- Προβληματισμός σε μια "Κοινωνία"...πόνου υποθέτω. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Τι εγινες εσυ βρε <Hermes>;που χαθηκες τοσο καιρο;κεραυνοι και βροντες πεφτουν εδω στο φορουμ και εσυ πουθενα;καλα εισαι;
Καλα ειμαι να σαι καλα...γιατι, τι συναιβει?
Θα μιλησω περι Θρησκειας...
Γεννηθηκα ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ και μαλιστα πιστος, παντα αγαπουσα τους ανθρωπους γυρω μου χωρις κανενα προσωπικο οφελως. Υπηρξα ταπεινος μεχρις αισχατων σημειων, ποτε μου δεν κρατησα εχθρικες διαθεσεις πανω απο μια ωρα για τον ανθρωπο.
Στα βιβλια των ανθρωπων διδαχθηκα το μισος και τις διαφορες των πολιτισμων, απο πολεμου και γεγονοτα διδαχθηκα για το τι ειμαι και το "τι πρεπει να πιστευω" χωρις ομως να νιωθω πουθενα στην ψυχη μου αυτες τις ιδεολογιες.
Μεσα απο την ΠΑΛΑΙΑ και την ΚΑΙΝΗ διαθηκη εμαθα τη ειναι "καλο" και τι "κακο" με ενα τροπο, που θα ελεγε κανεις μου εκαναν υπνωτισμο!
Μεγαλωσα υπο αυτη την "καταναγκαστικη" παιδεια μιας και δεν ειχα επιλογες για τιποτα...Η μονη απαντηση που επερνα καθε φορα που ρωταγα απο που "ερχομαι και που παω", οι απαντησεις ηταν "να πιστευεις και να μην ερευνας"...ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ του θεου μου μη κανεις αυτο θα καεις στη κολαση, παρα τα 17 μου χρονια τοτε το μυαλο μου εμοιαζε με αυτο των ανθρωπων του 1500 αι. μ.χ.(Παπικος Σκοταδισμος).
Η γνωση ειναι κακο...
"Μακαριοι οι πτωχοι το πνευματι..."
Αγνωστε αι βουλαι του ΘΕΟΥ...
Και η ζωη μου κυλουσε σε ενα "ποταμι" συνεχομενων ερωτηματων και αμφιβολιων...και ο ΘΕΟΣ...απων.
Στη πορεια των χρονων μου, μιας και καταλαβα πως ημουν μονος μου (παρα τα Χριστα μου ηθη...) αρχισα να διαβαζω αποκρυφισμο,ενωχιανη μαγεια, σατανισμο, καμπαλα, αλχημεια.... και αλλα για τα οποια η μονη ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ απαντηση που μπορει να δωσει ενας παπας αλλα και η θρησκεια του ειναι..."ξου 666 ΣΑΤΑΝΑΣ, μπαμπουλας και αλλες τετοιες "φιλοκωλικες ενοιες...σκοταδισμου"
Μεσα στο δηθεν ΚΑΚΟ εψαξα να βρω το καλο...Τι βρηκα?
Τον ανθρωπο...εμενα τις αδυναμιες μου, τις δυνατοτητες, τους φοβους μου, την ΖΩΗ μου που 17 χρονια μου ειχε στερησει ο Χριστιανισμος...Εκλαψα και φωναξα επιτελους ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...
Στο παρακατω μερος της παιδικης μου ηλικιας διαβασα, φιλοσοφια, και αλλο αποκρυφισμο, φιλολογια, μουσικη, ποιηση, πολιτισμους, ιστορια...και αλλες ομορφες πτυχες της μικρης μεχρι τοτε ζωης μου.
Καταλαβα, πως το μονο πραγμα που εκανε ο Χριστιανισμος στη ζωη μου ηταν να κραταει το "θηριο" μεσα μου...με ενα "ΤΕΡΑΣ" καθωςπρεπισμου μου διαλυσε τα ονειρα και τις ιδεολογιες μου...
ΜΟΥ ΕΜΑΘΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
...και οτιδηποτε ηταν ηλιθιο, ο χριστιανισμος το ονομαζε κακο...αμαρτιες, φοβος, δαιμονες, κολασεις...προβατα, αγγελακια, αστερια, περιστερια ,φιδια , μηλα...ολο το Cicrus Medrano ηταν η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΥ...και σαν να μην εφταναν ολα αυτα, το δηθεν ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΟΥ ISRAEL ηταν η αρχη ολου του κακου στη γη...
Αυτοι μου διδαξαν τι "Θα πιστευω..." , μου εμαθαν να ειμαι απληστος, ρουφιανος, βρομιαρης και αμαρτωλος μιας και ο ΘΕΟΣ μου τα συγχωρει ολα...ΑΥΤΟΙ μου προσεφεραν την ΕΛΠΙΔΑ οτι δεν υπαρχει θανατος...αυτοι μου εμαθαν "...να ζω σε ενα μπουκαλι, στο οποιο ημουν μεν ελευθερος να βγω οποτε ηθελα...αλλα δεν υπηρχε τροπος να γινει κατι τετοιο...".
Με μισησα, ταπεινωθηκα, πονεσα, βρωμησα και στο τελος εκρινα πως πλεον ειμαι ανθρωπος "μεσα απο την πνευματικη κολαση, πολεμησα με καθε μου λάθος και το νικησα"...ηταν ενα μονοπατι το οποιο ακολουθησα μονος μου και δε μου το διδαξε κανενας ΘΕΟΣ-ΣΑΤΑΝΑΣ "μπαμπουλας της ντουλαπας"...
Εγω ομως μεγαλωσα και πλεον ξερω...
Τι θα γινει με τα παιδια μου...?
Τι θα γινει με τα παιδια των γυρω μου...?
Κοντευω να τρελαθω βλεποντας το μελλον των μωρων μου, των παιδιων της μητρικης μου γης...
Τέτοιες αγάπες να μας λείπανε καλύτερη η θρησκεία του μίσους
quote:
Τελικά η αγάπη του Χριστιανισμού μας έγινε μίσος
Τέτοιες αγάπες να μας λείπανε καλύτερη η θρησκεία του μίσους
Αν εχει αντιρροπα αποτελεσματα σιγουρα καλυτερη!