- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Διεθνής ομάδα επιστημόνων αναφέρει, σε μια νέα μελέτη, ότι η εξέλιξη της ζωής στη Γη έχει επιβραδυνθεί εδώ και περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια, εξαιτίας της ανεπάρκειας οξυγόνου και της έλλειψης μολυβδαίνιου, ενός βαρέως μετάλλου, από τους ωκεανούς
Μέχρι σήμερα, η επικρατέστερη θεωρία αναφέρει ότι οι ωκεανοί οξυγονώθηκαν λίγο μετά από μία αιφνίδια αύξηση του ατμοσφαιρικού οξυγόνου, πριν από περίπου 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια. Το γεγονός αυτό θεωρείται ότι σήμανε και την έναρξη της ζωής, αν και χρειάστηκαν πολλοί αιώνες μέχρι την εμφάνιση πολυκύτταρων μορφών ζωής. Αυτές εμφανίστηκαν τελικά πριν από 600 εκατομμύρια χρόνια, στο τελευταίο δέκατο δηλαδή της παγκόσμιας ιστορίας.
Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό περιοδικό Nature, ομάδα γεωχημικών θεωρεί ότι βρήκαν την απάντηση σε αυτή την καθυστέρηση εξετάζοντας αρχαία στρώματα αργιλικού σχιστόλιθου, ενός ιζηματογενούς πετρώματος πλούσιου σε οργανική ύλη που εντοπίζεται στους ωκεανούς. Συγκεκριμένα, βρήκαν ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα μολυβδαίνιου, μιας μικροθρεπτικής ουσίας των βακτηρίων, για μια μεγάλη χρονική περίοδο στην ιστορία της Γης.
Το μολυβδαίνιο επιτρέπει σε κάποιους οργανισμούς να μετατρέψουν το άζωτο της ατμόσφαιρας, από την πρωταρχική μορφή του, σε μια μορφή χρήσιμη για τους ζώντες οργανισμούς, μια διαδικασία γνωστή ως «αζωτοδεύμεση». Χωρίς την ύπαρξη μολυβδαίνιου, τα βακτήρια δεν μπορούν να παράγουν αρκετά άζωτο, επηρεάζοντας έτσι την ανάπτυξη των πολυκύτταρων οργανισμών.
«Αυτές οι ελλείψεις μολυβδαίνιου μπορεί να καθυστέρησαν την ανάπτυξη πολύπλοκης ζωής όπως για παράδειγμα των ζώων, για σχεδόν δύο δισεκατομμύρια χρόνια της γήινης ιστορίας» δήλωσε ο Τίμοθι Λάιονς, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Ρίβερσάιντ της Καλιφόρνια. «Το ποσό μολυβδαίνιου στους ωκεανούς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ζωής».
Το νέο σενάριο που αναφέρεται μετά τις πρόσφατες μελέτες έχει ως εξής: Η ραγδαία αύξηση ατμοσφαιρικού οξυγόνου πριν από 2,4 εκατομμύρια χρόνια παρείχε τα απαραίτητα συστατικά για τη δημιουργία ζωής στους ωκεανούς, μόνο όμως σε βάθος επιφανείας, αφού τα βαθύτερα στρώματα των ωκεανών εξακολουθούσαν να χαρακτηρίζονται από ελλείψεις οξυγόνου.
Οι προβλέψεις των επιπέδων μολυβδαινίου δείχνουν ότι οι ωκεανοί οξυγονώθηκαν πλήρως πριν από 600 εκατομμύρια χρόνια, γεγονός που επέτρεψε την αύξηση πολυκύτταρων μορφών ζωής, αν και παραμένει ασαφής η ακριβής διαδικασία οξυγόνωσης των ωκεανών αλλά και τα αίτια που προκάλεσαν την ξαφνική και απότομη αύξηση του ατμοσφαιρικού οξυγόνου.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο
Διαβάστε και το υπόλοιπο άρθρο εδώ:
http://www.physics4u.gr/articles/2008/fractal_universe.html
Η θεωρία της γραμμικότητας που λέγαμε... 
Τελικά εάν ισχύει και η γραμμικότητα από θεωρία γίνει νόμος, θα γελάσει το χειλάκι κάθε πικραμένου...
