- ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ (ΝΟ2) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

NikosGR, διάβασα πριν από μήνες αρκετό από το υλικό του Dr Beter, καθώς και το Fire in The Sky του 1995 όπου η μοναδική πηγή φαίνεται πως είναι κι εδώ το υλικό του Dr Beter.

Ότι ξέρουμε για κοσμοσφαίρες και τα τοιαύτα προέρχεται από έναν άνθρωπο, από το 1977 μέχρι το 1983. Δεν σου φαίνεται λίγο ύποπτο αυτό;

Τίποτα φρέσκο έχεις?

---

2310521010!!!
IBAN GOROTNIY!
"ΚΟΣΜΟΣΦΑΙΡΕΣ"

Μια διάλεξη του Συνεδρίου Νεολαίας, της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας, του San Francisco, Αύγουστος 3, 1981 από τον ευλογημένο ιερομόναχο Σεραφείμ (Rose)

Κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός τοποθετείται ανάμεσα σε δύο κόσμους: στον έκπτωτο κόσμο όπου προσπαθούμε να πετύχουμε την σωτηρία μας, και τον άλλο κόσμο, τον Ουρανό, την πατρίδα στην οποία επιδιώκουμε να πάμε, και την οποία, αν κάνουμε μια πραγματικά Χριστιανική Ζωή, αυτή μας δίνει την έμπνευση να ζήσουμε καθημερινά την χριστιανική αρετή και αγάπη.

Αλλά ο κόσμος είναι πάρα πολλές ώρες μαζί μας. Συχνά, και στην πραγματικότητα σήμερα, ξεχνάμε τον Ουράνιο κόσμο. Οι πιέσεις της εγκόσμιας ζωής είναι τόσο δυνατές σήμερα που χάνουμε τα ίχνη του τι αφορά η χριστιανική μας ζωή. Ακόμα και αν εκκλησιαζόμαστε συχνά, και θεωρούμε τους εαυτούς μας «ενεργά» μέλη της Εκκλησίας, πόσο συχνά η εκκλησιαστικότητά μας είναι κάτι εξωτερικό, δεμένο με όμορφες υπηρεσίες και τον πλούτο της Ορθόδοξης Παράδοσης στην λατρεία, αλλά της λείπει μια αληθινή εσωτερική πίστη ότι η Ορθοδοξία είναι η πίστη που μπορεί να σώσει την ψυχή μας για την αιωνιότητα, της λείπει η αληθινή αγάπη και η αφοσίωση στον Χριστό, τον ενσαρκωθέντα Θεό και Ιδρυτή της Πίστης μας. Πόσο συχνά η Εκκλησία είναι απλώς θέμα συνήθειας, κάτι το οποίο το κάνουμε εξωτερικά, αλλά δεν μας αλλάζει εσωτερικά, δεν μας ωριμάζει πνευματικά, και δεν μας οδηγεί στην εξωτερική ζωή στον Θεό.

Οι Καιροί μας

Ζούμε σε Καιρούς για τους οποίους ο Κύριος μας προειδοποίησε στο Ευαγγέλιο, όταν «η αγάπη πολλών θα παγώσει» [Ματθ 24:12], στους έσχατους καιρούς όταν το Ευαγγέλιο του Χριστιανισμού το οποίο λάβαμε με τόση θέρμη από τους πρώτους Χριστιανούς έχει γίνει μόνο ένα μικρό τμήμα από την εγκόσμια ζωή την οποία οι περισσότεροι μας ζούμε, αντί για το κέντρο και το νόημα της ζωής μας – το οποίο είναι αυτό που θα πρέπει να είναι μόνο αν καταλάβουμε τι πραγματικά είναι η πίστη μας. Η Ορθοδοξία, σαν φλογερή πίστη την οποία δεν φοβόμαστε να ομολογήσουμε, και να έχουμε σαν το πιο ακριβό πράγμα στην ζωή μας, είναι σε μεγάλο βαθμό σε μια κατάσταση παρακμής και περιορισμού στον κόσμο σήμερα.

Αλλά ειρωνικά – και προνοητικά – καθώς η Ορθοδοξία έχει υποχωρήσει, η Ρωσία (ή μάλλον η Σοβιετική Ένωση, το αθειστικό καθεστώς το οποίο έχει σκλαβώσει την Ρωσική Γη) έχει προχωρήσει τώρα πλέον και έχει μια ηγετική, ίσως την πρώτη θέση στην παγκόσμια ιστορία των καιρών μας. Κατά συνέπεια, αυτό το οποίο γίνεται στην Σοβιετική Ένωση σήμερα το ατενίζει με πολύ ενδιαφέρον ο υπόλοιπος κόσμος. Και σημαντικά, ένα μεγάλο μέρος από αυτά που γίνονται στην Σοβιετική Ένωση σήμερα αφορά την ζωή της πραγματικής Ρωσίας – της Ορθόδοξης Ρωσίας. Η Ορθόδοξη Αναγέννηση στην Ρωσία σήμερα είναι στενά δεμένη με το μέλλον της ρωσικής γης.

Τον 19ο και 20ο αιώνα, στην Ρωσία πριν την επανάσταση του 1917, υπήρξαν προφητείες των πνευματικών ανθρώπων, που όχι μόνο αφορούσαν τον ερχομό της αθείας στην Ρωσία, αλλά και την εποχή του αίματος και της σκλαβειάς που αυτή εισήγαγε στον κόσμο, αλλά όσο και το τι θα γίνει στην Ρωσία μετά από αυτή την εποχή, αν οι Ορθόδοξοι Ρώσοι μετανοήσαν για τις αμαρτίες που το προκάλεσαν.
Ας δούμε, λοιπόν, αυτές τις προφητείες, και τον τρόπο με τον οποίο «δένουν» με αυτά τα οποία γίνονται στην Ρωσία σήμερα. Ας δούμε, από την οπτική γωνία των δημοφιλών εφημερίδων, αλλά πιο βαθιά, και να δούμε κάτι το οποίο συμβαίνει στην ψυχή, στην καρδιά της Ρωσίας, και το οποίο μπορεί να το περιμένουμε σύμφωνα με αυτές τις προφητείες, και την γνώση μας για τις πιο γενικές προφητείες για το τι θα συμβεί πριν το τέλος του κόσμου.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Μα γιατί να μιλάμε για το τέλος του κόσμου; Ζούμε αλήθεια στα έσχατα χρόνια; Γιατί να δένουμε μαζί το μέλλον της Ρωσίας με το τέλος του Κόσμου;
Ακόμα και οι πνευματικοί συγγραφείς γράφουν για τους «αποκαλυπτικούς» μας καιρούς. Και αλήθεια, τα προβλήματα που μαστίζουν τον κόσμο σήμερα – η εξαθλίωση των αγαθών και των τροφών, ο υπερπληθυσμός, τα κυριολεκτικά τέρατα που δημιουργεί η σημερινή τεχνολογία, και ειδικά τα όπλα που μπορούν να καταστρέψουν ολόκληρες χώρες ή ακόμα τον πλανήτη μας ολόκληρο – όλα δείχνουν στην επερχόμενη κρίση στην ανθρώπινη ιστορία πέρα από οτιδήποτε έχει δει ο κόσμος ως τώρα, και ίσως το κυριολεκτικό τέλος της ζωής στον πλανήτη.

