- KOSMOS - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

Πρωταγωνιστούν σε ανέκδοτα, αγωνιούν για τις μεσογειακές ρίζες τους κι έχουν -άθελά τους- πείσει τους πάντες ότι το λαμπερό χρώμα της κόμης τους δεν συμβαδίζει με τη… λαμπρότητα του μυαλού τους. Φαίνεται, όμως, ότι το στερεότυπο «χαζή ξανθιά» δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, αν κι έχει εμπεδωθεί τόσο βαθιά από τον ανδρικό πληθυσμό ώστε οι άνδρες συμπεριφέρονται ως… ηλίθιοι μπροστά σε μια γυναίκα με ξανθά μαλλιά -ιδίως δε, αν είναι και εντυπωσιακή.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την έρευνα που διεξήγαγε η ομάδα Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Ναντέρ στο Παρίσι, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή κ. Τιερί Μεγιέρ. «Ο κόσμος τελικά ακολουθεί τα στερεότυπα περισσότερο από όσο πιστεύει», δηλώνει στους «Times». Η έρευνα έχει και όνομα: «Η πλάνη της χαζοξανθιάς». Με άλλα λόγια, όταν οι άνδρες βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποιο μέλος του «κλαμπ των ξανθών» βάζουν το μυαλό τους υποσυνείδητα να δουλεύει στο… ρελαντί. Στα πειράματα της επιστημονικής ομάδας διαπιστώθηκε ότι όταν έδειχναν σε άνδρες εθελοντές τις φωτογραφίες ξανθών γυναικών λίγο πριν από την έναρξη τεστ γενικών γνώσεων οι επιδόσεις τους ήταν πολύ χειρότερες σε σχέση με αυτές που είχαν όταν δεν είχε προηγηθεί η έκθεση των φωτογραφιών.

Η έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Experimental Psychology», επιβεβαιώνει παλαιότερα επιστημονικά συμπεράσματα, που υποστηρίζουν ότι υποσυνείδητα όλοι υποκλινόμαστε στα κοινωνικά στερεότυπα.

Το γιατί οι ξανθές συνδέονται με το στερεότυπο της χαμηλής ευφυΐας δεν είναι ξεκάθαρο. Προφανώς έπαιξε ρόλο η νουβέλα της Ανίτα Λουζ «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθιές», καθώς και η φήμη πως η «απόλυτη ξανθιά» Μέριλιν Μονρό είχε χαμηλό IQ -πράγμα που μάλλον δεν συνέβαινε, αλλά προέκυπτε από τους ρόλους της και κυρίως από την κινηματογραφική μεταφορά του εν λόγω βιβλίου.

Μαθήματα… Ιστορίας

Μυστήριο καλύπτει το πότε εμφανίστηκαν στον πλανήτη μας οι πρώτες ξανθές. Ερευνα που πραγματοποίησε πρόσφατα το σκοτσέζικο Πανεπιστήμιο του Αγίου Ανδρέα υποστηρίζει ότι για πρώτη φορά οι Βορειοευρωπαίες εμφάνισαν ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια στο τέλος της Εποχής των Παγετώνων.

Ηταν το χέρι βοηθείας το οποίο τους προσέφερε η φύση προκειμένου να έχουν περισσότερες πιθανότητες να «αποπλανήσουν» κάποιον από τους λιγοστούς άνδρες της εποχής. Στα βάθη της Ιστορίας χάνεται και το πρώτο… ντεκαπάζ με φυσικά προϊόντα. Λέγεται ότι οι αρχαίες Ρωμαίες έβαφαν τα μαλλιά τους με μίγμα από λεμόνι, ξίδι και στάχτη, για να μην ξελογιάζουν τους άνδρες τους οι ξανθές σκλάβες που έφερναν εκείνοι ως λάφυρα από τις επιδρομές τους στο Βορρά.

πηγή:www.e-tipos.com

Το άρθρο αυτό κάλιστα θα μπορούσε να ονομαστεί και "η εκδίκηση της ξανθιάς"

Νέα Υόρκη

Κλεμμένος εδώ και 20 χρόνια πίνακας, που βρέθηκε πεταμένος σε σωρό σκουπιδιών σε δρόμο της Νέας Υόρκης, πωλήθηκε σε δημοπρασία για περισσότερα από ένα εκατομμύριο δολάρια.

Το έργο Τρία Πρόσωπα (1970) του Μεξικανού Ρουφίνο Ταμάγιο βρήκε το 2003 η Ελίζαμπεθ Γκίμπσον, κάτοικος Νέας Υόρκης, ανάμεσα σε σακούλες σκουπιδιών. Τον μάζεψε και τον κράτησε στο σπίτι της. Έπειτα από έρευνα στο Internet, η κ. Γκίμπσον ανακάλυψε την αξία του και ειδοποίησε τον ιδιοκτήτη του.

Σύμφωνα με το BBC, στη δημοπρασία του οίκου Sotheby’s της Νέας Υόρκης πωλήθηκε για 1,049,000 δολάρια (715. 650 ευρώ) σε ανώνυμο αγοραστή.

Ο οίκος δημοπρασιών χαρακτήρισε τον πίνακα σημαντική δουλειά της ώριμης περιόδου του Ταμάγιο.

Η Ελίζαμπεθ Γκίμπσον δήλωσε πως την «τράβηξε» ο πίνακας μέσα από τα σκουπίδια. «Δεν ήξερα τίποτα για τη μοντέρνα τέχνη, αλλά δεν μου φαίνεται σωστό να βρίσκεται στα σκουπίδια οποιοδήποτε έργο τέχνης» είπε.

Η κ. Γκίμπσον έχει ήδη λάβει αμοιβή 15.000 δολαρίων από το ζευγάρι στον οποίο ανήκε ο πίνακας, καθώς και ένα άγνωστο ποσοστό από τη δημοπρασία.

Newsroom ΔΟΛ

Αθήνα

Υπέρογκα πρόστιμα, που ανέρχονται μέχρι και το ποσό των 8.000 ευρώ, αλλά και αυστηρούς περιορισμούς ενεργοποιεί ο Δήμος Αθηναίων στο πλαίσιο της προσπάθειας για περισσότερη καθαριότητα στην πόλη, κάνοντας πράξη την κοινοτική προτροπή «ο ρυπαίνων πληρώνει».

Όπως γράφει την Πέμπτη η εφημερίδα Το Βήμα, το ύψος των προστίμων ανά παράπτωμα, τα οποία προσδιορίζει ο αναθεωρημένος Κανονισμός Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων, κυμαίνεται ως εξής: Η τοποθέτηση σακούλας έξω από κάδο τιμωρείται με 20 ευρώ. Η εναπόθεση απορριμμάτων έξω από ξένη ιδιοκτησία, το κρέμασμα σακούλας σε δέντρα και η ρίψη σκουπιδιών στο δρόμο ή στο πεζοδρόμιο, με 50 ευρώ. Η μερική ή ολική καταστροφή κάδων ή άλλων μέσων αποθήκευσης με 600 ευρώ.

Οι πεζοί ή εποχούμενοι που πετούν χαρτιά στο δρόμο θα πληρώνουν 20 ευρώ, ενώ οι καταστηματάρχες που δεν έχουν φροντίσει να ελαχιστοποιήσουν τα ογκώδη απορρίμματά τους, χαρτοκιβώτια για παράδειγμα, θα επιβαρύνονται με πρόστιμο 200 ευρώ. Ποσό ύψους 50 ευρώ είναι το τίμημα για τυχόν ρύπους κατοικίδιων ζώων σε δρόμους, παιδικές χαρές και δημόσια κτίρια.

Τα σκουπίδια στην είσοδο σχολείων ή αρχαιολογικών χώρων «στοιχίζουν» 100 ευρώ, ενώ το ποσό ανεβαίνει κατακόρυφα για εργολάβους ή άλλους επαγγελματίες που εγκαταλείπουν μπάζα στο δρόμο ή σε κοινόχρηστο χώρο: 6.000 ευρώ. Τέλος, η ρύπανση μνημείων, αγαλμάτων, αρχαιολογικών χώρων και λοιπών δημόσιων κτιρίων θα τιμωρείται με ποσό από 4.000 έως 8.000 ευρώ.

Την ίδια στιγμή γίνεται σαφές ότι τα οχήματα όλων όσοι σταθμεύουν μπροστά σε κάδους σκουπιδιών θα απομακρύνονται με δαγκάνες, ενίοτε σε συνεργασία με την Τροχαία. Με τη συγκεκριμένη παράβαση ο οδηγός όχι μόνο θα πληρώνει πρόστιμο, αλλά θα χάνει προσωρινά και τις πινακίδες του οχήματος.

Ακόμη, οι ιδιοκτήτες ή συνοδοί κατοικιδίων οφείλουν στο εξής να είναι εφοδιασμένοι με ειδική συσκευή για τις ακαθαρσίες των ζώων.

Newsroom ΔΟΛ

Μια εβδομάδα μετά το πέρασμα του κυκλώνα Σιντρ από το νότιο Μπανγκλαντές που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος επιδημιών εξαιτίας της έλλειψης πόσιμου νερού, προειδοποιεί εκπρόσωπος της BRAC της σημαντικότερης μη κυβερνητικής οργάνωσης της χώρας.

"Υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστούν σοβαρές ασθένειες εξαιτίας της έλλειψης πόσιμου νερού", τόνισε ο Φαζλούλ Χακ. "Πολλοί από τους κατοίκους των περιοχών που επλήγησαν υποφέρουν ήδη από διάρροια και πυρετό", πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι νεκροί από τον κυκλώνα φτάνουν τους 3.447, αλλά ο αριθμός τους θα κυμανθεί από 5.000 ως 10.000, ανακοίνωσε η Ερυθρά Ημισέληνος.

Ο ΟΗΕ διευκρινίζει πως 2.062 είναι οι αγνοούμενοι, που θεωρούνται πλέον νεκροί, και 6.611 οι τραυματίες.

Οι κίνδυνοι ασθενειών αυξάνονται από τον έλλειψη τροφής, αν και την Τρίτη έφτασε η πρώτη βοήθεια για τα τέσσερα εκατομμύρια των πληγέντων από τον χειρότερο κυκλώνα της τελευταίας 20ετίας στο Μπανγκλαντές.