Μια σειρά «ανωμαλίες» στις τροχιές των διαστημοπλοίων δημιουργούν ερωτήματα και σοβαρές υποψίες για την ύπαρξη δυνάμεων που δεν προβλέπονται από τους νόμους της Φυσικής
ΧΑΡΗΣ ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ (Ο κ. Χ. Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής στο ΑΠΘ. )
( Οι τροχιές που ακολουθούν τα διαστημόπλοια Pioneer και Voyager καθώς εγκαταλείπουν το ηλιακό σύστημα. Η ταχύτητα των Voyager επηρεάζεται από το αυτόματο σύστημα σταθεροποίησης που διαθέτουν και για τον λόγο αυτόν δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί αν παρουσιάζουν «ανωμαλία» ανάλογη με εκείνη των Pioneer)
Οταν, πριν από δέκα χρόνια, διαπιστώθηκε ότι τα δύο διαστημόπλοια Πρωτοπόρος (Pioneer) -10 και -11 απομακρύνονταν από το ηλιακό σύστημα με ταχύτητα μικρότερη από αυτήν που προβλέπουν η βαρύτητα και οι νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα, οι περισσότεροι επιστήμονες πίστεψαν ότι η «ανωμαλία» αυτή θα μπορούσε να ερμηνευθεί σχετικά εύκολα, μέσα στο πλαίσιο της γνωστής Φυσικής. Υστερα από δέκα χρόνια προσπαθειών όχι μόνο η «ανωμαλία» στην κίνηση των δύο αυτών διαστημοπλοίων παραμένει ένα μυστήριο, αλλά προσφάτως εμφανίστηκε και μια δεύτερη «ανώμαλη» συμπεριφορά, αυτή τη φορά στην κίνηση άλλων πέντε διαστημοπλοίων. Οι επιστήμονες αντιμετωπίζουν πλέον σοβαρά την πιθανότητα οι «ανωμαλίες» αυτές να οφείλονται σε νόμους της Φυσικής, που δεν είναι ως σήμερα γνωστοί.
Τα τελευταία χρόνια πέντε διαστημόπλοια, με προορισμό μακρινούς πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, χρησιμοποίησαν τη βαρυτική υποβοήθηση της Γης για να φθάσουν στον προορισμό τους με τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομία καυσίμων. Κατά τη διάρκεια αυτού του ελιγμού όμως τέσσερα από τα πέντε ακολούθησαν τροχιά που δεν συμφωνεί με αυτήν που είχαν υπολογίσει θεωρητικά οι μηχανικοί πτήσης. Συγκεκριμένα, άλλα από αυτά απομακρύνθηκαν από τη Γη με ταχύτητα μεγαλύτερη και άλλα με ταχύτητα μικρότερη της αναμενομένης. Η διαφορά της ταχύτητας ήταν βέβαια μόνο μισό χιλιόμετρο την ώρα, όμως με τη μέθοδο που έγιναν οι μετρήσεις μπορούσαν να καταγραφούν ταχύτητες δέκα φορές μικρότερες. Ετσι το φαινόμενο, αν και μικρό, δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Γι' αυτό άλλωστε και το αποτέλεσμα αυτό δημοσιεύθηκε προσφάτως στο εγκυρότερο διεθνώς περιοδικό Φυσικής, το «Physical Review Letters».
Η ερμηνεία του φαινομένου
Αλλο πράγμα όμως είναι να καταγράφει κανείς μιαν αναπάντεχη παρατήρηση και άλλο να την ερμηνεύει. Σε περιπτώσεις που καμία από τις γνωστές θεωρίες δεν συμφωνεί με το πείραμα, οι επιστήμονες προσπαθούν να εντοπίσουν από ποιο φυσικό μέγεθος φαίνεται να εξαρτάται το άγνωστο νέο φαινόμενο. Επειτα από επίμονες δοκιμές όλων των φυσικών μεγεθών που υπεισέρχονται στη διαδικασία της βαρυτικής υποβοήθησης, προέκυψε ότι η «ανωμαλία» στην ταχύτητα απομάκρυνσης συσχετίζεται ακριβέστατα με τη γωνία που σχηματίζουν οι τροχιές προσέγγισης και απομάκρυνσης του διαστημοπλοίου με τον Ισημερινό της Γης.
Αυτό σημαίνει ότι το φαινόμενο συνδέεται είτε με τη διεύθυνση του άξονα περιστροφής της Γης, που είναι κάθετος στον Ισημερινό, είτε με την ίδια την ταχύτητα περιστροφής της Γης. Ενα παρόμοιο φαινόμενο προβλέπει η Γενική Θεωρία Σχετικότητας, σύμφωνα με την οποία ένα περιστρεφόμενο βαρύ σώμα «παρασύρει» μαζί του τον χώρο γύρω του, αλλά το μέγεθος του σχετικιστικού φαινομένου είναι πολλές τάξεις μεγέθους ασθενέστερο από αυτό που παρατηρήθηκε. Τι μπορεί να συμβαίνει άραγε; Υπάρχει κάποιο στοιχείο της γνωστής Φυσικής που έχουμε παραβλέψει, ή βρισκόμαστε άραγε μπροστά στην αρχή ενός νέου κεφαλαίου αυτής της επιστήμης;
Ιστορικά ανάλογα
Η επιστήμη της Αστρονομίας είχε βρεθεί σε παρόμοια θέση και άλλες φορές στο παρελθόν. Για παράδειγμα, όταν είχαν διαπιστωθεί «ανωμαλίες» στην τροχιά του πλανήτη Ουρανού, άλλοι αστρονόμοι υποστήριζαν ότι αυτές μπορούν να ερμηνευθούν με τους γνωστούς νόμους, ενώ άλλοι αμφισβητούσαν τον νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα. Τελικά ο γάλλος αστρονόμος Λεβεριέ απέδειξε ότι δεν υπήρχε ανάγκη τροποποίησης του νόμου της βαρύτητας, επειδή οι «ανωμαλίες» οφείλονται στην ύπαρξη ενός άγνωστου τότε νέου πλανήτη, πέρα από την τροχιά του Ουρανού, του Ποσειδώνα.
