασέρ Εχεγιέ (Είμαι Αυτός που θα Είμαι).
quote:
Ο Θεός είναι η «Θετική» δύναμη που υπάρχει παντού μέσα στο Σύμπαν. Δεν έχει μέσα του ανθρώπινο φθόνο, επομένως δεν νοείται η σκέψη να εκδικείται ούτε να καταστρέφει έτσι όπως εννοούν την καταστροφή οι άνθρωποι.
Η κακία και το αρνητικό όταν μεγαλώσουν αυτοκαταστρέφονται και γίνονται σκόνη με την οποία κτίζεται η νέα ζωή.
Αυτή όμως είναι η νεοχριστιανική θεώρηση για το αγαθό σύμπαν. Οι γνωστικοί χριστιανοί, οι Στωικοί και ο Πλάτωνας θα διαφωνούσαν μαζί σου. Μην ξεχνάς ότι η Βίβλος με τη φράση “ο Άρχοντας του Κόσμου τούτου” υποδηλώνει τον Διάβολο. Σε κάποια θρησκο-φιλοσοφικά συστήματα το κακό θεωρείται ως αυθύπαρκτη οντότητα, ενώ σε άλλα το σκότος είναι απλά η απουσία φωτός. Διαλέγεις και παίρνεις
quote:
Αφού λοιπόν υποσχεθήκαμε να μιλήσουμε για το όνομα του θεού λέω αρχικά να τον ονομάσουμε «Άλιο». Λέξη και έτυμο γνώριμο σε πολλούς λαούς για την ιδιότητα του Θεού, και στην συνέχεια βλέπουμε….
“Άλιος” είναι ο αρχαίος τύπος του Ήλιος τόσο με τη σημασία του αστέρος όσο και με εκείνη του φωτός. Άλιος, Ήλιος, Έλ, Άλ, ήλέκτωρ (φωτεινός), ήλεκτρο κ.τ.λ.
Πολλές οι ηλιοκεντρικές θρησκείες στην αρχαιότητα τόσο με τη λατρεία του ήλιου όσο και του φωτός είτε λέγεται Ρα, Απόλλων, Αχούρα- Μάζδα, κ.τ.λ. Κατά κάποιους εσωτεριστές μέσα σε αυτές και ο χριστιανισμός, με τον Χριστό και τους 12 μαθητές να συμβολίζουν τον Ήλιο με το ζωδιακό. Δεν ήταν πάντα βέβαια κυρίαρχες αυτές οι δοξασίες. Στην αρχαιότητα π.χ ο Απόλλων ήταν πρωταγωνιστής μεν αλλά όχι κυρίαρχος θεός. Και μιας και η λατρεία του ήταν βόρειας καταγωγής θα έλεγα ότι ήταν κάτι σαν τον ΠΑΟΚ. Καλή ομάδα μεν, αλλά πρωτάθλημα γιόκ. Πριν την επικράτηση του χριστιανισμού οι θηλυκές -σκοτεινές -σεληνιακές θεότητες ήταν το ίδιο ισχυρές με τις ηλιοκεντρικές, και είχαν ευρύτερη απήχηση στα λαϊκά στρώματα. Για χάρη της κουβέντας όμως ας δεχτούμε το συμβιβασμό σου.
Άλιος ο Θεός λοιπόν... και περιμένουμε.
Εγκυκλοπαιδικά σε πληροφορώ ότι την μισή ετυμολόγηση την είχε κάνει κάποτε ο Πλούταρχος στο βιβλίο του περί Ίσιδος και Οσίριδος. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι οι Αιγύπτιοι της εποχής του ονόμαζαν τον οφθαλμό «Ίρι».
Τώρα για το έτυμο «Σί» πίστωσέ το αν θες στον φίλο σου τον Ερίωπα ο οποίος παιδεύεται χρόνια μεταξύ Σι-ΩΠΗΣ και «αδολεσχίας».
Αν όλα αυτά που αναφέρει ο Τίμαιος και πολύ περισσότερα σχετικά με την κίνηση και δομή του σύμπαντος τα γνώριζαν ορθώς όλοι οι άνθρωποι, τότε δεν θα μπορούσαμε γραμματικά να τα είχαμε συντμήσει σ’ αυτές τις δύο λέξεις ή σ ’ ένα αριθμό, για παράδειγμα 8 ή 888;
Εσένα, η λέξη ΩΠΗ σε οδηγεί σε κάποια σύγχρονη λέξη;
-Στην τρύπα, θα μου απαντήσεις , την «οπή» και στον Κύκλωπα.