"Αυτό που τους δίνουμε δεν είναι αρκετό, ορισμένοι έχουν να φάνε εδώ και μέρες. Αν οι πληγέντες δεν λάβουν βοήθεια το συντομότερο δυνατόν κινδυνεύουν να αρρωστήσουν, ακόμα και να πεθάνουν", επισήμε η Ουαχίντα Μπασάρ Αχμεντ από την οργάνωση ActionAid.

Οπως ανακοινώθηκε σήμερα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ντάκα, δύο αμερικανικά αεροπλανοφόρα με 3.500 στρατιώτες και είκοσι ελικόπτερα, αναμένεται να φτάσουν μέχρι τη Δευτέρα στο Μπανγκλαντές.

ΑΠΕ - ΜΠΕ
www.e-tipos.com

Λοζάνη

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών o διάσημος Γάλλος χορογράφος Μορίς Μπεζάρ, ανακοίνωσε την Πέμπτη το Μπαλέτο Μπεζάρ Λοζάνης, το οποίο διηύθυνε εδώ και 20 χρόνια.

Ο Δήμος Λοζάνης είχε ανακοινώσει στα τέλη της περασμένης εβδομάδας πως ο χορογράφος νοσηλευόταν για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα ενός μήνα, για να ακολουθήσει μια «αυστηρή» θεραπεία για την καρδιά και τα νεφρά του, η οποία επρόκειτο να διαρκέσει πολλές εβδομάδες.

Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1927 στη Μασσαλία, ο Μορίς Μπερζέ, όπως ήταν το όνομά του, ήταν γιος του φιλοσόφου Γκαστόν Μπερζέ. Αργότερα ως φόρο τιμής στο Μολιέρο υιοθέτησε το πατρώνυμο της συζύγου του Μολιέρου, Αρμάντ Μπεζάρ.

Σπούδασε φιλοσοφία, όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στο χορό, τον οποίο είχε ανακαλύψει σε ηλικία 14 ετών ακολουθώντας τις συμβουλές του γιατρού του προκειμένου να δυναμώσει το ασθενικό σώμα του.

Σπούδασε κλασικό χορό στο Λονδίνο και το Παρίσι και υπέγραψε την πρώτη χορογραφία του το 1952 για τη σουηδική ταινία Το πουλί της φωτιάς, στην οποία χόρεψε ο ίδιος. Το 1973 ασπάστηκε το Ισλάμ.

Οι παραδοσιακοί κύκλοι του χορού στο Παρίσι αντέδρασαν στους νεωτερισμούς του και ο Μορίς Μπεζάρ έφυγε για τις Βρυξέλλες, όπου η χορογραφία του «Τελετουργία της Ανοιξης» συνάντησε θριαμβευτική υποδοχή.

Ένας από τους ιδρυτές του σύγχρονου χορού, ο Μπεζάρ εγκαταστάθηκε το 1987 στην Ελβετία και ίδρυσε το διάσημο μπαλέτο του στην Λοζάνη.

Ήθελε να κάνει το χορό «την τέχνη του 20ού αιώνα». Δήλωνε υπερήφανος που έκανε γνωστή την τέχνη του στο ευρύ κοινό. «Έβγαλα το χορό από τις αίθουσες της όπερας για να τον μεταφυτεύσω στα Παλέ ντε Σπορ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Φεστιβάλ της Αβινιόν» δήλωνε χαρακτηριστικά.

Ο Γάλλος χορογράφος είχε εντυπωσιάσει τους κριτικούς με τις αβάν γκαρντ χορογραφίες του, οι οποίες έθεσαν καινούρια πρότυπα στο μπαλέτο.

Συνολικά δημιούργησε περίπου 140 χορογραφίες, αναμειγνύοντας σ' αυτές διαφορετικά είδη (σινεμά, θέατρο ή όπερα), εποχές, στυλ και πολιτισμούς.

«Ήταν ένας εξαιρετικά γόνιμος δημιουργός, πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν δουλέψει όσο αυτός» δήλωσε ο Βέλγος συγγραφέας Φρανσουά Βεγεργκάνς στενός φίλος του χορογράφου, ο οποίος ήταν στο πλευρό του τη στιγμή του θανάτου του.

«Οι περισσότεροι νέοι θίασοι, ίσως χωρίς να το ξέρουν, του οφείλουν πολλά. Στο τέλος της ζωής του, μολονότι μου έλεγε πως πίστευε πως δεν θα μπορούσε να το κάνει, ονειρευόταν να φτιάξει ένα μπαλέτο που θα ήταν η συνάντηση ανάμεσα στην Μαρλέν Ντίτριχ και τον Τσέχοφ» δήλωσε ακόμη ο Φρ.Βεγεργκάνς.

Οι 35 χορευτές του Μπεζάρ βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πρόβα για την προετοιμασία της παράστασης «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Λεπτά» που θα κάνει πρεμιέρα στις 20 Δεκεμβρίου στη Λοζάνη.

Newsroom ΔΟΛ

Ογιαλί. Η τουρκική εκδοχή της Ντόλι

ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΑΡΩΜΑ δόθηκε στο εικονογραφημένο βιβλίο της γνωστής Χάιντι, το κορίτσι από την ελβετική ύπαιθρο με την οποία έχουν μεγαλώσει πολλές γενιές παιδιών. Στο βιβλίο που μοιράζεται στα δημοτικά σχολεία της Τουρκίας είναι εικονογραφημένη η κυρία Ζέσεμαν, η γιαγιά της Κλάρας, να φοράει μαντίλα και μακριά ρούχα όπως στις ισλαμικές χώρες. «Η μαντίλα μπήκε ακόμη και στο δημοτικό σχολείο», σχολίαζαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τα οποία επισημαίνουν πως το βιβλίο έγινε εφιάλτης για τις οικογένειες των παιδιών.

Η συγκεκριμένη έκδοση του εκδοτικού οίκου Καρανφίλ βγήκε ειδικά για τα δημοτικά σχολεία και προτείνεται από το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Παιδείας ως ένα από τα 100 έργα που είναι κατάλληλα για τα παιδιά. Οι αιχμές ασφαλώς είναι εναντίον της κυβέρνησης Ερντογάν η οποία κατηγορείται από τους κεμαλιστές ότι οδηγεί την κοινωνία προς τον ισλαμισμό.

Δύσκολα πάντως η Τουρκία θα «εξισλαμίσει» και το πρώτο κλωνοποιημένο προβατάκι της. Είναι η Ογιαλί η οποία γεννήθηκε με τη μέθοδο της Ντόλι, του πρώτου κλωνοποιημένου προβάτου στον κόσμο. Η Ογιαλί είναι αποτέλεσμα των εργασιών του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης οι οποίες άρχισαν πριν από τρία χρόνια. «Αυτό δεν είναι το τέλος, είναι μόνο η αρχή», δήλωσαν χθες οι Τούρκοι επιστήμονες, ανακοινώνοντας ότι περιμένουν τις επόμενες μέρες τη γέννηση και άλλων κλωνοποιημένων προβάτων.

πηγή:www.tanea.gr

Οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ του θρύλου και των γεγονότων. Ίσως είναι οι μόνοι που δεν πιστεύουν στις κατάρες τις οποίες συναντάμε στις λαϊκές παραδόσεις όλων των πολιτισμών.

Ποια ήταν η πιο διαδεδομένη κατάρα στη μεσαιωνική Αγγλία; Ο ψαλμός 109 από τη Βίβλο. Γνωστός ως «ο ψαλμός της κατάρας» βρισκόταν, την περίοδο εκείνη, στο στόμα κάθε ετοιμοθάνατου που επιθυμούσε να καταστρέψει τους εχθρούς που άφηνε πίσω. Όμως αυτός ο ψαλμός δεν ήταν η μόνη κατάρα της Βίβλου. Υπάρχουν πολλές ακόμα και όχι μόνο στον χριστιανισμό, αλλα και στο Ισλάμ και στον ιουδαϊσμό και σε κουλτούρες που προϋπήρχαν.

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι σκάλιζαν μικρές ταμπέλες με κατάρες και τις τοποθετούσαν σε ιερές πηγές, ναούς ή τάφους για να τις πάρουν οι θεότητες και να τις ικανοποιήσουν. Κέρινα ομοιώματα εχθρών- τα οποία τα έβραζαν σε χύτρες ή τα τρυπούσαν με βελόνες- συναντώνται όχι μόνο στις τελετές βουντού της Καραϊβικής, αλλά και στις αρχαίες κουλτούρες της Ινδίας, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Όμως δεν υπάρχουν μόνο καταραμένοι άνθρωποι αλλά και καταραμένα αντικείμενα. Πιο γνωστό, το «Διαμάντι της Ελπίδας», το οποίο υποτίθεται ότι το είχαν αποσπάσει από το άγαλμα μιας θεάς του ινδουισμού τον 17ο αιώνα και έκτοτε ακολουθούσε όσους το κατείχαν μια φρικτή κατάρα- μεταξύ αυτών ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ που αποκεφαλίστηκε και μια κυρία Έβελιν Μακλίν που το αγόρασε στα μέσα του 20ού αιώνα και είδε τον 9χρονο γιο της να σκοτώνεται σε τροχαίο, την κόρη της να αυτοκτονεί, τον άντρα της να κλείνεται σε ψυχιατρείο και την περιουσία της να εξαφανίζεται. Το διαμάντι σήμερα εκτίθεται στο μουσείο Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον. Χαρά στο κουράγιο τους...

Η ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΗ απ΄ όλες τις κατάρες είναι αυτή του Τουταγχαμών. Ο μύθος λέει ότι ήταν σκαλισμένη στην είσοδο του τάφου του- γεγονός που καταρρίπτεται από τα στοιχεία. Υποτίθεται, επίσης, ότι έγραφε: «Ο θάνατος θα έρθει με γρήγορα φτερά σε όποιον παρενοχλήσει την ηρεμία του βασιλιά». Στις 26 Νοεμβρίου 1922 ο Χάουαρντ Κάρτερ και ο λόρδος Κάρναρβον μπήκαν στον τάφο του Τουταγχαμών. Αμέσως μια κόμπρα έφαγε το καναρίνι του Κάρτερ, γεγονός όχι τόσο ανησυχητικό αλλά συμβολικό, μια και η κόμπρα ήταν παραδοσιακά το φίδι που προστάτευε τους φαραώ.
Λίγους μήνες αργότερα, ο λόρδος Κάρναρβον πέθανε εξαιτίας της μόλυνσης που του προκάλεσε τσίμπημα κουνουπιού στο πρόσωποσύμφωνα με τον θρύλο στο ίδιο σημείο όπου υπάρχει μια περίεργη τομή στη μούμια του Τουταγχαμών.
Την ώρα που πέθαινε, σύμφωνα με την παράδοση, έσβησαν τα φώτα στο Κάιρο και στο Λονδίνο το σκυλί του έπεφτε νεκρό. Ο Κόναν Ντόιλ, που πίστευε σε τέτοιου είδους ιστορίες, έβγαλε το συμπέρασμα ότι «έφταιγε η κατάρα της μούμιας».

