- Ο Ναος- Η οικοδομη- Η φιλοσοφια - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Γιατί άραγε πλησιάζουμε την οικοδομή; Τί είναι αυτό που μας προσελκύει είτε να χτυπήσουμε την πόρτα και να πιάσουμε δουλειά, είτε να παρακολουθούμε απ' έξω;
Τί λέτε;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Η αναγκη για εκφραση και ακροατηριο σε αυτα που λεει ο καθενας
Η αναγκη ενταξης σε ομαδες (για πολλους λογους κυριως αισθημα αδυναμιας που αισθανεται το ατομο στην ζωη του και κανει μια προσπαθεια να αποκτησει τον ελεγχο )
Η φιλοσοφικη προσεγγιση και η γενικοτερη αναζητηση
ο τυχοδιωκτισμος
Η εικονα που εχει σχηματισει ο καθενας μεσω της αναγνωσης της ιστοριας της οικοδομης αλλα και τα αναγνωσματα του γενικοτερα
οικογενειακες- αλλες επιροες φιλοι
νομιζω οτι το καλυψα ως ενα βαθμο το θεμα
και ειμαι σιγουρος οτι το καθενα απο αυτα σηκωνει πολυ κουβεντα
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Edited by - drumx13 on 13/02/2004 11:26:30
quote:
νομιζω οτι το καλυψα ως ενα βαθμο το θεμα
και ειμαι σιγουρος οτι το καθενα απο αυτα σηκωνει πολυ κουβεντα
Ω ναι!
Όμως μήπως υπάρχει και κάτι πιο ...εσωτερικό;
Και το λέω αυτό, γιατί όλα αυτά εξηγούν το αρχικό έρισμα. Στην πορεία όμως γιατί κάποιοι αποφασίζουν να εισέλθουν και να εργασθούν, ενώ κάποιοι άλλοι διστάζουν... και διστάζουν... και διστάζουν... ενώ γυροφέρνουν το κτήριο και δεν απομακρύνονται απ' αυτό;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Σ’ εκείνο το δωμάτιο μήπως γράφει κάποια πράματα;;;
Μήπως δε μένουν όλοι να δουλέψουν αλλά την κάνουν για όμορφα γραφεία;;;
Τελικά αν δε μπεις για τους σωστούς λόγους μήπως το «σύστημα» σε απορρίπτει;;;
Απλά μερικά ερωτηματικά.
Ο κακός λύκος
Είναι αλήθεια, ότι όπως γράφτηκε και πιο πάνω, αν κάποιος δεν είναι αποφασισμένος να δουλέψει, η πρόσληψη από μόνη της δε λέει κάτι και σίγουρα δεν εξασφαλίζει καριέρα...
Αντίθετα θα έλεγα ότι επειδή οι ρήτρες στα οικοδομικά συμβόλαια είναι πολύ πιεστικές και βαριές, δεν υπάρχουν περιθώρια για ολιγωρίες, τεμπελιές ή ενασχολήσεις με αλλότρια...
Η εργατικότητα δε των υπολοίπων καθίσταται οδοδείκτης για το νέο εργαζόμενο, αντιθέτως προτρέπει τον απρόθυμο να δηλώσει παραίτηση, συνήθως χωρίς να χρειαστεί να κινηθούν διαδικασίες απολύσεως. Η σημασία δε που δίδεται στην προσφορά εργασίας καταδεικνύεται από το γεγονός ότι έστω και μίας ημέρας ένσημα στο εργοτάξιο, ακόμα και η πιο ασήμαντη εργασία μνημονεύεται δια βίου και θεωρείται ένδειξη προσφοράς σημαντικής εσωτερικής σημασίας.
Ακριβώς γι' αυτό θα επιμείνω στο ερώτημα, αγαπητοί φίλοι/ες:
Είναι τυχαία όλα αυτά ή μήπως υπάρχει -κάτι- που έλκει ή απωθεί ή τέλος πάντων προβληματίζει;
Κάτι, που κρύβεται πιθανά πίσω από την φράση του αγαπητού drumx13:
quote:
και αν νιωθεις αμηχανια να ξερεις οτι ειναι και αυτο ενα σταδιο ....