Λίγα χρόνια αργότερα διαπιστώθηκαν «ανωμαλίες» και στην τροχιά του Ερμή, και ο Λεβεριέ προσπάθησε να επαναλάβει την πρώτη του επιτυχία, προτείνοντας την ύπαρξη ενός άλλου πλανήτη, μεταξύ του Ερμή και του Ηλίου, τον οποίο μάλιστα έσπευσε να ονομάσει Ηφαιστο. Αυτή τη φορά όμως η αλήθεια ήταν διαφορετική: αυτό που έπρεπε να αλλάξει ήταν η θεωρία της βαρύτητας. Ετσι οι «ανωμαλίες» ερμηνεύθηκαν με τη διατύπωση της γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας από τον Αϊνστάιν, η οποία διαφέρει αισθητά από τη θεωρία της βαρύτητας του Νεύτωνα μόνο σε μικρές αποστάσεις από βαριά σώματα, όπως είναι η περίπτωση του Ερμή που περιφέρεται σε μικρή απόσταση γύρω από τον Ηλιο.
Το μυστήριο των Πρωτοπόρων
Τα διαστημόπλοια Πρωτοπόρος-10 και -11 εκτοξεύθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με σκοπό την εξερεύνηση του Δία και του Κρόνου. Μετά τη διέλευσή τους από τη γειτονιά των δύο αυτών αέριων γιγάντων πλανητών ακολουθούν τροχιά προς τον μεσοαστρικό χώρο, έχοντας γίνει οι πρώτες ανθρώπινες συσκευές που εγκατέλειψαν το ηλιακό μας σύστημα. Οι γεννήτριες ηλεκτρικής ενέργειας αυτών των διαστημοπλοίων χρησιμοποιούσαν θερμότητα από τη διάσπαση του ραδιενεργού ισοτόπου πλουτώνιου-238 και αποδείχθηκαν ιδιαίτερα μακρόβιες. Οι ραδιοπομποί των Πρωτοπόρων συνέχισαν να λειτουργούν για περισσότερο από 30 χρόνια, στέλνοντας πληροφορίες για τις φυσικές συνθήκες των περιοχών που διέσχιζαν, αλλά και για την ίδια την ταχύτητά τους.
Ετσι οι αστρονόμοι διεπίστωσαν ότι τα διαστημόπλοια απομακρύνονται με ταχύτητα μικρότερη από εκείνη που προβλέπουν οι νόμοι της Φυσικής, σαν να τα τραβάει προς τον Ηλιο μια άγνωστη, ως σήμερα, δύναμη, πέρα από τη βαρύτητα του Ηλίου, των πλανητών, των αστεροειδών και του γαλαξία και πέρα από την αντίσταση του ηλιακού ανέμου. Η διαφορά της ταχύτητας που παρατηρούμε από αυτήν που προβλέπει η θεωρία είναι μικρή, αλλά μεγαλύτερη από την ακρίβεια των μεθόδων μέτρησής της και, άρα, πραγματική. Ως σήμερα έχουν προταθεί πολλές ερμηνείες γι' αυτό το φαινόμενο, άλλες από τις οποίες στηρίζονται σε γνωστούς νόμους της Φυσικής και άλλες σε επεκτάσεις ή τροποποιήσεις των γνωστών νόμων, καμία όμως από αυτές δεν φαίνεται ικανοποιητική.
Βαρυτική «ρακέτα»
Ο μηχανισμός της βαρυτικής υποβοήθησης θυμίζει την αναπήδηση μιας μπάλας του πινγκ πονγκ σε μια ρακέτα. Αν η ρακέτα είναι ακίνητη, τότε η ταχύτητα της μπάλας απλά αλλάζει διεύθυνση. Αν όμως η ρακέτα κινείται αντίθετα προς την μπάλα, τότε η μπάλα αναπηδά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα. Με ανάλογο τρόπο ένα διαστημόπλοιο κερδίζει ταχύτητα αν πλησιάσει τη Γη κινούμενο αντίθετα με αυτήν, μόνο που στην περίπτωση αυτή η δύναμη που ενεργεί στο διαστημόπλοιο δεν προέρχεται από την επαφή του με κάποιο άλλο σώμα, αλλά από τη βαρυτική έλξη της Γης.
