- Πόσο αξιόπιστα και αληθινά είναι αυτά που μας πλασάρουν οι θρησκείες; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ουάσινγκτον
Οι αστρονόμοι αναγκάζονται να επανεξετάσουν την κρατούσα θεωρία για το σχηματισμό των κομητών έπειτα από την ολοκλήρωση των αναλύσεων στα δείγματα του κομήτη Βιλντ 2. Η σύσταση του περαστικού αντικειμένου τελικά θυμίζει τους άχαρους αστεροειδείς.
Οι επιστήμονες πιστεύουν σήμερα ότι οι οι κομήτες σχηματίστηκαν στην εξωτερική, παγωμένη ζώνη του Ηλιακού Συστήματος και περιέχουν αρχαία βράχια, σκόνη και πάγους που περίσσεψαν από το σχηματισμό του συστήματος πριν από 4,5 δισ. χρόνια.
Τα αποτελέσματα της αποστολής Stardust δεν επιβεβαιώνουν αυτή τη θεωρία: Τα υλικά του κομήτη Bιλντ 2 αφενός δεν είναι αρχαία, αφετέρου σχηματίστηκαν κοντά στον Ήλιο, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό Science. Παρόμοια συμπεράσματα για τον Βιλντ 2 είχαν δημοσιευτεί στο ίδιο περιοδικό και το 2006.
Το βραχώδες υλικό που εξετάστηκε θυμίζει τους συμπαγείς χρονδριτικούς αστεροειδείς, οι οποίοι αποτελούνται κυρίως από πέτρα και μέταλλο και οι περισσότεροι κινούνται σε μια ζώνη ανάμεσα στον Αρη και τον Δία. Παραμένει άγνωστο πώς αυτό το πυριγενές υλικό μετακινήθηκε στη μακρινή ζώνη των κομητών.
«Συνολικά, αυτός ο κομήτης, Βιλντ 2, μοιάζει περισσότερο με αστεροειδή από ό,τι περιμέναμε» σχολίασε στο Reuters η Δρ Χόουπ Ίσι, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore των ΗΠΑ.
«Το υλικό που απαντάται σε αρχέγονα αντικείμενα απλά δεν υπήρχε στα δείγματα» προσθέτει ο συνεργάτης της Τζον Μπράντλεϊ.
Το σκάφος Stardust της NASA συνέλεξε υλικό από την κόμη του Βιλντ 2 το 2004 και τα δείγματα έπεσαν στη σφραγισμένα σε μια κάψουλα το 2006.
Ο κομήτης Βιλντ 2 παίρνει το όνομα του Ελβετού αστρονόμου Πολ Βιλντ ο οποίος τον ανακάλυψε το 1978. Έχει διάμετρο 5 χλμ και συμπληρώνει μια περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 6,5 χρόνια.
Newsroom ΔΟΛ
Στην ανέμη τυλιγμένο
παραμύθι αρχινά
Κατερίνα – καρδερίνα
ποιος καημός σε τυραννά;
Με του Μάη το φεγγάρι
θα σου στείλω δυο φιλιά
Κατερίνα – καρδερίνα
με τον ήλιο στα μαλλιά
Δυο φιλιά και δυο λογάκια
τυλιγμένα στο χαρτί
Κατερίνα – καρδερίνα
λουκουμάκια σε γιορτή
Κόψε κρίνα, απ’ το μπαλκόνι
να σου πλέξω μια αγκαλιά
Κατερίνα – καρδερίνα
να φωλιάζουν τα πουλιά
Τα πουλιά τα χελιδόνια
κι ένας έρωτας λυγμός
Κατερίνα – καρδερίνα
κι ο σπουργίτης μου καημός
Δυο φιλιά και δυο λογάκια
τυλιγμένα στο χαρτί
Κατερίνα – καρδερίνα
λουκουμάκια σε γιορτή
Έταξα στον Αϊ – Γιώργη
να σε κλέψω μια βραδιά
Κατερίνα – καρδερίνα
πανηγύρι στην καρδιά
Κατερίνα Καρδερίνα (Λιανοτράγουδο)~Χρόνης Αηδονίδης
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού
και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!Tις νύχτες κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου διώχνει η βροχή
Φοβάμαι μην σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εδώ μοναχή
Φοβάμαι μην σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εδώ μοναχή
Nα διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι
να φέγγω στον δρόμο σου θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο καημό θα μου φέρει
θα μείνω στον δρόμο σου, να γίνω φωτιά
Nα διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι
να φέγγω στον δρόμο σου θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο καημό θα μου φέρει
θα μείνω στον δρόμο σου, να γίνω φωτιά
Tην πόρτα χτυπάει αγέρας
το σπίτι βαραίνει σιωπή
Γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ την δική σου φωνή
Γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ την δική σου φωνή
Nα διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι
να φέγγω στον δρόμο σου θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο καημό θα μου φέρει
θα μείνω στον δρόμο σου, να γίνω φωτιά
Tις νύχτες κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου πήρ’ η βροχή
Μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
Μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί
Μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
Μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί
Nα διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι
να φέγγω στον δρόμο σου θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο καημό θα μου φέρει
θα μείνω στον δρόμο σου, να γίνω φωτιά
Να διώξω τα σύννεφα ~ Καίτη Χωματά
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού
και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!Σαν το ψαράκι πάνω κάτω
μέσα στην γυάλα μου γυρνώ
Ξαπλώνω ανάσκελα στον πάτο
και κοιτάζω τον αφρό
Πως μένουν όλα ίδια κι όμοια
κάθε μέρα που περνά
Ας γίνει κάτι να ταράξει
της ζωής μου τα νερά
Έτσι ευχόμουνα την ώρα
που μπήκες στη ζωή μου εσύ
Γάτος με πέταλα και φόρα
μια ζωντανή καταστροφή
Είσαι το μάτι του κυκλώνα
και φταις που φτάσαμε ως εδώ
Στο ορκίζομαι στον Ποσειδώνα
δεν θέλω να σε ξαναδώ
Σαν το ψαράκι πάνω κάτω
μέσα στην γυάλα μου γυρνώ
Πίνω μια θάλασσα άσπρο πάτο
κλαίω έναν ωκεανό
Πώς έγινε να σ' αγαπήσω
να ναυαγήσω στα ανοικτά
Ας γίνει κάτι να γυρίσω
στα ρηχά μου τα νερά
Αν βγω απ' αυτή την τρικυμία
σώα και δίχως αμυχή
δεν ξανακάνω πια καμία
παρακινδυνευμένη ευχή
Θα 'θελα να 'μουνα γοργόνα
μα ένα ψαράκι είμαι μικρό
Το ορκίζομαι στον Ποσειδώνα
δεν θα ξαναερωτευτώ
Αν βγω απ' αυτή την τρικυμία...
Θα 'θελα να 'μουνα γοργόνα...
Το ψαράκι ~ Νάμα
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού
και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!λαχτάρησα να ζήσω
με μυρωδιές κι αρώματα
φωτιά στα χρώματα.
Μία νύχτα με φεγγάρι
καινούριο κι αναμένο
μετάξι μαύρο να φορώ
να βάφω το νερό.
Μια νύχτα μόνο τάξε μου
φαρμάκι αν θέλεις στάξε μου, μετά.
Μια νύχτα μόνο τάξε μου
να φέγγω στα ματάκια σου μπροστά.
Μια νύχτα σαν κι αυτή
θάνατο κι αρχή - σου ζητώ
Μια νύχτα στη Βεγγάζη
να βγω φωτογραφία
στα φώτα κάποιου βαποριού
στα χέρια τ’ αγοριού
Μια νύχτα με τραγούδι
πεντάρφανο και ξένο
κι αν πιάσουν τ’ άστρα πυρκαγιά
θα πέσουν στη καρδιά.
για όταν ξυπνήσεις...
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
το προτιμω απο manu chao
You know that I would be a liar
If I was to say to you
Girl, you couldn't get much higher
Come on baby, light my fire
Come on baby, light my fire
time to set the night on fire
προσοχη στις φλογες
μπορουν να καψουν το σωμα
αλλα και την ψυχη
κατι ξερουν τα διαβολακια
we'll all take turns
i'll get mine, too
love don't pay no bills.
Love don't give no indication
love just won't stand still.
Love kills
drills you through your heart
Love kills
scars you from the start.
It's just a living pastime
ruling your heart line
stay for a lifetime.
Won't let you go 'cause love
love
love won't leave you alone.
Love don't take no resenration
love is no square deal.
Hey
love don't give no justification
strikes rike cold steel.
Love kills
drills you through your heart
Love kills
scars you from the start.
It's just a living pastime burning your lifeline
Gives you a hard time
Won't let you go 'cause love
love
love wont leave you alone.
Hey
love can play with your emotions
open invitations to your heart.
Hey
love kills. Play with your emotions
open invitations to your heart
To your heart
to your heart
love kills.
Love kills
hey
hey
love kills
love kills
love kills
love kills.
Love can play with your emotions
open invitations.
Love kills
hey
drills you through your heart.
Love kills
scars you from the start.
It's just a living pastime
ruling your heart line
won't let you go.
Love kills
hey
drills you through your heart
Love kills
tears you right apart.
It won't let go
it won't let go
love kills
yeah
yeah.
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Love hides in the strangest places.
Love hides in familiar faces.
