- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:αγνοών
jbg, δεν το κάνω για διαφήμιση,αλλά λέω αυτό που αποκόμισα από
τη συνάντησή μας
το γνωριζω φιλε μου
τα αισθηματα ειναι αμοιβαια
quote:δε γνωρίζω που έγκειται η κόντρα μεταξύ των ανθρώπων
που επισκέπτονται συχνά το βουνό της Πεντέλης
αυτο ειναι ενα ερωτημα: υπαρχει κοντρα μεταξυ των ανθρωπων που επισκεπτονται συχνα την Πεντελη?
αν κρινω απο οσους γνωρισα εγω, θα πω οχι, δεν υπαρχει κοντρα γιατι αγαπουν το βουνο
προφανως η κοντρα εκδηλωνεται απο αυτους που ΔΕΝ πανε συχνα (εως καθολου) στην Πεντελη
quote:όμως πιστεύω ότι όλοι όσοι πάνε εκεί μπορούν να βοηθήσουν
σε μια καλύτερη προσέγγιση και σε μια καλύτερη πληροφόρηση
για όσους δεν έχουν τύχει να πάνε ως εκεί
αν και το τοπικ εχει θεμα τις ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη, γρηγορα διαμορφωθηκε σε πηγη πληροφοριων για το βουνο και την σπηλια
προσωπικα δεν αρνηθηκα σε κανεναν μια επισκεψη ή ενα περπατημα
quote:δυστυχώς βλέπω κόντρες που μάλλον δε θα έπρεπε να υπάρχουν
το ενδιαφερον ειναι το γιατι ξεσπουν ξαφνικα
δεν υπαρχει καπνος χωρις φωτια
quote:αυτό που εγώ προτείνω είναι μια πιο προσεκτική ανάγνωση των
όσων γράφονται,από όλες τις πλευρές
και βέβαια μια πιο θετική διάθεση απέναντι στους συνομιλητές μας
καλε μου αγνοωντα συνηθιζω να διαβαζω πολυ προσεκτικα, τοσο ωστε να διαβλεπω και τον σκοπο του γραφοντος, αν λεει την αποψη του, ή κανει απλως πλακα, ή υπαρχει εμπαθεια, ή σκοπιμοτητα
quote:δε νομίζω πως είναι τόσο δύσκολο,εκτός πια αν παίζονται τίποτα τρελλά
συμφέροντα
συμφεροντα υπαρχουν σιγουρα και προφανως γιναμε ενοχλητικοι
μην ξεχναμε την εγκαιρη επεμβαση του Νταβελη περσυ, που σταματησε μια λαθραια εξορυξη μαρμαρου ειδοποιωντας τις αρχες, και τα εμπρηστικα υλικα που ανακαλυψε κρυμενα ο βριλ και τα παρεδωσε στην αστυνομια που καλεσε επι τοπου
τωρα αν υπαρχουν και καποιοι που νομιζουν οτι τους κλεβουμε την δοξα, τους διαβεβαιω οτι κλεβουμε μονο σκουπιδια! 
quote:FRODO
Μια με τους διαχειριστες,την αλλη με τον hendrix και τωρα με τον vrilako παει το θεμα με την Πεντελη...
το θεμα ειναι εδω καλε μου φροντο, με τις όποιες πληροφοριες του, ανοιχτο σε οσους θελουν να πουν την αποψη τους
quote:Το μεγαλυτερο λαθος ειναι οτι παιζεται και το παιχνιδι τους...
το λαθος ειναι δικο τους γιατι παιζουμε το δικο μας παιγνιδι και το παιζουμε καλα
εκεινοι απλως εκδηλωνονται και καρφωνονται
ΥΓ. τις πληροφοριες που περιεχει η αφηγηση στο λινκ που παρεθεσες, μπορεις να τις βρεις εδω μεσα αν ψαξεις, και μαλιστα με φωτογραφιες
επισης θα βρεις και πολλες αλλες ενδιαφερουσες πληροφοριες μεσα στις 55 σελιδες του
*********
Νταβελη καναμε καλη μπαζα το σαββατο!!!