πηγή:http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15322&m=H03&aa=1
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη έσβησαν τα φώτα για την «Ώρα της Γης»
Συσκότιση στους ουρανοξύστες του Σικάγο
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έσβησαν τα φώτα για μία ώρα, το Σάββατο, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την ανησυχία τους για την άνοδο της θερμοκρασίας στον πλανήτη.
Περισσότερες από 380 πόλεις και 3.500 επιχειρήσεις σε 35 χώρες συμμετείχαν στην συμβολική κίνηση για τη σωτηρία του πλανήτη με το όνομα «Η Ώρα της Γης» (Earth Hour) -μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε πέρυσι από το Σίδνεϊ.
«Η Ώρα της Γης δείχνει πως απλοί άνθρωποι είναι έτοιμοι να ενωθούν για να βρουν μια λύση για την κλιματική αλλαγή. Μπορεί να γίνει», δήλωσε ο Τζέιμς Λιπ της WWF International, η οποία οργάνωσε την εκστρατεία.
Περίπου 30 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται ότι έσβησαν τα φώτα τους για τα 60 λεπτά της «Ώρας της Γης», η οποία ξεκίνησε τον κύκλο της από τη Σούβα στα Φίτζι και το Κράιστ Τσερτς στη Νέα Ζηλανδία.
Τα φώτα της Όπερας του Σίδνεϊ και της Γέφυρας του Λιμανιού της πόλης έσβησαν και οι Αυστραλοί έκαναν πάρτι στις παραλίες με κεριά, έπαιξαν πόκερ υπό το φως των κεριών και έριξαν σε ποτάμια κεριά που επιπλέουν .
Στην Μπανγκόκ, επιχειρηματικές συνοικίες, εμπορικά κέντρα και φωτεινές επιγραφές έσβησαν, αν και ο φωτισμός των δρόμων διατηρήθηκε. Ένα μεγάλο ξενοδοχείο κάλεσε τους πελάτες του να δειπνήσουν υπό το φως τον κεριών και ανέφερε πως είχε μεγάλη επιτυχία.
Στην Κοπεγχάγη, το Τίβολι και το Βασιλικό Ανάκτορο και η όπερα σκοτείνιασαν για μια ώρα, ενώ έσβησαν και πολλά φώτα στους δρόμους της πόλης.
Στη Βρετανία, 26 πόλεις συμμετείχαν στην κίνηση. Στην Αθήνα, έσβησαν τα φώτα στο Δημαρχιακό Μέγαρο και στο Λυκαβηττό.
Newsroom ΔΟΛ
Οι υπερ-υπολογιστές και τα βιοτσίπ πολύ σύντομα θα οδηγήσουν σε ένα μέλλον εξατομικευμένης βιοϊατρικής.
Σε αυτό το μικροτσίπ βρίσκεται το μυαλό σας, σε αυτή τη διαφάνεια το ήπαρ σας και το σώμα σας σε αυτό τον υπερ-υπολογιστή. Καμιά ερώτηση;
Ίσως είναι λίγο πιο πολύπλοκο αλλά τελευταίως φαίνεται να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά σε ένα μέλλον με επιτεύγματα που θα αποσκοπούν στην δημιουργία «εικονικών» ανθρώπων μέσω υπολογιστών και μικροτσίπ.
«Προβλέπω ότι αυτή η δεκαετία πρόκειται να κατακλειστεί από την αυξημένη ικανότητα μας να χειριστούμε βιοϊατρικά προβλήματα με τη βοήθεια της υπολογιστικής ισχύος,» σχολιάζει ο Peter Coveney, διευθυντής του Centre for Computational Science στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου.
Οι εξελισσόμενες ικανότητες των υπολογιστών και των βιοτσιπ που μιμούνται την ανθρώπινη χημεία, τα εσωτερικά όργανα και την αλληλεπίδραση φαρμάκων - ιών, όπως ο HIV, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ελαχιστοποίηση της χρήσης πειραματόζωων.
Επίσης, η τεχνολογία είναι ο προάγγελος μιας νέας εποχής εξατομικευμένης ιατρικής κατά την οποία γρήγορα τεστ θα πληροφορούν τους γιατρούς για το ποιες θεραπείες έχουν τις καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας για κάθε ασθενή.
Οι νευρώνες
Όμως πριν από όλα αυτά, οι επιστήμονες θα πρέπει να κάνουν πολλά, δεδομένων των δισεκατομμυρίων νευρώσεων που αποτελούν τον ανθρώπινο εγκέφαλο και της δυσκολίας για την αντιγραφή όλων αυτών των συνδέσεων που απορρέουν από κάθε κύτταρο.
Ο Andre Levchenko, καθηγητής Βιοϊατρικής και ερευνητής στο Ινστιτούτο Νανοβιοτεχνολγίας του Πανεπιστημίου Johns Hopkins της Βαλτιμόρης, είπε ότι κύριος σκοπός τους είναι αρχικά η κατανόηση των νόσων του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ και άλλων καταστάσεων που επηρεάζουν τον εγκέφαλο.
«Μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, ένα τεράστιο μέρος του εγκεφαλικού ιστού είναι δυνατόν να καταστεί ανενεργό,» λέει ο Levchenko. «Εάν όμως κατανοήσουμε τη δομή αυτού του δικτύου είναι πιθανόν να προβλέψουμε τι θα πρέπει να γίνει για την ενεργοποίηση της περιοχής μετά το τραύμα.»
Ο Levchenko και οι συναδέλφοι του στο Johns Hopkins έχουν ξεκινήσει να διερευνούν το πρόβλημα, τοποθετώντας νευρώνες σε ένα εργαστήριο σε μορφή τσιπ, τροφοδοτώντας ταυτόχρονα με 2 σήματα που έχουν τη μορφή χημικών υγρών.
Ελέγχοντας τη ροή των υγρών μέσα από το πολυστρωματικό τσιπ με μικροσκοπικές βαλβίδες και κανάλια, οι ερευνητές μπορούν να ρυθμίσουν τον τρόπο αλλά και το χρόνο ροής των χημικών στα κύτταρα.
Οι νευρώνες δεν μετακινούνται πάντα με τον αναμενόμενο τρόπο μετά από τα χημικά σήματα. Όμως ο Levchenko είπε ότι τα αναπάντεχα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στο Βρετανικό περιοδικό Lab on a Chip, επέτρεψαν στο εργαστήριο του να ελέγξει νέες πιθανότητες.
Αν και η συσκευή αρχικά σχεδιάστηκε για βασική έρευνα, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα θαυμάσιο εργαλείο για την διερεύνηση πιθανών φαρμακευτικών επιδράσεων.
Επίσης, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα τσιπ για να κατασκευάσουν βασικά μέρη εγκεφαλικών ιστών ή να ξεκινήσουν μια διερεύνηση για τις πιο εξεζητημένες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα διάφορα είδη κυττάρων, όπως οι νευρώνες και τα μυϊκά κύτταρα.
Ο Jonathan Dordick, καθηγητής χημείας και βιολογίας από το Rensselaer Polytechnic Institute στο Troy της Nέας Υόρκης, ακολουθεί μια διαφορετική τακτική διακανονίζοντας τα ανθρώπινα κύτταρα σε χιλιάδες τρισδιάστατα σημεία, σε μια επιφάνεια μικροσκοπικής κλίμακας ή σε ένα τσιπ.
«Με αυτά τα στίγματα, στην ουσία μιμούμαστε το εσωτερικό περιβάλλον του ανθρώπινου σώματος.»
Μια συσκευή, γνωστή ως MetaChip, μιμείται τον τρόπο επεξεργασίας των τοξικών στοιχείων από το ήπαρ. Μια νεότερη τεχνολογία, που ονομάζεται DataChip, παρέχει πιο ρεαλιστικές ρυθμίσεις για τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται το ήπαρ, τα νεφρά και οι ιστοί των κυττάρων και επεκτείνονται για να συμπεριλάβουν το καρδιακό και κεντρικό νευρικό σύστημα.
«Προφανώς υπάρχει ακόμα τεράστιο κενό από τα κύτταρα έως αυτά που συμβαίνουν μέσα στο ανθρώπινο σώμα, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου,» σχολιάζει ο Dordick.
Σε αντίθεση με την απαρχαιωμένη στρατηγική της φαρμακευτικής βιομηχανίας, ο Dordick είπε ότι η προσέγγιση του, η οποία περιγράφεται σε ένα από τα πρόσφατα τεύχη του περιοδικού Proceedings of the National Academy of Sciences, αναγνωρίζει ότι η ανθρώπινη αντίδραση μπορεί να αντικατοπτριστεί οπουδήποτε.
Στην φαρμακευτική βιομηχανία, όπως αναφέρει ο Dordick, προφανώς δεν πρόκειται να απαλλαχθούμε εντελώς από την δοκιμή σε ζώα. Συσκευές οι οποίες θα ελέγχουν τι γίνεται μέσα στο ανθρώπινο σώμα θα μπορούσαν τελικά να αναλάβουν το ρόλο των πειραματόζωων.
«Ανεξαρτήτως του λόγου για τον οποίο θα πρέπει να αντικατασταθεί η τεχνική της δοκιμής σε ζώα, είτε αυτοί είναι ηθικοί λόγοι είτε λόγω κόστους, υπάρχει επιστημονική ανησυχία σχετικά με την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων που εξάγονται με τη βοήθεια πειραματόζωων.
Φυσικά το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τα συγκεντρωμένα κύτταρα σε ένα τσιπ, όμως καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, ο Dordick είναι πεπεισμένος ότι το σύνολο των προσομοιώσεων που χρησιμοποιούνται σήμερα πρόκειται να φτάσουν την πραγματικότητα.