Μπορεί ο λόρδος Κάρναρβον να πέθανε σύντομα μετά το άνοιγμα του τάφου του Τουταγχαμών, ο συνεργός του όμως Χάουαρντ Κάρτερ πέθανε 17 χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με έρευνα Αυστραλών επιστημόνων, ο μέσος όρος ζωής των 25 ατόμων που παραβρέθηκαν στο άνοιγμα του τάφου ήταν αντίστοιχος με τον μέσο όρο ζωής των Δυτικών που επισκέφθηκαν την Αίγυπτο στη δεκαετία του ΄20. Ο Γερμανός μικροβιολόγος Γκόταρντ Κράμερ προσπάθησε να εξηγήσει τις ασθένειες που χτύπησαν κάποιους εξ αυτών. Αφότου εξέτασε 40 αιγυπτιακές μούμιες εντόπισε στα πτώματα σπόρους πιθανώς τοξικούς που, μέσα στον τάφο, διατηρήθηκαν χιλιάδες χρόνια.
Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι τοξικές ουσίες προκάλεσαν βλάβη στα όργανα όσων μπήκαν στον τάφο και είχαν ήδη προβλήματα στο ανοσολογικό σύστημα.

πηγη: ΤΑ ΝΕΑ

Στο έλεος των αδαών αυτοχθόνων, των ανεγκέφαλων τουριστών, της γεωπολιτικής ασυνεννοησίας Αιγύπτου - Σουδάν - Λιβύης και των αρχαιοκάπηλων βρίσκεται ο αρχαιολογικός θησαυρός των ορεινών όγκων του Γκιλφ Καμπίρ και Τζεμπέλ Ουενάτ στα βάθη της Σαχάρας, στα νοτιοδυτικά άκρα της Αιγύπτου. Οι θαυμάσιες προϊστορικές τοιχογραφίες, κομψές και με αφαίρεση που εκμηδενίζει την πρωτοπορία του Πικάσο, καταστρέφονται με συστηματικό τρόπο από το σημερινό άνθρωπο. «Η ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Εφτασαν στο σημείο να βρέξουν με νερό ή να αλείψουν με λάδι τις τοιχογραφίες για να ζωντανέψουν τα χρώματα», λέει ο Ρούντολφ Κούπερ, Γερμανός αρχαιολόγος και απονενοημένος διασώστης.

Τι να σώσει και από ποιον; Στα σύνορα με τη Λιβύη, στην Αΐν Ντουά, οι υπέροχες ανθρώπινες φιγούρες έχουν σημάδια από πυροβολισμούς στρατιωτών που σκοτώνουν την ανία τους δολοφονώντας τον πολιτισμό. Παραδίπλα, το σπήλαιο με τις τοιχογραφίες έχει μετατραπεί σε χωματερή, στην οποία μας εισάγει - για κακή του τύχη - ο Μπομπ Μάρλεϊ με το γιγαντιαίο πορτρέτο του έξω από τη σπηλιά να βεβηλώνει τη λευκή απεραντοσύνη της ερήμου.

Στο Γκιλφ Καμπίρ η παγκοσμιοποιημένη διάνοια ανακάλυψε το Σπήλαιο των Κολυμβητών μέσα από τη γοητευτική ταινία «Ο Αγγλος ασθενής». Ο αριθμός των γητεμένων και ληστρικών τουριστών από το Κάιρο αυξάνεται επικίνδυνα και οι αρχαιολόγοι, βλέπουν με φρίκη διαφόρους λάτρεις της φύσης με 4Χ4 να μεταφέρουν πέτρες και κομμάτια από τοιχογραφίες. Αυτοί ήταν τόποι σφραγισμένοι από συμβολισμό, από θρησκευτικότητα και από τη μεταφυσική διάσταση χαραγμένη στην πέτρα. Ολη η τεράστια περιοχή ήταν αυτό που η Δύση κατανοεί σαν καθεδρικό ναό

Στο «Βράχο του Μέρι» η αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών απέδειξε ότι στην αρχαία Αίγυπτο ο Νείλος δεν ήταν η μοναδική εμπορική οδός. Υπήρχε και ο δρόμος της ερήμου. Πέρσι κάποιος χάραξε πάνω στην αρχαία γραφή μια γυμνόστηθη.

Τι μπορεί να γίνει; Η συνεννόηση Αιγύπτου- Λιβύης- Σουδάν ισοδυναμεί με τετραγωνισμό του κύκλου. Αρα το λόγο έχει η UNESCO. Εάν χαρακτηρίσει ολόκληρη την περιοχή τμήμα της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της, ίσως κάτι περισωθεί. Για την ώρα, μόνο η Αίγυπτος έχει δικό της εθνικό πάρκο, ο Κούπερ και ο καθηγητής Μουσταφά Φουντά οραματίζονται ένα μουσείο της ερήμου και κάποιοι τουρίστες επέστρεψαν για να σβήσουν τα ονόματά τους δίπλα στις τοιχογραφίες. Κάτι είναι κι αυτό.

πηγή:news.kathimerini.gr

Στην εποχή του «Μεγάλου Αδελφού», με 1.500 δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη και τον παγκόσμιο πληθυσμό να αγγίζει τα επτά δισεκατομμύρια ανθρώπους, θα περίμενε κανείς πως ό,τι πολύτιμο υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη έχει ήδη ανακαλυφθεί. Η αλήθεια, όμως, είναι αρκετά διαφορετική. Η τύχη ορισμένων εκ των σημαντικότερων αρχαιολογικών θησαυρών της παγκόσμιας πολιτιστικής μας κληρονομιάς εξακολουθεί να… αγνοείται.

Πρόκειται για τα Επτά Χαμένα Θαύματα του Κόσμου που περιλαμβάνουν από το Αγιο Δισκοπότηρο ως τα συντρίμμια του αεροπλάνου της Εμίλια Ερχαρτ και από το φορτωμένο με χρυσάφι ναυάγιο του San Jose ως τον τάφο της βασίλισσας Νεφερτίτης.

Σύμφωνα με πρόσφατο αφιέρωμα της εφημερίδας «Wall Street Journal», τα τελευταία χρόνια μια στρατιά ιστορικών, αρχαιολόγων και εύπορων κυνηγών θησαυρών επιστρατεύει τη σύγχρονη τεχνολογία, προκειμένου να τα εντοπίσει.

Ο Μόρι Κράβιτζ, ένας 75χρονος συνταξιούχος δικηγόρος από το Ιλινόις, έχει αφιερώσει τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του και 3-4 εκατομμύρια δολάρια, αναζητώντας τον τάφο του Τζένγκις Χαν στην Κεντρική και Βόρεια Μογγολία.

Ο 53χρονος Ρότζερ Πίαρντ από την Καλιφόρνια πιστεύει ότι το Locheed Electra 10-E της Ερχαρτ, το οποίο εξαφανίστηκε το 1937, ενώ πετούσε πάνω από το Νότιο Ειρηνικό, συγκρούστηκε στον αέρα με κάποιο άλλο αεροσκάφος και είναι «θαμμένο» στην πρώην Ιαπωνική Στρατιωτική Βάση των Νήσων Μάρσαλ. Προσπαθεί να συγκεντρώνει 30.000 δολάρια, προκειμένου να οργανώσει μια έρευνα στην περιοχή με ραντάρ υπεδάφους. Κάποιες ανάλογες προσπάθειες στο παρελθόν έχουν αποδώσει. Τον περασμένο Μάιο η αμερικανική εταιρία θαλάσσιων ερευνών Odyssey Marine Exploration ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε το ναυάγιο του βρετανικού πλοίου «Black Swan», φορτωμένο με 500.000 ασημένια νομίσματα.

Το 1985 ο Ρόμπερτ Μπάλαρντ και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν το ναυάγιο του «Τιτανικού». Η σύγχρονη τεχνολογία διευκολύνει το έργο των επίδοξων Ιντιάνα Τζόουνς και αναζητήσεις που φάνταζαν ανέφικτες μέχρι πριν απο μια πενταετία σήμερα είναι εφικτές. Για αυτό εξάλλου και οι σύγχρονοι εξερευνητές πιστεύουν ότι είναι θέμα χρόνου να ανακαλύψουν τα χαμένα θαύματα του κόσμου.

Τo κεχριμπαρένιο δωμάτιο

Από το 1945, που αγνοείται η τύχη του, έχει περάσει στον κόσμο των θρύλων. Πολλοί πιστεύουν ότι καταστράφηκε από πυρκαγιά τη χρονιά της εξαφάνισής του, αλλά ο 77χρονος Αμερικανός Νόρμαν Σκοτ το αναζητά ακόμη. Στην ουσία δεν ήταν δωμάτιο, αλλά ένα είδος περίτεχνης επένδυσης από πλάκες κεχριμπαριού, φύλλα χρυσού και καθρέπτες, η οποία κοσμούσε τους τοίχους μιας αίθουσας των θερινών ανακτόρων στο Τσαρσκόι Σέλο. Οταν εισέβαλαν οι ναζί στη Ρωσία το 1941, το «ξήλωσαν» και το μετέφεραν στο Κάστρο του Καλίνιγκραντ.