εχασες!
αυτο θα πει πλιατσικο!
Η παρακάτω αφήγηση είχε δημοσιευτεί από το μέλος Vril στο φόρουμ του Esoterica.gr τον Φεβρουάριο του 2005. Καπoιοι ενοχλήθηκαν πολύ ! Μερικές μέρες μετά την πρωτοδημοσίευση του εμφανίστηκαν οι (πλέον) γνωστοί "άγνωστοι" με το χλευαστικό παρατσούκλι "Βριλάκος". Και πρίν λίγες μέρες που αναδημοσιεύτηκε με φωτογραφίες, διαγράφη και μεταφέρθηκε σε "δεσμευμένο χώρο". Τα συμπεράσματα δικά σας!
--------------------------- Παράθεση ------------------------------
ΣΤΕΝΗ ΕΠΑΦΗ 3ου ΤΥΠΟΥ
Μια αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στην Πεντέλη
- από τον Ανδρέα Θ. (Vril) -
Όμορφο και σχετικά δυσπρόσιτο σημείο, αρκετά μακρια από τα μονοπάτια και πολύ,
μα πάρα πολύ μακριά από κεί που πάνε οι διάφοροι "αναζητητές" και "ερευνητές"
Πεντέλη, 10.02.2005 και ώρα περίπου 17:30
Σήμερα, είχα μια εμπειρία στη Σπηλιά, που θα την έλεγα "στενή επαφή 3ου τύπου". Είχα μια πολύ δύσκολη ανάβαση στο βουνό. Είχα αφήσει το αυτοκίνητο κοντά στη Μονή για να ανέβω το παλιό μονοπάτι και τελικά μέσα στα χιόνια χάθηκε το μονοπάτι κάτω από τα πόδια μου. Ακολούθησα οτι νόμισα για μονοπάτι και βρέθηκα εν μέσω κάποιων παλιών λατομείων, από τη δεξιά πλευρά της σπηλιάς, όπως βλεπουμε από κατω πρός τα πάνω.
Ένα παλιό λατομείο, χαμηλότερα από το γνωστό της σπηλιάς
Ηλιοβασίλεμα στην απόλυτη Γαλήνη
Βράδιαζε και ξαφνικά βλάπω αίματα στο χιόνι. Ο σκύλος μου κάπου τραυμάτισε το πόδι του. Γενναία ακολουθούσε το τρελό αφεντικό του σε παράτολμες αναβάσεις.
Για αυτό και ο σκύλος είναι ο πιό πιστός φίλος του ανθρώπου. Δε θα βάλει ποτέ το συμφέρον του πάνω απ όλα...
Σε διαφορετική στιγμή, στους Αγίους Ασωμάτους Πεντέλης
Δεν υπήρχε μονοπάτι για πάνω. Πίσω δεν πήγαινα, ήταν εντελώς παράτολμο, μπροστά δεν πήγαινε,"μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα", τελικά ανέβηκα τον γκρεμό που βρίσκεται πέρα από τα δεξιά τούνελ, αυτό που θεωρούμε κλεισμένο.
Το σημείο μπροστά από το δεξί τούνελ
Ο γκρεμός της λατύπης, όπως φαίνεται από πάνω, όταν τον ανέβηκα
Η λατύπη δεν είναι οτι καλύτερο για να ανεβεί κανείς. Πάντα φεύγω σχετικά καλά εξοπλισμένος, το σακίδιο περιέχει πολλά. Και είναι και βαρύ, το άτιμο...
Ανέβηκα τη λατύπη, όσο σαθρή και να είναι και ύπουλη.
Και ο τραυματισμένος σκύλος μου μαζί. Αν δεν είχα τα ατσάλινα ορειβατικά μου μπαστούνια, να καρφώνω στην σαθρή λατύπη και να πατάμε πανω τους, αφεντικό και σκύλος μαζί, θα μας κατέβαζε η ΕΜΑΚ από το βουνό,τι ξεφτιλα....