Την ίδια στιγμή, οι θρησκευτικοί σκεπτικιστές «δείχνουν» την άνθηση των μη Χριστιανικών θρησκευτικών κινήσεων στην εποχή μας, προβλέποντας μια «νέα εποχή» στην οποία μια «νέα θρησκευτική συνείδηση» θα κυβερνάει τις καρδιές των ανθρώπων και θα βάλει τέλος στην βασιλεία των 2000 χρόνων του Χριστιανισμού. Οι Αστρολόγοι προβλέπουν την «Εποχή του Υδροχόου» η οποία πιστεύουν θα αρχίσει γύρω στο έτος 2000. Και μόνο ο ερχομός του έτους 2000 είναι αρκετός να προκαλέσει σε πολλά μυαλά την ιδέα μιας νέας εποχής, κατά κάποιον τρόπο διαφορετική από όλη την υπόλοιπη ανθρώπινη ιστορία.
Μέσα σε πολλούς μη Ορθόδοξους Χριστιανούς οι ιδέες αυτές παίρνουν την μορφή μιας διδασκαλίας που ονομάζεται «χιλιασμός» - η πίστη ότι ο Χριστός θα έλθει πολύ σύντομα στην Γη και θα κυβερνήσει με τους Αγίους για 1000 χρόνια πριν το τέλος του Κόσμου. Αυτή η διδασκαλία είναι μια αίρεση που η Εκκλησία μας μέσα από τους Πατέρες των πρώτων αιώνων έχει καταδικάσει. Έχει τις ρίζες τις στην λανθασμένη κατανόηση της Αποκάλυψης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκει ότι η βασιλεία του Χριστού μαζί με τους Αγίους Του, όταν ο διάβολος θα είναι δεμένος για 1000 χρόνια είναι η περίοδος στην οποία ζούμε τώρα, η ολόκληρη περίοδος (το 1000 να συμβολίζει την τελειότητα) μεταξύ της πρώτης και της Δευτέρας Παρουσίας Του Χριστού. Σε αυτή την περίοδο οι Άγιοι κυβερνούν με τον Χριστό στην Εκκλησία του, αλλά είναι μια μυστική βασιλεία, η οποία δεν μπορεί να οριστεί με την εξωτερική, πολιτική σημασία την οποία οι Χιλιαστές της προσάπτουν. Ο διάβολος πραγματικά είναι δεμένος σε αυτή την περίοδο – δηλαδή περιορισμένος στην πράξη της κακής του θέλησης ενάντια στην ανθρωπότητα – και εμείς οι πιστοί που ζούμε την ζωή της Εκκλησίας και λαμβάνουμε τα Άγια Μυστήρια του Χριστού ζούμε μια ευλογημένη ζωή, προετοιμαζόμενοι για την αιώνια ουράνια Βασιλεία. Οι μη- ορθόδοξοι, που δεν έχουν μυστήρια και δεν έχουν γευτεί την αληθινή ζωή της Εκκλησίας, δεν μπορούν να καταλάβουν αυτή την μυστική βασιλεία του Χριστού, και κοιτούν για μια πολιτική και «χειροπιαστή» βασιλεία.

Και έτσι είναι το ότι το μέλλον του κόσμου, στο οποίο η Ρωσία θα έχει έναν κεντρικό ρόλο, είναι δεμένο με ιδέες για το τέλος του κόσμου σε μια φυσική έννοια, ή το τέλος του πολιτισμένου κόσμου όπως το ξέρουμε και τον ερχομό μιας εποχής με σχεδόν παραδεισιακές αξίες.

Μερικοί άνθρωποι έχουν μεταφράσει την θέση της Ρωσίας στην νέα περίοδο με όρους της αίρεσης του Χιλιασμού. Στην πραγματικότητα, αν δούμε τις διδασκαλίες του κομμουνισμού, που έχουν κυριεύσει την Ρωσική κοινωνία τα τελευταία 60-κάτι χρόνια, θα δούμε ότι είναι μια αποκρυφιστική έκδοση της ιδέας του χιλιασμού. Διδάσκει ότι μια ολόκληρη νέα περίοδος ξεκινά με τον Κομμουνισμό, ότι όταν εν τέλει ο Κομμουνισμός κυριεύσει τον κόσμο θα υπάρχει παγκόσμια ευτυχία, και ελευθέρωση του ανθρώπου από ότι τον είχε δεμένο, συμπεριλαμβανομένης της θρησκείας.

Σήμερα, μετά από 60 χρόνια του Κομμουνιστικού πειράματος στην Ρωσία, και μιας μικρότερης περιόδου σε άλλα έθνη, βλέπουμε πόσο χαζές είναι οι πεποιθήσεις πίσω από τον Κομμουνισμό. Η πραγματικότητα του Κομμουνισμού δεν είναι ο παράδεισος στην Γη, αλλά στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η ανθρωπότητα δεν έχει ελευθερωθεί καθόλου, αλλά έχει σκλαβωθεί περισσότερο από ποτέ. Αλλά η Ρωσία, η πρώτη χώρα που βίωσε αυτή την Κομμουνιστική μάστιγα, είναι επίσης η πρώτη χώρα που αρχίζει να ξυπνά από αυτήν και έχει επιζήσει. Παρά την διαρκή κυριαρχία της Κομμουνιστικής τυραννίας στην Ρωσία, η αθεία δεν έχει κυριεύσει την ψυχή της Ρωσίας., και η θρησκευτική αφύπνιση η οποία τώρα είναι εμφανής στην Ρωσία είναι αναμφίβολα η εκκίνηση για κάτι τρομερό και ουσιώδες: η αναπλήρωση της ψυχής ενός ολόκληρου έθνους από την πανούκλα της αθείας. Αυτός είναι ο λόγος που η Ρωσία σήμερα μπορεί να περάσει ένα σημαντικό μήνυμα στον κόσμο, που πέφτει στην ίδια παγίδα της αθείας από την οποία η Ρωσία αναδύεται. Και αυτός είναι και ο λόγος που το μέλλον της Ρωσίας είναι τόσο στενά δεμένο με αυτό του υπόλοιπου κόσμου, με την θρησκευτική έννοια.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ

Πριν κοιτάξουμε αποκλειστικά τις προφητείες σχετικά με την Ρωσία, θα ήθελα να κάνω μια περίληψη της γενικότερης Ορθόδοξης Διδασκαλίας σχετικά με το τι θα συμβεί πριν το τέλος του Κόσμου. Αυτό θα μας δώσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα τοποθετήσουμε τις προφητείες που αφορούν το μέλλον της Ρωσίας.
Τα γεγονότα πριν το τέλος του Κόσμου περιγράφονται σε πολλά σημεία στην Αγία Γραφή: το 24ο Κεφάλαιο του Ματθαίου και σε παράλληλα σημεία σε άλλα ευαγγέλια. Περισσότερο στο βιβλίο της Αποκάλυψης, ειδικά στο κεφάλαιο 8 και μετά, στον δεύτερο κεφάλαιο Προς Θεσσαλονικείς ΙΙ, Πέτρου ΙΙ, κεφάλαιο 3, πολλά κεφάλαια στο βιβλίο του Δανιήλ, και σε πολλά άλλα χωρία.

Η Αποκάλυψη περιγράφει αυτά τα γεγονότα σε μια σειρά από οράματα: μερικά φωτεινά και αισιόδοξα, σχετικά με την εκπλήρωση της Θείας Δικαιοσύνης και την σωτηρία των εκλεκτών Του, και άλλα σκοτεινά και απαισιόδοξα, σχετικά με τρομερές πληγές που θα έρθουν στην γη για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Μερικές φορές σήμερα δίνουμε έμφαση στην σκοτεινή και αρνητική πλευρά, βλέποντας το ολοένα και αυξανόμενο κακό γύρω μας. Αλλά αυτό προέρχεται από την λιποψυχία μας και την εγκοσμιότητά μας – πρέπει να βλέπουμε την συνολική εικόνα.
Καθώς η ώρα του τέλους του Κόσμου έρχεται κοντά, είναι αλήθεια ότι θα έρθουν καιροί δύσκολοι, σε τέτοιο βαθμό όπως ο κόσμος δεν τους έχει ξαναδεί (Ματθαίον 24:21): θα έλθουν πείνες, αρρώστιες, σεισμοί, πόλεμοι και φήμες πολέμων, διωγμών, ψευτοπροφητών, και ψευτομεσσίες, και η αγάπη πολλών (και των Χριστιανών) θα παγώσει. Αλλά την ίδια ώρα το ευαγγέλιο θα κηρυχθεί στα έθνη όλα, και όσοι αντέξουν μέχρι το τέλος με την βοήθεια του Χριστού θα σωθούν.

Η κακή και ψεύτικη θρησκεία του κόσμου θα κυριαρχήσει στην εποχή του Αντιχρίστου, ενός παγκοσμίου κυβερνήτη ο οποίος θα φαίνεται ότι ήρθε για να φέρει την τάξη μέσα από την παγκόσμια αταξία, και θα φαίνεται πως είναι ο Χριστός που ξαναήλθε στην Γη, και θα κυβερνάει από τον Ναό στην Ιερουσαλήμ, που θα έχει ξανακτιστεί.

Αλλά θα υπάρξουν και αυτοί που θα δουν αυτή την απάτη. Κυρίως, δυο προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης που δεν πέθαναν θα επιστρέψουν στην Γη – ο Ηλίας για να μεταστρέψει τους Εβραίους, και ο Ενώχ για να κηρύξει στα άλλα έθνη. Η σύντομη κυριαρχία του Αντιχρίστου – μόλις τρια και μισό έτη – θα τελειώσει με νέες αναταραχές και πολέμους, στο αποκορύφωμα των οποίων ο Χριστός ο Ίδιος θα έλθει από τον Ουρανό, αφού πρώτα εμφανιστεί το σημείο του Σταυρού, και αυτός ο κόσμος θα κατακλυστεί από φωτιά και θα ανανεωθεί εξολοκλήρου, και την ίδια στιγμή τα πτώματα των νεκρών θα σηκωθούν από τα μνήματα και θα επανενωθούν με την ψυχή τους ώστε να σταθούν μπροστά στον Θεό για την Τελική Κρίση. Τώρα, με αυτό το γενικό υπόβαθρο για τους έσχατους καιρούς, ας δούμε τις προφητείες σχετικά με την Ρωσία.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Τον 19ο αιώνα στην Ρωσία, μια σειρά προφητών – και ακόμα και μερικοί λόγιοι με διορατικότητα σαν τον Ντοστογιέφσκυ – προέβλεψαν την επανάσταση που θα ερχόταν στην Ρωσία σαν αποτέλεσμα της έλλειψης πίστης και της αυτοθυσίας που η Ορθοδοξία απαιτεί. Μερικοί είδαν αυτή την κατάσταση σε γενικούς όρους, όπως ο Επίσκοπος Θεοφάνης, όταν είδε την έλλειψη χριστιανικής πίστης σε τόσους πολλούς ανθρώπους, και αναφώνησε: «Σε 100 χρόνια, τι θα έχει απομείνει από την Ορθοδοξία μας;»

Άλλοι είδαν πιο συγκεκριμένα την τρομακτική Επανάσταση που θα επεκτεινόταν στον υπόλοιπο κόσμο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, είπε σε ένα κήρυγμα του το 1904: «Ρωσία, αν απομακρυνθείς από την πίστη σου, όπως πολλοί από την διανοητική σου τάξη έχουν απομακρυνθεί, δεν θα είσαι πλέον η Ρωσία ή η Αγία Ρωσία. Και αν ο ρωσικός λαός δεν μετανοήσει – τότε το τέλος του κόσμου θα είναι κοντά. Ο Θεός θα πάρει από εμάς μακριά τον ευσεβή μας Τσάρο και θα στείλει μια μάστιγα στο πρόσωπο ασεβών, σκληρών, αυτό ανακηρυγμένων κυβερνητών, που θα πνίξουν τον κόσμο ολόκληρο με δάκρια και αίμα. [Π. Ιωάννης της Κρονστάνδης, 50ης επετείου Βιβλίο, Utica NY 1958 σελ 164]

Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία ο κόσμος βρίσκεται τώρα, με τον μισό από αυτόν να έχει πνιγεί στο αίμα και να αντέχει με βια την τυραννία που ξεκίνησε το 1917 με την Ρωσική Επανάσταση. Υπάρχει ελπίδα για σωτηρία, ή η αθεία απλώς θα κυριεύσει τον κόσμο ολόκληρο και θα στήσει ένα βασίλειο για τον Αντίχριστο; Έχουμε καλούς λόγους για να αμφιβάλουμε για το αν τα μέλλοντα γεγονότα θα είναι τόσο απλά όσο αυτά, τόσο επειδή η ίδια η χώρα που ξεκίνησε αυτή την κυριαρχία της αθείας, η Ρωσία, τώρα βρίσκεται σε μια πνευματική αφύπνιση που σταματά την εξάπλωση της αθείας, αλλά και επειδή ο Αντίχριστος, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Προφητεία, δεν θα είναι ένας άθεος τύραννος σαν τον Στάλιν, αλλά μια θρησκευτική φυσιογνωμία που θα πείσει, και δεν θα εξαναγκάσει τους ανθρώπους να τον ακολουθήσουν.