-Δεν θα σου έλεγα να κακίζεις τον εαυτό σου όπως ήδη κάνεις, αλλά να συνεχίσεις να ανιχνεύεις την λέξη διότι ευρίσκεσαι ήδη στον σωστό δρόμο. Για πες μου την θεά Αθηνά πως αλλιώς την έλεγαν;
-Αθηνά η Γλαυκώπις, θα μου πεις, που σημαίνει «η γαλανομάτα» όπως το χρώμα του ουρανού, έτσι την ονόμαζε και ο Όμηρος.
-Ωραία λοιπόν, κάνε μια ακόμη προσπάθεια και χώρισε τις δύο λέξεις.
-«Γλαύκο», μπορεί να συνεχίσεις να μου λες, δηλαδή γαλανό, και «ώπις»....,δεν ξέρω όμως τι είναι ή «ώπις».
-Ώπες, είναι τα μάτια, αγαπητέ μου φίλε, στην αρχαία ελληνική, θα συμπλήρωνα εγώ. Σήμερα χρησιμοποιούμε μόνο μερικές λέξεις παράγωγα, όπως οπτικός, κάτοπτρον, κατοπτεύω κλπ.
Ωπή λοιπόν είναι το άνοιγμα, ο οφθαλμός, ή Πύλη του ουρανού ή του «Ήλου» όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Συναντάμε επίσης το Ώπωπα απ’ το οράω του Ο-Σι-Ίρι, το Ώπται, το όπτομαι, το ωπάζομαι που σημαίνει βλέπω, κλπ.
Ωπή, επίσης, σημαίνει η θέα, έτσι όπως την αναφέρει την λέξη ο Απολλώνιος Ρόδιος.
Οι σύγχρονοι εκδότες λεξικών αγνοούν αυτή την λέξη όπως αγνοούν και την ετυμολογία σχεδόν όλων των σύνθετων με αυτή λέξεων.
Αν λοιπόν δίπλα απ’ το «Σι», που προέρχεται απ’ το «Σιός», που σημαίνει ο θεός, προσθέσουμε την «Ωπή», δεν θα έχουμε τελικά την «σι-ωπή»;
Μήπως οι αρχαίοι όταν ορκιζόντουσαν δεν έλεγαν «νη τω Σιώ»;
Μήπως ο «σίτος» δεν είναι η προμήθεια της τροφής στους ανθρώπους απ’ τον Θεό;
Μήπως η «Σίβυλλα» δεν ετυμολογείται απ’ το «Διός ή Σιός βουλή»; Άσχετα αν οι σύγχρονοι λεξικογράφοι δηλώνουν «αγνώστου ετύμου».
Μήπως ο «Σδεύς», δηλαδή ο Ζευς δεν ετυμολογείται απ’ το Σι+Δεύς; Θεό που λάτρευαν και οι αρχαίοι Ιουδαίοι;
Μήπως η «Σιών» δεν είναι η άγια επουράνια πόλη του Θεού και το «Σιναίον» όρος ή Σινά δεν είναι το βουνό του θεού;
Ή μήπως οι λέξεις si-lens στα Γαλλικά και si-lence στα Αγγλικά δεν έχουν την ίδια ετυμολογία;
Ερι-ωπικές σκέψεις φίλε μου σου καταθέτω και τίποτα άλλο.
Πάντως μ' αρεσε εκείνο το "Άλιος ο Θεός".
Συμπληρώνω και γω με το ...'Άλιος Ισχυρός" ...."Άλιος ο Αθάνατος" ...'Ελέησον ημάς"
Σκέψεις Αλίου ήθους φίλοι μου να έχετε και καλό Σαββατοκύριακο.
Λουκάς
Η τροπή του θέματος με ωθεί να καταθέσω λίγες σκέψεις...
Μα τον Έρ-ωτα, ή φτέρ-ωτα ή πτέρ-ωτα, θα έλεγα ξεκινώντας!
Και θα συνέχιζα, απευθυνόμενος στον Ερί-ωπα που προφανώς έχει διευρυμένη όραση, λέγοντάς του το εξής:
ΑΚΟΥ!
Τα μάτια σου τα άνοιξες και είδες...
Φώς...
Και είσαι, εδώ μαζί μας...