Σκοτίνιασε. Καθάρισα το τραύμα του σκύλου και έβγαλα και τα αίματα από πάνω μου.
Φτάνοντας στο πλάτωμα, έξω από τη σπηλιά άρχισε να γρυλίζει. Όποιος τον ξέρει, ξέρει οτι είναι πολύ ήρεμος και φιλικός. Αλλά σήμερα όχι. Κάτι ήθελε να μου πεί και κοίταζε επίμονα να φύγουμε από το δρόμο που ερχόμαστε συνήθως με το αυτοκίνητο. Διστακτικά με ακολουθούσε πρός τα εκκλησσάκια. Κρύα και σβηστά, για πρώτη φορά ένιωθα άβολα μόνο στην ιδέα να μπώ μέσα να ανάψω τα καντήλια. Τα καντήλια τα ανάβω 2-3 φορές την εβδομάδα...
Μπροστά στη σπηλιά και τα εκλησσάκια
Κάτι δεν πήγαινε καλά. Όποιος με ξέρει, ξέρει οτι δεν ξέρω τι θα πεί "δονήσεις" και αλλα τέτοια. Όποιος με έχει δεί στο βουνό, σίγουρα θα με περάσει για κομμάντο ειδικών αποστολών. Ο Τάσος μπροστά μου δείχνει ... άκακος.
Βγάζω τελείως αθόρυβα το σάκο και τον ακουμπάω στον τοίχο μπροστά στα εκκλησσάκια. Με το φακό στο χέρι πλησιάζω τα κάγκελα στο μπαλκόνι της σπηλιάς. Τελείως αθόρυβα και στα νύχια.
Το πλάτωμα έξω από τα εκκλησάκια
Ανάβω το φακό, που με δυσκολία φώτισε το απόλυτο σκοτάδι της σκιάς. Δεν είχα τους μεγάλους μαζί, τα "αντιαεροπορικά". Θα γινόταν "μέρα" μέσα στη σπηλιά.
Ο "εκστρατίας" φωτίζει περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο στο βάθος της σπηλιάς.
To "μπαλκόνι". Από εδώ φαίνεται ο "πάτος" της σπηλιάς
Φέγγω στην οροφή. Μου έχουν τύχει νυχτοπούλια και μου΄χε φύγει η ψυχή για μερικά δευτερόλεπτα στο τίναγμα που προκαλούν οι απλωμένες φτερούγες τους. Σάρωνα με το φώς την κατασκότεινη σπηλιά. Οροφή, πίσω μέρος, σχισμή, το φώς κατέβαινε όλο και πιό χαμηλά. Φτάνει στον πάτο, κοντά στην πέτρα, που κάποιοι αφήνουν μια πιό μικρή να ισοροπεί όρθια πάνω της, ο "βωμός".
Ο "βωμός". Ονομασία που δώσαμε αυθαίρετα σε αυτή την "κατασκευή", γιατί κάποιοι
βάζουν αυτήν την πέτρα όρθια πάνω στο βράχο. Κάποιοι άλλοι την κατεβάζουν,
και κάποιοι πάλι την ξαναβάζουν...
Αυτό που ακολούθησε θα μου μείνει αξέχαστο !
Μέσα στη φωτινή κηλίδα βλέπω ξαφνικά -και μου κόπηκε η ανάσα- έναν άνθρωπο !
Μέσα στο σκοτάδι καθόταν σιωπηλός, ακίνητος και δεν αντέδρασε κάν στη φωτινή κιλίδα που τον έλουζε από πάνω μέσα στο απόλυτο σκοτάδι.