Οι Άγιοι άνθρωποι στην Ρωσία που ζούσανε στην αρχή της Επανάστασης γνώριζαν την αποκαλυπτική φύση αυτού του γεγονότος, και γνώριζαν ότι θα ήταν μια μακρόχρονη και δύσκολη δοκιμασία για την Ρωσική Γη. Αλλά επίσης είδαν και το ότι θα υπάρξει τέλος σε αυτή την δοκιμασία.

Ο γηραιός Αλέξιος της Zosima ερημικής κοινότητας, που ήταν ο μοναχός που τράβηξε τον κλήρο που εξέλεξε τον Πατριάρχη Τύχωνα, είχε ακούσει ανθρώπους να οδύρονται στην Εκκλησία στο Μοναστήρι Chudov (αυτό έγινε τους πρώτους μήνες της Επανάστασης, που διακατέχονταν από σύγχυση): «Η Ρωσία μας χάθηκε, η Άγια Ρωσία χάθηκε!» Σε αυτό απάντησε: «Ποιος είναι αυτός που λέει ότι η Ρωσία χάθηκε, ότι αυτή έχει πεθάνει; Όχι, όχι, δεν έχει χαθεί, δεν έχει πεθάνει, αλλά ούτε και θα πεθάνει – αλλά οι Ρώσοι πρέπει να καθαριστούν από την αμαρτία μέσα από μεγάλες δοκιμασίες. Ο Καθένας θα πρέπει να προσεύχεται, και να μετανοεί φλογερά. Αλλά η Ρωσία δεν έχει χαθεί, και δεν έχει πεθάνει» [Ορθόδοξη Ρωσία 1970, ν 1, σελ 9]

Ο Γέροντας Ανατόλιος ο Νεότερος της Όπτινα, στις πρώτες μέρες της Επανάστασης, τον Φεβρουάριο του 1917, έκανε μια προφητεία με την μορφή μιας ζωντανής εικόνας για το μέλλον της Ρωσίας: «Θα έλθει μια καταιγίδα. Και το καράβι της Ρωσίας θα κομματιαστεί. Αλλά οι άνθρωποι μπορούν να σωθούν ακόμα και πάνω σε θραύσματα και παλιόξυλα. Δεν θα χαθούν όλοι. Ο καθένας θα πρέπει να προσεύχεται, και μάλιστα με θέρμη. Και τι γίνεται μετά από την καταιγίδα; Θα έλθει η ηρεμία» Και τότε όλοι είπαν: «Αλλά δεν υπάρχει πλέον καράβι, έχει κομματιαστεί, έχει καταστραφεί, όλοι έχουν καταστραφεί.» «Δεν είναι έτσι» απάντησε ο γέροντας. «Ένα μεγάλο θαύμα του Θεού θα συμβεί. Και όλα τα κομμάτια και τα συντρίμμια, με την Δύναμη και την Θέληση του Θεού, θα ξαναενωθούν, και το καράβι θα ξαναχτιστεί με την ομορφιά του, και θα ξαναβρεί τον προορισμό του, όπως ο Θεός του το είχε προσανατολίσει. Και αυτό το θαύμα θα είναι εμφανές σε όλους.» [Ορθόδοξη Ρωσία, 1970, ν 1, σελ 9]

Ο Γηραιός Βαρνάβας της Σκήτης της Γεσθημανής μίλησε πριν την Επανάσταση για την συμφορά που ερχόταν πάνω στην Ρωσία, και τους σκληρούς διωγμούς ενάντια στην Ορθόδοξη Πίστη. Έλεγε: «Οι διωγμοί ενάντια στην Εκκλησία θα αυξάνονται διαρκώς. Θα υπάρξει ανείπωτο πένθος και σκότος, και σχεδόν όλες οι Εκκλησίες θα κλίσουν. Αλλά όταν θα φαίνεται στους ανθρώπους ότι δεν θα μπορούν να αντέξουν άλλο, τότε θα έλθει η σωτηρία. Θα υπάρξει μεγάλη άνθηση. Οι Εκκλησίας ακόμη θα αρχίσουν να ξαναχτίζονται. Αυτή θα είναι μια άνθηση πριν το τέλος.» [ιδιαίτερο γράμμα από τον Ν. Κιετερ]

Ο (σχήμα -) Αρχιμανδρίτης Αριστοκλής, όχι πολύ πριν τον θάνατό του το 1918 είπε: «τώρα περνάμε τα χρόνια πριν τον Αντίχριστο, αλλά η Ρωσία δεν θα παραδοθεί ακόμα. Θα υπάρξει πολύς πόνος, πολλοί βασανισμοί. Ολόκληρη η Ρωσία θα γίνει μια φυλακή, και κάποιος θα πρέπει να παρακαλεί τον Κύριο για συγχώρεση με μεγάλη προσπάθεια. Θα πρέπει να μετανοεί για τις αμαρτίες του και να φοβάται να κάνει ακόμα και την παραμικρή αμαρτία, αλλά να προσπαθεί να κάνει το καλό, ακόμα και το μικρότερο. Γιατί ακόμα και το φτερό της μύγας έχει βάρος, αλλά η ζυγαριά του Θεού είναι ακριβής. Και όταν ακόμα και το μικρότερο καλό υπερνικήσει το αντίβαρο, τότε ο Θεός θα αποκαλύψει το Έλεός του στην Ρωσία.» Δέκα μέρες πριν το τέλος (της ζωής του) είπε ότι το τέλος θα ερχόταν μέσα από την Κίνα. Θα υπάρξει μια τεράστια αναταραχή, και ένα θαύμα του Θεού θα εκδηλωθεί. Και τότε θα υπάρξει μια ολοκληρωτικά διαφορετική ζωή, αλλά όλα αυτά δεν θα είναι για πολύ» [Ορθ. Ρωσία, 1969, #21, σελ 3]