Ο Coveney από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου έχει υιοθετήσει μια τρίτη τακτική για την μίμηση του ανθρώπινου σώματος. Η προσομοίωση της δράσης του φαρμάκου saquinavir (αναστολέας πρωτεάσης) κατά του AIDS, που δημοσιεύθηκε φέτος στο περιοδικό Journal of the American Chemical Society, προβλέπει πως το φάρμακο μπορεί να ανταποκριθεί σε ανθεκτικότερες μεταλλαγμένες εκδόσεις ιού.
Η εργασία αυτή επέτρεψε στην ομάδα να ταξινομήσει τα μεταλλαγμένα ιϊκά στελέχη με βάση την ευπάθεια τους στο φάρμακο, μια ανάλυση σημαντικότατη για την επιλογή του σωστού φαρμάκου.
«Επίσης όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν γρήγορα για να έχουν εφαρμογή στον ασθενή,» σχολιάζει ο Coveney.
Όσο αφορά στην υπολογιστική ισχύ, για την εργασία του Coveney απαιτήθηκε μια διόλου ευκαταφρόνητη τεχνολογία.
«Από τη στιγμή που θα ανοίξεις την πόρτα, υπάρχουν αρκετά ερωτήματα τα οποία θα πρέπει να τεθούν σε μια σειρά. Με την περιορισμένη διαθεσιμότητα υπερ–υπολογιστών, για παράδειγμα, ποιος είναι αυτός που θα μπορούσε να αποφασίσει πότε η τεχνολογία θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για συγκεκριμένες ιατρικές περιπτώσεις ζωής ή θανάτου; Και ποια είναι τα απαιτούμενα κριτήρια;»
Ο Coveney χρησιμοποιεί, επίσης, τη γεωμετρία των αγγείων του αίματος που έχουν ληφθεί από απεικονίσεις MRI για την απεικόνιση του τρόπου ροής του αίματος μέσα στο ανθρώπινο μυαλό, μια προσομοίωση που θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για ένα νευροχειρουργικό προσχέδιο.
Η έρευνα του Coveney δεν αποτελεί παρά μια ματιά στο πρόγραμμα European Commission's Virtual Physiological Human, μια κίνηση για την προσομοίωση του ανθρώπινου σώματος έως το μοριακό επίπεδο. Η ψηφιακή απεικόνιση δεν θα είναι ένα μικρό κατόρθωμα και το τελικό προϊόν μάλλον θα αξίζει τον κόπο.
πηγή:MSNBC και news.pathfinder.gr
Τα κινητά σκοτώνουν περισσότερους από όσους το κάπνισμα, αποφαίνεται Βρετανός γιατρός
Τα κινητά τηλέφωνα μπορεί να σκοτώσουν πολύ περισσότερους ανθρώπους από όσους το κάπνισμα ή ο αμίαντος. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει ο πολυβραβευμένος Βρετανός γιατρός Βίνι Κουράνα, ενώ καλεί τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες να λάβουν για τον περιορισμό της ακτινοβολίας.
Όπως αναφέρεται στον Τύπο της Δευτέρας, ο καθηγητής υποστηρίζει πως πρέπει να αποφεύγουμε όσο μπορούμε τη χρήση των κινητών, καθώς μια δεκαετής χρήση του μπορεί να διπλασιάσει τις πιθανότητες για καρκίνο του εγκεφάλου.
Οι καρκίνοι χρειάζονται τουλάχιστον μία δεκαετία για να αναπτυχθούν και το γεγονός αυτό ακυρώνει τις επίσημες διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια των κινητών που βασίζονται σε προηγούμενες μελέτες, οι οποίες περιελάμβαναν λίγους αν όχι κανέναν- ανθρώπους που είχαν χρησιμοποιήσει τα τηλέφωνα για τόσο μεγάλο διάστημα.
Ήδη, αρκετές χώρες-μέλη της ΕΕ προειδοποιούν για τη χρήση των κινητών, ιδιαίτερα στην περίπτωση των παιδιών. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος έχει ζητήσει την όσο το δυνατό μικρότερη έκθεση στην ακτινοβολία των κινητών.
Newsroom ΔΟΛ
Σεισμοί καταγράφηκαν για πρώτη φορά στον Ήλιο.
Οι ηλιακές εκλάμψεις προκαλούν δονήσεις που εξαπλώνονται σε όλη την επιφάνεια του Ήλιου, επιβεβαίωσαν έπειτα από δεκαετίες προσπαθειών οι αστροφυσικοί.
Οι ταλαντώσεις που προκαλεί η εκτίναξη τεράστιων ποσοτήτων αερίου εξαπλώνονται στο άστρο «ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ολόκληρη η Γη δονείται για εβδομάδες έπειτα από έναν μεγάλο σεισμό» σχολιάζουν στο Nature.com οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ααρχους.
Το γεγονός ότι τα εξωτερικά στρώματα του Ήλιου ταλαντώνονται είναι γνωστό εδώ και καιρό, και μάλιστα υπάρχει για τη μελέτη τους ο κλάδος της Ηλιοσεισμολογίας. Οι ταλαντώσεις αυτές γενικά οφείλονται στην μετακίνηση διάπυρου υλικού ανάμεσα στα διαφορετικά στρώματα του άστρου.
