- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Και το μυστικό μου να σου πω
Το ‘ψαξα πολύ για να το πω σε σένα
Κι έχανα πολύτιμο καιρό.
Μέσα απ’ τα σκοτάδια κι απ’ το φως
Ξεπηδώ σαν γελωτοποιός
Με τον εαυτό μου έχω γίνει ένα
Και δεν είμαι πιόνι κανενός.
Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
Για κανέναν πoύστη δεν θυσιάζομαι
Πως να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα
Τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι.
Ότι κι αν λέτε δεν μ’ ακουμπάτε
Αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα
Σπίτι δεν έχω, μήτε πατρίδα, με διώξατε όλοι
Μα εσένα σε θέλω ζωντανή.
Έλα στον δικό μου τον παλμό
Ζήταγα πολύ ν’ αγαπηθώ
Έδωσα τα πάντα και τα ξαναδίνω
Και γι’ αυτό μπορώ να σ’ αγαπώ.
Δεν θα με γνωρίσεις σαν με δεις
Είμαι κυνηγός κι ονειρευτής
Μη σε παγιδέψουν σε καμιά βιτρίνα
Και σε παραδείσους μου χαθείς.
Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
Μα στην αγκαλιά σου εκστασιάζομαι
Όσα σου φανέρωσαν στα χαρτιά και τ’ άστρα
Όλα παραμύθια και σε χρειάζομαι.
Παλιέ μου πόθε, στο πέρα δώθε
Μη σε χαλάσουν, φοβάμαι για σένα πιο πολύ
Όλα τα φτύνω, τα καίω όλα, μπαίνω και βγαίνω
Και δένω με σένα απ’ την αρχή.
Ν.Ασιμος
Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα, σε μαγεμένη τροχιά
Πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δεν μ’ ακουμπά
Στον παράξενό μου χρόνο.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
Να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Σαν ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά
Μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά
Στων προσώπων μας τις ζάρες.
Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες, δίχως καβάτζα καμιά
Ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά
Στου απέραντου την ψίχα.
Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια για βγες απ’ έξω απ’ τη συνήθεια
Σύρε κι έλα να με λούσεις, κι ας είναι της καθαρευούσης
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Δρεπανηφόρα άρματα περνάν
Στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν
Ασυγκίνητο σ’ αφήνει.
Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ
Με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα, σε πλησιάζω μωρέ
Μ’ αυταπάτες πια δεν έχω.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μας ας γίνουμε τα δυο μας ένα
Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια
Πλάγια κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες στα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ
Στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ
Venceremos...Venceremos...
Ν.Ασιμος
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Εως τότε ρίξε το σπόρο
και ποτισέ τον
να φυτρώσει αυτί
σπηλια σκοτεινή
να μπω με το φανάρι μου μικρο
και με το φως του το ισχνό
να βρω
τους "κροκανθρώπους"...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν ήθελα. Δε συλλογιζόμουν τίποτα, ένιωθα μονάχα, στη ζεστή ετούτη νυχτιά, κάτι μέσα μου, κάποιον μέσα, να μεστώνει. Εβλεπα, ζούσα καθαρά το καταπληχτικό ετούτο θέαμα : ν' αλλάζω. Ο,τι γίνεται πάντα στα πιο σκοτεινά υπόγεια του στήθους μας, γίνουνταν τώρα φανερά, ξέσκεπα, μπροστά μου. Κουκουβιστός στην άκρα της θάλασσας, παρακολουθούσα το θάμα.
Τ' αστέρια θάμπωσαν, ο ουρανός φωτίστηκε, κι απάνω στο φως χαράχτηκαν με ψιλό κοντύλι τα βουνά, τα δέντρα, οι γλάροι.
Ξημέρωνε..."
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Ματωμένη Αποκριά
το Αποκριάτικο Πάρτυ του Πνεύματος
Ο αέρας δυνατός. Φέρνει ως εδώ νεραϊδες μεθυσμένες. Τις παρασέρνει σα φύλλα από δέντρα που γνωρίσαν το χειμώνα.
Φέρνει ως εδώ ξωτικά και μάγισσες, που φυλάνε το δάσος απ' τις πληγές τις πολιτείας.
Παράξενη η νύχτα. Μοιάζει ριγμένη σε μπουκάλι από ξόρκια, μοιάζει με φάντασμα σιωπηλό που πλανιέται χρόνια χωρίς σώμα.
Κάτι που φέρνει τρόμο κουβαλάει η πολιτεία απόψε.
Ματωμένη Αποκριά.
Ακέφαλοι καβαλάρηδες, μάγισσες, νεραϊδες, φαντάσματα, ξωτικά...
Στήνουν χορό για να φέρουν την 'Ανοιξη. Κρατούν το δάσος ζωντανό.
Κι εσύ κοιμάσαι απόψε...
Δεν είναι εδώ
μήπως η στάχτη του
εγινε λέξεις
στο βιβλίο;
Μήπως το σκασε απ' το παράθυρο
Μήπως είναι ο αέρας που σήκωσε τα φύλλα;
Edited by - 1900 on 17/12/2004 22:43:55
Λένε οτι τον είδαν να περιμένει...
Αδειο κουφάρι...
Ηταν, δεν ήταν αυτός...
Καποιοι ακόμα του μιλάνε...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Αλλοι,
οτι χάθηκε σ' όνειρα παιδικά
κυνηγώντας μια σκιά...
Χωρίς ελπίδα επιστροφής
ή απλά δε την ήθελε...