Ο Γηραιός Νεκτάριος της Όπτινα το 1920 προφήτευσε: «Η Ρωσία θα σηκωθεί, και από υλικής απόψεως δεν θα είναι πλούσια. Αλλά στο πνεύμα θα είναι πλούσια, και στην Όπτινα θα υπάρξουν επτά ακόμη φωτοδότες, επτά στύλοι» [Ι. Μ. Κοντζεβιτς, Μοναστήρι της Όπτινα και η Εποχή του, Τζορτνανβίλ, 1973, σελ 538]
Αρκετά ενδιαφέρον είναι το ότι ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης προφήτευσε ότι η παράδοση της Ρωσίας θα ερχόταν από την Ανατολή [Ι.Κ. Σουρσκυ, π. Ιωάννης της Κρονστάνδης, Βελιγράδι, 1942, τόμος 2, σελ 24 – Δείγματα από την δουλειά του προετοιμάζονται για έκδοση από τον εκδοτικό τύπο με το όνομα του Αγίου]

Ο Αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης της Πολτάβα έκανε μια περίληψη την δεκαετία του 1930 των προφητειών που είχε δεχθεί από τέτοιους γέροντες: «Με ρωτάτε για το κοντινό μέλλον και για τα τελευταία χρόνια. Δεν μιλάω από μόνος μου, αλλά σαν δίνω ότι έχει αποκαλυφθεί στους γέροντες: Ο ερχομός του Αντίχριστου έρχεται, και μάλιστα είναι πολύ κοντά. Ο Καιρός που μας χωρίζει από αυτόν θα πρέπει να μετρηθεί σε χρόνια, και πιθανότατα είναι θέμα μερικών δεκαετιών. Αλλά πριν τον καιρό του Αντιχρίστου η Ρωσία θα πρέπει να επανέλθει – για να είμαστε σίγουροι, για λίγον καιρό. Και στην Ρωσία θα ανέβει Τσάρος διαλεγμένος από τον Κύριο τον Ίδιο. Θα είναι άνθρωπος με φλογερή πίστη, μεγάλο μυαλό και σιδερένια θέληση. Αυτά μόνο έχουν αποκαλυφθεί για αυτόν. Θα περιμένουμε την εκπλήρωση όσων έχουν αποκαλυφθεί. Αν κρίνουμε από πολλά σημεία, τότε το τέλος πλησιάζει, εκτός και αν εξαιτίας των αμαρτιών μας ο Κύριος ο Θεός μας μετανοήσει, αλλάξει αυτό το οποίο μας είχε υποσχεθεί.» [Ο Λόγος της Ορθοδοξίας, 1969, ν. 4, σελ 194]

Και έτσι θα πρέπει να δούμε στις προφητείες αυτών των εμπνευσμένων από τον Θεό ανθρώπων που έζησαν στις αρχές αυτού του αιώνα μια σίγουρη προσμονή για την αναστήλωση της Αγίας Ρωσίας, και ακόμη και έναν Ορθόδοξο Τσάρο, για ένα μικρό διάστημα, όχι μακριά από τον ερχομό του Αντιχρίστου και το τέλος του Κόσμου. Αυτό θα είναι κάτι το θαυμαστό, και όχι ένα απλό ιστορικό γεγονός. Αλλά ταυτόχρονα είναι κάτι το οποίο εξαρτάται από τον λαό της Ρωσίας τον ίδιο, γιατί ο Θεός πάντα δρα μέσα από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Όπως η Νινευή σώθηκε όταν οι άνθρωποί της μετανόησαν, και οι προφητείες του Ιωνά για την καταστροφή της αποδείχτηκαν λανθασμένες, έτσι και οι προφητείες για την επαναφορά της Ρωσίας θα αποδειχτούν λανθασμένες αν δεν υπάρξει μετάνοια στον λαό της Ρωσίας.

Ο ευλογημένος Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, του οποίου ο τάφος είναι στον Καθεδρικό στον οποίο τελείται σήμερα το πρωί εκκλησιασμός, αντανακλούσε στα λόγια του το βαθύτερο νόημα της Ρωσικής Επανάστασης και της εξορίας τόσων πολλών Ρώσων. Στην αναφορά του στον Σομπόρ της Διασποράς στην Γιουγκοσλαβία το 1938 έγραψε:

«Οι Ρώσοι σαν σύνολο έχουν διαπράξει τρομερές αμαρτίες οι οποίες και ευθύνονται για τις παρούσες συμφορές: οι συγκεκριμένες αμαρτίες τους είναι η επιορκία και η αποστασία. Οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες τους αποκήρυξαν την αφοσίωσή τους και την πειθαρχία τους στον Τσάρο, ο οποίος δεν επιθυμούσε αιματοχυσία μέσα στην χώρα του. Και οι άνθρωποι ανοιχτά και με θόρυβο επικρότησαν αυτή τους την πράξη, και πουθενά κανένας δεν ανακοίνωσε φωναχτά την αποδοκιμασία του… Όσοι είναι υπεύθυνοι για αυτή την αμαρτία της αποστασίας είναι όχι μόνο όσοι την προκάλεσαν, αλλά όλος ο κόσμος που επιδοκίμασε το πραξικόπημα εναντίον του Τσάρου και επέτρεψαν την αποκήρυξή του, την σύλληψή του και την εξορία του, αφήνοντάς τον αβοήθητο στα χέρια των εγκληματιών, ένα γεγονός το οποίο προκαθόρισε το τέλος. Συνεπώς, η καταστροφή η οποία έχει έλθει στην Ρωσία είναι μια άμεση συνέπεια των τρομερών τους αμαρτιών, και η αναγέννηση της Ρωσίας είναι δυνατή μόνο ο κόσμος καθαριστεί από αυτή την αμαρτία. Όμως, μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει αυθεντική μετάνοια, τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν δεν έχουν ακόμη καταδικαστεί ανοιχτά, και αρκετοί συμμετέχοντες στην Επανάσταση συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν ότι δεν θα μπορούσαν να δράσουν με άλλον τρόπο. Με το να μην αποκυρρήσουν φανερά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου, η εξέγερση ενάντια στον ευλογημένο του Θεού για Τσάρο, οι Ρώσοι συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτή την αμαρτία, ειδικά όταν υπερασπίζονται τα φρούτα αυτής της επανάστασης [Ο Λόγος της Ορθοδοξίας, 1973, ν 50, σελ 91]