Έχω βρεθεί και εγώ νύχτα στον πάτο της σπηλιάς. Έχω σβήσει και εγώ τον φακό μου εκεί κάτω. Ξέρω πως είναι η σπηλιά σε απόλυτο σκοτάδι. Αλλά εγώ την εξερευνούσα, στεκόμουν, όρθιος με έναν σβυστό φακό στο χέρι. Αυτός εκεί κάτω, αμίλητος, ασάλευτος, τι έκανε εκεί ; Εγώ, τι θα έκανα τώρα ; Θα του μίλαγα, μήπως έχει πάθει κάτι, μήπως ... ζεί ή θα έπαιρνα το σάκκο, το σκύλο και τα πόδια μου και θα έφευγα τρέχοντας και ουρλιάζοντας από το βουνό ;
Έμεινα και πήρα το φώς από πάνω του. "Άν δεν τον πειράξω δε θα με πειράξει". Παίρνοντας το φώς από πάνω του, είδα στην κατηφορικό δρόμο, στο ύψος που είναι ο βράχος με τις επιγραφές και τα σκαλίσματα, στα μισά του δηλαδή, μια κοπέλα όρθια να με χαιρετά αμήχανα με σηκωμένο χέρι. Εντάξει, ανακούφηση, ήταν μια κοπέλα τυλιγμένη στο παλτό της και κρύωνε κάτω από το σκούφο της...
Γύρισα στο τοιχείο και έκατσα στο παλιό μαρμάρινο υπέρθυρο Έβγαλα καυτό τσάι. Το χρειαζόμουν. Σε λίγα λεπτά εμφανίστηκε από το σκοτάδι η κοπέλα. Λίγο αμήχανα και άβολα στεκόταν μπροστά μου. Μιλήσαμε και της πρόσφερα ζεστό τσάι. Όλα ήταν καλά, αυτός που είδα έρχεται για να ηρεμήσει, όπως είπε. Ο καθένας όπως τη βρίσκει, λέω πάντα... Τελικά ήταν τρείς. Εμφανίστηκε και μιά άλλη κοπέλα. Ήταν και οι τρείς στη σπηλιά, μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, χωρίς φώς μπήκαν και βγήκαν. Απόρρησα. Αλλά σκέφτηκα, οτι όπως εγώ ανέβηκα τον γκρεμό από λατύπη και άλλος θα με έλεγε τρελό, έτσι είχα και εγώ τρείς "τρελούς" μπροστά μου, που μπουσουλώντας στο απόλυτο σκοτάδια ανέβηκαν και κατέβηκαν τον γλυστερό δρόμο μέχρι τον πάτο της, απλά "έτσι".
Ήπιαμε τσάι και η μικρή παρέα μας ήταν μεν φιλική, αλλά τόσο ανόμοια. Μιλούσαν για "δονήσεις" και πράγματα που εγώ δεν καταλάβαινα. Μιλούσα για την ανάβασή μου, με "εξοπλισμό" και φάνηκε οτι δεν με καταλάβαιναν.
Ήθελαν να φύγουν, επειδή σκοτείνιαζε, κρύωναν και τα παπουτσάκια που φορούσαν γλυστρούσαν στον πάγο. Παρόλα αυτά είχαν μπεί στη σπηλιά... Τι κάνει η θέληση !
Δεν ξέρω. Σήμερα κατάλαβα, πόσο διαφορετικοί μπορεί να είναι οι άνθρωποι αναμεταξύ τους. Όπως τους είδα εγώ, έτσι μάλλον με είδαν και αυτοί: σαν Όν(τα) από άλλο ... πλανήτη !
Και ο καθένας πήρε το δρόμο του πρός τον "πολιτισμό" του. Στα πόδια μας τρεμόπαιζαν χιλιάδες μικρά φωτάκια, που γύρω από κάθε φωτάκι ζεί και από ένα πλασματάκι - "από άλλο πλανήτη".
Για κάποιους, αυτός είναι ο Πολιτισμός. Θεωρούν αλλόκοτους όσους πάνε νύχτα στο Βουνό,
αλλά θεωρούν εαυτούς σόφρωνες, ζώντας όλη τους τη ζωή μέσα σε αυτό το πράγμα.