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
θα εγραφα βιβλιο ...
αποψη μου ειναι οτι αυτο που λενε..... οι ποιητες...
"εκαστος λαμβανει τα προς αυτον οφειλωμενα" εχει πολυ
ψωμι...
καθοτι στους εργατες κανεις δεν χρωσταει τιποτα
ολο το ταξιδι (προς την Ιθακη ή το στοχο ή τον κυβικο λιθο) ειναι αυτωγνωσια...
γνωθις αυτων μεσω της απελευθερωσης ....
αλλα και με σκοπο την απολυτη ελευθερια την ποιο πολυ ελευθερια και την αποδοχη του αλλου ελευθερου εξ ορισμου ανθρωπου
την ισοτητα
Η ενοια της ελευθεριας εμπεριεχει την εννοια της δυναμης
ελευθερος απο καθε τι που σε σκλαβωνει ειναι δυναμη
ειναι απιστευτη και ατιθαση, αγρια, αγνη, ωμη.... δυναμη.
η εξασκηση της ελευθεριας ειναι η απολυτη δυναμη
μεσα απο το ζητουμενο ελευθερια... ερχεται το γνωθις αυτων και αυτο σε κανει πανυσχιρο
Το "εκαστος λαμβανει τα προς αυτον οφειλωμενα" ειναι απο μονο του ασαφες
Τιθεται το ερωτημα ποιος οριζει τα οφειλομενα?
ποιος αλλος περα απο τον εαυτο μου μπορει να ορισει τα οφειλομενα?
και εδω ερχεται το μετρο στην δυναμη αλλα και...
οπου θα μετρησεις απο εδω και απο εκει και θα κανεις το σχεδιο
και εδω μπανει τα αλλα εργαλεια που βοηθουν να φταιαξεις το σχεδιο σου πραγματικοτητα....
οσο ποιο καλα ξερεις πως να δουλευεις τα εργαλεια αυτα τοσο ποιο κοντα θα ειναι το αποτελεσμα σε αυτο που σχεδιασες -ονειρευτικες...
και οσο καλυτερα ελεγχεις τα εργαλεια τοσο καλυτερα ξερεις την τεχνη και ελεγχεις της δυναμης σου ωστε να μην σπαταλιουνται ασκοπα
αλλα συμφωνα με το σχεδιο ...σου.
πανω απο ολα ομως πρεπι να ορισεις το στοχο ετσι θα ορισεις και τα υπολοιπα
Ο στοχος
και εδω μπανει η αδερφοτητα
διοτι το οικοδομημα μου -στοχος διαφερει απο το δικο σου
και ειναι απο τα πρωτα πραγματα που μαθαινεις
αγαπη
διοτι ηρθες μαζι μας για τους λογους σου και το ξερουμε οτι εχεις καποιους λογους οπως εχουμε και εμεις ....
αλλα αφου ενθσαμε της δυναμης μας ειαστε αδερφια και αυτο ειναι τι πρωτο απο ολα
να ειμαστε αδερφια
Ο στοχος ....λοιπον ...
αυτη ειναι η απαντηση στο ερωτημα σου ζαντοκ
quote:
Γιατί άραγε πλησιάζουμε την οικοδομή; Τί είναι αυτό που μας προσελκύει είτε να χτυπήσουμε την πόρτα και να πιάσουμε δουλειά, είτε να παρακολουθούμε απ' έξω;
επειδη αυτο λοιπον ειναι πρωσοπικο θεμα
οι απαντησες θα ειναι πρωσοπικες...
και ο καθενας βρισκει αυτο που ψαχνει
αυτο που λοιπει απο το οικοδομημα του
αν δεν το βρει φευγει..και καλως πρατει
ποιος σωστος ειναι ο οικοδομος που ειναι τιμιος με τον εαυτο και μενει εκτος .... απο καποιον που το παιζει.....
ενω μεσα του ξερει οτι δεν βρηκε αυτο που εψαχνε....
διοτι αυτος δεν ειναι
αδερφος....