Αλλά βέβαια, η αποστασία – η δολοφονία του επιλεγμένου από τον Θεό Τσάρου – δεν είναι μόνο αμαρτία που βρίσκεται στην συνείδηση του Λαού της Ορθόδοξης Ρωσίας. Είναι έγκλημα, όπως ήταν, ένα σύμβολο της κατάπτωσης της Ρωσίας από τον Χριστό και την αληθινή Ορθοδοξία – μια διαδικασία που καταλάμβανε χρονικά το περισσότερο του 19ου και 20ου αιώνα, και μόνο τώρα έχει αρχίσει να αντιστρέφεται. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το ότι στην Ρωσία σήμερα η ερώτηση για την αγιοποίηση του Τσάρου μαζί με όλους τους άλλους νεομάρτυρες είναι δεμένη με την αναίρεση της κυριολεκτικής κατάρας που έπεσε πάνω στον λαό της Ρωσίας από την μέρα που μαρτύρησε. Ο π. Γλεμπ Γιακούνιν – που υποφέρει τώρα μια σκληρή φυλάκιση ακριβώς γιατί έκανε δηλώσεις σαν και αυτές – έγραψε ένα γράμμα στους Ορθόδοξους Ρώσους της Διασποράς, με την υπογραφή αρκετών από τους συμπάσχοντες, που εκφράζει τις ίδιες ιδέες σχετικά με τον Τσάρο, όπως και ο Ιωάννης Βλάντικα τις εξέφρασε. Στο τέλος του γράμματός του γράφει:

«Το μήνυμα για την παγκόσμια ιστορία του θανάτου του μάρτυρα της Βασιλικής Οικογένειας, κάτι το οποίο μοιάζει με τα πιο σημαντικά βιβλικά γεγονότα, αποτελείται από το γεγονός ότι εδώ η Κωνσταντινοπολίτικη περίοδος της Εκκλησίας έρχεται σε ένα τέλος, και μια νέα, μαρτυρική, αποκαλυπτική εποχή ξεκινά. Ξεκίνησε με την εθελοντική θυσία του τελευταίου ευλογημένου από τον Θεό Ορθοδόξου Αυτοκράτορα και της οικογένειάς του. Η τραγωδία της βασιλικής οικογένειας έχει εξαπλωθεί σαν κατάρα πάνω στην Ρωσική Γη, μετατρεπόμενη σε έναν συμβολικό πρόλογο της σταυρικής πορείας της Ρωσίας – οι θάνατοι δέκα εκατομμυρίων παιδιών της. Η αγιοποίηση των αυτοκρατορικών μαρτύρων θα είναι για την Ρωσία η συγχώρεση για αυτήν, για την αμαρτία της αποστασίας. Αυτή είναι που θα απομακρύνει από αυτήν τις κατάρες του κακού».

Είναι πολύ απλό, βέβαια, το να πει κανείς πως η αγιοποίηση των νεομαρτύρων, συμπεριλαμβανομένης και της αυτοκρατορικής οικογένειας, θα φέρει την αναστήλωση της Αγίας Ρωσίας. Αλλά αν ο Ορθόδοξος λαός, τόσο στην Ρωσία όσο και στην διασπορά, δεχθεί αυτή την πράξη με όλη τους την καρδιά, και την χρησιμοποιήσει σαν μια ευκαιρία για βαθιά μετάνοια, δεν θα μπορεί κανείς να αναλογιστεί τον αντίκτυπο που θα έχει στην Ρωσία.

Μια μεγάλη προφητεία για το μέλλον της Ρωσίας ήταν γνωστή μόνο σε λίγους πριν την Επανάσταση. Ήταν τόσο τολμηρή ώστε η Εκκλησία δεν την άφηνε να τυπωθεί. Βρέθηκε σε μια σειρά από χειρόγραφα του Μοτοβίλοφ που έδωσε στον κόσμο την περίφημη «Συνομιλία» του Οσίου Σεραφείμ όσον αφορά την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η προφητεία, η οποία τώρα έχει παρουσιαστεί σε αρκετά κείμενα την τελευταία δεκαετία, αφορά την κυριολεκτική ανάσταση του Οσίου Σεραφείμ πριν το τέλος του Κόσμου. Ορίστε τι είπε ο Όσιος Σεραφείμ στον Μοτοβίλοφ:

«Πολλές φορές άκουσα από το στόμα του μεγάλου θεάρεστου γέροντα, του π. Σεραφείμ, ότι δεν θα διέμενε στο Σαρώφ σωματικώς. Και μια φορά, εγώ (Μοτοβίλοφ), τόλμησα να τον ρωτήσω: «Σεβάσμιε γέροντα, συχνά ισχυρίζεσαι ότι με το σώμα σου δεν θα βρίσκεσαι στο Σαρώφ. Αυτό σημαίνει ότι οι μοναχοί του Σαρώφ θα σε δώσουν αλλού;»

«Το θέλημα του Κυρίου μου του Θεού μου είναι ότι, εγώ, ο ταπεινός Σεραφείμ, θα πρέπει να ζήσω αρκετά περισσότερο από 100 χρόνια. Αλλά αφού προς εκείνο τον καιρό οι επίσκοποι θα γίνουν τόσο ασεβείς που θα ξεπεράσουν στην ασέβειά τους τους Έλληνες επισκόπους της εποχής του Θεοδοσίου του Νεοτέρου, ώστε δεν θα πιστεύουν ακόμα και στο κυρίως δόγμα της Χριστιανικής Πίστης: έτσι λοιπόν ευχαριστεί τον Κύριο να με πάρει εμένα, τον ταπεινό Σεραφείμ, από αυτή την προσωρινή ζωή, μέχρι εκείνον τον καιρό, και μετά να με αναστήσει. Και η ανάστασή μου θα είναι σαν την ανάσταση των επτά νεαρών στην σπηλιά του Όχλον τα χρόνια του Θεοδοσίου του Νεοτέρου»

«Έχοντας αποκαλύψει σε εμένα αυτό το μεγάλο και τρομερό μυστήριο, ο μεγάλος γέροντας με πληροφόρησε ότι μετά την ανάστασή του θα πήγαινε από το Σαρώφ στο Ντιβέγιεβο και εκεί θα ξεκινούσε το κήρυγμα για μετάνοια σε ολόκληρο τον κόσμο. Για αυτό το κήρυγμα, και περισσότερο από όλα εξαιτίας του θαύματος της ανάστασης, μια πληθώρα ανθρώπων θα μαζευτούν από όλες τις γωνιές της Γής. Το Ντιβέγιεβο θα γίνει Λαύρα, η Βερτγιάνοβα θα γίνει πόλη, και η Αρζαμάς επαρχία. Και κηρύττοντας μετάνοια στο Ντιβέγιεβο, ο γέροντας Σεραφείμ, θα αποκαλύψει τέσσερα κειμήλια σε αυτό, και αφού τα αποκαλύψει τότε ο ίδιος θα ακουμπήσει το σώμα του στην μέση από αυτά. Και σύντομα, μετά από αυτά, θα έλθει το τέλος των πάντων.
Μια άλλη φορά, ο Όσιος Σεραφείμ μίλησε στον Μοτοβίλοφ σχετικά με την πνευματική κατάσταση των τελευταίων Χριστιανών που θα μείνουν πιστοί στον Κύριο, πριν το τέλος του Κόσμου:

«Και στις μέρες εκείνες της τρομερής οδύνης, στις οποίες λέγεται ότι καμμία σάρκα δεν θα σωθεί εκτός κι αν, για το χατήρι των εκλεκτών, οι μέρες αυτές λιγοστέψουν – σε εκείνες τις μέρες όσοι έχουν απομείνει πιστοί θα ζήσουν μέσα τους κάτι το οποίο μόνο ο Κύριος ο Ίδιος το έχει νιώσει, όταν Αυτός κρεμόταν πάνω στον Σταυρό, όντας τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός, ένιωσε Τον Εαυτό Του τόσο εγκαταλελειμμένο από την Θεικότητά Του ώστε έκλαψε σε Εκείνον: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Οι τελευταίοι χριστιανοί θα διαπιστώσουν επίσης μια τόσο έντονη εγκατάλειψη της ανθρωπότητας από την χάρη του Θεού, αλλά μόνο για λίγο καιρό, μετά από τον οποίο ο Κύριος δεν θα καθυστερήσει, αλλά κατευθείαν θα εμφανιστεί, με όλη Του την Δόξα, και όλους τους Αγίους Αγγέλους μαζί Του. Και τότε θα συμβεί σε όλη του την τελειότητα ότι έχει προκαθοριστεί πριν από όλους τους αιώνες στο προ-αιώνιο συμβούλιο (της Αγίας Τριάδος)» [Ο Ορθόδοξος Λόγος, 1973, ν 50, σελ 123-4]

Αυτή η προφητεία δεν τυπώθηκε ποτέ στην Ρωσία, αλλά σήμερα είναι γνωστή εκεί. Σε ένα γράμμα από έναν ιερέα, τυπωμένο στην πρώτη έκδοση του περιοδικού Ναντεζντα, περιγράφοντας την επίσκεψή του στο Σαρώφ και στο Ντιβέγιεβο, και την αποκάλυψή ότι η Αγία Ρωσία είναι ακόμα ζωντανή, και ότι οι μοναχές από την κοινοπολιτεία του Ντιβέγιεβο (που έκλεισε το 1926) ζουν ακόμη εκεί, υπάρχει η προφητεία από μια γρια γυναίκα, την Ευδοκία, που μόλις δέχθηκε την Θεια Ευχαριστία. Μιλόντας στον ιερέα, είπε: «Σύντομα, σύντομα, εδώ στο Ντιβέγιεβο θα γίνει μια μεγάλη γιορτή. Δεν είναι χρόνια, ούτε μήνες, αλλά μέρες και ώρες που απομένουν μέχρι την επαναλειτουργία του Μοναστηριού και την εκδήλωση των τεσσάρων κειμηλίων: αυτών του Αγιου, της ιδρύτριας του Ντιβέγιεβο Αλεξάνδρας, της γερόντισσας Μάρθας, και της ευλογημένης Ευδοκεγιούσκα που βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους αθέους… Ο Άγιος με προστάζει: «Πες το σε αυτόν και σε κανέναν άλλο, ότι σύντομα, σύντομα, τόσο το μοναστήρι, όσο και τα κειμήλια θα ξανανοίξουν… Με προστάζει να σου πω ότι πρέπει σίγουρα να έρθεις για το άνοιγμα του Μοναστηριού και των κειμηλίων.» [Ναντέζντα, 1977, ν1, σελ 148]

Για το γεγονός ότι η Αγία Ρωσία είναι ακόμα ζωντανή παρά την συνεχιζόμενη κυριαρχία της Αθείας στην Ρωσία, έχουμε την μαρτυρία χιλιάδων παρατηρητών στην ίδια την Ρωσία. Ορίστε τι έχει να μας πει ο Γενάντυ Σιμάνωφ:

«Η Αγία Ρωσία δεν μπορεί να θαφτεί, δεν μπορεί να χαθεί. Είναι αιώνια και νικηφόρα, και ακριβώς για αυτό σε αυτήν θα ανήκει ο τελευταίος λόγος στην ιστορία… Η Αγία Ρωσία χάθηκε μόνο από την επιφάνεια της προσωρινής μας ζωής, αλλά συνεχίζει να ζει σε κρυφά βάθη, προετοιμαζόμενη μέχρι τον καιρό, ώστε όταν έλθει ο καιρός που ευχαριστεί τον Θεό, έχοντας επιβιώσει τον χειμώνα, θα ξαναρχίσει να βγαίνει στην επιφάνεια και θα ατενίζει το πρόσωπο της Ρωσικής γης, η οποία τόσο βίαια καταπτοήθηκε από μανιώδεις και παγωμένες καταιγίδες»
[Ο Λόγος της Ορθοδοξίας, 1973, no. 50, p. 98].

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στο βιβλίο που με μεγάλη ακρίβεια περιγράφει τα γεγονότα πριν το τέλος του κόσμου, στην Αποκάλυψη δηλαδή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, κατά το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας που προηγείται την τελευταία πληγή που θα έλθει πάνω στην ανθρωπότητα, διαβάζουμε ότι έγινε σιγή στον ουρανό για το διάστημα της μισής ώρας [Αποκ. 8:1] Πολλοί το έχουν ερμηνεύσει ότι αυτό σημαίνει μια μικρή περίοδο ειρήνης πριν τα τελευταία γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας λάβουν μέρος – συγκεκριμένα, η μικρή χρονική περίοδος της αναγέννησης της Ρωσίας, όταν το κήρυγμα της παγκόσμιας μετάνοιας θα ξεκινήσει με την Ρωσία – η «νέα, απόλυτη λέξη» που ακόμα και ο Ντοστογιέβσκυ ήλπιζε πως η Ρωσία θα χαρίσει στον κόσμο. Κάτω από τις παρούσες καταστάσεις, όταν τα γεγονότα της μιας χώρας μαθαίνονται σε ολόκληρο τον κόσμο σχεδόν αμέσως, και όταν η Ρωσία, καθαρισμένη από το αίμα των μαρτύρων, όντως έχει μια καλύτερη ευκαιρία περισσότερο από κάθε άλλη χώρα για να ξυπνήσει από την αθεία και την έλλειψη πίστης – έχουμε ήδη αρχίσει να αναλογιζόμαστε κάτι τέτοιο. Όπως ο π. Δημήτριος Ντούντκο και άλλοι έχουν πει, δεν μπορεί το αίμα τόσων μαρτύρων να πήγε άδικα. Σίγουρα είναι ο καρπός αυτής της τελευταίας αναγέννησης του Χριστιανισμού.