Ο τάφος του Τζένγκινς Χαν

Ο διάσημος Μογγόλος κατακτητής σκοτώθηκε το 1227 στη διάρκεια εκστρατείας στη Βορειοδυτική Κίνα. Κανείς, όμως, δεν γνωρίζει ούτε πού έχει ταφεί, ούτε αν ο τάφος του περιέχει αμύθητους θησαυρούς. Ο Μόρι Κράβιτζ τον αναζητά εδώ και 15 χρόνια. Το 2001 εντόπισε ένα ταφικό μνημείο, με ενδιαφέροντα αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά αναγκάστηκε να διακόψει τις ανασκαφές λόγω ασθένειας. Το επόμενο καλοκαίρι ελπίζει να επιστρέψει με πιο προηγμένο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Το Αγιο Δισκοπότηρο

Ο Νταν Μπράουν προκάλεσε την οργή της Εκκλησίας, ταυτίζοντάς το με τη μήτρα της Μαρίας της Μαγδαληνής, που κυοφορούσε το παιδί του Ιησού Χριστού. Στη μεσαιωνική λογοτεχνία αναφέρεται άλλοτε ως το κύπελλο το οποίο χρησιμοποίησε ο Θεάνθρωπος στο Μυστικό Δείπνο και άλλοτε ως το σκεύος που συγκεντρώθηκε το αίμα Του κατά τη Σταύρωση. Ο Ιταλός ιστορικός Αλφρέντο Μπαρμπαγκάλο υποστηρίζει ότι πιθανόν να είναι κρυμμένο στις κατακόμβες κάτω από τη Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου, έξω από τα Τείχη της Ρώμης.

Ο τάφος της Νεφερτίτης

Η ανακάλυψη του τάφου της παραμένει το όνειρο κάθε αρχαιολόγου. Γνωρίζουμε τη μορφή της από την περίφημη προτομή της, αλλά πολύ λίγα γι’ αυτήν, πέρα από το γεγονός ότι έζησε το 14ο αιώνα προ Χριστού και υπήρξε σύζυγος του Φαραώ Ακενατέν. Ο Βρετανός Αιγυπτιολόγος Νίκολας Ριβς πιστεύει ότι ο τάφος της πρέπει να βρίσκεται στο Λούξορ, στην Κοιλάδα των Βασιλέων, κοντά στον τάφο του έφηβου Φαραώ Τουταγχαμών. Αλλοι, πάλι, πιστεύουν ότι πιθανότατα είχε ταφεί στη βασιλική νεκρόπολη της Αμάρνα.

Η «Μάχη του Ανγκιάρι»

Το 1503 ο Λεονάρντο ντα Βίντσι κλήθηκε να ζωγραφίσει μια τοιχογραφία στο Παλάτσο Βέκιο της Φλωρεντίας με θέμα τη Μάχη του Ανγκιάρι. Το έργο θεωρήθηκε το αριστούργημα της καριέρας του αν και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ο δρ Μαουρίτσιο Σερατσίνι, διευθυντής του ιταλικού Κέντρου Διεπιστημονικής Προσέγγισης της Τέχνης, πιστεύει ότι το αριστούργημα του Ντα Βίντσι κρύβεται ανέπαφο πίσω από μια τοιχογραφία του Τζόρτζιο Βαζάρι. Την άνοιξη θα χρησιμοποιήσει μια νέα τεχνική, η οποία ελπίζει ότι θα τον βοηθήσει να «δει» την… άλλη όψη του τοίχου.

Το αεροπλάνο της Εμίλια Ερχαρτ

Ξεκίνησε στις 2 Ιουλίου 1937 από την Παπούα- Νέα Γουινέα, για να κάνει το γύρο του κόσμου με το μονοκινητήριο αεροσκάφος της, αλλά λίγο πριν ολοκληρώσει τον άθλο της, τα ίχνη της χάθηκαν πλησίον της νήσου Χάουλαντ του Ειρηνικού. Ο Ελγκεν Λονγκ, συγγραφέας του βιβλίου «Εμίλια Ερχαρτ: Η Λύση του Μυστηρίου», πιστεύει ότι το αεροσκάφος της συνετρίβη στη θάλασσα. Εχει ερευνήσει το 90% μιας περιοχής 2.600 τ.χλμ. και θα επιστρέψει σύντομα με μια συσκευή η οποία ονομάζεται αυτόνομο υποβρύχιο όχημα για το υπόλοιπο 10%.

Το ναυάγιο του «San Jose»

Το ισπανικό γαλιόνι βυθίστηκε ανοικτά των ακτών της Κολομβίας το 1708. Εκτοτε πολλοί κυνηγοί θησαυρών το έχουν αναζητήσει, καθώς στα αμπάρια του μετέφερε χρυσά και αργυρά νομίσματα, των οποίων η σημερινή αξία μπορεί να αγγίζει ακόμη και τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Μια ομάδα επενδυτών γνωστή ως «Αρμάδα Θαλάσσιων Ερευνών» εντόπισε το γεωγραφικό του στίγμα το 1982 και μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις με την κολομβιανή κυβέρνηση, πήρε πρόσφατα το πράσινο φως για την ανέλκυση των θησαυρών του.

πηγή:www.e-tipos.com

Η απομακρυσμένη χώρα της Βόρειας Ευρώπης βρίσκεται στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης με βάση το βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο, σύμφωνα με ετήσια έκθεση του ΟΗΕ.

Η Ισλανδία ξεπέρασε τη Νορβηγία στην κατάταξη της καλύτερης χώρας για να ζήσει κάποιος, σύμφωνα με την ετήσια αναφορά του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε αυτή τη βδομάδα. Οι χώρες της υπο-Σαχάριας Αφρικής βρίσκονται για άλλη μια φορά στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης.

Ανεπτυγμένες ελεύθερες οικονομίες καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις, με τις Ισλανδία, Νορβηγία, Αυστραλία, Καναδά και Ιρλανδία στις πέντε πρώτες. Οι ΗΠΑ κατατάσσονται δωδέκατες, τέσσερις θέσεις χαμηλότερα από την περσινή κατάταξη.

Στον αντίποδα, οι 22 «χαμηλής ανάπτυξης» χώρες στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται γεωγραφικά όλες στην Αφρική, με τελευταία όλων τη Σιέρα Λεόνε. Σύμφωνα με προβλέψεις του ΟΗΕ που στηρίζονται σε δείκτες του 2005 για το προσδόκιμο ζωής, την εκπαίδευση και το κατά κεφαλήν εισόδημα, σε δέκα από αυτές τις αφρικανικές χώρες, δύο στα πέντε παιδιά δε θα φτάσουν την ηλικία των σαράντα ετών, κυρίως εξαιτίας του υψηλού ποσοστό ασθενών και φορέων του ιού HIV.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του Οργανισμού, μικρές μεταβολές στην κατάταξη μιας χώρας δεν παίζουν σημαντικό ρόλο, αναφερόμενοι προφανώς στην αλλαγή της θέσης των ΗΠΑ. Παρά το ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στη δεύτερη θέση του πραγματικού κατά κεφαλή εισοδήματος με 41.890 δολάρια, καταλαμβάνει την τελευταία θέση μεταξύ 26 ανεπτυγμένων χωρών στην κατηγορία του προσδόκιμου ζωής, μαζί με την Δανία και τη Νότια Κορέα, στα 77,9 χρόνια.

Σε ότι αφορά την Ελλάδα, η χώρα καταλαμβάνει την 24η θέση της κατάταξης στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης και την 25η στον δείκτη προσδόκιμου ζψής με 78,3 χρόνια ενώ το κατα κεφαλή ΑΕΠ προσδιορίζεται περίπου στα 22.000 δολάρια.

Η έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι ο δείκτης παγκόσμιας ανάπτυξης αυξάνεται σταθερά τα τελευταία τριάντα χρόνια, αν και σε 16 χώρες ο εν λόγω δείκτης ήταν ο χαμηλότερος από το 1990 και σε τρεις ακόμη ήταν ο χαμηλότερος από το 1975.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες Reuters

Το ηφαίστειο Ποποκατέπετλ εκτόξευσε χθες Σάββατο μεγάλη ποσότητα αερίων και στάχτης σε ύψος δύο χιλιομέτρων, 80 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του Μεξικού.

Πάνω από το όρος όπου βρίσκεται το ηφαίστειο, σε ύψος 5.500 μ., σχηματίσθηκε ένα μεγάλο σύννεφο μετά την έκρηξη του ηφαιστείου στις 15:20 [ώρα Ελλάδας], σύμφωνα με το κέντρο πρόληψης φυσικών καταστροφών της χώρας. Σημειώθηκαν άλλες πέντε μικρότερες ηφαιστειακές εκρήξεις μέσα σε 24 ώρες, πάντως στην πλειοψηφία τους αυτό που εκτοξεύθηκε ήταν ατμός, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Η στάχτη έπεσε σε πόλεις κοντά στο ηφαίστειο, περιλαμβανομένων της Ατλάουτλα, της Τεπετλίξτπα και της Αμεκαμέκα στο διαμέρισμα του Μεξικού και της Ιστακάλκο στο ομοσπονδιακό διαμέρισμα. Οι αρχές απέκλεισαν την περιοχή γύρω από το ηφαίστειο σε μια ζώνη 12 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τις αρχές, η δραστηριότητα πιθανότατα προκλήθηκε λόγω της ανάμιξης του νερού από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις με τη λάβα. Το ηφαίστειο, που οι ντόπιοι αποκαλούν Πόπο ή Δον Γκόγιο, είναι ενεργό εδώ και αρκετό καιρό, και τα νέφη ατμού είναι συχνό φαινόμενο πάνω από την κορυφή του.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Την 2α Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δουλείας, μία από τις αρχαιότερες μορφές ανθρώπινης εξαθλίωσης συνεχίζει να υφίσταται και να ανθεί στην κοινωνία του 21ου αιώνα

Η τεχνολογική πρόοδος του ανθρώπου, η οικονομική του ανάπτυξη και η διάχυση της γνώσης δεν έχει ακόμη ως αποτέλεσμα την εξάλειψη μίας εκ των πιο αρχαίων μορφών καταπίεσης: της δουλείας.

Αν και η σύγχρονη αντίληψη του ανθρώπου φαίνεται να τη θεωρεί ως μη αποδεκτή, εν τούτοις, το δουλεμπόριο συνεχίζει να αποτελεί καθημερινή πρακτική και μέσο πλουτισμού.