Love comes when you least expect it.
Love hides in narrow corners.
Love comes to those who seek it.
Love hides inside the rainbow.
Love hides in molecular structures.
Love is the answer.
When the routine bites hard
and ambitions are low
And the resentment rides high
but emotions won't grow
And we're changing our ways,
taking different roads
Then love, love will tear us apart
again
Why is the bedroom so cold
Turned away on your side?
Is my timing that flawed,
our respect run so dry?
Yet there's still this appeal
That we've kept through
our lives
Love, love will tear us apart again
Do you cry out in your sleep
All my failings expose?
Get a taste in my mouth
As desperation takes hold
Is it something so good
Just can't function no more?
When love, love will tear us apart
again
τις φωτιές μου σβήνε
στα βαθιά κι απέραντα φιλιά σου..
Πάρε την βροχή των αστεριών
να πιεις,
θέλω να μεθάς για μας
και να μ'αγαπάς..
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!
Δίχως μια στάλα στοργή,
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.
Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
βροχερή σαν Κυριακή,
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
χιμάς και γλύφεις σαν σκυλί.
Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου,
τους ήχους που φτάνουν από μακριά?
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
που αλέθεις των εκλεκτών το «ωσαννά».
Αγρύπνια, της κόλασης κήτος,
είναι το φιλί σου φωτιά.
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
πού 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Το Πρακτορείο
Ξαρχάκος Σταύρος
Μουσική/Στίχοι: Ξαρχάκος Σταύρος/Γκάτσος Νίκος
Το πρακτορείο, θολό και κρύο
κάποιοι μιλάνε για παράξενες βροχές
και το ταξίδι, σαν άγριο φίδι
γεμίζει φόβο τις αδύνατες ψυχές
Απόψε μοιάζουμε κ’ οι δύο
πιο πίσω εγώ κι εσύ μπροστά
σαν μακρινό λεωφορείο
πού ‘χει τα φώτα του σβηστά
για μας ο κόσμος δεν τελειώνει
για μας ο κόσμος αρχινά
μα της καρδιάς το μαύρο χιόνι
δεν θα μας βγάλει πουθενά
Το πρακτορείο, θολό και κρύο
κάποιοι μιλάνε για παράξενες βροχές
και το ταξίδι, σαν άγριο φίδι
γεμίζει φόβο τις αδύνατες ψυχές
Άντρα και γείτονα και φίλε
στη φτώχεια και στην προσφυγιά
μια παγωμένη σπίθα στείλε
να σου την κάνω πυρκαγιά
κι αν δεν καείς έλα κατόπι
που δε θα μένει πια κανείς
για να γενούμε πάλι ανθρώποι
στον κήπο της Γεσθημανής
Αυτός ο τύπος μας κοιτάει σα κάμερα
πίσω απ' τα μάτια του βλέπω καλώδια
θα 'βαζα στοίχημα παίρνει προγράμματα
μας βλέπει digital σε ολογράμματα
Κάρτα η μνήμη ακούει στέρεο
ρυθμίζει τις εντάσεις στ' ασημένιο περιδέραιο
στο στήθος είναι η καρδιά του πέτρα
καλώδια χιλιάδες μέτρα
Επιχειρήσεις, επιχειρήσεις
πουλά κλεμμένα όνειρα, αγοράζει αναμνήσεις
ότι βλέπει την αλήθεια στον τελευταίο πάπυρο
να καίγεται σε μια οθόνη ως το άπειρο
Μίστερ, τι με κοιτάς
πρόσεξε του λέω τώρα ποιο κουμπί πατάς
είμαι αλεξίσφαιρος, είμαι αλεξίσφαιρος
είμαι αλεξίσφαιρος, εεεεεεεε...
Βλάκα, σ' αποσυνδέουνε για πλάκα
οι τύποι που σου αλλάξανε το αίμα με νερό
να νίπτουνε μ' αυτό τας χείρας των Πιλάτων
έμποροι πάντων ορατών και αοράτων
«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»
we'll all take turns
i'll get mine, too
με κραγιόνια βυσσινιά
παράπονο...
Τα φτεράκια τους πουλήσαν και
τ'αφήσαν στη γωνιά
Λέει ο πρώτος θέλω απόψε
την παλιά μου την αγάπη
Λέει ο δεύτερος κοιμήσου
στο δικό μου το κρεβάτι
Και γύραν κι έπεσαν στο χώμα
όλη νύχτα δίχως σώμα
Κι ο τρίτος που πλανιότανε
στα κύματα
με δυό καρδιές ανήμπορες
και κρίματα
Αυτός δεν είπε τίποτα
Αυτός δεν ήθελε άνθρωπο
να δει
Γιατί γυρνούσαν στην καρδιά του
Αυτοί που φύγαν μακρυά του...