Αλλά είναι εύκολο να ξεχαστούμε με όνειρα του μέλλοντος κόσμου. Θα πρέπει να είμαστε άγρυπνοι για ότι είναι να συμβεί στο τέλος του κόσμου, και για ότι μπορεί να συμβεί στην Ρωσία. Αλλά τα πνευματικά γεγονότα όπως η ανάσταση της Ρωσίας εξαρτώνται από κάθε ξεχωριστή ψυχή. Αυτή η έβδομη σφραγίδα δεν πρόκειται να γίνει χωρίς την συμμετοχή των Ορθοδόξων λαών – την μετάνοιά μας και τον αγώνα μας. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους της Ρωσίας – αφορά και ολόκληρη την Ρωσική Διασπορά, αλλά και τον Ορθόδοξο κόσμο ολόκληρο επίσης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, στην ίδια αναφορά στων πάσης-διασποράς Σομπόρ το 1938, όπως ήδη έχω αναφέρει, μιλάει για την αποκαλυπτική αποστολή των Ρώσων έξω από την Ρωσία:

«Μέσα από την παιδαγωγική τιμωρία, ο Κύριος ταυτοχρόνως δείχνει στον λαό της Ρωσίας τον δρόμο για την σωτηρία, με το να την κάνει κήρυκα της Ορθοδοξίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Ρωσική Διασπορά έχει κάνει όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου εξοικειωμένα με την Ορθοδοξία. Η πληθώρα των Ρωσικών εξοριών, κυρίως, είναι μια ασυνείδητη πράξη κηρύγματος της Ορθοδοξίας… Για τους Ρώσους στο εξωτερικό έχει δωθεί σαν μια λάμψη για τον υπόλοιπο κόσμο, με το φως της Ορθοδοξίας, ώστε και οι άλλοι λαοί, βλέποντας τις καλές τους πράξεις, να δοξάσουν τον Πατέρα μας, που βρίσκεται στον Ουρανό, και κατ’ αυτόν τον τρόπο να κερδίσουν την σωτηρία για τους εαυτούς τους… Η διασπορά θα πρέπει να ξαναγυρίσει στον δρόμο της μετανοίας και, αφού έχει αποκτίσει την συγχώρεση για τον εαυτό της μέσα από την προσευχή στον Θεό και μέσα από την πνευματική της αναγέννηση, θα κάνει δυνατή και την αναγέννηση της Πατρίδας μας που υποφέρει.
[Ο Λόγος της Ορθοδοξίας, 1973, no. 50, pp. 92, 94].

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι Ρώσοι στο εξωτερικό, με το να ζουν την αληθινή ζωή της Ορθοδοξίας, θα προετοιμάζουν τον δρόμο για τον Όσιο Σεραφείμ να κηρύξει την παγκόσμια μετάνοια. Σε κάποιο βαθμό αυτό ήδη γίνεται, και κάποιος μπορεί να δει, παράλληλα με την Ορθόδοξη αναγέννηση στην Ρωσία, μια αυθεντική Ορθόδοξη αφύπνιση στην Αμερική και σε χώρες εκτός Ρωσίας.

Αλλά όλα εξαρτώνται από εμάς: αν εμείς αφυπνιστούμε στην αληθινή Ορθόδοξη ζωή, τότε η Αγία Ρωσία θα επιστρέψει. Αν όχι, τότε ο Θεός μπορεί να ανακαλέσει τις υποσχέσεις του.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης τελειώνει την αναφορά του στον Σομπόρ το 1938 με μια προφητεία και μια ελπίδα ότι θα γίνει αληθινό πάσχα στην Ρωσία το οποίο και θα λάμψει στον κόσμο ολόκληρο πριν το τέλος των πάντων και την αρχή της Παγκόσμιας Βασιλείας του Θεού:
«Διώξτε τον ύπνο της αδιαφορίας, παιδιά της Ρωσίας! Κοιτάξτε την δόξα του μαρτυρίου της, και καθαριστείτε, πλύνετε τους εαυτούς σας από τις αμαρτίες! Δυναμώστε στην Ορθόδοξη Πίστη, ώστε να γίνετε άξιοι να κατοικήσετε στο σπίτι του Κυρίου και να εγκατασταθείτε στο Άγιο Όρος Του! Σηκω, σηκω, ξύπνησε Ρωσία, εσύ που από τα χέρια του Κυρίου ήπιες το ποτήρι της Οργής Του! Όταν έχει τελειώσει το μαρτύριό σου, η δικαιοσύνη σου θα έλθει σε εσένα και η Δόξα του Κυρίου θα σε συντροφεύσει. Οι άνθρωποι θα έλθουν στο φως σου, και βασιλείς στην λάμψη που θα κουβαλάς πάνω σου. Τότε σήκωσε τα μάτια σου και κοίταξε: κοίτα τα παιδιά σου που επιστρέφουν σε σένα από την Δύση, και τον Νότο, και την Θάλασσα και την Ανατολή, ευλογώντας σε στο όνομα του Χριστού για πάντα. Αμήν.»
[Ibid, p. 94].

quote:

---

οι σοβιετικοι τοποθετουσαν ανδρωιδη ρομποτ ,σωσιες ουσιαστικα προεδρων των HΠΑ,για να τους ελεγχουν!!!

---

Φρέσκο δεν πρέπει να υπάρχει τίποτα. Ή βρήκες εσύ κάτι, καθαρά τεχνικό, σε άλλα βιβλία;

quote:

---

Παιδιά,τώρα που ισοπεδώθηκε με το σεισμό το μισό Πακιστάν,το μισό Αφγανιστάν,και ένα μέρος από την Ινδία,λέτε να σκοτώθηκε ο Οσάμα και να το μάθουμε τις επόμενες ημέρες;

---

"ΠΟΛΕΜΑ ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ"

ΝΙΚΟSGR στο βιβλίο πάντως που έλεγε με τους σωσίες Νο1,2,3 του Κάρτερ κι όλα αυτά, φαντάζει κάπως υπερβολικό.