Παρά το γεγονός ότι στο σύγχρονο άνθρωπο φαντάζει αδύνατο να διατηρεί στην αποθήκη του... αλυσοδεμένους υπηρέτες, στρέφει με ευκολία το βλέμμα μακριά από την παιδική εκμετάλλευση που γνωρίζει ότι συμβαίνει, χαζεύει για λίγο στις ειδήσεις τα πλοιάρια της ελπίδας των μεταναστών που βουλιάζουν στο λαθραίο τους ταξίδι και απολαμβάνει τις υπηρεσίες καλλίπυγων κοριτσιών από το ανατολικό μπλοκ. Δίχως να εξετάζεται η ελευθερία του δυτικού ανθρώπου στην θεωρητική της διάσταση, υπάρχουν γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας και καταδεικνύουν επί του πρακτέου ότι ζούμε σε έναν ανελεύθερο κόσμο.

Γιατί αν στην «γειτονιά» μας υπάρχει ένας δυνάστης, τότε η «γειτονιά» μας δεν είναι ελεύθερη, όσο ελεύθεροι και αν είμαστε εμείς. Και αν κατ' επέκταση, θεωρούμε ότι η ελευθερία είναι ατομικό ζήτημα και δεν αποτελεί συλλογικό αγαθό, τότε παύει να έχει την έννοια που της προσδίδουν διανοούμενοι, λογοτέχνες, ποιητές, ακόμη και αυτός ο Διονύσιος Σολωμός.

Η πληθυσμιακή έκρηξη σε κράτη της αφρικανικής και της ασιατικής ηπείρου σε συνδυασμό με τα διεφθαρμένα καθεστώτα και την άνεση μετακίνησης των εργοστάσιων των πολυεθνικών εταιρειών δημιουργούν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του δικτυακού τόπου «antislavery.org», το γεγονός ότι ένας σκλάβος του 1850 στον Αμερικάνικο Νότο κόστιζε 40.000 $ και σήμερα το κόστος του αντιστοιχεί σε 90$, ως στοιχείο, φανερώνει ότι απαιτείται επαγρύπνηση για το οικονομικό δέλεαρ που προσφέρει. Ο βίος και η εργασία των ανθρώπων που καλλιεργούν κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που εξάγουν από τη γη κάρβουνο στη Βραζιλία και την Κίνα, που υφαίνουν χαλιά στην Ινδία, απαιτεί γνώση, συνολική γνώση για τα όσα συμβαίνουν και το πώς συμβαίνουν στα σημεία του πλανήτη.

Σύμφωνα με στοιχεία της Unesco, περισσότεροι από 12.000.000 άνθρωποι στον πλανήτη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς. Η αναπτυγμένη Ευρώπη δέχεται την εισροή γυναικών από τα ανατολικά κράτη της ηπείρου, οι οποίες μεταφέρονται και ζουν σε συνθήκες δουλείας. Στο Ισραήλ εισάγονται 3.000 γυναίκες ετησίως και εκπορνεύονται. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2004, στη Βραζιλία υπάρχουν 25.000 σύγχρονοι σκλάβοι.

Η απόσταση ανάμεσα σε εμάς και τους εξαθλιωμένους του σήμερα είναι πολύ μικρότερη από αυτήν που γίνεται αντιληπτή. Η απόσταση ασφαλείας που πλανά έχει δύο χαρακτηριστικά: πρώτα, στέκεται ως βιτρίνα μπροστά από τα κεκτημένα, αυτά που έχουν αποκτηθεί με αίμα και αγώνες, παρά το γεγονός ότι η Ιστορία διδάσκει ότι αυτά απειλούνται διαρκώς και πολύ εύκολα, ιδίως σε εποχές αναταραχής, μπορεί να χαθούν.

Κατά δεύτερο λόγο, η μεταφορά της γνώσης για τα όσα δεινά συμβαίνουν γύρω μας γίνεται μέσα από απεσταλμένους, από τα ρεπορτάζ της τηλεόρασης, από τις άψυχες λέξεις ενός κειμένου και έτσι η ψευδαίσθηση της απόστασης φέρει τον εφησυχασμό. Αναμφίβολα, γίνεται πολύ εύκολα αντιληπτό το πόσο διαφορετικά θα βίωνε κάποιος τη γνώση της εκμετάλλευσης αν βρισκόταν εκεί που συντελείται και την παρακολουθούσε, τη δεχόταν ή την ασκούσε.

Σταθμοί την ιστορία της δουλείας

6.800 π.Χ.: Η πρώτη μεγάλη πόλη αναπτύσσεται στη Μεσοποταμία. Οι πρώτες πολεμικές συγκρούσεις φέρουν μαζί τους και τους ηττημένους ως σκλάβους.
Το 2.575 π.Χ. οι Αιγύπτιοι κάνουν επιδρομές στα γειτονικά εδάφη και συλλέγουν σκλάβους.
Η δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας είχε 30.000 σκλάβους στα ορυχεία της που της επέτρεπαν να πλουτίζει και να φιλοσοφεί. Το ίδιο μονοπάτι ακολούθησαν και οι δυνάμεις της εποχής.
Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ο μισός πληθυσμός της Ρώμης αποτελούνταν από δούλους.
Το 1.000 μ.Χ. η δουλεία αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της οικονομίας της Μ. Βρετανίας.
Το 1550 η ζωγραφική της Αναγέννησης αποτυπώνει τους ανθρώπους της εποχής με τους δούλους τους.
Το 1781 ο Ρωμαιος αυτοκράτορας Ιωσήφ ΙΙ καταργεί το θεσμό των δουλοπάροικων στην περιοχή του Αψβούργου.
Στις 26 Αυγούστου 1789, κατά τη Γαλλική Επανάσταση, η Εθνική Συνέλευση υιοθετεί τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, βασισμένη στις ιδέες του Γάλλου φιλόσοφου Ζαν Ζακ Ρουσό. Στο πρώτο από τα 17 άρθρα του αναφέρεται: «Οι άνθρωποι γεννιούνται και παραμένουν ελεύθεροι και έχουν ίσα δικαιώματα».
Το 1803 η Δανία γίνεται η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα της Ευρώπης που απαγορεύει το εμπόριο σκλάβων από την Αφρική.
Το 1807 το Βρετανικό Κοινοβούλιο νομοθετεί την απαγόρευση μεταφοράς σκλάβων από βρετανικά πλοία. Τα ακόλουθα χρόνια, ακολουθούν και άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Το 1833 η Βρετανία καταργεί το θεσμό της δουλείας και στις αποικίες της.
Το 1861 ο Τσάρος της Ρωσίας, Αλέξανδρος ΙΙ απελευθερώνει 50.000.000 δουλοπάροικους.
Το 1863 στις ΗΠΑ ο Πρόεδρος Τζορτζ Λίνκολν νομοθετεί την απελευθέρωση των σκλάβων.
Το 1863 ο Χρυσός Νόμος απελευθερώνει 725.000 σκλάβους στη Βραζιλία.
Στις 4 Μαΐου 1910 υπογράφεται στο Παρίσι η Διεθνής Συνθήκη για τον τερματισμό του εμπορίου λευκής σάρκας. Σύμφωνα με αυτήν, απαγορεύεται η εκπόρνευση ανήλικων γυναικών.
Το 1918 η βρετανική κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ υπολογίζει ότι τα περισσότερα νοικοκυριά που διαθέτουν την οικονομική άνεση, διατηρούν ένα ανήλικο παιδί ως οικιακό δούλο. Το 1923 νομοθετεί την απαγόρευση της αγοραπωλησίας ανήλικων δούλων.
Το 1926 η Κοινωνία των Εθνών εγκρίνει τη Συνθήκη κατά της Δουλείας. Σύμφωνα με αυτήν, δουλεία ορίζεται «η εξάσκηση σε ένα άτομο ενός ή όλων των δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας».
Το 1927 καταργείται η δουλεία στη Σιέρα Λεόνε.
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος επαναφέρει την πρακτική της δουλείας στη Γερμανία, την Ιαπωνία και σε άλλα κράτη.
Το 1980 η δουλεία παραμένει ως ζήτημα στη Μαυριτανία παρά την κατάργηση του θεσμού για τέταρτη φορά.
Το 1989, το Διεθνές Ισλαμιστικό Μέτωπο αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση του Σουδάν και κάνει στρατιωτικές επιδρομές συλλαμβάνοντας κατοίκους από χωριά στο νότιο μέρος της χώρας, αφαιρώντας τους την ελευθερία τους.

Σημαντικά στοιχεία για τη σύγχρονη δουλεία

Δουλεία: Εξαναγκασμός σε έργο χωρίς πληρωμή με την απειλή σωματικής ή ψυχολογικής βίας και αδυναμία απελευθέρωσης.
Εκτιμήσεις ανεβάζουν τον πιθανό αριθμό των δούλων σε 27.000.000 ανθρώπους.
Η πλειοψηφία βρίσκεται στην Ασία και την Αφρική.
Περισσότεροι από 14.500 σκλάβοι περνάνε τα σύνορα των ΗΠΑ κάθε χρόνο και διοχετεύονται σε περισσότερες από 90 πόλεις.
Οι σκλάβοι εργάζονται σε χωράφια, οίκους ανοχής, εστιατόρια, ορυχεία, σπίτια, κα.
Το μέσο κόστος ενός σκλάβου δεν ξεπερνά τα 90 δολάρια.
Το κέρδος από το εμπόριο σάρκας στην Αφρική ξεπερνά τα 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Περισσότεροι από 920.000 άνθρωποι είναι δούλοι στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Ένα στα δέκα παιδιά της Αϊτής ζει σε συνθήκες δουλείας.
Περισσότεροι από 6.000 δούλοι ελευθερώθηκαν πρόσφατα στη Βραζιλία
Σαράντα χιλιάδες γυναίκες μεταφέρονται κάθε χρόνο στην Ιαπωνία.

Πηγές:
unesco.org
antislavery.org
www.freetheslaves.net

www.kathimerini.gr

Ουάσινγκτον

Περισσότεροι από 200 περιβαλλοντολόγοι κρούουν προς τις κυβερνήσεις τον κώδωνα του κινδύνου για τις συνεχιζόμενες αλλαγές στο κλίμα του πλανήτη και τις προτρέπουν να δράσουν επειγόντως «γιατί δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο».