και καποια στιγμη θα φανει
[...]και αν συνεχισω θα το γραψω το βιβλιο τωρα 
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
quote:
Aν καθομουνα να αναλυσω το βρηκα στην οικοδομη και τι μου εδωσε
θα εγραφα βιβλιο ...
Αν θυμάμαι καλά, είχα διαβάσει σ' ένα βιβλίο της DION FORTUNE ότι συχνά ελκόμεθα εσωτερικά απ' ότι μας "θυμίζει" μία παλιά μας εμφάνιση σε κάποια παλιά μας ζωή.
Έλεγε δε χαρακτηριστικά ότι αυτό εξηγεί ειδικά τις περιπτώσεις εκείνων οι οποίοι ενώ δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον πχ. για την οικοδομή, προσπαθούν να μάθουν όσα περισσότερα μπορούν σχετικά, συναναστρέφονται οικοδόμους, τεχνίτες και μηχανικούς, παρ' όλα αυτά δείχνουν αναποφάσιστοι στην ιδέα της ιδίας συμμετοχής προβάλλοντας συνεχώς αρνήσεις και τυχαία κωλύματα. Είναι μία δοκιμασία, την οποία, έστω και μ' αυτή τη μορφή, η ψυχή έχει επιλέξει να την περάσει...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Η σχεση της οικοδομης με τον χριστιανισμο
οχι ως επισημη θρυσκεια παπαδαριο κλπ κλπ
αλλα ως διδασκαλια του Χριστου περα απο δογματα και αποψεις
Διδασκαλια του Χριστου που κατ εμε αναφερεται στο περα απο το ΕΓΩ εως την θυσια
και ενω στην οικοδομη κοιταμε το εγω μας σε σχεση με το οικοδομημα και προσπαθουμε να το κανουμε χρησιμο....
ποσο κοντα ειναι αυτα τα πραγματα
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
quote:
Το σκεφτομαι απο την πρωτη στιγμη που αρχισα να κτιζω
Τα ένσημα φαντάζομαι θα είναι βαρέα ανθυγιεινά...λόγω επαγγέλματος
Αντε βρε! και με το καλό τη σύνταξη...
Ωχ! βλέπω τον κακό λύκο να έρχεται...
Την κάνω με ελαφριά...
Edited by - Avallon on 19/02/2004 20:27:33
quote:
Ωχ! βλέπω τον κακό λύκο να έρχεται...
Την κάνω με ελαφριά...
Αγαπητέ drumx13,
quote:
και ενω στην οικοδομη κοιταμε το εγω μας σε σχεση με το οικοδομημα και προσπαθουμε να το κανουμε χρησιμο....ποσο κοντα ειναι αυτα τα πραγματα
Μήπως μπορείς να απαναδιατυπώσεις το ερώτημα; Μου είναι λίγο δύσκολο να το κατανοήσω και δε θα ήθελα να είμαι εκτός θέματος.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Μιλαμε για τον σημειο εκεινο του συμπαντος που οταν βρισκεται ο Τεχνιτης δεν μπορει να κανει λαθος. (Ατομικοτητα-αλαθητο)
Μιλαμε για μοναχικη πορεια προς το φως.(Ατομικοτητα)
Μιλαμε για Ελευθερια... και απο αυτην πηγαζει η ατομικοτητα. Καθως η ελευθερια απαιτει, κατα τον Ν Καζαντζακη, αυτογνωσια και μη εξαρτυση.
Μιλαμε για αδερφοτητα ως κατι το ζητουμενο αρα δεν υπαρχει καθως υπαρχρει ατομκοτητα που στοχος ειναι να συμβιβαστει σε μια αδερφοτητα .
Γενικα κατα την γνωμη μου μεσω της γνωσης επιτυγχνεταιη εξυψωση της ατομικοτητας που στην πορεια τιθασευεται αυτοβουλως υπερ της αδεφροτητας...
Το εγω ειναι παρων και τονωνεται συνεχως....ακομα και με μια απλη συμετοχη
και σε καμια περιπτωση δεν διδασκεται η θυσια του Εγω παρα μονο η τιθασευση του υπερ των συμφεροντων της αδερφοτητας....εξαιρειτε ισως η αρχη αρχη...