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
κι'εγείρε πάνω μου γλυκά
κι'είν τα μάτια της κλειστά
όνειρο θα βλέπει και γελά.
Μή σας λέω μη μιλάτε...
το κορίτσι μου κοιμάται
μέσα στη δικιά μου αγκαλιά
να'μουν λέει ταξιδιώτης
στο γαλάζιο ονειρό της
να'ξερα τί βλέπει και γελά.
Μοιάζει η νύχτα θάλασσα πλατειά
κι'έχω την πανσέληνο αγκαλιά
κι'είναι όλα αληθινά
και τ'αστέρια κι η ακρογιαλιά!
Μή σας λέω μη μιλάτε...
το κορίτσι μου κοιμάται
μέσα στη δικιά μου αγκαλιά
να'μουν λέει ταξιδιώτης
στο γαλάζιο ονειρό της
να'ξερα τί βλέπει και γελά.
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Η πρώτη φορά
Έτσι όπως σ' έχω αγκαλιά
κι έχεις ακουμπήσει στα σεντόνια
Θεέ μου λέω η πρώτη μας βραδιά
κάνε να κρατήσει χίλια χρόνια
Πάνω απ' το απαλό σου το κορμί
πίνω σαν το μέλι τις σταγόνες
έλα να πετάξουμε μαζί
πάντα ερωτευμένοι στους αιώνες
Άγγιξέ με ζάλισέ με πάρε με ψηλά
φίλησέ με τύλιξέ με στα χέρια σου ζεστά
κι ας το πούμε κι ας ορκιστούμε κάθε μας βραδιά
όσο ζούμε να ξαναζούμε την πρώτη μας φορά
Όπως αφηνόμαστε γλυκά
τώρα νυσταγμένοι στο κρεβάτι
Θεέ μου λέω να 'μαστε καλά
πάντα ξεχασμένοι στην αγάπη
Έχεις κουραστεί μα εγώ είμαι εδώ
γείρε στο κορμί μου και κοιμήσου
όπου και να βγει θα σ' αγαπώ
έγινε η ζωή μου πια δική σου
Άγγιξέ με ζάλισέ με πάρε με ψηλά
φίλησέ με τύλιξέ με στα χέρια σου ζεστά
κι ας το πούμε κι ας ορκιστούμε κάθε μας βραδιά
όσο ζούμε να ξαναζούμε την πρώτη μας φορά
Θηλυκά
Galadriel
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Γλυκές, τρυφερές που θυμίζουν αγάπη
Μοσχοβολούν σα να ’ταν λουλούδια
Στιγμές μαγικές που τις έχεις ανάγκη
Σε κάθε καρδία υπάρχει ένα φως
Κρυμμένο καλά με φόβο μην σβήσει
Αδίακοπη φλόγα σαν κόκκινα χείλη
Σα να 'ναι χειμώνας και να 'χει ανθίσει
"Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος" Περικλής
αλλα μου κολησε ενα ευχαριστω
σε ευχαριστω που μου εξηγησες τι σημαινει
αποκρυφιστης
μυστικιστης
τι συμβαινει με το δισκοποτηρο
και επειδη μου εδωσες την φιλοσοφικη λιθο
και σου υποσχομαι να μην πετροβολησω κανεναν με αυτη
we'll all take turns
i'll get mine, too
μπορείς να βρεις
ό,τι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείς
δεν τόλμησες
Ο,τι μέσα σου βαθιά αγάπησες
κι όμως ποτέ δεν είδες να βγαίνει αληθινό.
Ολα είναι εκεί,
εκεί υπάρχουν όλα
Μες το κλειστό δωμάτιο
Ολα και τίποτα
Αγάλματα θεών λησμονημένα
και της Ελένης το πουκάμισο
Ολα είναι εκεί κι άλλα πολλά
που κάποτε φαντάστηκες
Ο φόβος του Χριστού
στον κήπο της Γεσθημανής
Βήματα απ' τις τύψεις του
ξεγλυστρούν στο φως
Το αίμα των θυσιασμένων
Και οι χαμένοι στόχοι
Το ψύχος το δριμύ, το χωρισμό
Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας
σινιάλα από φάρους που σβηστήκαν
και μαγικά τοτέμ από άγνωστες φυλές
Και θηλυκά κορμιά και καλοκαίρια μακρινά
αλάτι και φωτιές
κι αόρατη ομορφιά,
κι αόρατη ομορφιά
Μες το κλειστό δωμάτιο
υπάρχουν όλα
αν έχεις μάτια να τα δεις
αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις
Μπορείς να βρεις κλειδί
να ξεκλειδώνεις τη σιωπή τους
Αρκεί να πας
αρκεί να πας ολάνοιχτος...
...γυρεύοντας τα
Θηλυκά
Galadriel
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"