Ευτυχώς που υπάρχει και η τηλεόραση για να γνωρίσουν επιτέλους τι συμβαίνει στην Πεντέλη...
Και τά άστρα από πάνω μας, τρεμόπαιζαν και αυτά και γελούσαν με τις ανησυχίες μας...
Κατεβαίνοντας το βουνό απόλαυσα τη θωριά του. Στεκόταν εκεί, μεγάλο, επιβλητικό, ολόλευκο στα χιόνια, μέσα στην κρύα, σκοτεινή και ξάστερη νύχτα του χειμώνα. Το φεγγάρι, σαν λεπτή φλούδα στεκόταν από πάνω του. Όσο έφτανε το μάτι μου, το έχω περπατήσει. Το έχω δεί από κοντά, το έχω βιώσει.
Σιγά σιγά, αυτός ο όγκος από φύση που στέκει εκεί, έξω επό το "πολιτισμένο" περιβάλλον μας, αρχίζει και γίνεται το "δικό μου" βουνό.
H Νύχτα και το Βουνό
Άντε αυτό να το εξηγήσεις, όταν σε βλέπει νύχτα ο γείτονας, να κατεβαίνεις από το αυτοκίνητο με έναν σκύλο, σάκο, μπατόν, σκούφο, γάντια και τα παπούτσια μες τη λάσπη.
Σίγουρα, ο γείτονάς μου σκέφτηκε, οτι ήρθα από άλλο πλανήτη...
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Όπως λοιπόν διαπιστώσατε, ο τίτλος "Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου στην Πεντέλη" είναι ένα λογοπαίγνιο, με το εξής σκεπτικό.
"Στενή Επαφή 3ου Τύπου" λέγεται όταν έρθεις σε επαφή με έναν εξωγήινο πολιτισμό -όχι οτι θεωρώ τα τρία παιδιά "εξωγήινους", αλλά το έγραψα επίτηδες- γιατί εμπεριέχει έναν προβληματισμό, στο πώς βλέπει ο καθένας τα πράγματα από τη "σκοπιά" του.
Το έγραψα έτσι επίτηδες, γιατί τελικά δεν έχει καμία μεταφυσική ή άλλη "μυστική" ερμηνεία, άν και όντως παράξενο. Στα μάτια μου αποτελεί ξεχωριστή ομάδα θεμάτων "παράξενων συναντήσεων" στο Πεντελικό.
Είναι δηλ. καθαρά "human-made" συνθήκη και θα μπορούσε από αυτήν την "επαφή" να ξεκινήσουν ένα σωρό σενάρια -πιστεύω οτι όλοι ξέρετε για τί πράγμα μιλάω. Και άν αμφιβαλετε ότι κάποιοι δημιουργούν από το παραμικρό "παράξενο" ολόκληρη Μυθολογία, δέστε προσεκτικά την παρακάτω εικόνα. Είναι τραβηγμένη στο λεγόμενο "αρχαίο μονοπάτι", δηλ. το λιθόστροτο δρόμο καταγωγής των μαρμάρων, που κάποια από αυτά τα έμειναν στη θέση τους στον Παρθενώνα.
Τέρας, o δράκος με τα τρία κέρατα, ο Μπάτμαν με την κάπα του
ή μήπως είναι ένας καμένος κορμός δέντρου, που φαντάζει κάπως περίεργα στο σκοτάδι;
Ο εγκέφαλος πλάθει πραγματικότητες...