Οι στοχοι- λογοι που ανεφερα παραπανω στο προηγουμενο ερωτημα σου καλη μου φιλη ειναι το "εγω" του καθενος απο εμας
και για καθε εναν μας υπαρχει αυτο και ισως κατι ποιο βαθυ, ως λογος, για να μπει στην Τεχνη αλλα.... και αυτο τελικα πηγαζει απο το εγω...
Ισως διαβαζοντας τα "κιταπια" μας (μου αρεσει ο κωδικας που χρησιμοποιουμε οποιος δεν μας εχει παρει χαμπαρι ειναι ή ασχετος η παν-ασχετος ) ξανα μετα απο 10 χρονια να αλαξω συμπερασμα
αλλα στην παρουσα φαση
ειμαι στο....
...οτι ο ανθρωπος ειναι στο κεντρο του συμπαντος -καθενας ξεχωριστα στο δικο του- και δεν τιθεται θεμα να φτασει εκει... αλλα να το αντιληφθει
μεσω της καταριψης των δογματων
Avvalon
quote:
Τα ένσημα φαντάζομαι θα είναι βαρέα ανθυγιεινά...λόγω επαγγέλματος
Αντε βρε! και με το καλό τη σύνταξη...
Ωχ! βλέπω τον κακό λύκο να έρχεται...
Την κάνω με ελαφριά...
Ενοειτε οτι "αμοιβομαι" καταληλα και με βαση αυτα που ζηταω καλη μου αλλα δεν ειναι η κατασταση μισθοδοσιας μου... για ολους
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Edited by - drumx13 on 19/02/2004 22:17:02
Αλήθεια, υπάρχει μεγαλύτερη θυσία από το ατομικό Έργο;
Νομίζω ότι ακριβώς αυτό είναι που μ' ενθουσιάζει στην οικοδομή, αυτό το "μαζί και μόνοι", που λέει και το τραγούδι...
Ας αφήσουμε τη φαντασία μας ελεύθερη:
Μ’ έναν στεναγμό, ο Πρωτο-Μάστορας αφήνει τα εργαλεία του. Για εκείνον, η οικοδομή κοντεύει να αποπερατωθεί, οι τελευταίοι λίθοι τοποθετούνται και ικανοποιείται με μία αμυδρή θλίψη καθώς βλέπει τρούλο/μιναρέ (ή ότι άλλο...) να εγείρονται δια της δυνάμεως του έργου των χεριών του. Ο αληθινός Πρωτο- Μάστορας δε νοσταλγεί ανάπαυση και όσο βλέπει τις ημέρες εργασίας του να τελειώνουν, λύπη βαραίνει την καρδιά του.
Αργά – αργά οι εργάτες του Εργοταξίου του τον αφήνουν, ακολουθώντας ο καθένας και η καθεμία τον δρόμο, ο οποίος του/ης αναλογεί.
Και, ανεβαίνοντας σκαλί – σκαλί, ο Πρωτο – Μάστορας στέκεται μόνος στο ζενίθ του οικοδομήματος.
Ένας λίθος πρέπει ακόμα να τοποθετηθεί, αλλά εκείνος δεν μπορεί να τον βρει. Κάπου βρίσκεται κρυμμένος.
Γονατίζει προσευχόμενος, ζητώντας στις υπάρχουσες δυνάμεις να τον βοηθήσουν στην αναζήτησή του. Το φως του ηλίου λάμπει πάνω του και τον περιβάλλει με μία ουράνια λαμπρότητα. Ξαφνικά, μία φωνή μιλά από τους Ουρανούς, λέγοντας: «Η οικοδομή επερατώθη και στον πιστό μου Μάστορα ευρέθη ο απολεσθείς λίθος.»
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
Ξαφνικά, μία φωνή μιλά από τους Ουρανούς, λέγοντας: «Η οικοδομή επερατώθη και στον πιστό μου Μάστορα ευρέθη ο απολεσθείς λίθος.»