Τα ώτα σου είναι ανοιχτά?
Ακούς?
Προσπαθείς να δείς και ήδη βλέπεις πολλά, αλλά...
Μήπως, όταν δεν μπορείς να δείς άλλο... πέρα απ'το σκοτάδι, θα σου χρειαστούν τα ώτα σου?
Για ποιόν χτυπάει η καμπάνα?
Καβαλήστε τον ήχο και φύγετε!
Ένας-ένας, σιγά-σιγά...
Καλό ταξίδι!
Θα έρθει και η σειρά μας...
Φιλικά...
Ένα ταξίδι ξεκινάει (στο καλό!)
ένα ταξίδι μακρινό (δύσκολο...)
ουράνιο τόξο που γελάει και σε ρίχνει στο κενό
Χρώματα αγαπημένα(όμορφες ψευδαισθήσεις? και πάλι πίσω?)
μυρωδιά που ακολουθεί
χιλιάδες σκέψεις στα χαμένα κι έρωτας μεσ' τη βροχή (ξεχασμένες μνήμες και το τραγούδι του ήχου?)
Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό
άνοιξ' τα χέρια πιάσε τον ουρανό
Δώσε στη τρέλα σου λιγάκι απ' το φως
ξέχνα το αύριο αρχίζει ο χορός (δίνες-στροβιλισμοί?)
Μουσικές που σου μιλάνε μουσικές που σ' οδηγούν
λέξεις που σου τραγουδάνε και την αλήθεια σου ξεχνούν
Όνειρα καλά κρυμμένα μέσα σε χρυσά μαλλιά (χρυσά ολόφωτα κλουβιά?)
γεύση ανοιξιάτικη μέσ' από σένα
και τα μεσάνυχτα αγκαλιά (αντέχεις τα μεσάνυχτα αγκαλιά?)
Αφιερωμένο σε όλους!
(Και για όποιον θέλει να το ακούσει:http://video.exnet.gr/index.php?option=com_seyret&task=videodirectlink&Itemid=2&id=6828)
Λίγες ώρες πριν φύγει ένας φίλος απ’ την Αυστραλία μου παρέδωσε την ποιητική του συλλογή ζητώντας μου να κάνω διακριτική χρήση των κειμένων του όποτε συναντούσa στα μονοπάτια μου «καβάλα την τρέλα στο καλάμι».
Απόλαυσέ το:
…Ελλάς γελάς και με φιλάς
…χρυσή αλυσίδα όταν φοράς
…σαν ένα Ήλιο με κρεμάς
…αλλά σαν άπιστος Θωμάς
…σε κρύο νερό αργά βουτάς
…να δεις αν «γνήσιο» κρατάς
…και όλο σπόντες μου πετάς
…το κάνεις γιατί λες πως μ’ αγαπάς
…μα σαν Ιούδας με πουλάς.
Φίλε Ήλιε2012,
βγάλε το ζάρι, ρίξε με χάρη, κάθε πλευρά θα σου γράφει εξάρι,
Βάλε φωτιά φέρε μια μπόρα,
Δώστους το τέλος μεσ’ σε μια ώρα
Δείξε τον άσο, σφίξε το δόρυ, πίσω σου είμαστε… ασπιδοφόροι.
(Κώστας Ταμπάκης – Μελβούρνη 2000)
Λουκάς
Edited by - ΕΡΙΩΠΙΣ on 28/11/2008 21:47:52
quote:
-Ώπες, είναι τα μάτια, αγαπητέ μου φίλε, στην αρχαία ελληνική, θα συμπλήρωνα εγώ. Σήμερα χρησιμοποιούμε μόνο μερικές λέξεις παράγωγα, όπως οπτικός, κάτοπτρον, κατοπτεύω κλπ.
Το λεξικό Σου(ί)δα γράφει: «ώπες = οι οφθαλμοί» και όσο για τις λέξεις εγώ ξέρω και μερικές άλλες:
πρόσωπο, άνθρωπος (ανήρ+ωψ γεν. της ωπός , και όχι άνω-θρώσκω).
Α ναι, ξέρω και τη λέξη Ερίωπας = μεγαλομάτης και μεταφορικά ευρύνοος.