Όπως μεταδίδει το Associated Press, 215 επιστήμονες από 25 χώρες υπογράφουν έκκληση να μειωθούν στο μισό και μέχρι το 2050 οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Μάλιστα, ένας πιο κοντινός στόχος είναι η πτώση των εκπομπών μέσα στα επόμενα 10-15 χρόνια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, μία μείωση των εκπομπών θα κρατήσει σε χαμηλά επίπεδα (όχι περισσότερους από δύο βαθμούς) την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Έμφαση δίνεται και στις επιπτώσεις από την υπερθέρμανση του πλανήτη κυρίως σε ότι αφορά την γεωργική παραγωγή αλλά και την αλλαγή του κλίματος με την μεγαλύτερη συχνότητα βίαιων καιρικών φαινομένων.

Αποδέκτες της έκκλησης είναι και οι διπλωμάτες και πολιτικοί από 180 χώρες που συνεδριάζουν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στο Μπαλί για την διαμόρφωση της νέας συνθήκης για το περιβάλλον που θα τεθεί σε ισχύ μετά το 2012 όταν λήξει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ωστόσο, δεν αναμένονται για την ώρα απτά αποτελέσματα από τη Σύνοδο.

Ένας από τους επιστήμονες που υπογράφουν την έκκληση Τζεφ Σέβερινγκχάους τονίζει ότι είμαστε στο μέσο μίας «σοβαρής κρίσης» και ότι «διακυβεύονται πολλά ώστε εμείς να παίζουμε». Από την πλευρά του, ο Ρίτσαρντ Σίγκερ τονίζει ότι μέσα στην επιστημονική κοινότητα πολλοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει ανάγκη για δραστικότερα μέτρα και μεγαλύτερη προσοχή πριν είναι αργά.

Οι περιβαντολόγοι τονίζουν με έμφαση την ανάγκη για περισσότερο ριζοσπαστικά μέτρα. Ο Γκάβιν Σμίντ, ο οποίος εργάζεται στη NASA, επισημαίνει ότι τα ημίμετρα και οι διαπραγματεύσεις για «ένα τοις εκατό από εδώ και ένα τοις εκατό από εκεί» δεν έχουν πλέον νόημα. Υπογραμμίζουν ακόμη ότι η μείωση στο μισό των εκπομπών είναι ένας ρεαλιστικός στόχος για τις επόμενες δεκαετίες.

Αν και στο παρελθόν αρκετοί από τους υπογράψαντες δεν είχαν πραγματοποιήσει εκκλήσεις για δράση, την κατάσταση άλλαξαν οι εκθέσεις της Διακυβερνητικής Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) που τονίζουν την σοβαρότητα της κατάστασης.

Την ίδια στιγμή, οι αναλυτές εμφανίζονται διχασμένοι για την αποτελεσματικότητα της έκκλησης όπως και, γενικότερα, της δημόσιας επέμβασης των επιστημόνων.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι επιστήμονες καταστούν σαφές στο κοινό ότι το κόστος από την αδράνεια είναι πολύ μεγαλύτερο και το κόστος της δράσης προσιτό. Αντίθετα, άλλοι αναλυτές τονίζουν ότι οι επιστήμονες δεν μπορούν να καθοδηγήσουν τις πολιτικές για το περιβάλλον και υπάρχει και το οικονομικό κόστος της μείωσης των παραγόμενων ρύπων.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου η εναέρια μεταφορά στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως της πρώτης από τις πέντε Καρυάτιδες. Η Καρυάτιδα θα τοποθετηθεί στο πρώτο επίπεδο του Μουσείου, σε εσωτερικό «μπαλκόνι».

Η επιχείρηση διεξάγεται με το σύστημα των τριών γερανών,από το παλιό Μουσείο της Ακρόπολης επάνω στον Ιερό Βράχο, στο θέατρο του Διονύσου και απο εκεί στο Νέο Μουσείο.

Η μεταφορά των γλυπτών ξεκίνησε τον Οκτώβριο. Τα κιβώτια μεταφοράς είναι μεταλλικά με ξύλινους σκελετούς στο εσωτερικό και αφρώδες υλικό, προκειμένου να μην υπάρξουν ζημιές.

Για πιο ευαίσθητα αντικείμενα χρησιμοποιούνται άλλα κιβώτια με ενισχυμένη προστασία. Συνολικά θα χρησιμοποιηθούν έξι ειδών κιβώτια για τα 154 γλυπτά που θα μεταφερθούν με τους γερανούς.

Το συνολικό βάρος των 246 γλυπτών που θα μεταφερθούν στο νέο Μουσείο φτάνει τους 113 τόνους ενώ άλλους 184 τόνους ζυγίζουν χιλιάδες άλλα αντικείμενα, πολλά από τα οποία βρίσκονται στις αποθήκες του παλιού Μουσείου.

πηγή:www.ethnos.gr

Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζονται όλα τα ψιλά γράμματα της καταναλωτικής κοινωνίας του σήμερα:

The Story Of Stuff
with Annie Leonard

Μελέτη κατασκευής εκπόνησε η Νορβηγία

Reuters

ΟΣΛΟ. Σχέδια κατασκευής της πρώτης στον κόσμο σήραγγας πλοίων, που θα εξοικονομεί χρόνο και χρήμα στις θαλάσσιες μεταφορές, εκπόνησε η Νορβηγία, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τις θαλάσσιες μεταφορές σε ιδιαίτερα επικίνδυνη περιοχή των παραλίων της.

Περιμένουν καλό καιρό

Οι ισχυροί άνεμοι, τα ψηλά κύματα και τα πανίσχυρα ρεύματα της περιοχής του Σταντ, στις νοτιοδυτικές ακτές της Νορβηγίας, υποχρεώνουν τα πλοία να περιμένουν σε φιορδ τη βελτίωση του καιρού, προκαλώντας έτσι μεγάλες καθυστερήσεις στη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών. Πρόσφατη έκθεση της Διεύθυνσης Ακτοπλοΐας της χώρας πρότεινε την κατασκευή της σήραγγας μήκους 1.700 μέτρων, εκτιμώντας ότι θα αποδειχθεί κερδοφόρα, παρά τα πέντε χρόνια που θα απαιτήσει η ολοκλήρωσή της.

Η σήραγγα, που υπολογίζεται ότι θα κοστίσει 310 εκατομμύρια δολάρια, θα διασχίζει χερσόνησο, γλιτώνοντας από τα πλοία τον επικίνδυνο περίπλου της.

Η ιδέα της κατασκευής πλωτής σήραγγας έχει μακρά ιστορία. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το πρώτο σχέδιο παρουσιάστηκε το 1870, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι η πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση για διάνοιξη σήραγγας κάτω από τη χερσόνησο του Σέλιε παρουσιάστηκε γύρω στο 1920. Τη δεκαετία του 1980, όμως, το σχέδιο απέκτησε σημαντικούς υποστηρικτές, πολλοί από αυτούς στελέχη της τότε κυβέρνησης στο Οσλο.

«Η είδηση σήμερα είναι ότι πετύχαμε να υπολογίσουμε το κόστος κατασκευής με μεγάλη ακρίβεια, αλλά και τα οφέλη που θα προκύψουν από την κατασκευή της σήραγγας», λέει η Κρίστι Σλότσβικ, επικεφαλής της Διεύθυνσης Ακτοπλοΐας.

Η ακτοπλοΐα και η ποντοπόρος ναυτιλία έχουν ιδιαίτερα μεγάλη σημασία για την οικονομία της Νορβηγίας, ενώ η χώρα γιόρτασε το 2005 τα εκατοντάχρονά της στην κορυφή της ποντοπόρου ναυτιλίας. Η χώρα διαθέτει τον τρίτο μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, με 1.659 πλοία και χωρητικότητα 43,9 εκατομμυρίων τόνων, που της δίνει ποσοστό 13% του παγκοσμίου εμπορικού στόλου. Νορβηγική σημαία έχει το 23% των κρουαζιερόπλοιων του κόσμου, 19% των πετρελαιοφόρων δεξαμενόπλοιων, ενώ οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις συνεισφέρουν στο 20% των συνολικών εξαγωγών της χώρας προς το εξωτερικό.

πηγή:news.kathimerini.gr

«Ατλαντίδα - Ενας βυθισμένος κόσμος - 20.000 μίλια κάτω από τη θάλασσα» ή αλλιώς «Η 5η Εποχή των Παγετώνων». Τον κόσμο του βυθού σε παγωμένη μορφή θα μεταφέρουν στην επιφάνεια της γερμανικής γης δεκαπέντε καλλιτέχνες υπό τον παραπάνω ηχηρό τίτλο, που συνδυάζει τις πιο συναρπαστικές ιστορίες που συνέβησαν μέσα στη θάλασσα. Στη φωτογραφία διακρίνεται το γλυπτό χταπόδι. Η Ιρίνα Ταφλέσκγια από τη Βουλγαρία έχει φιλοτεχνήσει μυθικές μορφές του βυθού σε μέγεθος ανθρώπου, ο Λιθουανός Ζίγκμουντς Βίλνις έχει δημιουργήσει μια μορφή ψαριού να κρατάει ομπρέλα με τίτλο «Τendency». Η έκθεση «5η Εποχή των Παγετώνων», στο Ρεβερσχάγκεν της Γερμανίας, ξεκινάει τα Χριστούγεννα.

πηγή:www.ethnos.gr

Σε δημοφιλείς παραλίες της Αυστραλίας, σημειώνεται ρεκόρ από καρχαρίες τις τελευταίες εβδομάδες, εκεί που ποτέ δεν εμφανίζονταν στο παρελθόν! Στον κόλπο Πορτ Φίλιπ Μπέϊ που δροσίζει τη Μελβούρνη, σπάνια εμφανίζονται καρχαρίες και ποτέ δεν έχει καταγραφεί επίθεσή τους εναντίον ανθρώπου. Σύμφωνα με ειδικούς, φέτος εμφανίζονται αρκετοί και μάλιστα κάποιοι θεωρούνται επικίνδυνοι. Όπως αναφέρουν, λόγω των κλιματολογικών αλλαγών φέτος θα πρέπει να αναμένονται ρεκόρ από καρχαρίες τόσο στον κόλπο του Πορτ Φίλιπ όσο και στις άλλες παραλίες της Βικτόρια. "Η θερμοκρασία του νερού του κόλπου θα ανέβει στους 24 βαθμούς και είναι τέλεια για τους καρχαρίες που θα ψάχνουν για τροφή, λέει ο Γκρεγκ Σκοτ προσθέτοντας ότι "ειδικά συνεργεία θα παρακολουθούν από ξηρά, θάλασσα και αέρα για να εντοπίζουν τους καρχαρίες και να προφυλάσσουν τους λουόμενους". Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών εμφανίζονται πολυάριθμοι καρχαρίες και στις ακτές της Νέας Νότιας Ουαλίας, όπου την περασμένη εβδομάδα ένας καρχαρίας δάγκωσε τους γλουτούς ενός σέρφερ. Οι αρχές λένε πάντως ότι οι λουόμενοι δεν πρέπει να ανησυχούν καθώς οι περιπτώσεις να τους επιτεθεί καρχαρίας είναι "μηδαμινές". Πέρυσι σε όλη την Αυστραλία καταγράφηκαν 13 περιπτώσεις επιθέσεων καρχαριών σε ανθρώπους.