Ωστόσο η υπόθεση των ηλιακών σεισμών, ενός διαφορετικού φαινομένου που είχε προταθεί για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970, παρέμενε ως σήμερα ανεπιβεβαίωτη.
Εκλάμψεις
Ο Κρίστοφερ Κάροφ και ο Χανς Κιέλντσεν χρησιμοποίησαν δεδομένα των δορυφόρων SOHO και GOES που παρατηρούν τον Ήλιο. Εστιάστηκαν στις περιοχές της ηλιακής επιφάνειας όπου εκδηλώνονται εκλάμψεις, πίδακες που στέλνουν γιγάντιες ποσότητες πλάσματος στο Διάστημα.
Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ιδιαίτερα συχνές γύρω από τις ηλιακές κηλίδες και μάλιστα ακολουθούν τον ίδιο 11ετή κύκλο δραστηριότητας.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δονήσεις υψηλής συχνότητας ολόκληρου του Ήλιου ήταν εντονότερες όταν οι εκλάμψεις βρίσκονταν σε έξαρση.
Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι δονήσεις από τις εκλάμψεις διαδίδονται στο άστρο, περίπου όπως εξαπλώνονται οι κυματισμοί γύρω από μια πέτρα που πέφτει στο νερό.
Οι δονήσεις δεν καταγράφηκαν άμεσα αλλά έγιναν αντιληπτές ως στιγμιαίες μετατοπίσεις στο μήκος κύματος της ακτινοβολίας που εκπέμπει ο Ήλιος.
Παρουσιάζοντας τα συμπεράσματά τους στο Astrophysical Journal Letters, οι αστροφυσικοί προτείνουν ότι η ίδια μέθοδος θα μπορούσε να εφαρμοστεί για να αναγνωριστούν για πρώτη φορά εκλάμψεις και κηλίδες και σε άλλα άστρα.
Newsroom ΔΟΛ
ΠΗΓΗ http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=886269&lngDtrID=252
Πειραματική ουσία θεραπεύει την κίρρωση του ήπατος σε ποντίκια
Ουάσινγκτον
Μια τεχνητή ουσία που δημιούργησαν Ιάπωνες ερευνητές προσέφερε πλήρη ίαση σε ποντίκια με κίρρωση του ήπατος, μια πάθηση που μέχρι σήμερα μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με μεταμόσχευση.
Κίρρωση είναι η σκήρυνση και η αλλοίωση της δομής του ήπατος λόγω της αντικατάστασης των ηπατικών κυττάρων από ουλώδη ιστό, ο οποίος αποτελείται κυρίως από ίνες κολλαγόνου. Η πάθηση προκαλείται συνήθως από τον αλκοολισμό και τις ηπατίτιδες B και C.
Οι ερευνητές του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Σαπόρο αναφέρουν τώρα στο περιοδικό Nature Biotechnology ότι αντέστρεψαν τη διαδικασία της κίρρωσης σε ποντίκια χρησιμοποιώντας ένα τεχνητό μόριο που αναστέλλει την παραγωγή κολλαγόνου.
Μόρια της ουσίας αυτής τοποθετήθηκαν μέσα σε μικροσκοπικούς σάκους, οι οποίοι έφεραν στην επιφάνειά τους μόρια βιταμίνης Α, ώστε απορροφηθούν ειδικά από συγκεκριμένα κύτταρα του ήπατος και όχι από άλλους ιστούς.
Η στοχευμένη θεραπεία οδήγησε στη διακοπή παραγωγής νέου κολλαγόνου και στη διάσπαση του υπάρχοντος από ειδικά ηπατικά ένζυμα. Το συκώτι των πειραματοζώων μπόρεσε έτσι να αναγεννηθεί.
«Μπορέσαμε να εξαλείψουμε πλήρως την ίνωση χορηγώντας αυτόν τον παράγοντα με ένεση [...] τα θεραπεύσαμε από την κίρρωση» δήλωσε στο Reuters ο Γιοσίρο Νιίτσου, μέλος της ερευνητικής ομάδας.
«Μετά την απομάκρυνση της ίνωσης, το συκώτι αρχίζει να αναγεννά τους ίδιους τους ιστούς του. Επομένως η ηπατική βλάβη είναι αναστρέψιμη» είπε.
«Ελπίζουμε ότι [το φάρμακο] θα είναι έτοιμο για χρήση σε ανθρώπους σε μερικά χρόνια» κατέληξε.
Newsroom ΔΟΛ
Διεθνής διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή ξεκίνησε στην Ταϊλάνδη
Μπανγκόκ
Πενθήμερη διάσκεψη, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με τη συμμετοχή 163 χωρών, ξεκίνησε τη Δευτέρα στην Μπανγκόκ με στόχο την κατάρτιση έως το 2009 του νέου οδικού χάρτη κατά της κλιματικής αλλαγής.