Τώρα για το σιγή:
Γράφει ο Σταύρος Βασδέκης στο Ετυμολογικό λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας:
«Ρίζα σι
σιγή [ονοματοποιία. Ακόμα και τώρα η εκφορά του σσ…, σσιι… (το ι άφωνο), απευθύνεται προς συνάνθρωπο μας είτε για να σιωπήσει είτε για να γυρίσει να μας δεί, αλλά και για να ακινητοποιηθεί (επί κυνηγών, βλ. σίγυνος). Διότι το σσιι… και διαπεραστικότητα διαθέτει αλλά και ελάχιστη ένταση ήχου απαιτεί, ώστε να μη αντιληφθούν εύκολα τον ήχο οι παρακείμενοι. Μάλλον ήταν σι-ή και προς άρση της χασμωδίας έγινε σιγή με παρεμβολή του γ]- σιωπή. σιγάζω, σιγάω, σίγα, σιγαλέος, σιγηρός, σιγαλός, σιγηλός, σίγος, σίγνον, σιγο-, σιγά, σιγαλά, σιγαλιά, σιγανά, σιγανεμιά, σιγανεύω, σιγανο-, σιγανός, σιγαστήρας, σιγώ.
σίγυνος [σιγανός (α>υ), ήταν θηρευτική και αθόρυβα έπρεπε να ρίπτεται]- θηρευτική λόγχη, λόγχη, δόρυ. σιγύνης, σιβύνη (γ>β), σιβύνης, ζιβύνη (σ>ζ).»
___________________________________________________________________________________________
Η ιστορία με το 888 ξεκινά ως εξής (αντιγράφω από την wikia γιατί δεν μπόρεσα να βρω το απόσπασμα στην «εκκλησιαστική ιστορία»):
Στα Ελληνικά το όνομα "Ιησούς" δίνει το λεξαριθμικό άθροισμα 888, (Ι+Η+Σ+Ο+Υ+Σ = 10+8+200+70+400 +200 = 888) H Σίβυλλα η Κυμαία (κατ' άλλους η Ερυθραία), ιέρεια του Απόλλωνος προφήτευσε, (τον 3ο αιώνα π.Χ.): «Θα έλθει Υιός Θεού στην Γη και θα ενδυθεί σάρκα ανθρώπινη, ομοιούμενος με τους θνητούς της. Το όνομα του θα φέρει "τέσσερα φωνήεντα" και "δύο σύμφωνα", οκτώ μονάδες, οκτώ δεκάδες και οκτώ εκατοντάδες, ήτοι τον αριθμό 888 (Κατά τους Χριστιανούς προέβλεψε το όνομα "Ιησούς") (βλ. Εκκλησιαστική Ιστορία Ευσεβίου και 20° τόμο Ελληνικής Πατρολογίας του Κέντρου Πατερικών Εκδόσεων, σελ. 1285-1293).
Μιας και ο Ευσέβιος είναι ήδη ύποπτος για την πλαστογράφηση ενός άλλου χρησμού της Σίβυλλας δεν νομίζω να θεωρείται και ιδιαίτερα αξιόπιστος.
Ο άλλος υποτιθέμενος χρησμός υπάρχει στο κείμενο Βασιλέως Κωνσταντίνου λόγος και στη ακροστιχίδα εμφανίζεται το όνομα
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ:
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Η Σίβυλλα λοιπόν η Ερυθραία, η οποία παραδέχεται ότι γεννήθηκε την έκτη γενεά μετά τον κατακλυσμό, ήταν ιέρεια του Απόλλωνος και φορώντας στέμμα παρόμοιας αξίας με τον θεό ο οποίος λατρεύεται από αυτήν, και τον τρίποδα φροντίζοντας γύρω από τον οποίο ήταν περιτυλιγμένος όφις και με την βοήθεια του θεού Απόλλωνος προεφήτευε εις αυτούς που την είχαν ανάγκη... Αυτή λοιπόν κάποτε αφού προχώρησε εις τα άδυτα της γενομένης σε ακατάλληλο καιρό θεοευσέβειας και αφού επληρώθη πράγματι από θεία έμπνευση, διά των επών της προεφήτευε τα μέλλοντα σχετικά με τον Θεό με σαφήνεια, σύμφωνα προς τις τοποθετήσεις των πρώτων γραμμάτων τα οποία αποτελούν την ακροστιχίδα, αποκαλύπτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την ιστορία της καθόδου του Ιησού επί της γης:
«Θα ιδρώσει η γη, όταν έλθει η ώρα της Κρίσεως.
