- HARRY POTTER (To κύπελλο της φωτιάς) - - Κινηματογράφος -

προχθες συχητουσαμε με τον καθηγητη της εκθεσης στο σχολειο, ο οποιος καποτε διορθωνε και γραπτα πανελληνιων.

μας ειπε οτι δεν εχει πιο ηλιθιο πραγμα απ' το να γραφουν τα παιδια κλισε φρασεις [βλεπε νους εν σωματι κλπ. -- κανεις μαλιστα δεν το εγραψε ποτε σωστα σε εκθεση, ποσο μαλλον εγω ο ανορθογραφος] και μαλιστα να τις γραφουν χωρις να κολλανε στο συνολο.

ειπε οτι αυτα τα πραγματα γραφτηκαν για να τα εφαρμοζουμε και οχι για να τα λεμε κανοντας τους εξυπνους...

ημουν της ακριβως ιδιας γνωμης αλλα ειναι διαφορετικα να ερχεται απο επαγγελματια.

τι θελω να πω: ισως να το εννοιωθα σαν διδαγμα αν ο dumbledore δεν το τονιζε στο τελος...

ο αισοπος δεν σερβιρε ποτε ετοιμο το ηθικο διδαγμα, σο εδινε να το καταλαβεις μεσω της ιστοριας του, πραγμα που η ταινια, αντιθετα με το βιβλιο, απετυχε να κανει....

το να ανακυκλωνει καθε σεναριογραφος τα ιδια και τα ιδια, απλα για να κανει την ταινια του να φαινεται "ψαγμενη" δεν μου λεει τιποτα. το να καταφερει ομως να γραψει ενα εργο που στ τελος να σου αφηνει μια αισθηση ολοκληρωσης, να σε γεμιζει νοηματα, ιδεες, αξιες, οι οποιοες ομως δεν ειχαν υπαγρευθει μεσω των διαλογων, αλλα μεσω πραξεων... τοτε... βλεπω ενα χρυσο φαλακρο ανθρωπακι να σκαει μυτη!!!!

με καταλαβες τωρα...;;;

και.... αποκαλυψη: ο ιδιος σκηνοθετης θα παραμεινει για το "ταγμα του φοινηκα"