--------------------------- Παράθεση τέλος --------------------------
Edited by - kroko on 10/12/2006 20:31:55
αγριμια κι αγριμακια μου, αγριμια κι αγριμακια μου
λαφια να, λαφια μου μερωμενα,
πεστε μου που, πεστε μου που'ν οι τοποι σας
πεστε μου πουν οι τοποι σας, πεστε μου πουν οι τοποι σας,
και που να, και που τα χειμαδια σας, τα χειμαδια σας
γκρεμνα 'ναι μας, γκρεμνα 'ναι μας οι τοποι μας
γκρεμνα 'ναι εμας οι τοποι μας, γκρεμνα 'ναι εμας οι τοποι μας
λεσκες να, λεσκες τα χειμαδια μας, τα χειμαδια μας τα σπηλιαριακια του, τα σπηλιαρακια του βουνου
τα σπηλιαριακια του βουνου, τα σπηλιαριακια του βουνου,
ειναι να, ειναι τα γονικα μας, τα γονικα μας
αγριμια κι αγριμα, αγριμια κι αγριμακια μου
Νικος Ξυλουρης
Ο λόγος για τον οποίο είχε παραμείνει ανοιχτός, σε συνδιασμό με το ότι ο ίδιος είχε δηλώσει πως δεν θα ξανασυμμετάσχει σε συζητήσεις, ήταν για την περίπτωση που θα ήθελε να απαντήσει σε κάποια ζητήματα και για να αποφευχθεί η εκ νέου δημιουργία λογαριασμών.
Οι υπόλοιποι λογαριασμοί που χρησιμοποιήθηκαν από τον άνθρωπο ο οποίος έγραφε με τον επίσης απενεργοποιημένο λογαριασμό "Βρίλ" έχουν κι αυτοί απενεργοποιηθεί.
Έχουν γραφτεί άλλωστε όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με την απενεργοποίηση του λογαριασμού Βρίλ, που αφορούν και τις προϋποθέσεις, κάτω από τις οποίες θα μπορούσε ο άνθρωπος που χρησιμοποιούσε μεταξύ άλλων και αυτόν τον λογαριασμό, στο μέλλον να συμμετάσχει ξανά στην κοινότητα των forums με οποιονδήποτε λογαριασμό, στην περίπτωση που θα είχε βέβαια μία ειλικρινή και καλοπροαίρετη διάθεση για κάτι τέτοιο.
σχετικό μήνυμα
Στην περίπτωση που θα χρειαστεί να απαντηθούν κάποια ερωτήματα - όπως αναφέρθηκε πιο πάνω - θα ενεργοποιηθεί προσωρινά και μόνο για τον λόγο αυτό ο λογαριασμός kroko.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
τωρα μπορουμε να κοιμομαστε ησυχοι, ε μπαμπακο?
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ Η ΦΩΤΟ ....
!!!!
Ο άσπρος σίφουνας....
----------------------------------
ΓΙΑ "ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ" ΛΟΓΟΥΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΓΙΟΚ....
quote:
AMALIA.....ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ Η ΦΩΤΟ ....
Μερσί ΑΖΑΧ.
Καλές γιορτές να έχεις. 
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
τα παντα ρει, ορε κοπέλια, μην το λησμονειτε
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Φήμες αναφέρουν οτι πιο κάτω απο την σπηλιά στα λατομεία ,βρέθηκε ένα αμόνι και ένα πιάνο με ουρά τα οποία πιθανότατα έπεσαν από τον ουρανο...
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
Edited by - satyros on 14/12/2006 12:18:32
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
φιλε σατυρε, απο οσο μπορω να κρινω απο την φωτογραφια, δεν προκειται για πισα, αλλά για καποιου ειδους σκατο που επιασε μουχλα
το ιδιο ειδος σκατου προφανως που εχουν στην ψυχη τους οι ανθρωποι που εβαλαν τα αιχμηρα αντικειμενα εναντια στα πουλια
(οι περισσοτεροι συγχρονοι ανθρωποι αντιπαθουν ο,τι εχει κωλο και τα κανει στον "καθαρο" τους κοσμο, λες κι ο Θεος ευλογησε μονο τους δικους τους κωλους)
Επίσης, μου είναι αξιο απορίας το γεγονός ότι τουλάχιστον δυο μονές της Αττικής έχουν μεγάλα κομμάτια απο δολοφονικά γυαλιά στερεωμένα με τέτοιον τρόπο ωστε το οποιοδήποτε πλάσμα που φέρει κώλο να μπορεί να σκοτωθεί αν κάτσει... Που ευχομαι μια μέρα να κάτσουν οι ίδιοι... Εκτός από την μονή Ταώ, έχουμε και την μονή Καισαριανής στον Υμηττό που κάνουν το ίδιο πράγμα...