Μετά τις μαραθώνιες συνομιλίες του περασμένου Δεκεμβρίου στο Μπαλί της Ινδονησίας, η διάσκεψη αποτελεί το επόμενο βήμα των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία που θα διαθεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο το 2012.
Ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπανι Κι Μουν σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του απηύθυνε έκκληση στους μετέχοντες να είναι «φιλοδοξοι» στους στόχους τους και να εργαστούν «σκληρά» για τη σωτηρία του πλανήτη από την παγκόσμια θέρμανση.
«Συγκεντρωθήκατε για να ξεκινήσετε μια διαδικασία συζητήσεων που έχουν στόχο να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας»τόνισε ο Μπαν Κι Μουν, σημειώνοντας ότι η διάσκεψη της Μπανγκόκ συνιστά «την αφετηρία εντατικών διαπραγματεύσεων για τα επόμενα δύο χρόνια».
Αν και όλες οι χώρες στα λόγια τάσσονται υπέρ της επίτευξης συμφωνίας, υπάρχουν πολλές διαφωνίες στον τρόπο επίτευξης του στόχου αυτού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες -η μόνη μεγάλη βιομηχανική χωρα που δεν έχει επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κιότο- με την υποστήριξη της Ινδίας ,της Κίνας και της Βραζιλίας, διαφωνούν για τα ποσοστά μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου, ενώ η Ευρωπαικη Ένωση έχει καταστήσει σαφές πως οι ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες πρέπει να ηγηθούν των προσπαθειών για την σωτηρία της γης.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό
Λονδίνο: Η πρώτη ανασκαφή μέσα στον κεντρικό δακτύλιο του Στόουνχενζ εδώ και 40 χρόνια ξεκίνησε τη Δευτέρα σε μια προσπάθεια να χρονολογηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια το προϊστορικό μνημείο και να προσδιοριστεί η σημασία των μικρότερων λίθων που στέκονται μέσα από τους στους εμβληματικούς μονόλιθους.
Οι μικροί, γαλαζωποί λίθοι του ορυκτού δολερίτη πιστεύεται ότι είναι αρχαιότεροι από τους μονόλιθους από τους οποίους περιβάλλονται και, σύμφωνα με τους επικεφαλής της ανασκαφής, ίσως κρύβουν το μυστικό για τη σημασία του Στόουνχενζ.
Ο καθηγητής Τιμ Ντάρβιλ του Πανεπιστημίου του Μπέρνμαουθ και ο καθηγητής Τζεφ Ουέινραϊτ της Εταιρείας Αρχαιοδιφών πιστεύουν ότι το Στόουνχενζ ήταν κάποιου είδους ιερός προορισμός στον οποίο οι άνθρωποι πήγαιναν για να θεραπευτούν.
Οι δύο καθηγητές πιστεύουν ότι ο δολερίτης μεταφέρθηκε στο Στόουνχενζ από τους λόφους του Πρέσελι, που βρίσκονται σε απόσταση 250 χλμ. Νεολιθικές επιγραφές στο Πρέσελι υποδεικνύουν ότι οι νεολιθικοί κάτοικοι της περιοχής θεωρούσαν τους βράχους ιερούς.
Αλλοι επιστήμονες πιστεύουν πάντως ότι οι δολερίτες προήλθαν από πολύ μικρότερη απόσταση, καθώς είχαν μεταφερθεί από το Πρέσελι στην περιοχή του Στόουνχενζ από τον αρχαίο Παγετώνα της Θάλασσας της Ιρλανδίας.
Η ανασκαφή, που θα διαρκέσει δύο εβδομάδες και χρηματοδοτείται από το BBC, ίσως επιτρέψει στους δύο ειδικούς να επιβεβαιώσουν ότι το αρχικό δάπεδο στο κέντρο του κύκλου ήταν στρωμμένο με μικρές πέτρες του ίδιου δολερίτη.
Ελπίζουν επίσης να χρονολογήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον διπλό κύκλο δολερίτη, που ήταν και ο πρώτος κύκλος που κατασκευάστηκε στο Στόουνχενζ. Η προηγούμενη χρονολόγηση τη δεκαετία του 1990 υποδείκνυε ότι ο διπλός κύκλος κατασκευάστηκε γύρω στο 2550 π.Χ.
Ο εξωτερικός κύκλος με τους γιγάντιους ψαμμιτικούς μονόλιθους που δεσπόζουν σήμερα στην πεδιάδα του Σαλσμπερι πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε αρκετά αργότερα, γύρω στο 2200 πΧ. Ακόμα αρχαιότερο είναι το εξωτερικό χαντάκι, που χρονολογείται γύρω στο 3100 πΧ.
Οι αρχαιότερες ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας στο Στόουνχενζ έχουν ηλικία γύρω στα 10.000 χρόνια.
πηγή:tech.pathfinder.gr