πηγη: ΕΡΤ

Σε μία υπερ-κορεσμένη από αυτοκίνητα πόλη, χρειάζεται θάρρος για να κατεδαφίσεις έναν δίπατο αυτοκινητόδρομο που καθημερινά μεταφέρει 160.000 μποτιλιαρισμένα οχήματα. Χρειάζεται όραμα για να αναδείξεις, κάτω από το τσιμέντο, το ρέμα που κάποτε διέσχιζε την πόλη. Το 2005, ο πρώην δήμαρχος της Σεούλ, Λι Μουγκ Μπακ τα έκανε όλα αυτά και η φοβερή επιτυχία του έργου του έδωσε μια ώθηση για να κατακτήσει, την προηγούμενη εβδομάδα, την προεδρία της χώρας του.

Η λογική της αντιστροφής

Το ρέμα του Τσογκγιετσόν, που μετατράπηκε σε χώρο πρασίνου και περιπάτου στην καρδιά της νοτιοκορεατικής πρωτεύουσας, είναι πολύ μακριά για να μας αφορά. Οι περισσότεροι θα αποχωρήσουμε από τον μάταιο τούτο κόσμο χωρίς ποτέ να περπατήσουμε στις όχθες του. Ομως, η λογική της αντιστροφής των ρυθμών αλόγιστης ανάπτυξης μας αφορά – αν και δεν είναι σίγουρο ότι είμαστε έστω και λίγο πιο κοντά στη λογική αυτή απ’ ό,τι είμαστε στο απόμακρο Τσογκγιετσόν...

Στη Σεούλ, το πείραμα της κατάργησης του αυτοκινητοδρόμου πέτυχε θεαματικά, καθώς συνοδεύτηκε από παράλληλα μέτρα σημαντικής ενίσχυσης του δικτύου λεωφορείων. Ο συγκοινωνιολόγος που τόλμησε να προτείνει το γκρέμισμα του αυτοκινητοδρόμου κάνει λόγο για το «παράδοξο του Μπρες», δηλαδή για τη διαπίστωση ότι αν λείψουν κάποιοι δρόμοι, η κίνηση των αυτοκινήτων μπορεί να είναι ταχύτερη, ενώ η προσθήκη περισσότερων δρόμων επιδεινώνει την κυκλοφορία γιατί ενισχύει τη χρήση του αυτοκινήτου.

Μόλις το πρώτο τρίμηνο της επανεμφάνισης του ρέματος, δέκα εκατομμύρια άνθρωποι το επισκέφθηκαν, ενώ το μικροκλίμα της περιοχής άλλαξε και η θερινή θερμοκρασία έπεσε ώς και τρεις βαθμούς Κελσίου.

Φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο ειδυλλιακά όσο ακούγονται – κι εδώ βρίσκεται μια ενδιαφέρουσα παγίδα. Από ψηλά, το Τσογκγιετσόν φαίνεται σαν μια πράσινη λουρίδα σε ένα πυκνοδομημένο τέρας. Από κοντά όμως διαπιστώνει κανείς ότι και στο ίδιο το ρέμα, το πράσινο είναι λιγοστό. Βασικά πρόκειται για μια τσιμενταρισμένη κοίτη με πλακοστρωμένους διαδρόμους περιπάτου δεξιά και αριστερά και λίγο γκαζόν στα πρανή.

Η «επιστροφή στη φυσική κατάσταση» ήταν από μόνη της ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο, καθώς, πέρα από το άφθονο μπετόν για τη διαμόρφωση της κοίτης και των διαδρόμων, χτίστηκαν 22 νέες γέφυρες και κατασκευάστηκαν συστήματα σωλήνων και δεξαμενών για να μεταφέρουν το νερό, που δεν αναβλύζει φυσικά. Ο δήμαρχος Λι, πρώην επικεφαλής κατασκευαστικού κολοσσού, δεν ξέχασε τον παλιό εαυτό του, απλά οσφράνθηκε το πνεύμα των καιρών.

Τα ρέματα στο Ελληνικό

Υπάρχει και στην Αθήνα η σκέψη να αποκαλυφθούν κάποια μπαζωμένα ρέματα. Πρόκειται για τα έξι ρέματα που διασχίζουν το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού. Μένει όμως κι εδώ να διερευνηθεί αν οι νέες οικιστικές, τουριστικές, επιχειρηματικές, εκθεσιακές και «προς μελλοντικό καθορισμό» χρήσεις του αεροδρομίου, μαζί με τους διαδρόμους απογείωσης που διατηρούνται και τον νέο αυτοκινητόδρομο που διανοίγεται, ικανοποιούν τον ορισμό του πρασίνου. Ή αν εξυπηρετούν το πεπαλαιωμένο μοντέλο της αλόγιστης ανάπτυξης με νέο οικολογικό μανδύα.

πηγή :news.kathimerini.gr

Ισλαμαμπάντ



Δείτε το βίντεο...

Η ηγέτιδα της πακιστανικής αντιπολίτευσης Μπεναζίρ Μπούτο δολοφονήθηκε σε επίθεση αυτοκτονίας έπειτα από μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στο Ραβαλπίντι. Εκρηκτικό σκηνικό δημιουργείται στο Πακιστάν, θρήνος και κραυγές οργής από τους υποστηρικτές της κατά του Περβέζ Μουσάραφ. Διεθνής καταδίκη και ανησυχία για ξέσπασμα βίας...

«Έγινε μάρτυρας» διακήρυξε το Λαϊκό Κόμμα της Μπεναζίρ Μπούτο τη στιγμή που η είδηση του θανάτου της έκανε αστραπιαία το γύρο του κόσμου. Η πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν διεκομίσθη μετά την επίθεση στο νοσοκομείο και υπέκυψε στα τραύματά της στις 15:16 (ώρα Ελλάδος) το μεσημέρι της Πέμπτης σε ηλικία 54 ετών.

Η τελευταία πράξη για την Μπεναζίρ Μπούτο γράφτηκε με τρεις σφαίρες στο λαιμό και το στήθος τη στιγμή που επιβιβαζόταν στο αυτοκίνητό της μετά την ολοκλήρωση της πολιτικής συγκέντρωσης. Αφού την πυροβόλησε, ο δράστης πυροδότησε τα εκρηκτικά με τα οποία ήταν ζωσμένος σπέρνοντας περισσότερο θάνατο.

Στο νοσοκομείο του Ραβαλπίντι επικράτησαν σκηνές χάους. Υποστηρικτές της Μπούτο ξέσπασαν σε λυγμούς, κάποιοι θρυμμάτισαν την κεντρική πύλη της μονάδας επειγόντων, άλλοι φώναζαν χτυπώντας το στήθος τους συνθήματα κατά του Περβέζ Μουσάραφ.

Η επίθεση αυτοκτονίας οδήγησε στο θάνατο τουλάχιστον άλλους 20 ανθρώπους, οι περισσότεροι σωματοφύλακες της Μπεναζίρ Μπούτο, η οποία ηγήθηκε του αγώνα της αντιπολίτευσης για να βγει η χώρα από την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και να οδηγηθεί σε δίκαιες και ελεύθερες βουλευτικές εκλογές.

Η Μπούτο υπηρέτησε δύο θητείες στην πρωθυπουργία του Πακιστάν ανάμεσα στα έτη 1988 και 1996. Επέστρεψε στο Πακιστάν στις 18 Οκτωβρίου έπειτα από οκτώ χρόνια αυτοεξορίας. Η τελετή της υποδοχής της στο Καράτσι είχε βρεθεί και πάλι στο στόχαστρο καμικάζι που παρέσυρε στο θάνατο 140 ανθρώπους. Τότε η Μπεναζίρ Μπούτο είχε γλιτώσει...

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση που αφαίρεσε τη ζωή της Μπεναζίρ Μπούτο δεν υπήρξε άμεσα, μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Στο Ισλαμαμπάντ, εκπρόσωπος του Περβέζ Μουσάραφ δήλωσε ότι ο πρόεδρος του Πακιστάν αναμένεται να κάνει σύντομα δηλώσεις.

Ο ταραγμένος βίος της Μπεναζίρ Μπούτο
Η Μπεναζίρ Μπούτο, που έγινε το 1988 η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός μουσουλμανικού κράτους, όταν εξελέγη για την πρώτη της θητεία στο Πακιστάν, θεωρήθηκε σύμβολο της δημοκρατίας και του εκσυγχρονισμού, δεν κατάφερε όμως ποτέ να νικήσει οριστικά τις κατηγορίες για διαφθορά.

Γεννημένη το 1953, η Μπεναζίρ Μπούτο ήταν κόρη του Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, πρωθυπουργού του Πακιστάν στη δεκαετία του 1970, σε μια από τις ελάχιστες μη στρατιωτικές κυβερνήσεις στα πρώτα 30 χρόνια ανεξαρτησίας της χώρας.

Έχοντας επιστρέψει από σπουδές στο Χάρβαρντ και την Οξφόρδη, η Μπεναζίρ ήταν αρχικά απρόθυμη να αναμειχθεί με την πολιτική, τελικά όμως διετέλεσε πρωθυπουργός σε δύο θητείες, από το 1988 έως το 1990 και από το 1993 έως το 1996, με σημαία της τον εκδημοκρατισμό. Και τις δύο φορές απαλλάχθηκε των καθηκόντων της με εντολή του προέδρου, λόγω κατηγοριών για διαφθορά.

Η Μπούτο είχε φυλακιστεί το 1977, έπειτα από στρατιωτικό πραξικόπημα που συνοδεύτηκε από την εκτελεση του πατέρα της με εντολή του στρατηγού Ζία ουλ-Χακ.