εντος του ειναι ο λιθος
εντος μου ειναι η απαντηση
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Edited by - drumx13 on 20/02/2004 17:55:24
quote:
Ξαφνικά, μία φωνή μιλά από τους Ουρανούς, λέγοντας: «Η οικοδομή επερατώθη και στον πιστό μου Μάστορα ευρέθη ο απολεσθείς λίθος.»
εντος του ειναι ο λιθος
εντος μου ειναι η απαντηση
Αλωστε δεν ειναι δυνατον να θετεις μια ερωτηση
χωρις να ξερεις την απαντηση της....
απλα και μονο χρειαζεται να την ξεθαψεις απο μεσα σου
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Edited by - drumx13 on 20/02/2004 17:54:50
Τελειωνει,αληθεια,εκει το εργο μας ?
Το πρωτο οικοδομημα ειναι ο εαυτος μας,
ακολουθουν η οικογενεια μας ... ... ... η κοινωνια κλπ.
Για μας τους θνητους, η σκαλα του Ιακωβ,
ποσα αληθεια σκαλοπατια εχει ?
Αν συμφωνα με την ρηση του Βουδα, ολοκληρωσουμε
την εργασια μας και δουμε την πλατη του τελευταιου
ανθρωπου, να εισερχεται στον καθαγιασμενο ναο,
τοτε υπαρχει λυπη ?
Αν ο εργατης αυτος κοιταξει το βωμο, και πει:
"Στεμμα μου η συνειδηση μου"
τοτε υπαρχει λυπη ??
Για την μικροτητα μας, υπαρχει μονον εργασια
γιατι απεχουμε πολυ απο την ολοκληρωση του δικου
μας οικοδομηματος
LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT
Knight ΜΙΧΑΗΛ
Συμφωνα με τον Γκουρτζιεφ
Δασκαλος ειναι εκεινος που μπορεσε
να ανεβασει εστω και εναν, στο επιπεδο του
... ... ...
Ποιος μπορει να ακουμπησει το μετρο αυτο ??
LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT
Knight ΜΙΧΑΗΛ
quote:
Αν συμφωνα με την ρηση του Βουδα, ολοκληρωσουμε
την εργασια μας και δουμε την πλατη του τελευταιου
ανθρωπου, να εισερχεται στον καθαγιασμενο ναο,
τοτε υπαρχει λυπη ?
Χμμμ...
quote:
Δασκαλος ειναι εκεινος που μπορεσε
να ανεβασει εστω και εναν, στο επιπεδο του
Ξανά χμμμ...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Απορια ??
Σιγουρα ειναι το δυσκολοτερο των εργων
Μεσα απο εικονες, της οποιας τεχνης,
προσπαθουμε να περιγραψουμε οχι μονο
το Φως αλλα και να 'ορισουμε' την αποσταση
που μας χωριζει απο αυτο.
Αν ειναι δυνατον !!!
Οσα βηματα και να κανουμε, η αποσταση ειναι
τοσο μεγαλη που δεν φαινεται να μειωνεται.
Τον νυκτερινο Πυθαγορειο αυτοελεγχο
ακολουθει:
'Οθεν εργασου και εγκαρτερησον'
Αυτο θα πρεπει να ειναι το 'καλημερα'
μπροστα στον καθρεπτη μας, καθε πρωι.
Υπαρχει αλλος τροπος ολοκληρωσης του Ναου ??
Ιστορικα τωρα, αλλα και συμβολικα σχετικα
με την προσωπικη μας εργασια, υπηρξαν τρεις ναοι.
Ολοι αναμενουν την ανοικοδομηση του τεταρτου,
περιλαμπρου ναου, ως την εποχη του Ερχομου του Μεσσια.
Τεσσερα,αριθμος ολοκλρωσης, απο την Ιερα Τετρακτυ.
LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT
Knight ΜΙΧΑΗΛ
όχι, δεν πρόκειται για απορία, απλά... τα λέτε τόσο ωραία... που δε θέλησα να παρεμβληθώ.
Είμαι εδώ και σκέπτομαι...
Ο τέταρτος, λοιπόν...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 23/02/2004 18:51:32
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 27/02/2004 03:54:05