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
quote:
Τι καλοί ανθρωπούληδες αυτοί στην μονή ΤΑΩ Πεντέλης... Εχουν δημιουργήσει ακόμα και ειδικές ΦΙΛΟΖΩΙΚΕΣ κόγχες στα κτηρια τους ωστε να κάθονται τα πουλάκια και να μπορούν να βρουν ένα ύσηχο, άκίνδυνο, και φιλόξενο μέρος να χτίσουν τις Φωλιές τους... Συγχαρητήρια παιδιά, εύγε! Βάλτε και καμια αρκουδοπαγίδα
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
ρε συ ...λες να είναι και ηλεκτροφόρες οι κογχες ??? βλέπεις το καλώδιο ....!!!!
Ο άσπρος σίφουνας....
----------------------------------
ΓΙΑ "ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ" ΛΟΓΟΥΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΓΙΟΚ....
μάλλον για τη δορυφορική θα είναι
πως θα βλέπουν τσόντες οι ένοικοι ??
jbg,
ετοιμάσου !
σκοπεύω να κατέβω κάποια στιγμή στις επόμενες τρεις βδομάδες
εκτός και (λογικά) κανονίζεις οικογενειακές καταστάσεις,λόγω εορτών
μια βόλτα πάντως θα μου έκανε καλό
quote:αγνοών
jbg,
ετοιμάσου !σκοπεύω να κατέβω κάποια στιγμή στις επόμενες τρεις βδομάδες
εκτός και (λογικά) κανονίζεις οικογενειακές καταστάσεις,λόγω εορτών
μια βόλτα πάντως θα μου έκανε καλό
θα την παμε την βολτα φιλε!
και μαλιστα μερα, με το πασο μας!
Επέτρεψέ μου όμως να σε διορθώσω σε κάτι. Είπες «αυτοί της Μονής Ταώ». Δεν είναι αυτοί αλλά αυτές. Και πρόκειται για πολυυύ μεγάλες
Κάποτε, πρίν πολλά χρόνια, μια γυναίκα από τη Ραφήνα, είχε ξεθάψει πρόσφατα τον πατέρα της και επειδή ήταν βαθιά θρησκευόμενη και αγαπούσε πολύ το συγκεκριμένο μοναστήρι, ήθελε να μεταφέρει τα κόκκαλα του πατέρα της εκεί και να τα θάψει. Η ηγουμένη αλλά και κάτι άλλες
Ο καθένας με το πόνο του…εκείνη κλαίει τα καμένα κόκκαλα του πατέρα της και’ μεις το καμένο δάσος…
Υ.Γ: Το μοναστήρι όμως τη γλύτωσε, μαζί τους και οι κωλ… άντε πάλι, οι καλόγριες. Θαύμα! Δόξα να΄χει ο Γιαχβές… (δεν το λέω ειρωνικά! Σ’ αυτόν είναι αφιερωμένο το μοναστήρι!)
ΠΑΝΑ ΚΑΛΩ ΚΡΑΤΕΡΟΝ, ΝΟΜΙΟΝ,
ΚΟΣΜΟΙΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ,
ΟΥΡΑΝΟΝ ΗΔΕ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΙΔΕ ΧΘΟΝΙΑ
ΠΑΜΒΑΣΙΛΕΙΑΝ
ΚΑΙ ΠΥΡ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΤΑΔΕ ΓΑΡ ΜΕΛΗ
ΕΣΤΙ ΤΑ ΠΑΝΟΣ
_____________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΛΟΓΩ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΩΝ ΕΚΦΡΑΣΕΩΝ
ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
amalia
_____________________________________
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
Edited by - satyros on 20/12/2006 03:40:53
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