Θα έλθει από τον ουρανό, ο μέλλων βασιλεύς εις τους αιώνες
δια να κρίνει καθένα που φέρει σάρκα και όλον ανεξαιρέτως τον κόσμο.
Θα ιδούν τον Θεό άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι,
Ύψιστο, μετά των αγίων, εις το τέλος του χρόνου
με σάρκα, κρίνοντας επί βήματος τις ψυχές των ανθρώπων.
Όταν κάποτε ο κόσμος όλος γίνει άγονος και γεμάτος αγκάθια.
Θα απορρίψουν οι άνθρωποι τα είδωλα και όλον γενικά τον πλούτο.
Θα κατακαύσει το πυρ την γη, τον ουρανό ακόμη και την θάλασσα.
Ανιχνεύοντας θα πυρπολήσει τις πύλες της φυλακής του Άδη.
Τα σώματα τότε όλων των ανθρώπων θα έλθουν εις το φως της ελευθερίας των αγίων•
τους παράνομους τότε το πυρ θα ελέγχει εις τους αιώνες.
Όσα κάποιος έπραξε κρυφά, τότε όλα θα τα μαρτυρήσει.
Διότι τα σκοτεινά στήθη, ο Θεός με διαφωτισμούς θα ανοίξει.
Θρήνος θα φθάσει από όλους και τριγμός οδόντων.
Θα εκλείψει το φως της ημέρας, η λάμψη του ηλίου και των αστέρων.
Τον ουρανό θα περιστρέψει με ταχύτητα και θα χαθεί το φεγγοβόλημα της σελήνης.
Θα υψώσει τα φαράγγια και θα καταστρέψει τα υψώματα των βουνών.
Το ύψος δεν θα φαίνεται πλέον λυπηρό εις τους ανθρώπους.
Τα βουνά με τις πεδιάδες θα ισοπεδωθούν και σε όλη την θάλασσα δεν θα υπάρχει δυνατότητα πλεύσης, διότι η γη θα κατακεραυνωθεί.
Ποταμοί που κοχλάζουν, μαζί με τις πηγές θα εκλείψουν.
Σάλπιγγα δε από τον ουρανό, φωνή με μεγάλο θρήνο θα αφήσει,
κραυγάζοντας το μίασμα των ελεεινών και τις συμφορές του κόσμου.
Τότε η ανοιγόμενη γη θα φανερώσει το χάος του Ταρτάρου,
και οι πάντες θα έλθουν ενώπιον του βήματος του Βασιλέα Θεού.
Θα ρεύσει από τον ουρανό πύρινος ποταμός και μάλιστα από θείο.
Σημάδι τότε θα υπάρχει για όλους τους ανθρώπους, τέτοιο που θα είναι εντόνως φανερό.
Το ξύλο για τους πιστούς, η σάλπιγγα η ποθητή θα είναι.
Η ζωή των ευσεβών ανδρών, εμπόδιο θα είναι για τον κόσμο,
φωτίζοντας τους ονομαστούς διά των υδάτων σε δώδεκα πηγές.
Θα εξουσιάσει η ποιμαντική σιδηρά ράβδος.
Αυτός ο οποίος τώρα προαναφέρθηκε σε ακροστιχίδα,
είναι ο δικός μας Θεός,
Σωτήρ αθάνατος βασιλεύς, αυτός ο οποίος υπέφερε προς χάριν μας."
___________________________________________________________________
Τώρα οι περισσότεροι θα ρωτήσουν, μα γιατί αυτή η εμμονή με το 888; Η απάντηση είναι ότι έπρεπε να εκπληρωθούν δύο χωρία της βίβλου. Το πρώτο είναι το
Μαλαχίας 3:6 > Επειδή, εγώ είμαι ο Κύριος• δεν αλλοιώνομαι•
Και το δεύτερο το Προς Εβραίους 13:8 Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα, και στους αιώνες.
Τώρα με την γεματρία της πρώτης φράσης βρίσκουμε
Το 888 είναι το μόνο νούμερο που στη σύγχρονη αρίθμηση δεν μεταβάλλει την αξία του αν αναστραφεί, ακόμα και αν το δούμε κατοπτρικά πάνω κάτω. Η εσωτερική σημασία αυτού του γεγονότος νομίζω ότι είναι προφανής.
_____________________________________________________________________________________________
Helios2012 η συναισθησία δεν κατάλαβα που κολλάει; Δενμου το εξηγείς σε παρακαλώ;
---
Καλό ΠΣΚ και από μένα