Η Μπούτο κατέφυγε στο Λονδίνο, όπου ίδρυσε το κεντροαριστερό (για τα δεδομένα της χώρας) Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν, και επέστρεψε στη χώρα της το 1986, έπειτα από το θάνατο του στρατηγού.

Και στις δύο θητείες της, η Μπούτο είχε να αντιμετωπίσει και κατηγορίες διαφθοράς εναντίον του συζύγου της, Ασίφ Ζαρντάρι, ο οποίος είχε αναλάβει εκτεταμένα καθήκοντα στην κυβέρνηση και φερόταν να έχει υπεξαιρέσει εκατομμύρια δολάρια από το κρατικό ταμείο.

Οι κατηγορίες ουδέποτε αποδείχθηκαν και ο Ζαρντάρι αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση το 2004. Στην ίδια τη Μπούτο δόθηκε αμνηστία για τις κατηγορίες διαφθοράς τον Οκτώβριο του 2007, με απόφαση του στρατηγού Μουσάραφ που κατέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία το 1999.

Λίγο αργότερα η Μπούτο επέστρεψε στη χώρα της για να συμμετάσχει στις εκλογές.

Αυτό που εκκρεμεί είναι η έφεση που έχει καταθέσει η Μπούτο εναντίον καταδίκης της σε ελβετικό δικαστήριο για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.

Η Μπεναζίρ ήταν το τελευταίο ενεργό μέλος της δυναστείας Μπούτο. Ο αδελφός της Μουρτάζα διέφυγε στο Αφγανιστάν μετά το θάνατο του πατέρα τους και από εκεί προσπάθησε να πολεμήσει το στρατιωτικό καθεστώς. Επέστρεψε στο Πακιστάν και αναμείχθηκε ενεργά στην πολιτική έως το 1996, οπότε δολοφονήθηκε.

Ο τρίτος αδελφός, Σαναουάζ, ήταν επίσης πολιτικά ενεργός. Βρέθηκε νεκρός το 1985 στο διαμέρισμά του στη Γαλλική Ριβιέρα κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες.

H Μπούτο άφησε πίσω της τρία παιδιά.

Ημερομηνίες - σταθμοί στην πρόσφατη ιστορία του Πακιστάν

Ο θάνατος της Μπεναζίρ Μπούτο, στις 27 Δεκεμβρίου 2007, ήταν συνέπεια της πολιτικής αστάθειας, που χαρακτηρίζει την ιστορία του Πακιστάν από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1947. Οι ταραχές δεν έλειψαν ποτέ...

Απρίλιος 1999: Η Μπεναζίρ Μπούτο, πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματους του Πακιστάν, και ο σύζυγός της καταδικάζονται σε φυλάκιση για διαφθορά. Η Μπούτο παραμένει στο εξωτερικό.

Οκτώβριος 1999: Ο πρωθυπουργός και ηγέτης της Μουσουλμανικής Ένωσης του Πακιστάν Ναουάζ Σαρίφ χάνει την εξουσία από πραξικόπημα του στρατηγού Περβέζ Μουσάραφ. Το πραξικόπημα καταδικάζεται από τη διεθνή κοινότητα.

Ιούνιος 2001: Ο στρατηγός Μουσάραφ αυτοανακηρύσσεται πρόεδρος του Πακιστάν, ενώ είναι και αρχηγός του στρατού.

Σεπτέμβριος 2001: Ο Μουσάραφ στέκεται στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο που ξεκινά στο Αφγανιστάν. Ως αντάλλαγμα αίρονται ορισμένες από τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά το πραξικόπημα του '99.

Οκτώβριος 2002: Ο Μουσάραφ κάνει τις πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του '99 και κερδίζει εν μέσω κατηγοριών και καταπάτηση του Συντάγματος και νοθεία.

Δεκέμβριος 2003: Ο Μουσάραφ γλιτώνει από δολοφονική επίθεση εναντίον του. Η βόμβα εκρήγνυται λίγα δευτερόλεπτα αφού το αυτοκίνητό του πέρασε από το σημείο.

Αύγουστος 2005: Το Πακιστάν δοκιμάζει τον πρώτο πύραυλο με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών.

Ιανουάριος 2006: 18 νεκροί από αμερικανική πυραυλική επίθεση που είχε στόχο μέλη της Αλ Κάιντα.

Φεβρουάριος 2006: Περισσότεροι από 30 νεκροί σε επίθεση αυτοκτονίας στη διάρκεια παρέλασης σιιτών.

Απρίλιος 2006: Διπλή επίθεση αυτοκτονίας αφήνει 57 νεκρούς σε τελετή σουνιτών στο Καράτσι.

Ιούλιος 2007: Κορυφώνεται η ένταση μεταξύ του Μουσάραφ και των κληρικών στο Κόκκινο Τζαμί, στο Ισλαμαμπάντ

Μάρτιος 2007: Ο Μουσάραφ αποπέμπει τον πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ιφτιχάρ Τσόντρι, προκαλώντας γενική αναταραχή στη χώρα. Ακολουθούν πορείες διαμαρτυρίας και συλλήψεις.

Σεπτέμβριος 2007: Ο Ναουάζ Σαρίφ επιστρέφει από την εξορία.

Οκτώβριος 2007: Η Μπεναζίρ Μπούτο επιστρέφει στο Πακιστάν για να λάβει μέρος στις εκλογές του Ιανουαρίου. Την ίδια ημέρα βρέθηκε στο στόχαστρο επίθεσης αυτοκτονίας.

Νοέμβριος 2007: Ο Μουσάραφ επιβάλλει στρατιωτικό νόμο, ενώ αναμένει από το Ανώτατο Δικαστήριο να του επιτρέψει να λάβει μέρος στις εκλογές του Ιανουαρίου

Νοέμβριος 2007: Η Μπούτο τίθεται σε κατ' οίκον περιορισμό.

Δεκέμβριος 2007: Αίρεται ο στρατιωτικός νόμος.

Δεκέμβριος 2007: Η Μπεναζίρ Μπούτο δολοφονείται.

Διεθνής καταδίκη και φόβοι

Η δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο καταδικάζεται διεθνώς και η ανησυχία για ξέσπασμα βίας και πολιτική αστάθεια είναι μεγάλη.

«Η επίθεση αυτή δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη εκείνοι που προσπαθούν να υπονομεύσουν τη συμφιλίωση και τη δημοκρατική ανάπτυξη στο Πακιστάν» ήταν το πρώτο σχόλιο από πλευράς αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, την ώρα που σημειώνε πτώση η αξία των μετοχών στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Θα ακολουθήσει δήλωση του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Ο.Μπους, καθώς και του Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν.

Η Ρωσία καταδίκασε με κατηγορηματικό τρόπο την επίθεση αυτοκτονίας που κόστισε τη ζωή της Μπεναζίρ Μπούτο, εκτιμώντας ότι θα οδηγήσει σε κύμα τρομοκρατίας. «Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας. Αυτό είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει ένα κύμα τρομοκρατίας» δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Αλεξάντερ Λοσιούκοφ.

Η Γαλλία διά του υπουργού Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ εξήρε την προσωπικότητα της Μπεναζίρ Μπούτο και επαναβεβαίωσε τη δέσμευση του Παρισιού για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της δημοκρατίας στο Πακιστάν. Τονίζεται ότι η κατάσταση στο Πακιστάν πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι καταδίκασε με αγανάκτησή τον φανατισμό που στοίχισε τη ζωή στην πρώην πρωθυπουργό του Πακιστάν και παράλληλα απηύθυνε έκκληση να μη διακοπεί η δύσκολη πορεία προς την ειρήνη. Έντονη ανησυχία για το τι σημαίνει η δολοφονία της Μπούτο για το μέλλον του Πακιστάν εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ.

Σαρίφ: «Θα διεξάγω τον πόλεμό σας»

Στην πρώτη του αντίδραση μετά τη σοκαριστική είδηση της δολοφονίας της Μπεναζίρ Μπούτο, ο έτερος ηγέτης της αντιπολίτευσης και πρώην πρωθυπουργός Ναουάζ Σαρίφ υποσχέθηκε στους Πακιστανούς «να διεξάγει τον πόλεμό τους». Ο Σαρίφ μίλησε προς το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από το νοσοκομείο όπου υπέκυψε η Μπούτο μετά τον σοβαρό τραυματισμό της.

Πριν από την επίθεση αυτοκτονίας στη συγκέντρωση της Μπεναζίρ Μπούτο ένοπλοι είχαν σκοτώσει τρεις υποστηρικτές του Ναουάζ Σαρίφ, έτερου ηγέτη της πακιστανικής αντιπολίτευσης και πρώην πρωθυπουργού που ανετράπη το 1999 από τον Περβέζ Μουσάραφ με αναίμακτο πραξικόπημα.

Τα πυρά ερρίφθησαν όταν οπαδοί του Ναουάζ Σαρίφ επιχείρησαν να αναρτήσουν πανό κοντά σε γραφείο αντιπάλου υποψηφίου στην πόλη Ραβαλπίντι. Ο Ναουάζ Σαρίφ επέρριψε την ευθύνη για το επεισόδιο στους οπαδούς του κόμματος που υποστηρίζει τον Περβέζ Μουσάραφ. Η παράταξη Μουσάραφ από πλευράς της αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη υποστηρικτών της.

Την ώρα του επεισοδίου ο Ναουάζ Σαρίφ βρισκόνταν καθ' οδόν προς το Ραβαλπίντι, έχοντας ολοκληρώσει μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση σε κοντινή περιοχή. Μετά τους πυροβολισμούς η αστυνομία ενίσχυσε τα μέτρα ασφαλείας και ο Σαρίφ επιβιβάστηκε σε θωρακισμένο αυτοκίνητο.

Λίγο νωρίτερα, στην προεκλογική του ομιλία ο Ναουάζ Σαρίφ καλούσε τους Πακιστανούς να «κάνουν επανάσταση» στις κάλπες για να ηττηθεί η παράταξη του Περβέζ Μουσάραφ, ο οποίος τον ανέτρεψε το 1999 για να ηγηθεί μέχρι πρότεινος του Πακιστάν φορώντας παράλληλα τη στολή του στρατηγού.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press