Οι γείτονες είπαν
πως ταξίδευε συχνά
και ποτέ δεν τον είδαν
γύρισα πίσω μου και είδα...
ότι ο δρόμος δεν είναι για τους γρήγορους,
ούτε ο πόλεμος για τους δυνατούς,
ούτε ο άρτος για τους σοφούς,
ούτε τα πλούτη για τους ευφυείς,
αλλά ούτε και η Χάρη για τους άξιους...
..στου Χρόνου μέσα τα γυρίσματα,
όλοι τους κρέμονται από μια
Σύμπτωση..
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Edited by - galadriel on 17/12/2004 23:38:39
This is where i heal my hurt"
είναι μη γίνω "ποιητής"
Μην κλειστώ στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και ποuστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...
Κατερίνα Γώγου
Edited by - 1900 on 18/12/2004 14:16:06
Martin Luther King Day.
White politician in a Cadillac and a "God bless our troops, God is watching from a distance" sign,
distributing candy to black boys living in a poor neighborhood.
χωρίς λόγια//η λεζάντα αρκεί....
η ειρωνεία στο μεγαλείο της...
How can you see into my eyes like open doors
leading you down into my core
where i've become so numb without a soul my spirit sleeping somewhere cold
until you find it there and lead it back home wake me up inside
wake me up inside
call my name and save me from the dark
bid my blood to run
before i come undone
save me from the nothing i've become
now that i know what i'm without
you can't just leave me
breathe into me and make me real
bring me to life
wake me up inside
wake me up inside
call my name and save me from the dark
bid my blood to run
before i come undone
save me from the nothing i've become
bring me to life
frozen inside without your touch without your love darling only you are the life among the dead
all this time i can't believe i couldn't see
kept in the dark but you were there in front of me
i've been sleeping a thousand years it seems
got to open my eyes to everything
without a thought without a voice without a soul
don't let me die here
there must be something more
bring me to life
Galadriel, transparent and sparkling
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
And who by fire, who by water,
Who in the sunshine, who in the night time,
Who by high ordeal, who by common trial,
Who in your merry merry month of may,
Who by very slow decay,
And who shall I say is calling?
And who in her lonely slip, who by barbiturate,
Who in these realms of love, who by something blunt,
And who by avalanche, who by powder,
Who for his greed, who for his hunger,
And who shall I say is calling?
And who by brave assent, who by accident,
Who in solitude, who in this mirror,
Who by his lady’s command, who by his own hand,
Who in mortal chains, who in power,
And who shall I say is calling?
Leonard Cohen
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
May it be
An evening star
Shines down
Upon you
May it be
When darkness falls
Your heart
Will be true
You walk a lonely road
Oh how far you are from home
Mornié Utúlié [Quenya: 'Darkness has come]
Believe and you
Will find your way
Mornié Alantié [Quenya: 'Darkness has fallen']
A promise lives
Within you now
May it be
The shadow's call
Will fly away
May it be
You journey on
To light the day
When the night is overcome
You may rise
To find the sun
Mornié Utúlie [Quenya: 'Darkness has come]
Believe and you
Will find your way
Mornié Alantié [Quenya: 'Darkness has fallen']
A promise lives
Within you now
A promise lives
Within you now...
Enya
May it be
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Πώς θα σου φαινότανε λοιπόν φιλαράκο
αν απόψε το βράδυ βγαίναμε όλοι μαζί
μια νυχτιάτικη βόλτα μέσ’ το κέντρο της πόλης
στο ρυθμό που σκοτώνει όπως ξέρουν αυτοί
Πάμε!
Ήρθαμε απόψε από τόσο μακριά
με τέρμα το γκάζι και βρώμικα μυαλά
φτερά στο κεφάλι τα μάτια μας θολά
τα όπλα μας γεμάτα και κρυμμένα καλά στα φορτηγά, στα φορτηγά
Από τα προάστια κι απ' τα γύρω χωριά
Άραβες και νέγροι Βεδουίνοι με σπαθιά
δεν είχαμε σκοπό να πάμε τόσο βαθιά
μα κάποιος από μας στο δρόμο πέταξε τη λέξη φωτιά, τη λέξη φωτιά
Καλέστε τα πλήθη που με τρόμο κοιτάν το καρναβάλι μας
ουρλιάζοντας πιο δυνατά
Λα λα λα...
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη βραδιά
θα τραγουδάμε όλη τη νύχτα κι ούτε πόνος ούτε χαρά
Οι εραστές έχουν ανάψει κι ορκιστήκαν να' ναι πιστοί
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη γιορτή
Περπατάμε στην πόλη σα μια μηχανή
και νιώθουμε σα βόμβα έτοιμη να εκραγεί
κάνουμε θόρυβο κι αυτό είναι γεγονός
Μιλάω για μια γενιά που δοκιμάζει την τύχη της αλλιώς,
κάπως αλλιώς
Και τα πάντα πέφτουν όταν παίζουμε μαζί τους, πιάσ’ το νόημα
πιάσ’ το νόημα, πάει να πει
Λα λα λα...
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη βραδιά
θα τραγουδάμε όλη τη νύχτα κι ούτε πόνος ούτε χαρά
Οι εραστές έχουν ανάψει κι ορκιστήκαν να' ναι πιστοί
Πενήντα χρόνια περιμέναμε για αυτή τη γιορτή
Ο χρόνος είναι τώρα και ο τόπος είναι εδώ
ετοιμάσου να μπεις στον καινούργιο χορό
είμαι πάνω, είμαι κάτω, είμαι κει, είμαι εδώ
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 22/12/2004 19:13:54
I took mine too..
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!